Last visit was: It is currently Mon Nov 18, 2019 11:03 am


All times are UTC + 7 hours




Post new topic Reply to topic  [ 2040 posts ]  Go to page Previous  1 ... 55, 56, 57, 58, 59, 60, 61 ... 204  Next
Author Message
 Post subject: Re: Ficต่อตอนยาวๆของดาเนะ ตอน8.1
PostPosted: Tue Oct 05, 2010 5:11 pm 
ฮีโร่มาสเตอร์
User avatar

Joined: Fri Nov 20, 2009 2:59 pm
Posts: 3104
Location: สมุทรปราการ
“เฮ้ยวี...ทำใจดีๆไวเฮ้ย...วีเฮ้ย” โดรุเห็นแขนของวีที่ตกลงไปยิ่งตกใจและใจเสียมากยิ่งขึ้น แม้จะพยายามตะโกนเรียกเท่าไรวีก็ไม่มีการตอบสนองกลับ โดรุหันกลับไปที่อากุที่กำลังค้นหายาหรืออะไรบางอย่างๆเอาเป็นเอาตายอยู่นั้น “อากุ เจอยายัง วีมันแย่แล้วเนี่ย” เสียงของโดรุร้อนรนซึ่งเสียงของอากุก็ไม่ต่างกัน

“โดรุ หายาไม่เจอเลยอะ มีแต่เป็นพวกสมุนไพรทั้งนั้นเลย ผสมไม่เป็นด้วย” “อย่างงี้ต้องกลับไปที่ฐานของพวกเราอย่างเดียวเท่านั้นแล้วไม่มีทางเลือก อากุเดินกลับเองนะ” โดรุสั่งการอากุแต่ก็มีคำแย้งกลับมา “โดรุ นี่มันจะรุ่งเช้าแล้วนะ ดวงจันทร์ก็ไม่มีแล้วแล้วก็จะเปลี่ยนร่างยังไง แล้วแกพึ่งเปลี่ยนร่างมาแกจะไหว...” อากุยังอธิบายไม่เสร็จก็มีเสียงตวาดสวนกลับมา

“ไอเจ้าวีมันจะตายอยู่แล้วแกจะยังให้มาสนใจพวกนี้อีกหรอ ระหว่างความตายของวีกับความเหนื่อยล้าของเรา แกจะเลือกอะไรอากุ” ในขณะที่ตวาดนั้นโดรุก็เริ่มเปลี่ยนร่างของตนเองให้เป็นหมาป่าดำอีกครั้ง “ว่าไงนะ” อากุรีบมาดูวีและจับมือยกขึ้นมาปล่อย “ตายล่ะ ไร้การตอบสนองแถมตัวเย็นเฉียบเลยด้วย” อากุยิ่งกังวลกับเพื่อนกิ้งก่าตัวนี้มากขึ้นเมื่อรู้สถานะความจริง

“โดรุ แกไปก่อนเลย เดี๋ยวเราตามไปทีหลังเอง จะสืบดูร่องรอยที่นี่ด้วยว่าเกิดอะไรขึ้นด้วย ฝากชีวิตวีไว้กับแกแล้วนะ” โดรุพยักหน้าให้แล้วก็ออกตัววิ่งจากไปปล่อยให้อากุอยู่กระท่อมริมลำธารเพียงลำพัง กิ้งก่าตัวไหนนะที่ทำให้วีเป็นถึงขนาดนี้ได้ ทั้งที่เจ้าวีมัน...ป็นกิ้งก่าที่เก่งที่สุดในหน่วยอัลฟ่าแล้วนะ” อากุวิตกกับสิ่งที่ไม่น่าจะเกิดขึ้นกับตัววีแต่ก็ยังคงค้นหาร่องรอยต่างๆ “นี่มันอะไรน่ะ” อากุค้นพบสิ่งหนึ่งที่บริเวณริมกระท่อมบริเวณหน้าต่าง อากุหยิบสิ่งนั้นขึ้นมาดูอย่างพินิจ ก่อนที่จะเก็บลงไปในกระเป๋าคาดเอว


