Last visit was: It is currently Wed Nov 20, 2019 4:02 pm


All times are UTC + 7 hours




Post new topic Reply to topic  [ 2040 posts ]  Go to page Previous  1 ... 26, 27, 28, 29, 30, 31, 32 ... 204  Next
Author Message
 Post subject: Re: Ficต่อตอนยาวๆของดาเนะ ตอน4.4
PostPosted: Thu Sep 30, 2010 5:37 pm 
ฮีโร่มาสเตอร์
User avatar

Joined: Fri Nov 20, 2009 2:59 pm
Posts: 3104
Location: สมุทรปราการ
พึ่งกลับมา เข้ามาแปะก่อน ไปและ คำเตือน ตอนนี้ยาวมาก 4หน้านิดๆแบบไม่เว้นมาก

วาฬสีฟ้าเข้มในชุดห่วงยางค่อยๆเดินดุ่ยๆมาทางกลุ่มหางที่นั่งรายล้อมวีกับดาเนะ เหล่าหางที่นั่งอยู่นอกจากดาเนะกับวีต่างโบกมือไปมาทางกิลให้เป็นสัญญาณว่าพวกเขาอยู่ตรงนี้ “กิล ตรงนี้ๆ” เสียงของหมาป่าฟ้าอากุทักเรียกกิลให้มาหา ดาเนะได้ยินชื่อของกิลก็ตกใจ

“วีๆ กิลนี่ใช่ชื่อวาฬที่เป็นหัวหน้าของกลุ่มDRแห่งอัลฟ่าที่1รึเปล่าน่ะ” ดาเนะอ้อมหลังอามชะโงกหน้าไปถามวี ซึ่งตอนนี้วีเป็นกิ้งก่าสีขาวทั้งตัวโดยสมบูรณ์แล้ว ดาเนะเอานิ้วสะกิดหลังวีจึกๆแต่ก็ไม่มีการตอบกลับ ดูเหมือนว่าวีวิญญาณจะหลุดออกจากร่างไปแล้ว อาร์มท่ีสังเกตุเห็นกิ้งก่าดาเนะสะกิดเพื่อนอยู่ก็หันมาบอกดาเนะอย่างอ่อนหวาน

“กิลน่ะ เป็นหัวหน้าของพวกเราเองนะ ส่วนเพื่อนของเธอไม่ต้องห่วงหรอก สงสัยจะตื่นเต้นจัดน่ะนะ” อาร์มส่ายหน้าถอนหายใจเบาๆ “ไม่ไหวๆ แค่นี้ก็ตื่นเต้นจนหมดสติไป สู้เธอก็ไม่ได้เนอะ” อาร์มส่งยิ้มและขยิบตาข้างขวาให้ดาเนะ “อะ เอ่อ ไม่ถึงขนาดนั้นหรอกครับ” ดาเนะเขินที่มีคนชม "ไม่ต้องห่วงหรอกนะ เดี๋ยวอาร์มจะดูแลเพื่อนของเธอให้เอง อาร์มส่งท้ายก่อนที่จะหันกลับไปกลางวงซึ่งกิลก็เดินมาถึงแล้ว

“ไหนๆ ดูหน่อยซิ ผู้สัมภาษณ์วันนี้มีใครบ้าง” กิลถามขณะนั่งลงอย่างสบายๆ “ว่าแต่...บอกว่าให้ใส่ชุดสบายๆมายังไงล่ะ แต่ทำไมกลับแต่งเต็มยศกันมาล่ะเนี่ย โดยเฉพาะโดรุกับอากุ เล่นชุดเกราะระดับดีมาเลย จะไปออกมิชชั่นเรอะ” กิลหันไปมารอบๆซึ่งมีแค่ตนเท่านั้นแต่งชุดนอกพวกจากเพื่อนๆ

“โหกิล วันนี้มาสัมภาษณ์ผู้สมัครที่น่ารักนา ต้องแต่งตัวให้ดูดีหน่อยสิ แล้วอีกอย่าง ปลอดภัยไว้ก่อนด้วยเนอะ” อากุตอบให้กับกิลพลางหันไปหาหมาป่าแดง “ช่ายๆกิล มีแต่กิลเท่านั้นแหละที่แต่งประหลาด...แอฟฟฟฟฟ” โดรุพูดยังไม่ทันจบก็โดนกิลกลิ้งตัวมาทับและหยุดนอนหงายบนตัวของโดรุ

“ก็หมาป่าตัวไหนฮะ ที่บอกให้แต่งตัวสบายๆ หา” วาฬกิลฉุนที่มีการกลับคำพลางกลิ้งไปมาบนตัวโดรุเหมือนกำลังนวดแป้งอยู่ “แอฟฟฟฟฟฟฟ โดรุผิดไปแล้ว โดรุขอโทษษษษษษ” กิลได้ยินโดรุก็กลิ้งตัวเองลงมาจากตัวของโดรุกลับมานั่งที่เดิม “ก็รีบบอกซะก่อนสิ จะได้ใส่ชุดประจำการมา” กิลเหมือนจงใจจะพูดกับโดรุที่สลบเหมือดตัวแบนเป็นกระดาษ มองปลาวาฬน้อยๆบินลอยบนหัวไม่รู้เรื่องแล้ว หมาป่าฟ้ามองเพื่อนหมาป่าแดงนอนสลบแอบหัวเราะคิกเบาๆ “สมเจ้าโดรุ เมื่อเช้าแสบนัก ลากพาเราซวยไปด้วย”

