Last visit was: It is currently Thu Jun 04, 2020 5:10 pm


All times are UTC + 7 hours




Post new topic Reply to topic  [ 624 posts ]  Go to page Previous  1 ... 39, 40, 41, 42, 43, 44, 45 ... 63  Next
Author Message
 Post subject: Re: 12 Tails Stories II [ฉลองต้อนรับปิดเทอม!]
PostPosted: Sat Oct 16, 2010 3:41 pm 
ฮีโร่มาสเตอร์
User avatar

Joined: Sun Jun 28, 2009 7:37 am
Posts: 1765
Location: TaleTails~
Chapter 58 – แสงและเงา

...ดวงจันทร์เจ้าเอย...

...โปรดส่องแสงท่ามกลางความมืดมิดนี้...

...ให้นานขึ้นกว่านี้อีกสักนิดได้หรือไม่...

...เพื่อให้เงามืดนี้... ...ได้อยู่เคียงข้างแสงสว่างที่อบอุ่น... ...นานขึ้นอีกเพียงน้อย...

...ก่อนที่จะต้องดับสลายหายไป... ...ตลอดกาล...

ราร์ลอส เททราริส



“เฮ้! ราร์ล มาทางนี้หน่อยมา!” อาร์ทตะโกนเรียกน้องชายต่างเผ่าพันธุ์ของตนทันทีที่มาถึงจุดรวมตัว

“คร้าบๆ มีอะไรครับ?” ราร์ลถาม

“เดี๋ยวเราจะไปกันเลยนะ พี่บอกพวกลุงเรดแล้วว่าเราจะเดินทางกันก่อน” อาร์ทพูดยิ้มๆในขณะที่ราร์ลมีสีหน้าสงสัยก่อนเอ่ยปากถาม

“ทำไมเหรอครับ? แล้วเราจะไปที่ไหนล่ะฮะ?”

“เดี๋ยวเราจะไปทางเทพไฟมูราดินน่ะนะ แต่พี่ว่าจะออกนอกเส้นทางก่อนนิดหน่อย เลยจะออกเดินทางกันก่อน คาดว่าคงไปถึงที่นั่นตอนค่ำๆได้ล่ะมั้ง?”

“อืม... งั้นจะไปกันเลยรึยังล่ะครับ?” ราร์ลพยักหน้ารับแล้วถามต่อ

“ยังก่อน พี่ว่าจะขอเลือดนายไปเป็นกระสายยาก่อนน่ะนะ พอดีกระสายยาตัวเก่าหมดพอดี แล้วดูท่าว่าอาจต้องใช้ยาตัวนั้นในเร็วๆนี้ด้วยน่ะ เลยจะมาขอไว้ก่อน พอไปถึงที่นั่นแล้วค่อยลงมือทำ” มังกรขาวพูดยิ้มๆก่อนจะหยิบหลอดยาเปล่าๆมาเตรียมพร้อม

“ก็ได้ครับ แต่นิดเดียวพอนะ ไม่งั้นเลือดผมหมดตัวแน่ๆ” ราร์ลถอนหายใจเล็กน้อยพลางหยิบมีดของตนมากรีดข้อมือรินเลือดลงในหลอดยานั้น

“แค่นี้ก็พอแล้วล่ะมั้ง เดี๋ยวเตรียมตัวบินกันได้เลย” อาร์ทปิดฝาหลอดยานั้นพลางร่ายเวทคงสภาพไว้ ก่อนจะโยนเข้าช่องมิติไป แล้วถือวิสาสะคว้ายาสมานแผลสูตรฟาริสที่ตัวอื่นกำลังใช้อยู่มาราดแผลของหมาป่าดำ

‘...หวังว่าคงไม่ต้องใช้เลือดหลอดเมื่อกี๊ก็แล้วกัน...’

มังกรขาวคิดในใจทั้งๆที่รู้ว่ามันเป็นไปไม่ได้ ก่อนจะยื่นมือให้น้องชายของตน ราร์ลตีสีหน้าสงสัยก่อนจะมองมือที่ส่งให้อย่างไม่ไว้ใจ อาร์ทหัวเราะในลำคอเล็กน้อย

“ไม่ต้องระแวงหรอกน่า เพิ่งเสียเลือดไปไม่ใช่รึไง ขืนบินๆอยู่เป็นลมเป็นแล้งมาพี่ไม่ตามเก็บซากให้นะเฟ้ย เพราะงั้นส่งมือมา เดี๋ยวจะพาบินเอง”

ทันทีที่มั่นใจว่าอีกฝ่ายกำมือไว้แน่นพอแล้ว ปีกสีขาวพิสุทธิ์พลันกางออก ก่อนจะสะบัดพาร่างสองร่างนั้นหายไปกับท้องฟ้ายามโพล้เพล้...




