BigBugStudio Forum
http://www.bigbugstudio.com/forum/

[Fic]ตอนละยาวๆของดาเนะ 12/04 เส้นทางของเสลธ
http://www.bigbugstudio.com/forum/viewtopic.php?f=19&t=6909
Page 86 of 204

Author:  Underdog [ Fri Oct 22, 2010 8:59 pm ]
Post subject:  Re: Ficต่อตอนยาวๆของดาเนะ Sc2. ตอน3.1

MonkeyMage wrote:
/me ตบบ่าโดรุ แล้วชี้ไปที่เรปบน

"เจ๊แพนด้าเค้าฝากบอกมาแบบนี้น่ะ"


-/งับคอลิงนัท = 3='' (+จะไปงับต่อที่งานหนังสือ)

Author:  ~LittlE_PanDa~ [ Fri Oct 22, 2010 9:05 pm ]
Post subject:  Re: Ficต่อตอนยาวๆของดาเนะ Sc2. ตอน3.1

Underdog wrote:
MonkeyMage wrote:
/me ตบบ่าโดรุ แล้วชี้ไปที่เรปบน

"เจ๊แพนด้าเค้าฝากบอกมาแบบนี้น่ะ"


-/งับคอลิงนัท = 3='' (+จะไปงับต่อที่งานหนังสือ)


//แพนด้า ช่วยโดรุตบนัทลิง (เพราะตอนนี้เป็น โดรุFC :oops: :oops: :oops: )

Author:  MonkeyMage [ Fri Oct 22, 2010 9:12 pm ]
Post subject:  Re: Ficต่อตอนยาวๆของดาเนะ Sc2. ตอน3.1

/me วิ่งหนี ดึงปินัทคุงมาบังตัว

"ป๋มไม่รู้~ ป๋มมาวววววว"

Author:  pitinata [ Fri Oct 22, 2010 9:15 pm ]
Post subject:  Re: Ficต่อตอนยาวๆของดาเนะ Sc2. ตอน3.1

~LittlE_PanDa~ wrote:
Quote:
นัท pitinata
ยังปกป้องถึงขนาดเอาตัวเข้าแลกอีกต่างหาก!! อะไรจะตามเอาใจดูแลเทคแคร์ขนาดนี้ [/b]




เอ่อ ท่านแพนด้าครับ ผมจำไม่ได้ว่าผมไปปกป้องตอนไหนหรอครับ
ช่วยเอามาให้ผมดูหน่อยได้มั้ยครับ :mrgreen:

ปล.อยากรู้จริงๆครับ ;) ไม่ได้เสแสร้ง :lol:

/me อ้อมไปข้างหลังท่านแพนด้า พร้อมตะโกนออกมา

THIS





IS





SPARTA!!




.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.





จากนั้นก็จักจี้ท่านแพนด้า สุดชีวิต :lol:

Author:  pepekung [ Fri Oct 22, 2010 10:28 pm ]
Post subject:  Re: Ficต่อตอนยาวๆของดาเนะ Sc2. ตอน3.1

โดนจั๊กจี้ ท่านแพนด้าคงจะหัวเราะเป็นแน่แท้ :lol:

Author:  fushigidane [ Fri Oct 22, 2010 10:56 pm ]
Post subject:  Re: Ficต่อตอนยาวๆของดาเนะ Sc2. ตอน3.2

ตอนพิเศษยาวเกือบ3หน้าในการพิมพ์ ขอนอนก่อนนะ แต่เกิดอะไรขึ้น ไหงหน้ามันพุ่งพรวดได้ขนาดนี้ :shock:

ทางด้านของกลุ่มหมาป่าที่ผนวกรวมกับตุ่นนั้นได้เดินทางมาฝึกนอกเมืองแห่งแสง เพราะทักษะของตุ่นนั้นเป็นทักษะที่ค่อนข้างอันตราย โดยเฉพาะทักษะการระเบิดที่สามารถทำความเสียหายให้กับตัวเมืองได้ แม้จะเป็นระเบิดที่หัดทำโดยตุ่นมือใหม่ก็ตาม เมื่อทั้งกลุ่มมาถึงที่หมายแล้วนั่นคือทุ่งหญ้าบริเวณหน้าเมืองที่ห่างจากตัวเมืองระยะพอสมควร ซึ่งอยู่ระหว่างเมืองกับป่าในคืนที่โดรุอุ้มร่างของวีออกมา

