Last visit was: It is currently Mon Nov 18, 2019 11:28 am


All times are UTC + 7 hours




Post new topic Reply to topic  [ 2040 posts ]  Go to page Previous  1 ... 74, 75, 76, 77, 78, 79, 80 ... 204  Next
Author Message
 Post subject: Re: Ficต่อตอนยาวๆของดาเนะ Sc2. ตอน2
PostPosted: Tue Oct 19, 2010 6:56 pm 
ฮีโร่มาสเตอร์

Joined: Sun Aug 01, 2010 12:47 pm
Posts: 1973
Underdog wrote:
คนรัก digi wrote:
โดยเฉพาะหมาแดงโดรุน่ะแหละ ตัวดีเลย!!

โดรุเนี่ยละโดนแน่ๆละคนนึง :twisted:


โดนอาราย เดี๋ยวโชว์ภาพ ดาเนะXวี ซะหรอก :lol:


วาดเสร็จแล้วหรอ ไหนๆ ขอดูหน่อย :lol:
(/me โดนแตร่ดใส่ :o )

_________________
ImageImage

Image


Top
Offline Profile  
 
 Post subject: Re: Ficต่อตอนยาวๆของดาเนะ Sc2. ตอน2
PostPosted: Tue Oct 19, 2010 6:56 pm 
ฮีโร่มาสเตอร์
User avatar

Joined: Sun Jun 28, 2009 7:37 am
Posts: 1765
Location: TaleTails~
โชว์เลยครับผม~

แกทแพทก็จบแล้วด้วย หึหึ :twisted:

_________________
“Life is a big canvas and you should throw all the paint you can on it.”


Top
Offline Profile  
 
 Post subject: Re: Ficต่อตอนยาวๆของดาเนะ Sc2. ตอน2
PostPosted: Tue Oct 19, 2010 6:57 pm 
ฮีโร่มาสเตอร์

Joined: Sun Aug 01, 2010 12:47 pm
Posts: 1973
MonkeyMage wrote:
โชว์เลยครับผม~

แกทแพทก็จบแล้วด้วย หึหึ :twisted:


GAT PAT :shock:
ต่อไปก็ตาผมแล้วซิเนี่ย :cry:
จะรอดมั้ยเนี่ย :lol:

_________________
ImageImage

Image


Top
Offline Profile  
 
 Post subject: Re: Ficต่อตอนยาวๆของดาเนะ Sc2. ตอน2
PostPosted: Tue Oct 19, 2010 6:58 pm 
มีดแทงหลัง
User avatar

Joined: Fri May 29, 2009 8:37 pm
Posts: 2916
Location: ที่ๆ... ไม่มีมีดแมวเข้าถึง!! > <
Underdog wrote:
คนรัก digi wrote:
โดยเฉพาะหมาแดงโดรุน่ะแหละ ตัวดีเลย!!

โดรุเนี่ยละโดนแน่ๆละคนนึง :twisted:


โดนอาราย เดี๋ยวโชว์ภาพ ดาเนะXวี ซะหรอก :lol:


วันที่ 23 กลับจากแคมป์นะ เอามาด้วยเลย

แล้วใครที่ไม่ได้กล่าวถึง ถ้ามาวันที่ 23 นะ ฮึ่ม :twisted:

ไอ้เจ้าหมาฟ้าอากุก็มาวันที่ 23 เซ่ จะได้ไม่รอด

_________________
ไดโนสีเหลือง... มังกรสีน้ำเงิน... และ... ไวรัสสีแดง
ImageImage


Top
Offline Profile  
 
 Post subject: Re: Ficต่อตอนยาวๆของดาเนะ Sc2. ตอน2
PostPosted: Tue Oct 19, 2010 7:02 pm 
Guardian
User avatar

Joined: Fri Oct 23, 2009 9:28 pm
Posts: 141
Location: บอร์ดบิ๊กบัคค >[]< <~!
เพราะไม่ได้ไปไง รอดๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ

5555555555555555 +

ดีใจมาก ฝากด้วยนะโดรุ !!!


Top
Offline Profile  
 
 Post subject: Re: Ficต่อตอนยาวๆของดาเนะ Sc2. ตอน2
PostPosted: Tue Oct 19, 2010 10:21 pm 
ฮีโร่มาสเตอร์

Joined: Sun Aug 01, 2010 12:47 pm
Posts: 1973
คนรัก digi wrote:
Underdog wrote:
คนรัก digi wrote:
โดยเฉพาะหมาแดงโดรุน่ะแหละ ตัวดีเลย!!

