Last visit was: It is currently Sun Dec 15, 2019 5:13 am


All times are UTC + 7 hours




Post new topic Reply to topic  [ 2040 posts ]  Go to page Previous  1 ... 153, 154, 155, 156, 157, 158, 159 ... 204  Next
Author Message
 Post subject: Re: [Fic]ตอนละยาวๆของดาเนะ LIFE FORCE Sc7
PostPosted: Sun Mar 20, 2011 8:59 pm 
ฮีโร่มาสเตอร์

Joined: Sun Aug 01, 2010 12:47 pm
Posts: 1973
^
^
^
^
^

นั่นไง ผมคาดผิดซะที่ไหน แม่ยกท่านแรกปรากฏตัวเสียแล้ว :lol:

_________________
ImageImage

Image


Top
Offline Profile  
 
 Post subject: Re: [Fic]ตอนละยาวๆของดาเนะ LIFE FORCE Sc7
PostPosted: Mon Mar 21, 2011 12:59 am 
มีดแทงหลัง
User avatar

Joined: Fri May 29, 2009 8:37 pm
Posts: 2916
Location: ที่ๆ... ไม่มีมีดแมวเข้าถึง!! > <
pitinata wrote:
นั่นไง ผมคาดผิดซะที่ไหน แม่ยกท่านแรกปรากฏตัวเสียแล้ว :lol:


มีพินาต้าเป็นสื่อกลางในการจิ้นสินะ... อื้ม................


ปล. เริ่มมีฟิคเยอะขึ้นแล้วสิ

_________________
ไดโนสีเหลือง... มังกรสีน้ำเงิน... และ... ไวรัสสีแดง
ImageImage


Top
Offline Profile  
 
 Post subject: Re: [Fic]ตอนละยาวๆของดาเนะ LIFE FORCE Sc7
PostPosted: Mon Mar 21, 2011 1:57 pm 
เทพไฟ
User avatar

Joined: Mon Aug 17, 2009 1:04 pm
Posts: 831
Location: บนหลังคาเต็นท์แพนด้าแดง o_o~!
คนรัก digi wrote:
pitinata wrote:
นั่นไง ผมคาดผิดซะที่ไหน แม่ยกท่านแรกปรากฏตัวเสียแล้ว :lol:


มีพินาต้าเป็นสื่อกลางในการจิ้นสินะ... อื้ม................


ปล. เริ่มมีฟิคเยอะขึ้นแล้วสิ


Image แต่ยังไงๆฟิคคู่ก่าดาเนะและวีก็ติดอันดับในบอร์ดอยู่แล้ว ดูวิวสิ Image

_________________
๐๐๐ มาเลี้ยงมังกรกัน คลิกเลย ๐๐๐


Top
Offline Profile  
 
 Post subject: Re: [Fic]ตอนละยาวๆของดาเนะ LIFE FORCE Sc7
PostPosted: Mon Mar 21, 2011 2:10 pm 
ฮีโร่มาสเตอร์
User avatar

Joined: Sun Jun 27, 2010 9:48 am
Posts: 1127
Location: Ionia
^
^
พนันได้ว่า 95% ต้องเป็นปินัทแน่นอนที่กดเข้ามาดู โอ๊โฮะๆๆๆ ขนาดเรปยังซะขนาดนั้น view จะเหลือหรือตัวเธอว์... :twisted:

_________________
Image
Image
I'm a rising celebrity, hug me, hug me, hug me now!!


Top
Offline Profile  
 
 Post subject: Re: [Fic]ตอนละยาวๆของดาเนะ LIFE FORCE Sc7
PostPosted: Mon Mar 21, 2011 4:52 pm 
ฮีโร่มาสเตอร์

Joined: Sun Aug 01, 2010 12:47 pm
Posts: 1973
Shadow_Wolf wrote:
Image แต่ยังไงๆฟิคคู่ก่าดาเนะและวีก็ติดอันดับในบอร์ดอยู่แล้ว ดูวิวสิ Image


กะ กะ กะ.......

