BigBugStudio Forum
http://www.bigbugstudio.com/forum/

[Fic]การต่อสู้อันยาวนาน กับกระต่ายน้อย [อัพยกแผงอื๊อซ่า! ตอน
http://www.bigbugstudio.com/forum/viewtopic.php?f=19&t=7928
Page 25 of 28

Author:  Royalman [ Wed Oct 05, 2011 10:07 pm ]
Post subject:  Re: [Fic]ตอนสั้น ๆ อ่านสบาย ๆ กับฟิตกระต่ายน้อย !! Ep2 >Act

ช่วงนี้ หายไม่ได้ลง ไม่ใช่อะไรเหรอ = ="

ช่วงนี้ กำลัง เขียน ฟิตเรื่องใหม่ อยู่

(ขอยกยอดการ สปอยฟิตใหม่ไว้ชั่วคราว แต่ก็มีรู้อยู่ไม่กี่คน เพราะบอกไปในเกม)


Act11

-:การกลับมาของ วี:-

สองวัน หลังพบกับ ดร.ซูปป้า

ซิลเวอร์:เนล ไป ห้องสมุดด้วยกันมั้ย
เนล:นึกไง จะไปล่ะคะ
ซิลเวอร์:ยังคงใจ กับ เรื่องที่ ตุ่นกระป๋องนั่นบอกอยู่น่ะ

ตอนนั้น แอนนี่ ก็ มาหาพอดี

แอนนี่:เอ้า ๆ มีอะไรกัน
ซิลเวอร์:ไปห้องสมุดกันมั้ย
แอนนี่:กำลัง ไป หาสูตรยาพอดี เอาสิ

ทั้งสามคน ไปยัง ห้องสมุดของเมือง
เข้าไป ก็ พบกับ เรนเดียร์ บรรณารักษ์ประจำห้องสมุด

แจน:นึกครึ๊ม ยังไงถึงมาล่ะจ๊ะ
ซิลเวอร์:มาหาหนังสือ เกี่ยวกับ โลกเก่าน่ะ
แจน:อยู่หมวด OG ชั้นที่ 24 แถวที่ 4 เล่ม ที่ 16 - 24 นะ
ซิลเวอร์:(จำเข้าไปได้ไงฟระ)
แอนนี่:แล้ว หนังสือสมุนไพรล่ะคะ
แจน:หมวด AH ชั้นที่ 18 แถวที่ 12 เล่นที่ 3 จนสุดแถวเลยจ๊ะ
แอนนี่:(จำได้ไงเนี่ย!)

ต่อมา ดาเนะ ก็ เข้ามา

แจน:อ่าว ท่านดาเนะ นี่ก็ นึกครึ้มอะไร ถึงมาล่ะคะ
ดาเนะ:มาไม่ได้งั้นเหรอ งั้น กลับล่ะ
แจน:เดี๋ยวสิ!แค่นี้ งอลเลยเร๊ออ
ดาเนะ:งอลอาไร๊ !~ ไม๊มี๊ ไม่มี!~
แจน:งั้น วันนี้จะมาหาอะไรล่ะจ๊ะ
ดาเนะ:คู่มือ ก่าจิ้น... ไม่ใช่สิ !
ซิลเวอร์:(เฮ้ย ๆ !~)
ดาเนะ:อ่าว ซิลเวอร์ อยู่ด้วยงั้นเหรอ

ซิลเวอร์หัน กลับไป อย่างอิดออด

ซิลเวอร์:ห๊า !~
ดาเนะ:เป็นอะไรของนาย แล้วมาทำอะไรที่นี่
แจน:เพราะ พวกเธอสองคน หลงรักฉันแล้วใช่มั้ย !~

"..."

เงียบ !~ ทุกอย่างเงียบทันที ที่ เธอ ปล่อยมุขออกมา

แจน:อุ๊ย!~ ฉันไม่ยุ่งล่ะ

ซิลเวอร์ หันไป คุย กับ ดาเนะต่อ

ดาเนะ:ว่าแต่ มาหาอะไรล่ะ
ซิลเวอร์:หนังสือ ข้อมูลโลกเก่าน่ะ

ซิลเวอร์ ก็ไปที่ ชั้นหนังสือ ที่ เธอบอก

ซิลเวอร์:ตั้งแต่เล่มนี้สินะ

ซิลเวอร์ ยกหนังสือ ทั้งแถว มา วางที่โต๊ะ

แจน:จะเช่าเลยมั้ยคะ
ซิลเวอร์:ขอดูเนื้อหาก่อน

ซิลเวอร์ เปิดหนังสือ ทีละหน้า ทีละหน้า จากทุกเล่ม
แต่ก็ไม่พบเนื้อหาที่ต้องการ

ซิลเวอร์:นี่ไม่ใช่ที่ต้องการน่ะ ขอโทษด้วย
แจน:ถ้างั้น ก็คงไป หาท่านเรกกุเพื่อขอให้เปิดห้องสมุดเวทมนตร์แล้วล่ะคะ
ดาเนะ:เดี๋ยวก่อน ๆ ช่วงนี้ ท่านเรกกุอยู่ในช่วงฟื้นตัวอยู่
ซิลเวอร์:เอาไงดีล่ะ
ดาเนะ:เอางี้ล่ะกัน เอ่ออ..
ซิลเวอร์:ไปที่ร้านลุงจามอนก่อน แล้วค่อนคิดล่ะกัน
ดาเนะ:หยึย!~

ซิลเวอร์ แปลกใจ กับ อาการแปลก ของ ดาเนะ
จนแล้ว จนรอด ก็ มาถึง ร้านลุงจามอน

ซิลเวอร์:ลุง! ขอเหมือนเดิม!
จามอน:จัดไป!

ลุงจามอน สะบัดกระทะ และ ควงตะหลิว เป็นจังหวะ
แล้ว บรรเลงผัดสิ่งในกระทะ แล้ว เทลงจานทันที

จามอน:เสร็จแล้ว พ่อหนุ่ม!

จามอน ร่อน ข้าวผัดปูจานพิเศษขนาด 4 ที่ ลงที่หน้าของซิลเวอร์

ซิลเวอร์:โอ้ว!~ ยังจุใจเหมือนเดิมเลย
จามอน:ดาเนะ เอากะเพราไข่ดาวมั้ย
ดาเนะ:อุ๊!~

ดาเนะใช้ยินชื่อ กะเพราไข่ดาว ถึงกับ สะดุ้งโดยไม่รู้สาเหตุ

ซิลเวอร์:เป็นอะไรไป
ดาเนะ:ปะ ปะ ปะ ป๊าว !~

ปากบอกป่าว แต่ ตัวของดาเนะ สั่นจนเหงื่อตกได้ชัด

เนล:หนูว่า ต้องมีความหลังกะ กระเพราะไข่ดาว แน่ๆ เลยค่ะ
แอนนี่:ก็ น๊านน๊าสิ๊ !~
ดาเนะ:อิ๊อ หื๊อ !~
ซิลเวอร์:เฮ้ย ๆ เรื่องจริงเหรอเนี่ย! รู้จักกันตั้นนานเพิ่งจะรู้นะเนี่ย!

ดาเนะเหงื่อตก จนถึงกับ กระเอื๊อกน้ำลาย เข้าไป หลายอึก

จามอน:จริง ๆ แล้ว ที่ดาเนะ กลัวกะเพราไข่ดาว เพราะฉันเอง
ซิลเวอร์:เอ๊ะ ? ทำไมล่ะ
จามอน:ก็ เพราะว่า.... อุ๊บ !~

จามอน กำลังจะเล่า แต่ถูกใครบางคนปิดปากไว้อยู่
และข้างหลังก็ ถูกลูกธนูจี้ไว้อยู่

วี:อย่าเล่าเรื่องน่าอายแบบนั้น เชียวนะท่าน
ดาเนะ:วี!
ซิลเวอร์:นี่เหรอ ก่าวี แห่ง อัลฟ่าที่ 1 น่ะ

-:End Act11:-


-:--------------------------------------------------------------------------:-


Act12

-:กำลังเดินด้วยท้อง (ภาคที่แตกต่าง):-

วี:นั่น คือ ซิลเวอร์สินะ
ซิลเวอร์:รู้จักผมด้วยงั้นเหรอ
วี:รู้จักผ่านจาก หลาย ๆ คนน่ะ รูปลักษณ์เป็นเอกลักษณ์ที่ว่าจริง ๆ
ซิลเวอร์:อ่ะ ! งั้นเชิญนั่งด้วยกันสิครับ

วี มานั่งร่วมโต๊ะด้วย

ซิลเวอร์:ทั้งสอง ก็ สั่งตามสบายได้เลย
วี:งั้น ขอ กระเพรา..
ดาเนะ:อุ๊!~
วี:ลืมไป ๆ งั้นขอเป็น สลัด ขนมปัง และ นม ล่ะกัน
ดาเนะ:(ค่อยยังชั่ว!~)
ดาเนะ:งั้นผม ขอด้วยล่ะกัน
จามอน:สำหรับ 4 ที่ใช่ไม๊ ดาเนะ
ดาเนะ:อุ๊!~
จามอน:ล้อเล่น ๆ 2 ชุดนะ รอสักครู่นะ

จามอน ง่วนกับ การควงกระทะ และ ตะหลิว

สักพัก สลัด สองที่ ก็ ถูกเสริฟ์

ซิลเวอร์:เชิญครับ มื้อนี้ ผมจ่ายเองครับ

ทั้งห้าคน ตั้งตา กิน อาหารตรงหน้าของตัวเอง

ดาเนะ:สลัดผักนี่ ทั้งสด และ กรอบมาเลย
วี:คิดถึงตอนนั้น มาทันทีเลยล่ะ
ซิลเวอร์:หือ?
วี:ไม่รังเกียจนะ ที่จะเล่าเรื่องครั้งนั้นน่ะ
ดาเนะ:ไม่เป็นไรครับ
วี:จริง ๆ ก็อยากเล่าอยู่เหรอก แต่...
ซิลเวอร์:แต่ ...
เนล:แต่ อะไรคะ
วี:แต่ลืมไปแล้ว!~

"พรวด!~"

วี:แต่ ก็ จำได้อยู่นะ ตอนนั้น ดาเนะ ยังยิงธนูไม่เป็นเลย
ดาเนะ:เพราะวี นั่นแหละ เราถึงมีวันนี้ !~
วี:ดาเนะ !~
ดาเนะ:วี!~

[ขอย้ำ ว่า ฟิตนี้ ไม่จิ้นนะ ตัวเอง =_=" ]

ซิลเวอร์:(รับรู้รังสี จิ้น ได้รุนแรง สุด ๆ)
เนล:เอ่อ... คือว่า ...
แอนนี่:เอาไงดีล่ะ คู่นี้ อาการหนักซักแล้ว

ตอนนั้น หางทั้งคู่ ขดพันกันไม่รู้ตัว

วี:ดาเนะ!~
ดาเนะ:วี!~
ซิลเวอร์:(เข้าใกล้ไม่ได้เลยวุ้ย)