“เอาล่ะ ขาดนิดๆหน่อยๆไม่เป็นไรหรอกนะ บางตัวก็ติดธุระของเขา” ดาเนะได้ยินที่กิลพูดจึงรู้สึกเสียใจ ที่ไม่มีกิ้งก่าวีที่เขาชื่นชอบมาด้วย วาฬกิลพยักหน้าให้กับเหล่าหางทุกตัว แล้วทุกตัวนอกจากวีและดาเนะก็ลุกและนั่งล้อมรอบกิ้งก่าทั้ง2ตัวเป็นวงกลม กิลชี้ช้อนพรวนไปทางด้านหลังของแพนด้า แล้วแพนดาตัวนั้นก็ลุกขึ้นวิ่งกลิ้งตัวไปชนกับคริสตัลที่ล่ามเชือกไว้อยู่ให้ส่องสว่างวูบวาบก่อนที่จะกลับมานั่งที่เดิม ดาเนะหันซ้ายขวาไปมาเพราะเขาไม่เคยเจอปรากฏการณ์อย่างนี้มาก่อน ตอนนี้วีก็ตัวกลับมามีสีตามปรกติแล้ว

“คริสตัลเมื่อกี้นี้เป็นคริสตัลจับความรู้สึกนะ มันสามารถตรวจจับความจริงใจในของคำพูดที่พูดออกมาได้” อาร์มชี้ไปทางคริสตัลที่อยู่ทางด้านหลังดาเนะที่นั่งติดกับแพนด้า “อาจจะไม่เป็นทางการหน่อยก็ขออภัยด้วยนะ แต่พวกเรากลุ่มตัวแทนจากหน่วยอัลฟ่าที่1ขอเริ่มการสอบสัมภาษณ์ ณ ตอนนี้” เหล่าหางทุกตัวต่างปันหน้าอย่างจริงจังหลังสิ้นคำประกาศของกิลที่เป็นหัวหน้ากลุ่มของตน ดาเนะรู้สึกอึดอัดและกดดันทันทีและมีเม็ดเหงื่อผุดขึ้นมาบริเวณหน้าผาก บรรยากาศในสวนแห่งแสงแห่งนี้ล้วนเงียบสงัดลงทันที แม้แต่เสียงกลืนน้ำลายของดาเนะยังได้ยินชัดเจน


“เอาล่ะเริ่มคำถามแรกกันเลยล่ะนะ” เสียงของกิลที่ดูจริงจังมากๆ ประกอบกับสายตาของทุกตัวล้วนมองมายังทางดาเนะกับวีที่นั่งตัวตรงเรียบร้อย ดาเนะหลับตาสูดหายใจลึกๆเพื่อผ่อนคลายความตื่นเต้น

“ครับ” ดาเนะขานรับด้วยเสียงที่หนักแน่นแล้วค่อยๆลืมตาขึ้นมาแต่แทบจะล้มลงทั้งท่านั่ง เพราะทุกตัวต่างกระจัดกระจายไปกันหมดแล้ว หมาป่าอากุกำลังงัดเพื่อนหมาป่าแดงที่แบนราบเป็นกระดาษขึ้นมา และมีเพนกวินสีฟ้าในชุดเอสกิโมคอยใช้เวทลมหมุนตรงหางของโดรุ เพื่อพองตัวให้กลับมาตามเดิม ไบสันสีน้ำเงินกับแพนด้าลงไปซ้อมสู้อยู่ริมทะเลสาปกันอย่างดุเดือด

“ไอควายถึกนน เอาท่ามังกรทยานไปกินซะ” แพนด้าตัวน้อยกระโดดต่อยพื้นแล้วมีมังกรเพลิง2ตัวพุ่งขึ้นมาจากพื้นตรงจุดที่ไบสันอยู่ ไบสันตัวนั้นหลบไม่ทันเลยโดนมังกรคาบขึ้นฟ้าไปเสียแล้ว “เหอะ เนี่ยเหรอการโจมตีของแก สงสารมังกรของแกว่ะที่ต้องมาเจอกับผู้ใช้อ่อนหัดอย่างนี้” เสียงจากฟากฟ้าของไบสันที่โดนมังกรคาบขึ้นไป สิ้นคำไบสันตัวนั้นก็ทิ้งตัวลงมาเหนือร่างของแพนด้า แล้วฟาดขวานยักษ์ลงมากลางร่างของแพนด้า แต่เกิดร่างเงาสีฟ้าก่อนที่จะสลายไป “เชอะ ดีแต่ถึกแต่ตาถั่ว ไปกินน้ำพรุนสกัดแล้วไปนอนไป๊” ทั้งคู่ก็สู้กันอย่างดุเดือดปล่อยให้ดาเนะมองอย่างตะลึงกับความแข็งแกร่งของสมาชิกหน่วยอัลฟ่า

ดาเนะหันมามองเพื่อนวีของเขาแต่ภาพที่เจอทำให้ดาเนะขนหางตั้งพองเมื่อเห็นดวงวิญญาณน้ำตาไหลพรากออกจากปากวี “ไม่ต้องห่วงจ้า รับรองเพื่อนเธอไม่เป็นอะไรหรอก แค่ตื่นเต้นมากไปเท่านั้นเอง น่ารักเหมือนกันนะเราเนี่ยฮุๆ” อาร์มตอบให้ดาเนะทีหน้าซีดเผือดและปากสั่นตัวสั่นเหมื่อนกำลังช็อคที่เพื่อนของตัวเองกำลังจะตาย ค้างคาวอาร์มกับแมวทั้ง2ตัวในชุดมาสคอตต่างไปนั่งคลอเคลียกับวีที่ตอนนี้นั่งตัวแข็งทื่อ ตัวขาวซีดเผือดสนิทแล้วมีวิญญาณหลุดออกมาจากปาก