กระทืบ Image ด่วน

ฮิตจริงๆ เกือบ 14k view แล้วนะ

JJmall wrote:
^
^
พนันได้ว่า 95% ต้องเป็นปินัทแน่นอนที่กดเข้ามาดู โอ๊โฮะๆๆๆ ขนาดเรปยังซะขนาดนั้น view จะเหลือหรือตัวเธอว์... :twisted:


มากไปหรือเปล่าคร้าบ
5% ก็หรูแล้วคร้าบ :lol:

ปล.หรือว่าพิมพ์เลข9เกินมากันละครับ Image

_________________
ImageImage

Image


Top
Offline Profile  
 
 Post subject: Re: [Fic]ตอนละยาวๆของดาเนะ LIFE FORCE Sc7
PostPosted: Fri Mar 25, 2011 6:36 pm 
เทพไฟ

Joined: Thu Mar 10, 2011 9:31 am
Posts: 827
Location: gig gug อิอิ~
ดูมาตั้งนานละไม่ได้เม้นสักที ตอนแรกอ่านแล้วเฉยๆ ไม่ได้จิ้นไรมากมาย ที่คนดูมา จิ้น :o ก็เพราะว่าเม้นทั้งหลายของพ่อยกแม่ยกละครับ :lol: ยังไงก็ขอสมัครเป็นพ่อยกด้วยคนละกัน 8-) ผมเชียร์อยู่นะครับ

_________________
ตุ่นที่มีชื่อว่า "fook2540" เรียกง่ายๆ ตุ่น "ฟลุ๊ค"
ทำไมถึงคิดว่าตุ่นสร้างพีๆไม่ได้ละ ตุ่นสร้างออกจะเมพ
Big Bug myhome ~^ ^~ all friend in this home ^ ^


Top
Offline Profile  
 
 Post subject: Re: [Fic]ตอนละยาวๆของดาเนะ LIFE FORCE Sc7
PostPosted: Fri Mar 25, 2011 7:37 pm 
เทพแสง
User avatar

Joined: Sun Nov 15, 2009 3:41 pm
Posts: 928
Location: กำลังพยายามกลับคืนร่าง
^^^ พ่อยกบังเกิดอีกคนแล้ว ...? ^^^

ยังเป็น sc7 อยู่เลยเงอะ =A="

_________________
คุณค่าของคนมันอยู่ที่การกระทำ...


Top
Offline Profile  
 
 Post subject: Re: [Fic]ตอนละยาวๆของดาเนะ LIFE FORCE Sc7
PostPosted: Sat Mar 26, 2011 8:01 pm 
ตุ่น
User avatar

Joined: Tue Mar 15, 2011 1:01 pm
Posts: 217
^^เดี๋ยวอีกสักพักก็ต้องมีมาอีกคนแหงๆ :lol:

_________________
Image
น้องต่ายกับแครอนน่ารักที่สุดใน3โลก!!!!!!!!!!


Top
Offline Profile  
 
 Post subject: Re: [Fic]ตอนละยาวๆของดาเนะ LIFE FORCE Sc7
PostPosted: Sun Mar 27, 2011 4:38 pm 
กระต่าย
User avatar

Joined: Sat Mar 19, 2011 5:56 pm
Posts: 197
Location: Uniquez
ฉึกๆเป็นฟิคที่ชวนจิ้นมาก :oops:
อ่านไป2รอบแล้วพึ่งจะสมัครได้ :oops:

_________________
ลัลล้า ฉึกๆ ~ ♥Image
Image


Top
Offline Profile  
 
 Post subject: Re: [Fic]ตอนละยาวๆของดาเนะ LIFE FORCE Sc.5/8
PostPosted: Wed Mar 30, 2011 1:28 pm 
ฮีโร่มาสเตอร์
User avatar

Joined: Fri Nov 20, 2009 2:59 pm
Posts: 3104
Location: สมุทรปราการ
ทางด้านดาเนะนั้นยังคงไม่รู้ตัวกับการถูกสะกดรอยตามมาโดยสองเพื่อนกิ้งก่า แม้หนึ่งในนั้นจะเป็นเสลธที่เคยสะกดตามดาเนะในช่วงที่ยังเป็นศัตรูกันจนดาเนะรู้ตัว แต่ในตอนนั้นเสลธไม่ใช่เสลธตัวตนจริง แต่เป็นจิตมืดที่ครอบงำเสลธ และจิตมืดก็มีแรงจิตสังหารและความเคียดแค้นที่สร้างให้กับเสลธมากจนทะลักล้นออกมาจากร่าง ทำให้ดาเนะสามารถรับรู้ได้ถึงจิตสังหารและความเกลียดชังได้แม้จะอยู่ห่างๆ

