Last visit was: It is currently Mon Nov 18, 2019 10:04 am


All times are UTC + 7 hours




Post new topic Reply to topic  [ 2040 posts ]  Go to page Previous  1 ... 89, 90, 91, 92, 93, 94, 95 ... 204  Next
Author Message
 Post subject: Re: Ficต่อตอนยาวๆของดาเนะ Sc2. ตอน3.3
PostPosted: Mon Oct 25, 2010 10:33 pm 
ฮีโร่มาสเตอร์
User avatar

Joined: Fri Feb 06, 2009 6:33 pm
Posts: 1856
โห พระเจ้า หน้าที่ 91 :shock: :shock: :shock:

ทำไม มันเยอะโคตรๆ คุยอะไรกันบ้างเนี่ย !

_________________
I LOVE CHI ! I LOVE CHI ! I LOVE CHI !
Image
I LOVE CHI ! I LOVE CHI ! I LOVE CHI !


Top
Offline Profile  
 
 Post subject: Re: Ficต่อตอนยาวๆของดาเนะ Sc2. ตอน3.3
PostPosted: Mon Oct 25, 2010 10:39 pm 
มีดแทงหลัง
User avatar

Joined: Fri May 29, 2009 8:37 pm
Posts: 2916
Location: ที่ๆ... ไม่มีมีดแมวเข้าถึง!! > <
bestreturn wrote:
โห พระเจ้า หน้าที่ 91 :shock: :shock: :shock:

ทำไม มันเยอะโคตรๆ จิ้นอะไรกันบ้างเนี่ย !


ต้องแบบนี้ครับ ถึงจะถูก =w=b

ตอนนี้ เท่าที่ตามอ่านกันมา เดี๋ยวก็คงจะได้คู่อื่นๆเพิ่มอีกละ นอกจากคู่ก่ากับคู่หมา

_________________
ไดโนสีเหลือง... มังกรสีน้ำเงิน... และ... ไวรัสสีแดง
ImageImage


Top
Offline Profile  
 
 Post subject: Re: Ficต่อตอนยาวๆของดาเนะ Sc2. ตอน3.3
PostPosted: Mon Oct 25, 2010 10:42 pm 
ฮีโร่มาสเตอร์
User avatar

Joined: Sun Jun 28, 2009 7:37 am
Posts: 1765
Location: TaleTails~
เจี๊ยก!! Revenge of Dane เอาคืนได้อย่างเจ็บแสบมากฮับ > <

ผมไม่สนตัวเมียนะฮะ ผมสนแต่ตัวผู้!! เอ๊ย!!! ไม่ใช่ละ หลุดปากๆ

/me เผ่นหายไปด้วยความเร็วแสง

_________________
“Life is a big canvas and you should throw all the paint you can on it.”


Top
Offline Profile  
 
 Post subject: Re: Ficต่อตอนยาวๆของดาเนะ Sc2. ตอน3.3
PostPosted: Mon Oct 25, 2010 11:12 pm 
Jumping Panda!
User avatar

Joined: Fri Jun 19, 2009 12:23 pm
Posts: 3964
Location: หน้าคอม
MonkeyMage wrote:
ผมไม่สนตัวเมียนะฮะ ผมสนแต่ตัวผู้!! เอ๊ย!!! ไม่ใช่ละ หลุดปากๆ


ความจริงถูกเปิดเผยแล้ว !!! :twisted: :twisted: :twisted:

_________________
ImageImageImage

ไอ วอนน่า บี อะ ซุปตาร์ !!!


Top
Offline Profile  
 
 Post subject: Re: Ficต่อตอนยาวๆของดาเนะ Sc2. ตอน3.3
PostPosted: Tue Oct 26, 2010 3:15 am 
ฮีโร่มาสเตอร์
User avatar

Joined: Sun Jun 27, 2010 9:48 am
Posts: 1127
Location: Ionia
~LittlE_PanDa~ wrote:
MonkeyMage wrote:
ผมไม่สนตัวเมียนะฮะ ผมสนแต่ตัวผู้!! เอ๊ย!!! ไม่ใช่ละ หลุดปากๆ