“เราจะใช้ที่แห่งนี้เป็นสถานที่ฝึกละกันนะ” โดรุหยุดเดินพร้อมกับการหยุดเดินทั้งกลุ่มขบวน “พี่โดรุ พวกรุ่นพี่ตุ่นของพวกผมเขาไปทำภารกิจอะไรหรอพี่” ตุ่นตัวหนึ่งถามขึ้นมา “เอ่อ มันเป็นภารกิจลับที่ไม่สามารถบอกได้นะ ถึงแม้พวกน้องจะได้เป็นหน่วยอัลฟ่าแล้วก็เถอะ” โดรุตอบแบบไม่ค่อยสู้ดีนัก เพราะความจริงเป็นเรื่องที่ไม่น่าเล่า และเจ้าตัวก็ยังไม่ทราบแน่ชัดด้วย

“พี่ หรือว่ารุ่นพี่พวกเราจะตายในหน้าที่ไปแล้ว” ตุ่นตัวหนึ่งพูดขึ้นมาด้วยเสียงที่กล้าๆกลัวๆ “เฮ้ย พีชปากเสีย พูดแบบนี้ออกมาได้ยังไง” ตุ่นที่อยู่ข้างๆตุ่นพืชว่าเพื่อนใหม่ของตน “ใช่พีช มันอาจจะเป็นภารกิจลับที่เป็นภารกิจระยะยาวก็ได้นะ ระดับอัลฟ่าที่สองแล้วไม่พลาดอะไรง่ายๆหรอก” ตุ่นอีกตัวพูดสนับสนุน “ทั้งที่บุคกี้และเคนเนดี้พูดรู้ได้ยังไงล่ะว่ายังมีชีวิตอยู่ล่ะ” ตุ่นพีชเริ่มพาลออกมา

“เฮ้ยพีชเป็นอะไรของแกเนี่ย ทำไมสาปแช่งอยากให้รุ่นพี่ตายนักหนาฮะ” ตุ่นบุคกี้เริ่มขึ้นเสียงเพราะหงุดหงิดกับที่ตุ่นพีชมองในแง่ร้ายตลออด “ใจเย็นๆก่อนสิบุคกี้ ส่วนพีชก็มองโลกในแง่ดีหน่อยสิ รุ่นพี่เขาคงไม่เป็นอะไรหรอก” ตุ่นเคนเนดี้พยายามลดดีกรีความรุนแรงของสถานการณ์อยู่ ตุ่นพีชเงียบไปชั่วครู่ก่อนที่จะเริ่มโวยวายอีกครั้ง

“ขนาดพวกพี่อากุยังอ้ำอึ้งไม่กล้าตอบจะให้คิดว่ายังไงล่ะ นอกจากจะตายไปแล้วน่ะ” ตุ่นพีชยังคงเถียงหัวชนฝาอยู่ทำให้หมาฟ้าอากุเริ่มฉุนขาดที่มาว่าสาปส่งเพื่อนของตน แต่ทันทีที่อากุจะเดินเข้าไปว่าต้องหยุดเดินลงและหันรีหันขวา “นี่มัน กิลของเพื่อนเราชาวตุ่นนี่” ตุ่นทั้งสามตัวที่ทะเลาะกันอยู่ก็หยุดทะเลาะทันทีและหันไปมาเพื่อจะหารุ่นพี่ของตน “พี่อากุ ที่ไหนอะพี่” ตุ่นเคนเนดี้ถามขึ้นมา

