BigBugStudio Forum
http://www.bigbugstudio.com/forum/

[Fic]ตอนละยาวๆของดาเนะ 12/04 เส้นทางของเสลธ
http://www.bigbugstudio.com/forum/viewtopic.php?f=19&t=6909
Page 147 of 204

Author:  fushigidane [ Wed Feb 16, 2011 5:40 am ]
Post subject:  Re: [Fic]ตอนละยาวๆของดาเนะ LIFE FORCE Sc5.2

ถ้าหมายถึงฟิคเราก็น่าจะมีแน่นอนน่ะนะ แต่ตอนนี้กำลังหาข้อมูลการจัดเล่มและจัดเล่มอยู่ อดใจกันต่อไปยาวๆนะ

Author:  fushigidane [ Wed Feb 16, 2011 3:48 pm ]
Post subject:  Re: [Fic]ตอนละยาวๆของดาเนะ LIFE FORCE Sc5.3

“ดาเนะอย่านะ เสลธกลัวแล้ว” เสลธพยายามขัดขืนดาเนะแต่เพราะความกลัวในสิ่งที่จะเกิดขึ้นกับตัวของเสลธ แววตาของเสลธฉายแววแห่งความกลัวและเข้าอ่อนลงไปนั่งทันที

“เสลธ เกิดอะไรขึ้นกับนายเนี่ย ทำไมจู่ๆถึงได้กลัวจนเข่าอ่อนลงไปได้ขนาดนั่นน่ะ” วีสงสัยในตัวของเสลธจึงถามขึ้น เพราะในความเข้าใจตัวเสลธของวีนั้นเป็นกิ้งก่าที่จิตใจแข็งแกร่งและเด็ดเดี่ยว ซึ่งไม่น่าจะหวาดกลัวกับสิ่งใดๆได้ง่ายๆเช่นนี้

“วี ช่วยข้าด้วย” เสลธหันกลับไปกอดแขนวีในท่านั่งที่อ่อนแรง ดวงตาทั้งสองมองมาอย่างมีความหวังในแววตาหวาดกลัว “ส เสลธ...ดาเนะ เสลธไม่ไหวแล้ว เกิดอะไรขึ้นกับเสลธน่ะ ทำไมเสลธเป็นแบบนี้น่ะเสลธ” วีถามดาเนะด้วยความรู้สึกที่ไม่ดีกับสิ่งที่เกิดขึ้น เสลธยังคงเกาะแขนวีแน่นจนกระทั่งกรงเล็บมือของดาเนะลงมาสัมผัสที่ไหล่ของเสลธ เสลธหันไปมองดาเนะทันที

“ดาเนะ ข้าขอร้องนะดาเนะ อย่าพาข้าไปเลยนะดาเนะ ข้าไม่เคยเจออะไรแบบนี้มาก่อนเลยนะดาเนะ สงสารข้าเถอะนะ” เสลธอ้อนวอนดาเนะพลางเปลี่ยนมาเขย่าแขนของดาเนะแทนที่กอดวี “ดาเนะ...อย่านะ...เสลธกลัว” เสลธอ้อนวอนรอความหวังจากเพื่อนของตน

“เสลธ...” ดาเนะก้มลงมานั่งข้างๆเสลธและมองด้วยสายตาที่เป็นห่วง “เสลธ...เราขอโทษนะ” ดาเนะรู้สึกผิดกับสิ่งที่ได้กระทำลงไป หางตาของดาเนะตกลงไปในทันที สองมือลงไปสัมผัสบนบ่าของเสลธทำให้เสลธรู้สึกสบายใจและปลอดภัยจากสัมผัสที่เพื่อนของตนมอบให้ “ดาเนะ...” เสลธมองมายังดาเนะพร้อมกับรอยยิ้มที่ปรากฏขึ้นมา

