Last visit was: It is currently Mon Nov 18, 2019 9:01 pm


All times are UTC + 7 hours




Post new topic Reply to topic  [ 2040 posts ]  Go to page Previous  1 ... 183, 184, 185, 186, 187, 188, 189 ... 204  Next
Author Message
 Post subject: Re: [Fic]ตอนละยาวๆของดาเนะ LIFE FORCE Sc6.8
PostPosted: Thu Jun 09, 2011 3:18 pm 
กระต่าย
User avatar

Joined: Sat Mar 19, 2011 5:56 pm
Posts: 197
Location: Uniquez
โหะได้มีเวลาอ่านสักที*0*
ชุดดาเนะมีเยอะจริงๆ...สงสัยSc7 คงได้ใส่ชุดมาแชล~
\me หนีกลับขั้วโลกต่อ :lol:

_________________
ลัลล้า ฉึกๆ ~ ♥Image
Image


Top
Offline Profile  
 
 Post subject: Re: [Fic]ตอนละยาวๆของดาเนะ LIFE FORCE Sc6.8
PostPosted: Thu Jun 09, 2011 9:41 pm 
Dream Mage
User avatar

Joined: Fri May 13, 2011 11:45 am
Posts: 321
อ่านมาซะนาน กำลังงงอยุว่า สรุปฉากนี้ อยุในน้ำ หรืออะไรอะ

หรือว่าเป็น ถ้ำใต้น้ำ ?

_________________
Image

ก่า ก่า ก่า ก่าอาบน้ำในคลอง เราก็จ้องแลมอง เพราะเรานั้นชอบจิ้นกัน~


Top
Offline Profile  
 
 Post subject: Re: [Fic]ตอนละยาวๆของดาเนะ LIFE FORCE Sc6.8
PostPosted: Fri Jun 10, 2011 7:52 am 
ฮีโร่มาสเตอร์
User avatar

Joined: Fri Nov 20, 2009 2:59 pm
Posts: 3104
Location: สมุทรปราการ
เป็นใต้น้ำนะ จำได้ไหมที่ทั้งหมดโดนลากลงน้ำน่ะ ตะกวดคุ้มกฎยังโวยวายที่ต้องลากดาเนะลงน้ำเลย สงสัยลากไม่ไป ขนาดดึงหางยังดึงได้ไม่แรงเท่าพี่เท่า แต่กลับกลายเป็นดึงหางทำลายจุดยุทศาสตร์ซะงั้น ดาเนะหมดแรงอ่อนเปรี้ยไปหมดแล้ว แถมตอนที่เทาพาเสลธกับวีหนีออกมาก็เปิดกำแพงออกเห็นฉากใต้น้ำ และว่ายพาขึ้นผิวน้ำให้วีได้ไปกอดหางเล่นอีกด้วยแน่ะ แต่สถานที่นั้นเป็นอะไรดีนะ เพราะกำแพงหินนี่นา มีบันได้มีห้องด้วย หรือว่ามันคือตึก!!!

อยากบอกว่า วุ่นง่วนมากจนไม่มีเวลาทำอะไรเลยตั้งแต่เข้าBBมา เฮือก


Top
Offline Profile  
 
 Post subject: Re: [Fic]ตอนละยาวๆของดาเนะ LIFE FORCE Sc6.8
PostPosted: Fri Jun 10, 2011 12:32 pm 
ฮีโร่มาสเตอร์
User avatar

Joined: Tue Mar 01, 2011 9:51 pm
Posts: 1061
ว่าแล้วก็แงดซักหน่อย>.<
ซ้าย ดาเนะคุง ขวาVคุง [วดาไม่ค่อยเหมือนชุดสเล กับทริคสมบูรณ์เท่าไหร่นะ ยังไมไ่ด้ออกแบบวาดทีละตัวเลย= =]
Image
เผาไปหน่อยน๊อรุ่นพี่

_________________
Raymonter การ์ตูนฉบับเมเปิ้ล


Top
Offline Profile  
 
 Post subject: Re: [Fic]ตอนละยาวๆของดาเนะ LIFE FORCE Sc6.8
PostPosted: Fri Jun 10, 2011 5:26 pm 
เทพลม
User avatar

Joined: Wed Sep 30, 2009 12:27 pm
Posts: 364
Location: Unidentified
เผามาแบบกล้ามสะด้วย *0*
เท่าที่ดู เดาว่าตัวหน้า น่าจะเป็น.....