“นั่นอะไรน่ะ” ตุ่นบุกกี้ชี้ไปที่ท้องฟ้าที่เห็นเงาเล็กๆสามอันค่อยๆบินเข้ามาใกล้ๆ พร้อมกับเสียงใบพัดหมุนดังมาจาก “นี่มัน เครื่องบินที่ตุ่นสายระเบิดสร้างได้นี่นา” พีชตอบออกมาด้วยเสียงที่ตื่นเต้นกับการปรากฎตัวของรุ่นพี่ของตน ซึ่งเครื่องบินใบพัดทั้งสามลำบินลดระดับต่ำลงมาเมื่อเข้ามาใกล้กับกลุ่มตุ่นสามตัว

“รุ่นพี่กลับมาแล...ตูมๆๆๆๆๆ” เครื่องบินทั้งสามลำต่างทิ้งระเบิดลงมาตรงกลุ่มของเหล่ารุ่นน้องตุ่นอย่างแม่นยำ เสียงร้องของทั้งสามดังออกมาท่ามกลางเสียงระเบิดออกมาอย่างชัดเจน จากนั้นเครื่องบินทั้งสามก็โฉบบินควงเครื่องออกไปคนละทาง เหล่าตุ่นทั้งสามนอนแน่นิ่งในหลุมขนาดใหญ่ที่ถูกขุดด้วยแรงระเบิด พร้อมกับกระดาษใบหนึ่งที่ร่อนลงมาจากเครื่องบินมาตกตรงกลางกลุ่มของตุ่น

“ตรูยังไม่ตายเฟ้ย ไอ้พวกตุ่นปากเสีย”

เหล่าตุ่นทั้งสามเมื่อเห็นข้อความแล้วถึงกับร้องให้ออกมาทันทีด้วยความซาบซึ้ง “เห็นมั้ย รุ่นพี่ยังไม่ตาย เป็นไงล่ะเจ้าพีช” ตุ่นเคนเนดี้ซ้ำเติมเพื่อนของตน “ผมขอโทษคร้าบ รุ่นพี่” ตุ่นพีชขอโทษอย่างสุดเสียใจ “แล้วทำไมชั้นต้องมาโดนลูกหลงด้วยยยยย” ตุ่นบุคกี้ร้องออกมาเพราะต้องมาโดนลูกหลงไปด้วย ทั้งโดรุอากุต่างก็ยืนแข็งค้างเพราะไม่อยากเชื่อว่าเพื่อนตุ่นของตนจะเล่นแรง และยังมีชีวิตตัวตนอยู่

“ค่อยยังชั่วนะที่เจ้านั่นยังมีชีวิตอยู่” โดรุพูดออกมาอย่างสบายใจที่รู้ข่าวเพื่อนของตน “ปัญหาคือแล้วพวกเราจะสอนเจ้าสามตัวนี้ยังไงดีล่ะเนี่ย เราไม่มีความรู้เรื่องศาสตร์ของตุ่นกันเลยนะ” หมาฟ้าอากุพูดออกมาอย่างไม่สบายใจเพราะก็จนปัญญาจริงๆ

“เชอะ แอบสบายไปเที่ยวเล่นอยู่น่ะสิ จะได้ไม่ต้องมาเหนื่อยสอนรุ่นน้องเหล่าอัลฟ่า....” ขณะที่โดรุกำลังว่าเพื่อนของตนก็เกิดแสงสีขาวแว่บขึ้นมาตรงกลุ่มหมาป่าทั้งสาม จากนั้นเกิดการระเบิดอย่างรุนแรงเป็นรูปดอกเห็ดขนาดเล็กๆตรงกลุ่มหมาป่า พร้อมกับแรงสั่นสะเทือนแผ่นดินไหวขนาดเบาๆ หมาป่าทั้งสามกระเด็นปลิวลอยหมุนควงสว่านไปคนละทิศละทางพร้อมกับเสียงร้องอ้ากอย่างโหยหวนของหมาทั้งสามตัว แล้วก็มีกระดาษแผ่นหนึ่งลอยมาตกท่หน้าของโดรุซึ่งมีข้อความที่เขียนไว้ว่า

“ตรูได้ยินนะเฮ้ย ตรูไม่ได้สบายอย่างที่แกพูดแน่เจ้าโดรุ ไปเอาตำราที่เราเขียนไว้มาสอนรุ่นน้องด้วย”