แต่สำหรับตอนนี้เสลธกลับมาเป็นเสลธตัวของตัวเองแล้ว ประกอบกับความสามารถการสอดแนมของเสลธที่ถือว่าเป็นเลิศ ทำให้ดาเนะไม่สามารถจับถึงความรู้สึกนั้นได้ ส่วนวีที่มีประสบการณ์การทำงานต่างๆได้ใช้ประสบการณ์และความรู้สึกที่ได้สั่งสมมาเป็นช่วยในการสอดแนมดาเนะ ทำให้ทั้งคู่สามารถตามติดดาเนะได้โดยที่ดาเนะไม่รู้สึกถึงการติดตาม ฝ่าเท้ากรงเล็บของดาเนะยังคงสืบก้าวต่อจนถึงประตูของกระท่อมและหยุดลง มือกรงเล็บขวาค่อยๆขยับมายังลูกบิดประตูและเปิดประตูออก แต่ร่างของกิ้งก่านั้นยังคงหยุดอยู่ไม่เข้าไปข้างในและถอนหายใจออกมา

“ความจริงแล้วกระท่อมเรามันไม่มีทางรก เพราะมีแต่เรากับวีแล้วก็เทาเท่านั้นที่รู้ถึงที่นี่นี่นา ถ้าเสลธกับวีรู้ว่าเราโกหกจะโกรธเราไหมนะ” ดาเนะพึมพำกับตัวเองแต่มีรอยยิ้มจางๆโผล่มาที่หน้าด้วยสายตาที่ขุ่นมัวแสดงถึงความไม่สบายใจ “แต่เราก็จะให้รู้ไม่ได้เด็ดขาดไม่ว่ายังไงก็ตาม” ดาเนะหางตกลงและเดินเข้ากระท่อมไปก่อนที่ประตูจะปิดลง

“เสลธ....ได้ยินที่ดาเนะพูดหรือเปล่าน่ะ” วีถามเสลธขณะที่ทั้งคู่แอบอยู่หลังกำแพงเตี้ยที่กั้นบ่อน้ำอุ่น เพราะเป็นมุมอับที่ดาเนะไม่สามารถมองเห็นเพราะมีกำแพงบังเอาไว้ และไออุ่นจากบ่อน้ำอุ่นของกระท่อมดาเนะได้เชื้อเชิญวีมาให้เข้าใกล้

“เออ...ข้าก็ได้ยินเหมือนกัน ใครคือเทากันแน่ที่ดาเนะเอ่ยถึง แล้วทำไมจะต้องปิดบังไม่ให้พวกเรารู้ด้วย” เสลธที่นั่งแอบหลังกำแพงข้างๆวีทำท่าครุ่นคิดและหันไปเพื่อที่จะขอคำปรึกษา แต่เพียงแววตาเพชรฆาตดั่งเหยี่ยวของเสลธมองไปเห็นวีก็แทบจะหมดแรง เพราะวีตอนนี้กลับเกาะผนังแน่นและมีสีหน้าที่กำลังอยาก หางของวีส่ายไปมาด้วยความดีใจ

“เสลธ...ข้าพเจ้าอยากแช่บ่อน้ำอุ่นอะ” วีมองมาที่เสลธด้วยสายตาปรกติแต่ประกายแววตาแห่งอ้อนวอนภายใน “แกจะบ้าเรอะไงวี พวกข้ามาสอดแนมดาเนะนะ ไม่ใช่มาเที่ยวบ่อน้ำร้อน” เสลธไม่พอใจวีที่เหมือนจะละเลยในหน้าที่ซึ่งเป็นจริงอย่างที่เสลธว่าไว้

“เสลธ...แต่พวกเราก็เดินมาเยอะแล้วนะ เหนื่อยด้วย อากาศก็เริ่มเย็นตัวลงอีก ถ้าขืนเป็นงี้ต่อไปพวกเราจะแย่นะ ร่างกายที่แข็งแรงก็จำเป็นต่อการทำภารกิจนะ” วีพูดด้วยน้ำเสียงที่จริงจังแต่หางของวีนั้นยังคงส่ายไปมาแสดงถึงความอยากเหมือนเด็กๆ