ความจริงถูกเปิดเผยแล้ว !!! :twisted: :twisted: :twisted:


ใครที่นึกภาพไม่ออกให้ไปดูที่กระทู้รวมรูปตอนไปงานหนังสือของแพนด้านะคะ มีอยู่รูปนึง แล้วจะมาพูดว่านึกไม่ออกไม่ได้ :lol:

_________________
Image
Image
I'm a rising celebrity, hug me, hug me, hug me now!!


Top
Offline Profile  
 
 Post subject: Re: Ficต่อตอนยาวๆของดาเนะ Sc2. ตอน3.3
PostPosted: Tue Oct 26, 2010 7:35 am 
FirstWhale!
User avatar

Joined: Fri May 29, 2009 10:33 pm
Posts: 3631
Location: >> ไดโนเสาร์ บ๊อง ต๊อง รั่ว <<
ผะ . . . . ผะ . . ผม ญ นะฮะ ไม่ช่าย ช ??

อร๊างงงงงง !!??

เห้ยไม่ใช่แล้ว !! . . . .

ปล.ติดฟิค ดาเนะไว้ 2 ตอน มิมีเวลาอ่านเวยยยยย ทางนี้ก็จะแย่เอาแล้ววววว

_________________
ImageImageImage
Image
Image


Top
Offline Profile  
 
 Post subject: Re: Ficต่อตอนยาวๆของดาเนะ Sc2. ตอน3.3
PostPosted: Tue Oct 26, 2010 5:53 pm 
ฮีโร่มาสเตอร์

Joined: Sun Aug 01, 2010 12:47 pm
Posts: 1973
MonkeyMage wrote:

ผมไม่สนตัวเมียนะฮะ ผมสนแต่ตัวผู้!! เอ๊ย!!! ไม่ใช่ละ หลุดปากๆ


สะกิดนัทลิง

"ร้ายไม่เบาเหมือนกันนะ :lol: "

_________________
ImageImage

Image


Top
Offline Profile  
 
 Post subject: Re: Ficต่อตอนยาวๆของดาเนะ Sc2. ตอน3.4
PostPosted: Tue Oct 26, 2010 7:43 pm 
ฮีโร่มาสเตอร์
User avatar

Joined: Fri Nov 20, 2009 2:59 pm
Posts: 3104
Location: สมุทรปราการ
อูวววว อยากบอกว่า แต่งตอนนี้แล้วขนลุกและกลัวมากๆ

“อา...น่าเบื่อจริงๆ” เสียงของแมวโจ้ลอยออกมาแบบเซ็งๆ นั่นสิโจ้ “ทำไมมันถึงได้ว่างอย่างงี้นะ ไม่อยากจะเชื่อเลย” แมวเทลบ่นและกลิ้งตัวไปมาบนโซฟาของห้องโถงกลาง “นั่นสิพี่เทล พี่โจ้ ยิ่งหนูด้วยแล้วยิ่งเซ็งกว่าอีก” เสียงของกระต่ายน้อยตัวหนึ่งพูดออกมาซึ่งกำลังนั่งผสมยาเล่นอยู่ตัวเดียว

“ไม่อยากเชื่อเลยว่าหน่วยอัลฟ่าที่สองนี้ไม่มีแมวสักตัวมาสมัครเลย” แมวโจ้ลุกขึ้นมาจากด้านหลังโซฟาเพราะลงไปนอนกลิ้งเล่นกับพื้นพรมนิ่มๆ “อ้าวโจ้ ไม่ดีหรอ พวกเราก็ไม่ต้องเหนื่อยไง แล้วน้องใหม่ที่เป็นกระต่ายก็คือพยาบาลที่มาดูแลรักษาวีตอนนั้นด้วย มีประสบการณ์และความสามารถแทบเทียบเท่ากับรุ่นพี่หน่วยอัลฟ่าแบบนี้พวกเราก็คงสอนอะไรให้ไม่ได้ด้วยล่ะ” แมวเทลนอนอธิบายแบบขี้เกียจและเริ่มขดตัวเตรียมนอน

