Last visit was: It is currently Mon Nov 18, 2019 9:18 pm


All times are UTC + 7 hours




Post new topic Reply to topic  [ 2040 posts ]  Go to page Previous  1 ... 181, 182, 183, 184, 185, 186, 187 ... 204  Next
Author Message
 Post subject: Re: [Fic]ตอนละยาวๆของดาเนะ LIFE FORCE Sc6.7
PostPosted: Fri May 27, 2011 7:03 am 
เทพเงา
User avatar

Joined: Sun Oct 18, 2009 8:12 am
Posts: 672
เหะ.... อีกเนื้อเรื่องหนึ่ง :shock:

_________________
Image


Top
Offline Profile  
 
 Post subject: Re: [Fic]ตอนละยาวๆของดาเนะ LIFE FORCE Sc6.7
PostPosted: Fri May 27, 2011 5:55 pm 
ฮีโร่มาสเตอร์
User avatar

Joined: Tue Mar 01, 2011 9:51 pm
Posts: 1061
ถึงตอนดาเนะโดนดึงหางยังหว่า :lol:

.... ไม่ไ่ด้อ่านมานานชักเบลอๆหละ= .=
เป็นฟิคนิยายแรกที่ผมเริ่มอ่านนิยายเลยนะ
ความจริงไม่ชอบอ่านนิยายเพราะอะไรไม่รู้ จำได้ว่าเคยอ่านคร่าวๆตอนม.1ปัจจุบันเลิกๆไปแล้ว

_________________
Raymonter การ์ตูนฉบับเมเปิ้ล


Top
Offline Profile  
 
 Post subject: Re: [Fic]ตอนละยาวๆของดาเนะ LIFE FORCE Sc6.7
PostPosted: Fri May 27, 2011 7:25 pm 
Dream Mage
User avatar

Joined: Fri May 13, 2011 11:45 am
Posts: 321
อ่านไป ขนหัวตั้ง และขนลุกไป

ทำไมคนลุกหว่า หรือว่ามีฉาก ม่วงแฝงอยุ!?

_________________
Image

ก่า ก่า ก่า ก่าอาบน้ำในคลอง เราก็จ้องแลมอง เพราะเรานั้นชอบจิ้นกัน~


Top
Offline Profile  
 
 Post subject: Re: [Fic]ตอนละยาวๆของดาเนะ LIFE FORCE Sc6.7
PostPosted: Sun May 29, 2011 8:56 pm 
ฮีโร่มาสเตอร์

Joined: Sun Aug 01, 2010 12:47 pm
Posts: 1973
เราว่า ขนเราไม่ลุกนะ แต่น้ำตาเราจะไหลแทน

ตอนนี้ซึ้งมากมาย ตรงช่วงท้ายๆ ทั้งการจากลาชั่วคราวของเทากับวี
และความร่วมใจของลูกน้องที่มีต่อหัวหน้า

เยี่ยมจริงๆ

แล้วจะติดตามชมตอนต่อไปนะครับ

อยากให้เขียนต่อนะครับผม ไม่ว่าคนดูจะเยอะจะน้อยยังไง ก็ขอเป็นแฟนคลับไปจวบจนวิินาทีสุดท้าย!

_________________
ImageImage

Image


Top
Offline Profile  
 
 Post subject: Re: [Fic]ตอนละยาวๆของดาเนะ LIFE FORCE Sc6.7
PostPosted: Sat Jun 04, 2011 12:02 am 
Dream Mage
User avatar

Joined: Fri May 13, 2011 11:45 am
Posts: 321
ไม่ได้ โม้นะแต่มันขนลุกจิงๆ :lol:

ยังไงก้จะอ่านง้า ถ้าเป็นไปได้ เวลาว่างทำฟิคต่อด้วยน๊าท่านดาเนะ

ข้าน้อยจะติดตามไปจวบวินาทีเกือบจะสุดท้าย

_________________
Image

ก่า ก่า ก่า ก่าอาบน้ำในคลอง เราก็จ้องแลมอง เพราะเรานั้นชอบจิ้นกัน~


Top
Offline Profile  
 
 Post subject: Re: [Fic]ตอนละยาวๆของดาเนะ LIFE FORCE Sc6.8
PostPosted: Sun Jun 05, 2011 8:44 pm 
ฮีโร่มาสเตอร์
User avatar