/me เผ่นสิครับ อยู่ทำไม =w="

ปล. เท้า"ก่า" หรือ เท้า"หมา" นั้น -3-

_________________
เมอซี่...อาจจะอยู่คนเดียวมากเกินไปจริงๆก็ได้นะ...
Image


Top
Offline Profile  
 
 Post subject: Re: [Fic]ตอนละยาวๆของดาเนะ LIFE FORCE Sc6.8
PostPosted: Fri Jun 10, 2011 5:33 pm 
ฮีโร่มาสเตอร์

Joined: Sun Aug 01, 2010 12:47 pm
Posts: 1973
kuggivta wrote:
ว่าแล้วก็แงดซักหน่อย>.<
ซ้าย ดาเนะคุง ขวาVคุง [วดาไม่ค่อยเหมือนชุดสเล กับทริคสมบูรณ์เท่าไหร่นะ ยังไมไ่ด้ออกแบบวาดทีละตัวเลย= =]

เผาไปหน่อยน๊อรุ่นพี่


เยี่ยมกู้ด =w=b

โชว์กล้ามซะด้วย :lol:

/me โดนท่านดาเนะกับท่านวี รุมกระทืบ

_________________
ImageImage

Image


Top
Offline Profile  
 
 Post subject: Re: [Fic]ตอนละยาวๆของดาเนะ LIFE FORCE Sc6.8
PostPosted: Sat Jun 11, 2011 2:48 am 
มีดแทงหลัง
User avatar

Joined: Fri May 29, 2009 8:37 pm
Posts: 2916
Location: ที่ๆ... ไม่มีมีดแมวเข้าถึง!! > <
เพิ่งรู้ว่าคุจิฝึกแง่ดมาระยะนึงแล้ว :twisted:

_________________
ไดโนสีเหลือง... มังกรสีน้ำเงิน... และ... ไวรัสสีแดง
ImageImage


Top
Offline Profile  
 
 Post subject: Re: [Fic]ตอนละยาวๆของดาเนะ LIFE FORCE Sc6.8
PostPosted: Sat Jun 11, 2011 4:52 am 
เทพเงา
User avatar

Joined: Sun Oct 18, 2009 8:12 am
Posts: 672
อ้าว ไม่ใช่ว่าคุจิแง่ดมาแต่แรกแล้วหรอกหรอ :lol:

_________________
Image


Top
Offline Profile  
 
 Post subject: Re: [Fic]ตอนละยาวๆของดาเนะ LIFE FORCE Sc6.8
PostPosted: Sat Jun 11, 2011 10:07 pm 
ฮีโร่มาสเตอร์

Joined: Sun Aug 01, 2010 12:47 pm
Posts: 1973
fushigidane wrote:
กลิ่นเหม็นเปรี้ยวเหมือนของเน่าและกลิ่นเหม็นสิ่งขับถ่ายของร่างกายลอยตลบคลบคลุ้งในห้องอับแห่งนี้จนชวนรู้สึกอยากอาเจียน “พ...พี่เทา...ช่วยด้วย...” เสียงขอร้องขอความช่วยเหลือแผ่วเบาจนไม่สามารถสื่อไปส่งถึงให้กับผู้ แต่สายน้ำตาที่ไหลออกมาจากดวงตาสีเขียวขุ่นทั้งสองข้างส่องประกายน้ำให้เห็น เนื้อตัวทั้งหมดเปรอะเปือนด้วยเศษอาหารต่างๆ ทั้งจากข้าว เศษผัก และเศษเนื้อที่ถูกขย้อนออกมาจากกระเพาะที่นูนเป่งจวนเจียนระเบิดแตกออกจนหมดท้อง ไม่เว้นแม้แต่ใบหน้าก็เปรอะเต็มไปด้วยเศษซากเน่าเหม็นนั้น ช่วงท้องเป็นวงช้ำสีม่วงเข้มชัดเจนทั่วไปทั้งท้อง ส่วนกางแกงทั้งหมดเปียกแฉะไปทั้งตัวชนถึงขากางแกงซึ่งรวมไปถึงเนื้อผิวส่วนช่วงล่างทั้งหมด


ขอตั้งชื่อให้ข้อความส่วนนี้ว่า

"ดาเนะสยองขวัญ" :o

เป็นภาพที่ชวนขนลุก+สยอง น่าดู

fushigidane wrote:
“หางของน้องข้ามีไว้ให้ข้าดึงตัวเดียว ไม่ใช่ให้แกดึง ไอ้ผู้คุ้มกฎ ไม่สิ หรือจะเรียกให้ถูกก็คงต้องเป็นจิตมืดสินะ ”


