Last visit was: It is currently Mon Nov 18, 2019 8:21 pm


All times are UTC + 7 hours




Post new topic Reply to topic  [ 2040 posts ]  Go to page Previous  1 ... 121, 122, 123, 124, 125, 126, 127 ... 204  Next
Author Message
 Post subject: Re: Ficต่อตอนยาวๆของดาเนะ Sc4. ตอน6
PostPosted: Wed Dec 15, 2010 6:00 pm 
ฮีโร่มาสเตอร์
User avatar

Joined: Fri Nov 20, 2009 2:59 pm
Posts: 3104
Location: สมุทรปราการ
“วี ตื่นเร็ว เกิดเรื่องแล้ว” ดาเนะรีบเข้าไปปลุกวีให้ตื่นขึ้นมาอย่างเร่งร้อนซึ่งวีก็ตื่นขึ้นมาทันที “ดาเนะ เกิดอะไรขึ้(น)” วีที่ตื่นพรวดขึ้นมายังไม่ได้สติดีนัก และเมื่อมองไปรอบๆซึ่งเป็นพื้นที่ส่วนกลางของเมืองแห่งแสงด้วยแล้ว วีที่พึ่งตื่นมางัวเงียนั้นยิ่งมึนงงกับภาพที่เห็นมากขึ้น

“เออะ นอกจากฝันร้ายโดนดึงโดนทึ้งหางแล้ว นี่ยังฝันกลับมาเมืองทั้งที่นอนที่กระท่อมดาเนะเนี่ยนะ...” วีพึมพำกับตนเองก่อนที่จะลงไปนอนต่อเพราะเข้าใจว่าคว่าฝันจริงๆ แต่เพียงแค่วีหัวถึงหมอนและกำลังจะห่มผ้าห่มอีกครั้ง ฟูกเตียงที่วางอยู่บนพื้นนั้นตั้งเอียงขึ้นในทันทีจนร่างของวีกลิ้งตกลงมานอนกับพื้นหินถนนที่เย็นเฉียบ

“ไอ้กิ้งก่าขี้เซา จะนอนไปถึงไหนวะ” ไบสันนนท์ที่กำลังยกฟูกเตียงต่อว่าวีอย่างหัวเสีย เพราะเหล่าหางตัวอื่นๆอยู่ในสถานการณ์ที่อันตรายถึงขั้นเสี่ยงชีวิต แต่วีกลับนอนหลับสบายอยู่เพียงตัวเดียว

“อะ อะไรเล่า อะ...” วีที่ทำท่าจะเถียงกลับแต่ต้องหยุดทันทีเมื่อเริ่มตั้งสติได้ วีหันรีหันขวางไปมาด้วยสายตาที่พองโตและงุนงง “เอ๊ะ เอ๊ะ” วีที่มองเห็นเพื่อนๆกลุ่มDRของตนอยู่ตรงหน้ายิ่งทำให้วีตกใจเข้าไปใหญ่ พวกของกิลจึงเล่าเรื่องที่เกิดขึ้นให้กับดาเนะและวีฟัง รวมถึงเรื่องที่เสลธจะลอบสังหารเทพแห่งแสงด้วย

“คุณกิล ที่เล่ามานี่จริงหรอ” ดาเนะที่รับฟังเรื่องราวแล้วนั้นต้องถามย้ำความจริงอีกครั้ง เพราะเรื่องแบบนี้แทบจะเป็นไปไม่ได้ที่จะมีใครกล้าคิดขึ้นมา เพราะเทพแห่งแสงนั้นปกครองและคุ้มครองเหล่าหางด้วยความเมตตาและความรักมาตลอด เหล่าหางทุกตัวต่างรู้ถึงความรักที่เทพให้กับพวกตนเป็นอย่างดี

“ดาเนะ เรื่องที่กิลเล่ามานั้นเป็นความจริงทั้งหมด แต่เรื่องที่เสลธที่จะลอบสังหารท่านอเคเชียนี่อยู่นอกเหนือจากแผนการที่ได้คุยเอาไว้” มือขวาของวีกำแน่นจนสั่นเพราะความโกรธ ซึ่งไม่ต่างจากเหล่าหางทั้งหมดที่รู้ถึงสิ่งที่เสลธกำลังจะทำต่อไป

