Last visit was: It is currently Wed Oct 23, 2019 1:35 am


All times are UTC + 7 hours




Post new topic Reply to topic  [ 274 posts ]  Go to page Previous  1 ... 22, 23, 24, 25, 26, 27, 28  Next
Author Message
 Post subject: Re: [Fic]ตอนสั้น ๆ อ่านสบาย ๆ กับฟิตกระต่ายน้อย !! Ep2 >Act
PostPosted: Wed Oct 05, 2011 10:07 pm 
ลิง

Joined: Wed Mar 09, 2011 8:56 am
Posts: 232
Location: Notepad
ช่วงนี้ หายไม่ได้ลง ไม่ใช่อะไรเหรอ = ="

ช่วงนี้ กำลัง เขียน ฟิตเรื่องใหม่ อยู่

(ขอยกยอดการ สปอยฟิตใหม่ไว้ชั่วคราว แต่ก็มีรู้อยู่ไม่กี่คน เพราะบอกไปในเกม)


Act11

-:การกลับมาของ วี:-

สองวัน หลังพบกับ ดร.ซูปป้า

ซิลเวอร์:เนล ไป ห้องสมุดด้วยกันมั้ย
เนล:นึกไง จะไปล่ะคะ
ซิลเวอร์:ยังคงใจ กับ เรื่องที่ ตุ่นกระป๋องนั่นบอกอยู่น่ะ

ตอนนั้น แอนนี่ ก็ มาหาพอดี

แอนนี่:เอ้า ๆ มีอะไรกัน
ซิลเวอร์:ไปห้องสมุดกันมั้ย
แอนนี่:กำลัง ไป หาสูตรยาพอดี เอาสิ

ทั้งสามคน ไปยัง ห้องสมุดของเมือง
เข้าไป ก็ พบกับ เรนเดียร์ บรรณารักษ์ประจำห้องสมุด

แจน:นึกครึ๊ม ยังไงถึงมาล่ะจ๊ะ
ซิลเวอร์:มาหาหนังสือ เกี่ยวกับ โลกเก่าน่ะ
แจน:อยู่หมวด OG ชั้นที่ 24 แถวที่ 4 เล่ม ที่ 16 - 24 นะ
ซิลเวอร์:(จำเข้าไปได้ไงฟระ)
แอนนี่:แล้ว หนังสือสมุนไพรล่ะคะ
แจน:หมวด AH ชั้นที่ 18 แถวที่ 12 เล่นที่ 3 จนสุดแถวเลยจ๊ะ
แอนนี่:(จำได้ไงเนี่ย!)

ต่อมา ดาเนะ ก็ เข้ามา

แจน:อ่าว ท่านดาเนะ นี่ก็ นึกครึ้มอะไร ถึงมาล่ะคะ
ดาเนะ:มาไม่ได้งั้นเหรอ งั้น กลับล่ะ
แจน:เดี๋ยวสิ!แค่นี้ งอลเลยเร๊ออ
ดาเนะ:งอลอาไร๊ !~ ไม๊มี๊ ไม่มี!~
แจน:งั้น วันนี้จะมาหาอะไรล่ะจ๊ะ
ดาเนะ:คู่มือ ก่าจิ้น... ไม่ใช่สิ !
ซิลเวอร์:(เฮ้ย ๆ !~)
ดาเนะ:อ่าว ซิลเวอร์ อยู่ด้วยงั้นเหรอ

ซิลเวอร์หัน กลับไป อย่างอิดออด

ซิลเวอร์:ห๊า !~
ดาเนะ:เป็นอะไรของนาย แล้วมาทำอะไรที่นี่
แจน:เพราะ พวกเธอสองคน หลงรักฉันแล้วใช่มั้ย !~

"..."

เงียบ !~ ทุกอย่างเงียบทันที ที่ เธอ ปล่อยมุขออกมา

แจน:อุ๊ย!~ ฉันไม่ยุ่งล่ะ

ซิลเวอร์ หันไป คุย กับ ดาเนะต่อ

ดาเนะ:ว่าแต่ มาหาอะไรล่ะ
ซิลเวอร์:หนังสือ ข้อมูลโลกเก่าน่ะ

ซิลเวอร์ ก็ไปที่ ชั้นหนังสือ ที่ เธอบอก

ซิลเวอร์:ตั้งแต่เล่มนี้สินะ

ซิลเวอร์ ยกหนังสือ ทั้งแถว มา วางที่โต๊ะ

แจน:จะเช่าเลยมั้ยคะ
ซิลเวอร์:ขอดูเนื้อหาก่อน

ซิลเวอร์ เปิดหนังสือ ทีละหน้า ทีละหน้า จากทุกเล่ม
แต่ก็ไม่พบเนื้อหาที่ต้องการ

ซิลเวอร์:นี่ไม่ใช่ที่ต้องการน่ะ ขอโทษด้วย
แจน:ถ้างั้น ก็คงไป หาท่านเรกกุเพื่อขอให้เปิดห้องสมุดเวทมนตร์แล้วล่ะคะ
ดาเนะ:เดี๋ยวก่อน ๆ ช่วงนี้ ท่านเรกกุอยู่ในช่วงฟื้นตัวอยู่
ซิลเวอร์:เอาไงดีล่ะ
ดาเนะ:เอางี้ล่ะกัน เอ่ออ..
ซิลเวอร์:ไปที่ร้านลุงจามอนก่อน แล้วค่อนคิดล่ะกัน
ดาเนะ:หยึย!~

ซิลเวอร์ แปลกใจ กับ อาการแปลก ของ ดาเนะ
จนแล้ว จนรอด ก็ มาถึง ร้านลุงจามอน

ซิลเวอร์:ลุง! ขอเหมือนเดิม!
จามอน:จัดไป!

ลุงจามอน สะบัดกระทะ และ ควงตะหลิว เป็นจังหวะ
แล้ว บรรเลงผัดสิ่งในกระทะ แล้ว เทลงจานทันที

จามอน:เสร็จแล้ว พ่อหนุ่ม!

จามอน ร่อน ข้าวผัดปูจานพิเศษขนาด 4 ที่ ลงที่หน้าของซิลเวอร์

ซิลเวอร์:โอ้ว!~ ยังจุใจเหมือนเดิมเลย
จามอน:ดาเนะ เอากะเพราไข่ดาวมั้ย
ดาเนะ:อุ๊!~

ดาเนะใช้ยินชื่อ กะเพราไข่ดาว ถึงกับ สะดุ้งโดยไม่รู้สาเหตุ

ซิลเวอร์:เป็นอะไรไป
ดาเนะ:ปะ ปะ ปะ ป๊าว !~

ปากบอกป่าว แต่ ตัวของดาเนะ สั่นจนเหงื่อตกได้ชัด

เนล:หนูว่า ต้องมีความหลังกะ กระเพราะไข่ดาว แน่ๆ เลยค่ะ
แอนนี่:ก็ น๊านน๊าสิ๊ !~
ดาเนะ:อิ๊อ หื๊อ !~
ซิลเวอร์:เฮ้ย ๆ เรื่องจริงเหรอเนี่ย! รู้จักกันตั้นนานเพิ่งจะรู้นะเนี่ย!

ดาเนะเหงื่อตก จนถึงกับ กระเอื๊อกน้ำลาย เข้าไป หลายอึก

จามอน:จริง ๆ แล้ว ที่ดาเนะ กลัวกะเพราไข่ดาว เพราะฉันเอง
ซิลเวอร์:เอ๊ะ ? ทำไมล่ะ
จามอน:ก็ เพราะว่า.... อุ๊บ !~

จามอน กำลังจะเล่า แต่ถูกใครบางคนปิดปากไว้อยู่
และข้างหลังก็ ถูกลูกธนูจี้ไว้อยู่

วี:อย่าเล่าเรื่องน่าอายแบบนั้น เชียวนะท่าน
ดาเนะ:วี!
ซิลเวอร์:นี่เหรอ ก่าวี แห่ง อัลฟ่าที่ 1 น่ะ

-:End Act11:-


-:--------------------------------------------------------------------------:-


Act12

-:กำลังเดินด้วยท้อง (ภาคที่แตกต่าง):-

วี:นั่น คือ ซิลเวอร์สินะ
ซิลเวอร์:รู้จักผมด้วยงั้นเหรอ
วี:รู้จักผ่านจาก หลาย ๆ คนน่ะ รูปลักษณ์เป็นเอกลักษณ์ที่ว่าจริง ๆ
ซิลเวอร์:อ่ะ ! งั้นเชิญนั่งด้วยกันสิครับ

วี มานั่งร่วมโต๊ะด้วย

ซิลเวอร์:ทั้งสอง ก็ สั่งตามสบายได้เลย
วี:งั้น ขอ กระเพรา..
ดาเนะ:อุ๊!~
วี:ลืมไป ๆ งั้นขอเป็น สลัด ขนมปัง และ นม ล่ะกัน
ดาเนะ:(ค่อยยังชั่ว!~)
ดาเนะ:งั้นผม ขอด้วยล่ะกัน
จามอน:สำหรับ 4 ที่ใช่ไม๊ ดาเนะ
ดาเนะ:อุ๊!~
จามอน:ล้อเล่น ๆ 2 ชุดนะ รอสักครู่นะ

จามอน ง่วนกับ การควงกระทะ และ ตะหลิว

สักพัก สลัด สองที่ ก็ ถูกเสริฟ์

ซิลเวอร์:เชิญครับ มื้อนี้ ผมจ่ายเองครับ

ทั้งห้าคน ตั้งตา กิน อาหารตรงหน้าของตัวเอง

ดาเนะ:สลัดผักนี่ ทั้งสด และ กรอบมาเลย
วี:คิดถึงตอนนั้น มาทันทีเลยล่ะ
ซิลเวอร์:หือ?
วี:ไม่รังเกียจนะ ที่จะเล่าเรื่องครั้งนั้นน่ะ
ดาเนะ:ไม่เป็นไรครับ
วี:จริง ๆ ก็อยากเล่าอยู่เหรอก แต่...
ซิลเวอร์:แต่ ...
เนล:แต่ อะไรคะ
วี:แต่ลืมไปแล้ว!~

"พรวด!~"

วี:แต่ ก็ จำได้อยู่นะ ตอนนั้น ดาเนะ ยังยิงธนูไม่เป็นเลย
ดาเนะ:เพราะวี นั่นแหละ เราถึงมีวันนี้ !~
วี:ดาเนะ !~
ดาเนะ:วี!~

[ขอย้ำ ว่า ฟิตนี้ ไม่จิ้นนะ ตัวเอง =_=" ]

ซิลเวอร์:(รับรู้รังสี จิ้น ได้รุนแรง สุด ๆ)
เนล:เอ่อ... คือว่า ...
แอนนี่:เอาไงดีล่ะ คู่นี้ อาการหนักซักแล้ว

ตอนนั้น หางทั้งคู่ ขดพันกันไม่รู้ตัว

วี:ดาเนะ!~
ดาเนะ:วี!~
ซิลเวอร์:(เข้าใกล้ไม่ได้เลยวุ้ย)

ตอนนั้น โดรุ ที่เดินผ่านมา แล้วหันเจอกับ วี และ ดาเนะ

โครุ:วี เอาอีกแล้วนะ
วี:อะไร ๆ
ซิลเวอร์:(ท่าทางยังไม่รู้ตัว)
โดรุ:ประเจิดประเจ๊อเกินไปแล้ว
วี:ยังไง โดรุ
เนล:หนูรู้ค่ะ ว่าทำไม

