Last visit was: It is currently Mon Nov 18, 2019 3:52 pm


All times are UTC + 7 hours




Post new topic Reply to topic  [ 2040 posts ]  Go to page Previous  1 ... 120, 121, 122, 123, 124, 125, 126 ... 204  Next
Author Message
 Post subject: Re: Ficต่อตอนยาวๆของดาเนะ Sc4. ตอน4
PostPosted: Sun Dec 12, 2010 5:29 pm 
เทพไฟ
User avatar

Joined: Mon Aug 17, 2009 1:04 pm
Posts: 831
Location: บนหลังคาเต็นท์แพนด้าแดง o_o~!
คนรัก digi wrote:
pitinata wrote:
ตกลงว่า ก่าดาเนะ หลับรึยังเนี่ย แกล้งกอดหางก่าวีอยู่นั่นแหละ


พินาต้ากำลังอิจฉาอยู่ละสิ...

อย่าซึนเชียวนะ :twisted:


Image
แปลว่าคู่กันจริงสินะ ก่าคู่นี้
Image เข้าใจละ

_________________
๐๐๐ มาเลี้ยงมังกรกัน คลิกเลย ๐๐๐


Top
Offline Profile  
 
 Post subject: Re: Ficต่อตอนยาวๆของดาเนะ Sc4. ตอน4
PostPosted: Sun Dec 12, 2010 6:00 pm 
ฮีโร่มาสเตอร์

Joined: Sun Aug 01, 2010 12:47 pm
Posts: 1973
คนรัก digi wrote:
เปล่าซักหน่อย ก็เห็นพินาต้าวี๊ดว้าวอย่างนี้ นึกว่าอยากจะโดแบบเดียวกัน ลึกๆก็แอบเขินแหงมๆเลย =w=!!

ถ้าเป็นข้าพเจ้านะ ตวัดหางดังเพี๊ยะไปแล้ว :twisted:


เป็นงั้นไง =w=~*
เราไม่ได้ซืนซะหน่อย :twisted:


Shadow_Wolf wrote:

Image
แปลว่าคู่กันจริงสินะ ก่าคู่นี้
Image เข้าใจละ


คู่ไหนคร้าบบบบ :lol:
เอ่ยนามได้เลย..... :lol:

_________________
ImageImage

Image


Top
Offline Profile  
 
 Post subject: Re: Ficต่อตอนยาวๆของดาเนะ Sc4. ตอน4
PostPosted: Sun Dec 12, 2010 10:47 pm 
มีดแทงหลัง
User avatar

Joined: Fri May 29, 2009 8:37 pm
Posts: 2916
Location: ที่ๆ... ไม่มีมีดแมวเข้าถึง!! > <
pitinata wrote:
คู่ไหนคร้าบบบบ :lol:
เอ่ยนามได้เลย..... :lol:


และแล้วความจริงก็กำลังจะเปิดเผย...

pitinata X ... !!!???

โปรดติดตามตอนต่อไป...


ให้เวลาพินาต้าไปคิดมา จะเอาใคร ให้เวลา 1 วัน :twisted:

คิดไม่ออก ข้าพเจ้าจะได้คิดให้นะ อืม... เยี่ยมๆ... พล็อตเรื่องดีจริงๆ =w=b

_________________
ไดโนสีเหลือง... มังกรสีน้ำเงิน... และ... ไวรัสสีแดง
ImageImage


Top
Offline Profile  
 
 Post subject: Re: Ficต่อตอนยาวๆของดาเนะ Sc4. ตอน4
PostPosted: Mon Dec 13, 2010 4:45 am 
ฮีโร่มาสเตอร์
User avatar

Joined: Fri Nov 20, 2009 2:59 pm
Posts: 3104
Location: สมุทรปราการ
แหม คู่นี้คุยกันสนุกเชียวน้าาาImage หรือว่าจะเกิดสมการ Pinata X ...