Joined: Fri Nov 20, 2009 2:59 pm
Posts: 3104
Location: สมุทรปราการ
“แฮ่กๆ... นี่น่ะหรือสิ่งที่แกกลัวนักหนา เป็นน้องชายถึงไอ้บ้ากล้ามอย่างมันแต่กลับกลัวของแค่นี้เนี่ยนะ แฮ่ก...” เสียงหอบเบาๆปนด้วยเสียงหงุดหงิดและความรำคาญดังกังวาลในห้องสีดำที่เงียบสงิท มีแค่เพียง2หางเท่านั้นที่อยู่ในห้องปิดตายแห่งการทรมารนี้ ตัวหนึ่งเป็นผู้ทรมานที่กำลังออกแรงดึงหางหางสีเหลืองยาวและปลายขดอย่างสุดแรง และกิ้งก่าอีกตัวที่นอนอยู่บนแท่นหินแต่แต่ถูกพันธนาการที่ข้อแขนและเท้าไว้ด้วยอะไรบางอย่างที่มองไม่เห็น ทำให้เหยื่อบนแท่นนั้นไม่สามารถขยับไปไหนได้ สีหน้าที่โรยแรงและมือเท้าที่สั่นเทาเบาๆ ดวงตาทั้งสองที่ปิดปรือลงและเสียงสั่นทรมานทั้งอาการโรยราของร่างกาย หางที่ถูกดึงจนตึงแต่ไม่รุนแรงและยังถูกลูบคลำไปมาเหมือนกำลังขัดหางด้วยมือเปล่า

หางเป็นจุดที่มีความสำคัญต่อร่างกายเพื่อการรักษาสมดุลการทรงตัวของร่างกาย แต่สำหรับกิ้งก่าโดยทั่วไปแล้ว หางยังเป็นจุดยุทธศาสตร์ที่สำคัญอีกด้วย โดยปรกติแล้วกิ้งก่าจะไม่ชอบให้ใครมายุ่งกับหางของตนเองนอกจากบุคคลที่ยอมรับและได้รับอนุญาติจากเจ้าของหาง เพราะการสัมผัสเบาๆจะเป็นการสร้างความรำคาญให้กับเจ้าของหางเป็นอย่างมาก แต่ถ้ามีการออกแรงดึงหางที่ความแรงที่เหมาะสมกับเจ้าของหางนั้นๆ สัมผัสการดึงนั้นจะแปรเปลี่ยนเป็นการทำลายพละกำลังและเรี่ยวแรงโดยทันที แม้จะเป็นกิ้งก่าที่มีร่างกายสมบูรณ์แข็งแรงขนาดไหนก็ตาม แต่ถ้าหางที่เป็นจุดยุทธศาสตร์โดนทำลาย พลังในกายจะสลายไปทั้งหมดจนแทบไม่เหลือแม้แต่แรงที่จะชันตัวให้ลุกขึ้นมาได้ โดยเฉพาะดาเนะที่บาดเจ็บหนักที่ช่วงท้องเพราะถูกแรงอัดกระแทงจนเกิดรอยช้ำม่วงทั้งท้อง ประกอบกับการใช้พลังในการกลั้นการขับถ่ายที่ระเบิดถึงขีดสุดแต่ก็ไม่สามารถอดกลั้นได้ ทำให้ดาเนะไม่เหลือพลังงานในร่างกายอีกต่อไป

“อย่า...อย่านะ...” เสียงหอบหายใจที่แผ่วเบาไร้เรี่ยวแรงลอดออกมาจากมุมปากที่พยายามส่งเสียงร้อง มือเท้าสั่นเทาเบาๆอย่างไร้กำลัง ดวงตาทั้งสองโรยราอ่อนเพลียใกล้จะหมดสิ้นสติ แต่ถูกกระตุ้นเพราะส่วนหางกำลังทรมานจากการดึงหางจากตะกวดวิปราศ แม้จะถูกดึงอย่างเต็มกำลัง แต่ด้วยพละกำลังที่น้อยไม่เทียบเท่ากับพี่ชายของตนที่ดึงแรงจนเจ็บ แรงดึงที่ได้รับนั้นกลับมีน้ำหนักที่พอเหมาะพอดีกับการทำลายยุทธศาสตร์หางของดาเนะ แต่ตะกวดที่กำลังดึงหางนั้นกลับไม่พอใจเป็นอย่างมากเพราะไม่เห็นสีหน้าทรมานเพราะอาการเจ็บ