ทางด้านโดรุร่างดำที่กำลังวิ่งอุ้มร่างของวีฝ่าป่าริมลำธาร โดรุเริ่มมีอาการเหนื่อยและเหงื่อออก เพราะการเปลี่ยนเป็นร่างดำที่ไม่ใช่เวลากลางคืนนั้น จะเป็นการสูบพลังงานจากร่างกายออกมาใช้แทนแสงจันทร์ที่หายไป แต่เพราะวีที่สภาพกึ่งเป็นกึ่งตายนั้นทำให้โดรุต้องฝืนร่างกายของตัวเอง เพราะชีวิตหนึ่งชีวิตนั้นมีมูลค่าที่หาเปรียบเทียบไม่ได้ ยิ่งเป็นเพื่อนร่วมหน่วยด้วยกันแล้วยิ่งไม่สามารถหาสิ่งใดมาทดแทนได้

“วี...อดทนไว้ก่อนนะ อีกไม่นานก็จะถึงฐานของพวกเ...อึก” โดรุดวงตาเบิกโพลงเพราะเจ็บร่างกายไปทั่วร่างขึ้นมาทันที ความเจ็บที่เหมือนกับร่างกายของเขาจะโดนฉีกเป็นชิ้นๆทุกครั้งที่ย่ำเท้าแล้วดันตัวพุ่งไปข้างหน้าแต่ละก้าว เพราะเป็นผลจากใช้งานร่างกายที่เกินขีดจำกัด และยังใช้พลังงานร่างกายทดแทนสำหรับร่างดำด้วย ตอนนี้โดรุทั้งหายใจลำบากแทบไม่ได้ หอบอย่างรุนแรง ชีพจรที่เต้นแรงเหมือนกับหัวใจจะฉีกขาดออกจากกัน แต่โดรุก็ยังคงฝืนวิ่งต่อไปเพราะตัวโดรุกำลังอุ้มชีวิตของวีอยู่ในมือ ถ้าพลาดหรือช้าลงแม้แต่เสี้ยววินาทีเดียว ชีวิตของวีก็จะยิ่งริบหรี่เหมือนเปลวไฟบนเทียนที่กำลังจะดับลง

“วี แกจะตายตอนนี้ไม่ได้นะ” โดรุพูดกับวีอย่างทรมานแต่ก็ยังไร้การตอบสนองคืนกลับ


มิมิยืนรออยู่หน้าประตูเมืองเพียงลำพัง เพราะเหล่าหางอัลฟ่านั้นต่างเตรียมตัวรับเหตุการณ์ที่จะเกิดขึ้น โดยบางส่วนจะไปติดต่อหน่วยรักษาประจำเมือง บางส่วนไปติดต่อกับร้านขายยาหรือตามหาสมุนไพรต่างๆ แม้ว่าเหตุการณ์นั้นอาจจะไม่เลวร้าย แต่วาฬกิลที่เป็นหัวหน้าสั่งงานนั้นสั่งเตรียมเอาไว้ก่อนเพื่อจะได้สามารถรองรับเหตุการณ์ที่ไม่คาดฝันได้ทัน มิมิยังคงยืนรอการกลับมาอย่างปลอดภัยของวีตั้งแต่หลังจากที่โดรุล่วงหน้าไปก่อนแล้ว แล้วความหวังของมิมิก็สมปราถนาเมื่อเห็นโดรุที่อุ้มร่างของวีมา โดรุในร่างหมาป่าแดงนั้นกระหืดกระหอบและล้มลงตรงหน้าทำให้มิมิแทบจะล้มทั้งยืนตามไปด้วย ทหารเสือดำที่ยืนเฝ้าหน้าเมืองรีบวิ่งออกไปซึ่งมิมิก็วิ่งตามไปดูด้วย แต่ภาพที่มิมิเห็นนั้นทำให้หัวใจเธอแทบสลาย มิมิเอามือทั้ง2ข้างมากุมปากด้วยความตกใจและเป็นลมล้มไปทันที เพราะสภาพของวีนั้นหน้าซีด แขนขวายังคงมีศรธนูปักค้างไว้และร่างกายนิ่งแทบจะเหมือนเป็นศพ ทหารเสือดำต่างรีบอุ้มร่างของวีและมิมิไว้ก่อน เสือดำที่อุ้มมิมิหันหลังและนั่งลงให้โดรุขึ้นมาเกาะแผ่นหลังของเสือดำตัวนั้น