โดรุเนี่ยละโดนแน่ๆละคนนึง :twisted:


โดนอาราย เดี๋ยวโชว์ภาพ ดาเนะXวี ซะหรอก :lol:


วันที่ 23 กลับจากแคมป์นะ เอามาด้วยเลย

แล้วใครที่ไม่ได้กล่าวถึง ถ้ามาวันที่ 23 นะ ฮึ่ม :twisted:

ไอ้เจ้าหมาฟ้าอากุก็มาวันที่ 23 เซ่ จะได้ไม่รอด


อากุเขาไปวันที่22

เพราะฉะนั้น
ท่านวี ใช้ Warp portal กลับบ้านหลังจบค่าย
แล้ว ดักตีหัวอากุ วันที่22เลย :lol:

ปล.ผมแก้โปสเตอร์จบ Scenario1 นะครับ
ตราประทับอันแรก ผมไม่ค่อยประทับใจ เลยแก้ใหม่ :lol:

Image

ปล2. ท่านดาเนะขอร้าบบบบบบบบ ท่านดาเนะ วันนี้ไปไหน ทำไมไม่เห็นมาเล่นบอร์ดเลย :lol:

_________________
ImageImage

Image


Top
Offline Profile  
 
 Post subject: Re: Ficต่อตอนยาวๆของดาเนะ Sc2. ตอน2
PostPosted: Wed Oct 20, 2010 5:32 am 
ฮีโร่มาสเตอร์
User avatar

Joined: Fri Nov 20, 2009 2:59 pm
Posts: 3104
Location: สมุทรปราการ
ขออภัยที่ลงช้านะครับ เพราะเมื่อวานเหนื่อยมาก กลับมาก็ค่ำสลบเหมือดไปเลย

หลังจากที่วาฬกิลได้แนะนำรุ่นพี่หน่วยอัลฟ่าที่หนึ่งให้รุ่นที่สองได้รู้จักกันแล้ว ก็มีตัวแทนกระต่ายแพนด้า และตุ่นถามถึงรุ่นพี่ของตน “รุ่นพี่ตุ่นกับกระต่ายนั้นได้ติดภาระกิจระยะยาว ซึ่งยังไม่ทราบกำหนดเวลาที่จะกลับมา ดังนั้นจึงจะให้รุ่นพี่ตัวอื่นมาช่วยดูแลตรงจุดนี้ให้” หลังจากที่วาฬกิลประกาศเสร็จก็เกิดเสียงฮือฮาขึ้นในกลุ่มเหล่าหางขึ้นมา

“แล้วรุ่นพี่แพนด้าล่ะครับ ไม่เห็นอธิบายด้วยเลย” ตัวแทนแพนด้าเพียงตัวเดียวถามขึ้นมา เหล่าหางอัลฟ่าที่หนึ่งต่างถอนหายใจและทำหน้าหน่ายๆด้วยกันทั้งหมด “รุ่นพี่แพนด้าน้อยของพวกเราน่ะหรอ น่าจะกระเด็นไปแถวๆลานน้ำพุแครอนกลางเมืองล่ะนะ…เอาล่ะ เดี๋ยวขอให้เหล่าอัลฟ่าที่สองแยกย้ายกันไปหารุ่นพี่ของตน และพร้อมรับการฝึกต่างๆที่รุ่นพี่จะสอนให้ด้วย ขอให้โชคดีทุกตัว” วาฬกิลประกาศจบ เหล่าหางต่างๆก็แยกย้ายกันไปหารุ่นพี่แต่ละตัว โดยกระต่ายนั้นอยู่รวมกับแมวโจ้และเทล เพราะมีแมวดูแลอยู่2ตัว ส่วนตุ่นนั้นไปหาหมาแดงโดรุกับหมาฟ้าอากุ ปล่อยให้แพนด้าเดินทางไปยังลานน้ำพุกันเองด้วยความสงสัยและมึนงงกับรุ่นพี่ของตน