“ข้าดึงหางแกอย่างเต็มกำลังเหมือนอย่างไอ้บ้ากล้ามทำ ทำไมแกไม่ทรมานแบบนั้นวะ กลับมาอ่อนแรงเหมือนกำลังปลาบปลื้มกับการดึงของข้าแบบ...โครม!!!” ขณะที่กำลังสบถไม่พอใจกับเหยื่อที่กำลังนอนทรมานอยู่นั้น เสียงพังทลายบางอย่างดังขึ้นจากด้านของของแท่นหินกลาง ภาพของเทาพร้อมกับหอกสามง่ามปรากฏขึ้นกลางผนังหินตะใคร่ที่พังทลายเหมือนถูกแรงระเบิดจากอีกด้าน

“ดาเนะ พี่มาช่วยแล้ว” เสียงตะโกนเรียกที่กำลังโกรธเคืองแค้น แต่แอบแฝงไปด้วยความเป็นห่วงน้อยชายของตน มือขวาที่กระชับด้ามหอกแน่นยกขึ้นมาที่ระดับอกและชี้ปลายหอกไปยังตะกวดวิปราศที่กำลังหันมามองตนภายใต้ชุดคลุมที่มองไม่เห็นหน้า มีเพียงแต่ปลายปากที่ยื่นออกมาจากเงามืดใต้ผ้าคลุมเท่านั้น

“แก ไอ้ตะกวดวิปริต ปล่อยน้องชายข้าเดี๋ยวนี้นะ” คมปลายหอกยังคงถูกชี้ตรงไปยังเป้าหมายนิ่งสนิทไม่สั่นไหว สองสายตาอาฆาตของเทาจ้องมองไปยังผู้ที่กำลังทรมานน้องชายต่างเผ่าของตัวเอง “ทำไมทุกครั้งที่เห็นหน้าแกมันถึงชวนหงุดหงิดแบบนี้นะ พอกันเลยทั้งน้องชายพี่ชาย โดยเฉพาะไอ้บ้ากล้ามอย่างแก กลัวเขาจะไม่รู้รึไงว่าแกกล้ามโต ถึงได้ถอดเกราะมาพังทลายห้องข้าแบบนี้ แล้วแกผ่านเข้ามายังห้องของข้าได้ยังไงโดยไร้ริ้วรอยการต่อสู้แบบนี้ รู้ใช่ไหมว่าถ้าทำร้ายตะกวดร่วมเผ่ามันจะต้องโดนโทษขนานใด” ตะกวดคุ้มกฎยังคงไม่วางมือออกจากหางดาเนะ แต่ยังคงจับไว้มั่นและออกแรงดึงกระตุกระหว่างตวาดใส่เทาโดยไม่กลัวเกรงและไม่พอใจเป็นอย่างมาก

“อุ๊ฟ...นี่มันกลิ่นอะไรเนี่ย...” เทาที่ปล่อยมืออีกข้างว่างรีบยกขึ้นมาปิดจมูกตัวเองทันที กลิ่นเหม็นเปรี้ยวเหมือนของเน่าและกลิ่นเหม็นสิ่งขับถ่ายของร่างกายลอยตลบคลบคลุ้งในห้องอับแห่งนี้จนชวนรู้สึกอยากอาเจียน “พ...พี่เทา...ช่วยด้วย...” เสียงขอร้องขอความช่วยเหลือแผ่วเบาจนไม่สามารถสื่อไปส่งถึงให้กับผู้ แต่สายน้ำตาที่ไหลออกมาจากดวงตาสีเขียวขุ่นทั้งสองข้างส่องประกายน้ำให้เห็น เนื้อตัวทั้งหมดเปรอะเปื้อนด้วยเศษอาหารต่างๆ ทั้งจากข้าว เศษผัก และเศษเนื้อที่ถูกขย้อนออกมาจากกระเพาะที่นูนเป่งจวนเจียนระเบิดแตกออกจนหมดท้อง ไม่เว้นแม้แต่ใบหน้าก็เปรอะเต็มไปด้วยเศษซากเน่าเหม็นนั้น ช่วงท้องเป็นวงช้ำสีม่วงเข้มชัดเจนทั่วไปทั้งท้อง ส่วนกางเกงทั้งหมดเปียกแฉะไปทั้งตัวจนหาง

