BigBugStudio Forum
http://www.bigbugstudio.com/forum/

[Fic]ตอนละยาวๆของดาเนะ 12/04 เส้นทางของเสลธ
http://www.bigbugstudio.com/forum/viewtopic.php?f=19&t=6909
Page 143 of 204

Author:  fushigidane [ Tue Feb 08, 2011 2:56 pm ]
Post subject:  Re: [Fic]ฟิคต่อตอนยาวๆของดาเนะ Sc5. ตอน5

Imageแถยืดเยื้อไปอีกหนึ่งตอน จากที่เหล่าหางหลายตัวโดนเล่นงานไปพอสมควรแล้วกับบทแปลกๆ คราวนี้คงต้องถึงหัวหน้ากลุ่มDRยังกิลบ้างล่ะนะ เพื่อความเท่าเทียมกันของทุกตัวที่โดนตามๆกันไป ซึ่งตอนเหล่านี้ได้แรงบันดาลใจเหล่าหางที่ไปรด.มาด้วยล่ะน่ะ อารมณ์เน่าๆแบบนั้นน่ะ(อารมณ์ตอนนี้ประมาณปลาบปลื้มกับการแถนี้อย่างสุดๆ เหมือนได้กินของอร่อยแบบในภาพเลย อืมมมม เยี่ยมยอด)

Imageและแล้วก็จะถึงClimaxจับจิ้นแก้แค้นเสียที แต่ตอนนี้เริ่มรู้สึกกลัวๆยังไงไม่รู้ อาจจะยกเลิกการจับจิ้นแก้แค้นและดำเนินเนื้อเรื่องต่อไปเลย (เอาเข้าจริงๆนี่ยังนึกไม่ออกเลยว่าจะแก้แค้นคืนยังไงด้วยซ้ำ)

และอย่าลืมตอบผลPollกันด้วยนะ ตื่นมาตี4เลยน่ามีอะไรพลาดเยอะเลย... หรือว่าเขียนตอน9โมงกว่า จำไม่ได้

Author:  SupakornNoMercy [ Tue Feb 08, 2011 10:00 pm ]
Post subject:  Re: [Fic]ฟิคต่อตอนยาวๆของดาเนะ Sc5. ตอน5

โปรดใช้วิราณญาณในการดูรูปด้วยน้า~ อย่าแตกตื่นกันเชียว
Quote:
รูปเสร็จแบบไม่ได้ลงสีเลยลวกๆมาก่อนละกัน
ไว้ผมว่างแล้วจะลงสีให้นะ ขอโทษจริงๆ
Image


/me แค่วาดตามเรื่องเท่านั้นเอง >w<

Author:  JJmall [ Tue Feb 08, 2011 10:29 pm ]
Post subject:  Re: [Fic]ฟิคต่อตอนยาวๆของดาเนะ Sc5. ตอน5

^
^
แอร๊ยยย สวยมว๊ากก จะว่าไปก็ตามเรื่องจริงๆแฮะ โดยเฉพาะกิ้งก่าสองตัวที่อยู่หน้าสุดและเด่นสุดในรูป โฮะๆๆๆๆ

จะว่าไป. ดาเนะจ๋า ย้ำจังเลยนะไอชั้นในตัวเดียวเนีย ตอนอาบน้ำบรรยาศซะ =_=

มีแววว่าจะได้คู่ กิลXแบงค์ โฮะๆๆๆ ร้ายนะเนี่ย หลายคู่เลย

Author:  fushigidane [ Wed Feb 09, 2011 3:10 am ]
Post subject:  Re: [Fic]ฟิคต่อตอนยาวๆของดาเนะ Sc5. ตอน5

เปล่าเจ๊ ที่ย้ำอะ เพราะตอนแรกถอดเกราะออกหมดกลัวจะเข้าใจว่ามันโป๊ไปเลยไง ไอครั้นจะบอกกางเกงในก็น่าเกลียด ก็เลยย้ำชั้นในไปเพราะคำมันกว้่าง

โอยยยยย สวยและสื่อถึงเรื่องราวย่อๆมากเลยอะมากเลยอะก่าเมอร์ซี่ ทุกตัวละครบอกลักษณะออกมาให้เห็นเลย ชบมากๆ ชอบจริงๆนะ ขอบคุณอีกครั้งนะก่าเมอร์ซี่