ทางด้านกลุ่มของไบสันนั้นมีเพียงสมาชิกเพียงแค่ตัวเดียวเท่านั้น ไบสันสีส้มโครงร่างกายใหญ่บึกบึน เดินตามไบสันนนที่ร่างกายบึกบึนขนาดพอๆกันไปสถานที่แห่งหนึ่ง สถานที่แห่งนี้ล้อมรอบด้วยรั้วไม้เป็นคอกของมูโป้ซึ่งสิ่งมีชีวิตตัวขนสีขาและมีเขา แต่ตอนนี้ไม่มีเหล่ามูโป้อยู่ในคอกแล้ว ไบสันนนจึงเลือกเป็นสถานที่สำหรับการฝึกและการสอนให้แก่รุ่นน้อง เมื่อทั้งคู่มาถึงกลางคอดแล้ว ไบสันนนก็หยุดเดินและหันมาทางไบสันส้มรุ่นน้อง

“ชื่ออะไร” นนถามห้วนๆ “เบลครับ” ไบสันสีส้มก็ตอบห้วนๆกลับ เพราะวัฒนธรรมของไบสันแล้วจะไม่มากพิธีรีตรองมาก จะตรงๆห้วนๆไม่อ้อมค้อมไปมา

“ร่างกายบึกบึนดีนี่ แปลว่าฝึกฝนร่างกายมาตลอดสินะ” นนถามเบลด้วยเสียงที่พอใจ เพราะร่างกายที่แข็งแรงเป็นสัญลักษณ์แห่งความภูมิใจแห่งเผ่าไบสัน “แล้วเลือกที่จะมาเป็นหน่วยอัลฟ่าที่สองนี่ คงเตรียมใจพร้อมแล้วสินะว่าจะต้องเจออะไรบ้าง” นนตั้งท่าพร้อมพร้อมกับขวานเล็กสีเขียวแก่ขนาดยักษ์ขึ้นมาพร้อม

“เข้ามา มีอะไรใส่มาให้หมด โชว์พลังที่แกภาคภูมิใจออกมาให้ชมเป็นขวัญตาหน่อย อย่าให้ร่างกายกำยำที่แกฝึกฝนมาต้องสูญเปล่า” นนท้าทายเบลโดยไม่ได้สอนอะไร เบลรับคำท้าโดยกระชับขวานไม้ของตนเองตั้งท่าพร้อมเหมือนกัน

“ดี ดีมาก อย่าทำให้ไบสันนนตัวนี้ต้องผิดหวังล่ะ แล้วแกจะได้เป็นไบสันที่แข็งแรงบึกบึนอย่างที่ใจแกต้องการ” เพียงแค่สิ้นคำของนนนั้น เบลก็ฟาดขวานไม้เต็มแรงใส่นนโดยเล็งไปที่ตรงแขนขวา นนไม่หลบไม่ทำการป้องกันใดๆแต่ยืนรับแรงฟาดนั้นแบบตรงๆ

“แรงดี...แต่ยังไม่พอ มันต้องแรงอย่างนี้” นนพูดจบก็ใช้ใบขวานฟาดไปที่ใหล่ของเบลจนกระเดนลงไปนอนกับพื้นทันที “ถ้าแค่นี้แกจะยอมแพ้แกก็รวบหางของแกกลับไปเลย” นนตวาดใส่เบลที่พยายามลุกขึ้นมาอย่างช้าๆเพราะช้ำจากแรงฟาดที่ได้รับ เบลกลับมาลุกขึ้นยืนตั้งท่าอีกครั้ง แต่ครั้งนี้เบลหายใจดังฟึดฟัดและตั้งท่าเหมือนจะพุ่งตัวชนนน

“ฮ่าๆๆ ดี ดีมาก มันต้องให้ได้อย่างนี้สิ เข้ามาเลย” นนหัวเราะอย่างพอใจพร้อมกับการออกวิ่งของเบลที่ก้มหัวลง เขาของเบลตั้งขนานกับพื้นและกำลังพุ่งตรงไปเสียบนนที่ยืนรออยู่ข้างหน้า


ทางด้านกลุ่มแกะของบายะและลิงแบงค์นั้นจับคู่ฝึกด้วยกัน โดยที่ต่างตัวต่างแยกย้ายกันไปฝึกซึ่งฝึกกันที่ริมทะเลสาบที่สวนแห่งแสงกัน ทางด้านกลุ่มบายะนั้นมีแกะอยู่สองตัวกำลังนั่งล้อมวงคุยเล่นกันสนุกสนาน แต่ก็ไม่ลืมที่จะสอดแทรกเกร็ดความรู้เกี่ยวกับศาสตร์แห่งการรักษาเอาไว้ด้วย