หลังจากบินมาได้ซักพัก ดวงตะวันก็ลับฟ้าหายไป ย้อมท้องฟ้าให้เป็นสีดำที่พร่างพรายไปด้วยหมู่ดาว ดวงจันทร์ข้างแรมลอยเด่นอยู่กลางนภา สาดแสงลงมาให้ร่างทั้งสองที่อยู่ท่ามกลางหมู่ดาวได้เห็นถึงเป้าหมายของตน ดวงตาสีเหลืองทองของหมาป่าดำฉายแววดีใจเล็กน้อยเมื่อได้เห็นเป้าหมายเบื้องล่าง

“พี่อาร์ทหาที่นี่เจอได้ไงครับเนี่ย?” ราร์ลเงยหน้าขึ้นถามเจ้าของปีกสีขาว “บ่อน้ำร้อนท่ามกลางทุ่งหิมะแบบนี้น่ะ”

“ก็แค่บินวนดูรอบๆน่ะนะ ใครใช้ให้เทพมูราดินมาพำนักที่นี่ล่ะ” อาร์ทยักไหล่เล็กน้อยเหมือนเป็นเรื่องง่ายๆ ก่อนจะค่อยๆลงจอดตรงพื้นที่ราบใกล้ๆบ่อน้ำนั้น “ภูเขาไฟท่ามกลางภูเขาหิมะ... รอบๆมันก็ต้องมีบ่อน้ำร้อนบ้างก็ไม่แปลก เลยลองเสี่ยงวนดูรอบๆซักหน่อย แล้วก็เจอซะด้วยสิ”

“งั้นเดี๋ยวผมขอลองลงไปแช่น้ำหน่อยละกันนะครับ” หมาป่าดำทำท่ากระดี๊กระด๊าเต็มที่เหมือนเด็กได้ของเล่นใหม่

“เดี๋ยวก่อนน่า เจ้าหมาน้อย หาที่พักก่อนสิ เพราะเราคงต้องพักที่นี่ซักคืน” อาร์ทเบรกอีกฝ่ายไว้ก่อนพลางมองท้องฟ้าที่เต็มไปด้วยหมู่ดาว

หมาป่าดำมองหาที่ที่พวกตนสามารถพักได้รอบๆ ก่อนจะเห็นถ้ำเล็กๆใกล้ๆนี้ เจ้าตัวรีบเรียกพี่ของตนทันที พลางเดินเอาสัมภาระของตนไปวางไว้ข้างในถ้ำนั้น มังกรขาวแย้มยิ้มเล็กน้อยก่อนจะเดินตามเข้าไป พร้อมทั้งก่อกองไฟไล่ความเย็นในถ้ำตามประสบการณ์การเดินทางของตน

ทั้งคู่ถอดเสื้อผ้าออกแล้วพันผ้าเช็ดตัวไว้ที่เอวก่อนจะเดินไปลงบ่อน้ำร้อนนั้น อาร์ทนั่งลงพิงขอบบ่อพลางทอดสายตาดูหมู่ดาวบนฟากฟ้าอย่างสบายอารมณ์ ในขณะที่หมาป่าดำเดินลงไปนั่งพิงขอบบ่อฝั่งตรงข้ามกับพี่ชาย ใบหน้าก้มลงเล็กน้อยอย่างกังวลในคำสาปที่ประทับอยู่บนหลังของตน

ใช่ว่าเขาจะไม่รู้ว่าเจ้าวิญญาณยามกวนส้นนั้นได้ทิ้งอะไรเอาไว้ให้ คำสาประดับสูงที่คอยกัดกินร่างของตนถูกประทับอยู่บนหลังของเขาตลอดเวลา อย่างไรก็ดี นับเป็นโชคดีเหมือนกันที่วันนี้เขาไม่ได้ใช้พลังเวทอะไรมากนัก ทำให้พลังเวทเงาในร่างยังพอต้านทานกับคำสาปนั้นได้อยู่ แต่นั่นก็หมายความว่าการจะต้านทานเวทคำสาประดับสูงได้นั้นต้องใช้พลังเวทมากพอดู

ตามปกติแล้ว พลังเวทของเผ่าพันธุ์หมาป่าเช่นเขาจะขึ้นอยู่กับแสงจันทร์ที่ส่องอยู่เหนือฟากฟ้า คืนใดมีแสงจันทร์มากเช่นคืนที่จันทร์เต็มดวง ในวันนั้นพลังเวทของเขาจะมีมากที่สุด และคืนใดก็ตามที่ไร้แสงจันทร์ คืนนั้นพลังเวทของเขาจะลดต่ำลงมากที่สุด ซึ่งก็คือคืนพรุ่งนี้...

ความกังวลและความกลัวถูกทับถมหนักขึ้นเรื่อยๆ คืนพรุ่งนี้จะเป็นคืนตัดสิน ว่าหมาป่าดำที่ต้องคำสาปเช่นเขา จะสามารถยืดชีวิตออกไปได้อีกเล็กน้อย หรือจะถูกคำสาปกลืนกินหายไป...