Author:  TailMon [ Wed Feb 09, 2011 4:13 am ]
Post subject:  Re: [Fic]ฟิคต่อตอนยาวๆของดาเนะ Sc5. ตอน5

fushigidane wrote:
Imageและแล้วก็จะถึงClimaxจับจิ้นแก้แค้นเสียที แต่ตอนนี้เริ่มรู้สึกกลัวๆยังไงไม่รู้ อาจจะยกเลิกการจับจิ้นแก้แค้นและดำเนินเนื้อเรื่องต่อไปเลย (เอาเข้าจริงๆนี่ยังนึกไม่ออกเลยว่าจะแก้แค้นคืนยังไงด้วยซ้ำ)




เดี๋ยวนะ... นี่คือเหตุผลใช่มั้ยเนี่ย !!!!!!!!!

ปล. ทีแรกกะจะวาดแฟนฟิค ตอนนี้ไม่เอาแล้วดีกว่า งอลๆ =w="

Author:  fushigidane [ Wed Feb 09, 2011 7:17 am ]
Post subject:  Re: [Fic]ฟิคต่อตอนยาวๆของดาเนะ Sc5. ตอน5

Imageสำหรับเทลนี่ไม่มีเหตุผลที่จะต้องจับจิ้นแก้แค้นเลยนะ เราต่างหากที่ควรจะโดนแก้แค้นจากเทล เพราะให้แต่บทเจ็บตัวมาตลอดเลย ทั้งโดนท่านอาร์มลงโทษ ทั้งกระดูกหักทั้งตัวนั่นอีก อย่างอลเค้าน้าเทล (เอาหางฟูๆล่อแมวเทล)

Author:  Shadow_Wolf [ Wed Feb 09, 2011 11:07 am ]
Post subject:  Re: [Fic]ฟิคต่อตอนยาวๆของดาเนะ Sc5. ตอน5

fushigidane wrote:
Imageสำหรับเทลนี่ไม่มีเหตุผลที่จะต้องจับจิ้นแก้แค้นเลยนะ เราต่างหากที่ควรจะโดนแก้แค้นจากเทล เพราะให้แต่บทเจ็บตัวมาตลอดเลย ทั้งโดนท่านอาร์มลงโทษ ทั้งกระดูกหักทั้งตัวนั่นอีก อย่างอลเค้าน้าเทล (เอาหางฟูๆล่อแมวเทล)


เราก็ไม่มีเหตุผลให้แก้แค้นเช่นกันเนอะ Image

Image เรามาเป็นพันธมิตรกันเถอะดาเนะ

Author:  SupakornNoMercy [ Wed Feb 09, 2011 5:46 pm ]
Post subject:  Re: [Fic]ฟิคต่อตอนยาวๆของดาเนะ Sc5. ตอน5

ก็ว่า เหมือนเมื่อวานลืมอะไรบางอย่างในรูป
วันนี้กลับจากโรงเรียนมาดู อ่อ...
ลืมวาด หางก่าวี รีบทำไปหน่อย เหอะๆ =w=
ไว้ผมค่อยแก้ตอนจะลงสีเลยละกันนะ
เพราะกะว่าจะเอาเส้นสีอื่น + แก้หลายๆจุด
สีดำมันตัดข้างในตัวแล้วไม่ค่อย work -3-
+ แพนด้าลงสีตาแล้วมองไม่เห็น เหอะๆ =w=
พอดีทำไปครึ่งนึงแล้วเลยเอาให้มันเสร็จไปเลย

/me ตอนนี้งานเข้า เหอะๆ ไม่ไหวจะเคลียร์ -3-

Author:  JJmall [ Wed Feb 09, 2011 6:10 pm ]
Post subject:  Re: [Fic]ฟิคต่อตอนยาวๆของดาเนะ Sc5. ตอน5

เอย์.. ลืมอ่านรีพลายดาเนะ.. แอร๊ยยยยยยยย

กิฟยังไม่ได้ทำอะไรเลยน้า อย่าเข้าใจผิดกันสิเธอว์(ทำหน้าตาบ๊องแบ๊วใส่ซื่อบริสุทธิ์+บิ๊กอาย =_=)

ถ้าจะแก้แค้นก็ไปแก้แค้นเสลธสิเธอว์.. เกี่ยวอะไรกับกิฟน่ะ :twisted:

//เดินออกกระทู้ออกไปเงียบก่อนโดนตบ.. =_=

Author:  fushigidane [ Wed Feb 09, 2011 6:53 pm ]
Post subject:  Re: [Fic]ฟิคต่อตอนยาวๆของดาเนะ Sc5. ตอน5

รุ่งเช้าของวันใหม่หลังจากผ่านคืนที่เหน็ดเหนื่อยกันมาทุกตัว เหล่าหางทั้งหมดที่ได้รับการนอนหลับพักผ่อนนั้นยังคงนอนหลับอยู่ที่ห้องประจำตัวอยู่ เพราะความเหนื่อยล้าที่ต้องออกไปปกป้องเมืองจากกองทัพจิตมืดที่เลยค่อนคืนจึงจะสำเร็จ ทำให้ที่พักของกลุ่มDRนั้นยังไม่มีหางใดตื่นมาแม้แต่ตัวเดียว ยกเว้นเพียงแต่วาฬกิลที่ยังคงมุ่งมั่นออกกำลังกายอย่างไม่รู้จักเหน็ดเหนื่อย เพราะผลของยาปลุกพลังชนิดพิเศษที่ดื่มไปจนหมดขวด

“ว้ากกก ฟ้าสว่างแล้วแต่พลังมันไม่ยอมลดลงไปเลย” กิลยังคงโวยวายกับตัวเองซึ่งตอนนี้กลับมาฝึกแทงหอกรัวอย่างต่อเนื่องอย่างไม่หยุดยั้ง เหงื่อที่แตกพลานของกิลนั้นท่วมทั้งตัวจนเปลี่ยนให้วาฬตัวนี้เป็นวาฬเคลือบเงาเพราะเหงื่อแล้ว กิลในสภาพเหลือชั้นในตัวเดียวเพราะไม่อยากให้เสื้อนอนสุดที่รักของตัวเองต้องเลอะเหงื่อมาก และทุกครั้งที่กิลออกกำลังกายจนเหงื่อออกมาเยอะเกินไปก็จะเข้าไปอาบน้ำทันที ทุกครั้งที่กิลอาบน้ำนั้นกิลจะรีบอาบน้ำให้ไวที่สุดเท่าที่จะทำได้ เพราะยิ่งปล่อยไว้นานเท่าไรกิลก็จะรู้สึกคึกคักมากขึ้นเท่านั้น อาจจะเป็นความรู้สึกดีที่เหล่าหางหลายตัวอยากรู้สึกกระปรี้กระเปร่าตลอดเวลา แต่มันไม่ใช่สำหรับกิลในตอนนี้

“ว้ากกก พลังมันเอ่อล้นอีกแล้วววว” กิลมักจะโวยวายอยู่ตัวเดียวทุกครั้งที่ต้องอาบน้ำและจะโวยวายตลอดจนอาบเสร็จ “ตายล่ะ ห้องนอนเราเน่าขนาดนี้เลยหรอ” วาฬกิลสูดหายใจได้กลิ่นเหม็นอับเหงื่อตลบอบอวนไปทั่วห้อง ซึ่งแม้แต่ตัวเองที่เป็นเจ้าของกลิ่นยังได้กลิ่น ถ้าตัวอื่นได้กลิ่นไม่พึงประสงค์นี้ ภาพลักษณ์ของกิลจะต้องดูแย่ลงในทันที

“ไม่ได้การ ต้องรีบหาทางจัดการให้ได้” กิลพยายามคิดหาวิธีการกำจัดกลิ่นจากห้องขณะที่วิดกับพื้นเพื่อผลาญพลังไปด้วย “แย่แล้ว วันนี้วันใหม่ที่ท่านอเคเชียจะใช้สถานที่จัดเลี้ยงฉลองนี่นา แย่แล้ว” กิลร้องโวยวายเพราะพึ่งนึกถึงเรื่องสำคัญได้ กิลมองออกไปที่หน้าต่างซึ่งฟ้าพึ่งจะเริ่มสว่างจากยามค่ำคืน

