Last visit was: It is currently Mon Dec 09, 2019 12:05 pm


All times are UTC + 7 hours




Post new topic Reply to topic  [ 2040 posts ]  Go to page Previous  1 ... 110, 111, 112, 113, 114, 115, 116 ... 204  Next
Author Message
 Post subject: Re: Ficต่อตอนยาวๆของดาเนะ Sc3. ตอน6
PostPosted: Tue Nov 16, 2010 7:30 pm 
ฮีโร่มาสเตอร์

Joined: Sun Aug 01, 2010 12:47 pm
Posts: 1973
fushigidane wrote:
ก็พึ่งจะบอกไปว่าคิดถึงๆ มาสารภาพรักอะไรลองนัท (จับลิงนัทลงบ่อแล้วโยนโดรุกล้ามๆลงไป)


คำผิด :o
ผิดนิดนึง ไปไกลเลยนะนั่น :lol:

ปล.ยังไม่ได้อ่านตอนใหม่เลยครับ ช่วงนี้การบ้านเยอะมากๆๆๆๆๆๆๆ ของมากๆๆๆๆ เนื่องจาก
จบกีฬาสี การบ้านก็จะเทมา :lol:

ไว้วันหยุดนี้ ถ้าไม่มีอะไรจะมาอ่านนะครับ :mrgreen:

_________________
ImageImage

Image


Top
Offline Profile  
 
 Post subject: Re: Ficต่อตอนยาวๆของดาเนะ Sc3. ตอน6
PostPosted: Tue Nov 16, 2010 7:52 pm 
ฮีโร่มาสเตอร์
User avatar

Joined: Sun Jun 27, 2010 9:48 am
Posts: 1127
Location: Ionia
ร้ายมาก.. ร้ายมาก... ร้ายที่สุด!!

กรี๊สสส ท่านอเคเซียถึงกับวางแผนและเตี๊ยมกับเสลธเพื่อรอคำสารภาพรักโดยเฉพาะเลยนะเนี่ย

นี่สินะธาตุแท้ของเทพแห่งแสง(สีม่วง) โฮะๆๆๆๆๆ :lol:

_________________
Image
Image
I'm a rising celebrity, hug me, hug me, hug me now!!


Top
Offline Profile  
 
 Post subject: Re: Ficต่อตอนยาวๆของดาเนะ Sc3. ตอน6
PostPosted: Tue Nov 16, 2010 8:18 pm 
Summoner
User avatar

Joined: Fri Jul 24, 2009 11:26 am
Posts: 243
กำไม่ได้อ่านตั้งหลายตอน TT กีฬาสีทำพิษ งานสั่งเยอะกว่าเดิม มีจัดพาเหรดอีก

เวลาอ่านน้อยมากๆๆๆ เรื่องไปถึงไหนแล้วละเนี้ยยย :cry: :cry:

_________________
Image
Waiting for Hayate Season3


Top
Offline Profile  
 
 Post subject: Re: Ficต่อตอนยาวๆของดาเนะ Sc3. ตอน6
PostPosted: Wed Nov 17, 2010 6:22 pm 
ฮีโร่มาสเตอร์
User avatar

Joined: Fri Nov 20, 2009 2:59 pm
Posts: 3104
Location: สมุทรปราการ
งดฟิคหนึ่งวันนะครับ มัวแต่วาดรูปเล่นมากไปหน่อย(4ชม.) เลยได้ภาพอย่างที่ลงเอาไวเแล :oops: ทุกรูปเป็นดาเนะหมดเลยนะ ส่วนที่ไม่ค่อยชัดเพราะใช้web camน่ะ

viewtopic.php?p=168477#p168477


Top
Offline Profile  
 
 Post subject: Re: Ficต่อตอนยาวๆของดาเนะ Sc3. ตอน7
PostPosted: Fri Nov 19, 2010 7:19 pm 
ฮีโร่มาสเตอร์
User avatar

Joined: Fri Nov 20, 2009 2:59 pm
Posts: 3104
Location: สมุทรปราการ
“ดาเนะ ไปกัน” วีชักชวนดาเนะที่กำลังส่องกระจกบานใหญ่ในห้องน้ำ เพื่อตรวจควมเรียบร้อยของชุดและหน้าตา หลังจากที่ทั้งคู่ต่างหลั่งน้ำตาให้กับความปิติของการกลับมาพบกันอีกครั้ง ดวงตาของกิ้งก่าสีเหลืองทั้งคู่นั้นต่างมีรอยช้ำ และตาแดงด้วยกันทั้งคู่ จึงเข้ามาเปลี่ยนชุดและล้างหน้าให้เรียบร้อยก่อนที่จะออกไปทานมื้อพิเศษ ที่เทพอเคเชียได้จัดไว้ให้