“เดี๋ยวขอทำความรู้จักกันสักหน่อยนะคะ แต่ละตัวชื่ออะไรกันบ้างเอ่ย” แกะบายะพูดด้วยเสียงที่อ่อนหวานและไพเราะ ราวกับธิดาแกะก็ไม่ปาน แกะตัวแรกที่มีดวงตาสวยเป็นประกายแนะนำก่อน “หนูชื่อโอเมะค่ะ” จากนั้นแกะที่ดวงตาหวานที่ชอบยิ้มแย้มตลอดเวลาก็เริ่มแนะนำตัวโดยยกมือตัวเองมาระดับที่หน้าอก “หนูชื่อกิฟค่ะ” หลังจากที่แกะน้องใหม่ทั้งสองตัวแนะนำตัวเองแล้ว บายะก็เริ่มอธิบายเรื่องเกี่ยวกับศาสตร์แห่งการรักษาให้ฟัง

"แกะอย่างพวกเรานี้มีสองสายให้เลือกเดินทางนะคะ โดยสายแรกที่จะนำเสนอคือแกะสายHierophant ซึ่งแกะสายนี้จะเป็นแกะสายสนับสนุนและรักษาให้กับเพื่อนๆเหล่าหางของพวกเรา” แกะบายะเริ่มร่ายเวทอะไรบางอย่างใส่โอเมะและกิฟ ซึ่งเกิดแสงสีขาวสะอาดสีนมสดจากพื้นลอยผ่านเหนือหัวอย่างรวดเร็ว “เวทที่พวกเธอได้รับไปเมื่อตะกี้เป็นเวทรักษาที่เรียกว่า ฮีล นะคะ สามารถฟื้นฟูพลังให้กับเพื่อนๆและตัวเองได้” บายะค่อยๆขยับตัวเข้าใกล้ๆเหล่าแกะรุ่นน้องทั้ง บายะจับมือแกะน้อยคนละข้างและนำมือนั้นไปทาบที่หน้าอกของเจ้าของ

“สิ่งสำคัญอยู่ที่จิตใจและความตั้งใจของเราค่ะ” บายะค่อยๆหลับตาลงซึ่งแกะรุ่นน้องทั้งสองก็ทำตาม “ถ้าเรามีจิตใจที่มุ่งมั่นที่จะช่วยเหลือใครก็ตาม ความสามารถในการรักษานั้นๆก็จะยิ่งมีประสิทธิภาพมากยิ่งขึ้น และความรู้สึกของเรานั้นจะถ่ายทอดให้อีกฝ่ายได้รับรู้อีกด้วย” แกะบายะค่อยๆเอาดึงมือของตัวเองออกพร้อมกับค่อยๆลืมตาขึ้นมาพร้อมกันของแกะทั้งสามตัว “เวทสายนี้จึงเน้นที่ความสามารถในการสนับสนุนช่วยเหลือเพื่อนด้านต่างๆตามสถานการณ์นั้นนะคะ” แกะบายะอธิบายเสร็จก็หันตัวไปที่ตะกร้าสานหยิบชีสเบอเกอร์ให้คนละอัน

“ฟังมาเหนื่อยแล้วเราพักกันก่อนนะคะ วันนี้บายะลองทำชีสเบอร์เกอร์มาด้วย ไม่รู้จะถูกปากกันรึเปล่านะ” ลิงแบงค์ที่กำลังนั่งคุยเล่นกับลิงรุ่นน้องเหมือนกันก็หันขวับไปที่บายะทันที “บายะจ๋า ขอเบอร์เกอร์ให้เค้าชิ้นนึงสิ เค้าอยากกินด้วยอะ” ลิงแบงค์อ้อนบายะเพราะอยากกินด้วยเช่นกัน