“ไม่ได้ ไม่งั้นเสลธก็ไม่เคยมีประสบการณ์ชีวิตจริงๆน่ะสิ เนี่ยล่ะดีแล้วนะเสลธ เพราะเสลธจะมีชีวิตปรกติแบบชาวหางแล้วนะ” ดาเนะหวังดีกับเสลธเพราะอยากให้มีประสบการณ์ที่ดีๆกับความสนุกการรวมสังคม แต่สำหรับเสลธแล้วนั้นเป็นประสบการณ์ที่เลวร้ายสำหรับตัวเองอย่างมาก เสลธที่ลงไปเข่าอ่อนหมดแรงอยู่แล้วแทบจะล้มพับลงไปในทันที ดาเนะที่เห็นนั้นรีบไปรับร่างของเสลธทันทีด้วยความตกใจ

“วี!!! แย่แล้ว เสลธล้มพับลงไปเฉยเลยวี ทำไงดีอะวี” ดาเนะตื่นตรกหนกและร้อนรนไม่ต่างจากวีเหมือนกัน “ดาเนะ รีบพาเสลธไปที่จัดงานก่อนดีกว่านะ ที่นั่นมีอุปกรณ์ปฐมพยาบาลพร้อมรับมืออย่างแน่นอน” ดาเนะที่ได้รับคำแนะนำจากวีพยัคหน้าเห็นด้วยและช่วยกันประคองเสลธสู่ที่หมาย ซึ่งเป็นที่ๆเสลธไม่อยากไปมากที่สุด


“ค่อยๆนะ ค่อยๆ” เสียงของวีที่ช่วยกันประคองเสลธกับดาเนะกล่าวขึ้นมา เพื่อเตือนย้ำถึงความระมัดระวังให้กับเสลธ สองกิ้งก่าค่อยๆประคองกิ้งก่าสีดำขึ้นบันไดหน้าที่พักหน่วยอัลฟ่าจนสุด วีค่อยๆเปิดประตูบานใหญ่ออกเพื่อเข้าสู่สถานที่จัดงานเลี้ยง แต่ภายในกลับว่างเปล่าไม่มีซึ่งเหล่าหางสักชีวิต

“...ดาเนะ ท่านอเคเชียบอกว่าวันนี้ใช่มะดาเนะ” วีถามด้วยความสงสัยขณะประคองไปจนถึงโซฟากลางห้อง “เราว่าอย่างนั้นนะวี ท่านอเคเขียมาบอกตอนเช้านี่นา แล้วบอกว่า ”วันนี้” นะ” ดาเนะตอบให้ขณะค่อยๆช่วยวางร่างของเสลธลงบนโซฟา “ดาเนะ งั้นช่วยอยู่เฝ้าหน่อยนะ เดี๋ยวข้าพเจ้าจะไปหาพวกสมุนไพรหอมมาให้” วีวานเสลธและเดินออกไปที่ห้องประตูบานหนุ่งทันที เสียงดังปิดของบานประตูดังขึ้นเบาๆ ความรู้สึกสัมผัสที่เย็นเฉียบแล่นที่ข้อมือของดาเนะทันที

“ดาเนะ...” เสลธที่แสร้งทำเป็นหลับตื่นขึ้นมามองมาด้วยแววตาที่ยังหวาดกลัวอยู่ “ดาเนะ ไม่มีใครจริงๆใช่ไหม” เสลธยังไม่ลุกขึ้นมาและรอคำตอบจากเพื่อน “อืมมม ยังไม่มีใครเลยเสลธ ตอนนี้มีเพียงแค่เรา2ตัว เดี๋ยววีก็จะตามมาน่ะ” เสลธที่ได้ฟังคำตอบค่อยๆลุกขึ้นมานั่งข้างๆกับดาเนะใกล้ๆ เสียงเปิดประตูจากอีกฟากดังขึ้นมาพร้อมกับวีที่กุมประคบผ้าออกมา

“เสลธ ฟื้นแล้วหรอ” วีเดินมาหาทางด้านหลังโซฟาและกระโดดข้ามโซฟาลงมานั่งข้างๆเสลธ “งั้นเสลธดมไอ้นี่หน่อยละกันนะ จะได้สดชื่นขึ้น” วียื่นห่อประคบผ้าให้กับเสลธซึ่งรับไปดมห่างๆเพราะกลิ่นที่ค่อนข้างฉุน แต่กลิ่นนั้นหอมสดชื่นทำให้รู้สึกกระปรี้กระเปร่า