เนล ชี้ไปที่หาง ของทั้งสองคนที่ กำลังรัดกันอย่างแน่น

วี:อุ๊!~
ดาเนะ:หยึย!~

ทั้งสอง รีบแกะ หางตัวเอง แต่ กลับทำให้ รัดแน่นกว่าเดิม

วี:ซวยล่ะ
ดาเนะ:แน่นกว่าเดิมอีก
แอนนี่:สงสัย ต้องฉีดยาคลายเส้นซะแล้ว

แอนนี่ วางปืนเข็มขนาดใหญ่กระแทกกับโต๊ะ เหมือนกับจงใจขู่ทั้งสองคน

วี:ไม่เป็นไรครับ
แอนนี่:อย่าเกรงใจเลยค่า เดี๋ยวจะแย่กว่าเก่านะ

หลังจากนั้น โดรุ ก็ วางดาบกระแทกกับโต๊ะ เหมือนจงใจขู่อีกเช่นกัน

โดรุ:แกะไม่ออก ก็ตัดทิ้งเลยสิ ง่ายดี!
วี:หางก่านะ ไม่ใช่ เชือกฟาง!
ซิลเวอร์:ผมมีวิธี ทำให้หลุดกันได้ทันที แต่โดรุ ช่วยผมด้วยนะ
โดรุ:จะให้ช่วยอะไรล่ะ
ซิลเวอร์:นิดเดียว ๆ ไม่รบกวนมาก แต่ทั้งสองจะกล้าป๊าว !~
วี:วิธีไหนก็ได้!
ดาเนะ:เร็ว ๆ เถอะครับ อายจะแย่อยู่แล้ว

ซิลเวอร์ ยิ้มออกมา ถึงกับ เนล และ โดรุ ขนลุกทันที

ซิลเวอร์:เตรียมใจได้เลย
วี,ดาเนะ:อึก !~
ซิลเวอร์:โดรุ ไปตาม เจ้อาร์ม มาแก้หางทั้งสองซะ
โดรุ:เฮ้ย! พูดผิด พูดใหม่ได้นะ !
วี,ดาเนะ:พรวด !~ ไม่เอานะ!
ซิลเวอร์:นายจะโดน เจ้อาร์ม อุบุ้นตู้ หรือ โดน ท่านโบสดาส อุบุ้นตู้ดีล่ะ!~
โดรุ:แย่ทั้งคู่ !~ ก็ได้ ! แต่ไม่รับรองความปลอดภัยนะ
วี,ดาเนะ:จ๊าก !~ ม๊ายยยยยยย ~ ยยยย อ๊าวววววววววววว ~ วววว!~

ทั้งสอง ดิ้นรน วิ่งไปคนล่ะทาง จนหางหลุด
แต่ทั้งสองก็ยังคง วิ่งหน้าตั้ง ไปคนล่ะทาง

ซิลเวอร์:ก็แค่นั้น
โดรุ:โห!~ แล้วฉันต้องไปตามมั้ย
ซิลเวอร์:อยากโดน อุบุ้นตู้ ก็เอาสิ
โดรุ:ไม่เอาดีกว่า!~

ขณะ เดียวกัน ณ ชมรมไสย์ม่วง

"ฮัด!~ เบะ!~"

อาร์ม:อยู่ ๆ ก็ จาม สงสัย มีคนคิดถึงดั้นอยู่ล่ะสิ โฮะ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ !~

ตอนนั้น เจ้อาร์ม ในมือ ถือแส้อยู่ ใส่ส้นสูงเหยียบใครบางคนอยู่

อาร์ม:เรียกฉันว่า ราชินีสิจ๊ะ !~

รังสีของเจ้อาร์ม ทำให้ ซิลเวอร์ และ โดรุ ที่อยู่เมืองแสง ขนลุกได้ทันที

ซิลเวอร์:ไม่น่าเล่นของอันตรายเลย !~ เสียวแว๊บ!~
โดรุ:ผมก็รู้สึกเย็นหลังยังไงก็ไม่รู้ บรื๊ย !~

-:End Act12:-

_________________
Jonaryn Famliy !!

Rabbit >> Rabbity >> Alchemist Doctor > > Lv.57
Wolf >> Fatairy >> HighBrid !! > > Lv.51

ฟันเฟืองแห่งกาลเริ่มหยับ Episode 2 เปิดฉากแล้ว

Image


Top
Offline Profile  
 
 Post subject: Re: [Fic]ตอนสั้น ๆ อ่านสบาย ๆ กับฟิตกระต่ายน้อย !! Ep2>Act 1
PostPosted: Thu Oct 06, 2011 8:06 am 
เทพไฟ

Joined: Thu Mar 10, 2011 9:31 am
Posts: 827
Location: gig gug อิอิ~
ฟิตนี้กะสีม่วง บรึ๋ยยยยยย :lol:

_________________
ตุ่นที่มีชื่อว่า "fook2540" เรียกง่ายๆ ตุ่น "ฟลุ๊ค"
ทำไมถึงคิดว่าตุ่นสร้างพีๆไม่ได้ละ ตุ่นสร้างออกจะเมพ
Big Bug myhome ~^ ^~ all friend in this home ^ ^


Top
Offline Profile  
 
 Post subject: Re: [Fic]ตอนสั้น ๆ อ่านสบาย ๆ กับฟิตกระต่ายน้อย !! Ep2>Act 1
PostPosted: Thu Oct 06, 2011 1:40 pm 
ไบสัน
User avatar

Joined: Fri May 06, 2011 5:35 pm
Posts: 94
ชื่อของท่านอาร์มชั่งมีอิทธิพลจริงๆ(น่ายืมเอาไปใช้ในฟิค)
ปล.ชมรมไสย์ม่วงชั่งน่ากลัวยิ่งนัก

_________________
Image
ตัวละครพิเศษมีเฉพาะในฟิครองของเราเท่านั้นลิ้งข้างล่างเลยจ้า
http://www.bigbugstudio.com/forum/viewtopic.php?f=19&t=9028


Top
Offline Profile  
 
 Post subject: Re: [Fic]ตอนสั้น ๆ อ่านสบาย ๆ กับฟิตกระต่ายน้อย !! Ep2>Act 1
PostPosted: Sun Oct 09, 2011 6:03 pm 
ลิง

Joined: Wed Mar 09, 2011 8:56 am
Posts: 232
Location: Notepad
ลงต่อ ๆ -- "

มัวแต่ วุ่นกับ โครงการ E - Book = ="

ป.ล. ตอนนี้มี โครงการ เขียนฟิตใหม่อยู่ แต่คงได้ลงที่ E- Book เล่มนั้นที่เดียว :lol:

Act13

-:การทดสอบที่รอคอย:-

ตอนนั้นเอง ทหารเสือดำ ก็ วิ่งมาหา ซิลเวอร์

"มี จดหมายจาก หัวหน้า มาครับ"

ซิลเวอร์:หือ? จดหมาย?

"อันนี้ ผมก็ไม่รู้เหมือนกัน ผมขอตัวก่อนนะครับ"

ซิลเวอร์:ขอบคุณมาก

ซิลเวอร์ แกะ จดหมาย แล้วอ่านเนื้อหาในจดหมาย

ซิลเวอร์:"..."
เนล:ว่าไงคะ

ซิลเวอร์ ลุกขึ้น จากโต๊ะ แล้ว เดินไปหา โคอาล่าแล้ว วาง บัตรเดบิตลงที่ถาด

ซิลเวอร์:แอนนี่ ตามแอนนา มาหน่อยแล้ว เจอกันที่ ลานประลอง

ซิลเวอร์ และ เนล ไปยัง ลานประลอง โดย คุโระ และ คนอื่น ๆ ได้ รออยู่

คุโระ:ไปไหนมาเนี่ย
ซิลเวอร์:หายไปไหนมาล่ะนั่น
คุโระ:เรื่องนั่นไว้ ก่อน หัวหน้ารอนานแล้วล่ะ

ชายที่ ยืนรออยู่ที่ ลานประลองก็ คือ โบสดาส !

ซิลเวอร์:หัวห้นาเอง เลยรึ
โบสดาส:โอ้ !~ ซิลเวอร์ ไม่ได้เจอกันนานแค่ไหนแล้วนะ
ซิลเวอร์:ถึงเวลา แล้วสินะครับ
โบสดาส:คนไม่เกี่ยวข้อง ถอยออกไปห่าง ๆ

ทุกคน ถอยห่าง จาก ลานประลอง พอสมควร

ซิลเวอร์:อย่าเอา ฝีมือ ตอน เทรน กับ เนลมาใช้กับผมนะครับ
โบสดาส:ฮ่ะ ๆ ตอนฉันเป็น ตาปลานั่นน่ะเหรอ น่าอายจัง !~

เนล:(นี่ พี่ เฝ้าดู เรามาตลอดเลยงั้นเหรอ!~)
อาเฉิน:เฮ้ย ๆ หัวหน้า พูดถึงตอนนั้น แล้วคิดถึงมันพอดีเลย

โบสดาส:เอาล่ะ ! เตรียมใจแล้วสินะ !
ซิลเวอร์:ทุกเมื่อล่ะครับ

หลังสิ้นเสียง โบสดาส พุ่งเข้าใส่ ใช้ ดาบ งัดขึ้น แต่ ซิลเวอร์ ดีดตัวหลบได้

ซิลเวอร์:วู้!~ เกือบไป

โบสดาส ยังคง หวดดาบใส่

ซิลเวอร์:เกือบไป!

ซิลเวอร์ ถอยกลับไป ตั้งหลัก แล้ว สวนกลับ

ซิลเวอร์:"Thousand Shot!"

ซิลเวอร์ รัวกระหน่ำใส่โบสดาส

โบสดาส:ไม่เลว ๆ งั้น ตาฉันมั้งล่ะ !

โบสดาส ตั้งท่า เตรียมหมุนตัว แล้ว หมุนตัวใส่ ซิลเวอร์

โบสดาส:หลบให้ดี ๆ ล่ะ

ซิลเวอร์ ถึงจะวิ่งหลบ แค่ไหน โบสดาส ก็ ยัง หมุนไล่ ตาม คิดรั้ว

โยสดาส:รับมือ!
ซิลเวอร์:หึ!

ซิลเวอร์ ยิ้ม มุมปาก แล้ว กระโดด ข้าม หัวของ โบสดาส แล้ว รัวกระสุนจากฟ้าใส่โบสดาสที่อยู่ข้างล่าง

ซิลเวอร์:"RniningShot!"
ลูน่า:ท่าจะอีก ยาว เลยนะ

ซิลเวอร์ กระโดดข้ามมา อีกฝั่ง แล้วหยิบบางอย่างออกมา

ซิลเวอร์:ออกมาซะ !
ซิลเวอร์:"BladeBot , Beamball"

ซิลเวอร์ สร้าง เบลดบอท และ บีมบอล ออกมา

โบสดาส:ดาบเท่า ไม้จิ้มฟัน แล้ว บอลเท่าลูกอมเนี่ยนะ
ซิลเวอร์:ดูถูกมัน ระวังจะ เจ็บตัวนะ

ซิลเวอร์ วิ่ง ด้วย ความเร็ว สูง จน ร่างกาย เริ่งจางลง

คุโระ:ร่างจางลง! มันเร็ว ถึงขนาดนี้เลย!

ซิลเวอร์:"BladeCancle! , MineBall!"

เบลดบอท พุ่งเข้าใส่ แล้ว ล๊อกขา ของโบสดาส แล้ว บีมบอล ก็ พุ่งใส่ โบสดาส

"ตูม ๆ !~"

แต่ทว่า กับไม่พบโบสดาส บน ลานประลอง
ซิลเวอร์ แหงน ขึ้น ไป ก็ พบ โบสดาว อยู่บนฟ้น ตั้งท่า พร้อง ปักดาบลงพื้น

โบสดาส:เตรียมรับแรงกระแทกซะ!