“รุ่นพี่ๆ เล่นงี้เลยหรอพี่ เดี๋ยวผมไปซื้อให้ก็ได้นะพี่ ใกล้ๆนี่เอง” ลิงรุ่นน้องปรามรุ่นพี่ “อยู่เฉยๆเลยนัท ยังไม่รู้หรอกว่าของแกะบายะเค้าน่ะ ทั้งหอม ทั้งอร่อย รสนุ่มกลมกล่อมยากที่จะลืมเลือนเลยนะเธอว์” แกะบายะเอามืออังเเก้มตัวเองแบบเขินๆ “แหมลิงแบงค์นี่ก็ เค้าเขินนะ แต่บายะคงให้ไม่ได้หรอก เพราะทำมาให้สำหรับรุ่นน้องเท่านั้นเอง” แกะบายะปฏิเสธไป “พี่บายะคะ ไม่เป็นไรค่ะ ชิ้นเดียวหนูก็...”

“เชอะ ขี้ตืด” ยังไม่ท่านที่แกะโอเมะจะกล่าวจบ ลิงแบงค์ก็แทรกขึ้นมาทันที บายะฉุนกึกนิดๆแต่ก็พยายามกลั้นเอาไว้ หลังจากที่กลุ่มแกะพักทานกันเสร็จ ก็นั่งพูดคุยเล่นโดยไม่มีเนื้อหาเกี่ยวกับทักษะความสามารถประกอบ เหล่าแกะทั้งสามต่างคุยกันออกรส โดยเฉพาะแกะกิฟที่จะออกรสเป็นพิเศษเมื่อคุยเรื่องเกี่ยวกับการนินทาหรือเรื่องรักๆโดยเฉพาะ

“ฟังแล้วเหยียบให้มิดเลยนะ นี่รู้รึเปล่าพี่บายะ ว่ากิ้งก่ารุ่นพี่วีเนี่ยแอบมีความสัมพันธ์อย่างลับๆกับกิ้งก่าตัวหนึ่งด้วยล่ะ” กิฟเริ่มเปิดประเด็นไปที่กิ้งก่าวีทันที “อะไรๆกิฟ นี่เธอรู้อะไรมาหรอ” บายะแสร้งทำเป็นไม่รู้เพราะฟังเรื่องราวแล้วน่าสนุก “กิฟ เผาคนอื่นแบบนี้จะดีหรอ ถ้ารุ่นพี่วีได้ยินนี่มีหวังตายแน่เลยนะ” โอเมะเตือนแต่ตอนนี้ตาเป็นประกายและหูกระดิกไปมาแล้ว

“โอ๊ย พวกผู้หญิงคุยเรื่องไร้สาระกันอีกแล้ว น่าเบื่อเนอะนัท” ลิงแบงค์แขวะพวกกลุ่มแกะที่คุยกันอย่างสนุกสนาน ต่างกับกลุ่มของเขาที่เงียบจี่จนน่าเบื่อ “เงียบไปเลยแบงค์ ผู้หญิงเค้าจะคุยกัน...เน้อ” บายะแขวะกลับซึ่งเหล่ารุ่นน้องแกะและลิงนัทก็เข้าไปนั่งร่วมวงด้วยแล้วเรียบร้อย “เน้ออออออ” ทุกตัวต่างขานรับพร้อมกันยกเว้นลิงแบงค์ที่หันซ้ายหันขวาเพราะศิษย์น้องแปรพักต์ไปอย่กับกลุ่มแกะแล้ว

“เฮ้ย เจ้านัท นี่แกทรยศหักหลังเรอะ” ลิงแบงค์มือสั่นชีนิ้วไปทางนัททันที “แหมพี่แบงค์ เรื่องน่าสนุกอย่างนี้ใครอยากพลาดอะพี่ จะได้รู้จักรุ่นพี่ตัวอื่นๆดียิ่งขึ้นไปอีก...เน้ออออ” ลิงนัทตอบกลับพร้อมกับเสียงขานรับเหล่ากลุ่มแกะตามมา “เฮอะ อยากทำอะไรก็ตามใจ ไปกันเถอมิ...”ลิงแบงค์หยุดชะงักเพราะมิเกะสุดรักไม่ได้อยู่ที่หัวใหล่ แต่ไปนั่งรวมกลุ่มกับแกะบายะแล้วซึ่งนั่งอยู่บนตักของลิงนัทคู่กับมิเกะของเขา