“เฮ้อ----” เสลธร้องผ่อนคลายออกมาพร้อมกับเสียงเปิดประตูจากข้างบนที่ดังขึ้นมา “หอมจังๆ” หมาแดงโดรุเดินออกมาจากประตูห้องของตัวเองตามกลิ่นที่เย้ายวน เหล่าหางต่างๆก็ลอยมาตามกลิ่นอาหารที่เย้ายวนนี้เช่นกัน “อ๊ะ พวกกิ้งก่าขี้โกง จะแอบกินกันก่อน” เสียงของลิงแบงค์ร้องโวยวายออกมาที่สังเกตุเห็นกิ้งก่าสามตัวนั่งที่โต๊ะโซฟา แต่รอบๆนั้นรายล้อมไปด้วยอาหารต่างๆมากมายที่น่ากิน โดยเฉพาะโต๊ะจานอาหารกล้วยที่บาดตาลิงแบงค์โดยเฉพาะ

“ที่นี่หละๆ ที่ท่านอเคเชียบอก” เสียงเฮฮาของเหล่าหางรุ่นน้องดังมาจากประตูทางเข้าของที่พักแห่งนี้ “อ๊ะ พี่วีนี่นา พาเพื่อนพี่วีมาด้วยดูสิ” ก่าหลุมดำร้องทักเสียงดังอย่างดีใจ เพราะสัญญาของรุ่นพี่ที่จะพาเพื่อนที่มีความสามารถการใช้ธนู “เราขอขอบคุณที่ทุกตัวมาร่วมงานเลี้ยงที่เราจัดขึ้นนะ เราอยากขอบคุณที่ช่วยเหลือเรา เพราจึงขอจัดงานนี้ขึ้นมา ขอให้ทุกตัวกินดื่มให้สนุกกันเต็มที่นะ” เทพอเคเชียประกาศเสียงออกมากลางสถานที่จัดงานพร้อมกับเสียงร้องเฮของเหล่าหางทุกตัว ยกเว้นแต่เสลธที่ตกใจจนร้องอะไรไม่ออก


“ดาเนะ ช่วยเสลธด้วย... เสลธกลัวแล้ว” เสลธเกาะแขนของดาเนะแน่นทันที ไม่ว่าดาเนะจะเดินไปไหนเสลธก็จะเดินเกาะติดตามแน่นไปด้วย หางของเสลธตกแทบจะลากกับพื้น “ดาเนะ...อยู่ข้างๆเสลธนะ...เสลธกลัว” ดาเนะถอนหายใจออกมาเฮือกใหญ่ออกมา เพราะไม่เคยคิดว่าเสลธเพื่อนของตนจะกลัวได้ขนาดนี้

Author:  JJmall [ Thu Feb 17, 2011 10:42 pm ]
Post subject:  Re: [Fic]ตอนละยาวๆของดาเนะ LIFE FORCE Sc5.3

พวกเธอว์จงเสพย์.. เสลธโมเอะ!!!!

//โดนดาเนะตบ แอร๊ยย :oops:

Author:  fushigidane [ Fri Feb 18, 2011 5:23 am ]
Post subject:  Re: [Fic]ตอนละยาวๆของดาเนะ LIFE FORCE Sc5.3

เสียดายและรู้สึกไม่ดีเลย ที่ตอนนี้พยายามเค้นเท่าไรมันก็ได้แค่น้อยนิดเท่านั้นเอง ดีนเป็นช่วงที่หัวไม่ค่อยไบรทด้วยนี่สิ แถมผิดเป้าหมายด้วยว่าจะให้เสลธไปเกาะวีแทน ไหงๆกลับมาเกาะดาเนะได้เนี่ย เดี๋ยวต้องดริฟท์!!!