และแล้วก็เดาไม่ผิด จิตมืดกลับมาแล้ว :o

ตื่นเต้น ยกกำลัง2
และรอติดตามชมตอนต่อไปนะครับ :mrgreen:

_________________
ImageImage

Image


Top
Offline Profile  
 
 Post subject: Re: [Fic]ตอนละยาวๆของดาเนะ LIFE FORCE Sc6.8
PostPosted: Sat Jun 11, 2011 10:26 pm 
ฮีโร่มาสเตอร์
User avatar

Joined: Fri Nov 20, 2009 2:59 pm
Posts: 3104
Location: สมุทรปราการ
“ดาเนะ ไม่เป็นอะไรนะ พี่ไม่ยอมให้ใครมาทำอะไรหางดาเนะได้นอกจากพี่อย่างแน่นอน” เทาบอกมั่นให้กับน้องชายของตนที่ยังคงนอนพันธนาการบนแท่นหินนิ่ง มือข้างที่ไม่ได้จับหอกยังคงออกแรงขยำนวดหางเบาๆไปจนทั่วบริเวณ จากหางที่ถูกดึงจนตึงแข็งเริ่มคลายตัวให้สัมผัสเนื้อนุ่มที่หางอีกครั้ง

“อดทนหน่อยนะ พี่จะพาน้องออกไปจากที่นี่เอง” เทาที่คลายมือจากการนวดหางเขยิบตัวเองมาบังดาเนะที่บริเวณลำตัวโคนหางและตั้งท่าหอกพร้อมต่อสู้ มือซ้ายของเทาที่จับด้ามหอกอยู่คลายออกแล้วสอดใต้ร่างดาเนะไปสัมผัสโคนหางที่นอนทับอยู่ แต่เพียงแค่ถูกสัมผัสโคนหางจากหางที่ตัวเองกลัว ร่างกายของดาเนะเกิดปฏิกิริยาโต้กลับทันที แม้ร่างกายจะถูกพันธนาการ แต่ลำตัวกลับกระตุกเด้งขึ้นก่อนที่จะลงไปนอนทั้งตัวและหางสั่นอย่างรุนแรง ศรีษะที่ไม่สามารถหันไปมาเพื่อการมองได้นอนอยู่นิ่งๆ แต่นัยตาทั้งสองข้างสั่นด้วยความกลัว

“ดาเนะ พี่ไม่ได้จะแกล้งนะ พี่จะมาช่วยให้รอดพ้นจากไอ้โรคจิตนี่ เชื่อพี่” มือของเทายังคงขยับทำอะไรบางอย่างที่ใต้ตัวดาเนะตรงโคนหาง แต่เพราะเสียงที่เอ่ยออกมาจากพี่ชายของตนจึงนอนสงบนิ่งได้แต่ยังคงหวาดกลัวอยู่ นัยตาและหางยังคงสั่นเทาให้เห็น

“ว่าใครเป็น “ไอ้โรคจิต” ฮะ ไอ้บ้ากล้าม” สิ้นเสียงที่โกรธเดือดดาล ร่างของตะกวดคุ้มกฎก็ยิ่งแผ่ไอดำออกมาจากตัวมากขึ้นจนสามารถมองเห็นได้ด้วยตาเปล่า ตัวเริ่มลอยขึ้นจากพื้นและหยุดที่ระดับความสูงที่ไม่มากนัก ภายใต้ผ้าคลุมที่ปกปิดใบหน้ามาตลอดนั้นเปิดเผยให้เห็นใบหน้าที่แท้จริง

“ในเมื่อแกยังเห็นไอ้กิ้งก่านั่นดีกว่าข้าตัวนี้ แกก็อย่าได้หวังจะมีตัวตนอีกต่อไปละกันไอ้บ้ากล้ามไม่รักดี” ร่างของตะกวดคุ้มกฎตัวเล็กค่อยๆขยายโตขึ้น ชุดคลุมที่เก่าๆที่มีขนาดเล็กค่อยฉีกขาดเผยให้เห็นร่างเนื้อภายใต้ผ้าคลุม หน้าอกและโครงร่างกายผายใหญ่กว้าง กล้ามเนื้อที่สมส่วนที่เหมือนผ่านการออกกำลังกายมาตลอด ตะกวดร่างกำยำในชุดกางเกงผ้าขาสั้นขาดๆที่รัดกับกล้ามเนื้อขายืนมองเทาด้วยสายตาเคียดแค้น ขนาดร่างกายแทบเทียบเท่ากับเทาทุกอย่างแต่มีขนาดโดยรวมเล็กกว่าเล็กน้อย โดยเฉพาะส่วนใบหน้าที่เหมือนกับเทาทุกประการ แต่มีเพียงไอม่านพลังสีดำปกคลุมรอบๆตัว