โดรุมือสั่นและเริ่มหวาดกลัวกับความสามารถของเพื่อนของตนขึ้นมา “เฮ้ย นี่แกเป็นStalkerรึไงฟระ” โดรุร้องโวยออกมาซึ่งต่างจากหมาฟ้าอากุกับหมาป่าเรนาที่นอนร้องให้อยู่ใกล้ๆกัน “หนูม่ายรู้...ๆ”


หลังจากที่โดรุกลับไปเอาตำราที่เพื่อนตุ่นไว้วานให้สอนแทนแล้ว โดรุก็แบ่งหน้าที่การสอนให้โดยให้อากุสอนหมาป่าเรานาให้ ส่วนตนจะรับหน้าที่สอนสิ่งต่างๆให้พวกตุ่นแทน “ตกลงตามนี้นะอากุ ถ้ามีปัญหาอะไรก็ตามมาเรียกละกันนะ” โดรุนัดแนะกับอากุและแยกย้ายกันไป “ชื่ออะไรน่ะ ยังไม่ได้แนะนำตัวกันเลยนี่เนอะ” อากุถามหมาป่าสีแดงที่เป็นรุ่นน้องของตุน

“ชื่อเรนา(เร-นา)ครับ” หมาป่ารุ่นน้องตอบพร้อมกับกัมตัวคำนับ “ไม่ต้องมากพิธีอะไรหรอกนะ กันเองๆสบายๆน่ะแหละ” โดรุนั่งลงบนพื้นหญ้าพร้อมกับตบมือที่พื้นเพื่อให้เรนานั่งลงมาด้วย “พี่อากุครับ หน่วยอัลฟ่านี่คืออะไรหรอพี่ คือหน่วยกองกำลังพิเศษในการรบหรอพี่” เรนาถามเพราะยังไม่ค่อยเข้าใจในความหมายของหน่วยมากนัก “แล้วเรนาคิดว่ามันคืออะไรล่ะ” อากุถามพลางเอนตัวลงไปนอนบนพื้นหญ้าที่อ่อนนุ่ม

“ผมคิดว่าหน่วยอัลฟ่าคือหน่วยรบที่เก่งที่สุดในเมืองแห่งแสงแห่งนี้ครับ ผมอยากเท่และอยากเก่ง ผมอยากเป็นหมาป่าที่เก่งที่สุดครับ” เรนาตอบออกมาอย่างมั่นใจซึ่งอากุก็ยิ้มออกมาอย่างพอใจที่มีรุ่นน้องที่มีจิตใจมุ่งมั่น “แล้วเรนาคิดว่าการดูแลความสงบภายในเมือง การให้ความช่วยเหลือชาวเมืองต่างๆ เรนาคิดว่าเป็นหน้าที่ของใคร” อากุถามอีกคำถามกับเรนาซึ่งเรนาก็มองไปที่ทหารเสือดำที่อยู่หน้าประตูเมืองที่ไกลออกไป

“ทหารเสือดำครับ เพราะเปรียบเสมือนนายด่านของเมือง และดูแลความสงบเรียบร้อยของเมืองด้วย” เรนาหันมามองที่อากุซึ่งกำลังนอนยิ้มสบายๆ “แล้วคิดว่าหน่วยอัลฟ่าอย่างเราต้องลงไปทำมั้ยล่ะ” อากุถามอีกครั้งและมองไปที่หน้าของเรนาที่ทำสีหน้าครุ่นคิดสักพักและตอบกลับมา

“ไม่น่าจะทำนะพี่อากุ เพราะหน่วยอัลฟ่าน่าจะเป็นกองกำลังพิเศษอย่างที่ผมบอกนะพี่” เรนาตอบกลับ อากุที่รับฟังแล้วก็ยิ้มแต่หลับตาส่ายหน้าไปมา “ความจริงแล้วหน่วยอัลฟ่าเนี่ย จัดตั้งมาไม่ใช่เพียงแค่เป็นกองกำลังพิเศษอย่างที่เรนาเข้าใจหรอกนะ แต่เป็นหน่วยพิเศษที่ให้ความช่วยเหลือในด้านต่างๆ ไม่ว่าจะเป็นความปลอดภัยภายในตัวเมือง การดูแลทุกข์สุขชาวหาง หรือแม้กระทั่งซ่อมบำรุงเมืองด้วยนะ” อากุอธิบายให้ฟังซึ่งแต่เรนาไม่ได้มองที่อากุ แต่กลับไปมองทางกลุ่มหมาแดงโดรุแทน