“ดูเหมือนเพื่อนนายจะสัมภาษณ์ไม่ไหวแล้วมั้งเนี่ย เหมือนเห็นวิญญาณหลุดออกจากปากไงไม่รู้แหะ” กิลที่นอนหงายหลังแหงนหน้าไปมองทางวี แต่ในใจแอบสะใจเล็กน้อยที่ไม่ได้เห็นอะไรอย่างนี้มานานแล้ว “ไหนบอกชื่อมาซิ ชื่ออะไรหว่า” กิลหยิบเอกสารออกมาดูพลางพลิกกระดาษหาไปเรื่อยๆ “ดาเนะครับ” ดาเนะตอบให้ยังคงมองวีอย่างเป็นห่วง “ดาเนะหรอ อืมมมๆๆๆๆ อะเจอล่ะ” กิลหยิบกระดาษหนึ่งแผ่นออกมาแล้วเก็บเอกสารที่เหลือเข้าวางไว้ข้างๆแล้วเอาถังน้ำทับไว้

“ไม่ต้องตกใจหรอกนะ เวลาสัมภาษณ์เราก็สบายๆอย่างงี้แหละ” กิลลงไปนอนหงายพลางดูเอกสารไปด้วย “อะ เอ่อ มันไม่ชิวไปหน่อยหรอครับเนี่ย” ดาเนะถามเพราะเขาชักเคลืองแคลงที่มันผิดคาดจากที่คิดเอาไว้มาก “ความจริงแล้วพวกเราก็ไม่ได้สัมภาษณ์อย่างนี้หรอกนะ ปรกติจะอยู่ที่ห้องโถงแล้วนั่งประจำที่ตัวเอง แล้วให้ผู้สัมภาษณ์อยู่ตรงกลางเหมือนกับตอนแรกที่ทำกันน่ะ” กิลอธิบายถึงเวลาปรกติที่เขาสัมภาษณ์กัน “แต่วันนี้สถานที่มันไม่ค่อยพร้อม เวลาสัมภาษณ์แบบนั้นเหล่าหางหลายตัวต่างไม่สามารถแสดงความจริงใจกันได้เต็มที่ ต่างปั้นหน้าแต่งเรื่องให้มันดูดี สุดท้ายพอรับเข้ามา พวกเราก็ได้เหล่าหางที่ไม่มีคุณภาพ ไม่มีใจที่จะทำงานอย่างเต็มที่ จึงต้องเปลี่ยนรูปแบบกันสักหน่อย” กิลยังคงอธิบายถึงสาเหตุการเปลี่ยนแปลงด้วย

“เอาล่ะ เดี๋ยวเราเริ่มกันเลยละกัน เราถามสบายๆ ดาเนะก็ตอบสบายๆ ไม่ต้องคิดอะไรมาก เหมือนๆเพื่อนกันละกัน เพียงแต่แค่พึ่งพบกันเท่านั้นเอง” ดาเนะทำตัวไม่ถูก เพราะนี่จะเป็นการทดสอบเข้าสู้หน่วยอัลฟ่าที่2 แต่สภาพแวดล้อมกับไม่ใช่อย่างที่คาดคิด แต่กิลบอกทำตัวให้สบายๆจึงนั่งเหยียดขาออกไปตรงๆมองทางริมทะเลสาบ แต่ละคำถามที่ทางหน่วยอัลฟ่าที่1ถามนั้นดูไม่เหมือนจะเกี่ยวข้องสักเท่าไร เช่น ชอบกินอะไร ชอบสีอะไร ชอบสถานที่แบบไหน เหมือนกับถามประวัติส่วนตัวและชวนคุยเล่นเสียมากกว่า จนถึงคำถามของควายไบสันสีน้ำเงินที่ชื่อนนถามดาเนะบ้าง

“เจ้ายิงธนูเก่งรึเปล่า” ดาเนะได้ยินคำถามนี้แล้วก็หยุดชังักชั่วครู่ทันที เพราะดาเนะนั้นยังไม่ค่อยมีความกล้าในการยิงธนูเสียด้วยซ้ำ แต่ก็ไม่อยากโกหก เพราะเข้าไม่ชอบการโกหกและยังมีคริสตัลคอยจับผิดด้วย ดาเนะจึงตอบด้วยเสียงที่มั่นใจ

“ไม่เก่งครับ และไม่กล้ายิงธนูด้วย” เหล่าหางอัลฟ่าที่ได้ยินต่างพึมพำกันเอง “ไม่เก่ง และไม่กล้ายิง นี่เจ้าพูดตลกรึเปล่าเนี่ย ตั้งแต่เกิดมายังไม่มีกิ้งก่าตัวไหนที่เป็นอย่างนี้เลยนะ เกิดมาก็แทบจะถือคันธนูออกมายิงแล้วด้วยซ้ำมั้ง” ไบสันนนพูดจริงจังเพราะเขาไม่คาดคิดที่จะได้คำตอบอย่างนี้ “มันมีเหตุบางอย่างครับที่ทำให้ผมไม่กล้ายิงธนูได้ มันเป็นอดีตที่ฝังใจครับ” ดาเนะตอบแบบไม่ค่อยเต็มใจนัก “แล้วมันคืออะไรล่ะ” ไบสันตัวนั้นยังคงเค้นแต่กิลก็ห้าม

“พอได้แล้วนน เราจะไม่ถามอดีตอันไม่อันควรของผู้สัมภาษณ์นะ นอกจากเจ้าตัวเลือกที่จะเล่าออกมาเอง อย่าลืมตรงจุดนีสิ” ไบสันทำท่าไม่พอใจหายใจฟึดฟัด “งั้นผมก็ไม่มีคำถามแล้วล่ะ เชิญตัวอื่นได้” ไบสันเดินออกไปอย่างไม่สบอารมณ์ โดรุที่ได้รับการเป่าลมจนกลับมาพองตัวสภาพเดิมแล้วจึงถามต่อ