“เรื่องอื่นเอาไว้ค่อยคุยกัน ตอนนี้ท่านอเคเชียกำลังมีอันตราย เราจะมารอช้ามากกว่านี้ไม่ได้แล้วนะ” วาฬกิลรีบทำลายบรรยากาศเคียดแค้นให้เป็นการเดินหน้าเพื่อการปกป้อง “วี รีบพาดาเนะไปเอาชุดและอาวุธที่เตรียมไว้ด้วย เปลี่ยนแปลงได้ตามความเหมาะสม แล้วมาเจอที่สวนแห่งแสงโดยด่วน พวกเราจะล่วงหน้าไปก่อน ถ้าไม่เจอให้ตามเส้นทางไปเรื่อยๆ พวกเราจะรีบบุกโดยเส้นทางนั้น” วาฬกิลหันสั่งให้ดาเนะกับวีซึ่งยังคงอยู่ในสภาพชุดนอนทั้งคู่ก่อนที่จะรีบเดิน(วิ่ง)ตามเพื่อนๆที่ล่วงหน้าไปก่อน

“ดาเนะ ตามข้าพเจ้ามาเลย” วีรีบออกวิ่งนำโดยมีดาเนะวิ่งตามจนถึงที่พักของกลุ่มDR อันเป็นที่พักและทำการของเหล่าหน่วยอัลฟ่าที่1 ซึ่งอยู่ห่างจากจุดที่พวกวีและดาเนะปรากฏมาไม่ไกลนัก วีใช้มือกรงเล็บผลักประตูนั้นอย่างรุนแรงจนบานประตูฟาดกับผนัง ซึ่งเวลาเช่นนี้ไม่มีความจำเป็นจะต้องคำนึงถึงมารยาทที่เหมาะสมอีกแล้ว เพราะทุกเวลาที่ผ่านไปนั้นหมายถึงชีวิตของเทพแห่งแสงที่กำลังลดถอยมากยิ่งขึ้น วียังคงวิ่งไปจนถึงห้องนอนของวีเอง และตรงไปยังตู้บานใหญ่ซึ่งเหมือนตู้รวบรวมอาวุธ ชุด และอุปกรณ์ต่างๆของกิ้งก่า

วีเปิดตู้บานกระจกซึ่งมีเพียงอยู่แค่บานเดียวเท่านั้น นอกนั้นจะเป็นเพียงประตูไม้ธรรมดาทั่วไปเท่านั้น และที่กระจกนั้นยังมีกระดาษเขียนขื่อของดาเนะแปะไว้ด้วย ชุดที่วีนำออกมานั้นไม่ใช่ชุดแบบเดียวที่วีใส่ซึ่งเป็นชุดของTrickster แต่ชุดนี้ทำมาจากเนื้อผ้าที่ค่อนข้างหนากว่าของวีที่เป็นผ้าบางเบา และยังมีเกราะโลหะเบาสีเทาตรงส่วนหน้าที่ทำมาเข้ารูปกับโครงหน้ากิ้งก่า มีรูเพื่อให้เสียบผ่านนอลงไปเพื่อไม่ให้หลุดง่าย กางเกงเนื้อผ้าสีน้ำเงินที่ตรงส่วนเอวนั้นมีแผ่นโลหะเบารอบเอวสองชั้น ปลอกแขนสีเท้าลายฟ้าทั้งสองข้างก็ทำมาจากโลหะเบา

“ดาเนะ นี่ชุดของดาเนะนะ” วียื่นชุดให้ดาเนะรับไปใส่ก่อนที่จะเตรียมหยิบคันธนูและกระบอกใส่ธนู ซึ่งคันธนูนั้นไม่ใช่คันธนูไม้อย่างที่วีใช้เป็นประจำ รูปทรงไม่ใช่ไม้แผ่นที่ดัดโค้งเป็นครึ่งวงกลม แต่ทำจากโลหะเบาพิเศษที่มีรูปทรงเป็นสามเหลี่ยมและมีก้านที่จับ ขึงด้วยสายเอ็นอย่างดีที่ไม่มีทางขาดได้ง่ายๆ และหนาเพียงพอที่จะไม่บาดมือเจ้าของ "ดาเนะสวมชุดได้รึเปล่า" วีที่เตรียมอุปกรณ์ออกมาเรียบร้อยแล้วจึงหันไปยังเพื่อนของตน ซึ่งกำลังง่วนกับสายคาดลำตัวซึ่งดาเนะใส่ไม่เป็น และยังท่าทีรีบร้อนที่จะใส่อีกด้วย