“แหมพี่เทลก็ พูดเกินความจริงไปแล้ว หนูเทียบเท่ากับรุ่นพี่เค้าไม่ได้หรอกนะ” กระต่ายรุ่นน้องออกมาแก้ต่างให้กับตัวเอง “ว่าแต่เลซ(กระต่ายLazyboy)ไปเรียนรู้เรื่องศาสตร์ของกระต่ายที่ไหนมาหรอ” แมวเทลถามเลซซึ่งตอนนี้กำลังทดลองหยดยาสีแดงลงในขวดทดลองยาสีเหลือง

“อ๋อ ที่บ้านหนูจ้างครูกระต่ายพิเศษมาสอนให้น่ะค่ะ เพราะหนูร่างกายไม่ค่อยแข็งแรงและเหนื่อยง่าย เลยต้องเรียนอยู่ที่บ้านน่ะค่ะ” เลซตอบคำถามแต่ยังคงค่อยๆหยดยาลงในขวดทดลองอย่างเบามือ เมื่อแมวรุ่นพี่ทั้งสองได้ยินคำตอบของรุ่นน้องกระต่ายแล้วต้องแปลกใจ เพราะว่าการเข้าสมัครหน่วยอัลฟ่านั้นจะต้องมีภาระกิจบางชนิดที่จะต้องออกเดินทาง แม้จะเป็นหน่วยสนับสนุนหรือกองหลังอย่างแกะหรือกระต่ายก็ตาม

“เลซ เลซรู้หรือเปล่าว่าการเป็นหน่วยอัลฟ่าน่ะ อาจต้องทำภารกิจที่เสี่ยงอันตราย และต้องออกเดินทางด้วยนะ เลซคิดดีแล้วหรอว่าจะเป็นหน่วยอัลฟ่าน่ะ” แม้แมวเทลจะอธิบายถึงความจริงที่งานนี้ไม่ได้สวยหรู แต่กระต่ายเลซยังก้มหน้าก้มตาผสมยาอยู่อย่างขมักเขม่น

“ตรงจุดนี้หนูรู้แล้วล่ะพี่ แต่หนูเลือกที่จะเข้ามาเอง ทางบ้านก็ไม่สนับสนุนสักเท่าไรนักหรอก แต่เพราะอยากจะช่วยเหลือเหล่าหางระหว่างที่ปฏิบัติภารกิจกัน ครูต่ายเค้าบอกว่ากระต่ายที่เก่งๆสามารถใช้อาวุธปืนของตนเองยิงกระสุนยาไปรักษา และช่วยเหลือจากระยะห่างได้ และยังสามารถโจมตีสนับสนุนจากระยะห่างได้ยอดเยี่ยมอีกด้วย” กระต่ายเลซที่ตอนนี้หยุดผสมยาแล้วกำลังมองผลงานของตัวเองอย่างชื่นชม ในมือของเลซกำลังถือขวดยาสีส้มที่ได้จากการผสมยาสีแดงและยาสีเหลืองลงไป กระต่ายน้อยเขย่าขวดยาเบาๆ ของเหลวสีส้มในขวดนั้นไหวไปตามแรงเขย่าจนเกิดฟองปุดๆขึ้นมา เลซขยับขวดนั้นเข้ามาใกล้ๆหน้าเพื่อจะสังเกตุลักษณะของยา เลซเขย่าขวดเบาๆอีกครั้งซึ่งทำให้เกิดฟองปุดๆขึ้นมามากยิ่งขึ้นและระเบิดใส่หน้าของเลซดังตูมทันที สองแมวที่กำลังนั่งเล่นนอนเล่นสะดุ้งโหยงและรีบหันไปทางต้นเสียงทันที

“เลซ” ทั้งคู่ตะโกนถามอย่างตระหนกเพราะเกิดควันสีส้มคลุ้งรอบๆที่เลซนั่งไปจนหมด มีแต่เพียงเสียงจามแค่กๆออกมา แมวโจ้กับเทลเอาหมอนหนุนมาพัดโบกไปมาเพื่อไล่ควันให้จางออกไป กระต่ายเลซยังคงค้างที่ท่าเดิมไม่เปลี่ยนแปลง มีแต่เพียงขวดทดลองที่บรรจุของเหลวสีส้มเท่านั้นที่หายไป