โบสดาส ปักดาบลง กระแทก กับพื้น อย่างรุนแรง จน คนรอบข้าง กระเด็น
แม้แต่ ซิลเวอร์เอง ก็ กระเด็น จนกระแทกกับ รั้ว

เนล:พี่คะ!
โบสดาส:ไม่ไหวแล้วเรอะ!
ซิลเวอร์:"..."

ควันค่อย ๆ จางลง ก็ พบว่า ซิลเวอร์ อยู่ในสภาวะ HyberMode และ ชาร์จพลังงานอยู่เต็มที่

ซิลเวอร์:ฝีมือท่านสุดยอดเลย แต่ผมคงต้องขอจบแค่นี้แล้วล่ะ
ซิลเวอร์:"REC! [Red Electric Cannon]"

ลำแสง สีแดง พุ่งเข้าใส่ โบสดาส เต็มแรง จนกระเด็นเข้ากับ รั้ว

โบสดาส:อูย!~ พอแค่นี้ล่ะ
ซิลเวอร์:ผมเอง ก็ หมดแรงแล้วเหมือนกัน
โบสดาส:เอานั่นมาซิ!

ทหารเสือดำ เดินมาพร้อม ผ้าห่ออะไรสักอย่าง
แล้วโบสดาส ก็ หยิบออกมา นั่นก็คือ เหรียญรางวัลสีทอง นั่นเอง

โบสดาส:รับไปสิ! มันมีค่ามากกว่า เหรียญทองแดง คราวนั้น มากนะ!
ซิลเวอร์:ขอรับด้วยความยินดีล่ะกัน

-:End Act13:-


-:---------------------------------------------------------------------------:-


Act14

-:ร่องรอยแห่งกาลเวลา:-

ทั้งสอง ดู การ ประมือ ของ โบสดาส และ ซิลเวอร์

วี:นี่มัน ยิ่งกว่า คำร่ำลือ อีกนะ
ดาเนะ:ผมเอง ก็ ไม่เชื่อ ว่าเขาจะพัฒนาถึงขนาดนี้แล้ว

ต่อมา ลุงแพะ ก็ วิ่งแจ้น เข้ามา

"แย่แล้ว ! มันมาแล้ว!"
โบสดาส:มันมาแล้วสินะ!
ซิลเวอร์:เอาล่ะ...

ซิลเวอร์ ทรุดลงไปกับพื้น แอนนา รีบเข้ามาประคอง

แอนนา:ไม่เป็นอะไรนะคะ!
ซิลเวอร์:ไม่เป็นไร แต่
แอนนา:สภาพแบนี้ ไม่ไหวนะคะ

ตอนนั้น ดาเนะ และ วี ก็ ออกมา

วี:ให้พวกเราไปแทนบ่ะกัน
ดาเนะ:ถือว่า ตอบแทนสำหรับอาหาร มื้อตะกี้นะครับ
เนล:หนูไปด้วยคะ

ทั้งสามคน มุ่งไปยัง สวน แครอน แล้วก็ พบกับ
ฝูง หุ่นจักร พล่านเต็ม สวนแครอน

วี:พวกนี้ มันตัวอะไรน่ะ!
เนล:นี่มัน ออโต้บอท นี่คะ!
วี:เธอ รู้จักมันได้ไงกัน
เนล:เคย เจอ พวกนี้ ที่ เขตทะเลทรายน่ะคะ แต่..
ดาเนะ:ไม่เป็นไร พวกนี้มา จะได้ลองศรพลังงานใหม่ด้วย
วี:ศร พลังงานใหม่ ?

ดาเนะ รวมศรพลังงานสีฟ้าไป ที่ ออโต้ บอท

วี:ศรพลังงานสีฟ้า!

ดาเนะยิงออกไปใส่กับ หุ่นตัวหนึ่งเข้า
หุ่นตัวนั้น ล้มลง แล้ว ระเบิดทันที

ดาเนะ:ได้ใช้มันจนได้สินะ
วี:ไปฝึกมาจากไหนล่ะนั่น

เนล ยังคง ยิง ออโต้ บอท ที่ แห่กันบุกเข้ามา
พังไปทีละตัว สองตัว

จนเหลือ ตัวสุดท้าย
แต่ตัวสุดท้าย กลับเป็นมีขนาดใหญ่

วี:หือ ! ระวังใต้เท้า!

ทั้ง สามคน กระโดดหลบออกมา จากลำแสงที่โผล่จากใต้เท้า

แล้ว กระหน่ำยิงใส่ แต่ไม่เป็นอะไรกระทั่งริ้วรอย

วี:ยิงไม่เข้า!

เนลยิงใช้ปืนลูกซองอีกกระบอกขึ้นมา

เนล:หลบไปค่ะ..
วี,ดาเนะ:"!!"

ทั้งสอง เห็น ตั้ง โหลด กระสุนแล้วตั้งปืนใส่แบบไม่ลังเล

วี:แบบนี้ วิ่งหลบไม่ทันแน่!
วี,ดาเนะ:"Mass Shot"

เนลยิงใส่ ออโค้บอท ตัวนั่น
ด้วยพลังปืนที่มหาศาล ทำให้ ทะลุออโต้บอทตัวนั้น แล้วกระเด็นออกไปทันที

วี:"..."
ดาเนะ:นั่นมันอะไรกันน่ะ

สักพักเนลกลับมารู้สึกตัวอีกครั้ง

เนล:อีกแล้วเหรอคะ
ดาเนะ:ไม่รู้ตัวเลยเหรอ
วี:เธอคงจะ ฝ่าฝืนคำสั่งของหมอนั่นไปแล้วสินะ
ดาเนะ:ยังไงน่ะ วี
วี:เธอน่ะ พกปืนมาสองกระบอกเลยนิ
ดาเนะ:ว่าจะไป ก็ เพิ่งสังเกตุนะ

หลังจากนั้น คุโระ ก็ ตามาสมทบทีหลับ

คุโระ:ปลอดภัยมั้ย
เนล:ไม่เป็นไรแล้วค่ะ
คุโระ:จริงด้วยสิ! ท่านเรกกุนัดเธอที่ห้องสมุดน่ะ
เนล:ขอบคุณค่ะ
คุโระ:เอาล่ะ ทุกคนรออยู่

เนล ตรงไปยัง ห้องสมุด ก็ พบว่าทุกคนได้ รออยู่

ซิลเวอร์:เอาล่ะ เตรียมตัวพร้อมรึยัง
เนล:ค่ะ
ซิลเวอร์:แต่.. รอตรงนี้ก่อนนะ
เนล:ทำไมล่ะคะ
ซิลเวอร์:ไม่รู้ข้างล่างจะมีอะไรบ้าง ให้พวกเราเปิดทางก่อน แล้วค่อยตามลงไปนะ

เรกกุ:เอาล่ะ ใครจะไปเป็นชุดแรกล่ะ
ซิลเวอร์:ผมเอง
อเล็กซ์:ผมด้วย
เรกกุ:อีกคนล่ะ
"ฉันเองค่ะ"

หมาป่าสาวที่คุ้นตา ก็ได้ ปรากฎตัวต่อหน้าทุกคน

ซิลเวอร์:ดูดีขึ้นเยอะเลยนิ
เนล:พี่สาว เปลี่ยนไปมากเลยล่ะคะ

หมาป่าสาว ที่ ปรากฎตัว ก็ คือ นานะ นั่นเอง

ซิลเวอร์:หูตั้งแล้วนิ โตเป็นสาวแล้ว น่ารักขึ้นนะ
นานะ:แหม!~ เค้าเขินน้าท่าน !~
ซิลเวอร์:เหวย ๆ เฮ้ย ๆ ! ขอบตู้ !

"โป๊ก!~"

นานะ ผลักซิลเวอร์ ไปกระแทกกับ ขอบตู้หนังสือจนสลบ
ตอนนั้น เนล เห็น วิญญาณที่กำลังจะหลุดลอยจากปากของซิลเวอร์

เนล:พี่คะ !~
ซิลเวอร์:เนล .. พี่เห็น แม่น้ำข้างหน้าแล้วอีกฝั่งเต็มไปด้วยสวนดอกไม้..
เรกกุ:เฮ้ย!~ นั่นมันสวนสวรรค์ อย่าข้ามไปนะเว้ยเฮ้ย!
เนล:พี่คะ ๆ ๆ อย่าข้ามไปนะคะ !

-:End Act14:-

_________________
Jonaryn Famliy !!

Rabbit >> Rabbity >> Alchemist Doctor > > Lv.57
Wolf >> Fatairy >> HighBrid !! > > Lv.51

ฟันเฟืองแห่งกาลเริ่มหยับ Episode 2 เปิดฉากแล้ว

Image


Top
Offline Profile  
 
 Post subject: Re: [Fic]ตอนสั้น ๆ อ่านสบาย ๆ กับฟิตกระต่ายน้อย !! Ep2>Act 1
PostPosted: Wed Oct 12, 2011 1:21 pm 
ตุ่น
User avatar

Joined: Tue Mar 15, 2011 1:01 pm
Posts: 217
ต่อยกับโบลดาสไม่สะท้านแต่จะมาตายเพราะหัวโขกตู้เนี่ยนะ ซิลเว้ออออออออ= ="

_________________
Image
น้องต่ายกับแครอนน่ารักที่สุดใน3โลก!!!!!!!!!!


Top
Offline Profile  
 
 Post subject: Re: [Fic]ตอนสั้น ๆ อ่านสบาย ๆ กับฟิตกระต่ายน้อย !! Ep2>Act 1
PostPosted: Wed Oct 12, 2011 1:42 pm 
ลิง

Joined: Wed Mar 09, 2011 8:56 am
Posts: 232
Location: Notepad
epicwin wrote:
ต่อยกับโบลดาสไม่สะท้านแต่จะมาตายเพราะหัวโขกตู้เนี่ยนะ ซิลเว้ออออออออ= ="


ไม่ต้องห๊วงคร๊าฟฟฟฟ =w= "

หมอนี้ เหมือนหนุมาน ได้ลมหน่อย ก็ กลับมาคึกเหมือนเดิมแล้ว (ว่าไปนั้น :lol: )

ช่วงนี้ บก. ประสานกับ ทาง BB และ HR อยู่ ได้แต่รอคำตอบสถานเดียว


Act15

-:ห้องสมุดแห่งความลับ:-

ไม่นาน ซิลเวอร์ ฟื้นสติคืนมา

ซิลเวอร์:โอย ๆ เบามือ หน่อยสินานะ
นานะ:ขอโทษค่ะ
ซิลเวอร์:เอาล่ะ เตรียมตัวไปกันเถอะ
เรกกุ:เอาล่ะ ลิฟท์นี่ ฉันไม่ได้เปิดหลายปีแล้ว ระวังด้วยล่ะ

เรกกุ ร่ายเวท ทำให้ ลิฟท์ที่อยู่ข้างใต้ เริ่มขยับ แล้ว ค่อย ๆ ลงไปทีละนิด

แจน:ถึงยังไง ก็ รักษาความสงบด้วยนะคะ

ทั้งสามคน กระโดดลงไปที่ลิฟท์

ลิฟท์ ค่อย ๆ ลงไปทีล่ะนิด ๆ

ซิลเวอร์:เอาล่ะ เตรียมตัว!