“พึ่งจะเริ่มเช้า งานมีจัดตอนสายๆ น่าจะมีเวลาพอควรให้เราจัดการสถานที่ได้ทัน” กิลคิดวิเคราะห์เวลาเสร็จก็ลุกพรวดและวิ่งตรงไปยังห้องที่เก็บอุปกรณ์ทำความสะอาดที่อยู่ชั้นล่างโดยทันที โดยหารู้ไม่ว่ายังอยู่ทั้งในชุดชั้นในตัวเดียวเพราะลืมตัวจากการออกกำลังกาย กิลที่ตรงไปถึงห้องแล้วรีบมองหาอุปกรณ์ต่างๆทั้งหมด โดยหยิบเฉพาะอุปกรณ์ที่ต้องลงมือทำความสะอาดเอง เพื่อที่กิลจะได้ใช้พลังงานให้ได้มากที่สุดเท่าที่จะทำได้

“ไม้กวาด ไม้ถูพืน ไม้ปปัดฝุ่น ไม้กวาดเพดาน ถังน้ำ...ครบ” กิลที่วิ่งกับที่เช็คอุปกรณ์ต่างๆจนครบและแบกทั้งหมดออกมาจากห้องทันที “ตายล่ะ นี่ยังไม่ได้ใส่เสื้อผ้าอะไรเลย!!!” กิลที่พึ่งสังเกตุตัวเองว่ายังไร้เสื้อผ้าอยู่นั้นรีบวิ่งกลับห้องไปในทันเพื่อจะหาเสื้อผ้ามาใส่ “ตายๆๆๆ ทำไงดี ชุดนี้ก็ไม่อยากใส่ นั่นก็ไม่ได้ นี่ก็ไม่ได้อีก” กิลรีบรื้อตู้เสื้อผ้าของตัวเองออกเพื่อที่จะหาเสื้อผ้าเก่าๆมาใส่ เพื่อรองรับเหงื่อของตัวเองและจะได้ทิ้งทันที แต่ชุดที่มีแต่ละตัวนั้นเป็นชุดที่กิลทั้งชอบและเสียดายทั้งนั้น

“เอาเนี่ยล่ะ” กิลหยิบกางเกงขาสั้นมาหนึ่งตัวและรีบสวมใส่ทันที ซึ่งเป็นกางเกงสำหรับลงว่ายน้ำที่ค่อนข้างที่จะเก่าแล้วจึงไม่เสียดายอะไรมาก “วิ่งกางเกงว่ายน้ำตัวเดียวใครมาเห็นน่าเกลียดตายแน่ๆ ต้องหาอะไรมาปิดบ้าง”กิลที่คิดไตร่ตรองเสร็จก็ลงไปที่ห้องครัวและหยิบผ้ากันเปื้อนของตัวเองมาใส่ทันที เพราะผ้ากันเปื้อนนั้นจะต้องสกปรกค่อนข้างทุนเดิมอยู่แล้ว กิลจึงไม่คิดเสียดายที่จะทิ้งผ้ากันเปื้อนตัวนี้

“พร้อม ได้เวลาทำความสะอาดแล้ว” กิลถือไม้กวาดขึ้นทั้งสองมือและลงมือวิ่งกวาดพื้นความเร็วสูง แขนทั้งสองข้างกวาดกับพื้นไปมาเพื่อรวบฝุ่นไปยังด้านหน้าขณะวิ่งไปเรื่อยๆจนสุดทาง แต่เพราะเนื่องจากโลกแห่งหางนี้เป็นโลกที่สะอาดจึงไม่ค่อยมีฝุ่นมากนัก ทำให้การกวาดแต่ละครั้งมีเพียงแต่ฝุ่นเล็กน้อยเท่านั้น ซึ่งสามารถลงไม้ถูพื้นทันทีเลยก็ได้ แต่เพราะวาฬกิลต้องการผลาญพลังงานจึงหาเรื่องใช้พลังให้มากที่สุด

“กวาด กวาด กวาดมันเข้าไป กวาดมันให้โหมดดด” กิลโวยวายใส่ตัวเองเหมือนดั่งพลังที่เต็มเปี่ยมจนกวาดพื้นของโถงชั้นที่หนึ่งเรียบร้อยหมดแล้ว กิลวิ่งกลับไปที่เชิงบันไดซึ่งเป็นที่ๆวางอุปกรณ์สำหรับทำความสะอาดต่างๆ และหยิบอุปกรณ์ทั้งหมดยกเว้นถังนำกับไม้ถูพื้นแล้ววิ่งตรงไปยังชั้นสอง