“แค่กๆ ตกใจแทบแย่แน่ะ” เลซเอ่ยคำออกมาซึ่งดูน้ำเสียงเป็นปรกติมาก ไม่มีวี่แว่วแห่งความตกใจให้พบเห็น “เลซเป็นอะไรรึป...” แมวทั้งสองหยุดพูดและมองไปที่เลซอย่างตื่นตระหนก “ไม่เป็นอะไรค่ะพี่ แค่รู้สึกมึนๆหัวเล็กน้อยเอง สงสัยเพราะระเบิดใส่หน้าแบบระยะประชิดล่ะมั้ง” เลซตอบอย่างระรื่นเป็นปรกตี แต่บนหัวของเลซนั้นมีเศษแก้วจากขวดทดลองปักกลางหัว และมีเลือดไหลเป็นทางลงมา เลซเอามือปาดหน้าของตัวเองจนสัมผัสกับของเหลวบนหน้าผากของตน จึงนำหลังมือที่เปียกนั้นมาดู

“ตายจริง น้ำยากระเด็นเลอะหน้าหมดเลย ว่าแต่ทำไมมันออกสีแดงๆได้หว่า หรือว่าเราจะผสมยาสีเหลืองน้อยไป” แมวโจ้กับแมวเทลกำลังอธิบายแบบตะกุกตะกักเพราะความตกใจ ซึ่งทั้งคู่กอดตัวกลมกันแล้ว

“เลซ ละ ละ เลือด” “เลื่อนหรอคะพี่ แหมขอบคุณมากเลยพี่ ตอนนี้หนูก็สึกไม่ค่อยดี สงสัยร่างกายหนูมันกำเริบอีกแล้ว แย่จริงๆที่เหนื่อยง่ายและอ่อนแอแบบนี้” เลซถอนหายใจและเก็บของใส่กระเป๋าตนเอง

“หะ หะ หัว หัวเลซ หัวเลซ…” แมวทั้งคู่ยังคงพยายามบอกให้รุ่นน้องกระต่ายรู้ตัวแต่เหมือนจะไม่เป็นผล “อ้อ หัวหนูไม่เป็นอะไรมากหรอกค่ะพี่ แค่เวียนหัวกับมึนๆนิดหน่อยเท่านั้นเอง มันเป็นอาการปรกติของหนูอยู่แล้วล่ะค่ะ แต่นำยานี่มันติดแน่นดีจัง เช็ดเท่าไรก็ไม่ยอมหมดสักที ผ้าเช็ดหน้าหนูเปียกหมดแล้ว” เลซโชว์ผ้าเช็ดหน้าผืนใหญ่ให้ดูซึ่งตอนนี้ถูกย้อมไปด้วยสีแดงทั้งผืนแล้ว แมวทั้งสองขนลุกซู่กอดกันกลมและปากพะงาบๆ แม้ตัวเองอยากจะกรีดร้องออกมาก็ไม่มีเสียงที่จะร้องออกมาได้

“งั้นหนูไปก่อนนะคะพี่ แล้วเดี๋ยวมาคุยเล่นกันใหม่นะคะพี่เทล พี่โจ้” กระต่ายเลซโบกมือลาและสะพายเป้สัมภาระที่กลางหลังและเดินออกไปแบบโซซัดโซเซออกจากที่พักหน่วยอัลฟ่าที่หนึ่ง “สงสัยเพราะแรงระเบิดกับผลของยาแน่เลย รู้สึกโลกมันหมุนๆไปหมดเลย อย่างงี้ทำเป็นะเบิดStunดีมั้ยนะ” กระต่ายเลซพูดกับตนเองขณะเดดินกลับบ้าน ซึ่งเหล่าหางต่างๆที่เห็นเลซที่มีเศษแก้วปักหัวเดินกลางถนนต่างยืนตกใจ บางตัวถึงกับช็อคหมดสติไป เพราะที่หัวของเลซตอนนี้โลหิตสีแดงกำลังพุ่งปรี๊ดเหมือนปลาวาฬพ่นน้ำเหนือหัว