“แล้วอะไรคือสิ่งที่ทำให้อยากเป็นหน่วยอัลฟ่าที่2นี้ล่ะ ชื่อเสียง? การได้รับการยอมรับจากตัวอื่นๆ” “เพราะผมอยากพบกับวีครับ” ดาเนะตอบอย่างหนักแน่นจนทำให้หางอื่นๆร้องอูวววหูวววตามๆกัน “ผมประทับใจและชื่นชอบกิ้งก่าวีแห่งอัลฟ่าที่1ครับ ชอบท่วงท่าการยิงศร10ดอกที่รวดเร็วและรุนแรงเหมือนลมโหมกระหน่ำ วีเป็นกิ้งก่าที่ผมนับถือมาก ทั้งเก่งและสง่าห์ ผมอยากเป็นได้เหมือนอย่างเขาและอยากได้พูดคุยกับเขาตัวเป็นๆด้วย” ดาเนะตอบเสร็จทุกตัวต่างร้องโอวววกันทันที

“โห ถ้าเจ้าวีมันได้ยินคำพูดนี้มันคงตัวลอยไม่กลับแหง” อากุพูดแซว “เจ้าวีมันเท่ขนาดนั้นเลยเรอะถึงมี FCวีแบบนี้ หมาป่าไม่เห็นมีสักแอะ” โดรุบ่นพึมพำ “วีมันแอบเล่นเสน่ห์กับดาเนะรึเปล่าเนี่ย” แม้แต่กิลที่เป็นหัวกลุ่มDRที่น่าจะสุขุมอย่างคิดตามด้วย

“แต่ความจริงแล้วผมยังมีอีกเหตุผลหนึ่งด้วยครับ ที่อยากเป็นหน่วยอัลฟ่าที่2 แต่มันเป็นเหตุผลที่พึ่งเกิดมาไม่กี่วันนี้” ดาเนะกล่าวจนทุกตัวที่ต่างพูดคุยเกี่ยวกับวีหยุดลงในทันที “เล่าให้พวกเราฟังได้มั้ย” กิลถามเพราะต้องการให้ดาเนะมีความจริงใจในการเล่า ดาเนะพยักหน้าให้และเริ่มเล่าถึงเหตุการณ์ที่เพื่อนของเขา เสลธที่ถูกอำนาจจิตด้านมืดควบคุมบุกบ้านเข้ามาในวันนั้นจนจบ

“ผมอยากช่วยเพื่อนเสลธของผม ผมจำเป็นต้องเก่งขึ้นเพื่อที่จะช่วยเพื่อนที่ถูกจิตด้านมืดควบคุมให้กลับมาปรกติให้ได้ เขาเป็นเพื่อนของผม อาจจะดูไม่ดีที่ผมเข้ามาที่หน่วยแห่งนี้เพื่อผลประโยชน์ของตัวเอง แต่ผมไม่อยากโกหกกับความตั้งใจที่ผมจะเข้ามาที่แห่งนี้” ดาเนะตอบเสร็จทุกตัวต่างนิ่งเงียบไปชั่วขณะ จนกิลที่ตั้งสติได้ก่อนก็ไอกระแอมเพื่อเรียกสติทุกตัวให้ตื่นๆ

“ยังไงก็ขอให้ความมุ่งมั่นของดาเนะสมปรารถนาละกันนะ ความมุ่งมั่นเป็นสิ่งที่ดี ความจริงไม่จำเป็นต้องเป็นหน่วยอัลฟ่า ดาเนะก็สามารถฝึกฝนตนเองได้ให้เก่งขึ้นได้” กิลกล่าวปิดท้ายให้

“แต่ว่าดาเนะไม่กล้ายิงธนูนี่ แล้วจะฝึกยังไงล่ะ สมมุติว่าเข้าหน่วยอัลฟ่าได้ก็จริงแต่อย่างนี้กิ้งก่าวีที่เจ้าชื่นชอบไม่ปลื้มแน่ๆเลย” อาร์มไปจับไหล่ดาเนะอย่างเบาๆ เพราะก็ติดใจตรงจุดนี้เหมือนกัน

“ใช่ครับ แต่มันเป็นอดีตไปแล้ว ตอนนี้ผมมีความกล้าที่จะยิงธนูแล้วครับ” ดาเนะตอบทำให้ทุกคนถึงกับตาพองโตที่ใครสามารถทำให้กิ้งก่าที่ไม่กล้ายิงธนูเพราะมีอดีตที่ฝังใจสามารถยิงธนูได้ “ใครกันหรอดาเนะ ที่ทำให้เจ้ายิงธนูได้เนี่ย” อาร์มถามดาเนะซึ่งดาเนะก็หันหน้าไปทางกิ้งก่าที่นั่งแข็งตัวขาวซีดเผือดอยู่ใกล้ๆ

“วีเนี่ยนะ” ทุกตัวต้องร้องอย่างตกใจ “พวกคุณรู้จักด้วยหรอครับ” ดาเนะแปลกใจที่ยังไม่มีใครถามชื่อของวีแต่กลับรู้จักกันหมด ทุกตัวต่างเลิกลั่กเพราะตอบไปโดยไม่ได้ตั้งใจ ความจริงแล้ววีกำชับไว้ว่าไม่อยากให้ดาเนะรู้ว่าเขาคือวีแห่งหน่วยอัลฟ่าที่1 “ต้องรู้จักสิ ก็วีอะ อยู่เล่นกับพวกเราตั้งแต่ยังเด็กด้วยกันมานานแล้วนะ ความจริงพวกเราก็เข้าหน่วยอัลฟ่าที่หนึ่งด้วยกัน แต่วีไม่ยอมเข้า เพราะบอกว่าอยากมีเพื่อนกิ้งก่าเข้าด้วยกัน” อากุตอบแก้ต่างให้ทุกตัว “ใช่ๆ งานนี้ต้องขอบใจดาเนะเลยนะ ที่ทำให้เจ้าวีเนี่ยมาสอบเข้าหน่วยอัลฟ่า พวกเราจะได้อยู่ด้วยกันได้” กิลสนับสนุนให้กับคำตอบอากุให้ดูมีน้ำหนักเพื่อไม่ให้จับพิรุธได้