โทษทีนะปินัท ติดทดลอง(เล่น)2.1น่ะ ประกอบกับคิดจุเชื่อมโยงไม่ออก ไม่อยากSpoilออกมา แต่ถ้าคิดให้มันเชื่อมโยงได้ ก็น่าจะได้หนึ่งตอนเลยล่ะ

คนรัก digi wrote:
เปล่าซักหน่อย ก็เห็นพินาต้าวี๊ดว้าวอย่างนี้ นึกว่าอยากจะโดแบบเดียวกัน ลึกๆก็แอบเขินแหงมๆเลย =w=!!

ถ้าเป็นข้าพเจ้านะ ตวัดหางดังเพี๊ยะไปแล้ว :twisted:

ขอบคุณวี ได้มุขเพิ่มมาอีกหนึ่งล่ะ(วีโหดร้ายยย แต่ก็น่าโดนจริงๆ ทั้งกอด ทั้งดึง ทั้งทึ้งหางแบบนั้น)


อากกก ภาพสุดยอดมากกกกก ทั้งวีทั้งเสลธ ขอบคุณก่าเมอร์ซี่มากๆนะ


Last edited by fushigidane on Mon Dec 13, 2010 11:03 am, edited 1 time in total.

Top
Offline Profile  
 
 Post subject: Re: Ficต่อตอนยาวๆของดาเนะ Sc4. ตอน5
PostPosted: Mon Dec 13, 2010 10:43 am 
ฮีโร่มาสเตอร์
User avatar

Joined: Fri Nov 20, 2009 2:59 pm
Posts: 3104
Location: สมุทรปราการ
“นายต้องการอะไร ทำไมต้องทำแบบนี้ด้วย” หมาป่าฟ้าอากุยิงคำถามใส่เสลธซึ่งได้รับเสียงหัวเราะกลับมา “ขำอะไรของแก นี่ไม่ใช่เรื่องตลกนะเว้ย” โดรุเริ่มอารมณ์เสียกับเสลธจนอากุต้องล็อคตัวเอาไว้เพื่อไม่ให้ทำอะไรบุ่มบ่ามลงไป “โชคดีของแกที่มีเพื่อนคอยห้ามไว้นะ ไม่งั้นแกได้ไปเป็นตัวแรกแน่” เสลธขู่กลับยิ่งทำให้โดรุอารมณ์รุนแรงมากขึ้นไปอีก

“เอ้า เข้ามาฆ่าข้าสิ พวกแกจะได้ไม่รู้เรื่องอะไรเลยว่าข้ามาที่นี่เพื่ออะไร แต่เทพแห่งแสงที่พวกแกนับถือน่ะ อย่าหวังว่าจะมีชีวิตรอดต่อไปได้ด้วย” เสลธเผยเป้าหมายของการบุกมาเมืองแห่งนี้ให้ทุกตัวรู้ วาฬกิลที่ได้ยินนั้นกลับวิ่งพรวดเอาหอกเข้าไปฟาดเสลธทันที แต่กลับกลายเป็นกิลที่กระเด็นกลิ้งกลับมาเอง

“ก็บอกแล้วถ้าแกเข้ามาได้ไปแน่ๆ แต่ดันเป็นวาฬซะนี่เลยไม่ได้ไปจริง” ม่านพลังสีดำที่ขึ้นมาห่อหุ้มเสลธนั้นค่อยๆสลายลงไป ซึ่งความสามารถนั้นเป็นการสะท้อนความเสียหายแก่เจ้าของที่ทำการโจมตี เนื่องด้วยวาฬมีพละกำลังในการโจมตีที่ไม่มากแต่ชดเชยกับร่างกายที่ทรหด กิลจึงปลอดภัยจากความตายที่สะท้อนกลับมาได้

“ทำไม แกทำอะไรกับท่านอเคเชีย แกต้องการอะไรกันแน่” วาฬกิลที่ได้รับการประคองจากเพื่อนๆนั้นตะโกนถามกลับเสลธ ซึ่งมีเพียงแต่รอยแสยะยิ้มบนใบหน้าก่อนที่จะโพล่งเสียงหัวเราะออกมาอย่างสะใจด้วยอาการที่เก็บไว้ไม่อยู่