“ไม่ต้องห่วงชั้น รีบไปก่อน” โดรุพยายามออกแรงพูดทั้งยังหอบแบบนั้นให้ทหารเสือดำทั้ง2ตัว ทหารเสือดำเห็นสภาพของโดรุที่แย่เหมือนกันจึงเกิดการลังเล “แต่คุณโด...” โดรุก็ขึ้นเสียงทันที “ไปเร็วเซ่ไอ้ซื่อบื้อ วีจะตายแล้ว” ทหารเสือดำจึงรีบลุกขึ้นและออกวิ่งไปยังเรือนรับรองหน่วยอัลฟ่าทันทีโดยทิ้งโดรุไว้ที่หน้าประตูเมืองไว้เพียงลำพัง โดรุไอโขลกๆเพราะฝืนร่างกายจนเกินขีดจำกัดแล้วแต่ก็ยังฝืนจนถึงที่หมาย โดรุที่ล้มนอนอยู่ไม่มีแรงแม้แต่จะขยับส่วนไหนของร่างกายได้ และยังเจ็บปวดทุกส่วนของร่างกายเหมือนอวัยวะต่างๆนั้นกำลังฉีกออกจากกันเป็นเสี่ยงๆ

“วี แกต้องรอดไห้ได้นะ” โดรุพยายามพูดสื่อให้ถึงวีที่แม้จะไม่ได้อยู่กับโดรุแล้วก็ตาม โดรุพยายามขืนความเจ็บปวดและลากร่างของตัวเองเข้าเมือง แต่เพียงแค่ลากได้แค่คืบเดียวโดรุก็ช็อคหมดสติไปเพราะทนพิษความเจ็บปวดไม่ไหว


“ท่านกิลครับ คุณโดรุพบคุณวีแล้วแต่อาการแย่มากครับท่าน ขอพน่วยพยาบาลด่วนครับ” ทหารเสือดำทั้ง2ตัวเปิดประตูดังปังพร้อมกับร่างของวีและมิมิ วาฬกิลรับทราบเรื่องจึงสั่งให้นำวีมาวางไว้บนเตียงที่จัดไว้ตรงกลางห้องโถง แกะบายะรีบมาดูอาการพร้อมกับกระต่ายสีชมพูตัวหนึ่งในชุดพยาบาล ทั้งคู่รีบวินิจฉัยอาการของวีโดยที่ แกะบายะเอาหลังนิ้วอังบริเวณจมูก กระต่ายตัวนั้นกำลังจับชีพจรที่ต้นคอ สีหน้าทั้งคู่ก็แย่ตามกันเพราะอาการของวีนั้นเป็นตายแทบเท่ากัน

“กิล...วีอาการหนักมาก ชีพจรต่ำและเบามาก ลมหายใจก็อ่อนระทวยด้วย” แกะบายะบอกให้กับกิลฟังซึ่งสีหน้าก็แย่ตามหน่วยรักษาทั้งคู่ “กิล ช่วยออกไปรอข้างนอกได้ไหม และอย่าให้ใครเข้ามานะ” กิลได้ยินดังนั้นจึงค่อยๆเดินออกนอกเรือนรับรองและปิดประตูทั้ง2บานจนสนิท “เดี๋ยวต้องเอาศรธนูนี่ออกมาก่อน” เธอมียาสมานแผลรึเปล่า กระต่ายพยักหน้ารับและหยิบหลอดยาสีแดงขึ้นมาเตรียมไว้ “งั้นพอบายะดึงธนูออกมาได้แล้วเทลงบนแผลเลยนะ” บายะอธิบายเสร็จจึงจับศรธนูแต่ก็ผลักมือออกมา “ว้าย” บายะสบัดมือพร้อมกับมองศรธนูที่มีออร่าสีดำลอยออกมา