“ไม่หรอกครับ ความจริงแล้วน่ะ ผมต่างหากที่ต้องขอบคุณวี เพราะวีเป็นคนสอนผมให้ยิงธนูได้ สอนผมให้กล้าที่จะยิงธนู ให้ความมั่นใจกับผม และตอนที่ผมมาที่เมืองแห่งนี้ วียังช่วยเหลือผมอะไรต่างๆมากมาย ถ้าไม่มีวี ผมก็คงไม่สามารถที่จะมานั่งตรงนี้ได้หรอกครับ แล้วที่สำคัญ...วีเค้ายอมรับผมเป็นเพื่อนด้วย กิ้งก่าที่ไม่เอาไหนอย่างผม ไม่ได้เรื่องไม่ได้ราว อ่อนแอเหยาะแหยะอย่างนี้ แต่วีก็ไม่รังเกียจผม ช่วยเหลือผม จนผมไม่รู้จะตอบแทนให้วีเขายังไงดี วีก็เป็นบุคคลสำคัญของผมเหมือนกัน” ดาเนะมองไปยังวีและยิ้มให้แม้เจ้าตัวจะไม่ได้สตินั่งซีดเผือดอยู่อย่างนั้น

“เป็นเรื่องที่ชวนประทับใจจริงๆ ยังไงก็ภาวนาขอให้ทั้งคู่เข้าหน่วยอัลฟ่าให้ได้ละกันนะ การสัมภาษณ์ของดาเนะคงเสร็จสิ้นแล้วล่ะ” กิลกล่าวเสร็จก็ลุกขึ้นยืนจัดห่วงยางที่สวมเอาไว้ให้เข้าที่ “ส่วนวีนี่สงสัยจะสัมภาษณ์ไม่ไหวแล้วมั้ง ดูจากสภาพแล้วน่ะนะ” กิลหันไปมองวีที่ยังคงนั่งซีดเผือดท่าเดิมโดยมีอาร์มกับแมวทั้ง2ตัวนั่งนัวเนียอยู่ข้างๆ “จะให้ไปส่งมั้ย” อากุเดินเข้ามาหาดาเนะ “ไม่เป็นไรครับ ไม่อยากรบกวนพวกคุณมาก แล้ววีนี่เป็นอะไรมากมั้ยอะครับ” ดาเนะถามด้วยสีหน้าที่เป็นห่วงในตัวเพื่อนของเขา

“ไม่ต้องห่วง เดี๋ยวเราพาวีกลับไปส่งที่บ้านเอง เรารู้จักบ้านมันดี” โดรุรับอาสาจะพาไป “งั้นให้ผมไปส่งด้วยนะครับ อย่างน้อยผมอยากช่วยเหลืออะไรวีเค้าบ้าง ให้ผมอยู่ดูแลวีเป็นเพื่อนนะครับ” ดาเนะรับอาสาดูแลเพื่อนอย่างร้อนรนเพราะความเป็นห่วง “ไม่เป็นไรดาเนะ วีไม่เป็นอะไรมากนักหรอก กลับไปพักผ่อนที่บ้านน่ะแหละนะ” กิลขอบคุณในความเป็นห่วงของดาเนะ “แต่…” ดาเนะยังคงเป็นห่วง

“อร๊ายยยย วีXดาเนะๆ” แพนด้าตัวน้อยเขินอายและแซวคู่กิ้งก่าตัวนี้เป็นคู่รักกัน “วิXดาเนะ วีXดาเนะ วีX ...บร๊วบ” กิลอ้าปากดูดแพนด้าเข้ามาอมดังบร๊วบแล้วเดินดุ่ยๆไปที่ทะเลสาบ จากนั้นวาฬกิลร่ายเวทอะไรบางอย่างจนเกิดวงเวทขนาดใหญ่ที่ทะเลสาบแห่งนั้นจนเสร็จ “ถุด” กิลถุยแพนด้าออกจากปากแล้วก็มีฉลามตัวใหญ่เท่าบ้าน1ชั้นออกงาบมาแพนด้าตัวนั้นแล้วลากกลับหายไปในวงเวท เหล่าหางทุกตัวร้องโอ้พร้อมกับปรบมือให้กับกิล

“ดาเนะเป็นบุญตามากเลยนะที่ได้เห็นกิลฉุนขาดใช้ท่าประจำตัวออกมาเลย น้อยมากเลยนะที่จะได้เห็นแม้แต่พวกเราก็เถอะ” โดรุอธิบายให้ดาเนะฟังที่ตอนนี้ยืนตัวสั่นเทาไปหมดแล้ว “ถือซะว่าทำเพื่อวีสักหน่อยนะดาเนะ ไม่งั้นเดี๋ยวโดนเข้าใจผิดอย่างเจ้าแพนด้าเมื่อตะกี้ล้อนะ เพื่อความปลอดภัยของทั้งคู่ด้วย“ กิลเดินมาขอร้องกับดาเนะที่ยิ่งตัวสั่นเข้าไปอีกเมื่อกิลเข้าใกล้ “ค ครับ” ดาเนะรับคำกับกิล “อือ งั้นแยกย้ายกันกลับละกัน พรุ่งนี้ดาเนะก็ค่อยแวะมาเยี่ยมวีก็ได้นะ วีคงไปนั่งเล่นที่พักของมิมิตอนเช้าแหละ” อากุแนะสถานที่พบให้กับวีและเดินจากไปพร้อมกับกลุ่มอัลฟ่า