“อือ” ดาเนะขานรับและเดินออกจากห้องน้ำที่วียืนรออยู่ ทั้งคู่ต่างเดินไปด้วยกันยามพลบค่ำจนถึงสวนแห่งแสง ซึ่งเป็นสถานที่จัดงานของเทพอเคเชีย สถานที่แห่งนี้จึงมีเสียงแห่งความมีชีวิตชีวาและความสนุกสนาน เหล่าหางหน่วยอัลฟ่าต่างกำลังสนุกกับการกินดื่มทีโต๊ะบริเวณริมทะเลสาบ นอกเสียจากแพนด้าน้อยที่นอนสลบเหมือดหมดแรงบนเตียงขนาดเล็ก

“อ๊ะ วี ตรงนี้ๆ” วาฬกิลที่ยืนดักรอบริเวณทางเข้าสวนแห่งแสงโบกหอกไปมาเป็นสัญญาณ วีกับดาเนะที่เดินมาด้วยกันนั้นได้ยินเสียงกิลจึงเดินหากิล “ดีใจด้วยนะวี ที่เจอดาเนะแล้วน่ะ เดี๋ยวไปหาอะไรกินกันนะ มีเยอะแยะไปหมดเลย” ระหว่างที่ทั้งสามตัวเดินไปทางโต๊ะจัดเลี้ยงนั้น กิลก็แสดงความยินดีให้กับวีเพื่อนของตน แต่วีที่ได้รับฟังนั้นกลับแปลกใจว่าทำไมกิลถึงไม่โกรธตน ทั้งที่ตัววีเองนั้นก่อเรื่องไว้มากมาย อีกทั้งยังหลอกเพื่อนๆเหล่าDRด้วยเพื่อที่จะได้หาทางไปหาดาเนะ

“กิล” วีเอ่ยชื่อขึ้นมาด้วยเสียงที่ไม่สู้ดีนัก เพราะถ้านับในหน่อยอัลฟ่าแล้ว ถือว่าเป็นการกระทำที่ยากต่อการให้อภัยเพราะเล็งเห็นผลประโยชน์ส่วนตัว ซึ่งวีนั้นรู้ดีในความผิดนี้ดี

“...ถือว่าไม่มีอะไรเกิดขึ้นละกัน” กิลกล่าวตอบด้วยเสียงที่นิ่งซึ่งเป็นความกดดันเอกลักษณ์ของกิลเอง วีได้ยินนั้นต้องเงียบลงทันทีเพราะรู้ว่ากิลโกรธ แม้ดาเนะจะไม่รู้จักกิลดีนัก แต่ก็รับรู้ได้ถึงบรรยากาศที่กิลสร้างขึ้นมา วีเดินหางตกคอตกเดินตามกิลไป

“กิล ข้าพเจ้า...” วีอยากจะเอ่ยคำขอโทษก็ไม่กล้าพอ “ไม่เป็นไรวี พวกเราเข้าใจความรู้สึกนั้น ถ้าพวกเราเป็นเหมือนอย่างวี พวกเราก็คงเลือกที่จะทำแบบวีเหมือนกันน่ะแหละ เพราะฉะนั้น พวกเราจะทำเป็นเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น” วีที่ได้ฟังคำตอบจากกิลแล้วนั้นยังรู้สึกไม่ดีอยู่ ซึ่งดาเนะที่เดินตามมานั้นก็มีท่าทีไม่ต่างจากวีเช่นกัน เพราะเหตุผลต้นเรื่องเลยนั้นคือตัวดาเนะที่ทำให้วีเกิดอาการคลั่งขึ้นมา

“แค่เห็นวีกลับมาปรกติไม่เป็นอะไร พวกเราก็ดีใจแล้วล่ะวี เพราะวียังไม่ค่อยฟื้นตัวดีมากเลย แล้ววีทำอะไรหุนหันลงไป พวกเราต่างกังวลมากเลยนะ เพราะฉะนั้น มันจะไม่เกิดอีกเป็นครั้งที่สองนะวี มีอะไรก็ปรึกษาพวกเราบ้างก็ได้นะวี พวกเราเป็นเพื่อนกันนี่นา” กิลบอกความจริงที่เหล่าDRนั้นรู้สึกกับวีให้ฟัง ซึ่งทั้งสามตัวก็เดินมาถึงโต๊ะจัดงานแล้ว เหล่าเพื่อนๆของวีที่กำลังกินอยู่นั้นหยุดการกินลง และเดินกรูเข้ามาหาวีและดาเนะด้วยความชื่นมื่นยินดี ไม่มีหางตัวไหนที่มีท่าทีโกรธหรือเสแสร้งทำให้เห็น การกระทำและรอยยิ้มที่ปรากฎออกมานั้นล้วนแสดงออกมาถึงความจริงใจ วีรู้สึกมีความสุขที่เพื่อนๆของตนนั้นยังเป็นห่วง วีตอนนี้ถูกเพื่อนๆรุมล้อมจนดาเนะแยกตัวออกมาห่างๆและมองวีที่เพื่อนต่างให้ความสนใจ