“วี แกมาที่นี่เพื่อทำอะไรกันแน่” เสลธเริ่มขึ้นเสียงเพื่อที่จะเรียกสติวีกลับ สายลมเย็นพัดผ่านท่ามกลางวามเงียบและอากาศเริ่มเย็นตัวลงตามเวลาที่เย็นตาม สองกิ้งก่าเริ่มรู้สึกถึงความเย็นจากภายนอกที่จับผิวสัมผัสกับความอุ่นจากภายในร่างกาย “มาสะกดรอยตามดาเนะน่ะสิ ข้าพเจ้าไม่บกพร่องในหน้าที่หรอก” วีตอบอย่างขึงขังแต่เอาหน้าแนบผนังกำแพงที่อุ่น

“แต่ก็น่าจะมีช่วงเวลาผ่อนคลายด้วยนะเสลธ” เสียงของวีเริ่มเคลิบเคลิ้มกับไออุ่นของไอน้ำ เสลธที่ได้ยินคำตอบของวีก็สืบคลานเข้าหาวีโดยตรงเพราะไม่อยากให้ร่างของตนโผล่เหนือรั้วกัน “วี แกตั้งสติหน่อยเฮ้ย มานี่เลยมาวี ไปแอบบนต้นไม้ด้วยกันเลยไปวี ตรงนี้ข้าสังเกตุไม่เห็นดาเนะทำอะไรในบ้านด้วย” เสลธสืบคลานมาถึงและคว้าข้อมือของวีทันที

“...รู้แล้วๆ ข้าพเจ้าแค่ล้อเล่นเท่านั้นเอง เสลธเครียดไปได้ ข้าพเจ้าก็มือโปรเหมือนกันนะ” วีตอบให้เสลธเพราะกลัวเสลธจะเข้าใจผิด แต่ภายในใจจริงของวีนั้นอยากลงแช่บ่อน้ำอุ่นใจจะขาดแล้ว วีค่อยๆสืบคลานไปกับเสลธไปยังต้นไม้ที่อยู่ใกล้ที่สุด

“เราจะใช้ต้นไม้นี้เป็นจุดซุ่มสังเกตุดาเนะ ข้าน่าจะซุ่มมองตรงหน้าต่างที่กระท่อมดาเนะได้โดยที่ดาเนะมองไม่เห็น วีเห็นด้วยมั้ย” เสลธขอความคิดเห็นซึ่งวีพยัคหน้าให้เห็นด้วย เพราะต้นไม้ต้นนี้ยืนต้นอยู่บริเวณมุมมองหน้าต่างของกระท่อมดาเนะพอดี และเป็นต้นไม้ที่มีใบปกคลุมมากพอที่จะซ่อนตัวกิ้งก่าไม่ให้มองเห็นจากภายนอกได้ วีที่มีพลังขาที่แข็งแรงเพราะฝึกการกระโดดยิงสาดศรบ่อยจึงกระโดดขึ้นต้นไม้สูงได้อย่างไม่ยากเย็น เพียงแค่กระโดดเดียวก็สามารถถีบตัววีให้สูงกว่าความสูงของกิ้งก่าได้มากกว่า5เท่า

“เสลธ ข้าพเจ้าขึ้นมาก่อนละกันนะ” วีทิ้งเสียงไว้และหาที่ๆจะทำการแอบซุ่มให้เสลธขึ้นตามมาทีหลัง แม้เสลธจะไม่มีพลังขาที่แข็งแรงเหมือนอย่างวี แต่เพราะความสามารถการแอบสอดแนมของเสลธ ทำให้เสลธเคยสังเกตุการณ์จากสถานที่ต่างๆมากมายรวมไปถึงกับแอบซ่อนที่ต้นไม้ ทำให้การปีนต้นไม้ของเสลธนั้นคล่องแคล่วและชำนาญการ เพียงไม่นานเสลธก็ขึ้นมาถึงต้นไม้ที่วีแอบเฝ้าสังเกตุ