‘บ้านของวีหรอ เราก็อยากเห็นเหมือนกันนะ แอบตามไปดูหน่อยดีกว่า’ ดาเนะคิดในใจและเริ่มสะกดรอยอยู่ห่างๆ


“เป็นกิ้งก่าที่น่าสนใจจริงๆอย่างที่วีมันพูดเลยแหะ ดูท่าครั้งนี้วีจะไม่ได้โม้ด้วย” โดรุเดินไปคุยไป “แล้วผลของคริสตัลเป็นยังไงบ้างแบงค์ บายะ” อากุหันไปถามลิงกับแกะที่อยู่ด้านหลัง “ไม่มีปฏิกิริยาอะไรเลยครับ/ค่ะ” ทั้งคู่ตอบพร้อมกัน ทั้งคู่นั้นแม้จะไม่ได้ร่วมสัมภาษณ์ด้วยกัน แต่ก็แอบสังเกตุการทำงานของคริสตัลที่กิลมอบหมายให้ “ขอบใจนะแบงค์ บายะ แอบสังเกตการณ์ได้แนบเนียนมากเลย” กิลกล่าวขอบคุณและชมให้กับทั้งคู่

“งั้นเรื่องที่เล่ามาทั้งหมดก็เป็นเรื่องจริงน่ะสิ โดยเฉพาะเรื่องเพื่อนที่โดนจิตมืดกลืนกิน” ไบสันน้ำเงินพูดด้วยน้ำเสียงที่ไม่อยากจะเชื่อกับสิ่งที่เข้าได้ฟังมา “ไม่เชื่อก็ต้องเชื่อละนน คริสตัลมันโกหกได้ที่ไหนล่ะ” เทลพูดกับนน “เหนืออื่นใดคือความตั้งใจจริงโดยเฉพาะดาเนะตัวนี้ล่ะ เขาพูดออกมาด้วยความตั้งใจจริง แม้จะเป็นเรื่องที่ทำให้เขาต้องเสียอย่างที่ยิงธนูไม่ได้ แต่เขาก็กล้าที่จะพูดมันออกมา” กิลพูดออกมาอย่างประทับใจในตัวดาเนะ “ถ้างั้น... กิล แสดงว่า...” อากุถาม

“อืมมม ผ่าน เขามีคุณสมบัติพร้อมที่จะเข้าหน่วยอัลฟ่าที่2 แม้เจ้าวีจะทำเอกสารพิเศษให้เข้าได้โดยตรงก็เถอะ แต่ดาเนะก็สามารถเข้าได้ด้วยความสามารถของตัวเอง แต่ทั้งนี่ทั้งนั้นต้องขึ้นอยู่กับการพิจารณาของทัพหลวงBigBugซึ่งอยู่สูงสุดเหนือพวกเราด้วย” กิลตอบพร้อมกับยิ้มที่จะมีกิ้งก่าคุณภาพเข้ามาเสริมกำลัง

“อร้ายยย อย่างงี้อาร์มขอให้ผ่านเลยค่า จะได้มีกิ้งก่ารูปงามเพิ่มมาอีก1ตัว ดาเนะดูน่ารักซื่อๆอีกด้วย” อาร์มเขินไปมาขณะใช้ปีกพยุงร่างของวีเอาไว้ “นี่อาร์ม ที่สนใจดาเนะนี่แค่ตรงจุดนั้นเท่านั้นใช่มั้ยน่ะ” แมวโจ้ที่ถอดหมวกมาสคอตออกแล้วกำลังประคองวีอีกด้านหนึ่งเหมือนกัน “อร๊ายยย อย่าว่าเค้าอย่างนั้นสิโจ้ ก็ดาเนะเค้าน่ารักจริงๆนี่นา วีก็น่ารักจริงๆที่ไปหากิ้งก่าน่ารักๆมาเพิ่มให้อีกตัว แค่คิดอาร์มก็มีความสุขแล้ว อร๊ายยย” อาร์มเขินอายอย่างอารมณ์ดีถึงความสุขที่เขาจะได้พบ

“คืนนี้ต้องขอบคุณวีแบบพิเศษสักหน่อย เป็นรางวัลที่พากิ้งก่าน่ารักๆมาร่วมด้วย โอ๊โฮะๆๆๆๆ” อาร์มหัวเราะอย่างอารมณ์ดีแต่ทุกตัวต่างซีดเผือดไม่ต่างไปจากวีที่ยังไม่ได้ดวงวิญญาณกลับคืนมา “เดี๋ยวต้องเตรียมกองฟางหนาๆนุ่มๆอุ่นๆไว้สักหน่อยแล้ว โอ๊—โฮะๆๆๆๆๆ” ‘ไอเจ้าวีไม่รอดแน่ คืนนี้’ ทุกตัวต่างผุดความคิดนี้ขึ้นมาพร้อมกันในหัวโดยมิได้นัดหมาย


ดาเนะแอบสะกดรอยตามอยู่ห่างๆเรื่อยๆ ดาเนะสังเกตเห็นอะไรบางอย่างเลยเพ่งมองและต้องตกใจ เมื่อแกะบายะกับลิงแบงค์ที่เจอกันที่ร้านของลุงจามอนวันก่อนอยู่ในกลุ่มของกิลด้วย “ทำไมแบงค์กับบายะถึงอยู่ในกลุ่มนั้นล่ะ หรือว่าเป็นเพื่อนร่วมกันเหมือนอย่างพวกกิล” ดาเนะคิดในใจแต่ก็ยังสะกดรอยไปต่อจนได้ยินเสียงหัวเราะจากกลุ่มของกิล