“น้องโอเมะน่ารักมากๆเลยนะ ผิวก็สวย ตาก็โตเป็นประกาย แถมยังเก่งด้วย” แกะบายะกำลังสาธยายรุ่นน้องของตนเอง ซึ่งเหล่างหางต่างเล่าประสบการณ์การฝึกหน่วยอัลฟ่าที่สองอย่างสนุกสนาน มีทั้งเรื่องสนุกและเรื่องเจ็บตัวปะปนกันไป “แล้วทำไมลิงนัทไม่เห็นได้เศษเสี้ยวอย่างฝั่งแกะบ้างล่ะเนี่ย” ลิงแบงค์บ่นอิดออดไม่พอใจกับรุ่นน้องของตนเอง “ทำไมหรอแบงค์” เพนกวิ้นเจ็ทถามขึ้นมาเพราะอยู่ในวงสนทนาด้วย

“ก็เจ้านัทน่ะ เรียนก็ไม่เรียน ยังแปรพักตร์อยู่กับฝั่งแกะเผาเรื่องชาวบ้านไปทั่ว เฮอะ” ลิงแบงค์บ่นออกมาอย่างไม่พอใจแต่โดนแกะบายะเอานิ้วจี้ที่หน้าผาก “ก็ใครกันล่ะที่นอนขี้เกียจไม่ยอมสอนสักที จนน้องเขาเบื่อเลยมานั่งคุยด้วย” แกะบายะแก้ต่างให้ซึ่งเป็นความจริง ลิงแบงค์นิ่งเงียบพูดอะไรไม่ออก ได้แต่ก้มหน้ารับความผิด

“ก็ไม่เห็นมีน่ารักๆแบบโอเมะมาบ้างเลยนี่ เค้าก็อยากมีรุ่นน้องน่ารักๆเหมือนกันบ้างนะ” ลิงแบงค์หลบสายตาพลางเอานิ้วชี้มาจี้กันเพราะเขินอายที่อยากมีรุ่นน้องน่ารักๆ “บายะคิดว่าน้องนัทเค้าก็น่ารักดีออก นิสัยกันเองแบบน่ารักๆ แถมคุยสนุกอีกด้วย บายะให้คะแนน 8/10 สำหรับลิงนัทเลยนะ” บายะเชียร์ให้ลิงแบงค์กลับมาปรกติเดิมอีกครั้งหลังจากที่ไม่ค่อยพอใจกับลิงนัทเท่าที่ควร

“แบงค์ยังดี น้องเค้ายังไม่มีอะไร แต่ของเจ็ทสิ เจ็บตัวกันตามๆกันเลยด้วยซ้ำ” เสียงของเจ็ทได้ยินไปถึงกิลที่กำลังนั่งกินปลาหมึกเสียบไม้อยู่จนสำลัก “กิล” ลิงแบงค์กับแกะบายะเห็นท่าทางแปลกๆของกิลที่มีปฏิกิริยาทันทีหลังสิ้นเสียงของเพนกวิ้นเจ็ท

“เออๆ เล่าก็ได้” วาฬกิลเดินมาหาพลางเล็มปลาหมึกไปพลาง กิลกับเจ็ทเริ่มเล่าเรื่องราวที่เกิดขึ้น ซึ่งในตอนนี้เพนกวิ้นนัทก็ได้มาเข้าร่วมสนทนาและเล่าเรื่องประกอบร่วมไปด้วย เมื่อเล่าจบ ลิงแบงค์กับแกะบายะต่างเดินเข้ามาจับลูบคลำตัวของเจ็ทในทันที

“เจ็ท นี่เจ็ทจริงๆหรอนี่” ลิงแบงค์ลูบๆหางของเพนกวิ้นนักเวท “แบงค์ อย่าทำแบบนี้กับเจ็ทสิ น่าเกลียด” บายะที่ห้ามปรามนั้นกำลังจับท้องของเจ็ทไปมาเหมือนตุ๊กตาด้วยท่าทีที่สนใจ “ว่าแต่เขา เธอก็ไม่น้อยหน้าเหมือนกันแหละ” ลิงแบงค์แขวะซึ่งกำลังสนุกกับการจับกางของเจ็ท ซึ่งตอนนี้หน้าของเจ็ทนั้นนิ่วงอด้วย ความรำคาญ ตาของเจ็ทเริ่มขวางและมีเส้นเลือดขอดขึ้นมาบนใบหน้า