Author:  fushigidane [ Fri Feb 18, 2011 3:31 pm ]
Post subject:  Re: [Fic]ตอนละยาวๆของดาเนะ LIFE FORCE Sc5.4

ระหว่างงานเลี้ยงที่รื่นเริง เหล่าหางต่างๆต่างสนุกสนานกับการกินดื่มและการพบปะ แม้กระทั่งเหล่าหางที่บาดเจ็บหนักอย่างแมวเทลหรือหมาฟ้าอากุ ทั้งสองต่างก็ร่วมลงมาสนุกกับงานเลี้ยงด้วยเช่นกันแม้จะต้องนั่งรถเข็นลงมาก็ตาม แต่เพื่อการได้พบปะสังคมและสนุกกับเพื่อนๆ ทั้งสองต่างยอมที่จะฝืนร่างกายตัวเอง แม้เทพอเคเชียจะเตือนไม่ให้ฝืนแล้วก็ตาม

"ขอบคุณค่ะ/ครับ แต่พวกหนู/ผม อยากสนุกกับเพื่อนๆมากกว่าน่ะค่ะ/ครับ" คำตอบของเหล่าหางที่บาดเจ็บหนักตอบให้กับเทพแห่งแสง เทพอเคเชียได้ยินจึงร่ายเวทลดน้ำหนักระดับสูงให้กับแมวเทล เพื่อไม่ให้ร่างกายที่กระดูกหักทั้งร่างต้องรองรับน้ำหนักของตัวเอง สำหรับหมาฟ้าอากุที่เป็นแผลฉกัญที่ลำตัวด้านหน้า เทพอเคเชียได้แนะนำให้นั่งรถเข็นเหมือนกับแมวเทล เพื่อการเคลื่อนไหวที่น้อยที่สุด แมวโจ้และโดรุต่างเข็นรถเข็นเพื่อนร่วมเผ่าของตน

"หลีกทางหน่อยเพ่ หลีกทางหน่อย" โดรุแกล้งทำเป็นร้องโวยวายให้หลีกทางให้เหล่าหางนั่งรถเข็น "เล่นอะไรฟระโดรุ หมาเจ็บนะเว้ย ไม่ใช่วัตถุอันตราย" อากุโวยวายออกมาเพราะดำลังถูกแกล้งจากเพื่อนตน "อันตรายเสะ ก็แผลทั้งตัว อีกตัวก็นุ่มนิ่มจัง อย่างนี้จะเรียกว่าไม่อันตรายได้ยังไงล่ะ" โดรุตอบพลางเข็นรถเข็นเลี้ยวไปมาให้อากุหวาดเสียวเล่น

"แต่ตรูกำลังตกอยู่ในอันตรายยยยยยย" อากุร้องออกมาและจับที่ท้าวแขนรถแขนแน่นเพราะกลัวจะตกลงไปเจ็บกว่าเก่า "อ่าๆ หยุดและๆ ขอโทษน้า---อากุ" โดรุหยุดเข็นความเร็วสูงทันทีจนตัวอากุแทบจะกระเด็นพุ่งออกมาจากรถเข็น "คิดจะฆ่ารึไงวะแก ถ้าตรูตายจะทำไงฟระ" อากุโวยวายลั่นจนทำให้งานเลี้ยงจากที่ครึกครื้นสนุกสนานเงียบลงทันที เหล่าหางที่งหมดต่างมองมาทางคู่ที่ทะเลาะกันอยู่ โดรุนิ่งเงียบและหูตกทันที

"แค่อยากให้อากุสนุกบ้างเท่านั้นเอง เห็นนั่งนิ่งๆกลัวจะเบื่อ" โดรุบอกความจริงที่หวังดีให้กับเพื่อน แต่ความหวังดีที่โดรุมอบให้กลับเป็นการสร้างความโกรธเคืองให้กับอากุแทน "ก็รู้อยู่นี่ว่าเจ็บแบบนี้แล้วยังจะแกล้งอีกหรอแก" อากุยังคงต่อว่ากลับโดรุซึ่งนิ่งเงียบรับความผิด "พี่อากุ พี่โดรุเขาหูตกจนจะ แทรกไปในหัวแล้ว ยกโทษให้พี่เค้านะพี่" หมาแดงเรนาเข้ามาช่วยเจรจาสงบศึกให้กับสองรุ่นพี่ของหมาป่า อากุยืนนิงคิดอยู่ตัวเดียวและถอนหายใจออกมา "รอดไปนะแก วันนี้เห็นเป็นวันดี" เสียงของอากุทำให้หูของโดรุตั้งได้ขึ้นมาทันที