“เฮ้!! ราร์ล!!” เสียงตะโกนของพี่ชายต่างเผ่าพันธุ์ของตนเรียกให้เขาหลุดออกจากภวังค์

“เป็นไรรึเปล่านิ ราร์ล” อาร์ทถามด้วยความเป็นห่วงเมื่อเห็นน้องชายของตนเงียบผิดปกติ “เรียกตั้งหลายครั้งแล้วนา...”

“ไม่เป็นไรครับ พอดีผมคิดอะไรเพลินๆอยู่น่ะ” ราร์ลตอบพลางตีสีหน้าให้เป็นปกติ

มังกรขาวเผยรอยยิ้มออกมาเล็กน้อย ก่อนจะชี้นิ้วขึ้นไปบนฟ้า หมาป่าดำมองพี่ของตนอย่างสงสัย ก่อนจะหันมองตามนิ้วนั้นไป

“สวยจังเลยครับ...” ราร์ลพึมพำออกมาเบาๆ ก่อนจะแย้มยิ้มออกมาโดยไม่รู้ตัว

ภาพของหมู่ดาวที่พร่างพรายอยู่บนท้องฟ้าสีดำงดงามราวกับผลงานศิลปะชั้นยอด ดวงจันทร์ข้างแรมทอประกายสีเหลืองนวลตาออกมารอบๆ แลดูเข้ากันกับหมู่ดาวรอบข้างอย่างน่าประหลาด ภาพของดวงดาราและดวงจันทราที่ทอประกายอยู่เหนือฟากฟ้านั้นได้สลายความกังวลในจิตใจของเขาไปหมดสิ้น

“สบายใจขึ้นรึยัง? ราร์ล” อาร์ทถามเมื่อเห็นสีหน้ากังวลของอีกฝ่ายหายไป “เวลาที่เรากังวลหรือไม่สบายใจ ไม่ว่าจะเรื่องใดก็ตาม ลองเงยหน้าขึ้นมองท้องฟ้าสิ มันจะช่วยให้เราผ่อนคลาย และหาทางแก้ปัญหาที่เผชิญอยู่ได้นะ”

ราร์ลหันกลับลงมามองพี่ชายของตน ก่อนจะเอ่ยบางอย่างออกมา “ขอบคุณครับ พี่อาร์ท พี่นี่เป็นเหมือนแสงสว่างยามรุ่งอรุณจริงๆเลยนะครับเนี่ย แสงสว่างที่อ่อนโยน สาดส่องลงมาปลุกให้ทุกชีวิตดำเนินต่อไปตามหนทางที่ควรจะเป็น”

“ไม่หรอกน่า ราร์ล” มังกรหนุ่มปฏิเสธ พลางเผยรอยยิ้มที่ยากจะบรรยายความรู้สึกออกมา “พี่ไม่ใช่แสงสว่างยามรุ่งอรุณหรอกนะ พี่น่ะ เป็นได้แค่แสงสนธยายามเย็นเท่านั้นล่ะมั้ง แสงที่เต็มไปด้วยความหลอกลวง วุ่นวาย และอยู่กึ่งกลางระหว่างทิวาและราตรี...”

“ถ้างั้นผมขอเป็นเงาที่เกิดจากแสงสนธยานั้นก็แล้วกันครับ เงาที่จะติดตามแสงสว่างนั้นไปทุกที่ ไม่ว่าจะอยู่ที่ใดก็ตาม” ราร์ลต่อขึ้นทันที

สองพี่น้องมองหน้ากัน ก่อนจะหัวเราะออกมาทั้งคู่ หมาป่าดำเอ่ยถามอีกฝ่ายทันทีที่สิ้นเสียงหัวเราะ

“แล้วพี่อาร์ทคิดว่า... ถ้ามีเพียงแสงสว่างหลงเหลือเพียงอย่างเดียว โดยไม่มีเงาอยู่ด้วยล่ะครับ จะเป็นยังไง”

มังกรขาวชะงักเล็กน้อย พลางหรี่ตามองอีกฝ่ายราวกับจะค้นหาความจริง ก่อนจะตอบด้วยน้ำเสียงที่ยากจะบ่งบอกความรู้สึก “แสงสว่างนั้นก็คง... เหงาล่ะมั้ง? แต่คงไม่ต้องห่วงหรอกน่า เพราะแสงสว่างไม่เคยทอดทิ้งเงามืดนั้นอยู่แล้วล่ะ ไม่เคยได้ยินรึไง คำกล่าวที่ว่า‘มีแสงย่อมมีเงา’น่ะ”

“นั่นสินะครับ” ราร์ลตอบรับ ก่อนจะเปลี่ยนเรื่องคุยทันที “เดี๋ยวผมขึ้นก่อนละกันนะครับ แช่นานๆเดี๋ยวตัวเปื่อยกันพอดี”

“อืม ขึ้นก่อนเลย เดี๋ยวพี่ขอแช่อีกซักแปบแล้วจะตามไป” อาร์ทพูด พลางมองน้องชายของตนเดินเข้าไปใส่เสื้อผ้าในถ้ำด้วยแววตาที่หม่นแสง “หวังว่าพี่จะได้เห็นนายอีกครั้ง เมื่อวันพรุ่งนี้ผ่านไปนะ...”