“เลือกที่ได้ดีนี่วี มุมนี้มองเห็นชัดแจ๋วเลย” เสลธชมวีที่มองหาจุดยุทธศาสตร์การแอบมองได้ยอดเยี่ยม วีไม่ตื่นเต้นหรือดีใจกับคำชมแต่อย่างใด แต่กลับเริ่มตัวสั่นและเอาสองมือกอดแขนตัวเอง “เสลธ อากาศเริ่มเย็นตัวลงแล้วนะ” วีเตือนให้กับเสลธที่ยังคงเฝ้ามองผ่านใบไม้ไปยังหน้าต่างกระท่อมของดาเนะ ซึ่งกำลังนั่งอยู่ที่เก้าอี้ริมหน้าต่างและนั่งอ่านอะไรบางอย่างอยู่

“ข้ารู้วี แล้วข้าก็เริ่มหนาวแล้วด้วย” เสลธเองนั้นก็นั่งตัวสั่นและกอดแขนตัวเองแน่นเช่นกัน “แต่ข้ากังวลและรู้สึกไม่ดียังไงไม่รู้ที่ดาเนะมีอะไรปิดบัง แล้วไหนจะหางที่ชื่อเทานั่นอีก ทำไมมันทำให้ดาเนะต้องมีอะไรปิดบังพวกเราแบบนี้” เสลธยังคงเฝ้าจับตามองดาเนะที่ยังคงนั่งอ่านอะไรบางอย่างอยู่ วีที่ได้ฟังคำตอบของเสลธรู้สึกถึงความรู้สึกได้ทันที เพราะเป็นความรู้สึกเดียวที่คิดต่อดาเนะ

วีกังวลกับดาเนะเหมือนกันว่าอาจจะเกิดอะไรขึ้นกับดาเนะ เพราะแม้ดาเนะจะดูอ่อนไหวและอ่อนแอ แต่การคิดตัดสินใจของดาเนะถือว่าอยู่ในขั้นบ้าดีเดือดแบบไม่สนใจชีวิตตัวเอง ทั้งการออกตามหาเสลธลำพังตัวเดียวทั้งที่ยังไม่สามารถยิงธนูได้ หรือการที่ขู่วีด้วยการเอาธนูจ่อค้างที่คอตัวเองตอนยามเหนื่อยหอบไม่มีแรงเพราะจะให้ทิ้งตัวเองให้วีไปช่วยเทพแห่งแสง ทั้งสองเหตุการณ์นั้นวีเป็นผู้รับรู้ถึงความรู้สึกดีที่สุด และเสลธคงจะรู้สึกเฉกเช่นเดียวกันกับตนด้วย

เสลธยังคงเฝ้าสังเกตุอย่างไม่ลดละและพยายามข่มความหนาวของตนไว้ไม่ให้แสดงออกมา เพราะเสลธกำลังขืนความคิดจิตสำนึกตัวเองไม่ให้หนาวทั้งที่ร่างกายสั่ง เพราะเสลธคิดว่าถ้าตัวเองไม่หนาวก็จะไม่หนาว ทุกอย่างนั้นเป็นไปตามจิตที่เราคิด และจะเป็นอุปสรรคต่อการเฝ้าติดตามดาเนะถ้าจิตไม่นิ่งถ้ายังพวงกับความหนาว แต่จิตที่มุ่งมั่นนั้นต้องชะงักกลางคันเมื่อหลังของเสลธสัมผัสบางอย่างที่นุ่มและอุ่นไปทั้งหลัง

“ร่างกายที่ดีและแข็งแรงก็จำเป็นต่อการปฏิบัติภารกิจนะ ถ้าเสลธเป็นไข้ขึ้นมาก็จะปฎิบัติภารกิจได้ไม่ได้ดีนะ” วีเรียกผ้าห่มผืนใหญ่จากห้องของตนมาเพื่อที่จะใช้ห่มเสลธให้อบอุ่นขึ้น เสลธยังคงนิ่งรับผ้าห่มที่คลุมหลังมาห่อตัวเองให้อุ่นทั้งตัว

“แล้วยิ่งภารกิจที่ต้องใช้ความอดทนทางจิตใจมากกว่าพลังงานจากร่างกายด้วยแล้ว ยิ่งต้องให้ความสำคัญกับร่างกายเป็นพิเศษด้วย” วีเริ่มส่งเสียงหอบอ่อนๆออกมา เพราะทุกครั้งที่เรียกอุปกรณ์หรือของอะไรมาผ่านทางเวทมนต์เคลื่อนย้าย จำเป็นที่จะต้องใช้พลังงานเวทมนต์และร่างกายครึ่งหนึ่งเพื่อเรียกสิ่งนั้นๆมาไม่ว่าสิ่งนั้นจะเล็กหรือใหญ่ก็ตาม เหมือนอย่างที่วีเคยเรียกคันธนูมาตอนที่จะออกตามดาเนะที่แอบหนีไปตัวเดียวตอนกลางคืน