“ต้องการอะไรน่ะหรอ พลังยังไงล่ะ พลังที่จะทำให้ข้าแกร่งมากยิ่งขึ้น แกร่งยิ่งกว่าเทพองค์ใดๆในโลกแห่งนี้ และแกร่งที่สุดโดยไม่มีใครทัดเทียมได้ พลังที่สามารถทำลายได้ทุกสิ่งทุกอย่างที่ขวางหน้า พลังที่พวกแกยังต้องถวิลหาซึ่งมีแต่ข้าเท่านั้น แล้วข้าจะเป็นเจ้าโลกใบนี้แทน ฮ่าๆๆๆๆ” เสลธหัวเราะออกมาอย่างสะใจด้วยความคิดที่เหล่าหางไม่มีทางแม้แต่จะคิด แต่เพราะจิตมืดที่เป็นตวตนในร่างของเสลธเป็นตัวคิด จึงไม่มีซึ่งจิตใจและความคิดที่ได้รับมาจากเทพแห่งแสง

“แก...แกทำอะไรกับท่านอเคเชีย” ไม่เพียงแต่วาฬกิล แต่เหล่าหางทุกตัวนั้นกำลังโกรธจัดในแผนการของเสลธ “ก็ไม่มีอะไรมาก ข้าก็แค่ไปปิดไอ้แท่งลอยๆที่ผูกเชือกเอาไว้ แหล่งก่อกำเนิดพลังงานของเทพที่พวกแกนับถือนั่นแหละ และยิ่งโดยเฉพาะเวลากลงคืนด้วยแล้ว เทพของแกคงไร้ซึ่งพลังที่จะทำอะไร แต่ไม่ต้องห่วง เดี๋ยวข้าจะไปรับพลังนั้นมาจากมันเอง ก็แค่ฆ่าเท่านั้นเอง แล้วก็ดูดพลังนั้นมาเป็นของข้า ง่ายดายจะตายไป” เสลธเผยเป้าหมายทั้งหมดให้ฟังยิ่งทำให้เหล่าหางทุกตัวโกรธแค้นมากยิ่งขึ้น จะเห็นได้จากทั้งสีหน้าและริมปากที่ขบไว้

“แต่เพราะพวกแก ทำให้แผนของข้าต้องมาสะดุดแบบนี้ รู้มั้ยว่าข้าต้องเสียพลังไปเท่าไรถึงจะสร้างไอ้เจ้าพวกนี้ออกมาได้” เสลธเริ่มแสดงท่าทางที่หงุดหงิดออกมา “แต่พวกแกกลับทำลายมันทั้งหมดแบบนี้” เสลธมือสั่นจนต้องออกแรงกำมือให้แน่นเพื่อระงับอาการโกรธจัด

“ในเมื่อแกทำแบบนี้ ก็อย่าหวังเลยว่าพวกแกจะมีชีวิตรอดกลับไปได้ทุกตัว เพราะพวกแกจะต้องตายอยู่ที่นี่ทั้งหมด แล้วข้าจะสูบพลังของพวกแกออกมา ดูซิว่ามันมากขนาดไหนที่สามารถทำลายกองทัพของข้าได้” เหล่าหางอัลฟ่าต่างตั้งท่าเตรียมอาวุธพร้อมรับการปะทะจากอีกฝั่ง ซึ่งเสลธก็ตั้งท่าเตรียมเหมือนกัน

“เอ้า เข้ามาสิ เข้ามาให้พร้อมๆกัน แล้วข้าจะได้จัดการพวกแกให้ราบให้หมดภายในทีเดียวเลย” เสลธยั่วให้พวกทางกลุ่มกิลอารมณ์เสีย เพื่อที่จะใช้ช่องว่างยามขาดสตินั้นโจมตีกลับ แต่ด้วยประสบการณ์ที่สั่งสมมาของรุ่นพี่อัลฟ่าที่1 จึงไม่เผลอตัวบุ่มบ่ามเข้าไป แม้ไบสันนนท์ที่รักการต่อสู้ก็ตาม ประกอบกับที่กิลโดนโจมตีกลับในตอนแรกด้วย