“แก...แกทำอะไรกับน้องของข้า” เทาที่เห็นภาพน้องชายตัวเองตกอยู่ในสภาพที่เลวร้ายที่สุดแทบจะล้มลงไปทั้งยืน แต่เพราะแรงโกรธแค้นคอยช่วยประคองให้ขาทั้งสองข้างยังทรงตัวได้อยู่ “ข้าเล่นสนุกๆอะไรนิดหน่อยก็เท่านั้นเอง ก็แค่...” เพียงแค่สิ้นเสียงประโยคที่ยังค้างคา ร่างของเทาก็ถูกยกลอยขึ้นและเหวี่ยงไปฟาดติดกับผนังดังโครม พร้อมกับตรึงส่วนต่างๆของร่างกายไว้เหมือนกับดาเนะด้วยเวทมนต์บางอย่างที่มองไม่เห็น 2มือถูกยืดตรงกางออกทั้งสองข้าง ขาทั้งสองก็ถูกรวบติดไว้เข้าด้วยกัน ร่างกายของเทาเสมือนถูกตรึงไว้กับกางเขนที่มีผนังเป็นที่รองหลัง

“อ...อั่ก เสร็จกัน” เทาที่ถูกกระแทกอย่างแรงร้องสบถออกมากับความเผลอพลั้งของตัวเอง ดาเนะที่มองเห็นพี่ของตัวเองโดนอัดกระแทกเข้าผนังอย่างเต็มแรงช็อคกับภาพที่เห็น “พ...พี่เทา” ภาพของพี่ตัวเองที่ลอยขึ้นเหนือพื้นและถูกอัดผนังเห็นเข้าเต็มตาทั้งสองข้าง ความรู้สึกเจ็บปวดที่เป็นจินตนาการไหลเข้ามาในร่างของดาเนะทันที แม้จะไม่ได้รู้สัมผัสโดยตรงอย่างเทา แต่ก็สามารถรับรู้ได้ว่าแรงอัดนั้นน่าจะสร้างความบาดเจ็บให้กับเจ้าของร่างอย่างมาก

“แกนี่มันมีดีแต่กล้ามจริงๆ ข้าเป็นผู้คุ้มกฎก็น่าจะรู้ดีอยู่แล้ว บุกรุกห้องข้าแถมยังมาทำลายผนังของข้าอีก ก็สมควรแล้วที่ควรจะโดนแบบนี้” ตะกวดคุ้มกฎโต้ว่ากลับและเริ่มใช้ความได้เปรียบของรูปการณ์ซักถามเทา “แกตอบข้ามาก่อน ว่าแกมาที่นี่ได้ยังไงโดยเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น ข้าสั่งลูกน้องข้าให้จับแกได้ทุกกรณีไม่มีข้อยกเว้น แต่ทำไมถึงไม่มีร่องรอยการต่อสู้บนตัวแกเลย” ตะกวดคุ้มกฏถามพลางพิจารณาโครงอกของเทาที่ไม่มีแม้แต่รอยขีดข่วน มีแต่เพียงหยาดเหงื่อที่ท่วมอกเท่านั้น

“ก็ข้าไม่ได้ทำอะไรสักหน่อย แค่วิ่งดิ่งมาหาแกก็เท่านั้นเอง แถมตลอดเส้นทางมันยังโล่โจ้งไม่เห็นมีพวกของแกสักตัวมาขวางด้วยซ้ำ” เทาตอบกลับพลางพยายามขัดขืนอำนาจเวทด้วยพละกำลังของตนเองจนทั้งแขนและขาที่ถูกพันธนาการเริ่มมีรอยเส้นเลือดปูดขึ้นเพราะการเกร็ง

“เป็นไปไม่ได้ แกอย่ามาโกหก ลูกน้องข้าได้รับคำสั่งมาอย่างแน่นอนว่าต้องจับแก ไม่มีทางที่จะปล่อยให้แกมาแบบนี้ได้แน่ๆ” ตะกวดคุ้มกฎยังคงยืนกรานกับความคิดของตัวเองอย่างมั่นใจ แต่คำตอบที่ได้รับกลับเป็นรอยยิ้มกึ่งชัยชนะจากเทา “ยิ้มอย่างนี้หมายความว่ายังไง แกต้องมีลูกเล่นอะไรแน่ๆใช่ไหมไอ้บ้ากล้าม” ตะกวดชุดคลุมเริ่มหัวเสียกับรอยยิ้มตรงหน้าซึ่งยังคงแสยะยิ้มชัยชนะอยู่

“ถ้าแกคิดว่าข้าโกหกล่ะก็ แกก็ดูภาพผ่านฟองน้ำที่แกภูมิใจนักหนากับความสามารถการอ่านอดีตของแกสิ ว่าข้าโกหกหรือเปล่า แล้วอย่าลืมกฏที่อัดข้าติดผนังแบบนี้ด้วยล่ะในกรณีที่ข้าพูดจริงขึ้นมา” เทาโต้กลับทำให้ตะกวดผู้คุมกฎเริ่มหมดความอดทนกับคำพูดที่รับฟังและเรียกฟองน้ำขึ้นมาเหนือหัวดาเนะอีกครั้ง