ลิฟท์ค่อย ๆ ลงไป เปเปอร์บัคจำนวนหนึ่งโผล่ออกมา

นานะ:เอาล่ะน้า!~

นานะ กระโดดขึ้น แล้วปักดาบลงที่พื้น แต่..
กลับไม่เกิดอะไรขึ้น

นานะ:ไม่จริง!
ซิลเวอร์:ยังไม่พ้นเขตห้องสมุดเลยสินะ เลยร่ายอะไรไม่ได้
นานะ:แล้วทำไงต่อดีล่ะคะ
ซิลเวอร์:มัวแต่ถามฉัน ช่วยอเล็กซ์จัดการพวกนี้ดีกว่า
นานะ:ค่ะ ๆ

ทั้งสาม ไล่จัดการ เปเปอร์บัค ที่โผล่ออกมา เรื่อย ๆ จนสุดทาง
เปเปอร์บัค ที่โผล่มา ก็จัดการหมดแล้ว

ซิลเวอร์ เห็น อเล็กซ์กำลัง กรนได้ที่

ซิลเวอร์:"..."
ซิลเวอร์:นานะ มาช่วยอะไรหน่อย
นานะ:ค่ะ ๆ

ซิลเวอร์และนานะ ลาก อเล็กซ์ มาที่กลางลิฟท์

ซิลเวอร์:เนล แอนนี่ ลงมาได้เลย
แอนนี่:จะลงไปยังไงเนี่ย
ซิลเวอร์:กระโดดลงมาเลย
แอนนี่:สูงจะตาย!
นานะ:ข้างล่าง มีเบาะนุ่ม ๆ รองอยู่

เนลไม่รอช้า โดดลงมาทันที
แอนนี่ ที่ไม่มีทางเลือก ก็ กระโดดลงตามมา

ทั้งสองลงมาเร็ว จน ลงมาที่ท้องอเล็กซ์อย่างจัง

อเล๊กซ์:อุ๊!~ จ๊ากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก ~ก!~

เนล และ แอนนี่ กระแทกลงที่ท้องอย่างจัง แล้ว กระบอกฉีดยา
ยังหล่นมากระแทกเข้ากับ มังกรหยก ของอเล็กซ์อย่างจัง

อเล็กซ์:มังกรหยกจ๋า ก๋วยเจ๋งลาก่อน !~
ซิลเวอร์:เฮ้ย! จะรีบตายไปไหน!

ทั้งสี่ รุมกระทืบ อเล็กซ์ อย่างเมามันส์

ซิลเวอร์:ตื่น ! ตื่น ! ตื่น!
นานะ:ตื่นได้แล้วค่า !

อเล็กซ์:เฮ้ย! จะมันส์เกินไปแล้ว!
ซิลเวอร์:ตื่นซะที!เอาไปกันต่อเถอะ

ทั้งห้าคน ค่อย ๆ เดินลงไปตามทาง
จนเจอกับ ประตูสามบานต่อหน้า

ซิลเวอร์ เปิดประตูตรงกลาง แต่กับล๊อก
ทั้งหาคน จึงตัดสินใจ เปิดประตูทางซ้ายก่อน

ขณะเดียวกัน ณ ห้องสมุด

คุโระ:จะไหวหรือป่าวนั่น
เรกกุ:คงได้แต่ ไว้ใจพวกนั้นแล้วล่ะ
คุโระ:จริง ๆ ผมต้องไปแทนนานะ แต่ทว่า..

คุโระ พูดไป พลาง กุมแผลที่เอว

คุโระ:อูย!
แอนนา:อย่าฝืนสิคะ!


ทั้งห้าคน ก็ มุ่งหน้าเข้าไปยัง ประตูซ้าย ของวิหาร
เปิดมา ก็ พบ เปเปอร์บัค จำนวนหนึ่ง ออกมา

ซิลเวอร์:ชิ! ออกมาอีกแล้ว แต่ถึงตรงนี้แล้วคงไม่เป็นไรแล้วล่ะ

ทั้งห้าคน ก็ไล่จัดการ กับเปเปอร์บัคที่อยู่ตามทาง จนถึงห้องโถง

ก็พบกับ เปอร์บัค ยักษ์ สามตัว อยู่ในห้อง
แต่เนื่องใน ความเร็วและประสบการณ์ของทั้งห้า จึงผ่านไปได้ไม่ลำบากนัก

ทั้งห้า มาจนถึงสะพาน แล้วจัดการกับเปเปอร์บัค
แล้วก็มา จนถึง ทางเชื่อม ระหว่าง ห้องทั้งสอง

ซิลเวอร์:หือ !
เนล:มีอะไรคะ
ซิลเวอร์:รู้สึกไม่ค่อยดีเท่าไรเลย
เนล:ยังไงคะ
ซิลเวอร์:ไม่มีอะไร

ซิลเวอร์ และ อีก สี่คน ก็ ทะลวง จัดการกับ ฝูงเปเปอร์บัค
จนกระทั่ง โผล่ออกมาอีกประตูกลับมาที่เดิม

ซิลเวอร์:เหลือแค่ประตูนี่แล้วล่ะ

ซิลเวอร์เปิดประตูขึ้น ก็พบกับ

"หือ!~"

ซิลเวอร์:นี่แก!

"ในที่สุด ก็มาแล้วสินะ!~"

ซิลเวอร์:เป็นไปไม่ได้!

-:End Act15:-


-:----------------------------------------------:-



Act16

-:ความมืดอันชิงชัง:-

ซิลเวอร์ เห็น เงาตนหนึ่ง อยู่ตรงหน้า

"โอ้ว !~ มาถึงที่นี่กันแล้วสินะ เหล่าผู้กล้า"

ซิลเวอร์:ยังอยู่อีกเรอะ!

"พวกเจ้า คงอยากรู้สิ่งที่อยู่ตรงหน้าสินะ "

เนล:แล้วมันคืออะไรน่ะ!

"หึหึ!~ แต่ข้าคงไม่จำเป็นต้องบอกพวกเจ้า"
"เพราะการเดินทางของพวกเจ้า มันสิ้นสุดแล้ว"

สิ้งเสียง เหล่า เงา ก็ ปรากฎตัวออกมา จำนวนมหาศาล

นานะ:แยกย้ายกัน จัดการ พวก เงา
เนล:พี่คะ เป็นอะไรไป

ซิลเวอร์ นิ่งอยู่สักพัก แล้วเกิดพลังงาน วนรอบตัว
จนทุกคน สังเกตุเห็น

"นี่มันอะไรกัน!"

ซิลเวอร์:"Hyber Mode!"

ซิลเวอร์ เปลี่ยนอาวุธของตัวเองเป็น ปืนคู่
แล้ว ไล่จัดการกับ ตัวการใหญ่

ซิลเวอร์:แก !~
นานะ:ใจเย็นสิคะ

เนล อเล็กซ์ และ แอนนี่ ก็ กำลังจัดการกับ พวกเซต

"ปัง!~"

เนล:มันเกิดมาเรื่อย ๆ เลยคะ
อเล็กซ์:เยอะแบบนี้ ไม่ไหวแน่

เวลาเดียวกัน ณ ห้องสมุดด้านบน

ดาเนะ:รู้สึกไม่ค่อยดียังไง ไม่รู้สิ
วี:ตามลงไปดีกว่านะ

ทั้งสอง กระโดดลงไป ไปยังข้างล่าง
จนไปถึง ล่างสุดห้องสมุด

วี:นี่น่ะเหรอ ข้างใต้เมืองนี้น่ะ
ดาเนะ:ประตูตรงนั้น มันแง้มอยู่นิ

ทั้งสองไปยัง ประตูที่เปิดแง้มอยู่

"ปัง!~"

ดาเนะ:ชักไม่ค่อยดีแล้วสิ

ทั้งสอง รีบไปที่ประตู แล้วผลักออก ก็ พบกับ

ทั้งห้าคน กำลัง สู้กับ เหล่าเงา


วี:อะไรเนี่ย!!

วีหันไป ดาเนะ ก็พบว่า ดสเนะ ชาจ ศรพลังงาน รอไว้แล้ว

ดาเนะ:"AllSlay III"

"ตูม!~"

ด้วยพลังของของศรพลังงาน ทำให้ พวกเงาส่วนใหญ่ สลายในทันที

จะเหลือ ก็ แค่ ตัวการใหญ่ที่ ซิลเวอร์กำลังสู้อยู่

ซิลเวอร์:หนอย!~

กระสุนของซิลเวอร์ ทะลุร่างของเงา

"เจ้าทำอะไรข้าไม่ได้หรอก!"

ซิลเวอร์ นิ่งอยู่พักนึง
สักพัก เขาเปลี่ยน แม๊กกะซีนกระสุน แล้วใส่เข้าไปใหม่

"แกร๊ก!~"

ซิลเวอร์:"..."
วี:นายกำลังจะทำอะไร
ซิลเวอร์:นายบอกเองนะ ว่ากระสุนทำอะไรไม่ได้..

"แล้ว เจ้าคิดจะทำอะไรกับข้าล่ะ ฮ่า ๆ"

ซิลเวอร์:หลบไป..

ซิลเวอร์ ประกบปืนรวมเป็น ลำกล้องเดียวกัน
สักพัก พลังงาน มหาศาล ค่อย ๆ รวมกันที่ลำกล้องปืน

เจ้า เซต เดมอนเห็นท่าไม่ดี กำลังจะหลบ แต่..
ซิลเวอร์:จะรีบหนีไปไหน !
ซิลเวอร์:"BladeCancle!"

ซิลเวอร์ ใช้ เบลดบอท ล๊อค การเคลื่อนไหวไว้

ซิลเวอร์:หายไปซะ!
ซิลเวอร์:"REC!"

ลำแสงสีแดง ยิงเข้าใส่เจ้า เซต จนทรุดตัวลง

"อุ๊!~"

ซิลเวอร์:ยังอยู่อีกเรอะ

"หึหึ!~ เจ้าอยากรู้สิ่งนี้มากสินะ ข้าจะบอกให้ก็ได้!"

นานะ:มันคืออะไรกัน

ซิลเวอร์ ทรุดตัว

"สิ่งนี้ คือ เอ็นราเจีย เป็นเหมือนกับ ตัวขับเคลื่อน เทพโบราณในอดีด"

ตอนนั้น ซิลเวอร์ เริ่มชะงัก

ซิลเวอร์:(ไม่ใช่ ! สิ่งนี้ มันไม่ใช่ เอ็นราเจีย!)

"ท่านเซร่า ต้องการ สิ่งนี้ เพื่อ ปลุกเทพโบราณขึ้นมาอีกครั้ง!"

ซิลเวอร์:(จะเกิดเรื่องแบบนั้น อีกแล้วงั้นเรอะ!)

"ข้าไม่มีธุระอะไรกับ ที่นี่อีกแล้ว!"

แล้ว เซต ก็ หายไป

ซิลเวอร์:โอย!~
เนล:พี่คะ
ซิลเวอร์:ไม่เป็นไร ๆ ตามทุกคน มาดูด้วยกัน

-:End Act16:-

_________________
Jonaryn Famliy !!

Rabbit >> Rabbity >> Alchemist Doctor > > Lv.57
Wolf >> Fatairy >> HighBrid !! > > Lv.51

ฟันเฟืองแห่งกาลเริ่มหยับ Episode 2 เปิดฉากแล้ว

Image


Top
Offline Profile  
 
 Post subject: Re: [Fic]ตอนสั้น ๆ อ่านสบาย ๆ กับฟิตกระต่ายน้อย !! Ep2>Act 1
PostPosted: Fri Oct 21, 2011 11:43 am 
ลิง

Joined: Wed Mar 09, 2011 8:56 am
Posts: 232
Location: Notepad
Act17

-:De Past To Fraction Time [1]:-

หลังจาก จัดการกับพวกเงา แล้ว
ซิลเวอร์ หมดสติไปสักพัก

จนกระทั่ง ฟื้นขึ้นมา ก็พบว่า ตัวเอง อยู่หน้าประตูของทั้งสามบาน

"ตื่นแล้วเหรอครับ"

เสียงใส ๆ ของแพนด้าแดงที่เคยมอบภารกิจมาตลอด ทำให้เขาตาสว่างอีกครั้ง

เนล:พี่คะ!
นานะ:ท่านคะ!
ดาเนะ:นี่นาย!