“ทั้งคู่น่ะแหละเมื่อไรจะเลิกจบเจ็ทสักที” เสียงของเจ็ทลอดไรฟันออกมาเพราะกำลังกลั้นความโกรธอยู่ “อุ๊ย แหะๆ” ลิงแบงค์และแกะบายะหัวเราะแหะๆพร้อมกันทั้งคู่ก่อนที่จะเลิกสำรวจเนื้อตัวของเจ็ท

“เหนือฟ้ายังมีฟ้า เหนือกว่าเรื่องของเจ็ทนั้นยังมีเด็ดกว่าอีกเยอะ” โดรุเดินถือถาดแก้วน้ำผลไม้ใบใหญ่มาทางกลุ่มของเจ็ท ทุกตัวต่างรับแก้วน้ำผลไม้มาคนละใบ เมื่อทุกตัวมีแก้วน้ำผลไม้มาแล้วต่างรวมตัวกัน ซึ่งทั้งวีและดาเนะก็ร่วมกลุ่มเหมือนกัน

“แต่ก่อนที่จะเรื่องเด็ด ขอฉลองให้กับวีที่ไม่เป็นอะไร และการกลับมาอย่างสวัสดิภาพของดาเนะ เอา ชนให้กับคู่กิ้งก่าของพวกเราหน่อย” เหล่าหางทุกตัวต่างเฮขึ้นมาพร้อมยกแก้วขึ้นสูงหลังจากที่วาฬกิลเกล่าปฐมนำขึ้นมา และทุกตัวต่างสะบัดแก้วเบาๆเหมือนกับการชนแก้วกลางอากาศก่อนที่จะลงมือดื่มแต่ไม่มากก่อนที่จะหยุดลงมา ดาเนะได้ดื่มไปเพียงอึกแรกนั้นต้องหยุดดื่มและยกแก้วลงทันที ซึ่งเหล่าหางต่างๆก็หยุดดื่มลงหลังจากดื่มไปได้เพียงอึกสองอึกเท่านั้น

“และเรื่องที่น่าประทับใจที่สุด คงจะไม่พ้นเรื่องของแพนด้าน้อยของพวกเรา ที่เกิดอะไรต่างๆมากมายจนมีชื่อเสียงโด่งดังทั่วเมืองแห่งแสงแล้วในตอนนี้ เอ้า เฮ” ทุกตัวต่างเฮให้อย่างสุดใจนอกจากดาเนะที่ไม่รู้เรื่องอะไร เหล่าหางยกแก้วขึ้นสูงและกระดกดื่มน้ำผลไม้แก้วใหญ่จนหมดแก้ว

“สุดยอดจริงๆ ทั้งอาหารและเครื่องดื่มที่ท่านอเคเชียมอบให้นั้นอร่อยอย่างไม่มีที่ติ” กิลเชยชมกับมื้ออาหารมือพิเศษมือนี้อย่างอารมณ์ดี สีหน้าของกิลขึ้นสีแดงเรื่อๆข้นมาจางๆ ซึ่งเหล่าหางทุกตัวนั้นก็เป็นเหมือนกันหมดหลังจากที่ต่างยกแก้วดื่มจนหมด เหล่าหางทุกตัวเริ่มมีท่าทีที่เปลี่ยนไปทันทีหลังจากดื่มน้ำผลไม้แก้วใหญ่นี้เข้าไปนอกจากดาเนะ

“ทำไมน้ำมันรสออกขมๆแล้วก็ฝาดจังเลยน่ะวี” ดาเนะหันไปหาวีที่ตอนนี้หน้าแดงและกำลังจับหน้ากตัวเองเหมือนจะเซล้มลงไป แต่ดาเนะวิ่งเข้าไปปะคองทัน “ดาเนะ ขอบใจนะ” วีขอบคุณและพยายามทรงตัวขึ้นมาอีกครั้งแต่ทำไม่ได้ “วี เป็นอะไรน่ะ” วียืนนิ่งอยู่กับที่ไม่ได้ เหมือนจะล้มทั้งเป็นจ้นล้มลงไปกองกับพื้น