“นี่มันอะไรกันน่ะ...วี เกิดอะไรขึ้นกับวีกันแน่...” บายะตกใจกับสิ่งที่เห็นต่อหน้าแต่กระต่ายตัวนั้นไม่รอ เธอใส่ถุงมือแล้วจับที่ขั้วของธนู จากนั้นก็ค่อยๆดึงมันออกมาจนสำเร็จ บายะรับจานมารองรับศรอันนั้นและวางเอาไว้ที่โต๊ะข้างๆที่เตรียมเอาไว้ เธอไม่มีเวลาจะมาสังเกตุอะไรในตอนนี้ได้นอกจากทำการลงมือรักษาวีเท่านั้น


อากุที่วิ่งตามหลังโดรุมาทีหลังทำให้ช้ากว่าพอสมควร เพราะอากุเป็นหมาป่าสายนักรบซ่งไม่มีความสามารถในการเพิ่มความสามารถในการเคลื่อนไหวเหมือนอย่างหมาป่าสายนักดาบอย่างโดรุ อากุที่วิ่งมาถึงชายป่าแล้วก็พักหอบหายใจ

“แฮ่กๆ เหนื่อยว้อย เจ้าโดรุมันวิ่งได้ไงจากเมืองแห่งแสงไปยังกระท่อมนั่นแค่แป๊ปเดียวเอง นี่ขนาดวิ่งมาตลอดทางแทบไม่ได้พักยังเล่นซะหอบไม่เหลือแรงอะไรแล้ว” อากุลงไปนั่งกับพื้นเพราะเหนื่อยจัดแต่อากุก็มองเห็นอะไรบางอย่างนอนแผ่อยู่ห่างจากประตูเมืองอยู่พอสมควร ซึ่งถ้ามองจากประตูเมืองนี่จะมองไม่เห็นเพราะถูกเนินบัง อากุลุกเดินไปดูว่ามันคืออะไรแต่ก็รีบวิ่งเข้าไปทันทีเมื่อรู้ว่าสิ่งที่นอนแผ่อยู่นั้นเป็นร่างของโดรุ อากุรีบเข้าไปหาร่างของโดรุที่นอนไม่ได้สติอยู่ อากุพยายามเรียกสติโดรุกลับคืนมาแต่ก็ไม่เป็นผลจึงแบกร่างของอากุขึ้นหลัง เนื่องจากน้ำหนักของหมาป่านั้นมากกว่ากิ้งก่าจึงไม่สามารถอุ้มได้ อากุแบกร่างของโดรุและเดินกลับที่เรือนรับรอง แต่เหล่าหางหน่วยอัลฟ่าทุกตัวล้วนยืนรออยู่ข้างนอก อากุเข้าไปถามกิลและได้ความว่าตอนนี้กำลังรักษาวีอยู่ซึ่งจำเป็นต้องใช้ห้อง วาฬกิลเลยแนะนำให้พาโดรุหาที่พักก่อน อากุไม่กล้าพาไปที่พักของมิมิเพราะกลัวกรรมจะย้อนรอยที่ไปแกล้งวี จึงแบกร่างของโดรุไปที่สวนแห่งแสงที่อยู่ถัดจากเรือนรับรองไปไม่ไกลนัก อากุเลือกหาที่ห่างไกลจากสายตาเหล่าหางหน่อยเพราะกลัวจะโดนเข้าใจผิด เมื่อได้ที่ๆเหมาะสมแล้วจึงค่อยๆวางร่างของโดรุนอนหงายให้สบายๆและตัวเองก็นั่งข้างๆ เมื่อโดรุได้สติขึ้นมาอากุก็ถาม

“เป็นไงบ้างเพื่อน ขนส่งด่วนโดรุงานดีไหม” อากุหัวเราะชอบใจจนโดรุแย้งออกมา “ขนส่งบ้านแกเสะ โอ้ยยย” โดรุเอามือจับหน้าอกของตัวเองเพราะยังเจ็บปวดไปทั่วร่าง แม้จะไม่ทรมานเมือนกับจะโดนฉีกเป็นชิ้นๆ แต่ก็ยังคงปวดเหมือนกับการออกกำลังกายเกินขีดจำกัดนั่นเอง “เฮ้ยโดรุเป็นอะไร” อากุถามเพราะเป็นห่วงกับอาการของเพื่อนที่ดูไม่น่าจะใช่เสแสร้ง

