Last visit was: It is currently Wed Nov 20, 2019 5:10 pm


All times are UTC + 7 hours




Post new topic Reply to topic  [ 2040 posts ]  Go to page Previous  1 ... 138, 139, 140, 141, 142, 143, 144 ... 204  Next
Author Message
 Post subject: Re: [Fic]ฟิคต่อตอนยาวๆของดาเนะ Sc5. ตอน2
PostPosted: Mon Jan 31, 2011 6:21 pm 
ฮีโร่มาสเตอร์
User avatar

Joined: Sun Jun 27, 2010 9:48 am
Posts: 1127
Location: Ionia
อ๊ะ.. ดาเนะโดนแทงหลัง!!

//โดนตบ.. ว่าแต่.. ดาเนะพูดเองนินา หุหุ ----- โดนตบรอบสอง..


เอย์ ฟิคนี้เปล่งวายเบาๆนะ หุหุ แต่น่ารักไปอีกแบบ(แต่แฝงความชั่วร้ายเต็มที่ :twisted: ) กรี๊ดดดดมาก

นึกตอนวีดึงหางดาเนะแล้วกำเดาไหล อะไรจะเหมาะสมไปกว่ากิ้งก่าดึงหางกัน.. แอร๊ยยยยยยยยยย =_=

//โดนตบรอบสาม.. จมกองเลือด..

_________________
Image
Image
I'm a rising celebrity, hug me, hug me, hug me now!!


Top
Offline Profile  
 
 Post subject: Re: [Fic]ฟิคต่อตอนยาวๆของดาเนะ Sc5. ตอน3
PostPosted: Mon Jan 31, 2011 8:03 pm 
ฮีโร่มาสเตอร์
User avatar

Joined: Fri Nov 20, 2009 2:59 pm
Posts: 3104
Location: สมุทรปราการ
ณ ที่พักของเหล่าDRหรือหน่วยอัลฟ่าที่หนึ่งที่ว่างเปล่า แต่แสงสว่างที่มาจากก้อนพลังงานเวทมนต์ที่ทำหน้าที่ให้แสงสว่างตามผนังได้ถูกใช้งาน ทั่วที่พักแห่งนี้ส่องสว่างเสมือนมีผู้อาศัยแต่ไม่ปรากฏให้เห็น เสาแสงสว่างสีขาวขนาดใหญ่ได้ปรากฎขึ้นมาจากพื้นที่ห้องโถงกลาง และไต่สูงขึ้นไปจนถึงเพดานและการจางหายของเสาแสง เหล่าหางอัลฟ่าที่หนึ่งทั้งหมดที่อยู่ในวิหารแห่งแสงและเทพแห่งแสงได้ปรากฏตัวขึ้น รวมทั้งสองเพนกวิ้นที่นอนสลบเหมือด เพราะการสละตัวเองให้โดนอาจารย์ตัวเองเอาไม้เท้าฟาดสลบคาที่

“ท ท่านอเคเชีย” ทหารเสือดำตัวหนึ่งที่อยู่ที่ระเบียงชั้นสองของที่พักแห่งนี้ร้องทักขึ้นมาด้วยความตกใจ “ท ท่านอเคเชีย ขออภัยที่ล่วงเกินท่านที่อยู่ตำแหน่งสูงกว่าท่าน ข้าน้อย...” ทหารเสือดำรีบวิ่งลงมา เพราะกำลังเสียมารยาทที่อยู่สูงกว่าเทพของตน

“ไม่เป็นไร เราไม่ถือสาหรอก” เทพอเคเชียให้อภัยกับเสือดำตัวนั้น แต่เมื่อทหารเสือดำตัวนั้นวิ่งลงมาถึงโถงชั้นล่าง เหล่าหางทุกตัวและเทพต่างตกใจกับภาพที่เห็น ทหารเสือดำตัวนี้ร่างกายเปรอะเปื้อนไปด้วยเลือดที่ไหลลงมาจากหัวไหล่ลงมา “เป็นอะไรรึเปล่า” เทพอเคเชียรีบถามขึ้นมาทันทีเป็นตนแรก แต่ทหารกลับไม่ตอบแต่ถวายความเคารพให้กับเทพที่อยู่ตรงหน้า

“ข้าน้อยไม่เป็นอะไรครับท่าน แต่ท่านโดรุกับอากุ ท่านเทลด้วยนั้นอาการสาหัสมากครับ โดยเฉพาะท่านเทล แพทย์ทหารพวกเราไม่สามารถช่วยเหลืออะไรได้เลย นอกจากการปฐมพยาบาลเบื้องต้นเท่านั้น ตอนนี้กำลังรอหมอเตรียมเครื่องมือเพื่อการผ่าตัดครับ” ทหารเสือดำรายงานทุกอย่างให้กับเทพอเคเชียฟัง

“ผ ผ่าตัด...” เหล่าหางทุกตัวต่างอุทานออกมาพร้อมกันถึงความร้ายแรงที่เกินกว่าที่คาดคิดไว้มาก “ห้องของเค้าอยู่ไหนน่ะ” เทพอเคเชียรีบถามทหารเสือดำทันที ทหารเสือดำมองไปทางบานประตูบานหนึ่งและชี้ไปยังทิศทางนั้น บานประตูที่สามจากระเบียงด้านขวานับจากบันไดคือตำแหน่งที่ทหารเสือดำบอก เทพอเคเชียที่เห็นตำแหน่งแล้วจึงลอยตัวไปตามทางโดยขึ้นบันไดไปแต่ได้เพียงแค่ที่พักบันไดเท่านั้น เนื่องจากเครื่องประดับรูปนาฬิกาลูกตุ้มด้านหลังของเธอ เธอจึงปลดเครื่องประดับดานหลังให้หายไป และลอยตัวขึ้นไปหาห้องนั้นพร้อมกับเหล่าหางทั้งหมด บานประตูได้เปิดออกพร้อมกับการเดินเข้าห้องของเทพอเคเชียและเพื่อนของแมวทั้งสอง