“ข้าคือเทา ตะกวดผู้คุ้มกฎแห่งอาณาจักรนี้ ส่วนแกมันก็แค่ร่างเทียมที่ข้าสร้างขึ้นมาเท่านั้น” ตะกวดคุ้มกฎที่รูปร่างหน้าเหมือนเทาประกาศกร้าวออกมาและชี้หน้าเทาโดยไม่เห็นอยู่ในสายตา แววตาที่มองมานั้นเป็นแววตาที่เต็มไปด้วยความโกรธและเคียดแค้น ท่อนแขนใหญ่ที่ยื่นชี้มาก็มีไอระเหยสีดำออกมาให้เห็นได้ชุด เทาที่ได้ยินถ้อยคำจากอีกฝั่งตั้งตัวยืนไม่ถูกกับภาพที่เห็น

“แกเล่นบ้าอะไรของแกกันแน่” เทากระชับหอกมั่นและเขวี้ยงหอกตรงไปยังเป้าหมายอย่างแม่นยำ หอกทำวิถีพุ่งตรงไปยังหน้าของเป้าหมายแต่หยุดค้างกลางอากาศเมื่อปลายคมหอกกำลังจะเข้าเสียบที่หน้า “หึ ถ้าคิดว่าข้าจะฆ่าข้าด้วยวิธีตื้นๆแบบนี้ละก็ ฝันไปเถอะ!!!” เสียงท้ายประโยคที่ขึ้นเสียงตะคอกกลับพร้อมกับการเหวี่ยงสะบัดแขนออกไป คลื่นพลังสีดำตีขยายเป็นวงกว้างพร้อมกับหอกที่ถูกตีกลับตามแรงผลัก หอกสามง่ามขนาดใหญ่ลอยกระเด็นพุ่งกลับมาที่เทาแต่กลับเข้ามือสู่เจ้าของอย่างแม่นยำ

“ถ้าคิดว่าจะฆ่าข้าได้ก็ลองดู แต่พวกมีดีแต่พลังกับกล้ามอย่างแกน่ะ...” เสียงเย้ยหยันยังไม่ทันจบประโยคก็เงียบดับลง คมหอกสามง่ามที่แทงมาที่ท้องของตนเองหยุดลงนิ่งสนิท มือของผู้ที่ถูกแทงจับหัวหอกแน่นจนผู้แทงหอกไม่สามารถขยับไปไหนได้ เทาพยายามเพิ่มแรงผลักให้มากยิ่งขึ้นจนเกิดเส้นเลือดขึ้นที่แขนทั้งสองข้าง แต่ตัวหอกนั้นก็ไม่ยอมขยับไปไหน

“กรอดดดดด” เทาขบฟันแน่นและยังคงพยายามต่อยังคงไม่เป็นผลเช่นเดิม “เฮ้อ งี้แหละนะ ไร้สมองและป่าเถื่อนอย่างแกนี่มันไม่สมควรจะอยู่จริงๆน่ะแหละ” ที่ปลายหอกปรากฎม่านพลังสีดำขึ้นมาให้เห็นซึ่งรองรับแรงแทงของสามง่ามของเทาให้เห็น

“ที่ไม่สมควรจะอยู่มันแกต่างหาก ปกครองอย่างบ้าอำนาจจนชาวตะกวดอยู่อย่างหวาดกลัว แกคิดว่าแกเป็นผู้คุ้มกฎคิดว่าจะทำอะไรก็ได้อย่างนั้นหรอ” เทาปล่อยมือออกจากหอกและกำหมัดชกเสยใต้คางของตะกวดร่างแฝดจนตัวลอยลงไปนอนกับพื้น ม่านพลังสีดำที่ยึดติดกับหอกไว้ค่อยๆสลายไปจนสามารถจับหอกมาเป็นเจ้าของได้อีกครั้ง