"อากุ..." โดรุพูดออกมาอย่างดีใจและเข้าไปกอดหัวของอากุทันที "อากุใจดีที่สุดเลยยย" เสียงร้องอย่างอารมณ์ดีของอากุออกมาจากใบหน้ารอยยิ้มของหมาแดงภายใต้ใบหน้าอึดอัดทรมานของหมาฟ้าอากุ


"ไปกันเถอะเทล" แมวโจ้เข็นรถเข็นไปยังทางอื่นขณะที่เห็นคู่หมาป่ากำลังแกล้งเล่นกันอย่างสนุกสนาน แมวทั้งสองตัวต่างเดินตรงไปยังซุ้มอาหารที่เน้นจำพวกปลาทันที "เทลอยากกินอะไรมั้ย" แมวโจ้ถามแมวที่บาดเจ็บอย่างอ่อนโยน

"อยากกินปลาเผาอะโจ้" แมวเทลอ้อนแมวโจ้ได้เพราะคาถาลดน้ำหนักของท่านอเคเชียช่วยลดน้ำหนักได้มาก เทลแทบจะไม่รู้สึกถึงน้ำหนักของตัวเองเหมือนกำลังจะลอยได้อยู่ตลอดเวลา เป็นประสบการณสัมผัสที่เทลไม่เคยได้สัมผัสมาก่อนในชีวิตทำให้อารมณ์ดีเป็นพิเศษ

"จ้า แม่แมวเปื่อย" โจ้แซวเพื่อนของตนก่อนที่จะเดินไปตักอาหารใส่จานมาให้ โจ้พยายามเลือกปลาเนื้ออ่อนให้กับเทลเพราะเป็นเนื้อปลาที่เทลชอบมากที่สุด โจ้เลือกตักปลาเนื้ออ่อนมามากมายใส่จานจนเป็นกองใหญ่ น้ำซอสน้ำราดชนิดต่างๆต่างรวมเป็นน้ำปริศนาที่น่าสะพรึงนองอยู่ที่ก้นจาน

"มาแล้วจ้าเทล" แมวโจ้เดินมาหาพร้อมกับฝันร้ายของแมวโจ้ที่ทั้งคู่ยังคงไม่รู้ตัว "อ้าปากนะ อ้ามมม" โจ้ป้อนเนื้อปลาชิ้นแรกให้กับแมวโจ้ที่อ้าปากรออยู่และงับชิ้นปลาเบาๆ "เป็นไงบ้าง" โจ้ถามขณะรอเทลเคี้ยวปลาอย่างช้าและกลืนลงไป

"สงสัยไม่มีน้ำราดเลยจืดไปหน่อยน่ะโจ้ รอบนี้ขอน้ำชุ่มๆเลยน้า" เทลยังอ้อนเพื่อนของตนเพื่อรอชิ้นคำแห่งฝันร้าย ชิ้นปลากำลังจุ่มลงไปอย่างช้าๆและคลุกเคล้าจนเนื้อชิ้นนั้นชุ่มฉ่ำ และกำลังที่เข้าปากแมวผู้เคราะห์ร้ายช้าๆพร่อมกับการปิดปากลงไปของแมวตัวนั้น

"อร่อยมั้ยเทล" หางของแมวเทลตั้งพองขึ้นมาในทันทีและนิ่งเงียบตาพองโต "อ..อร่อยขนาดนั้นเลยหรอเทล" แมวโจ้ตกใจกับหางของเทลที่ตั้งพองอย่างน่าตกใจ เพราะขนาดหางนั้นแทบจะใหญ่เทียบเท่าหมอนข้างของตน

"อื้อๆ" แมวเทลส่ายหน้าไปมาและน้ำตาคลอเบ้ากับรสชาติพิศวงที่ไม่สามารถบรรยายออกมาได้ "อร่อยจนพูดไม่ถูกเลยหรอเทล" โจ้ถามอย่างตื่นเต้นซึ่งแมวเทลยังคงส่่ายหน้าตอบกลับ "จริงๆอะ งั้นโจ้ป้อนเทลเยอะๆเลยนะ" แมวโจ้จับจานมั่นและจิ้มชิ้นปลาทั้งหมดเป็นแท่งและคลุกเคล้าน้ำราดจนท่วม