ตอนนั้น โดรุ ที่เดินผ่านมา แล้วหันเจอกับ วี และ ดาเนะ

โครุ:วี เอาอีกแล้วนะ
วี:อะไร ๆ
ซิลเวอร์:(ท่าทางยังไม่รู้ตัว)
โดรุ:ประเจิดประเจ๊อเกินไปแล้ว
วี:ยังไง โดรุ
เนล:หนูรู้ค่ะ ว่าทำไม

เนล ชี้ไปที่หาง ของทั้งสองคนที่ กำลังรัดกันอย่างแน่น

วี:อุ๊!~
ดาเนะ:หยึย!~

ทั้งสอง รีบแกะ หางตัวเอง แต่ กลับทำให้ รัดแน่นกว่าเดิม

วี:ซวยล่ะ
ดาเนะ:แน่นกว่าเดิมอีก
แอนนี่:สงสัย ต้องฉีดยาคลายเส้นซะแล้ว

แอนนี่ วางปืนเข็มขนาดใหญ่กระแทกกับโต๊ะ เหมือนกับจงใจขู่ทั้งสองคน

วี:ไม่เป็นไรครับ
แอนนี่:อย่าเกรงใจเลยค่า เดี๋ยวจะแย่กว่าเก่านะ

หลังจากนั้น โดรุ ก็ วางดาบกระแทกกับโต๊ะ เหมือนจงใจขู่อีกเช่นกัน

โดรุ:แกะไม่ออก ก็ตัดทิ้งเลยสิ ง่ายดี!
วี:หางก่านะ ไม่ใช่ เชือกฟาง!
ซิลเวอร์:ผมมีวิธี ทำให้หลุดกันได้ทันที แต่โดรุ ช่วยผมด้วยนะ
โดรุ:จะให้ช่วยอะไรล่ะ
ซิลเวอร์:นิดเดียว ๆ ไม่รบกวนมาก แต่ทั้งสองจะกล้าป๊าว !~
วี:วิธีไหนก็ได้!
ดาเนะ:เร็ว ๆ เถอะครับ อายจะแย่อยู่แล้ว

ซิลเวอร์ ยิ้มออกมา ถึงกับ เนล และ โดรุ ขนลุกทันที

ซิลเวอร์:เตรียมใจได้เลย
วี,ดาเนะ:อึก !~
ซิลเวอร์:โดรุ ไปตาม เจ้อาร์ม มาแก้หางทั้งสองซะ
โดรุ:เฮ้ย! พูดผิด พูดใหม่ได้นะ !
วี,ดาเนะ:พรวด !~ ไม่เอานะ!
ซิลเวอร์:นายจะโดน เจ้อาร์ม อุบุ้นตู้ หรือ โดน ท่านโบสดาส อุบุ้นตู้ดีล่ะ!~
โดรุ:แย่ทั้งคู่ !~ ก็ได้ ! แต่ไม่รับรองความปลอดภัยนะ
วี,ดาเนะ:จ๊าก !~ ม๊ายยยยยยย ~ ยยยย อ๊าวววววววววววว ~ วววว!~

ทั้งสอง ดิ้นรน วิ่งไปคนล่ะทาง จนหางหลุด
แต่ทั้งสองก็ยังคง วิ่งหน้าตั้ง ไปคนล่ะทาง

ซิลเวอร์:ก็แค่นั้น
โดรุ:โห!~ แล้วฉันต้องไปตามมั้ย
ซิลเวอร์:อยากโดน อุบุ้นตู้ ก็เอาสิ
โดรุ:ไม่เอาดีกว่า!~

ขณะ เดียวกัน ณ ชมรมไสย์ม่วง

"ฮัด!~ เบะ!~"

อาร์ม:อยู่ ๆ ก็ จาม สงสัย มีคนคิดถึงดั้นอยู่ล่ะสิ โฮะ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ !~

ตอนนั้น เจ้อาร์ม ในมือ ถือแส้อยู่ ใส่ส้นสูงเหยียบใครบางคนอยู่

อาร์ม:เรียกฉันว่า ราชินีสิจ๊ะ !~

รังสีของเจ้อาร์ม ทำให้ ซิลเวอร์ และ โดรุ ที่อยู่เมืองแสง ขนลุกได้ทันที

ซิลเวอร์:ไม่น่าเล่นของอันตรายเลย !~ เสียวแว๊บ!~
โดรุ:ผมก็รู้สึกเย็นหลังยังไงก็ไม่รู้ บรื๊ย !~

-:End Act12:-

Author:  fook2540 [ Thu Oct 06, 2011 8:06 am ]
Post subject:  Re: [Fic]ตอนสั้น ๆ อ่านสบาย ๆ กับฟิตกระต่ายน้อย !! Ep2>Act 1

ฟิตนี้กะสีม่วง บรึ๋ยยยยยย :lol:

Author:  moruru [ Thu Oct 06, 2011 1:40 pm ]
Post subject:  Re: [Fic]ตอนสั้น ๆ อ่านสบาย ๆ กับฟิตกระต่ายน้อย !! Ep2>Act 1

ชื่อของท่านอาร์มชั่งมีอิทธิพลจริงๆ(น่ายืมเอาไปใช้ในฟิค)
ปล.ชมรมไสย์ม่วงชั่งน่ากลัวยิ่งนัก

Author:  Royalman [ Sun Oct 09, 2011 6:03 pm ]
Post subject:  Re: [Fic]ตอนสั้น ๆ อ่านสบาย ๆ กับฟิตกระต่ายน้อย !! Ep2>Act 1

ลงต่อ ๆ -- "

มัวแต่ วุ่นกับ โครงการ E - Book = ="

ป.ล. ตอนนี้มี โครงการ เขียนฟิตใหม่อยู่ แต่คงได้ลงที่ E- Book เล่มนั้นที่เดียว :lol:

Act13

-:การทดสอบที่รอคอย:-

ตอนนั้นเอง ทหารเสือดำ ก็ วิ่งมาหา ซิลเวอร์

"มี จดหมายจาก หัวหน้า มาครับ"

ซิลเวอร์:หือ? จดหมาย?

"อันนี้ ผมก็ไม่รู้เหมือนกัน ผมขอตัวก่อนนะครับ"

ซิลเวอร์:ขอบคุณมาก

ซิลเวอร์ แกะ จดหมาย แล้วอ่านเนื้อหาในจดหมาย

ซิลเวอร์:"..."
เนล:ว่าไงคะ

ซิลเวอร์ ลุกขึ้น จากโต๊ะ แล้ว เดินไปหา โคอาล่าแล้ว วาง บัตรเดบิตลงที่ถาด

ซิลเวอร์:แอนนี่ ตามแอนนา มาหน่อยแล้ว เจอกันที่ ลานประลอง

ซิลเวอร์ และ เนล ไปยัง ลานประลอง โดย คุโระ และ คนอื่น ๆ ได้ รออยู่

คุโระ:ไปไหนมาเนี่ย
ซิลเวอร์:หายไปไหนมาล่ะนั่น
คุโระ:เรื่องนั่นไว้ ก่อน หัวหน้ารอนานแล้วล่ะ

ชายที่ ยืนรออยู่ที่ ลานประลองก็ คือ โบสดาส !

ซิลเวอร์:หัวห้นาเอง เลยรึ
โบสดาส:โอ้ !~ ซิลเวอร์ ไม่ได้เจอกันนานแค่ไหนแล้วนะ
ซิลเวอร์:ถึงเวลา แล้วสินะครับ
โบสดาส:คนไม่เกี่ยวข้อง ถอยออกไปห่าง ๆ

ทุกคน ถอยห่าง จาก ลานประลอง พอสมควร

ซิลเวอร์:อย่าเอา ฝีมือ ตอน เทรน กับ เนลมาใช้กับผมนะครับ
โบสดาส:ฮ่ะ ๆ ตอนฉันเป็น ตาปลานั่นน่ะเหรอ น่าอายจัง !~

เนล:(นี่ พี่ เฝ้าดู เรามาตลอดเลยงั้นเหรอ!~)
อาเฉิน:เฮ้ย ๆ หัวหน้า พูดถึงตอนนั้น แล้วคิดถึงมันพอดีเลย

โบสดาส:เอาล่ะ ! เตรียมใจแล้วสินะ !
ซิลเวอร์:ทุกเมื่อล่ะครับ

หลังสิ้นเสียง โบสดาส พุ่งเข้าใส่ ใช้ ดาบ งัดขึ้น แต่ ซิลเวอร์ ดีดตัวหลบได้

ซิลเวอร์:วู้!~ เกือบไป

โบสดาส ยังคง หวดดาบใส่

ซิลเวอร์:เกือบไป!

ซิลเวอร์ ถอยกลับไป ตั้งหลัก แล้ว สวนกลับ

ซิลเวอร์:"Thousand Shot!"

ซิลเวอร์ รัวกระหน่ำใส่โบสดาส

โบสดาส:ไม่เลว ๆ งั้น ตาฉันมั้งล่ะ !

โบสดาส ตั้งท่า เตรียมหมุนตัว แล้ว หมุนตัวใส่ ซิลเวอร์

โบสดาส:หลบให้ดี ๆ ล่ะ

ซิลเวอร์ ถึงจะวิ่งหลบ แค่ไหน โบสดาส ก็ ยัง หมุนไล่ ตาม คิดรั้ว

โยสดาส:รับมือ!
ซิลเวอร์:หึ!

ซิลเวอร์ ยิ้ม มุมปาก แล้ว กระโดด ข้าม หัวของ โบสดาส แล้ว รัวกระสุนจากฟ้าใส่โบสดาสที่อยู่ข้างล่าง

ซิลเวอร์:"RniningShot!"
ลูน่า:ท่าจะอีก ยาว เลยนะ

ซิลเวอร์ กระโดดข้ามมา อีกฝั่ง แล้วหยิบบางอย่างออกมา

ซิลเวอร์:ออกมาซะ !
ซิลเวอร์:"BladeBot , Beamball"

ซิลเวอร์ สร้าง เบลดบอท และ บีมบอล ออกมา

โบสดาส:ดาบเท่า ไม้จิ้มฟัน แล้ว บอลเท่าลูกอมเนี่ยนะ
ซิลเวอร์:ดูถูกมัน ระวังจะ เจ็บตัวนะ

ซิลเวอร์ วิ่ง ด้วย ความเร็ว สูง จน ร่างกาย เริ่งจางลง

คุโระ:ร่างจางลง! มันเร็ว ถึงขนาดนี้เลย!

ซิลเวอร์:"BladeCancle! , MineBall!"

เบลดบอท พุ่งเข้าใส่ แล้ว ล๊อกขา ของโบสดาส แล้ว บีมบอล ก็ พุ่งใส่ โบสดาส

"ตูม ๆ !~"

แต่ทว่า กับไม่พบโบสดาส บน ลานประลอง
ซิลเวอร์ แหงน ขึ้น ไป ก็ พบ โบสดาว อยู่บนฟ้น ตั้งท่า พร้อง ปักดาบลงพื้น

โบสดาส:เตรียมรับแรงกระแทกซะ!