มังกรหนุ่มพึมพำเบาๆก่อนจะขึ้นจากบ่อน้ำร้อนตามอีกฝ่ายไป ถึงแม้ว่าน้องชายของตนจะไม่ได้บอกอะไร แต่เขาก็รู้ดีว่าอีกฝ่ายมีบางอย่างผิดปกติ และยิ่งแน่ใจมากขึ้นเมื่อได้เห็นตราคำสาปที่อยู่กลางหลังของอีกฝ่ายตอนที่ตรวจดูอาการของอีกฝ่ายหลังจบการต่อสู้กับเจ้าไบสันบ้าพลังตัวนั้น หากแต่ในวันนี้เขาก็ทำอะไรไม่ได้มากนักนอกจากพักผ่อนและตั้งความหวังในวันพรุ่งนี้ โดยไม่รู้ว่า...

สิ่งที่หวังไว้นั้น... จะไม่มีทางเป็นจริง...

_________________
“Life is a big canvas and you should throw all the paint you can on it.”


Top
Offline Profile  
 
 Post subject: Re: 12 Tails Stories II [ฉลองต้อนรับปิดเทอม!]
PostPosted: Sat Oct 16, 2010 4:18 pm 
ฮีโร่มาสเตอร์
User avatar

Joined: Sat Jun 26, 2010 10:23 am
Posts: 1894
-59 มุ่งหน้าสู่วังเทพดิน

"โถ่..พ่อ ผมไม่อยากเรียกวิชาดนตรีงี่เง่านั้นหรอก.." ไบสันตัวน้อยกล่าว

"เอ้าๆ ตามใจๆ ถ้าเจ้าเรียนเจ้าจะเป็นศิษย์คนแรกเลยนะเนี่ย" ไบสันผู้เป็นพ่้อกล่าวด้วยท่าทางไม่ซีเรียสนัก

"ผมไปเรียนก่อนนะพ่อ.. บาย" ไบสันตัวน้อยรีบวิ่งออกจากบ้านไปทันที

"เฮ้อ... สงสัยในหมู่บ้านนี่คงจะไม่มีคนเรียนดนตรีกับฉันจริงๆละแม่" ไบสันพ่อพูดพร้อมกับหยิบรูปของไบสันสาวตัวหนึ่งขึ้นมา
"ฟ้าลิขิตแล้วหรือไงว่าให้ไบสันเป็นได้แค่นักสู้..."
...
....
"อาจารย์เคนๆ แรงค์มีเรื่องกับรุ่นพี่อีกแล้ว!!" เสียงไบสันที่ใส่ชุดนักรบฝึกหัดวิ่งหน้าตื่นมาบอกผู้เป็นอาจารย์ของตน
พอกล่าวจบผู้เป็นอาจารย์ก็รีบวิ่งไปที่ลานกว้างแห่งหนึ่งทันที ภาพที่เห็นคือไบสันตัวสีน้ำตาลตัวหนึ่งพกช้ำดำเขียวไปทั้งตัว ตัวการก็คงจะเป็นไบสันน้อยตัวสีส้มที่นั่งกินขนมอย่างสบายอารมณ์

"แรงเยอร์!!" เสียงอันทรงพลังถูกเปล่งออกมาจากอาจารย์เคน ทำให้แรงค์น้อยถึงกับสะดุ้งวิ่งทิ้งขนมเตลิดเตลิงเข้าไปในป่าที่เจ้าตัวชอบโดดไปนอนเล่นอยู่เป็นประจำ

"แฮ่กๆ.. เหนื่อยชะมัด" แรงค์น้อยนอนลงข้างต้นไม้ใหญ่ต้นหนึ่ง
"ขอกินขนมด้วยก็ไม่ยอมให้ แย่งซะเลย ฮ่าฮ่า"
"น่าเบื่อชะมัด"
"...."
"เสียงอะไรฟะ!!" แรงค์ีรีบลุกขึ้นพลันมองไปรอบๆตัว พลันเห็นอาจารย์เคนเดินออกมาจากพุ่มไม้

"มากับครูเดียวนี้" อาจารย์เคนกล่าว

"ค้าบ.. T^T" แรงค์ตอบด้วยสีหน้ากลัวสุดขีด
เส้นทางที่อาจารย์เคนเดินไปนั้่นไม่ไช่โรงเรียนแต่กลับเดินลึกเข้าไปในป่า

"บ้าพลังนักใช่มั้ย"
"ตัดใ้ห้หมด ต้นไม้พวกนี่ อาจารย์จะทำลานประลองประจำหมู่บ้าน" อาจารย์เคนพูดพลางหยิบขวานเล่มหนึ่งให้แรงค์

"ค้าบ..T_T" แรงค์ตอบ

ตึ๊ง!! ตึ๊ง!!
"โอยยย.. เสร็จซักที" แรงค์พูดพลางมองไปที่ผลงานของตัวที่ ต้นไม้ถูกโค่นไปเป็น10ๆต้น

