Last visit was: It is currently Wed Oct 23, 2019 1:34 am


All times are UTC + 7 hours




Post new topic Reply to topic  [ 44 posts ]  Go to page Previous  1, 2, 3, 4, 5  Next
Author Message
 Post subject: Re: Fan-Fiction12tails ภาคพิเศษตอนที่ 5
PostPosted: Tue May 10, 2011 10:09 am 
ฮีโร่มาสเตอร์
User avatar

Joined: Tue Mar 01, 2011 9:51 pm
Posts: 1061
เชียร์กับรีส *-*โอ้ว

คู่รักกันแล้ว

_________________
Raymonter การ์ตูนฉบับเมเปิ้ล


Top
Offline Profile  
 
 Post subject: Re: Fan-Fiction12tails ภาคพิเศษตอนที่ 6
PostPosted: Tue May 10, 2011 1:05 pm 
ไบสัน
User avatar

Joined: Fri May 06, 2011 5:35 pm
Posts: 94
ตอนที่ 6 เนตรอินทรีอัลวิส
“ที่นี่สินะ”วิสพูดหลังจากเดินกลับมาสักพักแล้วหน้าบ้านลีโอก่อนเคาะประตูอย่างสุภาพ
“มาหาใครเหรอครับ”ซอรัสออกไปทักทายด้วยท่าทางสุภาพ
“คือเชียร์เขาให้ผมมารอที่นี่ครับ ผมชื่ออัลวิสเป็นเพื่อนของเชียร์ยินดีที่ได้รู้จักครับ”วิสกกล่าวทักทางด้วยความสุภาพ
“อ๋อเหรอครับ งั้นจะรอในบ้านหรือจะ....”ซอรัสยังพูดยังไม่จบก็มีร่างเล็กเกาะบ่าของซอรัสไว้
“ไหนว่าจะสอนธนูให้ผมไง”คิโน๊ะกระโดดเกาะบ่าของซอรัสไว้ก่อนจะทำท่าอ้อนซอรัส
“งั้นผมสอนให้เอาไหมครับ”วิสพูดยิ้ม
“คร้าบบบบบบบ พี่ชายใจดีจัง”คิโน๊ะวิ่งตามวิสไปยังสวนหินหลังบ้าน
“ไวซ์ลีโอล่ะ”ซอรัสหันกลับมาคุยกระหรอกหนุ่ม
“ยังกำโน้ตในมืออยู่เลยครับดูท่าทางจะโกรธมากด้วยล่ะครับ”ไวซ์พร้อมทำท่าทางหวาดกลัว
“เฮ้ออยากรู้จริงว่ามันโกรธอะไรกันแน่นะ”ซอรัสบ่นด้วยหน้าตาด้วยใบหน้าเอือมระอาเล็กๆ