โบสดาส ปักดาบลง กระแทก กับพื้น อย่างรุนแรง จน คนรอบข้าง กระเด็น
แม้แต่ ซิลเวอร์เอง ก็ กระเด็น จนกระแทกกับ รั้ว

เนล:พี่คะ!
โบสดาส:ไม่ไหวแล้วเรอะ!
ซิลเวอร์:"..."

ควันค่อย ๆ จางลง ก็ พบว่า ซิลเวอร์ อยู่ในสภาวะ HyberMode และ ชาร์จพลังงานอยู่เต็มที่

ซิลเวอร์:ฝีมือท่านสุดยอดเลย แต่ผมคงต้องขอจบแค่นี้แล้วล่ะ
ซิลเวอร์:"REC! [Red Electric Cannon]"

ลำแสง สีแดง พุ่งเข้าใส่ โบสดาส เต็มแรง จนกระเด็นเข้ากับ รั้ว

โบสดาส:อูย!~ พอแค่นี้ล่ะ
ซิลเวอร์:ผมเอง ก็ หมดแรงแล้วเหมือนกัน
โบสดาส:เอานั่นมาซิ!

ทหารเสือดำ เดินมาพร้อม ผ้าห่ออะไรสักอย่าง
แล้วโบสดาส ก็ หยิบออกมา นั่นก็คือ เหรียญรางวัลสีทอง นั่นเอง

โบสดาส:รับไปสิ! มันมีค่ามากกว่า เหรียญทองแดง คราวนั้น มากนะ!
ซิลเวอร์:ขอรับด้วยความยินดีล่ะกัน

-:End Act13:-


-:---------------------------------------------------------------------------:-


Act14

-:ร่องรอยแห่งกาลเวลา:-

ทั้งสอง ดู การ ประมือ ของ โบสดาส และ ซิลเวอร์

วี:นี่มัน ยิ่งกว่า คำร่ำลือ อีกนะ
ดาเนะ:ผมเอง ก็ ไม่เชื่อ ว่าเขาจะพัฒนาถึงขนาดนี้แล้ว

ต่อมา ลุงแพะ ก็ วิ่งแจ้น เข้ามา

"แย่แล้ว ! มันมาแล้ว!"
โบสดาส:มันมาแล้วสินะ!
ซิลเวอร์:เอาล่ะ...

ซิลเวอร์ ทรุดลงไปกับพื้น แอนนา รีบเข้ามาประคอง

แอนนา:ไม่เป็นอะไรนะคะ!
ซิลเวอร์:ไม่เป็นไร แต่
แอนนา:สภาพแบนี้ ไม่ไหวนะคะ

ตอนนั้น ดาเนะ และ วี ก็ ออกมา

วี:ให้พวกเราไปแทนบ่ะกัน
ดาเนะ:ถือว่า ตอบแทนสำหรับอาหาร มื้อตะกี้นะครับ
เนล:หนูไปด้วยคะ

ทั้งสามคน มุ่งไปยัง สวน แครอน แล้วก็ พบกับ
ฝูง หุ่นจักร พล่านเต็ม สวนแครอน

วี:พวกนี้ มันตัวอะไรน่ะ!
เนล:นี่มัน ออโต้บอท นี่คะ!
วี:เธอ รู้จักมันได้ไงกัน
เนล:เคย เจอ พวกนี้ ที่ เขตทะเลทรายน่ะคะ แต่..
ดาเนะ:ไม่เป็นไร พวกนี้มา จะได้ลองศรพลังงานใหม่ด้วย
วี:ศร พลังงานใหม่ ?

ดาเนะ รวมศรพลังงานสีฟ้าไป ที่ ออโต้ บอท

วี:ศรพลังงานสีฟ้า!

ดาเนะยิงออกไปใส่กับ หุ่นตัวหนึ่งเข้า
หุ่นตัวนั้น ล้มลง แล้ว ระเบิดทันที

ดาเนะ:ได้ใช้มันจนได้สินะ
วี:ไปฝึกมาจากไหนล่ะนั่น

เนล ยังคง ยิง ออโต้ บอท ที่ แห่กันบุกเข้ามา
พังไปทีละตัว สองตัว

จนเหลือ ตัวสุดท้าย
แต่ตัวสุดท้าย กลับเป็นมีขนาดใหญ่

วี:หือ ! ระวังใต้เท้า!

ทั้ง สามคน กระโดดหลบออกมา จากลำแสงที่โผล่จากใต้เท้า

แล้ว กระหน่ำยิงใส่ แต่ไม่เป็นอะไรกระทั่งริ้วรอย

วี:ยิงไม่เข้า!

เนลยิงใช้ปืนลูกซองอีกกระบอกขึ้นมา

เนล:หลบไปค่ะ..
วี,ดาเนะ:"!!"

ทั้งสอง เห็น ตั้ง โหลด กระสุนแล้วตั้งปืนใส่แบบไม่ลังเล

วี:แบบนี้ วิ่งหลบไม่ทันแน่!
วี,ดาเนะ:"Mass Shot"

เนลยิงใส่ ออโค้บอท ตัวนั่น
ด้วยพลังปืนที่มหาศาล ทำให้ ทะลุออโต้บอทตัวนั้น แล้วกระเด็นออกไปทันที

วี:"..."
ดาเนะ:นั่นมันอะไรกันน่ะ

สักพักเนลกลับมารู้สึกตัวอีกครั้ง

เนล:อีกแล้วเหรอคะ
ดาเนะ:ไม่รู้ตัวเลยเหรอ
วี:เธอคงจะ ฝ่าฝืนคำสั่งของหมอนั่นไปแล้วสินะ
ดาเนะ:ยังไงน่ะ วี
วี:เธอน่ะ พกปืนมาสองกระบอกเลยนิ
ดาเนะ:ว่าจะไป ก็ เพิ่งสังเกตุนะ

หลังจากนั้น คุโระ ก็ ตามาสมทบทีหลับ

คุโระ:ปลอดภัยมั้ย
เนล:ไม่เป็นไรแล้วค่ะ
คุโระ:จริงด้วยสิ! ท่านเรกกุนัดเธอที่ห้องสมุดน่ะ
เนล:ขอบคุณค่ะ
คุโระ:เอาล่ะ ทุกคนรออยู่

เนล ตรงไปยัง ห้องสมุด ก็ พบว่าทุกคนได้ รออยู่

ซิลเวอร์:เอาล่ะ เตรียมตัวพร้อมรึยัง
เนล:ค่ะ
ซิลเวอร์:แต่.. รอตรงนี้ก่อนนะ
เนล:ทำไมล่ะคะ
ซิลเวอร์:ไม่รู้ข้างล่างจะมีอะไรบ้าง ให้พวกเราเปิดทางก่อน แล้วค่อยตามลงไปนะ

เรกกุ:เอาล่ะ ใครจะไปเป็นชุดแรกล่ะ
ซิลเวอร์:ผมเอง
อเล็กซ์:ผมด้วย
เรกกุ:อีกคนล่ะ
"ฉันเองค่ะ"

หมาป่าสาวที่คุ้นตา ก็ได้ ปรากฎตัวต่อหน้าทุกคน

ซิลเวอร์:ดูดีขึ้นเยอะเลยนิ
เนล:พี่สาว เปลี่ยนไปมากเลยล่ะคะ

หมาป่าสาว ที่ ปรากฎตัว ก็ คือ นานะ นั่นเอง

ซิลเวอร์:หูตั้งแล้วนิ โตเป็นสาวแล้ว น่ารักขึ้นนะ
นานะ:แหม!~ เค้าเขินน้าท่าน !~
ซิลเวอร์:เหวย ๆ เฮ้ย ๆ ! ขอบตู้ !

"โป๊ก!~"

นานะ ผลักซิลเวอร์ ไปกระแทกกับ ขอบตู้หนังสือจนสลบ
ตอนนั้น เนล เห็น วิญญาณที่กำลังจะหลุดลอยจากปากของซิลเวอร์

เนล:พี่คะ !~
ซิลเวอร์:เนล .. พี่เห็น แม่น้ำข้างหน้าแล้วอีกฝั่งเต็มไปด้วยสวนดอกไม้..
เรกกุ:เฮ้ย!~ นั่นมันสวนสวรรค์ อย่าข้ามไปนะเว้ยเฮ้ย!
เนล:พี่คะ ๆ ๆ อย่าข้ามไปนะคะ !

-:End Act14:-

Author:  epicwin [ Wed Oct 12, 2011 1:21 pm ]
Post subject:  Re: [Fic]ตอนสั้น ๆ อ่านสบาย ๆ กับฟิตกระต่ายน้อย !! Ep2>Act 1

ต่อยกับโบลดาสไม่สะท้านแต่จะมาตายเพราะหัวโขกตู้เนี่ยนะ ซิลเว้ออออออออ= ="

Author:  Royalman [ Wed Oct 12, 2011 1:42 pm ]
Post subject:  Re: [Fic]ตอนสั้น ๆ อ่านสบาย ๆ กับฟิตกระต่ายน้อย !! Ep2>Act 1

epicwin wrote:
ต่อยกับโบลดาสไม่สะท้านแต่จะมาตายเพราะหัวโขกตู้เนี่ยนะ ซิลเว้ออออออออ= ="


ไม่ต้องห๊วงคร๊าฟฟฟฟ =w= "

หมอนี้ เหมือนหนุมาน ได้ลมหน่อย ก็ กลับมาคึกเหมือนเดิมแล้ว (ว่าไปนั้น :lol: )

ช่วงนี้ บก. ประสานกับ ทาง BB และ HR อยู่ ได้แต่รอคำตอบสถานเดียว


Act15

-:ห้องสมุดแห่งความลับ:-

ไม่นาน ซิลเวอร์ ฟื้นสติคืนมา

ซิลเวอร์:โอย ๆ เบามือ หน่อยสินานะ
นานะ:ขอโทษค่ะ
ซิลเวอร์:เอาล่ะ เตรียมตัวไปกันเถอะ
เรกกุ:เอาล่ะ ลิฟท์นี่ ฉันไม่ได้เปิดหลายปีแล้ว ระวังด้วยล่ะ

เรกกุ ร่ายเวท ทำให้ ลิฟท์ที่อยู่ข้างใต้ เริ่มขยับ แล้ว ค่อย ๆ ลงไปทีละนิด

แจน:ถึงยังไง ก็ รักษาความสงบด้วยนะคะ

ทั้งสามคน กระโดดลงไปที่ลิฟท์

ลิฟท์ ค่อย ๆ ลงไปทีล่ะนิด ๆ

ซิลเวอร์:เอาล่ะ เตรียมตัว!