“เฮอะ พวกแกมันก็ไอ้พวกขี้ขลาดอยู่ดี ดี!!!งั้นข้าลงมือเองก็ได้” ที่มือขวาของเสลธนั้นเกิดประกายแสงสีแหลืองแต่มีออร่าสีดำผสมเข้าไปด้วย จึงเป็นเหมือนออร่าสีดำที่มีประกายสีเหลืองมากกว่า “แบงค์ รีบพาพวกน้องหนีเร็ว” วาฬกิลที่เห็นประกายแสงที่มีจึงรีบสั่งการทันที เพราะนั่นเป็นท่าศรพลังงานที่มีไว้กำจัดเหล่าหางโดยเฉพาะ ซึ่งปรกติท่านี้ก็เป็นอันตรายอย่างมากอยู่แล้วด้วยความสามารถที่ไม่สามารถหลบหลีกได้ และยิ่งอยู่ในกรงเล็บของเสลธที่มีพลังแห่งจิตมืดนั้น นั่นหมายความว่าไม่มีทางรอดไปจากเงื้อมมือของเสลธได้อย่างเด็ดขาด และสิ่งที่จะตามมานั้นคือความตายนั่นเอง แม้แต่วีที่มีร่างกายที่แข็งแรงเพราะผ่านประสบการณ์มาเยอะแล้ว ยังเกือบตายเพราะศรธรรมดาที่อัดพลังจิตมืดลงไป

แต่เหล่ารุ่นน้องที่ยังไม่ความแข็งแกร่งที่มากพอ ประกอบกับศรพลังงานแห่งการสังหารนั้น จึงไม่มีทางที่จะรอดได้ ลิงแบงค์ที่ได้ยินนั้นจึงรีบใช้เวทใส่ตนเองจนตัวเปลี่ยนเป็นสีแดงชั่วขณะ และร่ายแท่นหินบุยเทนออกมา เวทย์ที่ลิงแบงค์ใช้นั้นเป็นเวทรวบรัดการใช้คาถา สามารถร่ายคาถาได้ทุกชนิดให้สามารถออกมาได้ในทันที เมื่อสามารถอัญเชิญแทนหินบุยเทนได้แล้ว จึงออกวิ่งเพื่อนำทางเหล่ารุ่นน้องไปยังเส้นทางที่จะใช้หนี

“คิดจะหนียังงั้นเรอะ” เสลธคลายศรพลังงานที่กำลังค่อยๆก่อตัวนั้นให้สลายไป และวิ่งเบี่ยงออกขวาในขณะที่พวกของกิลกำลังรุกเข้ามาเพื่อไม่ให้เสลธตั้งจังหวะ ทำให้เสลธหลุดออกมาจากกลุ่มของกิลได้ และเหล่าหางแห่งหน่วยอัลฟ่าที่2นั้นก็ไร้ซึ่งการปกป้องจากรุ่นพี่แล้วด้วย เสลธจึงยิงศรอัดอากาศไปยังกลุ่มหางที่กำลังจะหนี ด้วยความพิเศษของศรนี้ที่เสมือนศรพลังงาน ศรทั้ง5ศรนั้นพุ่งตรงผ่านทะลุร่างกายของเหล่ารุ่นน้องทุกตัว และทั้ง5ดอกนั้นล้วนมีจุดหมายอยู่ที่ลิงแบงค์ที่เป็นหัวหน้านำทีมหนี ด้วยจำนวนของเหล่าหางที่โดนศรนั้นมาก แท่นหินบุยเท็นจึงต้องรับความเสียหายแทนจนไม่สามารถรับได้ไหว แท่นหินบุยเทนจึงพังทลายลงพร้อมกับกลุ่มหลบหนีทั้งกลุ่มที่ล้มลงไป