“วี สายนี่ใส่ยังไงน่ะ” ดาเนะจนปัญญากับสายคาดที่ไม่เคยได้สวมใส่มาก่อน วีจึงไปรับปลอยของสายซึ่งเป็นเกราะตรงส่วนลำคอ “ดาเนะอยู่เฉยๆนะ” วีแกะเกราะนั้นออกจนสามารถเปิดออกผ่าครึ่งซีกและนำไปประกบที่คอของดาเนะ “ดาเนะจับชิ้นนี้เอาไว้ตรงนี้นะ ถ้าเกิดแน่นไปบอกด้วยล่ะ” วีอ้อมหลังดาเนะเพื่อจะประกบเกราะคอให้เข้าที่อย่างเบาๆ

“วีๆ” ดาเนะรู้สึกเริ่มแน่นช่วงคอจึงบอกเพื่อนของตนให้คลายออก “ประมาณนี้นะดาเนะ” วีกะตำแหน่งให้ซึ่งพอดีกับลำคอของดาเนะก่อนที่จะปิดล็อคเกราะนั้นให้เข้าที่ แล้ววีก็เดินมาหน้าดาเนะเพื่อจัดสายรัดที่คาดไขว้ ซึ่งสามารถใช้เป็นเกราะป้องกันลำตัวได้บ้าง

“โอเค เรียบร้อยล่ะ” วีที่จัดแต่งชุดของดาเนะเรียบร้อยแล้วจึงรีบไปหยิบคันธนูและกระบอกศรที่วางเอาไว้และมอบให้กับดาเนะ ดาเนะรับมาและสะพายสายกระบอกให้เข้าที่ “พร้อมแล้ววี ขอบคุณนะสำหรับชุด” ดาเนะกล่าวขอบคุณขณะทำความคุันเคยกับคันธนูใหม่ โดยการนำมาจับให้กระชับมือและตั้งท่า

“งั้นเรารีบไปกันเถอะดาเนะ” วีที่คุณเคยกับชุดประจำตัวของตนจึงใช้เวลาเปลี่ยนที่ไม่มาก ซึ่งเพียงใช้ช่วงระยะเวลาที่ดาเนะฝึกความคุ้นเคยกับธนูนั้นในการเปลี่ยนชุดเท่านั้น วีรีบวิ่งนำออกไปโดยมีดาเนะตามมาติดๆเช่นกัน “วี นี่คือชุดอะไรหรอ” ดาเนะถามเพราะไม่เคยเห็นชุดรูปแบบนี้มาก่อน

“ชุดสำหรับกิ้งก่าที่ใช้พลังสายSlayer ซึ่งพอข้าพเจ้ารู้ว่าดาเนะเป็นกิ้งก่าที่ใช้Slayerได้ ข้าพเจ้าเลยให้ลุงราซันทำชุดนี้ให้ ดาเนะใส่ได้หรือเปล่าน่ะ เพราะข้าพเจ้าใช้ตัวเองเป็นต้นแบบชุดน่ะ” วีอธิบายถึงลักษณะชุดให้กับดาเนะฟัง

“ใส่ได้สิ ค่อนข้างพอดีตัวเลยด้วยล่ะ ขอบคุณมากนะวี” ดาเนะตอบอย่างชอบใจเพราะการเคลื่อนไหวของดาเนะไม่ติดขัด “ค่อยยังชั่วหน่อย ข้าพเจ้ากลัวดาเนะจะใส่ไม่ได้ด้วยซ้ำ” วีถอนหายใจโล่งออกมาแล้วเงียบไปสักพัก “ดาเนะ” เสียงของวีเอ่ยขึ้นมาอีกครั้งอย่างไม่ค่อยสบายใจ

“ดาเนะ ขอโทษนะที่ข้าพเจ้าไม่ได้เล่าเรื่องที่เกิดขึ้นให้ฟัง ทั้งที่เรื่องนี้ดาเนะควรจะรู้ด้วยซ้ำ” เสียงที่วีกล่าวออกมานั้นเป็นเสียงแห่งความรู้สึกผิดอย่างมาก แม้ทั้งคู่จะต่างวิ่งจนน้ำเสียงไม่สามารถเป็นได้อย่างปรกติ แต่ความรู้สึกกับน้ำเสียงแม้เพียงเล็กน้อยก็สามารถสื่อออกมาได้