ลิฟท์ค่อย ๆ ลงไป เปเปอร์บัคจำนวนหนึ่งโผล่ออกมา

นานะ:เอาล่ะน้า!~

นานะ กระโดดขึ้น แล้วปักดาบลงที่พื้น แต่..
กลับไม่เกิดอะไรขึ้น

นานะ:ไม่จริง!
ซิลเวอร์:ยังไม่พ้นเขตห้องสมุดเลยสินะ เลยร่ายอะไรไม่ได้
นานะ:แล้วทำไงต่อดีล่ะคะ
ซิลเวอร์:มัวแต่ถามฉัน ช่วยอเล็กซ์จัดการพวกนี้ดีกว่า
นานะ:ค่ะ ๆ

ทั้งสาม ไล่จัดการ เปเปอร์บัค ที่โผล่ออกมา เรื่อย ๆ จนสุดทาง
เปเปอร์บัค ที่โผล่มา ก็จัดการหมดแล้ว

ซิลเวอร์ เห็น อเล็กซ์กำลัง กรนได้ที่

ซิลเวอร์:"..."
ซิลเวอร์:นานะ มาช่วยอะไรหน่อย
นานะ:ค่ะ ๆ

ซิลเวอร์และนานะ ลาก อเล็กซ์ มาที่กลางลิฟท์

ซิลเวอร์:เนล แอนนี่ ลงมาได้เลย
แอนนี่:จะลงไปยังไงเนี่ย
ซิลเวอร์:กระโดดลงมาเลย
แอนนี่:สูงจะตาย!
นานะ:ข้างล่าง มีเบาะนุ่ม ๆ รองอยู่

เนลไม่รอช้า โดดลงมาทันที
แอนนี่ ที่ไม่มีทางเลือก ก็ กระโดดลงตามมา

ทั้งสองลงมาเร็ว จน ลงมาที่ท้องอเล็กซ์อย่างจัง

อเล๊กซ์:อุ๊!~ จ๊ากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก ~ก!~

เนล และ แอนนี่ กระแทกลงที่ท้องอย่างจัง แล้ว กระบอกฉีดยา
ยังหล่นมากระแทกเข้ากับ มังกรหยก ของอเล็กซ์อย่างจัง

อเล็กซ์:มังกรหยกจ๋า ก๋วยเจ๋งลาก่อน !~
ซิลเวอร์:เฮ้ย! จะรีบตายไปไหน!

ทั้งสี่ รุมกระทืบ อเล็กซ์ อย่างเมามันส์

ซิลเวอร์:ตื่น ! ตื่น ! ตื่น!
นานะ:ตื่นได้แล้วค่า !

อเล็กซ์:เฮ้ย! จะมันส์เกินไปแล้ว!
ซิลเวอร์:ตื่นซะที!เอาไปกันต่อเถอะ

ทั้งห้าคน ค่อย ๆ เดินลงไปตามทาง
จนเจอกับ ประตูสามบานต่อหน้า

ซิลเวอร์ เปิดประตูตรงกลาง แต่กับล๊อก
ทั้งหาคน จึงตัดสินใจ เปิดประตูทางซ้ายก่อน

ขณะเดียวกัน ณ ห้องสมุด

คุโระ:จะไหวหรือป่าวนั่น
เรกกุ:คงได้แต่ ไว้ใจพวกนั้นแล้วล่ะ
คุโระ:จริง ๆ ผมต้องไปแทนนานะ แต่ทว่า..

คุโระ พูดไป พลาง กุมแผลที่เอว

คุโระ:อูย!
แอนนา:อย่าฝืนสิคะ!


ทั้งห้าคน ก็ มุ่งหน้าเข้าไปยัง ประตูซ้าย ของวิหาร
เปิดมา ก็ พบ เปเปอร์บัค จำนวนหนึ่ง ออกมา

ซิลเวอร์:ชิ! ออกมาอีกแล้ว แต่ถึงตรงนี้แล้วคงไม่เป็นไรแล้วล่ะ

ทั้งห้าคน ก็ไล่จัดการ กับเปเปอร์บัคที่อยู่ตามทาง จนถึงห้องโถง

ก็พบกับ เปอร์บัค ยักษ์ สามตัว อยู่ในห้อง
แต่เนื่องใน ความเร็วและประสบการณ์ของทั้งห้า จึงผ่านไปได้ไม่ลำบากนัก

ทั้งห้า มาจนถึงสะพาน แล้วจัดการกับเปเปอร์บัค
แล้วก็มา จนถึง ทางเชื่อม ระหว่าง ห้องทั้งสอง

ซิลเวอร์:หือ !
เนล:มีอะไรคะ
ซิลเวอร์:รู้สึกไม่ค่อยดีเท่าไรเลย
เนล:ยังไงคะ
ซิลเวอร์:ไม่มีอะไร

ซิลเวอร์ และ อีก สี่คน ก็ ทะลวง จัดการกับ ฝูงเปเปอร์บัค
จนกระทั่ง โผล่ออกมาอีกประตูกลับมาที่เดิม

ซิลเวอร์:เหลือแค่ประตูนี่แล้วล่ะ

ซิลเวอร์เปิดประตูขึ้น ก็พบกับ

"หือ!~"

ซิลเวอร์:นี่แก!

"ในที่สุด ก็มาแล้วสินะ!~"

ซิลเวอร์:เป็นไปไม่ได้!

-:End Act15:-


-:----------------------------------------------:-



Act16

-:ความมืดอันชิงชัง:-

ซิลเวอร์ เห็น เงาตนหนึ่ง อยู่ตรงหน้า

"โอ้ว !~ มาถึงที่นี่กันแล้วสินะ เหล่าผู้กล้า"

ซิลเวอร์:ยังอยู่อีกเรอะ!

"พวกเจ้า คงอยากรู้สิ่งที่อยู่ตรงหน้าสินะ "

เนล:แล้วมันคืออะไรน่ะ!

"หึหึ!~ แต่ข้าคงไม่จำเป็นต้องบอกพวกเจ้า"
"เพราะการเดินทางของพวกเจ้า มันสิ้นสุดแล้ว"

สิ้งเสียง เหล่า เงา ก็ ปรากฎตัวออกมา จำนวนมหาศาล

นานะ:แยกย้ายกัน จัดการ พวก เงา
เนล:พี่คะ เป็นอะไรไป

ซิลเวอร์ นิ่งอยู่สักพัก แล้วเกิดพลังงาน วนรอบตัว
จนทุกคน สังเกตุเห็น

"นี่มันอะไรกัน!"

ซิลเวอร์:"Hyber Mode!"

ซิลเวอร์ เปลี่ยนอาวุธของตัวเองเป็น ปืนคู่
แล้ว ไล่จัดการกับ ตัวการใหญ่

ซิลเวอร์:แก !~
นานะ:ใจเย็นสิคะ

เนล อเล็กซ์ และ แอนนี่ ก็ กำลังจัดการกับ พวกเซต

"ปัง!~"

เนล:มันเกิดมาเรื่อย ๆ เลยคะ
อเล็กซ์:เยอะแบบนี้ ไม่ไหวแน่

เวลาเดียวกัน ณ ห้องสมุดด้านบน

ดาเนะ:รู้สึกไม่ค่อยดียังไง ไม่รู้สิ
วี:ตามลงไปดีกว่านะ

ทั้งสอง กระโดดลงไป ไปยังข้างล่าง
จนไปถึง ล่างสุดห้องสมุด

วี:นี่น่ะเหรอ ข้างใต้เมืองนี้น่ะ
ดาเนะ:ประตูตรงนั้น มันแง้มอยู่นิ

ทั้งสองไปยัง ประตูที่เปิดแง้มอยู่

"ปัง!~"

ดาเนะ:ชักไม่ค่อยดีแล้วสิ

ทั้งสอง รีบไปที่ประตู แล้วผลักออก ก็ พบกับ

ทั้งห้าคน กำลัง สู้กับ เหล่าเงา


วี:อะไรเนี่ย!!

วีหันไป ดาเนะ ก็พบว่า ดสเนะ ชาจ ศรพลังงาน รอไว้แล้ว

ดาเนะ:"AllSlay III"

"ตูม!~"

ด้วยพลังของของศรพลังงาน ทำให้ พวกเงาส่วนใหญ่ สลายในทันที

จะเหลือ ก็ แค่ ตัวการใหญ่ที่ ซิลเวอร์กำลังสู้อยู่

ซิลเวอร์:หนอย!~

กระสุนของซิลเวอร์ ทะลุร่างของเงา

"เจ้าทำอะไรข้าไม่ได้หรอก!"

ซิลเวอร์ นิ่งอยู่พักนึง
สักพัก เขาเปลี่ยน แม๊กกะซีนกระสุน แล้วใส่เข้าไปใหม่

"แกร๊ก!~"

ซิลเวอร์:"..."
วี:นายกำลังจะทำอะไร
ซิลเวอร์:นายบอกเองนะ ว่ากระสุนทำอะไรไม่ได้..

"แล้ว เจ้าคิดจะทำอะไรกับข้าล่ะ ฮ่า ๆ"

ซิลเวอร์:หลบไป..

ซิลเวอร์ ประกบปืนรวมเป็น ลำกล้องเดียวกัน
สักพัก พลังงาน มหาศาล ค่อย ๆ รวมกันที่ลำกล้องปืน

เจ้า เซต เดมอนเห็นท่าไม่ดี กำลังจะหลบ แต่..
ซิลเวอร์:จะรีบหนีไปไหน !
ซิลเวอร์:"BladeCancle!"

ซิลเวอร์ ใช้ เบลดบอท ล๊อค การเคลื่อนไหวไว้

ซิลเวอร์:หายไปซะ!
ซิลเวอร์:"REC!"

ลำแสงสีแดง ยิงเข้าใส่เจ้า เซต จนทรุดตัวลง

"อุ๊!~"

ซิลเวอร์:ยังอยู่อีกเรอะ

"หึหึ!~ เจ้าอยากรู้สิ่งนี้มากสินะ ข้าจะบอกให้ก็ได้!"

นานะ:มันคืออะไรกัน

ซิลเวอร์ ทรุดตัว

"สิ่งนี้ คือ เอ็นราเจีย เป็นเหมือนกับ ตัวขับเคลื่อน เทพโบราณในอดีด"

ตอนนั้น ซิลเวอร์ เริ่มชะงัก

ซิลเวอร์:(ไม่ใช่ ! สิ่งนี้ มันไม่ใช่ เอ็นราเจีย!)

"ท่านเซร่า ต้องการ สิ่งนี้ เพื่อ ปลุกเทพโบราณขึ้นมาอีกครั้ง!"

ซิลเวอร์:(จะเกิดเรื่องแบบนั้น อีกแล้วงั้นเรอะ!)

"ข้าไม่มีธุระอะไรกับ ที่นี่อีกแล้ว!"

แล้ว เซต ก็ หายไป

ซิลเวอร์:โอย!~
เนล:พี่คะ
ซิลเวอร์:ไม่เป็นไร ๆ ตามทุกคน มาดูด้วยกัน

-:End Act16:-

Author:  Royalman [ Fri Oct 21, 2011 11:43 am ]
Post subject:  Re: [Fic]ตอนสั้น ๆ อ่านสบาย ๆ กับฟิตกระต่ายน้อย !! Ep2>Act 1

Act17

-:De Past To Fraction Time [1]:-

หลังจาก จัดการกับพวกเงา แล้ว
ซิลเวอร์ หมดสติไปสักพัก

จนกระทั่ง ฟื้นขึ้นมา ก็พบว่า ตัวเอง อยู่หน้าประตูของทั้งสามบาน

"ตื่นแล้วเหรอครับ"

เสียงใส ๆ ของแพนด้าแดงที่เคยมอบภารกิจมาตลอด ทำให้เขาตาสว่างอีกครั้ง

เนล:พี่คะ!
นานะ:ท่านคะ!
ดาเนะ:นี่นาย!