ซิลเวอร์ค่อยลุกขึ้น จนขึ้นนั่ง

ซิลเวอร์:ไม่เป็นไรแล้วล่ะ ว่าแต่ ไม่เข้าไปดูกันเหรอ
วี:ก็ รอนายฟื้นอยู่ไง
ซิลเวอร์:ก็เข้าไปกันก่อนก็ได้นิ ทำไมล่ะ
วี:อยากให้นาย ช่วยบอกอะไรหลาย ๆ อย่างหน่อยน่ะ
ดาเนะ:ไปดูของที่ต้องดูกัน

ซิลเวอร์ ลุกขึ้นมา ยังค่อนข้าง เซ พอสมควร แต่ ไม่ถึงกับล้ม

ซิลเวอร์:ไปหาท่านเรกกุก่อนล่ะกัน

ทุกคนเข้าไปยัง ห้องโถงใหญ่ ก็พบกับ ท่านเรกกุ

เรกกุ:โอว ตื่นแล้วงั้นรึ
ซิลเวอร์:แล้วกำลังทำอะไรอยู่น่ะ ท่าน
เรกกุ:กำลัง ตรวจสอบบางอย่างอยู่น่ะ
ซิลเวอร์:เอ็นราเจียสินะ
เรกกุ:ทำไมถึงรู้ ชื่อนั้นล่ะ
ซิลเวอร์:ก็พวกนั้น บอกกับพวกเรา ก็จะจากไป
เรกกุ:ต้องตรวจสอบละเอียดล่ะ พวกเจ้า เดินดูรอบ ๆ แถวนี้ก่อนก็ได้ แล้วค่อยมาใหม่

ทุกคน เดินออกจากห้อง

ซิลเวอร์:เริ่มจากไหนก่อนดีล่ะ
เนล:ทางขวาค่ะ
วี:ตามนั้นล่ะ

ทุกคน ไปทางประตูขวา แล้วเดินไปตามทาง จนถึง ห้องกว้าง
ที่มี วัตถุโบราณ ตั้งอยู่

ซิลเวอร์ได้ ยิน ทหารเสือดำ กำลัง จด ๆ จ้อง ๆ กับบางอย่าง

"เจ้านี่เหมือนกับ กล่องของตุ่นเลยแฮะ"

ซิลเวอร์ เดินเข้าดู แล้ว อธิบายแบบคร่าว ๆ

ซิลเวอร์:เอ่ออ.. นี่ ไม่ใช่ กล่องตุ่นนะ
เนล:พี่รู้ได้ไงคะ
ซิลเวอร์:เหมือน อดีดตอนโลกเก่า ยังตกค้างอยู่น่ะ

"แล้ว มันคืออะไรล่ะท่าน"
ซิลเวอร์:สิ่งนี่ เรียกว่า รถถังน่ะ เป็นยานพาหนะ สำหรับ ทำสงครามน่ะ

"รูปร่างแบบนี้ มันคงเคลื่อนไหวแปลกพิลึกสิท่าน"
ซิลเวอร์:ฮ่ะ ๆ คนไม่เคยบังคับ ก็ยากอยู่นะ แต่อนุภาพของเจ้านี้ ไม่ใช่เล่น ๆ เลยนะ
วี:มันรุนแรง ขนาดไหนล่ะ
ซิลเวอร์:นัดเดียว บ้านระเบิดในพริบตา..

"เฮ้ย!~"

ซิลเวอร์ เห็น ฟา จ้องมอง สิ่งที่เหมือนกับเสา เขาจึงเดินไปหาฟา

ซิลเวอร์:มองอะไรอยู่จ๊ะ
ฟา:สิ่งนี้สิคะ ที่ทำให้ พวกพี่ ๆ เคยไปถึงดวงคาวบนฟ้า

ซิลเวอร์มองเสา ดี ๆ แล้ว จริง ๆ มันคือ
มิซไซล์ขนาดยักษ์!!!!!!!
ซิลเวอร์ เห็น สีหน้าใส ๆ ของ ฟา พาลบอกตรง ๆ ไม่ได้

ซิลเวอร์:ใช่จ๊ะ ๆ เจ้านี้เป็นตัวทำให้ พวกพี่ ๆ ไปถึงดวงดาวได้จ๊ะ
ฟา:ดีจังเลย หนูก็อยากไปด้วยค่ะ

ซิลเวอร์ ถึงถอยกลับมาตั้งหลักในสภาพเหงื่อแตก

ดาเนะ:เกิดอะไรขึ้น
ซิลเวอร์:ฉันเผลอ โกหกเด็กไปซะแล้วสิ
ดาเนะ:แล้ว สิ่งนั้น จริง ๆ มันคืออะไรล่ะ
ซิลเวอร์:อย่างที่ฉันบอก รถถัง สามารถ ระเบิดบ้านในพริบตาใช่มั้ย
ดาเนะ:ใช่ ๆ แล้วเกี่ยวอะไรกับเจ้านั้นล่ะ
ซิลเวอร์:สิ่งนั่นคือ มิซไซล์ มันสามารถทำลาย แผ่นดินในระยะ 10 กม. ราบในพริบตา!
ดาเนะ:เฮ้ย!~ มั่วป่าว!
ซิลเวอร์:จะโกหกไปทำไมล่ะ

ตอนนั้น ซิลเวอร์ก็มีอาการ ปวดหัวเห็นได้ชัด

ซิลเวอร์:อูย ปวดหัวจริง!
ดาเนะ:ไม่เป็นไรนะ
ซิลเวอร์:ไม่เป็นไร ๆ พาทุกคนไปอีกห้องเถอะ

ทุกคนออกจากประดูขวา แล้วตรงไปยัง ประตูทางซ้าย
แล้วเดินตามทาง ไปเรื่อย ๆ
จนกระทั่ง เข้ามายังห้องกว้าง ซึ่ง ลิซ่าได้รออยู่

ดร.ลิซ่า:สวัสดี !~ ไม่ได้เจอกันนานเลยนะ

-:End Act17:-

-:-------------------------------------------------------------:-

Act18

-:De Past To Fraction Time [2]:-

ทุกคน งง กับ คำทักทาย ของ ดร.ลิซ่าอยู่

ดร.ลิซ่า:เอาล่ะ ๆ ไปดูของรอบ ๆ ก่อน แล้วค่อยฟังฉันล่ะกัน

ทุกคน แยกย้ายกัน ไป ดู โบราณวัตถุที่ขุดขึ้นมา

ซิลเวอร์ไป สะดุดกับ รูปปั้น หนึ่ง ๆ เข้า

"นี่ต้องเป็น รูปปั้น Fisrtcat แน่ ๆ"
ซิลเวอร์:สิ่งนี้ คือ สฟิงน่ะ เหมือนเป็น ผู้ปกป้อง กษัตริย์ ที่หลับไหลในสุสานน่ะ

ซิลเวอร์ ก็ ได้ยินที่ เนล เรียก จึงไปหา

เนล:สูงจังเลย!~
ซิลเวอร์:สิ่งนี้ก็คือ...
เนล:หอไอเฟลสินะคะ
ซิลเวอร์:รู้ได้ไงเนี่ย
เนล:ในหนังสือ ก็มีเขียนไว้ค่ะ
ซิลเวอร์:เขียนไว้ว่าไง
เนล:เขียนไว้ว่า ผู้ที่ไม่สมหวังในความรัก และ การเรียน จะมากระโดดฆ่าตัวตายกันค่ะ
ซิลเวอร์:เอ่ออออ..
เนล:โรแมนติกจังค่ะ!~
ซิลเวอร์:(มันไม่ใช่ล่ะ !สูงตั้ง 1200 กม. โดดลงมา คงเหลือกซากหรอกนะ)

สักพัก ดาเนะ และวี ก็เรียกไปหาอีก

นิโค:โอ้ !~นี่ต้องเป็นน้ำอัมฤทธิ์ที่ทำให้เป็นอมตะ แน่ ๆ เลย
ซิลเวอร์:(จะบ้าเรอะ!)
ซิลเวอร์:ไม่ใช่แล้วล่ะ
วี:แล้วมันคืออะไรล่ะ
ซิลเวอร์:ป้ายไง!

ซิลเวอร์พยายาม แถจน สีข้างเลือดซิบ แล้ว แต่ไม่ได้ผล

วี:แสบมั้ยนั่น
ซิลเวอร์:อะไรล่ะ
วี:แถน่ะ เจ็บสีข้างมั้ย
ซิลเวอร์:อ่ะ ๆ สิ่งนี้ มันก็ แค่น้ำดับกระหาย เหมือน ๆ กับ น้ำแครอท หรือ น้ำผลำม้รวมนั่นแหละ
ดาเนะ:ทำยังกะ นายเคยดื่มมัน ยังงั้นแหละ
ซิลเวอร์:แน่นอนสิ มีขายอยู่ทั่วไป
วี:รสชาติล่ะ
ซิลเวอร์:หวาน ๆ ซ่า ๆ สดชื่นอย่างบอกใคร
ดาเนะ:แล้วป้ายนี้ มันอ่านว่าอะไร
ซิลเวอร์:โค...อา...ล่า...
ซิลเวอร์:(เฮ้ย! เล่นพิเรนอีกและ - -a)

ตอนนั้นเอง ซิลเวอร์ ก็ปวดหัวอีกครั้ง

ซิลเวอร์:โอย!
ดาเนะ:อีกแล้วงั้เรอะ
ซิลเวอร์:ไม่เป็นไร ไปหา ดร.เถอะ

ทุกคนไปหา ดร.ลิซ่า

ดร.ลิซ่า:พร้อมที่ฟังแล้วสินะ อย่าหลับไปก่อนล่ะ!

ดร.ลิซ่า เล่าเรื่องที่เกื่ยวกับ อารยธรรม ชาวไร้หางไปเรื่องจนกระทั่ง..

ดร.ลิซ่า:ช่วง 100 ปี ก่อนล่มสลาย เราไม่สามารถตรวจสอบได้เลย
ซิลเวอร์:(ร้อยปีก่อน! ช่วงที่เรายังอยู่นิ!)
ดร.ลิซ่า:เราตรวจสอบอะไรไม่ได้ เลยเรียกช่วงนี้ว่า ช่วงเวลาที่หายไป
ซิลเวอร์:(ไม่ใช่! ช่วงนั้น เป็น ช่วงที่เลวร้ายที่สุดต่างหาก)

ทุกคน ทำทางตกใจ กับเรื่องที่ ดร.ลิซ่าเล่า
ตอนนั้นเอง ซิลเวอร์ ก็ล้มลม ท่าทางทรมาณอย่างรุนแรง

ซิลเวอร์:อ๊ากกกกก!~
ดาเนะ:แย่ล่ะสิ!
เนล:พี่คะ!
วี:ดาเนะ มันเกิดอะไรขึ้น
ดาเนะ:ความทรงจำ ในช่วงนั้น มันไหลเข้ามาในตัวเขา
วี:แต่มันมากเกินสินะ
ดร.ลิซ่า:หรือว่า ชายคนนั้น จะเป็น ชาวไร้หายที่สาบสูญไปแล้วน่ะ
ดาเนะ:ไม่มีเวลาแล้ว!รีบพาไปที่โรงแรม ของมีมี่ก่อน!