“วี มันเกิดอะไรขึ้นน่ะ เสลธทำไม แล้วแผนอะไรกัน” ดาเนะสงสัยในสิ่งที่กิลพูดออกมาตอนแรกอยู่แล้ว และยังของวีอีก “ดาเนะข้าพเจ้าย่อสรุปละกันนะ เสลธนำร่างของดาเนะมาขอความช่วยเหลือกับท่านอเคเชีย ซึ่งสภาพของดาเนะนั้นแทบไม่ต่างจากศพเลย เพราะดาเนะเสมือนกึ่งตายแต่ก็ไม่ได้ตาย แม้แต่ท่านอเคเชียก็ไม่สามารถรักษาได้ ตอนที่ดาเนะไม่ได้สติ...หรือสภาพกึ่งตายตอนนั้น เสลธได้เสนอแผนการเพื่อที่จะกำจัดจิตมืดที่กำลังกลืนกินร่างของเสลธอยู่ โดยเสลธบอกว่าจะใช้ร่างกายตัวเองให้จิตมืดนั้นครอบคลุม แล้วให้พวกเราสังหารจิตมืดพร้อมกับร่างของซะ เพราะถ้าจิตมืดอยู่ในร่างของเสลธนั้นจะเป็นร่างที่มีตัวตน ซึ่งเหล่าหางทุกตัวสามารถโจมตีเข้าถึงได้ ต่างจากร่างจิตมืดที่ไม่สามารถโจมตีเข้าได้ เพราะร่างนั้นไม่มีตัวตน”

วีสรุปความถึงเรื่องที่เกิดขึ้นให้ดาเนะฟังอย่างคล่าวๆ ซึ่งทั้งคู่ตอนนี้ต่างก็วิ่งมาถึงสวนแห่งแสงกันแล้ว ทั้งคู่ต่างยังคงเร่งฝีเท้าอย่างสสุดความสามารถเพื่อไปพบกับกลุ่มของกิลให้ไวที่สุด จนกระทั่งเห็นกลุ่มของอากุ ซึ่งมีเพนกวิ้นเจ็ท แมวเทล ลิงแบงค์ และค้างคาวอาร์มในกลุ่ม ซึ่งทั้งหมดต่างกำลังร่วมกันโจมตีเหล่าเฉดทั้ง3ร่างอยู่ ซึ่งเหล่าเฉดปลอมต่างก็โจมตีกลับเช่นกัน แต่ด้วยความที่เคยประมือกับสองร่างแรงมาก่อนแล้ว จึงจัดการลงได้อย่างไม่ยาก นอกเสียจากร่างที่3ที่มีความแข็งแกร่งกว่ามาก และยังมีการโจมตีที่ไม่สามารถหลบหลีกได้อีกด้วย ทำให้พวกของอากุค่อนข้างลำบากแต่ก็สามารถจัดการลงได้ในที่สุด “เป็นยังไงบ้าง พวกของกิลล่ะ” วีที่พึ่งมาถึงรีบถามสถานะของเพื่อนอีกกลุ่มทันที

“วี พวกเราต้องแข่งกับเวลาแล้ว กิลเลยให้พวกเราแบ่งเป็น2กลุ่มแล้วแยกไปคนละทาง แล้วไปบรรจบพบกันที่อีกฝั่งหนึ่ง” อากุอธิบายให้ฟังขณะที่ที่เหลือนั้นต่างไปที่แท่งคริสตัลและยืนเหมือนร่ายเวทอะไรบางอย่าง จากนั้นแท่งคริสตัลนั้นจึงกลับมาส่องประกายสีขาวนวลอีกครั้งจากที่เป็นสีดำหม่น

“อากุ แล้วมีอะไรให้ข้าพเจ้าช่วยบ้าง” วีเร่งร้อนถามอากุเพราะไม่อยากให้เพื่อนๆต้องลำบาก และยังเป็นห่วงเทพอเคเชีย “แท่งคริสตัลทั้งหมดถูกปิดผนึกทั้งหมดเลย พวกเราต้องเร่งเปิดแท่งทั้งหมดให้ไวที่สุด เพื่อที่ท่านอเคเชียจะได้มีพลังกลับมาอีกครั้ง” อากุบอกถึงแผนงานของตนที่ได้รับมาให้วีฟังซึ่งนั่นหมายถึงสิ่งที่วีต้องทำด้วย