ซิลเวอร์ค่อยลุกขึ้น จนขึ้นนั่ง

ซิลเวอร์:ไม่เป็นไรแล้วล่ะ ว่าแต่ ไม่เข้าไปดูกันเหรอ
วี:ก็ รอนายฟื้นอยู่ไง
ซิลเวอร์:ก็เข้าไปกันก่อนก็ได้นิ ทำไมล่ะ
วี:อยากให้นาย ช่วยบอกอะไรหลาย ๆ อย่างหน่อยน่ะ
ดาเนะ:ไปดูของที่ต้องดูกัน

ซิลเวอร์ ลุกขึ้นมา ยังค่อนข้าง เซ พอสมควร แต่ ไม่ถึงกับล้ม

ซิลเวอร์:ไปหาท่านเรกกุก่อนล่ะกัน

ทุกคนเข้าไปยัง ห้องโถงใหญ่ ก็พบกับ ท่านเรกกุ

เรกกุ:โอว ตื่นแล้วงั้นรึ
ซิลเวอร์:แล้วกำลังทำอะไรอยู่น่ะ ท่าน
เรกกุ:กำลัง ตรวจสอบบางอย่างอยู่น่ะ
ซิลเวอร์:เอ็นราเจียสินะ
เรกกุ:ทำไมถึงรู้ ชื่อนั้นล่ะ
ซิลเวอร์:ก็พวกนั้น บอกกับพวกเรา ก็จะจากไป
เรกกุ:ต้องตรวจสอบละเอียดล่ะ พวกเจ้า เดินดูรอบ ๆ แถวนี้ก่อนก็ได้ แล้วค่อยมาใหม่

ทุกคน เดินออกจากห้อง

ซิลเวอร์:เริ่มจากไหนก่อนดีล่ะ
เนล:ทางขวาค่ะ
วี:ตามนั้นล่ะ

ทุกคน ไปทางประตูขวา แล้วเดินไปตามทาง จนถึง ห้องกว้าง
ที่มี วัตถุโบราณ ตั้งอยู่

ซิลเวอร์ได้ ยิน ทหารเสือดำ กำลัง จด ๆ จ้อง ๆ กับบางอย่าง

"เจ้านี่เหมือนกับ กล่องของตุ่นเลยแฮะ"

ซิลเวอร์ เดินเข้าดู แล้ว อธิบายแบบคร่าว ๆ

ซิลเวอร์:เอ่ออ.. นี่ ไม่ใช่ กล่องตุ่นนะ
เนล:พี่รู้ได้ไงคะ
ซิลเวอร์:เหมือน อดีดตอนโลกเก่า ยังตกค้างอยู่น่ะ

"แล้ว มันคืออะไรล่ะท่าน"
ซิลเวอร์:สิ่งนี่ เรียกว่า รถถังน่ะ เป็นยานพาหนะ สำหรับ ทำสงครามน่ะ

"รูปร่างแบบนี้ มันคงเคลื่อนไหวแปลกพิลึกสิท่าน"
ซิลเวอร์:ฮ่ะ ๆ คนไม่เคยบังคับ ก็ยากอยู่นะ แต่อนุภาพของเจ้านี้ ไม่ใช่เล่น ๆ เลยนะ
วี:มันรุนแรง ขนาดไหนล่ะ
ซิลเวอร์:นัดเดียว บ้านระเบิดในพริบตา..

"เฮ้ย!~"

ซิลเวอร์ เห็น ฟา จ้องมอง สิ่งที่เหมือนกับเสา เขาจึงเดินไปหาฟา

ซิลเวอร์:มองอะไรอยู่จ๊ะ
ฟา:สิ่งนี้สิคะ ที่ทำให้ พวกพี่ ๆ เคยไปถึงดวงคาวบนฟ้า

ซิลเวอร์มองเสา ดี ๆ แล้ว จริง ๆ มันคือ
มิซไซล์ขนาดยักษ์!!!!!!!
ซิลเวอร์ เห็น สีหน้าใส ๆ ของ ฟา พาลบอกตรง ๆ ไม่ได้

ซิลเวอร์:ใช่จ๊ะ ๆ เจ้านี้เป็นตัวทำให้ พวกพี่ ๆ ไปถึงดวงดาวได้จ๊ะ
ฟา:ดีจังเลย หนูก็อยากไปด้วยค่ะ

ซิลเวอร์ ถึงถอยกลับมาตั้งหลักในสภาพเหงื่อแตก

ดาเนะ:เกิดอะไรขึ้น
ซิลเวอร์:ฉันเผลอ โกหกเด็กไปซะแล้วสิ
ดาเนะ:แล้ว สิ่งนั้น จริง ๆ มันคืออะไรล่ะ
ซิลเวอร์:อย่างที่ฉันบอก รถถัง สามารถ ระเบิดบ้านในพริบตาใช่มั้ย
ดาเนะ:ใช่ ๆ แล้วเกี่ยวอะไรกับเจ้านั้นล่ะ
ซิลเวอร์:สิ่งนั่นคือ มิซไซล์ มันสามารถทำลาย แผ่นดินในระยะ 10 กม. ราบในพริบตา!
ดาเนะ:เฮ้ย!~ มั่วป่าว!
ซิลเวอร์:จะโกหกไปทำไมล่ะ

ตอนนั้น ซิลเวอร์ก็มีอาการ ปวดหัวเห็นได้ชัด

ซิลเวอร์:อูย ปวดหัวจริง!
ดาเนะ:ไม่เป็นไรนะ
ซิลเวอร์:ไม่เป็นไร ๆ พาทุกคนไปอีกห้องเถอะ

ทุกคนออกจากประดูขวา แล้วตรงไปยัง ประตูทางซ้าย
แล้วเดินตามทาง ไปเรื่อย ๆ
จนกระทั่ง เข้ามายังห้องกว้าง ซึ่ง ลิซ่าได้รออยู่

ดร.ลิซ่า:สวัสดี !~ ไม่ได้เจอกันนานเลยนะ

-:End Act17:-

-:-------------------------------------------------------------:-

Act18

-:De Past To Fraction Time [2]:-

ทุกคน งง กับ คำทักทาย ของ ดร.ลิซ่าอยู่

ดร.ลิซ่า:เอาล่ะ ๆ ไปดูของรอบ ๆ ก่อน แล้วค่อยฟังฉันล่ะกัน

ทุกคน แยกย้ายกัน ไป ดู โบราณวัตถุที่ขุดขึ้นมา

ซิลเวอร์ไป สะดุดกับ รูปปั้น หนึ่ง ๆ เข้า

"นี่ต้องเป็น รูปปั้น Fisrtcat แน่ ๆ"
ซิลเวอร์:สิ่งนี้ คือ สฟิงน่ะ เหมือนเป็น ผู้ปกป้อง กษัตริย์ ที่หลับไหลในสุสานน่ะ

ซิลเวอร์ ก็ ได้ยินที่ เนล เรียก จึงไปหา

เนล:สูงจังเลย!~
ซิลเวอร์:สิ่งนี้ก็คือ...
เนล:หอไอเฟลสินะคะ
ซิลเวอร์:รู้ได้ไงเนี่ย
เนล:ในหนังสือ ก็มีเขียนไว้ค่ะ
ซิลเวอร์:เขียนไว้ว่าไง
เนล:เขียนไว้ว่า ผู้ที่ไม่สมหวังในความรัก และ การเรียน จะมากระโดดฆ่าตัวตายกันค่ะ
ซิลเวอร์:เอ่ออออ..
เนล:โรแมนติกจังค่ะ!~
ซิลเวอร์:(มันไม่ใช่ล่ะ !สูงตั้ง 1200 กม. โดดลงมา คงเหลือกซากหรอกนะ)

สักพัก ดาเนะ และวี ก็เรียกไปหาอีก

นิโค:โอ้ !~นี่ต้องเป็นน้ำอัมฤทธิ์ที่ทำให้เป็นอมตะ แน่ ๆ เลย
ซิลเวอร์:(จะบ้าเรอะ!)
ซิลเวอร์:ไม่ใช่แล้วล่ะ
วี:แล้วมันคืออะไรล่ะ
ซิลเวอร์:ป้ายไง!

ซิลเวอร์พยายาม แถจน สีข้างเลือดซิบ แล้ว แต่ไม่ได้ผล

วี:แสบมั้ยนั่น
ซิลเวอร์:อะไรล่ะ
วี:แถน่ะ เจ็บสีข้างมั้ย
ซิลเวอร์:อ่ะ ๆ สิ่งนี้ มันก็ แค่น้ำดับกระหาย เหมือน ๆ กับ น้ำแครอท หรือ น้ำผลำม้รวมนั่นแหละ
ดาเนะ:ทำยังกะ นายเคยดื่มมัน ยังงั้นแหละ
ซิลเวอร์:แน่นอนสิ มีขายอยู่ทั่วไป
วี:รสชาติล่ะ
ซิลเวอร์:หวาน ๆ ซ่า ๆ สดชื่นอย่างบอกใคร
ดาเนะ:แล้วป้ายนี้ มันอ่านว่าอะไร
ซิลเวอร์:โค...อา...ล่า...
ซิลเวอร์:(เฮ้ย! เล่นพิเรนอีกและ - -a)

ตอนนั้นเอง ซิลเวอร์ ก็ปวดหัวอีกครั้ง

ซิลเวอร์:โอย!
ดาเนะ:อีกแล้วงั้เรอะ
ซิลเวอร์:ไม่เป็นไร ไปหา ดร.เถอะ

ทุกคนไปหา ดร.ลิซ่า

ดร.ลิซ่า:พร้อมที่ฟังแล้วสินะ อย่าหลับไปก่อนล่ะ!

ดร.ลิซ่า เล่าเรื่องที่เกื่ยวกับ อารยธรรม ชาวไร้หางไปเรื่องจนกระทั่ง..

ดร.ลิซ่า:ช่วง 100 ปี ก่อนล่มสลาย เราไม่สามารถตรวจสอบได้เลย
ซิลเวอร์:(ร้อยปีก่อน! ช่วงที่เรายังอยู่นิ!)
ดร.ลิซ่า:เราตรวจสอบอะไรไม่ได้ เลยเรียกช่วงนี้ว่า ช่วงเวลาที่หายไป
ซิลเวอร์:(ไม่ใช่! ช่วงนั้น เป็น ช่วงที่เลวร้ายที่สุดต่างหาก)

ทุกคน ทำทางตกใจ กับเรื่องที่ ดร.ลิซ่าเล่า
ตอนนั้นเอง ซิลเวอร์ ก็ล้มลม ท่าทางทรมาณอย่างรุนแรง

ซิลเวอร์:อ๊ากกกกก!~
ดาเนะ:แย่ล่ะสิ!
เนล:พี่คะ!
วี:ดาเนะ มันเกิดอะไรขึ้น
ดาเนะ:ความทรงจำ ในช่วงนั้น มันไหลเข้ามาในตัวเขา
วี:แต่มันมากเกินสินะ
ดร.ลิซ่า:หรือว่า ชายคนนั้น จะเป็น ชาวไร้หายที่สาบสูญไปแล้วน่ะ
ดาเนะ:ไม่มีเวลาแล้ว!รีบพาไปที่โรงแรม ของมีมี่ก่อน!