ตอนนั้น ทหารเสือดำ ก็มาพอดี

"ท่านเรกกุให้มาตามพวกท่าน"
วี:มาได้จังหวะพอดี ช่วยพยุงชายคนนี้หน่อย

"ได้ครับ"

ทหารเสือด หยุงร่างของซิลเวอร์ ไปหา ท่านเรกกุ

เรกกุ:ท่าทาง เขาจะแย่เอาเรื่อง แต่คงต้องรีบบอกแล้วล่ะ
ซิลเวอร์:เกิดอะไรขึ้น ท่าน
เรกกุ:สิ่งนี้น่ะ มันเป็นของปลอม!
ซิลเวอร์:ว่าไงนะ!
เรกกุ:ตอนสู้กับพวกเจ้า มันคงสับเปลี่ยนไปแล้วล่ะ
ซิลเวอร์:ข้าจะไปจัดการมันเอง... อุ๊
เรกกุ:ตอนนี้เราไม่รู้ กระทั่งที่อยู่ของท่านเซร่าแม้แต่น้อย ไปพักผ่อนกันก่อน

ทหารเสือดำ หยุง ซิลเวอร์ ขึ้นไปข้างบนแล้วพาไปยัง โรงแรมของมีมี่ทันที

-:End Act18:-

_________________
Jonaryn Famliy !!

Rabbit >> Rabbity >> Alchemist Doctor > > Lv.57
Wolf >> Fatairy >> HighBrid !! > > Lv.51

ฟันเฟืองแห่งกาลเริ่มหยับ Episode 2 เปิดฉากแล้ว

Image


Top
Offline Profile  
 
 Post subject: Re: [Fic]ตอนสั้น ๆ อ่านสบาย ๆ กับฟิตกระต่ายน้อย !! Ep2>Act 1
PostPosted: Sun Oct 30, 2011 12:30 pm 
ลิง

Joined: Wed Mar 09, 2011 8:56 am
Posts: 232
Location: Notepad
Act19

-:มิตรภาพที่เหนียวแน่น:-

ทหารเสือดำหยุงซิลเวอร์ จนถึงโรงแรม

มีมี่:เกิดอะไรขึ้นคะ
วี:รีบเปิดห้องก่อนเถอะครับ
มีมี่:ห้องเดิมนะคะ

มีมี่รีบเปิดห้อง ของวี

ดาเนะ:เอาล่ะ หลังจาก เราจัดการเอา ไปได้แล้วล่ะ
"ครับ"

ดาเนะ:เธอก็ไปตาม ต่ายสองคนนั้นให้ทีนะ

เนลวิ่งไปตาม แอนนา และ แอนนี่มาที่ โรงแรม
ดาเนะ ก็ พยุงตัว ซิลเวอร์ แล้ววางลงที่เตียงขนมูโป้นุ่ม ๆ

ซิลเวอร์:"แฮ่ก ๆ !~"
ดาเนะ:ใจเย็น ๆ อย่าคิดอะไรตอนนี้ พักไปก่อน

ต่อมา แอนนา และ แอนนี่ ก็มาถึงยังห้อง

แอนนา:ท่านคะ!
แอนนี่:ตะกี้ ยังดี ๆ อยู่เลย

ทั้งสอง รีบปฐมพยาบาล

แอนนี่:หัวใจ เต้นเร็วเกินไปแล้ว
ซิลเวอร์:"แฮ่ก ๆ"

แอนนี่ ลงยาใส่ ทำให้ ซิลเวอร์ เริ่มสงบและหลับไปแล้ว

แอนนี่:คงหลับไปอีกสักพัก แต่ต้องกลับแล้วล่ะ
แอนนา:กลับไปไหนค่ะ พี่
แอนนี่:กลับไปเอายาน่ะสิ ยานี่เอามาแค่หลอดเดียว
แอนนา:แล้วตรงนี้จะทำยังไงล่ะคะ
แอนนี่:ฝากเธอ ดูแลเขาล่ะกัน
แอนนา:พี่คะ
แอนนี่:นี่เป็นช่วงเธอพิสูจน์ให้เขาเห็นแล้วนะ

แอนนี่ ออกจากห้องไป

แอนนา:ตรงนี้ ฉันจะดูแลเองค่ะ ทุกคนไปพักผ่อนได้แล้วคะ
ดาเนะ:ฝากด้วยนะ

ดาเนะ และ วี ออกจากห้อง ทิ้งให้แอนนา พยาบาลซิลเวอร์อยู่คนเดียว

แอนนา:ไม่เป็นไรนะคะ ฉันอยู่ตรงนี้แล้วนะคะ

ดาเนะ และ ก็ลงมาจนถึง หน้าเคาเตอร์ของโรงแรม

มีมี่:เขาไม่เป็นไรแล้วเหรอคะ
วี:มีคนดูแลให้แล้วล่ะ คุณมีมี่
ดาเนะ:คุณมีมี่ ?? หรือว่า...

ทั้งสอง หน้าแดงก่ำ วี หันไปเขม่งใส่ดาเนะ

วี:หยอกแรงไปแล้วน้าาา

วีบีบคอ ดาเนะ แล้ว เขย่า ไป ๆ มา ๆ

วี:หนอยแหน่ !~
ดาเนะ:แอ๊ก ! คร่อก !~

วี เขย่า ดาเนะ จนลืมตัว
สักพัก มีมี่ก็ เห็น วิญญาณของ ดาเนะ ลองออกจากปาก

มีมี่:คุณวีคะ วิญญาณ ๆ ๆ
วี:แย่แล้วสิ! ดาเนะ ฉันขอโทษ ๆ ๆ ๆ

ตอนนั้นเอง เนลก็ไปหา ท่านเรกกุ ที่อยู่วังแสง

เรกกุ:อ่าว มีธุระอะไรรึเปล่า
เนล:หนูมีเรื่อง ขอร้องน่ะคะ
เรกกุ:เรื่องของชายคคนั้นสินะ ฉันเองกำลัง ช่วยเขาอยู่เหมือนกัน แต่..
เนล:แต่ทำไมล่ะคะ
เรกกุ:ตอนนี้ ขาดวัตถุดิบน่ะ เธอช่วยหาให้หน่อยล่ะกัน
เนล:ได้ค่ะ

เนลรับคำสั่งของ เรกกุ แล้วออกตามหา วัตถุดิบ ที่เหมือน กับที่ไม่ได้หายากมากมายนัก

เนล:พี่คะ หนูต้องช่วยพี่ให้ได้เลยคะ

ต่อมา ที่ โรงแรม ห้อง ของวีที่เปิดไว้
ซิลเวอร์ ยังคงหลับสนิท แอนนาเองก็ นอนซบอยู่ ข้าง ๆ ซิลเวอร์

แอนนา:ท่านต้องไม่เป็นอะไรนะคะ

ตอนนั้น ซิลเวอร์ ก็ ละเมอ ออกมา

ซิลเวอร์:แอนนา ขอบคุณมากนะ..
แอนนา:ไม่เป็นไรค่ะ ฉันเต็มใจค่ะ

แล้วแอนนา ก็ หลับที่ อกของซิลเวอร์

-:End Act19:-

-:--------------------------------------------------------:-


Act20

-:หายสาบสูญ:-

เนลยังหาของที่ เรกุ สั่ง ก็คือ

แร่ทองแดง 3 ก้อน
หินเลูกบาศก์ 2 ก้อน
เศษหินสีดำ 1 กอง

เนลเดินไปจนถึงหน้าหมู่บ้าน ก็พบ กับ กองหินสีดำ
ที่แสดงถึง ร่อยรอยของพวกเงาที่เคย บุกมาเมืองแสง

เนล:เจอ กรวด แล้ว !เหลือแค่ ทองแดงกับ หินเอง

ตอนนั้นเอง โรส กิ๊ก และ วินเนอร์ ก็กลับมาจาก คาราวาน

โรส:นั่นเนล นี่!
เนล:พี่คะ กลับมาแล้วเหรอคะ
กิ๊ก:ยัยโรส เอาแร่ มาทำไมเยอะแยะเนี่ย!
วินเนอร์:ทั้ง แผ่น ทั้งก้อน สังกะสี ทองแดง แล้วยังหินลูกบาศก์อีก
โรส:ก็แหม ของพวกนี้ ได้มาฟรีไม่ใช่เหรอ นะจะดีใจนะ
กิ๊ก:แต่มันหนักนะ ยัยบ้า!

เนล ได้ยินว่า มี หินลูกบาศก์ กะ แร่ทองแดงอยู่

เนล:มีหิน กะ ทองแดงอยู่เหรอคะ
กิ๊ก:ทำไมเหรอ
เนล:งั้นหนู ขอแบ่งไปนิดหน่อยนะคะ
กิ๊ก:เอาไปหมดเลยก็ได้ มันหนัก
เนล:เอาแค่นี้ล่ะคะ ขอบคุณมากนะคะ

เนลวิ่งเข้าเมืองทันที แล้วตรงไปหาท่านเรกกุทันที

เนล:ได้ของครบแล้วคะ
เรกกุ:รอแปบนึงนะ ต้องใช้เวลาซักหน่อย

เนล รอท่านเรกกุที่ บันได รอดูการ เล่นแร่แปรธาตุ

ตอนนั้น โรส กิ๊ก และ วินเนอร์ มาถึงเมืองแสง
ตอนนั้น เห็น คุโระ อยู่ที่ลานน้ำพุพอดี

โรส:คุโระ เกิดอะไรขึ้น
คุโระ:พวกเงามันลอบบุกเข้ามา แต่ไล่มันไปแล้วล่ะ
โรส:แล้ว หลังจากนั้นล่ะ เนลเองก็ ลุกลนอยู่ไม่ใช่เล่นเลยนะ
คุโระ:ก็ ชายคนนั้นน่ะสิ หลังออกมาจากวิาหารใต้ดิน อาการก็แย่ลง
โรส:ตอนนี้ เขาอยู่ที่ไหน
คุโระ:เหมือนจะไม่เป็นไรแล้วล่ะ แอนนา พยาบาลอยู่
โรส:เข้าไปขัดจังหวะ ก็ ไม่ดีสินะคะ
คุโระ:นั่นสิ

ตอนนั้นเอง ที่แอนนา ลงมาจากโรงแรม

แอนนา:แย่แล้วล่ะคะ!
คุโระ:เกิดอะไรขึ้น
แอนนา:คุณซิลเวอร์ หายตัวไปค่ะ!
คุโระ:ว่าไงนะ!

ในเวลาเดียวกันนั้น ข่าวจากพวกตุ่นที่อยู่ใต้ดิน ก็มาถึง เรกกุ

"พวกเรา ทราบที่อยู่ของท่านเซร่าแล้วครับ!"