“ได้ ถ้าแกพูดจริงขึ้นมาล่ะก็...” ภาพบนฟองน้ำกลางอากาศเริ่มค่อยๆฉายภาพอะไรบางอย่างขึ้นมาให้ทั้งสามได้เห็น รอยยิ้มและแววตาของเทาเผยให้เห็นแววแห่งชัยชนะ “เป็นไปไม่ได้ ทำไมลูกน้องข้าถึงโดนจัดการเรียบหมดแบบนี้โดยที่พวกบ้ากล้ามอย่างแก…!!!” เสียงไม่พอใจที่ดังโวยวายเงียบลงทันทีเมื่อภาพในฟองน้ำเบนขยายมุมมองและฉายเหตุการณ์บางอย่างขึ้นมา

“เฮ้ย!!! แกมันลูกน้องของเทานี่ บอกมานะว่าหัวหน้าแกอยู่ไหน” ตะกวดในชุดผ้าคลุมเก่าๆวิ่งเข้ามาหมายจะเข้าจับเป้าหมายที่เห็นแต่ต้องหงายหลังลงไปนอนในทันทีที่เข้าใกล้ ปลายหอกปลอมที่ทำมาจากไม้รัดด้วยน้ำซัดงัดใต้คางอย่างรวดเร็วในทัน “เฮ้ย เป็นไรเปล่าวะเฮ้ย ทะลึ่งเข้ามาตอนที่กำลังฝึกอยู่เนี่ยนะเอ็ง” ตะกวดตัวนั้นรีบก้มลงไปเขย่าร่างที่นอนหมดสติอย่างเร่งร้อนด้วยอาการตกใจ

จากนั้นภาพก็ตัดไปยังกลุ่มตะกวดกลุ่มหนึ่งที่จับคู่ฝึกซ้อมกันอยู่ แต่ระหว่างการฝึกซ้อมการใช้หอกโต้ตอบกลับไปมานั้นก็มีตะกวดชุดผ้าคลุมเดินผ่านมา “เฮ้ย!!!...อุฟ” สองอุ้งเท้าของตะกวดพลหอกประทับเต็มหน้าของคู่ตะกวดที่โชคร้ายจนลงไปนอนสลบกับพื้นในทันที “เฮ้ย จะฝึกซ้อมท่านั้นน่ะ หัดดูรอบๆ...” เสียงที่คุ้นเคยที่ยังพูดไม่จบดับลงไปทันทีพร้อมกับภาพที่มลายหายไปกลายเป็นภาพใหม่ในฟองน้ำ

“เรื่องเก่ายังไม่จบนะโว้ยพวกเอ็ง” เสียงตะโกนร้องจากกลุ่มตะกวดกลุ่มหนึ่งส่งให้กับอีกกลุ่มที่เผชิญหน้าอยู่ “พูดงี้ก็สวยเสะ สงสัยงานนี้มีศพแน่ แล้วดูเหมือนจะเป็นศพพวกเอ็งด้วย เตรียมใจได้เลย” ตะกวดอีกฝั่งชี้หน้าใส่กลุ่มคู่โจทซึ่งกำลังปลดเกราะหนังอ่อนออก

“กล้าดีนี่...ได้ ข้าจะเป็นฝ่ายปลดเกราะอ่อนออกให้พวกแกเอ็ง งานนี้ต้องขอบคุณท่านเทาล่ะที่ฝึกฝนร่างกายให้มาตลอด ลุย” สิ้นเสียงผู้นำกลุ่ม ทั้งสองฝ่ายต่างเฮโลเข้าตะลุมบอนมือเปล่าซัดเข้าใส่กันโดยที่มีกลุ่มของตะกวดชุดคลุมนั่งตัวสั่นอยู่ตรงกลางระหว่างกลุ่มด้วย ท่ามกลางความวุ่นวายการทะเลาะวิวาทนั้นก็เผยร่างของเทาวิ่งผ่านไปโดยไม่ได้สนใจกับกลุ่มที่ทะเลาะกันอยู่

“ตะกวดที่ไหนฟระมาทะเลาะกันแถวนี้ แถมถอดเสื้อโชว์พลังกันแบบนี้ด้วย คงไม่ใช่พวกลูกน้องเราหรอกมั้ง” จากนั้นภาพก็มลายหายไปอีกครั้งพร้อมกับปรากฎภาพใหม่ขึ้นมา