“แต่วีรีบไปดักทางไม่ให้เสลธรู้ทางไปหาท่านอเคเชียนะ ถึงแม้นี่จะนอกคำสั่งจากที่ได้รับมา แต่ถ้าเกิดเสลธรู้ทางไปล่ะก็...” อากุรีบอธิบายแต่อธิบายยังไม่จบ เสียงรับคำของวีก็ดังขึ้นมาทันที “ได้ เดี๋ยวข้าพเจ้ากับดาเนะ...” วีที่พูดอยู่นั้นกระชากแขนดาเนะลงอย่างแรงเพื่อให้ทั้งคู่ทรุดลงไป ดาบของอากุเหวี่ยงตัดลูกบอลสีดำม่วงผ่าเป็นสองซีกเหนือหัวของกิ้งก่าทั้งสอง

“รีบไปเร็ววี พวกมันรู้ตัวแล้วว่าพวกเราจะมาเปิดแท่งคริสตัล มันต้องแห่กันมาแน่ๆ” อากุใช้ดาบอีกข้างแทงไปด้านหลังของตนเองซึ่งไปเสียบกับลำตัวของเฉดร่าง2 จากนั้นก็เกิดแสงสีขาวส่องประกายวาบออกมาจากรูทวารทุกทางของร่างกายก่อนที่สลายไป วีกับดาเนะจึงรีบอาศัยช่วงที่ยังไม่วุ่นวายนักปลีกตัวออกไปจากอากุ เพื่อจะไปยังสถานที่ที่ได้รับหมายมา ซึ้งคือสะพานแห่งแสงที่เป็นถนนลำแสงสู่วังของเทพอเคเชีย “ฝากด้วยนะอากุ ขอให้โชคดีและปลอดภัยทุกตัวนะ” วีกล่าวอวยพรและฉีกออกไปอีกทางทันที

“ฝากด้วยนะวี ดาเนะ” อากุกล่าวกับตัวเองเบาๆแล้ววิ่งกลับไปยังกลุ่มของตนที่ล่วงหน้าไปยังแท่งคริสตัลอีกแท่งหลังจากแท่งแรกทำการเปิดผนึกเรียบร้อยไปแล้ว


“ดาเนะ ข้าพเจ้าขอโทษนะที่ไม่ได้เล่าน่ะ แต่ข้าพเจ้าไม่อยากเล่าเพราะเสลธเป็นเพื่อนของดาเนะ ข้าพเจ้าไม่อยากให้ดาเนะต้องมามีส่วนร่วมสังหารเสลธที่เป็นเพื่อนของดาเนะ ด้วยน้ำมือของดาเนะเอง” วีบอกความเป็นห่วงของตนให้กับดาเนะฟัง แต่ต้องแปลกใจที่ดาเนะนั้นไม่มีปฏิกิริยาอะไรเกิดขึ้น

“วี ขอบคุณในความเป็นห่วงนะ แต่เสลธตอนนี้ไม่ใช่เสลธอีกแล้ว แต่เป็นเพียงจิตมืด ที่บังอาจใช้ร่างของเสลธให้ต้องมาทรมานแบบนี้” ดาเนะพูดด้วยเสียงที่เศร้าหมองภายใต้ใบหน้าปรกติ

“วี เราได้พบกับเสลธภายในจิตของเสลธแล้ว เสลธยังไม่ได้ถูกกลืนกิน เสลธยังมีชีวิตอยู่ เสลธยังไม่ตาย” วียังคงนิ่งเงียบรับฟังสิ่งที่ดาเนะเล่าออกมา “เราเชื่อว่าเสลธจะต้องไม่เป็นอะไร เสลธจะต้องกลับมาอีกครั้ง กลับมาด้วยจิตของเสลธจริงๆ กลับมาพร้อมกับร่างของเสลธที่มีจิตของเสลธตัวจริง ที่ไม่มีจิตมืดอีกแล้ว” ดาเนะพูดอย่างมีความหวังแต่หางตานั้นกลับตกลงมา ดวงตาทั้งสองมีประกายของน้ำตาอยู่ภายใน