“ท ท่านอเคเชีย” แมวโจ้ที่นั่งอยู่ข้างๆเตียงตัวใหญ่ได้ยินเสียงพลังประจำตัวของเธอลอยมาใกล้ๆนั้นจึงเงยหน้าขึ้นมามอง “ท่านอเคเชีย ช่วยเพื่อนหนูด้วยนะคะ ช่วยเทลเพื่อนหนูด้วย” แมวโจ้กระตุกชายกระโปรงของเทพอเคเชียเหมือนดั่งแมวที่ไร้มารยาท แต่เพราะความกลัวทำให้แมวโจ้ไม่คำนึงถึงอะไรต่างๆ นอกจากวิธีการที่จะสามารถช่วยเหลือเพื่อนของเธอให้หายจากความทรมานนั้นได้

“ไม่เป็นไรนะ ไม่เป็นไร เราอยู่นี้แล้ว” เทพอเคเชียให้กำลังใจและความหวังแก่แมวน้อยที่อยู่ตรงหน้าเธอจนสงบลง “เราขอดูอาการของเพื่อนเธอได้มั้ย” เทพอเคเชียถามขึ้นซึ่งแมวโจ้ก็ลุกขึ้นไปหาแมวเทลที่นอนห่มผ้าห่มอยู่ “เทล เทพอเคเชียมาแล้ว ท่านจะมาช่วยรักษาให้แล้วนะเทล” แมวโจ้พูดเบาๆข้างๆหูแมวเทลที่นอนตัวสั่นไปและร้องไห้ออกมาตลอดเวลา ปากของเธอร้องพะงาบๆและน้ำลายไหลออกจากปากตลอดแสดงถึงการควบคุมตัวเองไม่ได้

“เดี๋ยวโจ้ขอเปิดผ้าห่มหน่อยนะ ท่านอเคเชียจะได้ช่วยรักษาได้” เทลพยัคหน้ารับเบาๆอนุญาติให้โจ้ เมื่อโจ้เปิดผ้าห่มออกมา เหล่าหางหลายตัวที่เห็นสภาพร่างกายของเทลแล้วถึงกับเอามือป้องปากด้วยความตกใจทันที สภาพร่างกายที่กระดูกหักหลายส่วนของร่างกาย ทั้งขา แขน และกระดูกหน้าอก ร่างกายที่บวมขึ้นและเปลี่ยนเป็นสีแดงเพราะถูกแรงกระแทกจากผนังอย่างรุนแรง แขนขาที่บิดเบี้ยวเพราะกระดูกหัก เสียงร้องไห้ทรมานของเทลที่ไม่เหลือเสียงให้ได้ยินเพราะความเจ็บปวด ทุกสิ่งทุกอย่างล้วนปรากฎขึ้นกับแมวเทลที่นอนอยู่บนเตียงที่เหมือนดั่งนรกบนผืนผ้า

“ภาพคงไม่ค่อยน่าดูสักเท่าไร ยังไงก็ขอให้พวกเธอออกไปรอก่อนละกันนะ” เทพอเคเชียไม่หันกลับมาพูดแต่ยังคงมองวิเคราะห์เทลอย่างพินิจ เหล่าหางทุกตัวต่างพากันเดินออกจากห้องเหลือไว้เพียงแต่แมวโจ้ เทพอเคเชีย และแมวเทลไว้ตามลำพัง

“ขอให้เธออยู่ข้างๆเทลเอาไว้นะ การรักษาของเราคงไม่สามารถรักษาด้วยเวทมนตืรักษาแบบปรกติทั่วไปได้” เทพอเคเชียที่วิเคราะห์เสร็จแล้วจึงเริ่มอธิบายรายละเอียดให้ฟัง “เนื่องจากเท่าที่ดูแล้วอาการเค้าหนักมาก กระดูกน่าจะหักไปทั้งตัว โดยส่วนที่อันตรายที่สุดก็เป็นซี่โครงที่อาจจะแทงปอดได้ เส้นประสาทต่างๆก็ได้รับความเสียหายไปเป็นจำนวนมากด้วย” เทพอเคเชียอธิบายถึงลักษณะอาการบาดเจ็บให้ฟังก่อนที่จะเริ่มอธิบายต่อ

“อย่างที่บอกว่าใช้เวทรักษาไม่ได้ เพราะนี่ไม่ใช่บาดแผลภายนอกทั่วไป แต่มันเป็นภายในที่ไม่ใช่บาดแผล แต่มันเป็นชิ้นส่วนที่ถูกทำลายไป” เทพอเคเชียอธิบายต่อซึ่งทำให้แมวโจ้ที่ฟังแล้วยิ่งหวาดกลัวมากขึ้นเป็นทวีคูณ เมื่อรู้ถึงการรักษาที่ไม่สามารถใช้เวทรักษาได้