“เต็มที่โว้ยเต็มที่ งานนี้มีผู้สนับสนุนอย่างเป็นทางการแน่นอน” เสียงของตะกวดตัวหนึ่งเฮประกาศขึ้นมาพร้อมกับการยกแก้วน้ำขึ้นสูง “มีไม่มีพวกข้าเต็มที่อยู่แล้ว เอาฉลองให้กับงานเลี้ยงแบบนี้ ข้ารอมานานแล้ว เอ้า เฮ---“ อีกเสียงดังขึ้นมาจากตะกวดชุดผ้าคลุมที่ยกแก้วขึ้นสูงให้เช่นกัน เหล่าตะกวดทั้งเกราะหนังและผ้าคลุมต่างนั่งล้อมวงกินดื่มอะไรบางอย่างๆสนุกสนานพร้อมกับเสียงเฮฮา ทุกตัวต่างหน้าแดงและนั่งโงนเงนเหมือนจะทรงตัวไม่ค่อยอยู่ ดวงตาปรือลงคล้ายจะหลับและเสียงที่ไม่ค่อยเต็มเสียง

“งานเน้ หัวหางไม่ทิ่มบรรจบไม่เลิกว้อยยยย ดื่มมมมมม” งานเลี้ยงเฮฮาการเมาได้เริ่มต้นขึ้นพร้อมกับภาพของเทาที่วิ่งเข้าตัวอาคารหนึ่ง โดยที่กลุ่มวงเมานั้นอยู่ไม่ห่างจากตัวอาคารมากนัก “ว้อยยยย ไอ้พวกลูกน้องงี่เง่า ข้าสั่งให้เฝ้าให้ดีๆกลับมานั่งเมากับไอ้พวกบ้ากล้ามแบบนั้นเนี่ยนะ” ตะกวดคุ้มกฎที่เห็นภาพทั้งหมดเอามือกุมหลังหัวโวยวายอารมณ์เสีย ภาพในฟองน้ำจะสลายหายไปและไม่แสดงผลภาพต่อให้เห็น

"ดูเหมือนแกจะดวงตกและโชคเข้าข้างข้านะที่ไม่มีใครมาขวางข้าเลยเนี่ย" เทาที่ได้รับอิสระจากการโดนอัดติดผนังลงมาเย้ยหยันและก้มลงเก็บหอกที่พื้นขึ้นมากรับชับแน่น กฎของผู้คุ้มกฎวางไว้นั้นคือจะเป็นการเอาผิดแก่ผู้ที่ทำร้ายด้วยกันเองตามเหตุผล แต่เหตุการณ์ทุกอย่างนั้นไม่สามารถให้จัดเข้าในเครือข่ายที่ผิดได้ ใน2กรณีแรกนั้นถือว่าเป็นอุบัติเหตุและความเลินเล่อของตัวผู้โดนซัดใส่ และยังเข้าข่ายการป้องกันตัวด้วยสำหรับกรณีแรก

ส่วนกรณีตีกันนั้นแม้จะสามารถลงโทษผู้กระทำผิดได้ก็ตาม แต่เนื่องจากมีลูกน้องของตนอยู่คลุกวงในด้วย การลงโทษนั้นอาจจะทำให้โดนลูกหลงแก่ผู้บริสุทธ์นั่นคือตะกวดชุดคลุมนั่นเอง ซึ่งการลงโทษแก่ผู้บริสุทธิ์ไม่เกี่ยวของนั้น ผู้ลงโทษจะต้องรับผิดชอบกับสิ่งที่เกิดขึ้น แต่ก่อนจะตีถ้ามีการประกาศหรืออะไรต่างๆที่บ่งบอกจะมีการตี ผู้ที่อยู่บริเวณนั้นจำเป็นต้องหาทางหลบหลีกออกจากบริเวณเอง มิเช่นนั้นจะนับว่าเป็นผู้สมรู้ร่วมคิดด้วย ซึ่งไม่สามารถให้ความช่วยเหลือได้อย่างเต็มที่

ซึ่งทั้งหมดแล้วนั้นล้วนแต่เป็นแผนของเทาที่ได้วางไว้ทั้งหมดตอนอยู่บนบก ว่าให้แกล้งทำเหตุการณ์ทุกอย่างนั้นเป็นอุบัติเหตุ หรือหาทางลากจับกลุ่มทำกิจกรรมร่วมกัน ซึ่งได้ผลเป็นอันดีจนเกินกว่าที่คาดคิดไว้ "ถ้าพวกแกทำตามที่ข้าบอก นอกจากจะช่วยข้าได้แล้ว พวกแกจะไม่ทำผิดกฎไอ้ผู้คุ้มกฎนั้นด้วย"