“แต่ถ้าเรื่องไม่เป็นอย่างที่คิดเอาไว้ ถ้าเสลธถูกจิตกลืนกินไปแล้ว....วี เราขอลงมือ...” หยดน้ำตาของดาเนะไหลออกมาจากดวงตาพร้อมกับคำที่ไม่อยากพูดที่สุดออกมา “เราขอลงมือสังหารเสลธด้วยมือของเราเองนะวี” ดาเนะไม่ยอมเล่าเหตุผลต่อ เพียงแต่คงรักษาฝีเท้าพร้อมกับปาดน้ำตาแห่งความขื่นขมนั้นทิ้งออกไป

“ดาเนะ อย่าพูดแบบนั้นนะ ข้าพเจ้าเชื่อว่าเสลธต้องเอาชนะจิตมืดนั้นได้แน่ ไม่งั้นเสลธคงไม่สามารถพาร่างของดาเนะมาที่เมืองแห่งแสงได้หรอก” วีพยายามหาทางให้กำลังใจดาเนะ เพราะการสูญเสียสมาธิในสนามรบนั้นเป็นอันตรายอย่างยิ่งแก่ชีวิต ซึ่งวีไม่อยากให้เกิดเรื่องแบบนี้ขึ้นกับทั้งคู่ ดาเนะที่ได้รับฟังแล้วหางตาก็กลับมาตามปรกติอีกครั้ง

“วี ขอบคุณนะ” ดาเนะเริ่มรู้สึกใจชื้นขึ้นมาหลังจากที่ได้รับกำลังใจจากวี “เสลธ อย่าเป็นอะไรนะ นายต้องกลับมาให้ได้นะเสลธ” ดาเนะคิดและภาวนาอยู่ภายในใจ


“หึหึ ไอ้พวกงี่เง่า นำทางไปสิ นำทางไปเลย นำทางให้ข้าไปหาเทพอเคเชีย แล้วข้าจะได้ลงมือจัดการปลิดชีพทิ้งซะ แล้วข้าจะได้ซึ่งพลังแห่งเทพมาครอบครอง” เสลธที่อำพรางตัวอยู่บนต้นไม้ต้นหนึ่งริมทะเลสาบแห่งแสงนั้น กำลังจ้องมองสองกิ้งก่าสีเหลืองที่กำลังวิ่งไปยังสถานที่ๆได้รับมอบหมาย นั่นคือทางสู่วังแห่งแสง

“โดยเฉพาะแก เสลธ ข้าไม่ยอมให้แกเอาร่างคืนมาแน่ ข้าจะกลืนกินจิตของแกให้หมดหลังจากที่ข้าปลิดเทพนั่นลง แล้วข้าจะได้ๆเป็นเจ้าของพลังทั้งหมด” เสียงของจิตมืดพูดออกมาอย่างเหี้ยมเกรียมก่อนที่กับตัวเอง


Last edited by fushigidane on Tue Dec 21, 2010 10:31 am, edited 1 time in total.

Top
Offline Profile  
 
 Post subject: Re: Ficต่อตอนยาวๆของดาเนะ Sc4. ตอน6
PostPosted: Wed Dec 15, 2010 6:04 pm 
ฮีโร่มาสเตอร์
User avatar

Joined: Fri Nov 20, 2009 2:59 pm
Posts: 3104
Location: สมุทรปราการ
แต่งมาได้อีกตอนที่ออกแนวยืดๆอีกแล้ว เพราะเนื้อเรื่องนั้นดันนอกเหนือจากที่เคยเขียนเอาไว้เยอะมากจริงๆ เลยต้องไถแถมาแบบนี้ รู้สึกตอนนี้แต่งออกมาไม่ได้ดียังไงไม่รู้ รู้สึกมันวกวนตรงช่วงแรกที่วีขอโทษดาเนะที่ไม่เล่า แล้วมาขอโทษตรงท้ายด้วยเรื่องเดิมแต่มีรายละเอียด


Top
Offline Profile  
 
 Post subject: Re: Ficต่อตอนยาวๆของดาเนะ Sc4. ตอน6
PostPosted: Thu Dec 16, 2010 6:27 pm 
ฮีโร่มาสเตอร์
User avatar

Joined: Sun Jun 27, 2010 9:48 am
Posts: 1127
Location: Ionia
วีแกะเกราะนั้นออกจนสามารถเปิดออกผ่าครึ่งซีกและนำไปประกบที่คอของดาเนะ “ดาเนะจับชิ้นนี้เอาไว้ตรงนี้นะ ถ้าเกิดแน่นไปบอกด้วยล่ะ” วีอ้อมหลังดาเนะเพื่อจะประกบเกราะคอให้เข้าที่อย่างเบาๆ