ตอนนั้น ทหารเสือดำ ก็มาพอดี

"ท่านเรกกุให้มาตามพวกท่าน"
วี:มาได้จังหวะพอดี ช่วยพยุงชายคนนี้หน่อย

"ได้ครับ"

ทหารเสือด หยุงร่างของซิลเวอร์ ไปหา ท่านเรกกุ

เรกกุ:ท่าทาง เขาจะแย่เอาเรื่อง แต่คงต้องรีบบอกแล้วล่ะ
ซิลเวอร์:เกิดอะไรขึ้น ท่าน
เรกกุ:สิ่งนี้น่ะ มันเป็นของปลอม!
ซิลเวอร์:ว่าไงนะ!
เรกกุ:ตอนสู้กับพวกเจ้า มันคงสับเปลี่ยนไปแล้วล่ะ
ซิลเวอร์:ข้าจะไปจัดการมันเอง... อุ๊
เรกกุ:ตอนนี้เราไม่รู้ กระทั่งที่อยู่ของท่านเซร่าแม้แต่น้อย ไปพักผ่อนกันก่อน

ทหารเสือดำ หยุง ซิลเวอร์ ขึ้นไปข้างบนแล้วพาไปยัง โรงแรมของมีมี่ทันที

-:End Act18:-

Author:  Royalman [ Sun Oct 30, 2011 12:30 pm ]
Post subject:  Re: [Fic]ตอนสั้น ๆ อ่านสบาย ๆ กับฟิตกระต่ายน้อย !! Ep2>Act 1

Act19

-:มิตรภาพที่เหนียวแน่น:-

ทหารเสือดำหยุงซิลเวอร์ จนถึงโรงแรม

มีมี่:เกิดอะไรขึ้นคะ
วี:รีบเปิดห้องก่อนเถอะครับ
มีมี่:ห้องเดิมนะคะ

มีมี่รีบเปิดห้อง ของวี

ดาเนะ:เอาล่ะ หลังจาก เราจัดการเอา ไปได้แล้วล่ะ
"ครับ"

ดาเนะ:เธอก็ไปตาม ต่ายสองคนนั้นให้ทีนะ

เนลวิ่งไปตาม แอนนา และ แอนนี่มาที่ โรงแรม
ดาเนะ ก็ พยุงตัว ซิลเวอร์ แล้ววางลงที่เตียงขนมูโป้นุ่ม ๆ

ซิลเวอร์:"แฮ่ก ๆ !~"
ดาเนะ:ใจเย็น ๆ อย่าคิดอะไรตอนนี้ พักไปก่อน

ต่อมา แอนนา และ แอนนี่ ก็มาถึงยังห้อง

แอนนา:ท่านคะ!
แอนนี่:ตะกี้ ยังดี ๆ อยู่เลย

ทั้งสอง รีบปฐมพยาบาล

แอนนี่:หัวใจ เต้นเร็วเกินไปแล้ว
ซิลเวอร์:"แฮ่ก ๆ"

แอนนี่ ลงยาใส่ ทำให้ ซิลเวอร์ เริ่มสงบและหลับไปแล้ว

แอนนี่:คงหลับไปอีกสักพัก แต่ต้องกลับแล้วล่ะ
แอนนา:กลับไปไหนค่ะ พี่
แอนนี่:กลับไปเอายาน่ะสิ ยานี่เอามาแค่หลอดเดียว
แอนนา:แล้วตรงนี้จะทำยังไงล่ะคะ
แอนนี่:ฝากเธอ ดูแลเขาล่ะกัน
แอนนา:พี่คะ
แอนนี่:นี่เป็นช่วงเธอพิสูจน์ให้เขาเห็นแล้วนะ

แอนนี่ ออกจากห้องไป

แอนนา:ตรงนี้ ฉันจะดูแลเองค่ะ ทุกคนไปพักผ่อนได้แล้วคะ
ดาเนะ:ฝากด้วยนะ

ดาเนะ และ วี ออกจากห้อง ทิ้งให้แอนนา พยาบาลซิลเวอร์อยู่คนเดียว

แอนนา:ไม่เป็นไรนะคะ ฉันอยู่ตรงนี้แล้วนะคะ

ดาเนะ และ ก็ลงมาจนถึง หน้าเคาเตอร์ของโรงแรม

มีมี่:เขาไม่เป็นไรแล้วเหรอคะ
วี:มีคนดูแลให้แล้วล่ะ คุณมีมี่
ดาเนะ:คุณมีมี่ ?? หรือว่า...

ทั้งสอง หน้าแดงก่ำ วี หันไปเขม่งใส่ดาเนะ

วี:หยอกแรงไปแล้วน้าาา

วีบีบคอ ดาเนะ แล้ว เขย่า ไป ๆ มา ๆ

วี:หนอยแหน่ !~
ดาเนะ:แอ๊ก ! คร่อก !~

วี เขย่า ดาเนะ จนลืมตัว
สักพัก มีมี่ก็ เห็น วิญญาณของ ดาเนะ ลองออกจากปาก

มีมี่:คุณวีคะ วิญญาณ ๆ ๆ
วี:แย่แล้วสิ! ดาเนะ ฉันขอโทษ ๆ ๆ ๆ

ตอนนั้นเอง เนลก็ไปหา ท่านเรกกุ ที่อยู่วังแสง

เรกกุ:อ่าว มีธุระอะไรรึเปล่า
เนล:หนูมีเรื่อง ขอร้องน่ะคะ
เรกกุ:เรื่องของชายคคนั้นสินะ ฉันเองกำลัง ช่วยเขาอยู่เหมือนกัน แต่..
เนล:แต่ทำไมล่ะคะ
เรกกุ:ตอนนี้ ขาดวัตถุดิบน่ะ เธอช่วยหาให้หน่อยล่ะกัน
เนล:ได้ค่ะ

เนลรับคำสั่งของ เรกกุ แล้วออกตามหา วัตถุดิบ ที่เหมือน กับที่ไม่ได้หายากมากมายนัก

เนล:พี่คะ หนูต้องช่วยพี่ให้ได้เลยคะ

ต่อมา ที่ โรงแรม ห้อง ของวีที่เปิดไว้
ซิลเวอร์ ยังคงหลับสนิท แอนนาเองก็ นอนซบอยู่ ข้าง ๆ ซิลเวอร์

แอนนา:ท่านต้องไม่เป็นอะไรนะคะ

ตอนนั้น ซิลเวอร์ ก็ ละเมอ ออกมา

ซิลเวอร์:แอนนา ขอบคุณมากนะ..
แอนนา:ไม่เป็นไรค่ะ ฉันเต็มใจค่ะ

แล้วแอนนา ก็ หลับที่ อกของซิลเวอร์

-:End Act19:-

-:--------------------------------------------------------:-


Act20

-:หายสาบสูญ:-

เนลยังหาของที่ เรกุ สั่ง ก็คือ

แร่ทองแดง 3 ก้อน
หินเลูกบาศก์ 2 ก้อน
เศษหินสีดำ 1 กอง

เนลเดินไปจนถึงหน้าหมู่บ้าน ก็พบ กับ กองหินสีดำ
ที่แสดงถึง ร่อยรอยของพวกเงาที่เคย บุกมาเมืองแสง

เนล:เจอ กรวด แล้ว !เหลือแค่ ทองแดงกับ หินเอง

ตอนนั้นเอง โรส กิ๊ก และ วินเนอร์ ก็กลับมาจาก คาราวาน

โรส:นั่นเนล นี่!
เนล:พี่คะ กลับมาแล้วเหรอคะ
กิ๊ก:ยัยโรส เอาแร่ มาทำไมเยอะแยะเนี่ย!
วินเนอร์:ทั้ง แผ่น ทั้งก้อน สังกะสี ทองแดง แล้วยังหินลูกบาศก์อีก
โรส:ก็แหม ของพวกนี้ ได้มาฟรีไม่ใช่เหรอ นะจะดีใจนะ
กิ๊ก:แต่มันหนักนะ ยัยบ้า!

เนล ได้ยินว่า มี หินลูกบาศก์ กะ แร่ทองแดงอยู่

เนล:มีหิน กะ ทองแดงอยู่เหรอคะ
กิ๊ก:ทำไมเหรอ
เนล:งั้นหนู ขอแบ่งไปนิดหน่อยนะคะ
กิ๊ก:เอาไปหมดเลยก็ได้ มันหนัก
เนล:เอาแค่นี้ล่ะคะ ขอบคุณมากนะคะ

เนลวิ่งเข้าเมืองทันที แล้วตรงไปหาท่านเรกกุทันที

เนล:ได้ของครบแล้วคะ
เรกกุ:รอแปบนึงนะ ต้องใช้เวลาซักหน่อย

เนล รอท่านเรกกุที่ บันได รอดูการ เล่นแร่แปรธาตุ

ตอนนั้น โรส กิ๊ก และ วินเนอร์ มาถึงเมืองแสง
ตอนนั้น เห็น คุโระ อยู่ที่ลานน้ำพุพอดี

โรส:คุโระ เกิดอะไรขึ้น
คุโระ:พวกเงามันลอบบุกเข้ามา แต่ไล่มันไปแล้วล่ะ
โรส:แล้ว หลังจากนั้นล่ะ เนลเองก็ ลุกลนอยู่ไม่ใช่เล่นเลยนะ
คุโระ:ก็ ชายคนนั้นน่ะสิ หลังออกมาจากวิาหารใต้ดิน อาการก็แย่ลง
โรส:ตอนนี้ เขาอยู่ที่ไหน
คุโระ:เหมือนจะไม่เป็นไรแล้วล่ะ แอนนา พยาบาลอยู่
โรส:เข้าไปขัดจังหวะ ก็ ไม่ดีสินะคะ
คุโระ:นั่นสิ

ตอนนั้นเอง ที่แอนนา ลงมาจากโรงแรม

แอนนา:แย่แล้วล่ะคะ!
คุโระ:เกิดอะไรขึ้น
แอนนา:คุณซิลเวอร์ หายตัวไปค่ะ!
คุโระ:ว่าไงนะ!

ในเวลาเดียวกันนั้น ข่าวจากพวกตุ่นที่อยู่ใต้ดิน ก็มาถึง เรกกุ

"พวกเรา ทราบที่อยู่ของท่านเซร่าแล้วครับ!"