ทางด้านของค้างค้าวอาร์มนั้นกำลังสอนสมาชิกน้องใหม่ที่ชื่อว่าดาอยู่ ซึ่งเนื้อหาที่อาร์มสอนนั้นไม่ใช่เนื้อหาของศาสตร์เวทมนต์ของค้างคาว แต่กลับเป็นเรื่องทั่วๆไปเท่านั้น

“ค้างคาวอย่างพวกเราเนี่ยมีร่างกายที่อ่อนแอและบอบบาง จึงต้องระวังตัวให้มากๆรู้มั้ยจ๊ะ และยิ่งเป็นกุลสตรีแบบนี้ด้วยแล้วยิ่งต้องระวังเป็นพิเศษเลย เพราะผิวที่ขาวสวยไร้รอยแผลเป็น ก็เป็นเสน่ห์สำหรับค้างคาวได้เหมือนกัน” อาร์มหมุนตัวโชว์เรือนร่างของตนที่ขาวสวยเหมือนดั่งน้ำนม รูปร่างที่เพรียมงามดั่งนางแบบ ผมเขียวผมฟ้าที่ยาวสลวยที่พริ้วไปกับแรงเหวี่ยงหมุนตัว

“พี่อาร์มสุดยอดเลย หนูอยากสวยได้อย่างพี่อาร์มจัง แต่ดูตัวหนูสิคะ สูงก็ไม่สูง สีผิวก็ไม่สวย แถมหน้าตาก็ยังไม่สวยเท่าพี่อาร์มเลย” ค้างคาวรุ่นน้องน้อยใจกับตัวเอง อาร์มได้ยินก็เดินมากอดจากด้านหลังและซบหลังห้วของดา “ใครว่าล่ะดา ดาก็สวยในแบบของดาอยู่แล้วนะ และอาร์มก็ชอบดาที่เป็นอย่างนี้ด้วยนะ” อาร์มลูบเส้นผมของกาอย่างเบามือโดยลูบลงเป็นทางเดียว “ผมของดาทั้งสวย ทั้งนุ่ม และหอมอย่างมีเสน่ แม้แต่พี่ พี่ยังชอบเลยนะ” อาร์มพูดด้วยเสียงที่เย้ายวนข้างๆหูของดา ดาที่ได้ยินนั้นหน้าเปลี่ยนเป็นสีแดงจางๆทันที

“พ พี่อาร์ม” ดาพูดด้วยเสียงสั่นๆ หัวใจของดาเต็นระรัว มือไม้เริ่มอ่อนแรง แต่อาร์มยังคงโอบกอดเบาๆกับดา “ผิวที่อ่อนนุ่มเหมือนผิวเด็กนี้อีก ใครว่าดาไม่สวยล่ะ ผิวที่อ่อนนุ่มเหมือนเด็กอ่อนอย่างนี้เนี่ยล่ะที่เป็นเสน่ที่ชวนหลงไหลเลยนะ พี่น่ะยังอิจฉากับสิ้งที่ดามีซะอีก” อาร์มค่อยๆลูบไล้จากหัวไล่ดาลงไปที่ต้นแขนอย่างเบามือ

“พ พี่อาร์ม หนูเขินนะ” ดาเริ่มอ่อนไหวเหมือนเรี่ยวแรงกำลังถูกค้าวคาวอาร์มดูดกลืนจากทางการสัมผัส “เดี๋ยวพี่จะสอนวิธีเพิ่มเสน่ให้กับดาเองนะ” อาร์มโอบกอดโดยมือทั้งสองข้างนั้นประสอนตรงใต้หน้าอกของดา

“พ พี่อาร์ม” ดาหันมามองอาร์มด้วยสีหน้าสีแดงระเรื่อและดวงตาที่คล้อยเคลิ้ม


“เบื่อๆๆๆๆ ทำไมมันว่างอย่างงี้นะ” แมวเทลบ่นออกมาด้วยเสียงที่ซังกะตาย “เทล เล่นโยนลูกบอลไล่จับกันไหม” แมวโจ้เดินมาพร้อมกับโยนลูกบอลขนาดใหญ่ขึ้นลงไปมา ซึ่งขนาดใหญ่จนต้องใช้สองมืออุ้ม แต่เนื่องด้วยเป็นบอลยางอัดลมจึงไม่หนัก