“วี...แก เกิดอะไรขึ้นกับแก” เสลธยังไม่รู้ว่าเกิดอะไรข้นกับวีจึงถามวีด้วยความตกใจ “ข้าพเจ้าไม่เป็นอะไร แค่เหนื่อยแล้วก็หนาวนิดหน่อยเท่านั้นเอง” วียังคงหอบและนั่งจับแขนตัวเองอยู่เพราะความเย็น วีที่สั่นสัมผัสได้ถึงความอบอุ่นบางอย่างจากแผ่นหลังที่เย็นของตัวเองและทางด้านข้างขวาของตน

“แล้วแกจะปล่อยให้ข้าสบายตัวเดียวอย่างนี้ได้ยังไง แกก็ออกมาร่วมสอดแนมกับข้าด้วยนะ” เสลธแบ่งผ้าห่มให้กับวีมาคลุมหลังด้วยเช่นกันโดยที่เขยิบตัวเองมานั่งชิดติดกับวี “ข้าขอบใจนะ แต่คราวหลังเอาผ้าห่มผืนใหญ่ๆมาด้วยก็ดี” ผ้าห่มที่วีนำมานั้นแม้จะเป็นผ้าห่มผืนใหญ่ แต่ก็เป็นผ้าห่มผืนใหญ่สำหรับเพียงกิ้งก่าตัวเดียว แต่สำหรับที่จะใช้นั่งห่มสองตัวแล้วนั้นถือว่าไม่ใหญ่มากนัก สองกิ้งก่าจึงต้องนั่งชิดติดกันเพื่อที่จะให้ผ้าหุ่มสามารถห่มคลุมได้ทั้งตัว วีรับผ้าหุ่มมาห่อตัวและเฝ้าจับสังเกตุดาเนะคู่กับเสลธ

“ก็ห้องข้าพเจ้ามีแต่ผืนนี้นี่ ผืนนี้หนาแล้วก็ใหญ่สุดที่ข้าพเจ้ามีแล้วด้วย” วีแก้ตัวเพราะโดนเสลธว่าใส่ “เฮ้ย เป็นอะไรของแก ข้าแค่แซวเล่นนิดหน่อยมาโกรธข้าอีก” เสลธโต้กลับเพราะเจตนาของเสลธนั้นต้องการที่จะล้อวีเล่นสนุกๆเท่านั้น แต่กลับเป็นวีที่จริงจังมากจนเกินไป

“งั้นข้าคืนผ้าห่มให้ ข้าขอโทษด้วย” เสลธดึงผ้าห่มออกและคืนให้กับวีแต่วีกลับส่งผ้าห่มผ่านหลังเสลธให้คลุมหลังใหม่ “แล้วข้าพเจ้าจะโกรธเสลธจริงถ้าปฏิเสธความหวังดีแบบนี้” วีคลุมผ้าห่มให้กับเสลธกลับทันทีจนเสลธต้องยินยอมเพื่อที่จะจบเรื่อง เพราะการทะเลาะกันกับเพื่อนร่วมงานย่อมไม่เป็นผลดี โดยเฉพาะภารกิจที่ต้องอาศัยความเงียบเพื่อการสอดแนมเช่นนี้

“ก็ได้ๆ ข้าคลุมก็ได้” เสลธนำผ้าห่มมาห่อคลุมตัวเองอีกครั้งและทำสีหน้าไม่พอใจ แต่ภายในใจกลับขอบคุณวีที่นำผ้าห่มมาให้กับตน “ขอบใจสำหรับผ้าห่มละกัน” เสลธกล่าวขอบคุณในใจเพราะเสลธไม่ค่อยชอบและไม่ค่อยเคยชินกับการกล่าวขอบคุณจากใจจริง “อุ่นอย่างนี้ข้าสังเกตุดาเนะได้เต็มที่แน่วี” เสลธกล่าวออกมาและจับตาสังเกตุดาเนะต่อ