“ท ท่านอเคเชีย” แมวโจ้ร้องออกมาด้วยเสียงที่โดนความกลัวกัดกินหัวใจออกมา ความรู้สึกสิ้นหวังได้ปรากฎขึ้นมาในใจของแมวนักฆ่าตัวนี้และรองไห้ออกมา “โจ้ เราถึงบอกไงว่าให้เธออยู่ใกล้ๆเทล วิธีการรักษายังมีอยู่ แต่จำเป็นต้องใช้เธอเท่านั้นในการช่วยด้วย” เทพอเคเชียพูดออกมาที่เสมือนแสงแห่งความหวัง ที่สาดส่องให้โจ้ออกจากความวิ้นหวังออกมา

“ท่านอเคเชีย แล้วจะให้หนูทำอะไรคะ” แมวโจ้รีบถามอย่างร้อนรนทันที “เราจะรักษาโดยการใช้เวทแห่งเวลา เพื่อที่จะย้อนเวลาอวัยวะต่างๆที่เสียหายกลับคืนสู่ช่วงเวลาก่อนที่จะเสียหาย” เทพอเคเชียเริ่มอธิบายให้ฟังอีกครั้ง ซึ่งแมวโจ้ตั้งใจฟังอย่างระมัดระวังไม่ให้ขาดหรือพลาดไปสักคำ

“แต่การรักษานี้จำเป็นที่จะต้องให้ผู้ที่ได้รับการรักษานั้นต้องอยู่นิ่งด้วย เพราะเราจำเป็นที่จะต้องเล็งชิ้นส่วนต่างๆด้วยตัวเอง ถ้าเราเล็งพลาดหรือเกิดอะไรขึ้น เวทเวลาที่อยู่ภายในร่างกายของเมวเทลนั้นอาจโดนอวัยวะภายในและยิ่งอาจทำอันตรายได้มากยิ่งขึ้นด้วย” เทพอเคเชียบอกถึงความเสี่ยงให้โจ้ฟังเพื่อให้เตรียมพร้อมรับความเสี่ยงที่อาจเกิดขึ้นได้ โดยที่ทั้งคู่ก็ไม่อยากให้เกิดขึ้น

“และระหว่างการรักษานั้นจะทำให้เทลเจ็บภายในด้วย เพราะเราจะต้องเลื่อนกระดูกต่างๆมาเชื่อมต่อเอง และใช้เวทการเวลาย้อนกลับให้กลับคืนสภาพอย่างที่บอก” เทพอเคเชียอธิบายถึงวิธีการรักษาให้ฟัง “เพราะฉะนั้นเราอยากให้เธออยู่ข้างๆเทลคอยให้กำลังใจ และอาจต้องให้เธอช่วยจับยึดร่างกายบางส่วนไม่ให้ขยับระหว่างที่เรารักษาด้วย” เทพอเคเชียมอบหมายหน้าที่ให้กับโจ้รับทราบ โจ้ที่รู้หน้าที่ของตนแล้วจึงก้มลงไปข้างๆหน้าของแมวเทล

“เทล ท่านอเคเชียจะรักษาแล้ว เทลจะหายแล้วนะ อาจจะเจ็บแต่ขอให้เทลอดทนไว้นะ เทลต้องอดทนให้ได้นะเทล” แมวโจ้พูดข้างๆหูทั้งน้ำตาที่มีทั้งความดีใจและความกลัวผสมกัน ดีใจที่เพื่อนของตนจะได้รับการรักษา และกลัวที่จะพลาดทำให้เพื่อนเป็นอันตรายมากกว่าเก่า เทลที่ได้ยินพยัคหน้ารับและขยับปากพูดลมคำว่า “มือ” ออกมา แมวเทลที่อ่านปากออกจึงคว้ามือของเทลมากำไว้แน่น

“โจ้จะคอยให้กำลังใจเทลอยู่ข้างๆตลอดนะ โจ้จะไม่ทิ้งเทลไปอย่างแน่นอน แต่เทลต้องอดทนนะ” แมวโจ้ย้ำอีกครั้งเพื่อให้แมวเทลรับรู้ก่อนที่จะมาอยู่ข้างๆกับเทพอเคเชีย “เอาล่ะ เดี๋ยวจะเริ่มการรักษาเทลล่ะนะโจ้” เทพอเคเชียให้สัญญาณการเตรียมพร้อมก่อนที่จะเริ่มทำการรักษา

“เริ่มจากแขนซ้ายที่เธอกำมือเพื่อนก่อนนะ” เทพอเคเชียบอกตำแหน่งที่จะรักษาลำดับแรกให้ฟังและหลับตาลงเพื่อที่จะทำการรักษา แมวโจ้กระชับมือของเทลไว้แน่น และค่อยๆจับแขนของเทลเบาๆเพื่อล็อคแขนนั้นไม่ให้ขยับไปไหนได้มาก เทพอเคเชียที่หลับตาอยู่นั้นกำลังเพ่งสมาธิเพื่อมองกระดูกแขนของแมวเทล และเริ่มขยับชิ้นส่วนต่างๆให้กลับคืนตำแหน่งเหมือนการต่อตัวต่อให้กลับเข้าที่ตามเดิม โดยมีเวทแห่งกาลเวลาย้อนกลับเสมือนกาวที่ย้อนเวลาให้กระดูกเหล่านั้นถอยหลังไปก่อนที่จะโดนทำลาย ท่อนแขนชิ้นส่วนแรกผ่านไปได้ด้วยดีด้วยความร่วมมือของแมวโจ้และกำลังที่หนักแน่นและอดทนของแมวเทล