“จะบ้าเรอะโจ้ เทลเป็นแมวนะ ไม่ใช่หมา” แมวเทลว่าโจ้กลับแต่ตานั้นเป็นตาแมวโต ปากยิ้มเข้ารูปหน้าแมว สายตาจับตามองลูกบอลขึ้นลงไปมาแบบไม่กระพริบ “งั้นโจ้เริ่มก่อนละกันนะ เอ้า” โจ้โยนลูกบอลไปซึ่งแมวเทลก็ออกตัววิ่งตามไปเก็บทันที แต่ทันทีที่ถึงลูกบอลนั้น แมวเทลจะตะปบลูกบอนนั้นเล่นบ้าง เอาตัวกลิ้งไปกับลูกบอล ซึ่งโจ้ที่ยืนรออยู่ก็ทนไม่ไหวจึงวิ่งไปเล่นลูกบอลกับเทลด้วย ทั้งคู่ต่างสนุกกับการเล่นลูกบอลไปมาจนกระทั่งบอลนั้นกระเด้งไปหยุดหน้าห้องนอนของค้างคาวอาร์ม ทั้งคู่รีบวิ่งหวังจะไปตะปบลูกบอลเล่นแต่ต้องหูผึ่งและหยุดการเล่นทันที ทั้งคู่ค่อยๆย่องเบาๆไปที่ประตูหน้าห้องนอนของอาร์มและพยายามเงี่ยหูฟัง

“พ พี่อาร์ม หนูกลัว หนูไม่เคยลองอะไรแบบนี้มาก่อนเลย” เสียงของค้างคาวดาร้องออกมาด้วยความสั่นกลัว “ไม่ต้องกลัวนะดา ครั้งแรกเหมือนจะน่ากลัว แต่ถ้าผ่านพ้นครั้งแรกไปแล้วก็จะชินเองล่ะนะ” อาร์มพูดปลอบดาที่เสียงดูหวาดกลัว “เทล ได้ยินรึเปล่า” แมวโจ้กระซิปข้างๆหูเทล “ได้ยินเต็มสองหูเลย ตายแล้ว อาร์มครั้งนี้เอาจริงหรอเนี่ย” เทลตอบให้กับโจ้และไม่อยากเชื่อกับเพื่อนของตัวเองที่กล้าลงมือทำกับรุ่นน้องที่พึ่งจะเข้ามาใหม่ๆ

“อ๊ อ๊า--- พ พี่อาร์ม หนูเจ็บนะ” ค้างคาวดาร้องออกมาด้วยความเจ็บปวด “อยู่เฉยๆสินะดา พี่เล็งไม่ถูกนะดา” เสียงของอาร์มพูดออกมาด้วยเสียงที่หอบเบาๆ “ว้ายตายแล้วโจ้ ของจริงแน่ๆเลย” แมวเทลหน้าแดงเป็นสีระเรื่อซึ่งไม่ต่างจากโจ้มากนัก และหางของทั้งคู่ยังตั้งพองเหมือนหมอนข้างด้ว

“อดทนหน่อยสิดา” เสียงของอาร์มหอบหนักยิ่งขึ้น “น หนูทนไม่ไหวแล้ว...” ดาร้องออกมาด้วยน้ำเสียงที่ทรมานและก็เกิดเสียงดังปังขึ้นมา เสียงเปิดประฟาดกับผนังดังขึ้นพร้อมกับร่างของแมวสองตัวล้มลงมากองกับพื้น ภายในห้องของอาร์มนั้นดากำลังอยู่ที่เก้าอี้หลังตรง ใบหน้าเชิดให้กับอาร์มที่ยืนก้มตัวมาที่หน้าของดา มือซ้ายนั้นยันที่พนักเก้าอี้ของดาที่นั่งอยู่ ส่วนมือขวานั้นกำลังคีบวัตถุสีดำเป็นเส้นๆอยู่