“มิเกะ แม้แต่นายยังไปอยู่กับพวกนั้นด้วยเรอะ” มิเกะของแบงค์กลับมามองนายและยิ้มพยักหน้าให้ ลิงแบงค์ช็อคมากถึงกับลงไปนอนร้องให้กับพื้นไปมาและงอนทันที แกะโอเมะเห็นลิงแบงค์เป็นอย่างนั้นจึงหวังจะเข้าไปปลอบ แต่แกะบายะเอามือมาจับใหล่และส่ายหน้าไปมา “ปล่อยรุ่นพี่แบงค์อย่างนั้นแหละ เป็นรุ่นพี่ที่ไม่รู้จักโตสักที” บายะแซวแขวะลิงแบงค์ซึ่งตอนนี้นอนนิ่งๆเพราะไม่มีอารมณ์จะโต้ตอบอะไรอีกแล้ว


“ต่อนะรุ่นพี่ กิ้งก่าพี่วีที่แอบมีความสัมพันธ์กับกิ้งก่าตัวหนึ่งน่ะพี่ เห็นเขาว่าเป็นเรื่องจริงด้วยล่ะ” แกะกิฟเริ่มกลับมาตั้งวงสนทนาอีกครั้ง “จริงเหรอกิฟ แล้วเธอไปรู้ได้ยังไงน่ะ” โอเมะถามด้วยความสนใจจากแววตาที่เป็นประกาย “อะไรกันเธอ ข่าวนี้ดังมากเลยนะ เป็นที่โจษจัณไปทั่วเมืองแห่งแสงเลยด้วยซ้ำน่ะ” แกะกิฟไม่เชื่อที่แกะโอเมะไม่รู้เรื่องราวนี้จึงเริ่มเล่าต่อ

“คือเรื่องมันเกิดเมื่อวันที่รับสมัครหน่วยอัลฟ่าแรกมั้ง เห็นมีคนบอกว่ากิ้งก่าพี่วีเนี่ย แอบล่อลวงกิ้งก่าตัวหนึ่งที่ใต้ต้นไม้หน้าเมืองตรงด้านขวาถ้าเราหันหน้าเข้าประตูเมืองนะ” กิฟพยายามอธิบายให้ละเอียดเพื่อให้ง่ายต่อการจินตนาการตาม “ตรงจุดนี้ก็ไม่ค่อยมั่นใจแล้วเพราะว่าฟังเขามาอีกทีนะ” กิฟเตือนก่อนเพราะไม่อยากถูกหาว่าใส่ไฟให้

“ไม่เป็นไรๆ เล่าต่อเถอะ” แกะบายะชวนเพราะตัวเองก็อยากรู้ความจริงในวันนั้นเหมือนกัน ว่าเป็นอย่างที่ตัวเองคิดและเหมือนที่วีเล่าหรือเปล่า “แผนการของกิ้งก่าพี่วีนั้นแยบยลมากเลยล่ะ โดยล่อกิ้งก่าเป้าหมายให้ไปอยู่บริเวณแถวๆใต้ต้นไม้ และเมื่อเหยื่อมาถึงแล้ว พี่วีก็จัดการให้เป้าหมายสลบทันทีเลย”

“อูววววว” ทุกตัวต่างร้องอุทานอย่างพร้อมกัน จากนั้นกิฟจึงเล่าต่อ “แล้วกิ้งก่าพี่วีเล่นละครตบตาด้วยนะ เพื่อไม่ให้ใครจับได้ด้วย” กิฟพูดอย่างจริงจังแต่บายะขึ้นมาแย้งเพราะวีไม่น่าใช่กิ้งก่าอย่างนั้น “เดี๋ยวๆนะกิฟ แล้วเธอรู้ได้ไงว่าเค้าเล่นละครตบตาน่ะ” บายะแย้งขึ้นมาซึ่งกิฟก็ชูนิ้วมาหนึ่งนิ้วส่ายไปมา