แม้เหล่าหางจะไม่ได้รับบาดเจ็บจากความเสียหาย แต่ยังคงรับแรงอัดกระแทกของศรอากาศนั้นอยู่ดี แต่เนื่องด้วยความที่เป็นศรอากาศ ศรนั้นจึงไม่มีพลังจิตมืดอยู่ข้างใน เพราะไม่ใช่พลังที่กลั่นออกมาจากร่างกายและไม่มีเนื้อมวลที่จะอัดพลังจิตมืดลงไปได้

“แทนที่จะอยู่นิ่งๆให้ข้ายิงจะได้ตายสบายๆ กลับต้องให้ฆ่าต้องลงมือแบบนี้ ท่าทางอยากจะตายทรมานกันสินะ” เสลธชักศรปรกติออกมาจากกระบอกเก็บศรและเตรียมที่จะขึ้นคัน "ทหารเสือดำ คุ้มครองและพาพวกบาดเจ็บไปยังที่ปลอดภัยด้วย" กิลสร้างพร้อมกับเขวี้ยงหอกใส่เพื่อไม่ให้เสลธมีจังหวะว่างที่จะทำอะไร เหล่าหางรุ่นพี่ต่างพุ่งโจมตีมายังเสลธทันทีแต่กลับพลาดทั้งหมด เสลธสามารถหลบการโจมตีได้ทุกชนิด ซึ่งถ้าเป็นหางปรกติอย่างแมวหรือกิ้งก่าที่ว่องไวอยู่แล้วก็ไม่สามารถหลบได้หมดแบบนี้ ซึ่งเกินกว่าความสามารถที่เหล่าหางจะทำได้

“พวกแกคิดว่าแค่การโจมตีกระจอกๆแบบนั้นจะทำอะไรข้าได้เรอะ” เสลธที่ฉากหลบนั้นใช้แรงจากขาถีบตนเองจากพื้นขึ้นไปยืนที่ยอดเสาไฟ ซึ่งเหล่าหางที่โจมตีระยะประชิดนั้นไม่สามารถโจมตีได้ถึง และกลุ่มของกิลนั้นไม่มีโจมตีไกลได้นอกจากวี

“จงเฝ้ารอดูความตายจากตรงนั้นซะ ไอ้พวกอวดเก่ง” เสลธง้างธนูขึ้นฟ้าพร้อมกับเอนหลังลงโดยมีหางของตนช่วยประคองกับยอดเสาไฟเอาไว้ ออร่าสีดำที่มีประกายแสงสีเหลืองปรากฎขึ้นมาที่ปลายคันธนู เหล่าหางอัลฟ่าที่1นั้นต่างนัยตาเบิกโพลงทันทีที่เห็นท่วงท่าของเสลธ และการปรากฏของดวงตาเวทสีเหลืองบนร่างกาย อันเป็นเครื่องหมายการจับเป้าหมายของท่าศรสังหาร

“ไม่นะ หยุดเดี๋ยวนี้นะ เด็กพวกนั้นไม่เกี่ยวข้องนะ” แกะบายะห้ามปรามเสลธซึ่งไม่มีทางเป็นจริงไปได้ เพราะสิ่งที่เสลธทำนั้นคือการกลั่นพลังงานในตัวเองออกมาเป็นศรพลังงาน แต่ศรพลังงานนี้เป็นศรที่ไม่ได้โจทตีเป้าหมายที่เลือก แต่จะทำลายทุกเป้าหมายที่อยู่ในระยะรัศมีการทำการ ซึ่งก็คือระยะมองเห็นและระยะการยิงถึงของธนูนั่นเอง

“แล้วจะทำไม จะให้ข้าไว้ชีวิตพวกนั้นเพื่อให้มาขัดขวางแผนของข้างั้นเรอะ ทีพวกแกทำลายของข้าหมด ข้าก็จะทำลายพวกแกทั้งหมดบ้าง” เสลธยังคงตั้งท่าซึ่งพลังสีดำประกายแสงเหลืองนั้นขยายตัวใหญ่ขึ้นและพร้อมที่จะปล่อยตลอดเวลา แม้พวกของกิลจะมีนักเวทก็ตาม แต่การโจมตีปรกตินั้นจะไม่ไกลเท่ากับกิ้งก่ายิงธนู และการใช้เวทแต่ละครั้งก็มีระยะเวลาที่ค่อนข้างมากด้วย จึงไม่มีอะไรสามารถขัดขวางเสลธได้ในตอนนี้