“ดาเนะ ดูเหมือนข้าพเจ้าจะโดนมอมยาน่ะ” วีเอามือก่ายหน้าผากตัวเองและสีหน้าพะอืดพะอมทรมาน ดาเนะมองออกไปรอบๆซึ่งเหล่าหางDRทุกตัวนั้นอยู่ในสภาพที่เละเทะกันหมดแล้ว วาฬกิลลงไปนอนกับพื้นกลิ้งไปมาพร้อมกับกินอาหารไปด้วย ส่วนเพนกวิ้นทั้งสองต่างนั่งร้องให้ใกล้ๆกับกิล แต่ทั้งสามต่างไม่ลืมที่จะยกดื่มเครื่องดื่มให้เรื่อยๆ แกะบายะนั้นนั่งระบายทุกข์พลางตบหน้าลิงแบงค์ไปมา ซึ่งลิงแบงค์เป็นฝ่ายโดนอยู่ฝ่ายเดียวแต่ไม่สะทกสะท้านใดๆ เพราะแนงตบของบายะนั้นถือว่าค่อนข้างเบาเหมือนไม่ได้ตบ แต่เป็นลิงแบงค์ที่หน้าหันไปมาเหมือนโดนตบเต็มแรง ส่วนไบสันนนท์นั้นกลับหมุนตัวเหมือนกำลังเหวี่ยงขวานของตนเพื่อจะฝ่าวงล้อมคู่ต่อสู้ แต่คู่ต่อสู้นั้นเป็นอากาศธาตุที่ไร้ตัวตน

“วี ดูเหมือนทุกตัวจะโดนมอมกันหมดเลยล่ะ สภาพดูไม่ได้เลย” ดาเนะบอกสภาพการณ์ให้วีซึงกำลังนอนปวดหัวอยู่ “โชคดีที่ข้าพเจ้ารู้สึกแปลกๆกับเครื่องดื่ม เลยดื่มไปไม่มาก แต่ก็เกือบครึ่งแก้วไปแล้ว งานนี้ฝีมือเจ้าอากุแน่ๆ” วีบอกถึงตัวการณ์ที่ก่อเรื่องนี้ ซึ่งเป็นอย่างที่วีพูด เพราะตอนนี้อากุกำลังยกขวดๆหนึ่งเทผสมลงไปในโหลน้ำผลไม้จนหมดขวด ซึ่งหน้าของอากุนั้นเป็นสีแดงสนิทไปแล้วเพราะเมาให้กับเรื่องดื่มผสมเต็มที่แล้ว

“อ้าววว วี~~~ไม่เจอซะนานเลยมาดื่มกันสิ ขวดเน้อากุทำพิเศษเลยนะ เก็บว้ายยยเพื่องานพิเศษๆแบบเน้โดยชาเพาะเลย” อากุพูดออกมาไม่ค่อยชัดเจนมากนักแต่ยังพอจับใจความไดบ้าง “ดา~~~เนะ กับวี” อากุมองมายังคู่กิ้งก่าซึ่งดาเนะกำลังประคองวีลุกขึ้นมา โดยให้วีนั้นเกาะบ่าดาเนะไป “แบบเน้แล้ววว จะปายยยยหนายยยยกานนนน่ะ” อากุถามยานคางพลางนึกคิดอยู่ตัวเดียวโดยไม่สนใจรอบข้าง

“จาไป วีXดาเนะ FCหรอจ๊ะ” อากุแซวกิ้งก่าทั้งสองซึ่งตอนนี้ไม่อยู่ในสายตาแล้ว “เถ่อ อายก็ม่ายยยบอก” อากุยกโหลใบใหญ่นั้นขึ้นมากระดกครึ่งโหลก่อนที่จะถือโหลนั้นไปทางหมาแดงที่กำลังนอนปวดหัวอยู่เพราะฤทธิ์ของเครื่องดื่มที่ดื่มไปไม่มาก

“โด~~~รุ” อากุชะโงกหน้ามาหา “เป็นอารายยยน่ะ หน้าไม่เห็นดีเลยยย” อากุถามด้วยความเป็นห่วงเพื่อนร่วมเผ่าแม้จะอยู่ในสภาพเมาก็ตาม “เจ้าอากุ นี่แกแอบใส่อะไรลงปะ!!!” โดรุหยุดพูดลงทันทีเพราะอากุกระโจนตัวเองขึ้นคร่อมโดรุทั้งตัวจนจุก แพราะน้ำหนักของอากุและโหลน้ำรวมกัน

“นอกจากอากุจะนวดดดเก่งแย้ววว ยางพาสมใบไม้เก่งด้วยนะ” อากุผสมใบไม้ลงในโหลและยกโหลขึ้นมา ซึ่งโดรุได้แต่ส่ายหน้าไปมาแต่ร้องไม่ออกเพราะจุก ไม่รอช้า อากุก็จับโดรุกรอกเครื่องดื่มผสมนั้นเข้าปากโดรุอย่างโหดเหี้ยมจนหมด ร่างกายของโดรุเริ่มมีการเปลี่ยนแปลง แขนของโดรุขึ้นมัดกล้ามเป็นมัดๆพร้อมกับข่วงอกที่ใหญ่ขึ้นมาเพราะกล้ามเนื้อ