“พูดอะไรกันน่ะไม่ได้ยินเลย ได้ยินแต่เสียงหัวเราะของค้างคาวอาร์มเท่านั้นเอง” ดาเนะแอบสะกดรอยตามอยู่ห่างๆก็ติดตามไปเรื่อยๆจนกระทั่งกลุ่มของกิลหยุดที่อาคารหลังใหญ่หลังหนึ่ง โดรุเปิดประตูบานใหญ่เข้าไปและทั้งกลุ่มก็เดินเข้าไปในอาคารหลังนั้น ดาเนะเงยหน้ามองเหนือประตูก็พบกับสัญลักษณ์ของอัลฟ่าที่หนึ่งประดับไว้ “หรือว่านี่คือที่ทำการของหน่วยอัลฟ่า วีอาการหนักขนาดนี้เลยหรอเลยส่งบ้านไม่ได้” ดาเนะยิ่งกังวลเลยเดินวนคิดในใจจะเข้าไปถามดีหรือไม่จนมีเสียงหนึ่งดังออกมาจากอาคารหลังนั้น

“แต่ทำไมวีถึงไม่บอกไปนะว่าเป็นกิ้งก่าวีแห่งหน่วยอัลฟ่าที่หนึ่ง ไม่เข้าใจความคิดเจ้าวีจริงๆ” เสียงของหมาป่าอากุดังออกมาทางหน้าต่าง “ไม่จริงน่ะ วี... วีคือวีแห่งหน่วยอัลฟ่าที่หนึ่งตัวนั้นหรอ”


Last edited by fushigidane on Thu Sep 30, 2010 7:02 pm, edited 3 times in total.

Top
Offline Profile  
 
 Post subject: Re: Ficต่อตอนยาวๆของดาเนะ ตอน4.4
PostPosted: Thu Sep 30, 2010 5:40 pm 
ฮีโร่มาสเตอร์

Joined: Sun Aug 01, 2010 12:47 pm
Posts: 1973
โอ้ว เดี๋ยวมาอ่านนะครับ
รอมานานทีเดียว
ขอไปขัดรองเท้าก่อน พอดีพรุ่งนี้เรียน รด. น่ะครับ :lol:

_________________
ImageImage

Image


Top
Offline Profile  
 
 Post subject: Re: Ficต่อตอนยาวๆของดาเนะ ตอน5
PostPosted: Thu Sep 30, 2010 5:48 pm 
มีดแทงหลัง
User avatar

Joined: Fri May 29, 2009 8:37 pm
Posts: 2916
Location: ที่ๆ... ไม่มีมีดแมวเข้าถึง!! > <
อ่า... ความลับแตกแล้วสินะ =w=

รู้สึกจะสลับตรงหมาๆนะท่าน หมาแดงนีคือโดรุ หมาฟ้านี่คืออากุ แต่ทำไมประโยคที่อากุพูดเพราะเห็นหมาแดงโดนทับถึงพูดขึ้นมาว่า "สมเจ้าอากุ..." :shock:

คราวนี้ไม่โดนจิ้น แต่จะเสร็จค้างคาวอาร์มซะแล้ว :oops:

_________________
ไดโนสีเหลือง... มังกรสีน้ำเงิน... และ... ไวรัสสีแดง
ImageImage


Last edited by คนรัก digi on Thu Sep 30, 2010 6:07 pm, edited 2 times in total.

Top
Offline Profile  
 
 Post subject: Re: Ficต่อตอนยาวๆของดาเนะ ตอน5
PostPosted: Thu Sep 30, 2010 5:50 pm 
Jumping Panda!
User avatar

Joined: Fri Jun 19, 2009 12:23 pm
Posts: 3964
Location: หน้าคอม
มีบทตั้งย่อหน้านึงแหน่ะ เท่านี้ก็หมดหน้าที่ของแพนด้าแล้วสินะ งั้นขอเป็นแม่ยกเหมือนเดิมแล้วกันค่ะ :oops:

_________________
ImageImageImage

ไอ วอนน่า บี อะ ซุปตาร์ !!!


Top
Offline Profile  
 
 Post subject: Re: Ficต่อตอนยาวๆของดาเนะ ตอน5
PostPosted: Thu Sep 30, 2010 6:14 pm 
ฮีโร่มาสเตอร์
User avatar

Joined: Tue Sep 15, 2009 10:12 pm
Posts: 2805
Location: วัตถุไวไฟ
ไม่ได้อ่านมา3ตอนละ สอบ อยู่ :|

_________________
Image


Top
Offline Profile  
 
 Post subject: Re: Ficต่อตอนยาวๆของดาเนะ ตอน5
PostPosted: Thu Sep 30, 2010 6:22 pm 
ฮีโร่มาสเตอร์
User avatar

Joined: Sun Jun 27, 2010 9:48 am
Posts: 1127
Location: Ionia
กำ ไม่นะ.. แพนด้าโดนเล่นซะแล้วT^T

หึ.. ยังไงชั้นก้รอดอยู่ดีละ 555 :lol:

ตอนนี้จิ้นไม่ค่อยออกเลยแฮะ แต่ตอนจบก็แอบปลิ้มนิดๆ=w=

_________________
Image
Image
I'm a rising celebrity, hug me, hug me, hug me now!!


Top
Offline Profile  
 
 Post subject: Re: Ficต่อตอนยาวๆของดาเนะ ตอน5
PostPosted: Thu Sep 30, 2010 6:27 pm 
Guardian
User avatar