“แหมพี่บายะ ตรงนี้ล่ะจุดClimaxเลยนะพี่ เพราะว่ากิ้งก่าพี่วีเนี่ยเข้าไปถามกิ้งก่าตัวนั้นที่นอนสลบอยู่ด้วยเสียงที่เป็นห่วงยังไงล่ะ” กิฟรีบยกมือห้ามเพราะเหมือนลิงนัทจะแย้งอะไรบางอย่าง “และดูเหมือนกิ้งก่าตัวนั้นจะสลบจริง กิ้งก่าพี่วีก็รีบอุ้มร่างกิ้งก่าตัวนั้นเข้าโรงแรมทันทีเลย” กิฟกวักมือเรียกเพื่อให้ทุกตัวสุมหัวเข้ามาเพราะไม่อยากพูดเสียงดังออกไป “แถมจองห้องระดับVIPด้วยนะเธอว์” เมื่อทั้งหมดได้ยิน บ้างก็ช็อค บ้างก็เขิน แต่ลิงนัทในตอนนี้ขนหางลุกพองชี้ขึ้นฟ้าที่ดูจะตื่นเต้นเป็นพิเศษ แต่สิ่งที่ทุกตัวเหมือนกันคือ ร้องอุทานออกมาพร้อมกันทันที่บายะเล่าเสร็จ

“แล้วยิ่งกว่านั้นนะ ตอนกลางคืนก็ยังอยู่กันต่อเลย เพราะในห้องVIPนั้นยังมีแสงสว่างสลัวๆอยู่เลย แม้จะไม่เห็นเงาตัวกิ้งก่า แต่หนูได้ยินอะไรบ้างอย่างนะ ประมาณว่า “เรา...เราอายเหลือเกิน” แล้วตรงนี้หนูก็ไม่ค่อยได้ยินจากนั้นก็ “สภาพของเราตอนนี้ เราไม่อยากให้ใครเห็นเลย”” บายะหลับตาเล่าเพราะพยายามรื้อฟื้นความจำตรงนั้นออก แต่ขณะเล่าก็หน้าแดงๆเขินๆไปด้วย “กิฟ แล้วเธอไปรู้ละเอียดขนาดนั้นได้ยังไงน่ะ” ลิงนัทถามขึ้นมาเพราะมันค่อนข้างที่จะละเอียดเกินไปแล้ว

“ก็เราได้ยินสองหู เห็น2ตานี่เลยน่ะสิ ถึงได้บอกว่าไฟห้องนั้นยังสว่างสลัวๆอยู่น่ะ...หรือว่า กิ้งก่าพี่วีกับกิ้งก่าตัวนั้นจะ...ว้ายยยย” กิฟร้องครางออกมาเบาๆแบบเขินๆเพราะเผลอจินตนาการภาพ ไม่เพียงแต่กิฟเท่านั้นที่เขินอายออกมา ทุกตัวต่างหน้าแดงเขินจากเรื่องที่ได้ฟังโดยเฉพาะลิงนัทที่เคลิ้มลอยไปพร้อมกับกิฟแล้ว “แล้วแกะน้อยที่บอบบางอย่างเค้าจะมีแกะหนุ่มๆเท่ห์มาตกหล่นบ้างมั้ยน้า” แกะบายะก็เคลิบเคลิ้มไปกับจินตนาการเหมือนกัน

“บอบบางตายล่ะ” เสียงของลิงแบงค์บ่นเบาๆแต่ทุกตัวได้ยิน บายะสติขาดดังปึดและลุกขึ้นยืนแต่สีหน้ายังยิ้มแย้มอยู่ “ลืมบอกไปนะคะว่าแม้แกะอย่างเราจะมีแต่ทักษะการสนับสนุน แต่ถ้าเราใช่มันอย่างชาญฉลาดเราก็สามารถประยุกต์มันได้นะคะ พูดอย่างนี้อาจจะไม่เข้าใจคงต้องแสดงตัวอย่างให้ดูสักหน่อย...อย่างเช่น” บายะเริ่มร่ายเวทบางอย่างแล้วก็เกิดเสียงแกะร้องขึ้นมา “เวทหลับนี้จะทำให้เป้าหมายที่เราเลือกไว้อยู่ในภาวะหลับสนิทนะคะ แต่ถ้าเรารบกวนอะไรเขามันไม่ดีแน่ๆค่ะ” ทุกตัวรวมทั้งลิงนัทและมิเกะทั้งสองหันไปมองลิงแบงค์ที่กำลังหลับอย่างไม่รู้เรื่อง จากนั้นก็เกิดเสียงวิ้งขึ้นมาพร้อมกับวงแหวนเวทรอบตัวบายะและสลายไป “เมื่อกี้นี่เป็นเวทที่ชื่อว่า Bless นะคะ มันจะช่วยเพิ่มค่าพลังต่างๆให้กับผู้ที่ได้รับผลของมัน” บายะเดินไปใกล้ๆแบงค์ที่ยังคงนอนหลับอยู่และเตะแบงค์เต็มแรงพุ่งตรงไปที่ทะเลสาบ “อ้ากกกกกกกกก อัก อ่อก แอ็ก จุ๋ม” แบงค์ร้องอย่างเจ็บปวดขณะพุ่งไปข้างหน้าตรงๆ และกระดอนกับผิวน้ำสามครั้งก่อนที่จะจมลงไป แล้วเหล่าหางรุ่นน้องทุกตัวต่างก็ปรบมือและร้องเฮออกมากับการสาธิตตัวอย่างที่รุ่นพี่แสดงให้ดู แม้แต่มิเกะของลิงแบงค์ยังชอบใจจนกระโดดไปมา