เรกกุวางมือลง แล้วไปหาพวกตุ่นกลุ่มนั้น
ทำให้เนล ต้องลงจากบันได เช่นกัน

เนล:เกิดอะไรขึ้นคะ
เรกกุ:เราทราบที่อยู่ ของท่านเซร่าแล้วล่ะ
เนล:เดี๋ยวไปบอกทุกคนก่อนนะคะ
เรกกุ:ไม่ต้องแล้วล่ะ เหมือนทุกคนจะมาที่นี่โดยตรงเลย

ทุกคน ก็ มาหาท่านเรกกุ กันทุกคน

แอนนา:แย่แล้วล่ะคะ!
เนล:พี่คะ! ตอนนี้เรารู้ที่อยู่ท่านเซร่าแล้วล่ะคะ
คุโระ:แบบนั้น ก็ดีเลย เราจะรีบไปกันเลย
เนล:ว่าแต่ มันเกิดอะไรขึ้น พวกเธอถึง..
แอนนา:ท่านซิลเวอร์ หายตัวไปค่ะ!
เรกกุ:ว่าไงนะ ซิลเวอร์หายตัวไป หรือว่า..
เนล:เกิดอะไรขึ้นกับพี่คะ!
เรกกุ:เขาคิดจะ ไปจัดการเรื่องทุกอย่าง ด้วยตัวคนเดียวน่ะสิ!
เนล:แบบนั้น ก็แย่สินะคะ!
เรกกุ:ตอนนี้ ต้องรีบไปเอา เอ็นราเจียคืนมาให้ได้

ทุกคน ไปรวมกันที่ ห้องประชุมของเมือง แสง
รอการ ติดจาก ตุ่นที่อยู่ ใต้ดินอีกครั้ง
ตอนนั้นเอง ซิลเวอร์ ก็ ไปถึงเขตของ วิหาร ของท่านเซร่าแล้ว

ซิลเวอร์:ทุกอย่าง.. มันจะต้องจบลง ที่นี่!

แล้วซิลเวอร์ เดินเข้าไปจนถึงหน้าปากทาง แต่ทว่า..

-:End Act20:-

_________________
Jonaryn Famliy !!

Rabbit >> Rabbity >> Alchemist Doctor > > Lv.57
Wolf >> Fatairy >> HighBrid !! > > Lv.51

ฟันเฟืองแห่งกาลเริ่มหยับ Episode 2 เปิดฉากแล้ว

Image


Top
Offline Profile  
 
 Post subject: Re: [Fic]ตอนสั้น ๆ อ่านสบาย ๆ กับฟิตกระต่ายน้อย !! Ep2>Act 1
PostPosted: Sat Nov 12, 2011 5:14 pm 
ลิง

Joined: Wed Mar 09, 2011 8:56 am
Posts: 232
Location: Notepad
ก่อนที่จะ เข้าสู่ เนีื้อเรื่อง ตอนที่ 21
ขอเปิดเรื่องด้วย ตอนพิเศษ ที่จะเปิดตัว ตัวละครเสริม และที่มา ของตัวละคร กลุ่มดีไซน์ขอรับ :oops:

ตอนนี้ ยาวเป็นเป็น พิเศษ ประมาณ 3 - 4 ตอนของปกติที่เขียน


Special Act

-:Unno Diary:-

ณ แคมป์ ของลุงอาร์ตี้ ที่ เนลอยู่พร้อมกับ ทุกคน กำลังเตรียมอาหารให้ทุคน

อาร์ตี้:รออีกแปบนะ เดี๋ยวก็เสร็จแล้วล่ะ

ไม่นาน เนล ก็ ยกอาหารทั้งหมด ลงที่หน้าของทุกคน

คูโระ:มาแล้ว!~
โรส:แหม ใจเย็นหน่อยสิ
เจ็ท:นายมันไม่เปลี่ยนจากเดิมเลย

อาร์ตี้ หันไปหา ซิลเวอร์

อาร์ตี้:เธอ ก็ มาด้วยกันสิ

ซิลเวอร์ ที่ หลับอยู่ ก็ ตื่นขึ้น พร้อม หยิบหนังสือข้างตัว ขึ้นมา

เนล:หนังสืออะไรน่ะคะ
ซิลเวอร์:เหมือน จะเป็น สมุดบันทึกน่ะ
เนล:สมุดบันทึก ?
ซิลเวอร์:ก็แค่ สงสัยบางอย่าง ก็เลยไปห้องสมุดแล้วก็เจอเล่มนี้
เนล:สงสัย เรื่องอะไรอยู่ล่ะคะ
ซิลเวอร์:เรื่องที่บังเอิญพบคราวนั้นน่ะ

ซิลเวอร์ ค่อย ๆ ปัดหนังสือบนมือ ที่เต็มไปด้วย ฝุ่นเขราะไปหมด

ซิลเวอร์:เก่าใช้ได้เลย
เนล:เก่าแค่ไหนล่ะคะ
ซิลเวอร์:จากสภาพ ก็ มากกว่า 20 ปีเลยล่ะ เดี๋ยวจะอ่านให้ฟังล่ะกัน

ซิลเวอร์ ค่อย ๆ เปิดหนังสือขึ้น โดยปกหนังสือ มีข้อความว่า "Unno Diary"

-:----------------------------------------------:-

"ดอกเตอร์! เมื่อไร ผมจะได้พักซักที!"
"เจ้าบ้า! อดทนอีกนิดไม่ได้เรอะ!"

เสียง เด็กหนุ่ม ปะทะ คารมกับ ดอกเตอร์ แก่ ๆ
ต่อมา ก็มีเสียง เด็กสาว ดังขึ้นมา

นานะ:หยุดกันทั้งสองคนนั้นแหละ!

ทั้งสอง หยุดลง แล้ว หันหลังกลับไปทำงานต่อ

จุ่น:หิวข้าวแล้วง่ะ
นานะ:ก็ไปกินซะสิค๊าา
จุ่น:ก็ ตาแก่นั่น ไม่ยอมให้ไปซักที
นานะ:ตาแก่ที่ว่า นั่นลุงฉันนะ

ต่อมา ก็ มีเด็กหนุ่ม และ เด็กสาว เข้ามา

วินเนอร์:ข้าวหมูทอดมาส่งแล้วครับ
ลิซ่า:ว่าไง ยัยนานะ
นานะ:ยัยลิซ่า นึกไงถึงมาล่ะ

ทั้งสอง ก็ ปะทะ ครามกันเหมือนเดิม แต่ทว่า..
ตอนนั้นเอง สัญญาณเตือนก็ได้ดังขึ้น

"หวอ!~"

เสียงสัญญาณดังขึ้น ทำให้ทุกคน ตื่นตระหนก

ลิซ่า:เกิดอะไรขึ้นล่ะเนี่ย!
นานะ:ลุงคะ มันเกิดอะไรขึ้นคะ
"แย่ล่ะสิ! เครื่องเกิดรวนขึ้นมา!"

เครื่องพลังงานรวน ทำให้ ไทม์แมชชีนที่เชื่อมต่อไว้ ทำงานขึ้นมา

จุ่น:ไทม์แมชชีน มันทำงานซะแล้ว!

สิ้นเสียงของจุ่น ก็ เกิดแรงระเบิดจาก ไทม์แมชชีน

"ตูม!~"

ทุกอย่างกลายเป็น สีขาวโพลน
ต่อมา..
ทุกอย่างได้สงบลง และ หยุดลงที่ ลาวกว้างแห่งหนึ่ง
จุ่นได้ ตื่นขึ้นมาจากการ สลบที่เกิดจากแรงระเบิดเมื่อสักครู่

จุ่น:ที่นี่ ที่ไหนน่ะ..

จุ่นหันไปข้างหลัง ก็พบว่า ไทม์แมชชีน และ ห้องวิจัยได้กลายเป็น เพียงเศษเหล็ก
แล้วยังเห็น ดอกเตอร์ ที่ โดนแท่งเหล็กทับ นอนจมกองเลือด

จุ่น:ดอกเตอร์!~

หลังจากนั่น จุ่น ก็หันไปรอบ ก็ พบกลับ
ลูกหมาป่าขนสีขาว ลูกแกะขนสีขาว และ ลูกกระต่ายที่มีตาสองสี
นอนอยู่กลางกองเสื้อผ้า

จุ่น:นี่มันเกิดอะไรขึ้น นานะ .. ลิซ่า.. วินเนอร์.. พวกเธอ..

จุ่น อุ้มทั้งสามตัว แล้ว เดินลงไปข้างล่างเรื่อย ๆ ทั้ง ๆ ที่เขาเองก็บาดเจ็บ
จนกระทั่ง พบแคมป์แห่งหนึ่งที่ ริมน้ำ

จุ่น:แคมป์นั่น ท่าทางแข็งแรงน่าดู

จุ่นเข้าไปในเต็นท์ ก็ พบกับ ข้าวของเต็มไปหมด

จุ่น:อ่าว! แคมป์นี้ มีคนอยู่แล้วเรอะ
ต่อมา จุ่น ก็ รู้สึกว่ามีใครบางคนมาทางแคมป์

จุ่น:ใครกำลังมาน่ะ

ผ้าม่านถูกเปิดออก ก็พบว่า คนที่เปิดผ้าม่านก็คือ
ปลาวาฬ!!

จุ่น:ปลาวาฬ!
อาร์ตี้:ก็ปลาวาฬน่ะสิ
จุ่น:นี่เป็นภาพหลอนใช่มั้ย!
อาร์ตี้:นี่ไม่ใช่ ภาพหลอน แล้ว เธอเป็นใครกันน่ะ
จุ่น:คือว่า..
อาร์ตี้:เธอเนี่ยไม่เหมือนกับ พวกเราเลยนิ
จุ่น:ไม่เหมือนกัน ? หรือว่าโลกนี้...
อาร์ตี้:ทำยังกะ เธอมาจากโลกอื่นอย่างงั้นแหละ
จุ่น:ไม่รู้เหมือนครับ แล้วโลกนี้..
อาร์ตี้:โลกนี้ คือ อาณาจักรสัตว์หางน่ะ

จุ่นได้ยินแบบนั้น ก็ เหนื่อยอ่อน จนแทบจะอุ้มทั้งสามตัวไม่ไหว

อาร์ตี้:แล้วเธออุ้มใครมาด้วยน่ะ
จุ่น:คนรู้จักน่ะครับ มาโลกนี้พวกเธอก็เป็นแบบนี้ซะแล้ว
อาร์ตี้:ไม่มีที่ไปแล้วสินะ งั้นเธอก็อยู่ที่นี่ซะเลยสิ
จุ่น:ขอบคุณครับ

ดังนั้น จุ่น และ อีกสามชีวิต ก็ได้อยู่ร่วมชายคา กับอาร์ตี้
และ เวลา ก็ได้ผ่านไป 2 ปี
ก็ไดเมี ครอบครัวพ่อค้า มารับตัววินเนอรฺไปเลี้ยง

อาร์ตี้:ฝากดูแลด้วยนะ
"พวกเราจะดูแล เด็กคนนี้เหมือนเป็นลูกจัวเองเลยครับ"

แล้ววินเนอร์ ก็ ได้ถูกครอบครัวพ่อค้าคาราวานนำไปเลี้ยงดู

จุ่น:ใจหายเหมือนกันนะ
อาร์ตี้:อยู่ด้วยกันต้องสองปีเลยนิ

หลังจากนั้นผ่านไป 5 ปี ไลท์ ก็มารับตัวลิซ่าไป

ไลท์:ผมขอตัวไปเข้ารับการสั่งสอนจากผู้เป็นเจ้านะครับ
จุ่น:ฝากด้วยนะครับ
ลิซ่า:ลาก่อนนะคะ พี่จุ่น แล้วจะมาเยี่ยมบ่อย ๆ นะคะ

แล้ว ลิซ่า ก็ติดตาม ไลท์ไปจนลับตา

จุ่น:เหมือนพวกเธอ จะนึกตัวตนเดิมไม่ออกเลย ลุงอาร์ตี้
อาร์ตี้:ลุงว่า แบบนั้นน่ะดีสำหรับพวกเธอแล้วล่ะ