“เอ้า แถมพิเศษชั้นสองให้ด้วย” กิลหยิบไม้กวาดเพดานเสียบไว้กับสายผ้ากันเปื้อนที่ผูกกับตัวแน่นทั้งสองข้างลำตัว ตอนนี้กิลได้กลายเป็นสภาพเครื่องจักรที่สามารถทำความสะอาดทั้งพื้นและเพดานได้ในเวลาเดียวกัน ไม้กวาดเพดานทั้งสองข้างตั้งตรงไปถึงเพดาน สองมือกำไม้กวาดแน่น และเสียงออกตัววิ่งของกิลก็เริ่มขึ้นพร้อมกับแขนกวาดไปมาเพื่อทำความสะอาด

แม้เสียงที่กิลทำความสะอาดจะดังตึงตังและร้องโวยวายไปด้วย แต่เพราะยานอนหลับที่เรียกว่าความเหนื่อยของเหล่าหางนั้นกำลังออกฤทธิ์อยู่ ทำให้ทั้งหมดหลับสนิทเหมือนตาย แม้จะมีเสียงรบกวนโวยวายของกิลก็ไม่รบกวนเวลานอนหลับเหล่าหางกลุ่มDRให้ตื่นขึ้นมาได้ กิลที่วิ่งวนรอบระเบียงชั้น2จนครบแล้วจึงวิ่งตรงไปเก็บไม้กวาดโดยทันที ที่พักแห่งนี้เดิมที่สะอาดอยู่แล้วนั้นได้รับการทำความสะอาดของวาฬกิล ทำให้ที่ๆแห่งนี้นั้นแทบจะปลอดฝุ่นเหมือนดั่งสถานปลอดเชื้อก็ว่าได้

“กวาดเสร็จแล้วมันต้องถูให้เรียบ” กิลรีบวิ่งตรงมาที่ถังน้ำและกลับเข้าห้องไปเปลี่ยนถังใหม่ โดยกิลหยิบเอาอ่างขนาดใหญ่ออกมาแทนและวิ่งปรี่ออกไปข้างนอกตรงไปยังสวนแห่งแสงทันที ทหารเสือดำที่เดินเวรยามตอนเช้าอย่างสบายๆเห็นกิลวิ่งตรงมาจึงทักทายตามปรกติ

“อรุณสวัสดิ์ครับท่านกิล” ทหารเสือดำยืนทำความเคารพอย่างสง่างาม แต่เมื่อเห็นวาฬกิลที่วิ่งปรี่มาด้วยความเร็วสำหรับวาฬแล้ว แต่สำหรับทหารเสือดำนั้นกลับเป็นความเร็วเทียบเท่าการวิ่งของตนเป็นปรกติจึงไม่ค่อยแตกตื่นนัก “อรุณสวัสดิ์” วาฬกิลทักทายให้กับเสือดำและวิ่งผ่านไปโดยไม่หยุดพูดคุยซึ่งปรกติกิลจะต้องทำเป็นประจำ “สงสัยท่านกิลจะงานยุ่งและเยอะจริงๆนะเนี่ย” ทหารเสือดำอึ้งกับวาฬกิลที่ดูท่าทางรีบร้อนซึ่งมากกว่าปรกติที่เคยเจอมาทั้งหมด

“ผ ผ้ากันเปื่อน!!!” ทหารเสือดำร้องออกมาแทบไม่ได้ศัพท์เมื่อเห็นวาฬกิลที่วิ่งไปมานั้นอยู่ในชุดผ้ากันเปื้อน แถมยังไม่ได้ใส่อะไรนอกจากกางเกงว่ายน้ำด้วย “สงสัยท่านกิลจะเล่นน้ำมั้งแหะๆ เห็นถือกาละมังไปด้วยสงสัยจะไปตักน้ำมาลงแช่น้ำล่ะมั้งแหะๆ” ทหารเสือดำหัวเราะอยู่ตัวเดียวกับสิ่งที่เห็น