เทาที่ยืนอยู่ที่พื้นพร้อมหอกที่กระชับมั่นแล้ว ปลายหอกชี้ไปที่เหยื่อเป้าหมายของเขาอย่างแน่วแน่ สายตานักล่าเบิกโพลงมองไปยังมือของอีกฝั่งที่กำลังจับหางไว้แน่นและยังคงออกแรงดึงอยู่

“อุ...อ...อย่า...” ดาเนะที่โดนดึงหางอีกครั้งพยายามร้องห้ามแต่ดูเหมือนจะไม่เป็นผล แต่กลับยิ่งทำให้ตะกวดที่กำลังดึงหางอยู่นั้นแสยะยิ้มวิปราศออกมาชวนสยดสยอง "แต่แค่เห็นแกร้องทรมานแบบนี้ข้าก็เป็นสุขแล้ว หึๆๆ ร้องอีกสิ ร้องให้...” ปลายหอกสามง่ามเหวี่ยงตวัดซัดเข้าใส่ผู้คุ้มกฎแต่เหลือไว้เพียงแต่เศษไอสีดำก่อนที่จะระเหยหายไป เทาที่เหวี่ยงหอกพลาดเป้าหมายนั้นรีบตรงมาที่ปลายแท่นทรมานและเข้าบังหางของดาเนะโดยทันที โดยมืออีกข้างจับที่หางของดาเนะแน่นและลงมือขยำเบาๆทั่วบริเวณที่จับ


“หางของน้องข้ามีไว้ให้ข้าดึงตัวเดียว ไม่ใช่ให้แกดึง ไอ้ผู้คุ้มกฎ ไม่สิ หรือจะเรียกให้ถูกก็คงต้องเป็นจิตมืดสินะ ”


Top
Offline Profile  
 
 Post subject: Re: [Fic]ตอนละยาวๆของดาเนะ LIFE FORCE Sc6.8
PostPosted: Sun Jun 05, 2011 9:01 pm 
ไบสัน
User avatar

Joined: Fri May 06, 2011 5:35 pm
Posts: 94
fushigidane wrote:
“หางของน้องข้ามีไว้ให้ข้าดึงตัวเดียว ไม่ใช่ให้แกดึง ไอ้ผู้คุ้มกฎ ไม่สิ หรือจะเรียกให้ถูกก็คงต้องเป็นจิตมืดสินะ ”

จิตมืดกลับมาอีกแล้ววววว
/meแอบบอกเทาว่าดาเนะถูกวีดึงหางแล้วก่อนจะรีบวิ่งหายไปด้วยความเร็วแสง

_________________
Image
ตัวละครพิเศษมีเฉพาะในฟิครองของเราเท่านั้นลิ้งข้างล่างเลยจ้า
http://www.bigbugstudio.com/forum/viewtopic.php?f=19&t=9028


Top
Offline Profile  
 
 Post subject: Re: [Fic]ตอนละยาวๆของดาเนะ LIFE FORCE Sc6.8
PostPosted: Mon Jun 06, 2011 12:16 am 
มีดแทงหลัง
User avatar

Joined: Fri May 29, 2009 8:37 pm
Posts: 2916
Location: ที่ๆ... ไม่มีมีดแมวเข้าถึง!! > <
วกมาเรื่องดึงหางอีกละ :twisted:

*/จดในบัญชีแง่ด...

_________________
ไดโนสีเหลือง... มังกรสีน้ำเงิน... และ... ไวรัสสีแดง
ImageImage


Top
Offline Profile  
 
 Post subject: Re: [Fic]ตอนละยาวๆของดาเนะ LIFE FORCE Sc6.8
PostPosted: Mon Jun 06, 2011 3:51 am 
ฮีโร่มาสเตอร์
User avatar

Joined: Fri Nov 20, 2009 2:59 pm
Posts: 3104
Location: สมุทรปราการ
ผู้คุ้มกฎเริ่มเกรียนแตก เมื่อต้องเจอกับอุบัติเหตุที่พร้อมใจกันจะเกิดเหลือเกินตลอดทางสำหรับการที่เทารีบมาช่วยเหลือดาเนะ