“อากุเห็นโดรุชอบปวดร่างกายยย เลยผสมใบไม้ที่มีส่วนช่วยเร่งกล้ามเนื้อให้โตขึ้น เท่านี้โดรุจาด้ายยไม่ปวดแล้วเพราะกล้ามเนื้อออแข็งแรง” อากุบรรยายสรรพคุณของสมุนไพรให้โดรุ ซึ่งโดรุเหมือนจะชอบใจกับสิ่งที่เกิดขึ้นกับร่างกายตนเอง

“โอ อย่างงงนี้ก็ม่ายยยต้องกลัวแล้วววสินะ” โดรุหน้าแดงตาปรือแต่ยิ้มอย่างพอใจกับร่างกายใหม่ที่เต็มไปด้วยกล้ามเนื้อ “ขอบจายยยนะอากุ “ โดรุยันตัวเองขึ้นมาซึ่งสูงกว่าอากุเกือบรึ่งหนึ่งเพราะกล้ามเนื้อที่โตขึ้น “แต่ทำมายยยมันร้อนจังเลยยยอะ” โดรุถอดชุดเกราะของตัวเองออกเผยให้เห็นร่างกายที่กำยำไปด้วยกล้ามเนื้อ

“ต้องไปว่ายยยน้ามมมสักหน่อยยย ไปว่ายยยน้ามมมกันนะอากุ” โดรุอุ้มร่างของอากุด้วยแขนเพียงแค่แขนเดียวไป “อ๊ะจริงสิ พาเจ้าลิงนัทด้วยยยดีกว่า” โดรุเดินไปยังลิงแบงค์ที่นั่งอยู่ริมทะเลสาบแต่โยกหัวไปมาเหมือนกำลังหลบอะไรบางอย่าง โดรุที่เดินมาถึงแล้วก็อุ้มลิงแบงค์ลงไปในทะเลสาบด้วยกัน ลิงแบงค์ที่เมาอยู่นั้นก็หน้าอกหมาป่าแดงแน่น ซึ่งโครงอกของโดรุตอนนี้กว้างขึ้นจนสามารถบังร่างของลิงแบงค์หรือหมาฟ้าอากุได้มิด

“ทำมายยยเหมือนเห็นโดรุกล้ามโต๊โต” ลิงแบงค์พูดออกมาขณะที่ยังเกาะหน้าอดของโดรุอยู่ ซึ่งตอนนี้โดรุกำลังลอยตัวกรรเชียงในน้ำอยู่ ซึ่งมีหมาฟ้าและลิงแบงค์อยู่บนหน้าอกขนาดใหญ่ของโดรุ “น้ำเย็นซาบายยยดีจัง” โดรุสบายใจที่ได้แช่น้ำเย็นๆและเป็นแพให้หางสองตัวที่อยู่บนอก

“โทษนะดาเนะ ข้าพเจ้านี่ใช้ไม่เลย แทนที่จะดูแลดาเนะ แต่ต้องให้ดาเนะมาดูแลแบบนี้” ดาเนะที่ประคองร่างวาถึงห้องแล้วนั้น ดาเนะค่อยๆปะคองร่างวีให้นอนลงบนเตียงอย่างช้าๆ “ไม่เป็นไรหรอกวี ก็วีสีหน้าไม่ดีเลย แล้วจะให้ปล่อยไว้หรอ” ดาเนะนั่งลงที่ขอบเตียงซึ่งวีนอนก่ายหน้าผากอยู่

“ตอนนี้ข้าพเจ้าปวดหัวตึบๆเลยล่ะ อูยยย” วีบอกความรู้สึกอาการของตนออกมา “ดาเนะ ข้าพเจ้าขอโทษนะ ความจริงข้าพเจ้าอยากจะชวนดาเนะนอนค้างหรอกนะ แต่เพราะข้าพเจ้าเป็นแบบนี้คงต้อนรับดาเนะไม่ได้ดีอย่างที่หวังไว้แล้ว” วีรู้สึกผิดกับที่ตัวเองไม่สามารถดูแลเพื่อนที่สำคัญของตัวเองได้ “ไม่เป็นไรวี ว่าแต่มีอะไรให้ช่วยมั้ยล่ะวี” ดาเนะไม่คิดอะไรมากและยังจะช่วยวีอีกด้วย