“ก...แก...แกกล้าต่อยกับร่างต้นแบบอย่างข้าแบบนี้เรอะ” ตะกวดอีกร่างที่โดนหมัดเสยจับใต้คางตัวเองร้องโวยออกมา “กล้าไม่กล้าข้าก็ต่อยลงไปนอนแล้วไง” เทาค่อยๆเดินมาอย่างเหยื่อเป้าหมายที่กำลังนอนทรมานอยู่ และเสียบหอกลงไปที่ข้างๆใบหน้าลงจนคมหอกมิดไปกับพื้นหิน

“เหอะ ที่แท้ก็แค่เก่งแต่ปาก...” เทาหยุดยืนเหนือหัวตะกวดแฝดที่นอนล้มลงและมองลงบนหน้าด้วยสายตาที่เหยียดหยาม แต่ภาพที่เห็นนั้นกลับเป็นภาพแสยะยิ้มของตัวเองจากอีกร่าง ร่างของเทาที่ยืนอยู่ถูกอัดเขาผนังอย่างแรงอีกครั้งจนตัวจมลงไปกับผนังหิน

“อ...อั่ก” แรงอัดกระแทกซ้ำทำให้ร่างกายของเทาบอบช้ำยิ่งกว่าเดิม แม้ร่างกายจะถูกฝึกฝนมาอย่างดีแค่ไหน แต่การถูกอัดซ้ำรอยเดิมอีกครั้งก็เกินกว่าร่างกายที่จะรับไหว ดวงตาของเทากระตุกและเบิกโพลงขึ้นมาแต่ไม่ใช่เพราะความโกรธ แต่เป็นความเจ็บปวดที่วิ่งแล่นไปทั่วทั้งร่างที่ฝังไว้กับกำแพง

“พี่เทา...” ดาเนะที่มองเห็นเหตุการณ์ที่พี่ของตนโดนอัดกระแทกอย่างเต็มแรงเริ่มหวาดกลัว อีกด้านของจิตใจรับรู้ถึงความเจ็บปวดที่พี่ของตนได้รับเช่นกัน “แกคงสงสัยสินะว่าทำไมข้าถึงพูดเรื่องพี่ที่แกรักนักหนาว่าเป็นแค่ร่างปลอม” ตะกวดคุ้มกฎเดินตรงมายังดาเนะที่นอนด้วยความหวาดกลัวกับคำปริศนาที่ได้รับฟัง แม้ตัวจะเปรอะเปื้อนด้วยซากสำรอกและของขับถ่าย แม้จะมีกลิ่นเหม็นเน่าลอยโชยจนวิงเวียนหรือเนื้อตัวสกปรกและคันไปทั้งตัว แต่ความจริงเกี่ยวกับพี่ชายของตนนั้นบดบังความรู้สึกเหล่านั้นทั้งหมดด้วยความหวาดกลัว

“มันเหม็นโว้ยไอ้กิ้งก่าซกมกนี่” เสียงตวาดพร้อมกับหมัดที่อัดลงไปบนท้องที่บอบช้ำจนขึ้นรอยม่วง ดาเนะที่โดนอัดเข้าไปที่ท้องลำตัวกระตุก น้ำตาแห่งความเจ็บปวดและดวงตาเบิกโพลงทรมาน ปากทั้งสองอ้าพะงาบๆร้องอะไรไม่ถูกทั้งจากอาการจุกและเจ็บในเวลาเดียวกัน

“ดาเนะ!!!” เทาร้องตะโกนออกมาที่เห็นภาพน้องชายของตัวเองทรมานอย่างสาหัส “แก น้องข้าไม่เกี่ยวทำไมแกต้องทำกับดาเนะแบบนั้น ถ้าจะทำก็มาทำที่ข้าสิว้อย” เทาตวาดเกรี้ยวกราดกลับไปแต่ไม่ได้คำตอบอะไรกลับมานอกจากเสียงหัวเราะอย่างวิปราศ

“หึๆๆ นี่สิที่ข้าอยากเห็น สีหน้าที่ทรมานๆแบบนี้เนี่ยข้าชอบที่สุด เพื่อตอบแทนที่แกทำให้ได้เห็นภาพแบบนี้ ข้าจะเฉลยให้พวกแกสองพี่น้องละกัน” ตะกวดคุ้มกฎเงยขึ้นไปเหนือหัวของตนซึ่งมีฟองน้ำที่กำลังค่อยๆฉายภาพอะไรบางอย่างขึ้นมาลางๆแต่ค่อยๆชัดเจนขึ้น