Joined: Fri Oct 23, 2009 9:28 pm
Posts: 141
Location: บอร์ดบิ๊กบัคค >[]< <~!
ดูเหมือนดาเนะยังแอบสับสนป๋มกับโดรุอยุ่นะกั๊บ ~

อากุ หรือก็คือผม เปนหมาป่าฟ้า ส่วน โดรุ หรือก็คือ Underdog = หมาป่าแดง นะครับ > <

วีอุตส่าห์เก็บมาตั้งนาน เราพูดทีเดียวรู้ทั้งบางเลย 555+


Top
Offline Profile  
 
 Post subject: Re: Ficต่อตอนยาวๆของดาเนะ ตอน5
PostPosted: Thu Sep 30, 2010 6:37 pm 
เทพแสง
User avatar

Joined: Sun Nov 15, 2009 3:41 pm
Posts: 928
Location: กำลังพยายามกลับคืนร่าง
เข้ามาแวะเวียน หมาเสียงดังขนาดนั้นเลย :shock:

_________________
คุณค่าของคนมันอยู่ที่การกระทำ...


Top
Offline Profile  
 
 Post subject: Re: Ficต่อตอนยาวๆของดาเนะ ตอน5
PostPosted: Thu Sep 30, 2010 6:54 pm 
ฮีโร่มาสเตอร์

Joined: Sun Aug 01, 2010 12:47 pm
Posts: 1973
อุป

เจอเข้าจังๆอย่างนี้
ถ้าวีโดนถาม จะแก้ตัวยังไงดีน้อ

แค่คิดก็มันส์แล้ว :lol:


ท่านอากุไม่น่าเอ็ด เสียงดังเลยนะขอรับ :lol: (ล้อเล่นนะครับ :) )
--------------------------

สุดท้าย ดาเนะก็รู้ความจริงแล้ว
ว่า วีเป็นวีแห่งหน่วยอัลฟาที่1
เรื่องราววุ่นๆนี้ จะเป็นอย่างไรต่อไป

โปรดติดตามชมตอนต่อไป

--------------------------

ผม PM แก้คำผิดตอนที่5 ไปหา ท่านดาเนะแล้วนะครับ

--------------------------

ถ้าเกิดท่านดาเนะ จะมาลงตอนใหม่พรุ่งนี้ สงสัยผมคงได้มาอ่านตอนทุ่มนึงแน่เลย
><

ติด รด.ขอรับ :lol:

(เย้ๆ ครบ 200 โพสแล้วคร้าบ ^^)

_________________
ImageImage

Image


Top
Offline Profile  
 
 Post subject: Re: Ficต่อตอนยาวๆของดาเนะ ตอน5
PostPosted: Thu Sep 30, 2010 7:03 pm 
เทพดิน
User avatar

Joined: Fri Oct 23, 2009 11:32 pm
Posts: 559
Asheji wrote:
ดูเหมือนดาเนะยังแอบสับสนป๋มกับโดรุอยุ่นะกั๊บ ~

อากุ หรือก็คือผม เปนหมาป่าฟ้า ส่วน โดรุ หรือก็คือ Underdog = หมาป่าแดง นะครับ > <

วีอุตส่าห์เก็บมาตั้งนาน เราพูดทีเดียวรู้ทั้งบางเลย 555+


โห้ยย เอาเป็นว่า อากุก็เป็น scapegoat ไปก่อนละกันฮาๆๆ

fushigidane wrote:
“เจ้าวีมันเท่ขนาดนั้นเลยเรอะถึงมี FCวีแบบนี้ หมาป่าไม่เห็นมีสักแอะ” โดรุบ่นพึมพำ


หมาป่ามีคนมาเล่นน้อยมากมาย = 3='' เปิดรับสมัครโดรุ FC นะ ฮาๆๆ

แล้วก็ที่จริง หมาป่าที่ Bigbug เขาตั้งขึ้นเป็นหัวหน้าของเหล่าหางนะ แต่ไปๆมาๆ วาฬกลายเป็นหัวหน้าแล้วละเออ = w =''

UnKnown wrote:
Doru :“แล้วอะไรคือสิ่งที่ทำให้อยากเป็นหน่วยอัลฟ่าที่2นี้ล่ะ ชื่อเสียง? การได้รับการยอมรับจากตัวอื่นๆ”
Dane : "อร๊ายยย" "ผมประทับใจและชื่นชอบกิ้งก่าวีแห่งอัลฟ่าที่1ครับ"

OwO!!!

fushigidane wrote:
ดาเนะได้ยินที่กิลพูดจึงรู้สึกเสียใจ ที่ไม่มีกิ้งก่าวีที่เขาชื่นชอบมาด้วย


What a lovely conversation :cry:

ปล. หมาป่าไม่กลัว ฉลามกินหรอก วิ่งเร็วกว่า ฉลามงาบไม่โดนแง่งๆๆ
ปล.2 อากุพูดเสียงดังขนาดนั้นรุย

*เม้นแล้วก็เผ่นไป~*

_________________
Image

[-In this world, Justice without Power is useless...-]
- Ginga Densetsu Riki -


เรียกว่า โดรุ ก็ได้นะครับ *w*


Top
Offline Profile  
 
Display posts from previous:  Sort by  
Post new topic Reply to topic  [ 2040 posts ]  Go to page Previous  1 ... 26, 27, 28, 29, 30, 31, 32 ... 204  Next

All times are UTC + 7 hours


Who is online

Users browsing this forum: No registered users and 2 guests


You cannot post new topics in this forum
You cannot reply to topics in this forum
You cannot edit your posts in this forum
You cannot delete your posts in this forum
You cannot post attachments in this forum

Jump to:  
cron
Powered by phpBB © 2000, 2002, 2005, 2007 phpBB Group
Theme created StylerBB.net & kodeki