เกิดประกายแสงออกมาจาก.. ร.. ร.. รูทวาร.. = =

เหมือนมันเริ่มๆยังไงไม่รู้แหะ ฮุฮุฮุ

_________________
Image
Image
I'm a rising celebrity, hug me, hug me, hug me now!!


Top
Offline Profile  
 
 Post subject: Re: Ficต่อตอนยาวๆของดาเนะ Sc4. ตอน6
PostPosted: Thu Dec 16, 2010 6:31 pm 
เทพไฟ
User avatar

Joined: Mon Aug 17, 2009 1:04 pm
Posts: 831
Location: บนหลังคาเต็นท์แพนด้าแดง o_o~!
:lol: ทำไปได้เรปบน รอดูฟิคตอนต่อไปอยู่นะ ><

_________________
๐๐๐ มาเลี้ยงมังกรกัน คลิกเลย ๐๐๐


Top
Offline Profile  
 
 Post subject: Re: Ficต่อตอนยาวๆของดาเนะ Sc4. ตอน6
PostPosted: Thu Dec 16, 2010 7:03 pm 
เทพลม
User avatar

Joined: Wed Sep 30, 2009 12:27 pm
Posts: 364
Location: Unidentified
ไม่เข้มข้น เราไม่นอน =w=

(รู้สึกไม่ว่างผสมขี้เกียจวาดรูปต่อแฮะ -3-)

_________________
เมอซี่...อาจจะอยู่คนเดียวมากเกินไปจริงๆก็ได้นะ...
Image


Top
Offline Profile  
 
 Post subject: Re: Ficต่อตอนยาวๆของดาเนะ Sc4. ตอน6
PostPosted: Thu Dec 16, 2010 11:24 pm 
ฮีโร่มาสเตอร์
User avatar

Joined: Fri Nov 20, 2009 2:59 pm
Posts: 3104
Location: สมุทรปราการ
JJmall wrote:
วีแกะเกราะนั้นออกจนสามารถเปิดออกผ่าครึ่งซีกและนำไปประกบที่คอของดาเนะ “ดาเนะจับชิ้นนี้เอาไว้ตรงนี้นะ ถ้าเกิดแน่นไปบอกด้วยล่ะ” วีอ้อมหลังดาเนะเพื่อจะประกบเกราะคอให้เข้าที่อย่างเบาๆ

เกิดประกายแสงออกมาจาก.. ร.. ร.. รูทวาร.. = =

เหมือนมันเริ่มๆยังไงไม่รู้แหะ ฮุฮุฮุ

จะดีกว่าไหมที่ไม่รู้ แต่ใส่เกราะคอแล้วมีประกายแสงจากรูทวาร เกราะคอกับรูทวาร ไม่เก็ตจริงๆนะ


Top
Offline Profile  
 
 Post subject: Re: Ficต่อตอนยาวๆของดาเนะ Sc4. ตอน6
PostPosted: Fri Dec 17, 2010 1:48 am 
มีดแทงหลัง
User avatar

Joined: Fri May 29, 2009 8:37 pm
Posts: 2916
Location: ที่ๆ... ไม่มีมีดแมวเข้าถึง!! > <
fushigidane wrote:
JJmall wrote:
วีแกะเกราะนั้นออกจนสามารถเปิดออกผ่าครึ่งซีกและนำไปประกบที่คอของดาเนะ “ดาเนะจับชิ้นนี้เอาไว้ตรงนี้นะ ถ้าเกิดแน่นไปบอกด้วยล่ะ” วีอ้อมหลังดาเนะเพื่อจะประกบเกราะคอให้เข้าที่อย่างเบาๆ

เกิดประกายแสงออกมาจาก.. ร.. ร.. รูทวาร.. = =

เหมือนมันเริ่มๆยังไงไม่รู้แหะ ฮุฮุฮุ

จะดีกว่าไหมที่ไม่รู้ แต่ใส่เกราะคอแล้วมีประกายแสงจากรูทวาร เกราะคอกับรูทวาร ไม่เก็ตจริงๆนะ


ท่านดาเนะ แต่งให้มันยิงกันตู้มๆต้ามๆ ไปเลย รับรอง ไม่มีอะไรจิ้น =w="