"อะ ชิ้นใหญ่พิเศษนี้เพื่อเทลโดยเฉพาะเลย" โจ้ยิ้มอย่างเป็นสุขและยื่นชิ้นปลามรณะที่ปากเทล แมวเทลที่พยายามกลืนชิ้นมรณะชิ้นแรกลงไปได้จนสำเร็จเจอกับชิ้นที่สองในทันที "มะ อุฟ" เพียงแค่เทลจะขยับปากเพื่อไม่ขอรับชิ้นปลาชิ้นต่อไป ก้อนปลาชุ่มน่ำราดขนาดใหญ่พุ่งตรงเข้าปากของเทลเต็มคำ "กินให้อร่อยนะเทล" แมวโจ้บอกอย่างอารมณ์ดีให้กับแมวเทลที่เสมือนตกนรกแห่งรสชาติพิศวงทั้งเป็น


"เสลธ เดี๋ยวขอตัวเข้าห้องน้ำก่อนนะ" ดาเนะบอกกับเพื่อนของตัวเองที่ยังคงเกาะแขนแน่นเป็นปลาท้องโก๋ "ไม่เอาดาเนะ ข้าไปด้วย" เสลธงอแงทำให้ดาเนะหนักใจ "เสลธ เรางอแงสิ เราก็เข้าห้องนำไม่ได้น่ะสิ เราปวดจริงๆนะ" ดาเนะขนลุกเพราะอยากเข้าห้องน้ำแต่โดนเพื่อนรั้งเอาไว้

"งั้นเสลธอยู่กับวีได้ไหมน่ะ ไปเข้าห้องน้ำแปปเดียวจริงๆนะ" ดาเนะร้องขอเสลธเพราะสิ่งที่อั้นเอาไว้ในร่างกายกำลังจะออกมาแล้ว "งั้นข้าพเจ้าอยู่เป็นเพื่อนเสลธให้ ดาเนะรีบเข้าเถอะ" เสลธที่ได้ยินรีบเกาะวีทันทีให้แขนของดาเนะเป็นอิสระพร้อมกับการวิ่งพุ่งของกิ้งก่าสีเหลืองอย่างรวดเร็วจนลับสายตาไป

"พี่วีๆ เพื่อนพี่วีหรอ ให้สอนท่าสายSlayerหน่อยสิ" เหล่ากิ้งก่ารุ่นน้องต่างวิ่งกรูมารุมตอมสองกิ้งก่าสองสีทันทีหลังจากที่ชื่นชมเดินทั่วงานจนหมดแล้ว

"ว...วี...ช่วยด้วยยย" เสลธยืนตัวสั่นข้างๆวีจนวีต้องกุมขมับ "เข้าใจแล้วว่าดาเนะรู้สึกยังไง..."

Author:  Shadow_Wolf [ Fri Feb 18, 2011 6:05 pm ]
Post subject:  Re: [Fic]ตอนละยาวๆของดาเนะ LIFE FORCE Sc5.3

เอ่ม 2 คู่เลยสินะ 2 in 1

Author:  fushigidane [ Fri Feb 18, 2011 11:11 pm ]
Post subject:  Re: [Fic]ตอนละยาวๆของดาเนะ LIFE FORCE Sc5.3

แถลงเรื่องฟิคดาเนะ

เนื่องจากตอนนี้เวลาการทำงานประจำของดาเนะนั้นไม่ค่อยเอื้ออำนวยกับการแต่งฟิค และการเดินทางที่นานเลยยิ่งทำให้กลับมาบ้านแทบนอนสลบเหมือด คุณภาพของฟิคเลยด้อยลงอย่างเห็นได้ชัดดังสองตอนที่ผ่านมา ซึ่งความยาวและอาจจะเนื้อหาที่น้อยลง ดาเนะจึงอยากกล่าวขอโทษผู้อ่านทุกคน ที่ดาเนะไม่อาจสร้างผลงานได้เหมือนอย่างอดีตที่ผ่านมา แต่จะพยายามปรับปรุงให้ดีที่สุดครับ