“วี ดาเนะ พวกแกไปหลับไหลที่ไหนวะ ท่านอเคเชียกับชาวเมืองแห่งแส(ง)...” เสียงของวาฬกิลที่หมดความอดทนกับความหวัง ที่เทพอเคเชียฝากไว้ดังก้องออกมาด้วยอารมณ์แค้นและโกรธจัด พร้อมกับเสียงปล่อยศรสังหารที่สามารถทำลายเหล่าหางในระยะมองเห็นของเสลธนั้น ศรมืดประกายม่วงนั้นพุ่งขึ้นฟ้าอย่างรวดเร็วและหายไปกับความมืดก่อนที่จะผ่าลงมาเป็นเส้นตรง แต่ศรพลังงานนั้นกลับไม่ผ่าเหล่าหางที่เสลธเล็งไว้ แต่กลับผ่าพื้นที่ว่างระหว่างกลุ่มของกิลและเสลธจนเกิดแสงสีดำเหลืองวาบขึ้นมา

และสิ่งที่ปรากฎมานั้นกลับเป็นกิ้งก่าสองตัวที่กำลังนอนหลับอยู่บนฟูกเตียง โดยตัวหนึ่งนั้นกำลังนอนกอดหาง ทั้งดึงทั้งทึ้งอย่างมีความสุข ส่วนกิ้งก่าสีเหลืองอีกตัวกำลังนอนร้องไห้อยู่ ซึ่งไม่รู้แน่ชัดว่าเพราะฝันร้ายหรือว่าเจ็บหางของตน ด้วยความที่หลับสนิทกันทั้งคู่แล้วนั้น กิ้งก่าที่โดนกอดหางอยู่เริ่มมีปฏิกิริยาโต้กลับของหาง ด้วยหางที่สามารถรองรับน้ำหนักเจ้าของหางขณะใช้หางหิ้วตัวเอง หางนั้นจึงมีพละกำลังที่มากและแข็งแรง กิ้งก่าเจ้าของหางขยับหางไปมาก่อนที่จะตวัดหางดัง “เพี๊ยะ” ใส่กิ้งก่าที่กำลังกอดหางอย่างมีความสุขนั้นกลิ้งกระเด็นจนตกจากฟูกลงมานอนกับพื้นหินที่เย็นเฉียบ กิ้งก่าตัวนั้นทันทีที่สัมผัสพื้นที่เย็นเฉียบก็สะดุ้งตื่นขึ้นมาทันที

“โอะ โอ๊ย.....อะ” ทันทีที่กิ้งก่าที่โดนฟาดลืมตาตื่นขึ้นมาก็ตกใจกับภาพที่เห็นจนทำอะไรไม่ถูก “อะ...อะ” กิ้งก่าตัวนั้นหันรีหันขวางมองไปรอบข้างซึ่งไม่ใช่กระท่อมของตนที่เคยอยู่ กลับเป็นที่ไหนสักที่ที่รู้สึกคุ้นเคยเหมือนเคยผ่านมาก่อน ทางด้านกิลนั้นก็ตกใจไม่แพ้กันที่เจอกับเหตุการณ์เช่นนี้ เหมือนท้องฟ้าจะเต็มใจที่เปลี่ยนวิกฤติให้เป็นโอกาส จากศรพลังงานที่จะสังหารนั้น กลับนำพาความหวังมาแทน ซึ่งเสลธที่เป็นเจ้าของศรยังตกใจกับภาพที่เกิดขึ้นจนเกิดความเงียบไปชั่วขณะ