“แม้แต่การทำลายเมืองก็เป็นหนึ่งในหน้าที่ด้วยสินะครับ” อากุที่ได้ยินรู้สึกตะหงิดจึงยันตัวเองลุกมานั่งและมองไปทางกลุ่มของโดรุ

“เฮ้ย” อากุขนหางตั้งสะดุ้งโหยงทันทีเพราะภาพที่เห็นนั้น ป้อมปืนหกอันต่างหันหน้าเข้ากำแพงและกราดยิงกระสุนอย่างไม่หยุดยั้ง ซึ่งเหล่าตุ่นน้อยทั้งสามตัวต่างวิ่งหนีวิถีกระสุนกันอลหม่านโดยมีโดรุวิ่งไล่ฟาดฟันป้อมเหล่านั้นให้พังลงทีละอันๆจนหมด แล้วทุกอย่างก็กลับมาสู่ความสงบอีกครั้งโดยที่กำแพงเมืองยังคงอยู่ในสภาพที่สมบูรณ์อยู่

หลังจากที่เรนาได้ฝึกซ้อมกับอากุไปได้สักระยะนึง เรนาก็หยุดการฝึกซ้อมการเกร็งพลังเพื่อปล่อยดาบตัดอากาศ “หืมมม ปวดตัวหรอเรนา” อากุที่สอนอยู่ก็หยุดและเก็บดาบเดินหาเรนา “นิดหน่อยครับพี่อากุ ไม่คิดว่าท่าง่ายๆอย่างนี้แต่มันจะยากขนาดนี้นะเนี่ย เล่นซะปวดแขนปวดขาเลย” เรนาพูดพลางก้มต้วไปทุบต้นขาตัวเองเบาๆเพราะปวด “พี่นวดให้เอามั้ยเรนา พี่มีใบสมุนไพรที่ช่วยเรื่องการปวดได้นะ” อากะหยิบใบไม้จากกระเป๋าเก็บของๆตนเองออกมา

“อ้อ ไม่เป็นไรหรอกพี่ ผมไม่ได้ปวดอะไรมากขนาดนั้น ชอบคุณมากพี่” เรนายกมือขึ้นและส่ายไปมาพร้อมกับขอบคุณในความหวังดีของอากุ “อืมมม แต่ถ้ามีปัญหาอะไรก็บอกนะ งั้นวันนี้พอก่อนละนะ เดี๋ยวค่อยมาฝึกต่อกันวันหลัง นัดเจอที่นี่ที่เดิมละกันนะ” อากุบอกเลิกเรียนให้กับเรนาซึ่งดูท่าทางเหนื่อยมาก

“ขอบคุณมากครับพี่อากุ งั้นพรุ่งนี้เจอกันนะครับ” เรนาเก็บดาบของตัวเองและวิ่งไปทางประตูทางเข้าของเมืองพร้อมกับโบกมือลา ซึ่งอากุก็โบกมือลาให้ด้วยเหมือนกันและยิ้มพอใจกับรุ่นน้องของตน “เจ้าโดรุจะเป็นยังไงบ้างนะ” อากุเอามือลงและหันไปทางโดรุซึ่งกำลังเดินย่องๆอยู่กลางทุ่งกว้าง โดยมีเหล่ารุ่นน้องตุ่นเกาะกลุ่มอยู่ด้านหลังเดินตามโดรุด้วย “เล่นอะไรกันน่ะ” อากุตะโกนถามเพราะขี้เกียจเดินไป