เรกกุวางมือลง แล้วไปหาพวกตุ่นกลุ่มนั้น
ทำให้เนล ต้องลงจากบันได เช่นกัน

เนล:เกิดอะไรขึ้นคะ
เรกกุ:เราทราบที่อยู่ ของท่านเซร่าแล้วล่ะ
เนล:เดี๋ยวไปบอกทุกคนก่อนนะคะ
เรกกุ:ไม่ต้องแล้วล่ะ เหมือนทุกคนจะมาที่นี่โดยตรงเลย

ทุกคน ก็ มาหาท่านเรกกุ กันทุกคน

แอนนา:แย่แล้วล่ะคะ!
เนล:พี่คะ! ตอนนี้เรารู้ที่อยู่ท่านเซร่าแล้วล่ะคะ
คุโระ:แบบนั้น ก็ดีเลย เราจะรีบไปกันเลย
เนล:ว่าแต่ มันเกิดอะไรขึ้น พวกเธอถึง..
แอนนา:ท่านซิลเวอร์ หายตัวไปค่ะ!
เรกกุ:ว่าไงนะ ซิลเวอร์หายตัวไป หรือว่า..
เนล:เกิดอะไรขึ้นกับพี่คะ!
เรกกุ:เขาคิดจะ ไปจัดการเรื่องทุกอย่าง ด้วยตัวคนเดียวน่ะสิ!
เนล:แบบนั้น ก็แย่สินะคะ!
เรกกุ:ตอนนี้ ต้องรีบไปเอา เอ็นราเจียคืนมาให้ได้

ทุกคน ไปรวมกันที่ ห้องประชุมของเมือง แสง
รอการ ติดจาก ตุ่นที่อยู่ ใต้ดินอีกครั้ง
ตอนนั้นเอง ซิลเวอร์ ก็ ไปถึงเขตของ วิหาร ของท่านเซร่าแล้ว

ซิลเวอร์:ทุกอย่าง.. มันจะต้องจบลง ที่นี่!

แล้วซิลเวอร์ เดินเข้าไปจนถึงหน้าปากทาง แต่ทว่า..

-:End Act20:-

Author:  Royalman [ Sat Nov 12, 2011 5:14 pm ]
Post subject:  Re: [Fic]ตอนสั้น ๆ อ่านสบาย ๆ กับฟิตกระต่ายน้อย !! Ep2>Act 1

ก่อนที่จะ เข้าสู่ เนีื้อเรื่อง ตอนที่ 21
ขอเปิดเรื่องด้วย ตอนพิเศษ ที่จะเปิดตัว ตัวละครเสริม และที่มา ของตัวละคร กลุ่มดีไซน์ขอรับ :oops:

ตอนนี้ ยาวเป็นเป็น พิเศษ ประมาณ 3 - 4 ตอนของปกติที่เขียน


Special Act

-:Unno Diary:-

ณ แคมป์ ของลุงอาร์ตี้ ที่ เนลอยู่พร้อมกับ ทุกคน กำลังเตรียมอาหารให้ทุคน

อาร์ตี้:รออีกแปบนะ เดี๋ยวก็เสร็จแล้วล่ะ

ไม่นาน เนล ก็ ยกอาหารทั้งหมด ลงที่หน้าของทุกคน

คูโระ:มาแล้ว!~
โรส:แหม ใจเย็นหน่อยสิ
เจ็ท:นายมันไม่เปลี่ยนจากเดิมเลย

อาร์ตี้ หันไปหา ซิลเวอร์

อาร์ตี้:เธอ ก็ มาด้วยกันสิ

ซิลเวอร์ ที่ หลับอยู่ ก็ ตื่นขึ้น พร้อม หยิบหนังสือข้างตัว ขึ้นมา

เนล:หนังสืออะไรน่ะคะ
ซิลเวอร์:เหมือน จะเป็น สมุดบันทึกน่ะ
เนล:สมุดบันทึก ?
ซิลเวอร์:ก็แค่ สงสัยบางอย่าง ก็เลยไปห้องสมุดแล้วก็เจอเล่มนี้
เนล:สงสัย เรื่องอะไรอยู่ล่ะคะ
ซิลเวอร์:เรื่องที่บังเอิญพบคราวนั้นน่ะ

ซิลเวอร์ ค่อย ๆ ปัดหนังสือบนมือ ที่เต็มไปด้วย ฝุ่นเขราะไปหมด

ซิลเวอร์:เก่าใช้ได้เลย
เนล:เก่าแค่ไหนล่ะคะ
ซิลเวอร์:จากสภาพ ก็ มากกว่า 20 ปีเลยล่ะ เดี๋ยวจะอ่านให้ฟังล่ะกัน

ซิลเวอร์ ค่อย ๆ เปิดหนังสือขึ้น โดยปกหนังสือ มีข้อความว่า "Unno Diary"

-:----------------------------------------------:-

"ดอกเตอร์! เมื่อไร ผมจะได้พักซักที!"
"เจ้าบ้า! อดทนอีกนิดไม่ได้เรอะ!"

เสียง เด็กหนุ่ม ปะทะ คารมกับ ดอกเตอร์ แก่ ๆ
ต่อมา ก็มีเสียง เด็กสาว ดังขึ้นมา

นานะ:หยุดกันทั้งสองคนนั้นแหละ!

ทั้งสอง หยุดลง แล้ว หันหลังกลับไปทำงานต่อ

จุ่น:หิวข้าวแล้วง่ะ
นานะ:ก็ไปกินซะสิค๊าา
จุ่น:ก็ ตาแก่นั่น ไม่ยอมให้ไปซักที
นานะ:ตาแก่ที่ว่า นั่นลุงฉันนะ

ต่อมา ก็ มีเด็กหนุ่ม และ เด็กสาว เข้ามา

วินเนอร์:ข้าวหมูทอดมาส่งแล้วครับ
ลิซ่า:ว่าไง ยัยนานะ
นานะ:ยัยลิซ่า นึกไงถึงมาล่ะ

ทั้งสอง ก็ ปะทะ ครามกันเหมือนเดิม แต่ทว่า..
ตอนนั้นเอง สัญญาณเตือนก็ได้ดังขึ้น

"หวอ!~"

เสียงสัญญาณดังขึ้น ทำให้ทุกคน ตื่นตระหนก

ลิซ่า:เกิดอะไรขึ้นล่ะเนี่ย!
นานะ:ลุงคะ มันเกิดอะไรขึ้นคะ
"แย่ล่ะสิ! เครื่องเกิดรวนขึ้นมา!"

เครื่องพลังงานรวน ทำให้ ไทม์แมชชีนที่เชื่อมต่อไว้ ทำงานขึ้นมา

จุ่น:ไทม์แมชชีน มันทำงานซะแล้ว!

สิ้นเสียงของจุ่น ก็ เกิดแรงระเบิดจาก ไทม์แมชชีน

"ตูม!~"

ทุกอย่างกลายเป็น สีขาวโพลน
ต่อมา..
ทุกอย่างได้สงบลง และ หยุดลงที่ ลาวกว้างแห่งหนึ่ง
จุ่นได้ ตื่นขึ้นมาจากการ สลบที่เกิดจากแรงระเบิดเมื่อสักครู่

จุ่น:ที่นี่ ที่ไหนน่ะ..

จุ่นหันไปข้างหลัง ก็พบว่า ไทม์แมชชีน และ ห้องวิจัยได้กลายเป็น เพียงเศษเหล็ก
แล้วยังเห็น ดอกเตอร์ ที่ โดนแท่งเหล็กทับ นอนจมกองเลือด

จุ่น:ดอกเตอร์!~

หลังจากนั่น จุ่น ก็หันไปรอบ ก็ พบกลับ
ลูกหมาป่าขนสีขาว ลูกแกะขนสีขาว และ ลูกกระต่ายที่มีตาสองสี
นอนอยู่กลางกองเสื้อผ้า

จุ่น:นี่มันเกิดอะไรขึ้น นานะ .. ลิซ่า.. วินเนอร์.. พวกเธอ..

จุ่น อุ้มทั้งสามตัว แล้ว เดินลงไปข้างล่างเรื่อย ๆ ทั้ง ๆ ที่เขาเองก็บาดเจ็บ
จนกระทั่ง พบแคมป์แห่งหนึ่งที่ ริมน้ำ

จุ่น:แคมป์นั่น ท่าทางแข็งแรงน่าดู

จุ่นเข้าไปในเต็นท์ ก็ พบกับ ข้าวของเต็มไปหมด

จุ่น:อ่าว! แคมป์นี้ มีคนอยู่แล้วเรอะ
ต่อมา จุ่น ก็ รู้สึกว่ามีใครบางคนมาทางแคมป์

จุ่น:ใครกำลังมาน่ะ

ผ้าม่านถูกเปิดออก ก็พบว่า คนที่เปิดผ้าม่านก็คือ
ปลาวาฬ!!

จุ่น:ปลาวาฬ!
อาร์ตี้:ก็ปลาวาฬน่ะสิ
จุ่น:นี่เป็นภาพหลอนใช่มั้ย!
อาร์ตี้:นี่ไม่ใช่ ภาพหลอน แล้ว เธอเป็นใครกันน่ะ
จุ่น:คือว่า..
อาร์ตี้:เธอเนี่ยไม่เหมือนกับ พวกเราเลยนิ
จุ่น:ไม่เหมือนกัน ? หรือว่าโลกนี้...
อาร์ตี้:ทำยังกะ เธอมาจากโลกอื่นอย่างงั้นแหละ
จุ่น:ไม่รู้เหมือนครับ แล้วโลกนี้..
อาร์ตี้:โลกนี้ คือ อาณาจักรสัตว์หางน่ะ

จุ่นได้ยินแบบนั้น ก็ เหนื่อยอ่อน จนแทบจะอุ้มทั้งสามตัวไม่ไหว

อาร์ตี้:แล้วเธออุ้มใครมาด้วยน่ะ
จุ่น:คนรู้จักน่ะครับ มาโลกนี้พวกเธอก็เป็นแบบนี้ซะแล้ว
อาร์ตี้:ไม่มีที่ไปแล้วสินะ งั้นเธอก็อยู่ที่นี่ซะเลยสิ
จุ่น:ขอบคุณครับ

ดังนั้น จุ่น และ อีกสามชีวิต ก็ได้อยู่ร่วมชายคา กับอาร์ตี้
และ เวลา ก็ได้ผ่านไป 2 ปี
ก็ไดเมี ครอบครัวพ่อค้า มารับตัววินเนอรฺไปเลี้ยง

อาร์ตี้:ฝากดูแลด้วยนะ
"พวกเราจะดูแล เด็กคนนี้เหมือนเป็นลูกจัวเองเลยครับ"

แล้ววินเนอร์ ก็ ได้ถูกครอบครัวพ่อค้าคาราวานนำไปเลี้ยงดู

จุ่น:ใจหายเหมือนกันนะ
อาร์ตี้:อยู่ด้วยกันต้องสองปีเลยนิ

หลังจากนั้นผ่านไป 5 ปี ไลท์ ก็มารับตัวลิซ่าไป

ไลท์:ผมขอตัวไปเข้ารับการสั่งสอนจากผู้เป็นเจ้านะครับ
จุ่น:ฝากด้วยนะครับ
ลิซ่า:ลาก่อนนะคะ พี่จุ่น แล้วจะมาเยี่ยมบ่อย ๆ นะคะ