“ชิ้นส่วนแรกเสร็จเรียบร้อยผ่านไปได้ด้วยดี ก็ประมาณนี้ล่ะนะที่จะทำการรักษาต่อๆไปน่ะ” เทพอเคเชียหยุดพักเหนื่อยกับการใช้สมาธิชั่วครู่ก่อนที่จะเริ่มไปยังชิ้นส่วนต่อไป แขนของแมวเทลที่ได้รับการรักษากลับมาขยับได้อีกครั้งหนึ่งเหมือนปรกติอีกครั้ง แมวโจ้ที่เห็นการรักษาที่มหัศจรรย์และได้ผลนั้นได้ฟื้นกำลังใจให้เป็นอย่างมาก รวมทั้งถึงแมวเทลที่ลดความเจ็บปวดได้จากอวัยวะส่วนหนึ่งด้วย การรักษาแมวเทลนั้นดำเนินไปได้ด้วยดีทุกส่วนจนเหลือส่วนสุดท้าย นั่นคือกระดูกซี่โครงที่มีรายละเอียดและเป็นจุดเสี่ยงมากที่สุด

“ถึงส่วนสุดท้ายแล้วล่ะนะโจ้ อีกแค่ส่วนเดียวเพื่อนเธอก็จะหายแล้วล่ะนะ” เทพอเคเชียสรุปผลถึงความคืบหน้าให้แมวโจ้ฟัง “ท่านอเคเชีย หนู หนูขอบคุณท่านมากๆ” แมวโจ้ดีใจและกล่าวขอบคุณออกมา “อย่าพึ่งขอบคุณตอนนี้เลยนะ ไว้รักษาตรงส่วนสุดท้ายได้แล้วค่อยขอบคุณเราละกันนะ” เทพอเคเชียปฏิเสธรับคำขอบคุณเพราะการรักษานั้นยังไม่เสร็จโดยสมบูรณ์

“เอาล่ะ เริ่มลงมือล่ะนะ” เทพอเคเชียหลับตาเพื่อมองภายในหน้าอกของแมวเทล เศษและท่อนกระดูกได้แตกกระจายเสียหายเป็นจำนวนมาก นั่นหมายถึงความเสี่ยงที่อาจสามารถเกิดขึ้นได้มากขึ้น เพราะหน้าอกนี้ยังมีทั้งปอกและหัวใจเป็นอวัยวะที่สำคัญ ถ้าเวทเวลาสัมผัสถูกอวัยวะภายในโดยตรง อาจทำให้เกิดการฉีกขาดได้เพราะกระแสห้วงเวลาที่แปรเปลี่ยนระหว่างปัจจุบันและอดีต

“โจ้ ตรงส่วนนี้อันตรายที่สุดเลย ขอให้โจ้พยายามอย่าให้เทลขยับนะ” แมวโจ้รับคำสั่งจากเทพอเคเชียและนำไปบอกต่อเทล “เทล ส่วนสุดท้ายแล้วอดทนไว้นะเทล ท่านอเคเชียจะรักษาให้หายแล้ว เหลือเพียงแค่ที่สุดท้ายแล้วขอให้อดทนถึงที่สุดนะเทล” โจ้ก้มตัวลงไปขอร้องข้างๆเทลซึ่งเทลก็พยักหน้ารับด้วยสีหน้าที่อาการดีขึ้นมาก

“ท่านอเคเชีย เริ่มเลยค่ะ” แมวโจ้ใช้แขนทั้งสองพาดช่วงอกของเทลเบาๆเพื่อล็อคตัวเอาไว้ไม่ให้ขยับไปไหนได้มาก เฉกเช่นเดียวกับอวัยวะส่วนต่างๆที่ผ่านมา เทพอเคเชียที่เห็นพร้อมแล้วจึงเริ่มลงมือการรักษาทันทีอย่างเบามือ เศษชิ้นส่วนชิ้นหนึ่งค่อยๆกลับไปยังจุดเชื่อมต่อ แต่เมื่อรอยต่อนั้นสัมผัส แมวเทลที่รู้สึกเจ้บหน้าอกจึงเผลอกระตุกตัวเบาๆจนทำให้ทั้งแมวโจ้และเทพอเคเชียตกใจขึ้นมา

“เทล เทล เป็นอะไรรึเปล่า” แมวโจ้รับเข้าไปซบหน้าเทลทันทีที่เห็นเพื่อนตัวเองเจ็บขึ้นมา ดวงตาของเทลนั้นม่านตาขยายเพราะความเจ็บที่ได้รับจากการเชื่อมต่อของกระดูก แต่เพราะเป็นกระดูกที่ได้รับการใช้งานน้อยที่สุดจากทุกส่วน ไม่เหมือนเช่นแขนหรือขาที่ได้รับการใช้งานตลอด จึงทำให้รับถึงความเจ็บปวดได้ไวและมากกว่าส่วนอื่นๆ