“ทำอะไรของพวกเธอน่ะ” อาร์มหันมามองค้างกับแมวสองตัวที่บุกเข้ามาที่ห้องของตนและถามด้วยเสียงที่งงๆ “อาร์มนั่นแหละกำลังทำอะไรอยู่ รู้มั้ยว่าทำอะไรลงไป” แมวเทลชี้หน้าอาร์มและวิ่งเข้าไปปัดมืออาร์มออกจากพนักเก้าอี้แล้วยืนป้องดาเอาไว้ “ว้าย” อาร์มร้องออกมาเพราะแมวโจ้พุ่งเข้าไปผลักร่างของอาร์มจนกระเด็นล้มไปนอนบนเตียง “ว้าย พี่อาร์ม” ค้างคาวดาร้องออกมาด้วยความตกใจ แมวเทลรีบเข้าไปสวมกอดและและลูบหัวของดาซึ่งอยู่บริเวณหน้าอกของเธอ

“ไม่เป็นไรแล้วนะ ไม่เป็นไรแล้ว พวกเรามาช่วยเธอแล้วนะ คราวนี้ก็หลุดพ้นจากฝันร้ายสักทีแล้วนะ” เทลลูบหัวของดาและตามด้วยเสียงตวาดของโจ้ที่ว่าค้างคาวอาร์ม “เธอ ถึงแม้ว่าเธอจะชอบแกล้งแต่ทำไมต้องทำรุนแรงกับรุ่นน้องแบบนี้ด้วย ถ้ารุ่นน้องเป็นอะไรไปเธอจะรับผิดชอบไหม เธอจะขดใข้ความบริสุทธิ์ของรุ่นน้องยังไง” แมวโจ้ตวาดใส่ไม่ยั้งจนดาต้องร้องปรามออกมา

“ว้าย ตายแล้ว พวกพี่เข้าใจผิดแล้วนะคะ” ค้างคาวดาค่อยๆแกะมือที่กอดอยู่ของเทลออกและวิ่งไปที่รุ่นพี่อาร์มทันที “พี่อาร์มเค้าจะติดขนตาให้กับหนูเท่านั้นเอง แต่หนูกลัวจนเผลอกระดุกกระดิก แล้วพี่อาร์มก็เล็งลำบากมันเลยแทงตาหนู แล้วหนูหลับตาให้พี่เค้าทำหนูก็ยิ่งกลัวมากขึ้นไปอีกเพราะหนูมองอะไรไม่เห็นเลย” ดาอธิบายให้เหล่าแมวทั้งสองฟังซึ่งแมวเทลก็สังเกตุเห็นอุปกรณ์ติดขนตาตกอยู่บริเวณที่อาร์มเคยยืนอยู่ ซึ่งอยู่ใกล้ๆกับเก้าอี้ที่ดานั่ง เมื่อแมวสาวทั้งคู่เห็นหลักฐานและพยานยืนยันว่าค้างคาวอาร์มนั้นเป็นผู้บริสุทธิ์ ทั้งคู่ถึงกับเหงื่อแตกท่วม ตัวซีดเผือดไปทั้งตัวและสั่นระลิกไปหมด

“อะ เอ่อ นึกขึ้นได้ว่ามีธุระกับก่าวีหน่อยนะ แหะๆ โทษทีนะอาร์มที่มารบกวน” แมวโจ้พูดตะกุกตะกักและเสียงสั่นซึ่งแมวเทลก็พยัคหน้ารับหงึกๆให้กับสิ่งที่โจ้พูด ทั้งคู่รีบวิ่งพรวดไปที่ประตูจนจะออกจากประตูแล้วแต่จู่ๆประตูก็ปิดดังปัง หน้าต่างทุกบานร่นผ้าม่านปิดแสงเข้าทั้งหมดทันที

“นี่มาแอบดักฟังห้องตัวอื่นกันเลยเรอะโจ้ เทล เสียมารยาท” เสียงของอาร์มโกรธจัดจนทำให้แมวทั้งคู่เข่าอ่อนลงไปนั่งกับพื้นทันที อาร์มค่อยๆยันร่างตัวเองขึ้นจากเตียงช้าๆแต่ยังหันหลังให้อยู่ “ผ เผอิญพวกโจ้ ผ ผ่านมาเพราะเล่นขว้าง บ บอลกันอยู่ ก กับเทลน่ะ” โจ้กอดเทลแน่นและน้ำตาไหลเป็นทางซึ่งไม่ต่างจากเทลมากนักแถมตัวสันเทาทั้งคู่ด้วย