หลังจากนั้น อีก 3 ปี จุ่นและ นานะได้ขอลากับลุงอาร์ตี้

จุ่น:ลุงครับ ขอบคุณสำหรับที่ผ่านมานะครับ
อาร์ตี้:อย่าพูดแบบนั้นสิ
จุ่น:ถึงเวลาที่ พวกเราจะออกเดินทางแล้วล่ะครับ
อาร์ตี้:แบบนี้ ก็ เหงาแย่เลย แล้วจะแยกกันเดินทางเหรอ
จุ่น:เหมือน นานะ จะไปหา คน ๆ หนึ่งน่ะครับ
นานะ:หนูจะไป ฝึกการใช้ชีวิต กับ คน ๆ นั้น คะ
อาร์ตี้:แล้วคงจะได้เจอกันอีกนะ
จุ่น,นานะ:แน่นอนครับ / ค่ะ

จุ่น และ นานะก็ เดินจาก แคมป์ของลุงอาร์ตี้ แล้วแยกกันไปคนล่ะทาง
ตอนนั้นเอง ก็มี เสียงเอะอะจากในเมืองแสง เป็นช่วงเวลาเดียวกับ
ที่กลุ่มอัลฟ่า นัดรวมตัวกันประชุมใหญ่

จุ่น:ในเมือง เอะอะอะไรกันน่ะ

จุ่นเดินเข้าไปในเมืองแสง ก็พบกับ
บรรยากาศที่ เงียบสงบ เพราะยังไม่มีคนมาตั้งรกรากมากนัก

จุ่น:แล้วเสียงตะกี้ มันมาจากไหนน่ะ

จุ่น ค่อย ๆ เดินไปเรื่อย ๆ ก็พบกับ ซิลเวอร์ และดาเนะ ยืนคุยกันอยู่

ซิลเวอร์:คืบหน้าไปถึงไหนแล้วล่ะ
ดาเนะ:เรื่องอะไร
ซิลเวอร์:เรื่องที่เขาลือกันไง
ดาเนะ:ลือกันเรื่องอะไรน่ะครับ
ซิลเวอร์:เรื่อง นาย กับ วี..

"ผัวะ!~"
เท่านั้นแหละ ซิลเวอร์ โดน ดาเนะ ฟาดหางเข้าที่หน้าอย่างจัง

ซิลเวอร์:เจ็บนะเฟ้ย!~
ดาเนะ:มันใช่เรื่องที่ต้องถามมั้ยล่ะ!
ซิลเวอร์:อูย!~
ดาเนะ:ตกลงมีเรื่องอะไรกันแน่
ซิลเวอร์:ได้ยินข่าวลือที่ว่า นอกจากฉันแล้ว ยังมีชาวไร้หางคนอื่นอยู่อีก
จุ่น:(หรือว่าจะเป็นเรา! แล้วชายคนนั้น ก็เหมือนกับเรานิ!)

จุ่น ถอยหลังกลับไปหลบที่หลังประตูโรงละคร
ซิลเวอร์:หันไปดู ก็ไปพบอะไร

ซิลเวอร์:"..."
ดาเนะ:มีอะไรรึเปล่า
ซิลเวอร์:ไม่มีอะไรๆ

จุ่นที่เห็น ทั้งสองกำลังคุยกัน ก็ พยายามเดินออกจากตรงนั้น

ซิลเวอร์:"..."

จุ่นพยายามเดินเลี่ยง แต่ทว่า.......


-:----------------------------------------------:-


ซิลเวอร์:"..."
เนล:ไม่อ่านต่อล่ะคะ
ซิลเวอร์:หลังจากนี้ มันกระดาษเปล่าน่ะสิ

ซิลเวอร์ เปิดหน้ากระดาษเปล่า ๆ ให้เนลดู

เนล:อ่าว หลังจากนี้จะเกิดอะไรขึ้นต่อล่ะคะ
ซิลเวอร์:ไม่รู้เหมือนกัน แต่ทำไมถึงมีชื่อของฉันด้วยล่ะ

หลังจากนั้น ทุกคนก็ ตะโกนเรียก เนล และ ซิลเวอร์

คูโระ:สองคนนั้น รีบ ๆ มาซักทีสิ
โรส:เดี๋ยวหมดนะคะ

เนลจูง ซิลเวอร์ไปหาทุกคนที่รออยู่

เนล:ไปกันเถอะคะ
ซิลเวอร์:เดี๋ยวสิ!

ซิลเวอร์ถูกเนล ลากไปหาทุกคนที่โต๊ะอาหาร ทิ้งหนังสือนั่นไว้ที่ โคนต้นได้
แล้วหนังสือเล่ม ก็ ถูกแรงลมเปิดขึ้นมาหน้าหนึ่ง
ซึ่งมีข้อข้อความสั้น ๆ ว่า

"แล้ว สักวันคุณ จะได้พบกับผมแน่นอน"

-:End Special Act:-

_________________
Jonaryn Famliy !!

Rabbit >> Rabbity >> Alchemist Doctor > > Lv.57
Wolf >> Fatairy >> HighBrid !! > > Lv.51

ฟันเฟืองแห่งกาลเริ่มหยับ Episode 2 เปิดฉากแล้ว

Image


Top
Offline Profile  
 
 Post subject: Re: [Fic]ตอนสั้น ๆ อ่านสบาย ๆ กับฟิตกระต่ายน้อย !! Ep2>UnnoD
PostPosted: Fri Nov 18, 2011 9:52 pm 
ลิง

Joined: Wed Mar 09, 2011 8:56 am
Posts: 232
Location: Notepad
ยินดีต้อนรับ สู่ Chapter 5 :)


Act21

-:การบุกของหุ่นไฟ:-

ขณะที่ ทุกคนกำลังเตรียมตัว ไปยัง ปราสาทของ เทพเซร่า
ตอนนั้นเอง ก็ มี ทหาร เสือดำวิ่งเข้ามารายงาน

"แย่แล้วครับ พวกหุ่นยนต์ บุกที่ ป่าสนทางเหนือครับ!"

เรกกุ:ว่าไงนะ!
เนล:จะเอาไงดีล่ะคะ

นานะ:ถ้างั้น พวกเราจะดูแลอยู่ที่นี่เองค่ะ
เนล:จะดีเหรอคะ
กิ๊ก:ไปเถอะ ไม่ต้องห่วงพวกเรา
นานะ:ไปกันเถอะค่ะ ฝากช่วยท่านพี่ด้วยนะคะ

กิ๊ก และ นานะ รีบ ไปที่ ป่าสน ทางเหนือทันที

ทั้งสองก็ มาถึง ป่าสน ก็พบว่า..
ป่าสน ได้ ถูกไฟไหม้โหม จนไม่เหลือ

กิ๊ก:นี่มันอะไรเนี่ย!
นานะ:โหดร้ายที่สุด!

ตอนนั้น เหล่าบอท ก็ ตรวจจับ กิ๊ก และ นานะ ได้
บอท ตัวใหญ่ ได้ ยิงไฟ เข้าใส่ ทันที

"หลบเร็ว!!"

กิ๊ก และ นานะ ได้ยินเสียง จึงกระโดดหลบทันที

กิ๊ก:ว่าแต่ ตะกี้ เสียงใครกันน่ะ
นานะ:ไม่รู้สิ

ตอนนั้นเอง ก็ มีขายแปลกหน้าเดินออกมา
รูปลักษณ์ คล้างคลึง ซิลเวอร์ อย่างมาก
แต่มีผมสั้นสีดำ ไฮไลท์ผมสีเขียว ตาสีฟ้าอ่อน

กิ๊ก:ไม่จริงน่า!

ชายคนนั้น เดินออกมาเดินออกมา

นานะ:ใครกันน่ะคะ
จุ่น:ขอยกยอดแนะนำตัว วันหลังนะครับ

หลังจากนั้น จุ่น เดินเข้าหา หุ่นตัวนั้น

กิ๊ก:อันตรายนะ!
จุ่น:อยู่ตรงนั้น ห่าง ๆ เลยครับ

จุ่นเข้าไป จนชิดตัว หุ่นตัวนั้น

จุ่น:"..."

หุ่นตัวนั้น ใช้หมัด กำลังฮุดเข้าใส่ จุ่น แต่ทว่า..

จุ่น:"Rising Blade!"

จุ่น งัดดาบ ขึ้น ฟัน หุ่นตัวนั้น ฟัน ขาด ครึ่ง ล้มลงทันทีในดาบเดียว
หลังจากนั้น จุ่น ก็ เดินเข้าไป หาอีก สองตัว

จุ่น:"..."

หุ่นที่เหลือ ถอยร่นลงไปเรื่อย ๆ แต่ จุ่น กลับเดินไปหา

จุ่น:จะหนีไปไหนน่ะ

ต่อมา จุ่น ก็ ได้ ระเบิด หุ่นยนต์ทั้หมด

จุ่น:เอาล่ะ หมดแล้วล่ะ
กิ๊ก:เป็นใครกันแน่
จุ่น:ไม่ตกใจเลยเหรอ น่าแปลกใจแฮะ

จุ่น กำลังตีจากไป กิ๊ก รีบ ตะโกนเรียกกลับ

กิ๊ก:แล้ว คุณเป็นใครกันแน่ !
จุ่น:สักกันจะรู้เองล่ะครับ


จุ่น:ไปก่อนนะครับ ต้องรีบไปล่ะ
นานะ:ไปไหนล่ะคะ
จุ่น:ไปหาหมอนั่นน่ะ
นานะ:ใครน่ะคะ
จุ่น:เธอน่าจะรู้จักเขาดีนิ
กิ๊ก:แล้วใครล่ะ ไม่มีเวลาล่ะ ปล่อยให้ไปคนเดียวไม่ได้แน่

จุ่นเก็บดาบลง แล้ว วิ่งไปทางเหนือต่อไป

กิ๊ก:รีบกลับไปรายงานดีกว่า
นานะ:นั่นสินะ

กิ๊ก และ นานะ กลับไปยังเมืองแสง

คุโระ:ว่าไงล่ะ
นานะ:เหมือนจะมีใครบางคน ช่วยเราจัดการด้วยล่ะค่ะ
คุโระ:ใครบางคน ?
นานะ:เขา คล้าย ๆ กับ ท่านซิลเวอร์มากเลยล่ะคะ
ดาเนะ:หรือว่าจะเป็นหมอนั่น!
กิ๊ก:ใครคะ
ดาเนะ:เป็นไปไม่ได้ หมอนั่น หายสาบสูญไปแล้ว

เวลาเดียวกัน ซิลเวอร์ ที่กำลัง เดินตามทางถ้ำใต้ดิน
ก็ โดนอะไรบางอย่างกระแทก จนสลบไป

-:End Act21:-

_________________
Jonaryn Famliy !!

Rabbit >> Rabbity >> Alchemist Doctor > > Lv.57
Wolf >> Fatairy >> HighBrid !! > > Lv.51

ฟันเฟืองแห่งกาลเริ่มหยับ Episode 2 เปิดฉากแล้ว

Image


Top
Offline Profile  
 
Display posts from previous:  Sort by  
Post new topic Reply to topic  [ 274 posts ]  Go to page Previous  1 ... 22, 23, 24, 25, 26, 27, 28  Next

All times are UTC + 7 hours


Who is online

Users browsing this forum: No registered users and 1 guest


You cannot post new topics in this forum
You cannot reply to topics in this forum
You cannot edit your posts in this forum
You cannot delete your posts in this forum
You cannot post attachments in this forum

Jump to:  
cron
Powered by phpBB © 2000, 2002, 2005, 2007 phpBB Group
Theme created StylerBB.net & kodeki