“แกก็ดูด้วยล่ะ ว่าที่แท้จริงของแกนั้นมันคืออะไร ไอ้ร่างปลอมที่มาจากการทดลองของข้า” ภาพบนฟองน้ำเริ่มการดำเนินภาพบางอย่างขึ้นมาเหมือนกับเหตุการณ์ในอดีต ภาพที่ปรากฎนั้นคือภาพของตะกวดตัวหนึ่งที่มีหน้าตาคล้ายกับเทา แต่ด้วยอายุวัยที่ต่างกัน ตะกวดที่เห็นในภาพเป็นวัยเด็ก ซึ่งเป็นภาพของตะกวดคุ้มกฎในสมัยเด็กนั่นเอง

“หึๆๆ ถ้าข้าคิดไม่ผิด มันจะต้องสำเร็จอย่างแน่นอน” ภาพของฟองน้ำฉายไปด้านหน้าซึ่งตะกวดที่กำลังหัวเราะนั้นกำลังใช้ของมีคมลักษณะเหมือนมีดเฉือนลงไปบนเนื้อข้อมือของตนออกมา ด้วยความคมของมีดทำให้สามารถเฉือนเนื้อออกมาได้อย่างง่ายดาย

“อักกก เอาวะ เพื่อพลังและอำนาจที่มากยิ่งขึ้น ข้ายอมพลีร่างนี่เพื่อรับร่างที่มีพลังมากกว่าเดิมหลายเท่า” สิ้นสุดประโยค ตะกวดคุ้มกฎร่างเด็กก็ยกมือตัวเองขึ้นสูงเหนือหัวตัวเอง หยดเลือดจากข้อมือค่อยๆไหลลงบนศรีษะเป็นสายบางๆ หยดสายเลือดค่อยๆชโลมจากศรีษะไปจนถึงช่วงอกกว้างจึงเอามือลง จากนั้นร่างที่มีรอยเลือดก็ค่อยล้มตัวลงนอนบนวงอักขระอะไรบางอย่างบนแท่นหิน ซึ่งเป็นแท่นหินเดียวกันกับที่ดาเนะนอนอยู่

“เพื่อร่างใหม่ที่ดีกว่า เพื่อพลังที่เปี่ยมล้น ข้าขอแลกเปลี่ยนพลังนั้นกับร่างของข้า” เสียงที่เอ่ยมานั้นค่อยๆแผ่วเบาลงและดับลงไปในที่สุด ดวงตาทั้งสองข้างที่ลืมอยู่ค่อยๆปิดลงช้าๆอย่างอ่อนเพลีย หน้าท้องและอกที่มีการขยับขยายนิ่งสนิท เสียงลมหายใจหยุดสนิทเหลือไว้แต่ความเงียบงัด แท่นหินที่มีอักขระเวทมนต์ส่องแสงสีดำพร้อมกับไอควันสีดำสนิทพุ่งออกมา ควันนั้นค่อยๆปกคลุมไปทั่วบริเวณแท่นหินจนเกิดกลุ่มหมอกควันสีดำสนิท แท่นหินและร่างไร้ชีวิตถูกกลืนจนหายไป จากนั้นกลุ่มไอและควันดำค่อยอัดตัวเองลงไปในร่างที่ไร้วิญญาณนั้นจะเป็นรูปตะกวดเด็กขึ้นมา แล้วควันนั้นก็เริ่มเปลี่ยนสีและค่อยๆปรากฎเนื้อหนังขึ้นมาจนเป็นร่างตะกวดเด็กที่เหมือนกับร่างบนแท่นหินทุกอย่าง ทั้งหน้าตา น้ำเสียง และรูปร่างที่สมส่วน

“นี่น่ะหรือร่างใหม่ ไม่เห็นจะเท่หรือมีอะไรพิเศษขึ้นมาเลย นึกว่าเขาจะงอกหรอมีปีกเท่เสียอีก” ตะกวดร่างที่เกิดจากควันพลิกตัวหันไปมาสำรวจร่างตัวเอง ซึ่งสีหน้าที่แสดงออกมาค่อนข้างไม่พอใจนัก “แต่แค่ได้พลังที่เปี่ยมล้นแบบนี้ขึ้นมาก็พอใจแล้ว” จากใบหน้าที่ไม่พอใจเปลี่ยนมาเป็นแสยะยิ้มและแบมือขึ้นมาในระดับสายตาของตัวเอง ออร่าและไอสีดำนั้นปรากฎขึ้นมาบนมือให้เห็นโดยทันที