Last edited by fushigidane on Thu Oct 21, 2010 11:35 am, edited 1 time in total.

Top
Offline Profile  
 
 Post subject: Re: Ficต่อตอนยาวๆของดาเนะ Sc2. ตอน3
PostPosted: Wed Oct 20, 2010 6:51 am 
ฮีโร่มาสเตอร์
User avatar

Joined: Sun Jun 28, 2009 7:37 am
Posts: 1765
Location: TaleTails~
เอาแล้ว... แต่รอบนี้ลิงแบงค์ซวยดีแฮะ :lol:

fushigidane wrote:
“มิเกะ แม้แต่นายยังไปอยู่กับพวกนั้นด้วยเรอะ” มิเกะของแบงค์กลับมามองนายและยิ้มพยักหน้าให้ ลิงนัทช็อคมากถึงกับลงไปนอนร้องให้กับพื้นไปมาและงอนทันที แกะโอเมะเห็นลิงแบงค์เป็นอย่างนั้นจึงหวังจะเข้าไปปลอบ แต่แกะบายะเอามือมาจับใหล่และส่ายหน้าไปมา “ปล่อยรุ่นพี่แบงค์อย่างนั้นแหละ เป็นรุ่นพี่ที่ไม่รู้จักโตสักที” บายะแซวแขวะลิงแบงค์ซึ่งตอนนี้นอนนิ่งๆเพราะไม่มีอารมณ์จะโต้ตอบอะไรอีกแล้ว


ป๋มแยกร่างได้~

ร่างนึงไปฟังแกะกิ๊ฟจิ้นวาย ส่วนอีกร่างไปนอนกองกับพื้นล่ะฮะ :D

_________________
“Life is a big canvas and you should throw all the paint you can on it.”


Top
Offline Profile  
 
 Post subject: Re: Ficต่อตอนยาวๆของดาเนะ Sc2. ตอน3
PostPosted: Wed Oct 20, 2010 8:17 am 
เทพแสง
User avatar

Joined: Sun Nov 15, 2009 3:41 pm
Posts: 928
Location: กำลังพยายามกลับคืนร่าง
ลิงสลับร่างกันอีกแล้ว :lol:

ปล.ก่าตอนหน้าสินะ...

_________________
คุณค่าของคนมันอยู่ที่การกระทำ...


Top
Offline Profile  
 
 Post subject: Re: Ficต่อตอนยาวๆของดาเนะ Sc2. ตอน3
PostPosted: Wed Oct 20, 2010 9:12 am 
ฮีโร่มาสเตอร์
User avatar

Joined: Sat Jun 26, 2010 10:23 am
Posts: 1893
บายะเป็นผู้ชายนะ :shock:

เอ๊ะ หรือบายะเป็นสาวดุ้น :shock:

_________________
Family : Brajaobell
Status : Game Over
Image


Top
Offline Profile  
 
Display posts from previous:  Sort by  
Post new topic Reply to topic  [ 2040 posts ]  Go to page Previous  1 ... 74, 75, 76, 77, 78, 79, 80 ... 204  Next

All times are UTC + 7 hours


Who is online

Users browsing this forum: No registered users and 1 guest


You cannot post new topics in this forum
You cannot reply to topics in this forum
You cannot edit your posts in this forum
You cannot delete your posts in this forum
You cannot post attachments in this forum

Jump to:  
cron
Powered by phpBB © 2000, 2002, 2005, 2007 phpBB Group
Theme created StylerBB.net & kodeki