“สงสัยจะใช้พลังงานจนเกินขีดจำกัดของร่างกาย เลยปวดระบมไปทั้งตัวเลย” โดรุเอ่ยออกมาอย่างทรมานเพราะยิ่งมีการขยับก็จะยิ่งปวด แม้จะแค่เพียงการพูดก็ตาม “ให้เรียกหน่วยรักษามามั้ย” อากุรีบลุกขึ้นแต่โดรุส่ายหน้า “ไม่ต้องๆ เวทกับยารักษาไม่ได้” โดรุไม่อยากอธิบายความยาวเลยตอบไปสั้นๆ อากุที่เห็นเพื่อนตนเองเป็นอย่างนี้จึงอยากหาทางช่วยสักทางจึงนำใบไม้ที่อยู่ในกระเป๋ามาวางไว้ที่แขนของโดรุและนวดลงไปเบา โดรุสะดุ้งตกใจที่เห็นอากุจะมาจับร่างกายเพราะกลัวเจ็บ แต่ทันทีที่ได้นวดลงไปนั้นโดรุกลับรู้สึกผ่อนคลายตรงจุดนั้นอย่างแปลกใจ

“นี่เป็นสมุนไรที่เรารู้จักตั้งแต่ยังเด็ก มันสามารถประคบบรรเทาอาการปวดเมื่อยได้ ดีใช่มั้ยล่ะ” อากุอวดภูมิอย่างภูมิใจซึ่งโดรุก็ชอบด้วย “ขอบใจนะอากุ รู้สึกดีขึ้นเยอะ อะ.อา---เลย” โดรุเคลิบเคลิ้มกับการนวดจนเผลอปล่อยครางออกมา “โห สบายขนาดนั้นเลยเรอะเจ้าโดรุ” อากุที่นวดแขนเสร็จแล้วลงมานวดที่ขาของโดรุต่อ “สุดย..ยอดเลยอากุ เปลี่ยนจากหมาป่าPaladinเป็นหมานวดเถอะ อะ อา----“ โดรุครางอีกครั้งอย่างเคลิบเคลิ้ม แต่ทุกครั้งที่นวด โดรุก็จะร้องครางออกมาทุกครั้งจนอากุชักหมั่นใส้ เลยออกแรงกดตรงต้นขาแรงๆโดยไม่มีใบไม้รอง

“ใช่เลย อากุ สุอ๊ากกกกกกกกกกกกกก”


“บายะ ใช้พลังรักษาให้กับวีได้ไหม” ภายในห้องโถงของเรือนรับรอง มีเพียงแค่วาฬกิล แกะบายะ และกระต่ายพยาบาลสีชมพูเท่านั้น กิลรีบถามบายะเพราะเป็นห่วงความปลอดภัยของวีเหมือนกันแต่บายะส่ายหน้า

“กิล ขอโทษนะ...พลังการรักษาของบายะนั้นรักษาได้ก็จริง แต่กรณีของวีนั้นมันเหมือนโดนพลังอะไรบางอย่าง ที่ทำความเสียหายโดยไม่แสดงออกในรูปของบาดแผลเลย ลักษณะคล้ายกับเวทมนต์ชนิดหนึ่ง ซึ่งเวทต์นี้...มันต่อต่านการกันการรักษาโดยผลของเวทมนต์ของบายะ...มันเหมือนกับพลังแห่งความมืดที่ไม่ใช่ศาสตร์มืดของค้างคาวด้วย” บายะตอบอย่างสลดและรู้สึกว่าตัวเองไร้ความสามารถในทันทีที่เจอกับลักษณะอาการอย่างนี้ กิลที่ได้ยินก็ถึงกับจิตตกทันที เพราะถ้าไม่สามารถรักษาด้วยเวทมนต์ได้ ก็ไม่มีอะไรที่สามารถรักษาได้อีกแล้ว แม้จะเป็นยาที่ปรุงด้วยกระต่าย แต่ก็สามารถใช้เพื่อชดเชยฟื้นฟูพลังงานที่เสียไป แต่ไม่สามารถรักษาอาการอย่างวีที่หนักเกินกว่ายาจะสามารถรักษาได้ กระต่ายก้มลงตัวผสมยาอะไรบางอย่างและฉีดเข้าที่ต้นคอของวี