“อืมมม ใช้ได้เลย แค่ยังไม่ทำอะไรพลังมันก็แทบเอ่อล้นออกมาแบบนี้สิถึงจะเจ๋ง” หลังจากที่พอใจกับพลังที่ได้รับมานั้น ตะกวดร่างเด็กก็หันไปมองยังร่างเก่าของที่ยังคงนอนสงบนิ่งบนแท่นหินที่ทำพิธี “หึ คิดว่าไอร่างเปล่านี่จะหมดประโยชน์แล้วซะอีก แต่มันก็ยังมีประโยชน์อีกเหมือนกันแหะ” ตะกวดคุ้มกฎค่อยๆเดินตรงไปยังร่างของตัวเองจนถึงและวางมือแนบหน้าไว้

“ไหนๆข้าก็ได้พลังที่วิเศษนี้มา งั้นข้าให้นายเลือกละกันว่าอยากให้เอาอะไรจากร่างใหม่นี้ไปใส่ในร่างทิ้งของข้า ข้าให้นายเลือกเอาเองเลยเต็มที่” หลังจากที่ถามกับใครบางตัวซึ่งในห้องมีเพียงหางเดียวที่อยู่ มือที่แนบลงบนหน้าก็ส่องสว่างเป็นไอพลังสีขาวก่อนที่จะหายไปกลับมาเป็นออร่าสีดำห่อหุ้มอีกครั้ง

“อ๋อ เลือกส่วนที่ไม่เข้าพวกกับพลังจิตมืดออกไป เพื่อให้ร่างกายดูดซับและกลั่นพลังในร่างได้เต็มที่โดยไม่มีส่วนอื่นขัดขวางได้ ถึงจะพูดอะไรไม่เข้าใจแต่ก็ดูน่าจะดีต่อไปในอนาคตนะ” ตะกวดคุ้มกฎ”พูดโต้ตอบกับตัวเองก่อนที่จะเดินจากไปโดยทิ้งร่างของตนไว้ที่แท่นหินเพียงลำพัง แต่หน้าอกและช่วงท้วงที่เคยนิ่งสนิทนั้นเริ่มกลับมาเคลื่อนไหวอีกครั้ง แล้วภาพบนฟองน้ำก็ดับสลายไป

“ก็เนี่ยล่ะนะ สรุปก็คือไอ้บ้ากล้ามอย่างแกก็คือส่วนนึงของข้าที่มันไร้ประโยชน์อีกต่อไปแล้ว ข้าถึงได้เลือกทิ้งมันออกไปจากร่างข้า แต่ดูเหมือนข้าคิดผิดเองที่ปล่อยให้ไอ้ร่างไร้ประโยชน์อย่างแกมีชีวิตต่อไป” เทาที่เห็นภาพความจริงทั้งหมดกับตัวตนของตัวเองเริ่มสูญเสียความเป็นตัวของตัวเอง แววตาทั้งสองเริ่มขุ่นมัวเหมือนกำลังระแวงและไม่เชื่อกับสิ่งที่ตัวเองเห็น

“ไม่!!! เป็นไปไม่ได้ ข้าเนี่ยนะคือส่วนหนึ่งของแก เป็นไปไม่ได้เด็ดขาด!!!” เทายังคงไม่ยอมรับความจริงกับภาพที่เห็นและพยายามพูดโน้มน้าวตัวเองไม่ให้คล้อยตาม ตะกวดคุ้มกฎที่เห็นท่าทางที่เปลี่ยนไปของเทาเริ่มรู้สึกชอบใจกับภาพที่เห็น “แล้วแกคิดว่าความสามารถของข้าที่ย้อนเวลาในอดีตให้กลับมาเกิดขึ้นอีกครั้งเป็นเรื่องที่ข้าโกหกอย่างงั้นหรอ” ฟองน้ำเหนือหัวเริ่มปรากฎฉายภาพขึ้นมาให้เห็นอีกครั้ง โดยเป็นภาพอดีตต่างๆของเทาที่ผ่านมาไม่นานมานี้ รวมถึงทั้งภาพที่เทาแอบดึงหางวีในห้องขัง ภาพที่ดาเนะกำลังโดนอัดอาหารเข้าท้องจนแน่น ภาพที่ถูกปั้นจั่นจาม่อนอัดกระแทกท้องของดาเนะ รวมไปถึงภาพเหตุการที่เทาเข้าทำร้ายตะกวดคุ้มกฎ และภาพของตัวเองที่กำลังถูกอัดติดผนังได้ฉายขึ้นมาก่อนที่จะดับไป