“ดะ ดาเนะ” เสียงของเสลธที่เรียกชื่อกิ้งก่าที่พบเห็นนั้นเป็นเสียงที่ตกใจแต่ไร้ซึ่งความเหี้ยมเกรียมเหมือน “แก ทำไม... ทำไมแกยังมีชีวิต... อุ อึก” เสียงที่เหี้ยมเกรียมของเสลธกลับมาอีกครั้ง แต่ยังไม่ทันพูดได้จบประโยค เสลธที่นั่งทรงตัวบนเสาไฟนั้นก็ตัวเซเสียสูญ แต่ยังใช้ขาถีบตัวเองออกจากเสามาลงทรุดนั่งกับพื้นได้ทัน

“ส เสลธ นี่แก” เสียงของดาเนะดังขึ้นมายิ่งทำให้ปฏิกิริยาของเสลธเปลี่ยนแปลงไปมากขึ้น “กรอดดดดดด” เสลธกัดฟันตนเองขณะที่มือกรงเล็บขวานั้นกำลังกุมขมับตนเองอย่างทรมาน “แก นี่แกยังไม่โดนกลืนกินอีกรึไง แล้วทำไมแก...หรือว่า” เสลธเข้าใจถึงการต่อต้านภายในร่างกายของตนเองแล้ว เพราะที่จิตมืดสามารถควบคุมร่างของเสลธได้ง่ายขึ้นนั้น เพราะเสลธเข้าใจว่าดาเนะนั้นตายจากไปแล้ว แต่เมื่อได้เห็นดาเนะที่ตายไปแล้วยังมีชีวิตอยู่นั้น จิตจริงของเสลธจึงเกิดการต่อต้านขึ้นมาในทันที และเกิดการต่อต้านที่รุนแรงจนจิตมืดของเสลธยังแสดงอาการออกมา


“ในเมื่อเป็นอย่างนี้ ข้าจะไว้ชีวิตพวกแกก็ได้ แต่อย่าหวังว่าข้าจะไว้ชีวิตพวกแกไปตลอด ทันทีที่ข้าฆ่าเทพแห่งแสงเสร็จ ข้าจะกลับมาฆ่าพวกแกให้หมด รวมถึงแกด้วย ไอ้กิ้งก่าอ่อนหัด” เสลธที่มีสีหน้าที่ทรมานนั้นได้หายตัวไปอย่างรวดเร็วด้วยความสามารถหายตัวของกิ้งก่า และด้วยพลังมืดที่จืตมืดนั้นได้สะสมมา แมวโจ้และแมวเทลต่างไม่สามารถจับการเคลื่อนไหวได้ แต่เป้าหมายของเสลธคือวังเทพแสงซึ่งมีชีวิตของเทพแห่งแสงที่ไร้ซึ่งพลังที่จะทำอะไร แม้กระทั่งการปกป้องตนเอง เพราะแท่งคริสตัลอันเป็นแหล่งจุดกำเนิดพลังงานของเทพแห่งแสงนั้นได้ดับลงทั้งหมด


Last edited by fushigidane on Tue Dec 21, 2010 10:27 am, edited 1 time in total.

Top
Offline Profile  
 
 Post subject: Re: Ficต่อตอนยาวๆของดาเนะ Sc4. ตอน4
PostPosted: Mon Dec 13, 2010 10:50 am 
ฮีโร่มาสเตอร์
User avatar

Joined: Fri Nov 20, 2009 2:59 pm
Posts: 3104
Location: สมุทรปราการ
ในที่สุดก็สามารถแต่งต่อได้ แถมได้มุกมาเขียนได้ยาวยืดอีกต่างหาก รอดตายไปอีกหนึ่งตอน ตอนนี้ปินัทคงได้คำตอบแล้วนะว่าแกล้งหลับหรือหลับจริง

หลับจริงๆด้วยImage
Imageอารมณ์ตอนแต่ง
ImageImageอารมณ์พวกของกิลและเสลธคงประมาณนี้มั้ง


Top
Offline Profile  
 
 Post subject: Re: Ficต่อตอนยาวๆของดาเนะ Sc4. ตอน5
PostPosted: Mon Dec 13, 2010 5:20 pm 
ฮีโร่มาสเตอร์
User avatar

Joined: Sun Jun 28, 2009 7:37 am
Posts: 1765
Location: TaleTails~
ทั้งดึงทั้งทึ้งอย่างมีความสุข... อืม... :twisted:

_________________
“Life is a big canvas and you should throw all the paint you can on it.”


Top
Offline Profile  
 
 Post subject: Re: Ficต่อตอนยาวๆของดาเนะ Sc4. ตอน5
PostPosted: Mon Dec 13, 2010 5:26 pm 
เทพไฟ
User avatar

Joined: Mon Aug 17, 2009 1:04 pm
Posts: 831
Location: บนหลังคาเต็นท์แพนด้าแดง o_o~!
MonkeyMage wrote:
ทั้งดึงทั้งทึ้งอย่างมีความสุข... อืม... :twisted:


คนเค้ามีความสุข อย่าไปแซวเค้าสิเธอว์ Image

_________________
๐๐๐ มาเลี้ยงมังกรกัน คลิกเลย ๐๐๐


Top
Offline Profile  
 
 Post subject: Re: Ficต่อตอนยาวๆของดาเนะ Sc4. ตอน4
PostPosted: Tue Dec 14, 2010 10:23 am 
ฮีโร่มาสเตอร์
User avatar

Joined: Mon Oct 19, 2009 7:42 am
Posts: 2242
SupakornNoMercy wrote:
บอกตามตรง ขี้เกียจตัดเส้นเวคเตอร์แบบ วิช อะ เลยลงสีเลย =w= แถมพื้นหลังด้วยนิดหน่อย
(ความจริงที่ไม่เปลี่ยนแว่นกันลมเพราะอยากให้เป็นก่าวีหน่ะ วาดทุ่งหญ้ามีตัวอื่นด้วยแต่ตัดมาแค่กิ้งก่า =w=)


ท่านประทานครับ... ผมถูกพาดพิงเสียแล้ว :ugeek: (เหอๆๆ... :lol: )

แหม ก็... แบบว่า... เส้น Vector เมพที่สุดในสามโลกกกกก~ ไงล่ะ เราถึงได้ชอบใช้ :geek:

_________________
"100 ขั้นตอนสู่ความล้มเหลว"
บล็อก >> http://champ.exteen.com/
หนังสือ >> http://champ.exteen.com/20110604/entry

เบื่อหน่ายความสำเร็จ ชอบที่จะล้มเหลว ลองอ่านแล้วทำตามดูสิ.. รับรองจะได้ผล!!
(Credit : คุณ Champ แห่งเว็บ Exteen)


Top
Offline Profile  
 
 Post subject: Re: Ficต่อตอนยาวๆของดาเนะ Sc4. ตอน5
PostPosted: Tue Dec 14, 2010 6:03 pm 
เทพลม
User avatar

Joined: Wed Sep 30, 2009 12:27 pm
Posts: 364
Location: Unidentified
VVITchKemo09 wrote:
แหม ก็... แบบว่า... เส้น Vector เมพที่สุดในสามโลกกกกก~ ไงล่ะ เราถึงได้ชอบใช้ :geek:


แหงะ คารวะท่านวิชเลย ผมแค่พึ่งหัดใช้เอง =w=
(ตอนนี้ใกล้สอบ + การบ้าน = งานเข้าแล้วไง T-T)

/me หักลำเรือกลับเข้าท่า แล้วลงไปอ่านหนังสือเตรียมสอบ -3-

_________________
เมอซี่...อาจจะอยู่คนเดียวมากเกินไปจริงๆก็ได้นะ...
Image


Top
Offline Profile  
 
Display posts from previous:  Sort by  
Post new topic Reply to topic  [ 2040 posts ]  Go to page Previous  1 ... 120, 121, 122, 123, 124, 125, 126 ... 204  Next

All times are UTC + 7 hours


Who is online

Users browsing this forum: No registered users and 1 guest


You cannot post new topics in this forum
You cannot reply to topics in this forum
You cannot edit your posts in this forum
You cannot delete your posts in this forum
You cannot post attachments in this forum

Jump to:  
cron
Powered by phpBB © 2000, 2002, 2005, 2007 phpBB Group
Theme created StylerBB.net & kodeki