“ไม่ได้เล่นนน แต่ช่วยด้วยอากุ ที่นี่...” โดรุตะโกนกลับมาแต่เกิดเสียงดังกริ๊กทำให้โดรุหยุดกึกทันที “ตายล่ะ มีใครมีอะไรที่แข็งๆและหนักๆบ้างมั้ย” โดรุถามทันทีเพราะสิ่งตัวเองเหยียบไปนั้นเป็นกับระเบิด แต่ที่ไม่ทำงานเพราะปุ่มกดระเบิดที่ฝานั้นจะทำงานก็ต่อเมื่อมีการกดปุ่มและปล่อยให้มันสปริงกลับออกมา แต่ที่โดรุทำไปนั้นเพียงแค่กดปุ่มลงไปแต่ยังไม่ปล่อยให้สปริงกลับ ตุ่นพีชรีบหยิบถาดเหล็กสำหรับทำกับระเบิดให้โดรุ เพราะลักษณะที่แบนราบและหนักจึงน่าจะเหมาะกับมาวางทับปุ่มทำงานของกับระเบิด โดรุค่อยๆก้มตัวเอามือไปกดสวิตขณะค่อยๆเอาเท้าของตัวเองออกพร้อมกับวางถาดเหล็กนั้นทับ ตอนนี้กับระเบิดของอันนี้ไม่ทำงานแล้ว ทั้งโดรุและเหล่าตุ่นต่างรีบวิ่งออกจากพื้นที่โดยทันที

“แฮ่ก เล่นหายใจไม่ทั่วท้องเลย” โดรุปาดเหลื่อที่หน้าผากกของตัวเองพร้อมกับสั่งเลิกเรียนเพราะเพื่อนอากุปล่อยเลิกเรียนก่อนแล้ว “เอาล่ะ เลิกเรียนเท่านี้ก่อนละกันนะ” เหล่าตุ่นต่างร้องเฮและขอบคุณพี่โดรุพร้อมกันแล้ววิ่งกลับเมืองทันที โดรุหันกลับไปหาอากุและเดินไปหา

“โทษทีที่ให้รอ...กริ๊ก” จากนั้นก็เกิดการระเบิดจากพื้นดังตูมพร้อมกับร่างหมาป่าแดงที่กระเด็นไปตามแรงระเบิดจนกลิ้งคะมำ “ไอเจ้าโดรุเอ๊ยยย” อากุค้างท่าที่กำลังจะห้ามเพื่อนของตนที่เดินมาหาตน เพราะมีกับระเบิดที่โดรุพึ่งจะทำให้มันหยุดทำงานไปเอง


“โอ๊ยๆเจ๊บ” โดรุร้องออกมาขณะที่กำลังนวดเบาๆเพราะร่างกายระบมไปทั้งตัวจากแรงระเบิดของตุ่นพีช และทั้งวิ่งไล่ทำลายและหลบหนีกระสุนของป้อมปืนกลของตุ่นเคนเนดี้กับตุ่นบุคกี้ “ก็อยากซุ่มซ่ามเหยียบกับระเบิดเองทำไมเล่า ทั้งที่พึ่งจะหยุดการทำงานของมันเอง” อากุว่าเพื่อนของตนเองขณะที่หยิบกระเป๋าใบเล็กที่บรรจุใบไม้เอาไว้เกือบเต็มกระเป๋า

“ลองมาเป็นเราสิอากุ แล้วจะรู้ว่ามันปวดตัวขนาดไหน” โดรุว่าเพราะทั้งเหนื่อยทั้งเมื่อยและปวดตัวไปหมด แต่ไม่สามารถเทียบเท่ากับตอนที่ใช้ร่างดำตอนพากิ้งก่าวีกลับมาได้

“น่าๆ เดี๋ยวอากุจะนวดให้สบายเลยนะเอ้า” อากุนำใบไม้มาวางที่หลังของโดรุที่นอนคว่ำอยู่แล้วค่อยๆกดนวดลงไป โดรุหางสั่นและสะดุ้งเฮือกแต่ค่อยๆผ่อนคลายลงเพราะผลของสมุนไพร