“ตอนนี้เราทำได้แต่กระตุ้นให้ชีพจรของวีไม่ให้หยุดได้เท่านั้นเองค่ะ แต่ก็ไม่สามารถฉีดให้ได้เกิน4หลอด เพราะไม่เช่นนั้นจะทำให้ระบบของหัวใจล้มเหลวเพราะรับปริมาณยาที่เกินขนาด” ทุกตัวต่างนิ่งเงียบกับสิ่งที่เกิดขึ้นเพราะมันเหมือนกับข่าวร้ายที่กำลังนับเวลาถอยหลังอย่างช้าๆเท่านั้น

“นี่หมายความว่าเราทำได้แค่ยืดเวลา...ชีวิตของวีได้อีกแค่ไม่นานใช่มั้ย” กิลถามขึ้นมาเพราะกิลก็ไม่สามารถรับคำตอบที่ได้ยินออกมาได้เหมือนกัน บายะและกระต่ายน้อยตัวนั้นต่างเบือนหน้าหนีเพราะไม่สามารถช่วยอะไรได้มากกว่านี้เช่นกัน ภายในห้องโถงจึงเกิดความเงียบสงัดและตึงเครียดในทันที มีเพียงแต่เสียงลมหายใจที่แผ่วเบาของวีที่กำลังจะดับลง


Last edited by fushigidane on Tue Oct 05, 2010 7:18 pm, edited 1 time in total.

Top
Offline Profile  
 
 Post subject: Re: Ficต่อตอนยาวๆของดาเนะ ตอน8.1
PostPosted: Tue Oct 05, 2010 5:17 pm 
ฮีโร่มาสเตอร์
User avatar

Joined: Fri Nov 20, 2009 2:59 pm
Posts: 3104
Location: สมุทรปราการ
Underdog wrote:
ไม่อยากจะจิ้นเลยจริ๊งๆ =A=!!! ผมมีกล้ามขนาดนั้นเลยหรอค้าบบบ ><!!! ดาเนะมีแผนอะไรรึเปล่าเนี่ยย = =!!! โฮกๆๆ น่าชักไม่้ไว้ใจ = 3=

คือแอยากให้ความรู้สึกเหมือนTalbianน่ะ เวลาที่กลายร่างเป็นหมาป่าแล้วตัวมันจะใหญ่ล่ำขึ้นใช่ปะ แต่นี่เป็นหมาป่าอยู่แล้วๆได้รับพลังเพิ่มอีก ก็เลยคิดว่าให้เป็นอย่างที่เราบอกไปน่ะแหละ อันนี้น่าจะเห็นภาพมากกว่าUnderworldมั้ง
Image


Last edited by fushigidane on Tue Oct 05, 2010 5:51 pm, edited 3 times in total.

Top
Offline Profile  
 
 Post subject: Re: Ficต่อตอนยาวๆของดาเนะ ตอน8.1
PostPosted: Tue Oct 05, 2010 5:22 pm 
ฮีโร่มาสเตอร์
User avatar

Joined: Sun Jun 28, 2009 7:37 am
Posts: 1765
Location: TaleTails~
เสียงโดรุครางตอนอากุนวดชวนจิ้นได้ใจมากอ่ะ

fushigidane wrote:
“ขอบใจนะอากุ รู้สึกดีขึ้นเยอะ อะ.อา---เลย”


ชักสงสัยนิดๆ... สมการจะพลิกรึเปล่านะ :twisted:

ถ้าพลิกแล้วอากุคงดีใจ เห็นเจ้าตัวบอกไม่อยากเป็นเคะ สงสัยจะอยากเป็นเมะแทนโดรุแหงๆ :lol:

หรือจะมาแบบเดียวกับ ดาเนะxวี

อากุเป็นเมะแอ๊บเคะ!! :shock:

_________________
“Life is a big canvas and you should throw all the paint you can on it.”


Top
Offline Profile  
 
 Post subject: Re: Ficต่อตอนยาวๆของดาเนะ ตอน8.1
PostPosted: Tue Oct 05, 2010 5:22 pm 
ฮีโร่มาสเตอร์
User avatar

Joined: Sun Jun 27, 2010 9:48 am
Posts: 1127
Location: Ionia
polpanu1 wrote:
JJmall wrote:
"ครั้งแรก เจ็บหน่อยนะ กิฟ..."

"เบาๆ หน่อยนะแพนด้า เราไม่เคย"


"มิน่าละ ขี้หูเต็มหูเลย ไม่เคยแคะเลยไช่มั้ยเนี่ยเทอ"


:twisted:
เกินไปบอกได้ = = ขำๆ

Ctrl+A


อีสส อีสส

โดนเล่นละ :lol:


กระทู้นี้ Yaoi ไปเรียบร้อยแล้ว

จะมา Yuri ตอนนี้ก็สายเกินไปแล้วเบลจ๋า :twisted:

_________________
Image
Image
I'm a rising celebrity, hug me, hug me, hug me now!!


Top
Offline Profile  
 
 Post subject: Re: Ficต่อตอนยาวๆของดาเนะ ตอน8.2
PostPosted: Tue Oct 05, 2010 5:30 pm 
ฮีโร่มาสเตอร์
User avatar

Joined: Fri Nov 20, 2009 2:59 pm
Posts: 3104
Location: สมุทรปราการ
เวรกรรม นี่ส่งกระแสจิตมาให้ที่ทำงานรึไงเนี่ย เพราะไม่ได้เข้าบอร์ด12หางเลยนะ เข้าดราม่าทีเดียวก็ไม่ได้ใช้เน็ตอีกเลย

ลืม... โห 10หน้าภายในคืนเดียว :shock:


Top
Offline Profile  
 
 Post subject: Re: Ficต่อตอนยาวๆของดาเนะ ตอน8.1
PostPosted: Tue Oct 05, 2010 5:40 pm 
Jumping Panda!
User avatar

Joined: Fri Jun 19, 2009 12:23 pm
Posts: 3964
Location: หน้าคอม
MonkeyMage wrote:
เสียงโดรุครางตอนอากุนวดชวนจิ้นได้ใจมากอ่ะ

fushigidane wrote:
“ขอบใจนะอากุ รู้สึกดีขึ้นเยอะ อะ.อา---เลย”


ชักสงสัยนิดๆ... สมการจะพลิกรึเปล่านะ :twisted:

ถ้าพลิกแล้วอากุคงดีใจ เห็นเจ้าตัวบอกไม่อยากเป็นเคะ สงสัยจะอยากเป็นเมะแทนโดรุแหงๆ :lol:

หรือจะมาแบบเดียวกับ ดาเนะxวี

อากุเป็นเมะแอ๊บเคะ!! :shock:


นัทเอ้ย....

ที่จริงมันมีสมการอีกแบบนึง คือเมะXเมะ เคะXเคะ

มองดูแล้วทั้งโดรุกับอากุเหมือนเล่นรับส่งบทกันตลอด......

หรือว่า......

หรือว่า.............


หรือว่า..................


โดรุXอากุ มันจะเป็นเมะคู่!!!! :shock: :shock: :shock: :shock: :shock: :shock: :shock: :shock:

_________________
ImageImageImage

ไอ วอนน่า บี อะ ซุปตาร์ !!!