ณ ลานหลังบ้าน
“นั่นแหล่ะเก่งมากเลยนะ คิโน๊ะคุงเรียนรู้ได้ไวดีจริงๆ”วิสกล่าวชมเพราะตนสอนเพียง 15 นาทีเท่านั้นคิโน๊ะสามารถยิงโดนตรงเป้าได้แล้ว
“พี่ขออยู่ตรงนี้สักพักส่วนคิโน๊ะเข้าบ้านไปก่อนนะ เดี๋ยวพี่จะสอนเพิ่มทีหลัง”วิสพูดด้วยร้อยยิ้มหลังจากคิโน๊ะเดินไปแล้วก็ค่อยดึงผ้าปิดตาออกก่อนที่ตาอีกข้างจะลืมขึ้นก็ปรากฎฝูงแมลงสติงบั๊กจำนวนมหาศาลพุ่งมาข้างหน้าวิสทันที
“Eagle Eye”วิสตวาดเบาๆก่อนจะเปิดตาข้างซ้ายขึ้นก่อนจะยิ้มออกมาที่มุมปากก่อนจะพูดว่า
“100ตัวไม่สิ120ตัวขอโทษนะ คงปล่อยให้พวกแกรอดไม่ได้"กิ้งก่าหนุ่มพูดก่อนจะนำธนูมาก่อนจะตวาดออกมา
“Rainy arrow(ศรพิรุณคลั่ง)”ลูกศรดอกเดียวกับแปรเป็นลูกศรนับร้อยๆดอก
“กี๊ซซซซซซซ”เสียงเหล่าสติงบั๊กกรีดร้องอย่างบ้าคลั่ง
“ฟิ้ว เพล้ง”หอกของสติงบั๊กตัวหนึ่งพุ่งเข้าปักที่ดวงตาข้างขวาส่วนแสงเพล้วมาจากคอนแทคเลนส์ที่ตาข้างขวาแตกกระจาย
“เฮ้อจบซะที”วิสพูดขึ้นพลางเอาผ้าปิดตามาปิดตาไว้อย่างเดิมท่ามกลางความตกตะลึงของกิ้งก่าสองตัวที่มองดูจากหน้าต่าง
“เข้ามาก่อนสิคุณวิสฝนเริ่มตกแล้วนะ”ซอรัสออกมาเรียกวิสที่ยืนมองอะไรบางอย่าง
“อืม”วิสรีบหันมาหาซอรัสแล้วรีบวิ่งเข้าบ้านไป
“เชียร์คงยังไม่กลับน่าจะอยู่ในบ้านรอนะ”เสียงของลีโอที่พูดด้วยน้ำเสียงเหมือนกำลังจะคลั่งใบหน้าแดงฉานด้วยความโกรธ
“อะ...อืม”คนอื่นรับคำด้วยความหวาดกลัว
“เปียกหมดเลยแหะ”เชียร์บ่นก่อนจะเปิดประตูเข้ามาในบ้านแต่ก็ถูกผ้าขนหนูสีขาวสะอาดมาวางไว้บนหัวก่อนจะเริ่มเช็ดหัวให้
“นายนี่น้าชอบทำให้เป็นห่วงอยู่เรื่อย ออกไปตากฝนเดี๋ยวก็ได้เป็นไข้อีกหรอก”ลีโอพูดภาพแห่งอดีตซ้อนทับกับปัจจุบันในทันทีเป็นเวลาตอนที่เชียร์มาบ้านลีโอในวันฝนตกตอนอายุ 6 ขวบลีโอก็เช็ดหัวให้อย่างงี้เสมอ
แน่ล่ะว่าคนที่ไม่รู้ความจริงก็ต้องคิดไปในลักษณะว่าสองคนนี้วายแน่นอน
คนที่เห็นแสดงอาการออกมาคนละแบบ
ไวซ์ทำหนังสือที่อ่านหลุดมือทันที
ส่วนวิส สำลักน้ำพรวดทันที
ส่วนซอรัสที่แอบดูอยู่บนเพดานตกลงมากระแทกพื้นทันที
“เชียร์นะ...นี่นาย”วิสพูดแทบไม่เป็นภาษาด้วยความช็อค
“นี่มันไม่ใช่แบบที่พวกนายคิดนะ”ลีโอพูดแก้ตัวอย่างลนลานทำอะไรไม่ถูก
“เพราะนายนั่นแหล่ะ เดี๋ยวข้าอธิบายเอง ผลึกแห่งเงาจงแสดงภาพแห่งอดีตให้ข้ากับสหายได้เห็น”เชียร์พูดพลางหยิบผลึกสีดำออกมา
หลังจากนั้นปรากฏภาพกิ้งก่าสีแดงที่อายุประมาณ6 ขวบในชุดอยู่บ้านสบายๆกำลังวิ่งไปที่ประตูบ้านก่อนจะเปิดประตูออกและหยิบผ้าขนหนูมาเช็ดตัวให้หมาป่าน้อยตัวหนึ่ง
“นี่มัน”ซอรัสตกใจมากที่ร่างของกิ้งก่าน้อยทะลุตัวไป
“เป็นภาพสมัยเด็กตอนที่ข้ามาบ้านลีโอตอนฝนตกน่ะ”เชียร์พูดด้วยสีหน้าที่คิดถึงอดีตของตนกับเพื่อนตัวนี้
“เชียร์มาทำไมทั้งๆที่ฝนตกแท้ๆเดี๋ยวก็ไม่สบายหรอก”ลีโอในสมัยเด็กถามอย่างเป็นห่วง
“ก็วันนี้ไม่มีใครอยู่บ้านเลยเชียร์ไม่อยากอยู่คนเดียว เชียร์กลัวช่วยเชียร์ด้วยนะลีโอ”เชียร์สมัยเด็กพูดน้ำตาไหลอาบแก้มด้วยความกลัว
ทุกตัวนอกจากเชียร์กับลีโออ้าปากค้างทันทีหมาป่าขี้แยและขี้กลัวตรงหน้าพวกเขานี่เหรอคือหมาป่าหนุ่มที่เข้มแข็งที่โค่น
โบลดาสได้
“ได้ลีโอจะอยู่กับเชียร์เองไม่ต้องกลัวนะ”ลีโอร่างเด็กพูดปลอบพลางเช็ดหัวให้ร่างของหมาป่าน้อย
“จริงๆนะลีโออย่างทิ้งเชียร์ไว้นะเชียร์ไม่อยากอยู่คนเดียว”เชียร์ร่างเด็กเกาะแขนลีโอทันที
หลังจากนั้นภาพในอดีตก็หายไป ก่อนที่หมาป่าหนุ่มหนีขึ้นไปนอนที่เตียงนอนของตนทันทีด้วยใบหน้าขึ้นสีจัด
“เชียร์ตอนเด็กน่ะเป็นคนขี้กังวลขี้กลัว ตอนนี้ก็ยังเป็นอยู่เลยมั้ง”ลีโอตอบยิ้มมองตามเพื่อนซี๊ของตนที่หนีไปนอนเรียบร้อยแล้ว
“ขอบคุณนะที่นายยังจำได้อยู่นะเชียร์”ลีโอพึมพำยิ้มๆคนเดียวก่อนจะเดินขึ้นบันไดไปนอน