“ดาเนะ งั้นข้าพเจ้ารบกวนดาเนะปูทีนอนของดาเนะเองนะ ข้าพเจ้ามีฟูกอยู่ข้างในตู้น่ะ เอามาปูกับโซฟานะดาเนะ จะได้นอนสบายๆ” วีอธิบายวิธีการใหดาเนะฟัง “อือ เดี๋ยวทำเองนะ วีนอนพักเถอะ” ดาเนะรับเรื่องของวี “อือ งั้นข้าพเจ้าขอตัวก่อนนะ” วีพูดเสร็จก็หลับตาลงเพื่อที่จะพักผ่อนอาการปวดหัวของตน ดาเนะมองมาทางวีที่นอนก่ายหน้าผากด้วยสีหน้าที่ทรมาน “วี ถ้าไม่มีเราคงจะดีกว่านะ เราไม่อยากให้วีต้องมาเป็นอะไรเพราะเราอีกแล้ว” ดาเนะพูดออกมาเบาๆในขณะที่วีนั้นหลับแล้ว และเดินไปเปิดประตูให้เบาที่สุด

“ลาก่อนนะวี แล้วคงจะเป็นการลาตลอดไปจริงๆ ...ขอโทษนะวี” แล้วดาเนะก็เดินออกจากห้องของวีไป


Last edited by fushigidane on Wed Nov 24, 2010 9:02 pm, edited 1 time in total.

Top
Offline Profile  
 
 Post subject: Re: Ficต่อตอนยาวๆของดาเนะ Sc3. ตอน6
PostPosted: Fri Nov 19, 2010 7:22 pm 
ฮีโร่มาสเตอร์
User avatar

Joined: Fri Nov 20, 2009 2:59 pm
Posts: 3104
Location: สมุทรปราการ
ขอโทษด้วยที่ฟิคมาช้านะครับ มัวแต่วาดรูปอย่างเดียวเลย ตอนนี้ได้แรงบันดาลใจมาจากภาพๆนึงด้วยล่ะ viewtopic.php?f=19&t=7171&start=270 สามารถดูประกอบได้นะจ๊ะ :twisted:


Top
Offline Profile  
 
 Post subject: Re: Ficต่อตอนยาวๆของดาเนะ Sc3. ตอน6
PostPosted: Fri Nov 19, 2010 7:34 pm 
ฮีโร่มาสเตอร์
User avatar

Joined: Sun Jun 28, 2009 7:37 am
Posts: 1765
Location: TaleTails~
เป็นแรงบันดาลใจที่.. เอิ่ม... น่ากลัวดีนะฮะ...

เพิ่งรู้ว่าท่านดาเนะชอบแบบนี้นะเนี่ย... -/เซฟข้อมูล...

_________________
“Life is a big canvas and you should throw all the paint you can on it.”


Top
Offline Profile  
 
 Post subject: Re: Ficต่อตอนยาวๆของดาเนะ Sc3. ตอน7
PostPosted: Fri Nov 19, 2010 9:06 pm 
ฮีโร่มาสเตอร์

Joined: Sun Aug 01, 2010 12:47 pm
Posts: 1973
fushigidane wrote:
“นอกจากอากุจะนวดดดเก่งแย้ววว ยางพาสมใบไม้เก่งด้วยนะ” อากุผสมใบไม้ลงในโหลและยกโหลขึ้นมา ซึ่งโดรุได้แต่ส่ายหน้าไปมาแต่ร้องไม่ออกเพราะจุก ไม่รอช้า อากุก็จับโดรุกรอกเครื่องดื่มผสมนั้นเข้าปากโดรุอย่างโหดเหี้ยมจนหมด ร่างกายของโดรุเริ่มมีกรเปลี่ยนแปลง แขนของโดรุขึ้นมัดกล้ามเป็นมัดๆพร้อมกับข่วงอกที่ใหญ่ขึ้นมาเพราะกล้ามเนื้อ

“อากุเห็นโดรุชอบปวดร่างกายยย เลยผสมใบไม้ที่มีส่วนช่วยเร่งกล้ามเนื้อให้โตขึ้น เท่านี้โดรุจาด้ายยไม่ปวดแล้วเพราะกล้ามเนื้อออแข็งแรง” อากุบรรยายสรรพคุณของสมุนไพรให้โดรุ ซึ่งโดรุเหมือนจะชอบใจกับสิ่งที่เกิดขึ้นกับร่างกายตนเอง

“โอ อย่างงงนี้ก็ม่ายยยต้องกลัวแล้วววสินะ” โดรุหน้าแดงตาปรือแต่ยิ้มอย่างพอใจกับร่างกายใหม่ที่เต็มไปด้วยกล้ามเนื้อ “ขอบจายยยนะอากุ “ โดรุยันตัวเองขึ้นมาซึ่งสูงกว่าอากุเกือบรึ่งหนึ่งเพราะกล้ามเนื้อที่โตขึ้น “แต่ทำมายยยมันร้อนจังเลยยยอะ” โดรุถอดชุดเกราะของตัวเองออกเผยให้เห็นร่างกายที่กำยำไปด้วยกล้ามเนื้อ