กรุบ..กรับ..กรุบ..กรับ
"หืม..อาจารย์เคนมาซักที เฮ้อ.." แรงค์ได้ยินเสียงย่ำใบไม้เลยคิดว่าเป็นอาจารย์เคน
...
....
"เฮ้ย!! ตัวอะไรฟะะะะะะ!!" แรงค์มองไปที่แมลงขนาดเท่าตัวแรงค์ที่กำลังขู่คำรามเหมือนว่าหวงอะไรซักอย่าง

"ตะตะตั๊กแตน!!" ด้วยความรู้ที่เรียนมาทำให้แรงค์รู้ความสามารถของแมลงชนิดนี้ดี เป็นแมลงชั้นต่ำที่ไม่ค่อยดุร้ายเท่าไหร่ แต่สงสัยว่ามันกำลังป้องกันลูกของมันอยู่ จึงมีอาการดุร้ายเช่นนี้

"หึหึ.. น่าสนุกชะมัด" แรงค์พูดด้วยน้ำเสียงตื่นเต้นเพราะตั้งแต่เกิดมายังไม่เคยสู้ใครจิงๆจังๆซักที

แมลงตัวนั้นไม่รีรอกระโดดกัดที่แขนแรงค์ทันที ทำให้แรงค์ร้องออกมาด้วยความเจ็บปวด
"โอ้ย!!! ไอแมลงบ้าปล่อยนะโว้ย" แรงค์ทุบไปที่ตั๊กแตนที่กัดแขนแรงค์ไม่ปล่อย
แรงค์กวาดตาไปมองเห็นขวานที่ตนวางพิงกำแพงไว้ที่ต้นไม้ที่ห่างไปไม่กี่เมตร
แรงค์ลากแขนของตัวเองไปพร้อมกับตั๊กแตนที่กัดคาอยู่อย่างนั้น ดูเหมือนตอนนี้แขนของแรงค์จะมีเลือดออกอย่างมาก

"อูย..เจ็บๆๆๆๆๆๆ" แรงค์บ่นพึมพำแต่ก็ทนจนมาถึงที่หมาย แรงค์หยิบขวานขึ้นมา..

โพล๊ะ!! ร่างของแมลงผู้อับโชคขาดเป็นสองท่อนทำให้มองเห็นอวัยวะภายในของมันทั้งหมด
และนี่คือศพแรกที่สังเวยให้แก่ไบสันบ้าพลังตัวนี้...

"อูยย กลับบ้านดีกว่า เจ็บๆๆๆๆ" แรงค์ทิ้งขวานและกุมแผลไว้แน่นก่อนจะเดินกลับบ้าน

"พ่อๆๆ ผม.....!!" แรงค์เปิดประตูเข้าไปเจอพ่อของตนนั่งเช็ดกีต้าร์ตัวโปรดอยู่
"ผมจัดการแมลงได้แล้ว!!" แรงค์ตะโกนก้องด้วยความปลื้มปิติที่ตนเองเริ่มจะเป็นนักสู้เต็มตัว

"หรอ.. เก่งจริงจริงลูกรัก.." พ่อของแรงค์แม้ว่าจะำำไม่เห็นด้วยแต่ก็ฝืนใจพูดออกไปให้ลูกดีใจ
"แมลงอะไรละ แมลงหวี่หรอลูก ฮะฮะฮ่า" พ่อของแรงค์กล่าวพร้อมบรรจงเช็ดกีต้าร์ตัวโปรด

"ตั๊กแตนพ่อ ตั๊กแตนนนนนน.." แรงค์กล่าว

"จะไปฆ่ามันทำไมลูก.. ตั๊กแตนมันไม่ทำอันตรายเราหรอก" พ่อของแรงค์กล่าว

"บ้าหรอพ่อ.. อยู่ดีๆมันก็กระโดดกัดผม"

"หืม..." พ่อของแรงค์สงสัยในสิ่งที่แรงค์พูด พลันคิดขึ้นมาได้ว่าตั๊กแตนหวงลูกของมันมาก ใครที่เข้าใกล้ลูกมันมันจะทำร้ายไม่เลือกหน้า

"ไหนๆรีบพาพ่อไปดูมันหน่อยซิ" พ่อของแรงค์เป็นคนดีมากๆ คงอดสงสารลูกตั๊กแตนที่แม่ของมันโดนแรงค์ฆ่าไม่ได้

แรงค์รีบพาพ่อไปยังที่ที่แรงค์ฆ่าัตั๊กแตนตัวนั้น พ่อของแรงค์ไม่รีรอรีบมองหาลูกของตั๊กแตนตัวนี้ทันที

"พ่อหาอะไรหรอ นี่ไงซากของตั๊กแตนที่ผมจัดการ" แรงค์งงที่พ่อของตนตั้งหน้าตั้งตาหาอะไรซักอย่างอย่างใจจดใจจ่อ