“แล้วยังคิดว่าชั้นเป็นพวกแบบนั้นด้วยเรอะโจ้ เทล” อาร์มหันหน้ามาแต่สีหน้านั้นไม่ได้ฉายแววโกรธแต่เป็นสีหน้ายิ้มจางๆ แต่รอยยิ้มนั้นเป็นรอยยิ้มที่เต็มไปด้วนรังสีแห่งความโกรธและอาฆาตแค้น “จ โจ้ ข เข้าใจผิด ป ไปน่ะอาร์ม...ย ยกโทษห ให้ด้วย น นะ” แมวเทลพยักหน้าหงึกๆและยิ่งกอดโจ้แน้นขึ้น

“ใครๆก็เข้าใจผิดกันได้ อาร์มไม่โกรธหรอก” อาร์มหันหลังกลับและมองไปที่ดา ดาที่เห็นโจมองมาทางตนจึงลุกจากเตียงผ่านแมวคู่และเดินออกจากห้องออกไปจนเสียงปิดประตูดังขึ้น “งั้นมาอยู่เล่นกับอาร์มก่อนละกันนะ” สิ้นเสียงอาร์ม ห้องทั้งห้องก็มืดลงเป็นสีดำสนิทและเกิดเสียงหัวเราะขึ้นมาภายใต้เสียงกรีดร้องแห่งความหวาดกลัวของแมวสาวคู่ ห้องทั้งห้องสั่นสะเทือนอย่างรุนแรงและเกิดเสียงโครมครามดังขึ้นพร้อมกับเสียงหัวเราะของอาร์ม

“โอ๊---- โฮะๆๆๆ เรียกชั้นว่าราชินีสิจ๊ะ”


Last edited by fushigidane on Thu Oct 28, 2010 3:22 pm, edited 1 time in total.

Top
Offline Profile  
 
 Post subject: Re: Ficต่อตอนยาวๆของดาเนะ Sc2. ตอน3.3
PostPosted: Tue Oct 26, 2010 7:46 pm 
เทพแสง
User avatar

Joined: Sun Nov 15, 2009 3:41 pm
Posts: 928
Location: กำลังพยายามกลับคืนร่าง
Quote:
“อ๋อ ที่บ้านหนูจ้างครูกระต่ายพิเศษมาสอนให้น่ะค่ะ เพราะหนูร่างกายไม่ค่อยแข็งแรงและเหนื่อยง่าย เลยต้องเรียนอยู่ที่ย้านน่ะค่ะ” เลซตอบ

แก้คำผิดนิดนึง :shock:

ปล.ใครทำแผ่นดินไหว :shock:

_________________
คุณค่าของคนมันอยู่ที่การกระทำ...


Top
Offline Profile  
 
 Post subject: Re: Ficต่อตอนยาวๆของดาเนะ Sc2. ตอน3.4
PostPosted: Tue Oct 26, 2010 8:00 pm 
ฮีโร่มาสเตอร์

Joined: Sun Aug 01, 2010 12:47 pm
Posts: 1973
เมื่อไหร่ บทของกิ้งก่าจะมาน้อ :lol:

อยากรู้จังตอนนี้ก่าวีจะทำอะไรอยู่ :mrgreen:

นั่งรออ่านตอนต่อไปอยู่ครับผม :mrgreen:

_________________
ImageImage

Image


Top
Offline Profile  
 
Display posts from previous:  Sort by  
Post new topic Reply to topic  [ 2040 posts ]  Go to page Previous  1 ... 89, 90, 91, 92, 93, 94, 95 ... 204  Next

All times are UTC + 7 hours


Who is online

Users browsing this forum: No registered users and 0 guests


You cannot post new topics in this forum
You cannot reply to topics in this forum
You cannot edit your posts in this forum
You cannot delete your posts in this forum
You cannot post attachments in this forum

Jump to:  
cron
Powered by phpBB © 2000, 2002, 2005, 2007 phpBB Group
Theme created StylerBB.net & kodeki