Author:  pitinata [ Sat Feb 19, 2011 9:45 am ]
Post subject:  Re: [Fic]ตอนละยาวๆของดาเนะ LIFE FORCE Sc5.3

fushigidane wrote:
แถลงเรื่องฟิคดาเนะ

เนื่องจากตอนนี้เวลาการทำงานประจำของดาเนะนั้นไม่ค่อยเอื้ออำนวยกับการแต่งฟิค และการเดินทางที่นานเลยยิ่งทำให้กลับมาบ้านแทบนอนสลบเหมือด คุณภาพของฟิคเลยด้อยลงอย่างเห็นได้ชัดดังสองตอนที่ผ่านมา ซึ่งความยาวและอาจจะเนื้อหาที่น้อยลง ดาเนะจึงอยากกล่าวขอโทษผู้อ่านทุกคน ที่ดาเนะไม่อาจสร้างผลงานได้เหมือนอย่างอดีตที่ผ่านมา แต่จะพยายามปรับปรุงให้ดีที่สุดครับ


ใจเย็นๆครับท่านดาเนะ
ถ้าเกิดว่าแต่งไม่ได้ ก็ไม่เป็นไรครับ

อย่างที่ผมบอก แต่งไปเรื่อยๆ นานๆออกทีก็ยังรออ่านครับ
(ถึงแม้ผมจะหนักกว่า คือไม่มีเวลาอ่านเลยก็ตาม T T)

แต่งวันนึงย่อหน้านึงก็ได้ครับ แบบว่า อาทิตย์นึง-สองอาทิตย์ ได้ตอนนึงก็โอเคแล้วครับ
แต่ขอแบบยาวๆเหมือนเดิมนะครับ

ถ้าทำแบบเหมือนเดิมได้ รอนานเท่าไหร่ก็ได้ครับ ไม่เกี่ยงครับ :twisted:
2 เดือน ต่อ 1 ตอนยังเคยรอมาแล้วเลยครับ (เรื่องอื่นที่ผมเคยอ่าน) :mrgreen:

ปล.ถ้าผมว่างๆ แล้วได้เล่นเมื่อไหร่ จะมาแต่งมั่งครับ ตอนนี้คอปเซ็ปต์ยังไม่มีเลย :twisted:
ปล2.อายจัง อยากจะบอกว่า ไม่เคยแต่งนิยาย หรือ ฟิค สำเร็จสักเรื่อง เคยทำอย่างนี้ก็1ตอนเอง :oops:
ท่านดาเนะมาได้ขนาดนี้ ไม่แปลกเลยที่ผมนับถือ ครับ :mrgreen:

Author:  SupakornNoMercy [ Sat Feb 19, 2011 11:12 am ]
Post subject:  Re: [Fic]ตอนละยาวๆของดาเนะ LIFE FORCE Sc5.3

ไม่ได้อ่านนาน -3- การบ้านเยอะ
กลับมาอ่าน 2 ตอน หนุกดีคับ คารวะดาเนะ

[Request]
คิดว่าดาเนะคงกะไว้อยู่แล้วแหละ Sig ดาเนะมันบ่งบอก

ตีการบ้านตายไปหลายตัวและ เวลยังไม่ขึ้นสักที่ -3-
แถมเกิดเร็วอีก ไม่ไหวจะเคลียร์ -3-
/me ลากพี่ก่ามาช่วยจัดการ =w=

Author:  admin [ Sun Feb 20, 2011 3:39 am ]
Post subject:  Re: [Fic]ตอนละยาวๆของดาเนะ LIFE FORCE Sc5.3

สุดยอดมากมีปกด้วย ไปติดต่อสำนักพิมพ์เลยดาเนะ

เดี๋ยวโปรโมทให้บน FB :mrgreen:

Page 147 of 204 All times are UTC + 7 hours
Powered by phpBB © 2000, 2002, 2005, 2007 phpBB Group
http://www.phpbb.com/