“!!! วี!!! ดูนั่น” เสลธเสียงตื่นและชี้ไปที่หน้าต่างซึ่งเห็นดาเนะกำลังเปิดตู้ทำอะไรบางอย่างที่มองไม่เห็น “เสลธ นั่นตู้เสื้อผ้าของดาเนะรึเปล่า ใช่ที่อยู่ใกล้ๆกับเตียงด้วย ข้าพเจ้าจำได้ว่าตู้เก็บเสื้อผ้าของดาเนะติดกับเตียง” วีพยายามรื้อฟื้นภาพผังบ้านดาเนะตอนที่เคยไปเที่ยวแล้วอธิบายให้เสลธฟัง

“ข้ามองอะไรไม่เห็นเลยวี ฝาตู้นั้นมันเปิดแล้วบังดาเนะพอดี แถมเปิดนานกว่าที่จะหยิบของข้างในด้วย “เสลธอธิบายสิ่งที่ตนเห็นให้กับวีฟังซึ่งวีที่มีสายตาดีกว่าเสลธสามารถมองภาพด้ชัดกว่า “เสลธ ดาเนะกำลังนั่งอยู่ ข้าพเจ้าเห็นเขาของดาเนะชันลงไปกับพื้น หางก็ลาดเรียบกับพื้นด้วย นี่ไม่ใช่สถานะเปลี่ยนเสื้อผ้าแน่ๆ หรือว่าดาเนะจะแอบเดินทางไปไหนลำพังตัวเดียวอีก” วีเริ่มตั้งข้อสันนิษฐานขึ้นมาและเริ่มกังวลหนักในทันที แต่เพียงไม่นานนักประตูกระท่อมของดาเนะก็เปิดออก เหล่ากิ้งก่าเฝ้าสังเกตุต่างจ้องมองตาไม่กระพริบ

ร่างของกิ้งก่าเหลืองที่โดนจับตาค่อยๆเดินออกมาอย่างช้าๆเพราะอากาศที่เย็นตัวลงจนเริ่มหนาว สองกิ้งก่านั้นตาค้างทันทีที่ได้เห็น ภาพของกิ้งก่าดาเนะในชุดนุ่งผ้าเช็ดตัวสีขาวที่เดินตัวสั่นเพราะอากาศหนาวพัดสัมผัสตัว ปากที่เม้มเน้นและแขนทั้งสองที่กอดร่างตัวเองเพื่อพยายามสร้างความอุ่น ดาเนะพยายามเร่งฝีเท้าสุดความสามารถฝ่าลมหนาวจนถึงขอบบ่อน้ำอุ่น หางของดาเนะค่อยๆจุ่มลงไปยังบ่อช้าๆเพื่อวัดอุณหภูมิซึ่งกำลังพอเหมาะ ดาเนะค่อยๆนั่งลงขอบบ่อให้ขาทั้งสองหย่อนลงไปในบ่ออย่างช้าๆพร้อมกับตัวที่สั่นที่สัมผัสความอุ่นของน้ำ จากนั้นจึงค่อยๆยันตัวเองลงไปแช่ในบ่ออย่างช้าจนจมทั้งตัวโดยโผล่ขึ้นมาแค่ส่วนหัว สีหน้าของดาเนะจากที่ขบปากแน่นเพราะความหนาวค่อยๆผ่อนคลายลง สีแดงระเรื่อจางๆเริ่มปรากฎบนใบหน้าของดาเนะพร้อมกับดวงตาที่ค่อยๆหลับตาลง เสียงผ่อนหายใจของดาเนะค่อยๆผ่อนออกมาแสดงถึงความสุขที่ได้รับความอุ่นจากบ่อน้ำอุ่นของตน

“หนาวอย่างนี้แช่น้ำอุ่นที่กระท่อมเรานี่หละมีความสุขที่สุด” ดาเนะพูดกับตัวเองเบาๆขณะค่อยๆเขยิบตัวเองไปยังพื้นหินตื้นที่เอาไว้สำหรับนั่งแช่เหยียดขา ตอนนี้ดาเนะกำลังมีความสุขขั้นสูงสุด “อา----“ ดาเนะร้องครางออกมาเบาๆเพราะกำลังสุขถึงที่สุดกับการผ่อนคลายท่ามกลางลมหนาวในบ่อน้ำอุ่นของตน ใบหน้าของดาเนะกำลังเคลิบเคลิ้มกับไอและสัมผัส อุ่นของน้ำ สีแดงระเรื่อจางๆเริ่มมีสีเข้มขึ้นทั้งจากอุณหภูมิน้ำและความสุขของดาเนะ