“แย่ล่ะ ถ้าไม่รักษาก็ปล่อยไว้ไม่ได้ มีทางเดียวคือต้องรักษาเท่านั้น” เทพอเคเชียเรียกอันเชิญเครื่องประดับที่เป็นรูปทรงเหมือนนาฬิกาลูกตุ้มขึ้นมาที่หลัง แต่เป็นขนาดย่อส่วนไม่ให้เทอะทะเกะกะห้อง “เห็นที่ต้องใช้พลังเสริมเข้าช่วยด้วย” เทพอเคเชียเริ่มเรียกใช้พลังจากเครื่องประดับของเธอออกมาเพิ่มเสริมพลังในการรักษาให้มากยิ่งขึ้น ระหว่างนั้นแมวโจ้ก็ขึ้นไปบนเตียงและค่อยๆนอนทับร่างของเทล โดยให้ทุกส่วนของร่างกายนั้นทับทุกส่วนของร่างกายของเทล โจ้กำลังขึ้นทับเทลอย่างเบาแรงที่สุดโดยเฉพาะส่วนอกที่ไม่ได้รับการรักษา

“ท่านอเคเชีย หนูมีเรื่องอยากขอร้อง” แมวโจ้หันกลับซึ่งเทพอเคเชียนั้นยังคงหลับตาอยู่ “โจ้...หรือว่า” เทพอเคเชียเข้าใจความหมายสิ่งที่โจ้จะสื่อออกมา จึงเริ่มร่ายเวทและปรากฏศรแสงจำนวนมากปรากฏเหนือหลังของโจ้และศรที่ปักรอบข้าตัวโจ้ที่ทับเทลอยู่ เพื่อเป็นการไม่ให้ร่างกายทั้งหมดขยับไปไหนได้ โดยที่ด้านบนมีโจ้ทับร่างไว้เพื่อไม่ให้ศรแสงของเทพอเคเชียนั้นถูกสัมผัสเข้ากับร่างเนื้อของแมวเทล

แม้เทพอเคเชียจะทำให้ศรแสงนั้นไร้ซึ่งพลังที่สามารถโจมตี แต่ยังคงไว้ซึ่งความอุ่นของแสง แต่ถ้าสัมผัสนานๆจะทำให้ผิวหนังนั้นไหม้เพราะความร้อนที่สะสมต่อเนื่องได้ แมวโจ้จึงเลือกที่จะใช้ร่างกายตัวเองเป็นทั้งเกราะกำบังและพันธนาการไม่ให้เทลขยับ เพื่อที่จะทำการรักษาเทลให้หายโดยยอมให้หลังตัวเองสัมผัสกับศรนั้นโดยตรง

“เริ่มการรักษาได้” เทพอเคเชียไม่ยอมเวลาให้ผ่านไปโดยเปล่าประโยชน์ พลังที่เสริมเข้ามานั้นเริ่มทำงานในทันที ทุกสิ่งทุกอย่างที่เทพอเคเชียเห็นนั้นเคลื่อนไหวช้าลงในทันที แต่ความเร็วของเธอนั้นยังคงปรกติเหมือนเดิม เทพอเคเชียตั้งใจจะชะลอเวลาเพื่อเร่งการรักษาให้ไวที่สุด โดยใช้โอกาสที่แมวโจ้ขึ้นทับเทลนั้นเป็นช่วงเวลาการรักษา และเพื่อไม่ให้แมวโจ้ได้รับบาดเจ็บจากการไหม้ของเนื้อที่สัมผัสกับศรนั้นเป็นระยะเวลานาน เศษกระดูกชิ้นแรกเริ่มขยับกลับเข้าสู่รอยต่อกับคืนสู่ที่เดิม แต่ด้วยความเร็วที่แตกต่างนั้น

แม้แมวเทลจะรู้สึกเจ็บปวดขึ้น แต่การเชื่อมต่อนั้นได้เสร็จสมบูรณ์เรียบร้อยด้วยดีแล้ว และกำลังเริ่มเศษชิ้นส่วนที่สองเพื่อดำเนินการต่อไป หลากหลายขิ้นส่วนที่เข้าประกอบในเวลาอันรวดเร็ว ทำให้แมวเทลได้รับความเจ็บปวดทวีคูณตามความสำเร็จที่เทพอเคเชียทำสำเร็จ ม่านตาของแมวเทลเบิกโพลงกว้าง ร่างกายชักกระตุกอย่างรุนแรง แต่เพราะการที่มีแมวโจ้ทับร่างอยู่นั้น จึงทำให้ไม่เกิดความเคลื่อนไหวใดๆ แต่เพราะความเจ็บปวดที่แล่นไปทั่วร่างแต่ไม่สามารถขยับร่างกายเพื่อต่อต้านได้อันเนื่องมาจากการกดทับของร่างโจ่ สองมือที่กุมมือเทลนั้นเริ่มจิกแน่นขึ้นเรื่อยๆ กรงเล็บแมวออกมาจากอุ้งมือและจิกฝังลงไปในเนื้อมือของโจ้จนจมกรงเล็บ

เลือดของแมวโจ้ที่โดนจิกเริ่มผุดไหลออกมาจากแผลที่เป็นรูและยังไหลเรื่อยๆ แผ่นหลังที่ทาบกับศรแสงจะเกิดความร้อนขึ้น แต่ความเจ็บปวดที่โจ้ได้รับนั้นยังไม่มากเท่ากับที่เทลได้รับ การเชื่อมต่อกระดูกความเร็วสูงของเทพอเคเชียยังคงดำเนินต่อๆไปอย่างรวดเร็ว แมวเทลที่เจ็บปวดจนเกินขีดจำกัดนั้น ดวงตาเริ่มเหลือกขึ้นจนเหลือแต่ลูกตาสีขาว ปากอ้าพะงาบแต่ไร้ซึ่งเสียง ร่างกายกระตุกระระรัวแต่ถูกกดทับ เล็บมือแมวที่จิกสุดแรงจนแผลลึก เท้าที่หงิกงอเพราะเกร็งจากอาการเจ็บ แมวโจ้ไม่รู้จะทำอย่างไรจึงทำได้แต่ซบหน้าตัวเองลงข้างๆหัวของเทล แล้วพูดปลอบประโลมให้กำลังใจเท่านั้น