แล้ว ลิซ่า ก็ติดตาม ไลท์ไปจนลับตา

จุ่น:เหมือนพวกเธอ จะนึกตัวตนเดิมไม่ออกเลย ลุงอาร์ตี้
อาร์ตี้:ลุงว่า แบบนั้นน่ะดีสำหรับพวกเธอแล้วล่ะ

หลังจากนั้น อีก 3 ปี จุ่นและ นานะได้ขอลากับลุงอาร์ตี้

จุ่น:ลุงครับ ขอบคุณสำหรับที่ผ่านมานะครับ
อาร์ตี้:อย่าพูดแบบนั้นสิ
จุ่น:ถึงเวลาที่ พวกเราจะออกเดินทางแล้วล่ะครับ
อาร์ตี้:แบบนี้ ก็ เหงาแย่เลย แล้วจะแยกกันเดินทางเหรอ
จุ่น:เหมือน นานะ จะไปหา คน ๆ หนึ่งน่ะครับ
นานะ:หนูจะไป ฝึกการใช้ชีวิต กับ คน ๆ นั้น คะ
อาร์ตี้:แล้วคงจะได้เจอกันอีกนะ
จุ่น,นานะ:แน่นอนครับ / ค่ะ

จุ่น และ นานะก็ เดินจาก แคมป์ของลุงอาร์ตี้ แล้วแยกกันไปคนล่ะทาง
ตอนนั้นเอง ก็มี เสียงเอะอะจากในเมืองแสง เป็นช่วงเวลาเดียวกับ
ที่กลุ่มอัลฟ่า นัดรวมตัวกันประชุมใหญ่

จุ่น:ในเมือง เอะอะอะไรกันน่ะ

จุ่นเดินเข้าไปในเมืองแสง ก็พบกับ
บรรยากาศที่ เงียบสงบ เพราะยังไม่มีคนมาตั้งรกรากมากนัก

จุ่น:แล้วเสียงตะกี้ มันมาจากไหนน่ะ

จุ่น ค่อย ๆ เดินไปเรื่อย ๆ ก็พบกับ ซิลเวอร์ และดาเนะ ยืนคุยกันอยู่

ซิลเวอร์:คืบหน้าไปถึงไหนแล้วล่ะ
ดาเนะ:เรื่องอะไร
ซิลเวอร์:เรื่องที่เขาลือกันไง
ดาเนะ:ลือกันเรื่องอะไรน่ะครับ
ซิลเวอร์:เรื่อง นาย กับ วี..

"ผัวะ!~"
เท่านั้นแหละ ซิลเวอร์ โดน ดาเนะ ฟาดหางเข้าที่หน้าอย่างจัง

ซิลเวอร์:เจ็บนะเฟ้ย!~
ดาเนะ:มันใช่เรื่องที่ต้องถามมั้ยล่ะ!
ซิลเวอร์:อูย!~
ดาเนะ:ตกลงมีเรื่องอะไรกันแน่
ซิลเวอร์:ได้ยินข่าวลือที่ว่า นอกจากฉันแล้ว ยังมีชาวไร้หางคนอื่นอยู่อีก
จุ่น:(หรือว่าจะเป็นเรา! แล้วชายคนนั้น ก็เหมือนกับเรานิ!)

จุ่น ถอยหลังกลับไปหลบที่หลังประตูโรงละคร
ซิลเวอร์:หันไปดู ก็ไปพบอะไร

ซิลเวอร์:"..."
ดาเนะ:มีอะไรรึเปล่า
ซิลเวอร์:ไม่มีอะไรๆ

จุ่นที่เห็น ทั้งสองกำลังคุยกัน ก็ พยายามเดินออกจากตรงนั้น

ซิลเวอร์:"..."

จุ่นพยายามเดินเลี่ยง แต่ทว่า.......


-:----------------------------------------------:-


ซิลเวอร์:"..."
เนล:ไม่อ่านต่อล่ะคะ
ซิลเวอร์:หลังจากนี้ มันกระดาษเปล่าน่ะสิ

ซิลเวอร์ เปิดหน้ากระดาษเปล่า ๆ ให้เนลดู

เนล:อ่าว หลังจากนี้จะเกิดอะไรขึ้นต่อล่ะคะ
ซิลเวอร์:ไม่รู้เหมือนกัน แต่ทำไมถึงมีชื่อของฉันด้วยล่ะ

หลังจากนั้น ทุกคนก็ ตะโกนเรียก เนล และ ซิลเวอร์

คูโระ:สองคนนั้น รีบ ๆ มาซักทีสิ
โรส:เดี๋ยวหมดนะคะ

เนลจูง ซิลเวอร์ไปหาทุกคนที่รออยู่

เนล:ไปกันเถอะคะ
ซิลเวอร์:เดี๋ยวสิ!

ซิลเวอร์ถูกเนล ลากไปหาทุกคนที่โต๊ะอาหาร ทิ้งหนังสือนั่นไว้ที่ โคนต้นได้
แล้วหนังสือเล่ม ก็ ถูกแรงลมเปิดขึ้นมาหน้าหนึ่ง
ซึ่งมีข้อข้อความสั้น ๆ ว่า

"แล้ว สักวันคุณ จะได้พบกับผมแน่นอน"

-:End Special Act:-

Author:  Royalman [ Fri Nov 18, 2011 9:52 pm ]
Post subject:  Re: [Fic]ตอนสั้น ๆ อ่านสบาย ๆ กับฟิตกระต่ายน้อย !! Ep2>UnnoD

ยินดีต้อนรับ สู่ Chapter 5 :)


Act21

-:การบุกของหุ่นไฟ:-

ขณะที่ ทุกคนกำลังเตรียมตัว ไปยัง ปราสาทของ เทพเซร่า
ตอนนั้นเอง ก็ มี ทหาร เสือดำวิ่งเข้ามารายงาน

"แย่แล้วครับ พวกหุ่นยนต์ บุกที่ ป่าสนทางเหนือครับ!"

เรกกุ:ว่าไงนะ!
เนล:จะเอาไงดีล่ะคะ

นานะ:ถ้างั้น พวกเราจะดูแลอยู่ที่นี่เองค่ะ
เนล:จะดีเหรอคะ
กิ๊ก:ไปเถอะ ไม่ต้องห่วงพวกเรา
นานะ:ไปกันเถอะค่ะ ฝากช่วยท่านพี่ด้วยนะคะ

กิ๊ก และ นานะ รีบ ไปที่ ป่าสน ทางเหนือทันที

ทั้งสองก็ มาถึง ป่าสน ก็พบว่า..
ป่าสน ได้ ถูกไฟไหม้โหม จนไม่เหลือ

กิ๊ก:นี่มันอะไรเนี่ย!
นานะ:โหดร้ายที่สุด!

ตอนนั้น เหล่าบอท ก็ ตรวจจับ กิ๊ก และ นานะ ได้
บอท ตัวใหญ่ ได้ ยิงไฟ เข้าใส่ ทันที

"หลบเร็ว!!"

กิ๊ก และ นานะ ได้ยินเสียง จึงกระโดดหลบทันที

กิ๊ก:ว่าแต่ ตะกี้ เสียงใครกันน่ะ
นานะ:ไม่รู้สิ

ตอนนั้นเอง ก็ มีขายแปลกหน้าเดินออกมา
รูปลักษณ์ คล้างคลึง ซิลเวอร์ อย่างมาก
แต่มีผมสั้นสีดำ ไฮไลท์ผมสีเขียว ตาสีฟ้าอ่อน

กิ๊ก:ไม่จริงน่า!

ชายคนนั้น เดินออกมาเดินออกมา

นานะ:ใครกันน่ะคะ
จุ่น:ขอยกยอดแนะนำตัว วันหลังนะครับ

หลังจากนั้น จุ่น เดินเข้าหา หุ่นตัวนั้น

กิ๊ก:อันตรายนะ!
จุ่น:อยู่ตรงนั้น ห่าง ๆ เลยครับ

จุ่นเข้าไป จนชิดตัว หุ่นตัวนั้น

จุ่น:"..."

หุ่นตัวนั้น ใช้หมัด กำลังฮุดเข้าใส่ จุ่น แต่ทว่า..

จุ่น:"Rising Blade!"

จุ่น งัดดาบ ขึ้น ฟัน หุ่นตัวนั้น ฟัน ขาด ครึ่ง ล้มลงทันทีในดาบเดียว
หลังจากนั้น จุ่น ก็ เดินเข้าไป หาอีก สองตัว

จุ่น:"..."

หุ่นที่เหลือ ถอยร่นลงไปเรื่อย ๆ แต่ จุ่น กลับเดินไปหา

จุ่น:จะหนีไปไหนน่ะ

ต่อมา จุ่น ก็ ได้ ระเบิด หุ่นยนต์ทั้หมด

จุ่น:เอาล่ะ หมดแล้วล่ะ
กิ๊ก:เป็นใครกันแน่
จุ่น:ไม่ตกใจเลยเหรอ น่าแปลกใจแฮะ

จุ่น กำลังตีจากไป กิ๊ก รีบ ตะโกนเรียกกลับ

กิ๊ก:แล้ว คุณเป็นใครกันแน่ !
จุ่น:สักกันจะรู้เองล่ะครับ


จุ่น:ไปก่อนนะครับ ต้องรีบไปล่ะ
นานะ:ไปไหนล่ะคะ
จุ่น:ไปหาหมอนั่นน่ะ
นานะ:ใครน่ะคะ
จุ่น:เธอน่าจะรู้จักเขาดีนิ
กิ๊ก:แล้วใครล่ะ ไม่มีเวลาล่ะ ปล่อยให้ไปคนเดียวไม่ได้แน่

จุ่นเก็บดาบลง แล้ว วิ่งไปทางเหนือต่อไป

กิ๊ก:รีบกลับไปรายงานดีกว่า
นานะ:นั่นสินะ

กิ๊ก และ นานะ กลับไปยังเมืองแสง

คุโระ:ว่าไงล่ะ
นานะ:เหมือนจะมีใครบางคน ช่วยเราจัดการด้วยล่ะค่ะ
คุโระ:ใครบางคน ?
นานะ:เขา คล้าย ๆ กับ ท่านซิลเวอร์มากเลยล่ะคะ
ดาเนะ:หรือว่าจะเป็นหมอนั่น!
กิ๊ก:ใครคะ
ดาเนะ:เป็นไปไม่ได้ หมอนั่น หายสาบสูญไปแล้ว

เวลาเดียวกัน ซิลเวอร์ ที่กำลัง เดินตามทางถ้ำใต้ดิน
ก็ โดนอะไรบางอย่างกระแทก จนสลบไป

-:End Act21:-

Page 25 of 28 All times are UTC + 7 hours
Powered by phpBB © 2000, 2002, 2005, 2007 phpBB Group
http://www.phpbb.com/