“อยากให้วีกับเสลธมาแช่ด้วยจังแต่ก็ให้มาไม่ได้ ขอโทษนะวี เสลธ” ดาเนะพูดด้วยความรู้สึกผิดแต่ใบหน้ายังคงไว้ซึ่งความสุขที่เก็บไว้ไม่อยู่ ทางด้านของ เสลธและวีที่แอบเฝ้าสังเกตุบนต้นไม้นั้นกำลังมองตาเป็นมันด้วยความอยากแช่น้ำไม่เว้นแม้แต่เสลธด้วยเช่นกัน

“ส...เสลธ นี่พวกข้าพเจ้ามาทำอะไรกันแน่” วีเริ่มสงสัยในตัวเองกับสิ่งที่ทำอยู่ “ก..ก็มาลอบสังเกตุดาเนะไง เพราะดาเนะมีท่าทางพิรุธปิดบังพวกเรา” เสลธตอบกลับให้กับวีเช่นกันด้วยเสียงที่ไม่ค่อยแน่ใจเช่นเดียวกันกับวี

“เสลธ...แล้วสิ่งที่พวกเรากำลังทำอยู่เนี่ยล่ะ” วีกอดผ้าห่มแน่นเมื่อลมหนาวพัดผ่านมาไม่ต่างจากเสลธ “ก็กำลังสังเกตุการการณ์อยู่นี่ไง” เสลธตอบให้ขณะดวงตามองไปยังดาเนะไม่กระพริบ โดยเฉพาะสีหน้าดาเนะที่กำลังมีความสุขอย่างเคลิบเคลิ้ม “ต...แต่ดาเนะตอนนี้กำลังแช่น้ำอุ่นอยู่นะเสลธ” วีตอบกลับซึ่งเป็นประโยคสุดท้ายก่อนที่จะมีแต่ความเงียบ

“น...นี่ข้าพเจ้า/ข้า...ติดตามลอบสะกดรอยเพื่อจะมาแอบถ้ำมองดาเนะอยู่เรอะ!!!” คำตอบของทั้งสองแล่นเข้ามาในหัวเหมือนกันโดยที่ในจิตลึกๆนั้นต่างกำลังโหยหาบ่อน้ำอุ่นและอยากลงไปแช่ด้วยกันทั้งคู่ แม้เสลธจะไม่เคยรับรู้หรือได้ลองการแช่น้ำอุ่นมาก่อนก็ตาม

“ดาเนะ...ทำไมต้องแอบปิดบังข้าพเจ้า/ข้าเพื่อมาแอบแช่น้ำอุ่นตัวเดียวแบบนี้ ข้าพเข้า/ข้าก็ก็อยากแช่ด้วยเหมือนกันนะดาเนะ” ทั้งคู่ต่างคิดเหมือนกันอีกเช่นกันและนั่งสั่นคู่ในผ้าห่มของวี และมองไปยังดาเนะอย่างอิจฉาโดยที่เจ้าตัวนั้นยังไม่รู้ตัวและยังคงนั่งแช่น้ำอุ่นอย่างเคลิบเคลิ้มเป็นสุข

“อา---เนี่ยล่ะสุดยอด อยากให้วีกับเสลธมาแช่ด้วยจัง” ดาเนะครางและพูดประโยคเดิมซ้ำออกมาอีกครั้ง


Last edited by fushigidane on Sun Apr 17, 2011 8:25 am, edited 1 time in total.

Top
Offline Profile  
 
Display posts from previous:  Sort by  
Post new topic Reply to topic  [ 2040 posts ]  Go to page Previous  1 ... 153, 154, 155, 156, 157, 158, 159 ... 204  Next

All times are UTC + 7 hours


Who is online

Users browsing this forum: No registered users and 10 guests


You cannot post new topics in this forum
You cannot reply to topics in this forum
You cannot edit your posts in this forum
You cannot delete your posts in this forum
You cannot post attachments in this forum

Jump to:  
cron
Powered by phpBB © 2000, 2002, 2005, 2007 phpBB Group
Theme created StylerBB.net & kodeki