“เทลอดทนไว้นะ เทล แม้โจ้จะเจ็บหลังจากศรแสง จะเจ็บมือจากที่เทลจิกลงมาบนเรา แต่ถ้ามันสามารถช่วยลดความเจ็บปวดได้โจ้ก็ยอมที่จะเจ็บเพื่อเทล และความเจ็บปวดของโจ้ไม่สามารถเทียบเท่ากับที่เทลได้รับ แต่ไม่ว่ายังไงโจ้ก็จะอยู่กับเทลตลอดนะ โจ้จะอยู่เคียงข้างเทลตลอด แต่เทลต้องอดทนให้ได้นะเทล ยิ่งโจ้เห็นเทลเจ็บเท่าไร โจ้ก็ยิ่งเจ็บมากเท่านั้นนะ”

โจ้พูดออกมาโดยไม่มีการเรียบเรียงประโยค สิ่งอะไรที่คิดออกมาได้โจ้ก็จะพูดออกมาทันที เพราะด้วยความที่ตื่นตระหนักกับอาการของเทลที่เหมือนตายทั้งเป็นแต่ไม่ยอมตาย โจ้จึงทำได้แต่เพียงเป็นที่ระบายความเจ็บปวดให้เทลเท่านั้น ช่วงเวลาแห่งนรกความเจ็บปวดของเทล และช่วงเวลานรกของโจ้ยังคงดำเนินต่อไป จนกระทั่งกระดูกชิ้นสุดท้ายของเทลได้เชื่อมต่อจนเสร็จสมบูรณ์ แต่ความเจ็บปวดนั้นยังคงแล่นไปทั่วร่างของเทลอยู่

“โจ้ การรักษาเสร็จสมบูรณ์ด้วยดีแล้ว จะสลายศรเวทออกนะ” แมวโจ้ที่ได้ยินเสียงของเทพอเคเชียนั้นเหมือนดั่งเสียงสวรรค์ที่โปรดประทานให้ เพื่อนของตนที่เคยมีสภาพปางตายมาก่อนได้หายจากความทรมานนั้นแล้ว ทันทีที่ศรแสงนั้นสลายตัวลง แมวเทลที่น่าจะร่างกายกระตุกนั้นกลับนอนสงบนิ่งเหมือนตอนที่ศรแสงยังคงอยู่ แมวโจ้ทีทับเทลนั้นนอนกอดแมวเทลแน่น ความเป็นห่วงและความคิดถึงที่อัดแน่นอยู่ในอกของโจ้ได้ระบายออกผ่านสัมผัสกอดที่แนบแน่นนี้

“เทล ดีใจด้วยนะ เทลหายเป็นปรกติแล้ว” โจ้กล่าวออกมาอย่างยินดีปลื้มปิติพร้อมทั้งน้ำตา แมวเทลที่เหน็ดเหนื่อยจากความเจ็บปวดนั้นไม่ขยับกายใดๆ แต่เป็นเบาะรองรับให้โจ้อย่างสงบและหมดสติลงไปในที่สุด ความเจ็บปวดสุดแสนสาหัสของเทลได้จบลงแล้วด้วยความอดทนของตัวเทล การให้กำลังใจจากโจ้ และการรักษาที่แยบขาดและรวดเร็วของเทพอเคเชีย แมวโจ้ที่ไม่ได้นอนหลับพักผ่อนเพราะเฝ้าดูอาการและรอหมอรักษา ก็นอนหลบหมดสติเพราะความเพลียอยู่ข้างๆเทล โดยที่ยังกอดเทลไว้แน่นปางจะไม่ให้เทลหลุดออกจากอ้อมกอดของโจ้ได้


“คงเหนื่อยและทรมานมานานมากสินะ ขอให้หลับพักผ่อนให้สบายนะ” เทพอเคเชียยิ้มให้พร้อมกับร่ายคาถาฟื้นฟูให้กับแมวทั้งคู่ บาดแผลต่างๆบนมือของโจ้ค่อยๆประสานตัวช้าโดยไม่ทิ้งไว้ซึ่งรอยแผลเป็น เส้นประสาทต่างๆของเทลที่เสียหายก้ได้รับการฟื้นฟูระหว่างการรักษากระดูกด้วยไปในตัว ในตอนนี้แมวเทลและโจ้จึงสามารถนอนหลับได้อย่างมีโดยไร้ซึ่งความทรมานและความหวาดกลัวอีกต่อไป เทพอเคเชียที่อยู่หน้าประตูทางออกนั้นปิดไฟให้ห้องมืดดับสนิท และออกจากห้องเบาๆ ปล่อยให้แมวเทลนอนรับสัมผัสไออุ่นจากอ้อมกอดของแมวโจ้อย่างเป็นสุข


Last edited by fushigidane on Thu Mar 17, 2011 8:05 pm, edited 1 time in total.