“เป็นไง รู้สึกดีขึ้นไหม” โดรุร้องอืมมมออกมาเบาๆเพราะกำลังผ่อนคลาย ซึ่งอากุก็นวดไปเรื่อยๆพร้อมกับเปลี่ยนใบไม้ตลอดเวลาที่ใบนั้นๆเริ่มช้ำมาก

“โดรุชอบอากุที่สุดเลยยย” โดรุอ้อนอากุที่กำลังนวดหลังให้อย่างสบายอารมณ์แต่หนังตากระตุกทันทีที่ได้ยิน “นี่ล้อเล่นหรือจะแกล้งเนี่ย” อากุถามแบบเคืองๆแต่ยังคงนวดต่อไป “ชอบการนวดของอากุเนี่ยล่ะ อา-----“ โดรุร้องอย่างผ่อนคลายหลังจากที่โดรุนวดหลังให้จนทั่วแล้ว ซึงกำลังย้ายตำแหน่งไปที่ขา อากุเอามือลงไปลูบสัมผัสที่ขาของอากุก็ตกใจเพราะทั้งเสียงร้องของโดรุและกล้ามเนื้อที่แข็งเพราะใช้งานหนัก

“โห นี่แกใช้ขาอะไรหนักหนาเนี่ย” อากุถามด้วยความตกใจกับขาของเพื่อนตัวเอง “ก็ตั้งแต่วันที่พาวีกลับมานั่นแหละ แล้ววันนี้ยังต้องมาวิ่งหลบกระสุนหลบระเบิดเจ้าพวกบานั่นอีก อุอูยยย” โดรุร้องออกมาเพราะปวดขา อากุจึงนำใบสมุนไพรมาขยี้ให้เป็นน้ำและนวดที่ขาของโดรุเบาๆด้วยใบไม้

“อ อ อ อา---“ โดรุครางออกมาเบาๆเพราะรู้สึกดีกับที่อากุนวดที่ขาให้หลังจากที่ใช้งานมาอย่างหนัก ซึ่งอากุก็นวดต่อไปเรื่อยพร้อมทั้งจับเส้นให้กล้ามเนื้อขาผ่อนคลายตัวลง แต่ทุกครั้งที่อากุแสดงความสามารถมากเท่าไร เสียงครางของโดรุก็จะมากยิ่งขึ้นเพราะความสุขและผ่อนคลาย

“เฮ้ยโดรุ รู้สึกเสียวสันหลังวาบๆมั้ย” อากุถามขณะที่กำลังนวดใบไม้ให้กับอากุอยู่ “มะ ม่ายยยรู้ รู้แต่ว่าตอนนี้ สะ สุดยอดดดดดดด” โดรุครางออกมาอย่างมีความสุข ซึ่งอากุฟังแล้วรู้สึกขนลุกกับเสียงที่เพื่อนร้องออกมา แต่เพราะเพื่อนที่กำลังปวดอยู่จึงจำใจนวดต่อไป

“อ อา---- อากุ ขอบใจมากนะ อา----“ โดรุพยายามขอบใจให้กับเพื่อนเพราะรู้สึกขอบคุณที่คอยช่วยเหลือตรงจุดนี้ให้ และโดรุก็มีความสุขกับการผ่อนคลายจากการนวดพิเศษแบบนี้ที่ไม่สามารถหาได้จากที่ไหนนอกจากอากุที่เป็นเพื่อนของเขาเท่านั้น


“กรี๊ดดด เจ๊ สุดยอดเลยค่า คู่นี่ มีServiceให้พิเศษแบบนี้ด้วย” เสียงของแกะกิฟร้องออกมาเบาๆ “ใช่มั้ยล่าๆ เจ๊ประทับใจคู่นี้มากเลยนะกิฟ ถ้าเลือกได้เจ๊โหวตคู่นี้เลยนะ” แพนด้าน้อยที่กำลังมองคู่หมาป่าจากต้นไม้ทีทั้งคู่ใช้พักกันอยู่ “เจ๊ ระวังตกลงไปนะเจ๊ นั่งยื่นขนาดนั้น” ลิงนัทพยายามห้ามแต่ดูเหมือนจะไม่ได้ผล