ว่าจะให้มันเหมือนมุขตลกเลวร้ายสำหรับดาเนะนะนั่น ที่พี่เทาชอบหางดาเนะมากถึงกับประกาศความเป็นเจ้าของอย่างโจ่งแจ้ง ซึ่งดาเนะกลัวพี่เทาดึงหางเป็นอันมากที่สุดด้วยซ้ำ น่าจะเพราะภาพเหตุการในอดีตที่พี่เทาดึงหางดาเนะลงโทษจนร้องให้ แล้วยังบทสนทนาที่บอกว่า "หางของดาเนะนี่ทั้งดึงทั้งทึ้งสนุกที่สุด" กับ "หางของวีก็ใช้ได้ แต่ไม่เทียบเท่าของดาเนะหรอก" จนดาเนะต้องร้งขอตอนที่พี่เทาจะขอดึงหาง "พี่ ขออย่าดึงหางเลยนะ พี่ดึงหางเจ็บ..." เพราะว่า..

แขนมัดกล้ามของเทา
ดึงลูกกรงเหล็กในห้องของหลุดออกมาคามือ
ทลายผนังหินให้พังทลายได้ด้วยแค่หอกติดตัว

แค่นี้ก็คงเห็นแล้วว่าพลังแขนของเทานั้นมันขนาดไหน แถมทั้งดึงทั้งทึ้งหางดาเนะอีกต่างหาก...นี่น่าจะเป็นเหตุผลที่ดานเะตอนนอนกับวีแล้วละเมอทั้งดึงทั้งทึ้งหางวีอย่างมีความสุข คงเพราะเก็บกดมาจากพี่เทา+อยากลองก็เป็นได้มั้งว่าการเป็นผู้กระทำจะได้อารมณ์ยังไง
Image
Image by คุตโตะ (ฮรากกกกกกกกกก ชอบภาพคุตโตะที่สุด)


Top
Offline Profile  
 
 Post subject: Re: [Fic]ตอนละยาวๆของดาเนะ LIFE FORCE Sc6.7
PostPosted: Mon Jun 06, 2011 4:08 am 
ฮีโร่มาสเตอร์
User avatar

Joined: Fri Nov 20, 2009 2:59 pm
Posts: 3104
Location: สมุทรปราการ
kuggivta wrote:
ความจริงไม่ชอบอ่านนิยายเพราะอะไรไม่รู้ จำได้ว่าเคยอ่านคร่าวๆตอนม.1ปัจจุบันเลิกๆไปแล้ว


Imageความจริงแล้วเหมือนคุจจี้เลยนะ ตอนก่อนนี่ไม่ชอบอ่านนิยายเลย ตอนเด็กๆที่ไปงานหนังสือก็จะไม่ยอมไปตลอด อยู่แต่บ้านเล่นแต่เกม พอโดนบังคับไปก็ไปเดินหน้าตูดตลอดทั้งงาน แถมซื้อเกมRA2กล่องแท้กลับมาบ้านอีก โดนทั้งบ้านด่าเละเลยแต่ก็ไม่สน(ยอมรับเลยว่าตอนนั้นแย่ขั้นเลวมากๆ) แต่มีหนังสือเล่มนึงที่ชื่อว่า Dragon Lance ซึ่งเป็นวรรณกรรมของต่างประเทศ แต่จุดที่ผมสนใจนั้นผมเข้าใจว่าเนื้อเรื่องอาจจะเกี่ยวกับมังกร เพราะชอบสัตว?ในสายตระกูลนี้ พออ่านแล้วติดมากๆกับความโอเว่อร์กับการบรรยายเห็นภาพ แต่ในเมืองไทยก็ดันมีแค่3เล่มแล้วค้างไม่ตีพิมพ์อีกเลย

Imageรู้สึกภูมิใจจนถึงขั้นปลื้มจนตัวลอยเลยนะ ที่ทำให้คุจจี้เริ่มอ่านและติดFicเราได้นี่ทั้งที่บอกว่าเลิกอ่านไปแล้ว


Top
Offline Profile  
 
Display posts from previous:  Sort by  
Post new topic Reply to topic  [ 2040 posts ]  Go to page Previous  1 ... 181, 182, 183, 184, 185, 186, 187 ... 204  Next

All times are UTC + 7 hours


Who is online

Users browsing this forum: No registered users and 2 guests


You cannot post new topics in this forum
You cannot reply to topics in this forum
You cannot edit your posts in this forum
You cannot delete your posts in this forum
You cannot post attachments in this forum

Jump to:  
cron
Powered by phpBB © 2000, 2002, 2005, 2007 phpBB Group
Theme created StylerBB.net & kodeki