Top
Offline Profile  
 
 Post subject: Re: Ficต่อตอนยาวๆของดาเนะ ตอน8.2
PostPosted: Tue Oct 05, 2010 5:42 pm 
ฮีโร่มาสเตอร์
User avatar

Joined: Sun Jun 27, 2010 9:48 am
Posts: 1127
Location: Ionia
ไม่เชื่อสายตาตัวเอง.. จากตอนแรกที่คิดว่าจะทำแค่ตอนเดียวจบ กลับทำได้ถึง 9ตอนเลยเหรอ

58 หน้า.. ทำได้ไงน้อ สุโก้ยเลยจ้าดาเนะ =w=


แต่งฟิควายเก่งนิเรา 555 :twisted:


เรื่องชักจะสนุกละ รอตนสงครามโป๊ะๆ คงจะมันส์น่าดู คุคุคุคุ

รอดูต่อไปว่าใครจะได้ใช้อัลติคนแรกในเผ่า=w=



"อุ๊ย ทำลายหลักฐาน :twisted: "

//me กลิ้งๆๆๆ

_________________
Image
Image
I'm a rising celebrity, hug me, hug me, hug me now!!


Last edited by JJmall on Tue Oct 05, 2010 5:49 pm, edited 1 time in total.

Top
Offline Profile  
 
 Post subject: Re: Ficต่อตอนยาวๆของดาเนะ ตอน8.2
PostPosted: Tue Oct 05, 2010 5:43 pm 
เทพลม
User avatar

Joined: Wed Sep 30, 2009 12:27 pm
Posts: 364
Location: Unidentified
งุงิ =w=

/me นั่งอ่านฟิค + คอยมองดูเหตุการณ์รอบๆ อย่างเงียบๆ

_________________
เมอซี่...อาจจะอยู่คนเดียวมากเกินไปจริงๆก็ได้นะ...
Image


Top
Offline Profile  
 
 Post subject: Re: Ficต่อตอนยาวๆของดาเนะ ตอน8.2
PostPosted: Tue Oct 05, 2010 5:45 pm 
Jumping Panda!
User avatar

Joined: Fri Jun 19, 2009 12:23 pm
Posts: 3964
Location: หน้าคอม
JJmall wrote:
แอร๊ยย เมะคู่ ยังงี้ก็ต้องใช้อุปกรณ์คนนึงน่ะสิ โฮะๆๆๆ


แอร๊ยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยย กิฟหื่นนนน = A =;;;;

//แพนด้า ถอยกลับไปปักหลักที่กระทู้ฟิคตัวเอง


_________________
ImageImageImage

ไอ วอนน่า บี อะ ซุปตาร์ !!!


Top
Offline Profile  
 
 Post subject: Re: Ficต่อตอนยาวๆของดาเนะ ตอน8.2
PostPosted: Tue Oct 05, 2010 5:49 pm 
ฮีโร่มาสเตอร์
User avatar

Joined: Fri Nov 20, 2009 2:59 pm
Posts: 3104
Location: สมุทรปราการ
JJmall wrote:
ไม่เชื่อสายตาตัวเอง.. จากตอนแรกที่คิดว่าจะทำแค่ตอนเดียวจบ กลับทำได้ถึง 9ตอนเลยเหรอ

58 หน้า.. ทำได้ไงน้อ สุโก้ยเลยจ้าดาเนะ =w=


แต่งฟิควายเก่งนิเรา 555 :twisted:


จะดีใจหรือเสียใจดีเนี่ยเรา :cry: แต่เห็นชอบกันก็ดีใจนะ(ไม่ได้หมายถึงวายนะ ถึงแม้จะชอบที่ชวนจิ้นให้วายก็เถอะ)


Top
Offline Profile  
 
Display posts from previous:  Sort by  
Post new topic Reply to topic  [ 2040 posts ]  Go to page Previous  1 ... 55, 56, 57, 58, 59, 60, 61 ... 204  Next

All times are UTC + 7 hours


Who is online

Users browsing this forum: No registered users and 1 guest


You cannot post new topics in this forum
You cannot reply to topics in this forum
You cannot edit your posts in this forum
You cannot delete your posts in this forum
You cannot post attachments in this forum

Jump to:  
cron
Powered by phpBB © 2000, 2002, 2005, 2007 phpBB Group
Theme created StylerBB.net & kodeki