“ไม่ได้ๆ ตรงนี้มุมสุดยอดเลยล่ะนัท ต้องมุมนี้เท่านั้น” แต่พูดเสร็จกิ้งไม้ที่แพนด้าน้อยนั่งอยู่ก็หักลงไปกระแทกหัวอากุจนล้มลงไปนอนพาดตัวของโดรุทันที

“เฮ้ยอากุ” โดรุตกใจที่เห็นกิ่งไม้หักใส่หัวเพื่อนจนล้มลงไป “เจ๊” คุณน้องของแพนด้าน้อยทั้งสองตัวต่างร้องออกมาแต่แพนด้าน้อยกระโดดดันตัวออกมาตรงกิ้งไม้ของพวกลิงนัททัน แต่โชคที่ไม่เข้าข้าง ทั้งสามก็กิ่งไม้หักและร่วงลงมาจากต้นไม้

“ใครน่ะ” โดรุตะโกนพร้อมกับค่อยๆประคองเพื่อนที่ยังมึนงงจากที่ถูกกระแทกศรีษะ โดรุและอากุรีบลุกและวิ่งมาดูอีกฟากของต้นไม้ใหญ่ แต่ต้องตกตะลึงจนอากุเอามือปิดหน้าทั้งสองมือแต่แอบง้างรูเอาไว้ดูนิดนึง เพราะแกะกิฟนั้นนั่งคร่อมร่างที่ลำตัวของลิงนัท โดยมีแพนด้าน้อยนอนสลบบนหน้าอกของลิงนัท

“เฮ้ย” เหล่าหางทั้งห้าตัวต่างร้องออกมาพร้อมกัน

Author:  คนรัก digi [ Fri Oct 22, 2010 10:59 pm ]
Post subject:  Re: Ficต่อตอนยาวๆของดาเนะ Sc2. ตอน3.1

เรปนี้ โพสต์ก่อนอ่าน เอาฤกธิ์ :oops:

รายงานทุกท่านว่า ก่าวี กลับมาประจำสถานีแล้วนะครับ =w=b

แล้วพรุ่งนี้ก็เตรียมเจอกันด้วย 23 ที่งานหนังสือเนอะ?

Author:  MonkeyMage [ Fri Oct 22, 2010 11:11 pm ]
Post subject:  Re: Ficต่อตอนยาวๆของดาเนะ Sc2. ตอน3.2

โดรุสารภาพกับอากุแล้ว~ :twisted:

ตอนท้ายนี้... เหมือนการแก้แค้นของท่านดาเนะจะมาแล้วแฮะ... - -"

ท่านดาเนะแต่งให้โดรุครางได้ชวนจิ้นมากมายอ่าคร้าบ > <


ป.ล. เชื่อเถอะว่าท่านดาเนะไม่อยากรู้หรอกว่าทำไมมันถึงปั๊มหน้าได้ซะขนาดนี้...

Author:  polpanu1 [ Fri Oct 22, 2010 11:17 pm ]
Post subject:  Re: Ficต่อตอนยาวๆของดาเนะ Sc2. ตอน3.2

ตูพลาดแล้วที่เอาไบสันสุดเลิฟมาไว้ในฟิคมรณะอันนี้ ~

Oh '' Shit

'orz

Author:  ~LittlE_PanDa~ [ Fri Oct 22, 2010 11:38 pm ]
Post subject:  Re: Ficต่อตอนยาวๆของดาเนะ Sc2. ตอน3.2

ม่ายยยยยยยยยยยยยยยยย

ม่ายยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยย

ม่ายยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยย

ทำไมดาเนะคุงทำกับแพนด้าแบบนี้?!!

แพนด้าไม่เอาเจ้าลิงนัท แพนด้าจะไปแปลงเพศเป็นมือที่ 3 ของ โดรุxอากุ!!!

Page 86 of 204 All times are UTC + 7 hours
Powered by phpBB © 2000, 2002, 2005, 2007 phpBB Group
http://www.phpbb.com/