"อ่า.. อยู่นี่นี่เองเจ้าตั๊กแตนน้อย" ดูเหมือนว่าพ่อของแรงค์จะเจอแล้ว
"แรงค์มาดูนี่สิ" แรงค์รีบวิ่งไปหาพ่อของตนทันที

"ถ้าเราไม่เลี้ยงดูมันอีกไม่กี่วันมันต้องตายแน่"
"ลูกไปฆ่าแม่ของมันลูกต้องรับผิดชอบดูแลมัน" พ่อของแรงค์อุ้มตัวอ่อนตั๊กแตนตัวหนึ่งขึ้นมา

"แต่มันเป็นแค่แมลงนะพ่อ.." แรงค์กล่าว

"แมลงก็มีหัวใจนะลูก.." พ่อของแรงค์สอน ก่อนที่จะอุ้มเจ้าตั๊กแตนน้อยกลับบ้าน

-------------------
12ปีผ่านไป

"ผมไปลานประลองก่อนนะพ่อ"
"วู๊ดดี้ รีบเข้ามาในกระเป๋าเร็ว" ไบสันหนุ่มกล่าวเรียกตั๊กแตนตัวเล็กๆให้รีบเข้าไปอยู่ในกระเ๋ป๋าก่อนจะรีบวิ่งแจ้นไปที่ลานประลองทันที

"มาแล้วครับ!! แชมป์ของเราแรงเยอร์นั้นเอง!!" โฆษกกล่าวพร้อมกับชี้ไปที่แรงค์ที่กำลังวิ่งหน้าตั้งมาที่ลาน

"อาจารย์เคนสวัสดีครับ" แรงค์คำนับอาจารย์ของตนที่นั่งอยู่้ข้างๆเวที

"เฮ้อ..เห็นหน้าเจ้าทีไร ครูอดนึกถึงวีรกรรมจอมแก่นของเจ้าไม่ได้ซักที" อาจารย์เคนที่ดูเหมือนตอนนี้จะชราลงไปมากกล่าว

แรงค์วางกระเป๋าอยู่ที่มุมลานประลองก่อนจะก้าวลงไปในลานประลองที่มีไบสันหนุ่มไบสันแก่ไบสันเด็กนั่งกันอยู่ไม่น้อย

"ก่อนอื่นต้องขอขอบคุณอาจารย์เคนผู้สร้างลานประลองแห่งนี้ให้พวกเรา" โฆษกกล่าว

"ผู้ท้าชิงของเราในวันนี้ได้แก่ ไบสันหนุ่มสุดเท่คนเดิม นามว่า บิ๊กเกอร์ นั้นเอง!!" ไบสันหนุ่มขนสีน้ำตาลก้าวลงมาที่ลานประลองพร้อมกับดาบอันใหญ่

"วันนี้แหละแรงค์ ข้าจะมาเอาแชมป์แก" บิ๊กเกอร์กล่าวขู่

"ฮะฮ่า รอบที่เท่าไหร่แล้วละ บิ๊ก" แรงค์กล่าวเยาะเย้ย

ทั้งคู่ไม่รีรอรีบพุ่งปะทะกันทันที
เกร๊ง!! เสียงดาบอันโตปะทะกับขวาน ซึ่งเป็นอาวุธที่ทั้งคู่ถนัด

"ย๊ากกก!!" บิ๊กฟาดดาบเข้าไปโดนเต็มๆไหล่ โชคดีที่มีเกราะป้องกันไม่เช่นนั้นอาจได้รับบาดเจ็บสาหัสอยู่

"โชคร้ายจังนะ บิ๊ก" แรงค์กล่าวพร้อมกับกระแทกด้ามขวานเข้าใส่บิ๊กทำให้บิ๊กล้มลงไปนอนที่พื้น
ปลายขวานอันครมกริบชูตะหง่านอยู่ที่หน้าของบิ๊ก

เสียงโฆษกประกาศทันที "ผู้ชนะคือแรงค์ค้าบบบบบ" เสียงตบมือดังออกมาจากไบสันนับสิบตัวที่นั่งดูอยู่
.......
ณ บ้านอาจารย์เคน

"แรงค์ ..." อาจารย์เคนกล่าวกับแรงค์ผู้เป็นศิษย์

"ครับอาจารย์เคน"

"ดูนี่.." อาจารย์เคนยื่นกระดาษฉบับหนึ่งให้แรงค์อ่าน

"รับสมัครกองทัพAlpha2 ผู้ที่สนใจโปรดมาที่แคมป์Alpha!!"