“ต้องไปว่ายยยน้ามมมสักหน่อยยย ไปว่ายยยน้ามมมกันนะอากุ” โดรุอุ้มร่างของอากุด้วยแขนเพียงแค่แขนเดียวไป “อ๊ะจริงสิ พาเจ้าลิงนัทด้วยยยดีกว่า” โดรุเดินไปยังลิงแบงค์ที่นั่งอยู่ริมทะเลสาบแต่โยกหัวไปมาเหมือนกำลังหลบอะไรบางอย่าง โดรุที่เดินมาถึงแล้วก็อุ้มลิงแบงค์ลงไปในทะเลสาบด้วยกัน ลิงแบงค์ที่เมาอยู่นั้นก็หน้าอกหมาป่าแดงแน่น ซึ่งโครงอกของโดรุตอนนี้กว้างขึ้นจนสามารถบังร่างของลองแบงค์หรือหมาฟ้าอากุได้มิด

“ทำมายยยเหมือนเห็นโดรุกล้ามโต๊โต” ลิงแบงค์พูดออกมาขณะที่ยังเกาะหน้าอดของโดรุอยู่ ซึ่งตอนนี้โดรุกำลังลอยตัวกรรเชียงในน้ำอยู่ ซึ่งมีหมาฟ้าและลิงแบงค์อยู่บนหน้าอกขนาดใหญ่ของโดรุ “น้ำเย็นซาบายยยดีจัง” โดรุสบายใจที่ได้แช่น้ำเย็นๆและเป็นแพให้หางสองตัวที่อยู่บนอก


5555555555+

So funny XD
It very funny.

กด Like ณ บัด Now :lol:

fushigidane wrote:
“ลาก่อนนะวี แล้วคงจะเป็นการลาตลอดไปจริงๆ ...ขอโทษนะวี” แล้วดาเนะก็เดนออกจากห้องของวีไป


:o
ดาเนะจะไปแล้วจริงๆหรอครับ จะไปไหนหว่า

แล้วเรื่องนี้ จะมีตอนต่อไปมั้ยเนี่ย :twisted:

รออ่านตอนต่อไปดีกว่า :mrgreen:

เดี๋ยวผมทำสถิติให้นะครับ :mrgreen:

_________________
ImageImage

Image


Top
Offline Profile  
 
 Post subject: Re: Ficต่อตอนยาวๆของดาเนะ Sc3. ตอน6
PostPosted: Fri Nov 19, 2010 9:38 pm 
ฮีโร่มาสเตอร์

Joined: Sun Aug 01, 2010 12:47 pm
Posts: 1973
Statistics ฟิคของดาเนะ (นัีบจาก Word ที่ผมใช้บันทึกฟิคนี้)
บันทึกเมื่อวันที่ 19 พฤศจิกายน 2553
21:44 น.

Image

จำนวนหน้า (นับจากจุดเริ่มต้น ซึ่งรวมถึง ประวัติโดยย่อ)
170 หน้า (Angsana New 14 มีภาพแทรกประมาณ 3 หน้า)

จำนวนบรรทัด
5948 บรรทัด

จำนวนคำ
110171 คำ

ตัวอักษรทั้งหมด
404170 ตัวอักษร

จำนวนตอนทั้งหมด (รวมตอนย่อย และ ประวัติย่อ)
40 ตอน

Reply ทั้งหมด
1127 Replies

View ทั้งหมด
7559 Views

ขอขอบคุณเครื่องไม้เครื่องมือ
MS office Word 2003
Bigbug Webboard

_________________
ImageImage

Image


Top
Offline Profile  
 
 Post subject: Re: Ficต่อตอนยาวๆของดาเนะ Sc3. ตอน6
PostPosted: Fri Nov 19, 2010 9:40 pm 
เทพลม
User avatar

Joined: Wed Sep 30, 2009 12:27 pm
Posts: 364
Location: Unidentified
งะ ว่าและ ไอเดียมันคุ้นๆ
เสียงโดรุเข้มด้วยปะ 555+

/me ทำหน้า =w= แล้วจากไป

_________________
เมอซี่...อาจจะอยู่คนเดียวมากเกินไปจริงๆก็ได้นะ...
Image


Top
Offline Profile  
 
Display posts from previous:  Sort by  
Post new topic Reply to topic  [ 2040 posts ]  Go to page Previous  1 ... 110, 111, 112, 113, 114, 115, 116 ... 204  Next

All times are UTC + 7 hours


Who is online

Users browsing this forum: No registered users and 1 guest


You cannot post new topics in this forum
You cannot reply to topics in this forum
You cannot edit your posts in this forum
You cannot delete your posts in this forum
You cannot post attachments in this forum

Jump to:  
cron
Powered by phpBB © 2000, 2002, 2005, 2007 phpBB Group
Theme created StylerBB.net & kodeki