Top
Offline Profile  
 
 Post subject: Re: [Fic]ฟิคต่อตอนยาวๆของดาเนะ Sc5. ตอน3
PostPosted: Mon Jan 31, 2011 8:07 pm 
ฮีโร่มาสเตอร์
User avatar

Joined: Fri Nov 20, 2009 2:59 pm
Posts: 3104
Location: สมุทรปราการ
โอกกกกกกก วันนี้แต่งไป2ตอนถึงกับแรงหมดหลอดแบบเหือดแห้งสนิทImageงดการคุยล่ะ เหนื่อยหมดแรงจริงๆ 5.2 เกือบ3หน้า 5.3เกบือ4หน้า รวมกันเกือบ7หน้า โอกกกกกกกกกกกก


Top
Offline Profile  
 
 Post subject: Re: [Fic]ฟิคต่อตอนยาวๆของดาเนะ Sc5. ตอน3
PostPosted: Mon Jan 31, 2011 9:14 pm 
ฮีโร่มาสเตอร์
User avatar

Joined: Sun Jun 27, 2010 9:48 am
Posts: 1127
Location: Ionia
ระหว่างนั้นแมวโจ้ก็ขึ้นไปบนเตียงและค่อยๆนอนทับร่างของเทล โดยให้ทุกส่วนของร่างกายนั้นทับทุกส่วนของร่างกายของเทล โจ้กำลังขึ้นทับเทลอย่างเบาแรงที่สุดโดยเฉพาะส่วนอกที่ไม่ได้รับการรักษา

“ท่านอเคเชีย หนูมีเรื่องอยากขอร้อง” แมวโจ้หันกลับซึ่งเทพอเคเชียนั้นยังคงหลับตาอยู่ “โจ้...หรือว่า” เทพอเคเชียเข้าใจความหมายสิ่งที่โจ้จะสื่อออกมา จึงเริ่มร่ายเวทและปรากฏศรแสงจำนวนมากปรากฏเหนือหลังของโจ้และศรที่ปักรอบข้าตัวโจ้ที่ทับเทลอยู่ เพื่อเป็นการไม่ให้ร่างกายทั้งหมดขยับไปไหนได้ โดยที่ด้านบนมีโจ้ทับร่างไว้เพื่อไม่ให้ศรแสงของเทพอเคเชยนั้นถูกสัมผัสเข้ากับร่างเนื้อของแมวเทล


ฮุ้ย... =///=

นับวันยิ่งร้ายขึ้น อุโฮ๊ะ!!!!

//โดนโจ้กับเทลตบ.. ว่าแต่เทพอเคเซียทรมาณเด็กนินา สยอง ต่อกระดูก =_=

_________________
Image
Image
I'm a rising celebrity, hug me, hug me, hug me now!!


Top
Offline Profile  
 
 Post subject: Re: [Fic]ฟิคต่อตอนยาวๆของดาเนะ Sc5. ตอน3
PostPosted: Mon Jan 31, 2011 9:21 pm 
Yaranaika?
User avatar

Joined: Wed Sep 02, 2009 7:30 pm
Posts: 4499
Location: Photoshop~*
fan art 4ช่อง ฟิค Sc5. ตอน 3 (ใช่ป่าวไม่รู้ 555)

เผาครับ -*- :o

Image

_________________
Image
Image

My Youtube Channel


Top
Offline Profile  
 
 Post subject: Re: [Fic]ฟิคต่อตอนยาวๆของดาเนะ Sc5. ตอน3
PostPosted: Mon Jan 31, 2011 9:23 pm 
ฮีโร่มาสเตอร์

Joined: Sun Aug 01, 2010 12:47 pm
Posts: 1973
ตอนใหม่มาแล้ว ยังไม่มีเวลาอ่าน โอ้ว :cry:
การบ้านเยอะ สอบแยะ


เดี๋ยวไว้ผมมาอ่านศุกร์นี้นะครับ ^^

/me เก็บสัมภาระ เตรียมกลับไปทำหน้าที่ตรวจคำให้ฟิคดาเนะอีกที :mrgreen:

ปล.ฟิคท่านดาเนะนี่ดังจริงๆนะครับ มีแฟนอาร์ต และ แฟนคลับ เพียบ :lol:

_________________
ImageImage

Image


Top
Offline Profile  
 
 Post subject: Re: [Fic]ฟิคต่อตอนยาวๆของดาเนะ Sc5. ตอน3
PostPosted: Mon Jan 31, 2011 10:08 pm 
ฮีโร่มาสเตอร์
User avatar

Joined: Sun Jun 27, 2010 9:48 am
Posts: 1127
Location: Ionia
แอร๊ยยยยยยยยยย อาร์มวาดได้แอ๊บแบ๊วจนน่าเหลือเชื่อเลยอ่า =[]="!!!!

สวยเหมือนชิ้นแรกที่วาดให้ฟิคดาเนะเลยอะจ้า -w-(หันไปมองงานตัวเอง.. กระซิก..)