"แล้วไอ้กองทัพที่ว่านี่มันคืออะไรหรอครับ" แรงค์ถาม

"มันเป็นกองทัพที่ปกป้องเทพทั้ง6ไงละ"
"ที่นั้นมีคนเก่งๆมากมาย เจ้าสนใจใช่ใหมละ" ด้วยที่ว่าอาจารย์เคนอยู่กับแรงค์มาหลายปีจึงพูดจับจุดแรงค์ ทำให้ตาของแรงค์ถึงกับลุกวาว

"อาจารย์ไม่ต้องพูดแล้ว ผมจะไปเดี่ยวนี้แหละ" แรงค์พูดจบไม่รีรออะไรทั้งนั้นรีบวิ่งไปที่บ้านทันที

"อาจารย์จะบอกว่าเขาปิดรัีบสมัครแล้ว - -*"
---
"พ่้อๆ ผมจะไปสมัครAlpha2" แรงค์พูดพลางขนสเบียงไปถุงใหญ่

"เอ่อ..โชคดีนะลูก" พ่อของแรงค์พูดด้วยใบหน้ายิ้มแย้มแต่ก็เป็นห่วงอยู่ลึกๆ

"พ่อไม่ต้องห่วงผมนะ ผมโตแล้ว เดี่ยวผมก็กลับมา.." แรงค์กล่าวพร้อมกับเดินออกไปทันที

แต่แล้วแรงค์ก็เปิดประตูกลับมาหาพ่ออีกครั้ง

"พ่อผมรักพ่อนะ" แรงค์แง้มหน้าออกมากล่าว

"พ่อก็รักลูก" พ่อของแรงค์กล่าว

"พ่อ.... แคมป์Alphaมันอยู่ไหน -*-"

"อยู่แถวๆเมืองแสงแหละลูก พ่อก็ไม่เคยไป ลองถามคนแถวนั้นดู" พ่อของแรงค์กล่าว

"ไปละพ่อ" ฟิ๊ว

การเดินทางของไบสันหนุ่มเริ่มต้นขึ้นแว้ววววว
---------------------------------------------------------------


"คิดถึงพ่อจัง" แรงค์คิดในใจ

"เอาละวู๊ดดี้ เดินทางไปหาท่านมูราดินกันเถอะ!!"

"ท่านเรดข้าจะไปหาเทพไฟนะ" แรงค์กล่าวกับเรด

"เอิ่ม.. ไม่ได้แล้ว.. ท่านมูราดินมีคนไปเยอะแล้ว" เรดกล่าว

"โถ่ท่านขอข้าไปด้วยสิ T-T" แรงค์้อ้อนว้อนเรดด้วยสีหน้าน่าสงสารสุดๆ

"ทำไมเจ้าถึงอยากไปละ..?" เรดถาม

"ข้าว่าจะไปฝากตัวเป็นศิษย์ท่านเห็นว่าท่านเป็นคนที่สู้เก่งมาก" แรงค์ตอบด้วยสีหน้ามุ่งมั่นสุดสุด

"ฮะฮ่า ข้าจะบอกอะไรให้ ท่านบาเบรอคนะเก่งยิ่งกว่าท่านมูราดินเสียอีก" เรดกล่าว

"จริงดิ!!" แรงค์ตาลุกวาววว

"ข้าจะโกหกทำไมละ" เรดกล่าว

"งั้นข้าเปลี่ยนใจละ.. จะไปหาท่านบาเบรอคแทน" แรงค์กล่าวพร้อมกับแบกขวานขึ้นพร้อมมองไปที่ไดกอสตาเป็นมัน
เหมือนว่าจะรู้กันไดกอสก็ลุกขึ้นหลังจากที่โคคอนเริ่มย่อย

"ปะ แรงค์" ไดกอสกล่าว

แล้วทั้ง3ก็ุ่มุ่งหน้าไปหาเทพดินทันที


เผาๆๆ 55+ ไปแว้วว

_________________
Family : Brajaobell
Status : Game Over
Image


Last edited by polpanu1 on Sun Oct 17, 2010 10:05 am, edited 4 times in total.

Top
Offline Profile  
 
 Post subject: Re: 12 Tails Stories II [ฉลองต้อนรับปิดเทอม!]
PostPosted: Sat Oct 16, 2010 4:56 pm 
ฮีโร่มาสเตอร์
User avatar

Joined: Sun Jan 18, 2009 12:37 pm
Posts: 1684
Location: หมุนไปเรื่อยๆ~~
เดี๋ยวช่วยโอเมะที่เส้นทางสายเทพเงาเองขอรับ ใครอยากมาทางนี้เพิ่มก็บอกนา~

ปล.พอดีตัวละครเก่าจากภาคแรกตายลงไปอยู่โลกเงาพอดี ถือโอกาสช่วยแกะตัวน้อยซะเลย

_________________
Image


Top
Offline Profile  
 
 Post subject: Re: 12 Tails Stories II [ฉลองต้อนรับปิดเทอม!]
PostPosted: Sat Oct 16, 2010 6:23 pm 
เทพดิน
User avatar

Joined: Fri Oct 23, 2009 11:32 pm
Posts: 559
กำ 58 แล้วหรอ 51 ยังไม่ได้อ่านเลย = =!!! รายวันมาก ;w;