“สงสัยวันนี้อากาศท่าจะร้อนเลยทำให้ท่านกิลคลั่งล่ะมั้งแหะๆ” ทหารเสือดำพยายามหาเหตุผลข้างๆคูๆเพื่อเสริมความคิดตัวเองให้ถูกต้อง “เฮ้ย เป็นไรวะแก” ทหารเสือดำอีกตัวหนึ่งเดินมาถามทหารเสือดำที่สติเสียไปแล้ว “แหะๆ วันนี้อากาศร้อนเนอะแก สงสัยฉันจะเป็นบ้าไปแล้วแหะๆ” ทหารเสือดำที่เสียสติไปแล้วตอบให้กับเพื่อนของตน

“ร้อนบ้านแกเดะ ตอนเช้ายังไม่สว่างแบบนี้มันจะร้อน...” ทหารเสือดำว่าเพื่อนของตนแต่หยุดค้างทันที ภาพของวาฬกิลในชุดผ้ากันเปื้อนที่แบกกาละมังเหนือหัวที่ใส่น้ำมาจนเต็มวิ่งผ่านไปต่อหน้าต่อตา “...แหะๆ สงสัยเราจะบ้าเหมือนกันว่ะแก ทำไมเราเห็นท่านกิลใส่ชุดว่ายน้ำมีผ้ากันเปื้อนวิ่งผ่านไปต่อหน้าวะ แถมแบกกาละมังไว้เหนือหัวอีก แหะๆ” ทหารเสือดำทั้งสองตัวหัวเราะอย่างเสียสติและกอดกอกันเดินไปอย่างโซซัดโซเซไปมา

“วันนี้ท่านอเคเชียประกาศให้เป็นวันฉลองโดยไม่ต้องทำงาน พวกเราไปฉลองกันดีกว่า แหะๆ” ทหารเสือดำกล่าวเอ่ยความคิดของตนซึ่งอีกตัวก็เห็นด้วยกับความคิดนี้ด้วยเช่นกัน


“ใช้ได้ ผลาญพลังงานได้เยอะเลย แค่แบกน้ำจากที่พักไปมาแค่นี้เอง” กิลเริ่มรู้สึกถึงความเหนื่อยที่ตัวเองถววิลหามาตลอดหลังดื่มยา แต่กลับถูกพลังงานที่ผลิตในร่างกายค่อยเติมกลับมาอีกครั้งทำให้วาฬกิลฟื้นพลังมา “ว้ากกก ตรูไม่ยอมเด็ดขาด” วาฬกิลวิ่งตรงไปยังห้องเก็บอุปกรณ์อีกครั้ง โดยครั้งนี้ได้นำเชือก ผ้าอย่างหน้าขนาดใหญ่ และฝาปิดอ่างมาด้วย โดยกิลเอาถังขนาดใหญ่2ถังมาตักน้ำเตรียมไว้ แล้วนำฝามาปิดกับกาละมังเพื่อไม่ให้น้ำกระเฉาะออก จากนั้นเอาผ้าผืนใหญ่มาผูกห่อเอาไว้ และสุดท้ายก็เอาเชือกผูกกับกาละมังแล้วพันรอบเอวตัวเอง

“ดูเซะ คราวนี้ตรูจะลากกาละมังน้ำนี่พร้อมกับถูพื้นด้วย ตรูจะผลาญพลังแกให้หมดให้ได้” วาฬกิลเริ่มสติแตกและทำสิ่งที่เสียสติที่ไม่มีหางตัวไหนคิดจะกล้าทำแน่ๆ กิลเริ่มลงมือถูพื้นเคหะสถานด้วย2มือด้ามไม้ถูพื้นทันที ด้วยน้ำหนักที่มากของกาละมังน้ำทำให้วาฬกิลความเร็วตกลงไปบ้างเล็กน้อย แต่กิลก็ยังคงวิ่งได้อย่างปรกติ

“วะฮ่าๆ เนี่ยล่ะๆๆ เริ่มรู้สึกเหนื่อยมาบ้างแล้วโว้ย ฮ่าๆๆ” กิลหัวเราะอย่างเสียสติและยังคงดำเนินถูพื้นต่อไปอย่างมุ่งมั่นจนแทบจะทำให้พื้นขึ้นเงาสะอาดได้แล้ว “หนอยยย ยังไม่หมดใช่มั้ยแก ไอพลังที่ออกมาจากร่างเนี่ย” กิลเทน้ำในถังทั้งสองทิ้งที่อ่างล้างและไปเก็บเข้าห้องเก็บของอีกครั้ง พร้อมกับหยิบกระปุกขนาดเล็กๆออกมาพร้อมกับผ้าขี้ริ้ว2ผืน