_________________
Image
Image
I'm a rising celebrity, hug me, hug me, hug me now!!


Top
Offline Profile  
 
 Post subject: Re: [Fic]ฟิคต่อตอนยาวๆของดาเนะ Sc5. ตอน3
PostPosted: Tue Feb 01, 2011 5:45 am 
ฮีโร่มาสเตอร์
User avatar

Joined: Fri Nov 20, 2009 2:59 pm
Posts: 3104
Location: สมุทรปราการ
งดคิดเรื่องฟิค1วัน อาจจะคิดน้อยๆ นั่นหมายถึงผลผลิตที่จะออกมาช้า

ท่านอเคเชียติดลูกตุ่ม...พึ่งรู้ว่าขาเธอผูกติดกับลูกตุ่มนะเนี่ย หรือว่าขาเธอคือลูกตุ้ม!!! (แอบเปิดกระโปรงแต่โดนทีมงานแอดมินตบคว่ำก่อนเปิดImage

อยากบอกว่าอารมณ์ตอนเขียนช่วงเสมือนผ่าตัดนั้น ตอนนั้นอารมณ์เกมผ่าตัดของNDSเข้ามาในหัวเลยล่ะ "Let's begin Operation" เป็นเกมที่สนุกและเวอร์มากๆ กระดูกหักเล่นเอากาวหรือยาเชื่อมต่อเลย...ฮามาก เลยเป็นไอเดียใช้เวทเวลาย้อนกลับไปให้กระดูกกลับเข้าที่เสมือนก่อนเกิดอะไรขึ้นมา ส่วนตอนนี้สารภาพว่าเขียนพลาด ที่ศรแสงเทพอเคเชียนั้นเมื่อสัมผัสนานจะไหม้ แต่ไหงส่วนต่างๆที่โดนตรึงไว้ด้วยศรแสงกลับไม่ไหม้ กลับเลือกใหม่เฉพาะที่หลังของโจ้ เดี๋ยวต้องหาทางแถดริฟท์แก้ใหม่หน่อย อารมณ์ต้องการมันบังความเป็นจริงหมด อยากให้โจ้แสดงถึงความต้องการจะช่วยจริงๆ เลยยอมใช้กายตัวเองเข้าแลกเพื่อให้เทลสามารถอยูนิ่งๆได้ (เนื่องจากไม่เคยกระดูกหักหรือต่อกระดูกแบบนั้น เลยเขียนบรรนายไม่ค่อยได้เลยว่ามันเจ็บปวดแบบไหนอย่างไร จะให้มาหักกระดูกเองก็ไม่ไหวนะ)


Top
Offline Profile  
 
 Post subject: Re: [Fic]ฟิคต่อตอนยาวๆของดาเนะ Sc5. ตอน3
PostPosted: Fri Feb 04, 2011 8:27 am 
ฮีโร่มาสเตอร์
User avatar

Joined: Fri Nov 20, 2009 2:59 pm
Posts: 3104
Location: สมุทรปราการ
ติดRagทั้งอาทิตย์ไม่เป็นอันทำอะไรเลยอีกแล้ว แอบโทษเพื่อนที่มันคาบข่าวกลับไปเล่นSv.จริงกัน ทำให้อยากกลับไปเล่นทั้งที่ตัดขาดไปแล้ว(ไปเล่นเถื่อนแทน) รู้สึกเซ็งตัวเองตรงเรื่องนี้จริงๆที่จะทำอะไรแล้วจะทำไปเลย แม้แต่เกม(สิ่งบันเทิงนี่นะ) ดันเล่นยาวเกินไปจนไม่ได้แบ่งเวลาและหัวมาคิดอะไรเป็นประโยชน์เลย เศร้า กี่ครั้งๆก็ไม่เข็ดจริงๆเรา บ่นๆๆImage


Top
Offline Profile  
 
 Post subject: Re: [Fic]ฟิคต่อตอนยาวๆของดาเนะ Sc5. ตอน3
PostPosted: Fri Feb 04, 2011 3:25 pm 
ฮีโร่มาสเตอร์

Joined: Sun Aug 01, 2010 12:47 pm
Posts: 1973
fushigidane wrote:
ติดRagทั้งอาทิตย์ไม่เป็นอันทำอะไรเลยอีกแล้ว แอบโทษเพื่อนที่มันคาบข่าวกลับไปเล่นSv.จริงกัน ทำให้อยากกลับไปเล่นทั้งที่ตัดขาดไปแล้ว(ไปเล่นเถื่อนแทน) รู้สึกเซ็งตัวเองตรงเรื่องนี้จริงๆที่จะทำอะไรแล้วจะทำไปเลย แม้แต่เกม(สิ่งบันเทิงนี่นะ) ดันเล่นยาวเกินไปจนไม่ได้แบ่งเวลาและหัวมาคิดอะไรเป็นประโยชน์เลย เศร้า กี่ครั้งๆก็ไม่เข็ดจริงๆเรา บ่นๆๆImage


อ่าคร้าบ

ตอนนี้ผมก็ติดเกมเหมือนกัน :lol:

ผมเนี่ย จะสอบแอดีหน้าแล้ว ดั้นไม่เจียมตัว เล่นเกมซะอีก :lol:

_________________
ImageImage

Image


Top
Offline Profile  
 
Display posts from previous:  Sort by  
Post new topic Reply to topic  [ 2040 posts ]  Go to page Previous  1 ... 138, 139, 140, 141, 142, 143, 144 ... 204  Next

All times are UTC + 7 hours


Who is online

Users browsing this forum: No registered users and 3 guests


You cannot post new topics in this forum
You cannot reply to topics in this forum
You cannot edit your posts in this forum
You cannot delete your posts in this forum
You cannot post attachments in this forum

Jump to:  
cron
Powered by phpBB © 2000, 2002, 2005, 2007 phpBB Group
Theme created StylerBB.net & kodeki