_________________
Image

[-In this world, Justice without Power is useless...-]
- Ginga Densetsu Riki -


เรียกว่า โดรุ ก็ได้นะครับ *w*


Top
Offline Profile  
 
 Post subject: Re: 12 Tails Stories II [ฉลองต้อนรับปิดเทอม!]
PostPosted: Sun Oct 17, 2010 10:33 pm 
ฮีโร่มาสเตอร์
User avatar

Joined: Sun Jun 28, 2009 7:37 am
Posts: 1765
Location: TaleTails~
ขุดรอคนมาลงต่อคร้าบ~

แต่งตอนต่อไปของตัวละครตัวเองไว้เรียบร้อยละ รอไทม์ไลน์ให้ตรงกันก่อน

แล้วจะได้เอามาลงทีเดียวเลย :D

_________________
“Life is a big canvas and you should throw all the paint you can on it.”


Top
Offline Profile  
 
 Post subject: Re: 12 Tails Stories II [ฉลองต้อนรับปิดเทอม!]
PostPosted: Mon Oct 18, 2010 7:21 am 
FirstWhale!
User avatar

Joined: Fri May 29, 2009 10:33 pm
Posts: 3631
Location: >> ไดโนเสาร์ บ๊อง ต๊อง รั่ว <<
ประกาศครับบบ !!

เหล่าเจ้าของตัวละครทุกท่าน ท่ายังไง ช่วยแต่งเลือกหน่อยได้ไหมว่าจะไปหาเทพองค์ไหนกัน . . .

ขอบคุณครับบบ !!

_________________
ImageImageImage
Image
Image


Top
Offline Profile  
 
 Post subject: Re: 12 Tails Stories II [ฉลองต้อนรับปิดเทอม!]
PostPosted: Mon Oct 18, 2010 11:40 am 
ฮีโร่มาสเตอร์
User avatar

Joined: Sat Jun 26, 2010 10:23 am
Posts: 1894
กำหนดให้แบบมิติเลย นัทลุย!!!

_________________
Family : Brajaobell
Status : Game Over
Image


Top
Offline Profile  
 
 Post subject: Re: 12 Tails Stories II [ฉลองต้อนรับปิดเทอม!]
PostPosted: Mon Oct 18, 2010 11:43 am 
ฮีโร่มาสเตอร์

Joined: Sun Aug 01, 2010 12:47 pm
Posts: 1973
เสียดายจัง ช่วงนี้ไม่ค่อยได้มาอ่าน แต่งกันเร็วจัง เก่งกันทุกคนเลยครับ
:D

_________________
ImageImage

Image


Top
Offline Profile  
 
 Post subject: Re: 12 Tails Stories II [ฉลองต้อนรับปิดเทอม!]
PostPosted: Mon Oct 18, 2010 11:54 am 
ฮีโร่มาสเตอร์
User avatar

Joined: Sun Jun 28, 2009 7:37 am
Posts: 1765
Location: TaleTails~
polpanu1 wrote:
กำหนดให้แบบมิติเลย นัทลุย!!!


ไม่ดีมั้งฮะ เดี๋ยวหวยล็อก!!?

/me โยนให้เบล...

_________________
“Life is a big canvas and you should throw all the paint you can on it.”


Top
Offline Profile  
 
 Post subject: Re: 12 Tails Stories II [ฉลองต้อนรับปิดเทอม!]
PostPosted: Mon Oct 18, 2010 5:27 pm 
ฮีโร่มาสเตอร์
User avatar

Joined: Tue Aug 25, 2009 1:44 pm
Posts: 1821
Location: ~•:นั่งมองไปข้างหน้ากับหมาน้อยสีขาว:•~
กลับไปอ่านตอนเก่าๆก่อนดีกว่าวุ๊ย ตามไม่ทันแล้ว = ="




edit : โอเชกลับไปอ่านครบละ = =" สรุปว่าโดนไดโนอุ้มลากเข้าประตูสินะ.....

แต่ช่วงนี้นึกพล็อตเรื่องไม่ค่อยออกเลยง่ะ กะจะให้มิซึรุกับราจิสไปหาเทพเงาแน่นอนแล้วละแต่นึกพล็อตเรื่องยังไงให้หนุกนี้มันนึกไม่ค่อยออกดีแฮะ =w="

_________________
Image
"คราที่เราสูญเสียสิ่งนั้นไปแล้ว จักรู้ค่าของสิ่งนั้นเมื่อยามจากไป"


Top
Offline Profile  
 
Display posts from previous:  Sort by  
Post new topic Reply to topic  [ 624 posts ]  Go to page Previous  1 ... 39, 40, 41, 42, 43, 44, 45 ... 63  Next

All times are UTC + 7 hours


Who is online

Users browsing this forum: No registered users and 3 guests


You cannot post new topics in this forum
You cannot reply to topics in this forum
You cannot edit your posts in this forum
You cannot delete your posts in this forum
You cannot post attachments in this forum

Jump to:  
cron
Powered by phpBB © 2000, 2002, 2005, 2007 phpBB Group
Theme created StylerBB.net & kodeki