“งั้นมันต้องเจอนี่ ขัดเงาพื้น รับรองแกพลังหมดแน่” วาฬกิลป้ายขี้ผึ้งกับผ้าขี้ริ้วทั้งสองผืนจนหมดกระปุก “หึๆๆ” กิลหัวเราในสีหน้าแห่งความรู้สึกสะใจกับชัยชนะของตนที่กำลังจะมาถึง และก้มตัวลงขัดพื้นความเร็วสูงทั้งกาละมังน้ำที่ผูกไว้กับตัวทันที

“เรี่ยวแรงเยอะนักใช่มั้ย จะขัดถูให้หมดแรงเลยคอยดู” กิลโวยวายและลงมือขัดพื้นแรงขึ้นอีก พื้นที่ๆกิลเคยขัดไปนั้นมันเงางามยิ่งกว่าพื้นบ้านที่พึ่งสร้างเสร็จเสียอีก วีขัดเงาทั่วบรเวณโถงกลางของห้องยกเว้นตรงพรมที่ขนาดใหญ่ที่ปูกางไว้ เพราะมีชุดโซฟาวางไว้ทำให้ไม่สามารถยกขึ้นมาทำความสะอาดได้

“แฮ่กๆ...เสร็จสักที แฮ่กๆ...ในที่สุด แฮ่กๆ...พลังก็ไม่มีแล้ว แฮ่กๆ...ชนะแล้ว” กิลที่ขัดพื้นครบหนึ่งรอบโถงกลางหอบแฮ่กกับเรี่ยวแรงที่ใช้ผลาญไปจนหมด ในที่สุดกิลก็สามารถคว้าชัยชนะมาได้ กิลแก้เชือกที่ผูกกาละมังออกจากตัวและเดินไปเก็บของต่างๆให้เข้าที่เพราะยังเหลือแรงมากพอที่จะทำ ผ้ากันเปื้อนสีขาวได้เปลี่ยนเป็รสีเทาดำจากเหงื่อและฝุ่นสกปรกต่างๆ วาฬกิลจึงถอดผ้ากันเปื้อนโยนทิ้งถังขยะในทันที

“โอย ทั้งเหนี่ยวทั้งเหม็น อาบน้ำดีกว่า ไม่ไหวแล้ว” วาฬกิลที่เหงื่อท่วมตัวจนตัวขึ้นมันเดินขึ้นห้องของตัวเองและลงมืออาบน้ำทั้งกางเกงว่ายน้ำทันทั น้ำที่ชำระผ่านตัวของกิลเปลี่ยนเป็นสีเทาดำสกปรกเป็นจำนวนมาก “เฮ่อ แบบนี้สิที่จะเรียกว่าสุดยอด” กิลเงยหน้ารับสายน้ำจากฝักบัวอุ่นๆอยู่นานและค่อยๆลงมือบรรจงทำความสะอาดร่างกายช้าๆอย่างมีความสุข กิลร้องครางออกมาเพื่อผ่อนความเหนื่อยที่ตัวเองตั้งใจสร้างมันขึ้นมาอย่างเป็นสุขกับสิ่งที่ได้รับ เมื่อวาฬกิลที่อาบน้ำล้างไส้จนเสร็จก็เดินออกมาตัวเปล่าที่เช็ดตัวแห้งแล้วและกระโจนไปที่เตียงทันที

“อา---สุดยอด ขากกกกกกกกก” ทันทีหัวกิลลงไปสัมผัสหมอนและเตียงน้ำก็หลับสนิทลึกทันทีพร้อมกับเสียงกรนดังสนั่นทั่วห้องของกิล ความเหนื่อยและความง่วงที่กิลพยายามไขว่หามาตลอดคืนในที่สุดก็สามารถคว้ามาจนได้ ซึ่งตอนนี้กิลกำลังหลับอย่างเป็นสุขที่สุด