“ก...แก...แกจะทำอะไรกับดาเนะ” ตะกวดเทาเริ่มร้องโวยวายอีกครั้งเมื่อเห็นตะกวดคุ้มกฎเข้าใกล้ดาเนะจนติดแท่นหินนั้น “ข้าแค่คิดอะไรสนุกๆได้บางอย่าง ก่อนที่ข้าจะทรมานให้น้องแกตาย ข้าจะให้แกได้รับรู้ความรู้สึกทรมานที่น้องแกได้รับน่ะสิ โดยข้าจะเลียนแบบการทรมานนั้นไปหาแก ซึ่ง...” ตะกวดคุ้มกฎเงียบเสียงลงพร้อมกับสบัดมือตัวเองไปยังเทาที่ยังคงอัดติดผนังอยู่

“แกจะ...อุ...ท..ท้องข้า” เทาเริ่มรู้สึกอะไรบางอย่างในกระเพาะของตนเองที่ค่อยๆเพิ่มปริมาณมากขึ้นอย่างช้าๆ “ข้าก็แค่จะให้แกได้อิ่มท้องเหมือนอย่างที่น้องแกท้องเป่งจนแทบระเบิดนั่นล่ะ ถึงข้าอยากจะอัดให้ท้องแกมันระเบิดก็เถอะ แต่ข้าก็ทำได้แค่ทำให้มันเหมือนกับอดีตซึ่งแกไม่ได้ท้องระเบิดแตก แกก็อึดอัดแน่นท้องกลับไปแบบเก่าก็แล้วกัน”

แล้วภาพบนฟองน้ำก็เริ่มแสดงอะไรบางอย่าง ซึ่งเป็นภาพที่กำลังกินดื่มกับลูกน้องกันอย่างสนุกสนาน โดยที่เทานอนท้องเป่งนูนโตเสมือนอัดไบสันได้ครึ่งตัว ร่างกายเหงื่อท่วมเหมือนโดนราดน้ำจนตัวขึ้นมัน แต่เป็นเพราะเหงื่อทีแตกพลานไหลออกมาเพราะความทรมาน "ท้องข้า....จะระเบิดแล้ว โอยยย... ช่วยด้วย" เสียงโอดครวญของเทาดังขึ้นมาก่อนที่จะสลายหายไปบนฟองน้ำ

ตะกวดคุ้มกฎยังคงคงแขนนั้นไว้และคอยจับตามองเทาที่พยายามสลัดดิ้นไปมาแต่ไม่สามารถทำได้ เพราะร่างกายที่ถูกฝังจมไปกับกำแพงหินแน่นกับร่างกายที่บอบช้ำบาดเจ็บ เทาเริ่มรู้สึกแน่นท้องขึ้นเพราะอาหารถูกเติมจนเต็มกระเพาะ แต่อาหารนั้นยังคงถูกอัดเข้าไปในท้องเรื่อยๆอย่างไม่หยุด สีหน้าของเทาเริ่มอึดอัดทรมาน เม็ดเหงื่อเริ่มผุดบนใบหน้าและร่างกายกำยำจนท่วมไปทั้งตัว เพราะอาหารที่แน่นท้องมากขึ้นจนเริ่มนูนเป่งขึ้นมาเล็กน้อย


“ส่วนแกไอ้กิ้งก่า จงดูความทรมานของพี่แกซะ แกจงเจ็บปวดและหวาดกลัวให้มากยิ่งขึ้น เพื่อให้ความหวาดกลัวนั้นมาเป็นอาหารให้กับข้าจิตมืดตัวนี้”


Top
Offline Profile  
 
Display posts from previous:  Sort by  
Post new topic Reply to topic  [ 2040 posts ]  Go to page Previous  1 ... 183, 184, 185, 186, 187, 188, 189 ... 204  Next

All times are UTC + 7 hours


Who is online

Users browsing this forum: No registered users and 1 guest


You cannot post new topics in this forum
You cannot reply to topics in this forum
You cannot edit your posts in this forum
You cannot delete your posts in this forum
You cannot post attachments in this forum

Jump to:  
cron
Powered by phpBB © 2000, 2002, 2005, 2007 phpBB Group
Theme created StylerBB.net & kodeki