_________________
ไดโนสีเหลือง... มังกรสีน้ำเงิน... และ... ไวรัสสีแดง
ImageImage


Top
Offline Profile  
 
 Post subject: Re: Ficต่อตอนยาวๆของดาเนะ Sc4. ตอน6
PostPosted: Fri Dec 17, 2010 7:43 pm 
ฮีโร่มาสเตอร์

Joined: Sun Aug 01, 2010 12:47 pm
Posts: 1973
คนรัก digi wrote:

ท่านดาเนะ แต่งให้มันยิงกันตู้มๆต้ามๆ ไปเลย รับรอง ไม่มีอะไรจิ้น =w="


ขนาดผมให้คนในบอร์ด ดูรูปที่เป็นแค่สีขาว ยังจิ้นกันได้เลยครับ - -*

ดาเนะ จัดมาเลย หนักๆ ไม่เข้มข้น เราไม่นอน เช่นเดียวกับเร็ปบนนู้น :lol:

JJmall wrote:
วีแกะเกราะนั้นออกจนสามารถเปิดออกผ่าครึ่งซีกและนำไปประกบที่คอของดาเนะ “ดาเนะจับชิ้นนี้เอาไว้ตรงนี้นะ ถ้าเกิดแน่นไปบอกด้วยล่ะ” วีอ้อมหลังดาเนะเพื่อจะประกบเกราะคอให้เข้าที่อย่างเบาๆ

เกิดประกายแสงออกมาจาก.. ร.. ร.. รูทวาร.. = =

เหมือนมันเริ่มๆยังไงไม่รู้แหะ ฮุฮุฮุ


ตอนแรก อ่านก็ไม่ได้คิดอะไร แต่ว่า พออ่านที่คุยกันแล้วมาลองอ่านซ้ำอีกที
พรุ่ด..... งี้นี่เอง - -*

ยังไงก็รออ่านตอนต่อไปคร้าบบบ ^^

ปล.ภาพของก่าวีกับก่าดาเนะ ที่นอนคู่กัน กลางวงเหล่าหางนี่ ยังไงอยู่น้อ :lol:
(ให้โดรุเอาไปวาดเป็นภาพอีกซักภาพดีมั้ย :lol: )

_________________
ImageImage

Image


Top
Offline Profile  
 
 Post subject: Re: Ficต่อตอนยาวๆของดาเนะ Sc4. ตอน6
PostPosted: Sat Dec 18, 2010 7:13 am 
ฮีโร่มาสเตอร์
User avatar

Joined: Fri Nov 20, 2009 2:59 pm
Posts: 3104
Location: สมุทรปราการ
ไม่เข้มข้น เราไม่นอน งานนี้คงนานหน่อยเพราะว่าไม่ถนัดด้านการสู้จริงๆนะ มุขจะตันมากๆ แต่เมื่อรีเควสมาหลายคนก็จะพยายามจัดให้นะ


Top
Offline Profile  
 
 Post subject: Re: Ficต่อตอนยาวๆของดาเนะ Sc4. ตอน6
PostPosted: Sat Dec 18, 2010 7:26 pm 
ฮีโร่มาสเตอร์

Joined: Sun Aug 01, 2010 12:47 pm
Posts: 1973
fushigidane wrote:
ไม่เข้มข้น เราไม่นอน งานนี้คงนานหน่อยเพราะว่าไม่ถนัดด้านการสู้จริงๆนะ มุขจะตันมากๆ แต่เมื่อรีเควสมาหลายคนก็จะพยายามจัดให้นะ


อย่าลืมออนเอ็มบ้างนะครับ แต่ว่า
ช่วงนี้ไม่ค่อยว่าง ไกล้สอบกลางภาคเต็มที :oops:
ไว้ศุกร์หน้าก็ได้ครับ :lol:

_________________
ImageImage

Image


Top
Offline Profile  
 
Display posts from previous:  Sort by  
Post new topic Reply to topic  [ 2040 posts ]  Go to page Previous  1 ... 121, 122, 123, 124, 125, 126, 127 ... 204  Next

All times are UTC + 7 hours


Who is online

Users browsing this forum: No registered users and 1 guest


You cannot post new topics in this forum
You cannot reply to topics in this forum
You cannot edit your posts in this forum
You cannot delete your posts in this forum
You cannot post attachments in this forum

Jump to:  
cron
Powered by phpBB © 2000, 2002, 2005, 2007 phpBB Group
Theme created StylerBB.net & kodeki