“เข้ามาแอบจัดให้เหล่าDRตกใจเล่นดีกว่า ว้ายยย” เทพอเคเชียที่แอบเข้ามาที่พักของเหล่าDRหวังจะแอบจัดสถานที่งานเลี้ยง เพื่อให้เหล่าDRได้ตกใจเล่นและจะได้ไม่ต้องเหนื่อยแรงด้วย แต่เทพอเคเชียร้องอุทานออกมาอย่างตกใจกับภาพที่ สถานที่ๆสะอาดจนขึ้นเงาทั่วบริเวณโถงกลางของที่พักแห่งนี้ แม้แต่ฝุ่นต่างๆก็แทบจะไม่มีให้เห็นแม้ตามซอกมุมก็ตาม

“ตายจริง ใครมาทำความสะอาดก่อนเราเนี่ย ไม่น่าเชื่อ” เทพอเคเชียยังคงตื่นตาตื่นใจกับความสะอาดที่น่าเหลือเชื่อ ที่แม้แต่เทพอย่างเธอยังตกอดประทับใจไม่ได้

“แต่กลิ่นนี่ไม่ไหวนะ ทำไมทั้งที่สะอาดขนาดนี้แต่มีกลิ่นประหลาดๆแบบนี้ได้” เทพอเคเชียหน้านิ่วทันทีที่ได้กลิ่นซึ่งเป็นเหงื่อของวาฬกิลที่ทิ้งไว้โดยไม่รู้ตัว เทพอเคเชียหลับตาและกวาดมือไปทั่วบริเวณของสถานที่แห่งนี้ พร้อมกับการปรากฎสถานที่จัดเลี้ยงอย่างสวยหรูและยิ่งใหญ่ตระการตา อาหารหลากหลายชนิดวางอยู่บนโต๊ะเรียงรายนีบไม่ถ้วน โหลภาชนะเครื่องดื่มจำนวนมากหลากสีสัน และกลิ่นหอมที่ชวนผ่อนคลายกระจายทั่วสถานที่บริเวณ โดยที่ไม่ทำลายการรับรสและกลิ่นของอาหารด้วย

“เอาล่ะ เท่านี้พอตื่นขึ้นมาคงทำให้ตกใจได้ล่ะนะ” เทพอเคเชียยิ้มให้กับตัวเองก่อนที่จะหายตัวไป


“น่าเสลธ มาเหอะน่า” วีที่ผลักเสลธจากด้านหลังซึ่งกำลังต้านแรงผลัก “ไม่เอา ข้าไม่อยากไป” เสลธร้องโวยวายใส่วีซึ่งยังคงผลักอยู่ “เสลธอย่าสิ เรากำลังไปสนุกกันนะเสลธ เจอเรื่องเลวร้ายมาเยอะแล้วถึงเวลาที่เสลธต้องสนุกบ้างสิ” ดาเนะที่ดึงแขนเสลธกำลังออกแรงดึงด้วยเช่นกัน

“ดาเนะไม่นะ ข้าไม่อยากไป ข้า...” เสลธพยายามดิ้นรนขัดขืนแต่ไม่สำเร็จ ตัวของเสลธกำลังถูกทั้งลากทั้งดึงจากสองกิ้งก่าสีเหลืองไปยังที่พักเหล่าDR ซึ่งเป็นสถานที่จัดเลี้ยงเฉลิมฉลองสำหรับทุกตัวกับการกอบกู้เมืองที่สำเร็จ

“ดาเนะ อย่าแกล้งข้านะ ข้าโกรธนะดาเนะ” เสลธพยายามขึ้นเสียงแต่ไม่เป็นผลสำเร็จ เสลธรู้สึกตื่นและกลัวกับการเข้างานสังคมเป็นครั้งแรกในชีวิตจนอ่อนแรง เพราะในชีวิตนี้เสลธอยู่เพียงลำพังตัวเดียวมาตลอดโดยที่ไม่เคยเข้าสังคมมาก่อน

“วีด้วย ปล่อยข้าเดี๋ยวนี้นะ ดาเนะ ข้ากลัวนะดาเนะ” เสลธร้องงอแงเหมือนเด็กทำอะไรไม่ถูกและหวาดกลัวกัประสบการณ์ชีวิตสังคมครั้งแรกของเสลธ

“ดาเนะ อย่านะ เสลธกลัวแล้ว”

Page 143 of 204 All times are UTC + 7 hours
Powered by phpBB © 2000, 2002, 2005, 2007 phpBB Group
http://www.phpbb.com/