_________________
Image
ตัวละครพิเศษมีเฉพาะในฟิครองของเราเท่านั้นลิ้งข้างล่างเลยจ้า
http://www.bigbugstudio.com/forum/viewtopic.php?f=19&t=9028


Last edited by moruru on Mon Jun 06, 2011 6:16 pm, edited 3 times in total.

Top
Offline Profile  
 
 Post subject: Re: Fan-Fiction12tails ภาคพิเศษตอนที่ 5
PostPosted: Tue May 10, 2011 10:53 pm 
ฮีโร่มาสเตอร์
User avatar

Joined: Tue Mar 01, 2011 9:51 pm
Posts: 1061
แย๊กกกกกกกกกกกกก

คราวนี้เหมือนดาเนะXวีซะแล้ว!

นี้เชียร์X ลีโอคุงหรอเนี้ย!

[/me จะเป็นลม]

_________________
Raymonter การ์ตูนฉบับเมเปิ้ล


Top
Offline Profile  
 
 Post subject: Re: Fan-Fiction12tails ภาคพิเศษตอนที่ 5
PostPosted: Wed May 11, 2011 1:14 pm 
ไบสัน
User avatar

Joined: Fri May 06, 2011 5:35 pm
Posts: 94
kuggivta wrote:
แย๊กกกกกกกกกกกกก

คราวนี้เหมือนดาเนะXวีซะแล้ว!

นี้เชียร์X ลีโอคุงหรอเนี้ย!

[/me จะเป็นลม]

ไม่ใช่เฟ้ยแค่เพื่อนสนิทกันมากๆก็แค่นั้นเอง(แม่ยกคู่นี้ยกมือขึ้น)/meโดนลีโอคุงกับเชียร์ลากไปเชือด

_________________
Image
ตัวละครพิเศษมีเฉพาะในฟิครองของเราเท่านั้นลิ้งข้างล่างเลยจ้า
http://www.bigbugstudio.com/forum/viewtopic.php?f=19&t=9028


Top
Offline Profile  
 
 Post subject: Re: Fan-Fiction12tails ภาคพิเศษตอนที่ 7
PostPosted: Wed May 11, 2011 6:16 pm 
ไบสัน
User avatar

Joined: Fri May 06, 2011 5:35 pm
Posts: 94
ตอนที่ 7งานเลี้ยงของสานสัมพันธ์เทพทั้ง 6ความลับของอัลวิส
เช้าวันรุ่งขึ้น
“ลีโอมีจดหมายถึงนายน่ะ”เชียร์พูดก่อนที่จะหยิบจดหมายในตู้มาให้กิ้งก่าสีแดงที่ขณะนี้กำลังกินข้าวอย่างเอาเป็นเอาตาย
“หดหายฮันไฮเหอ(จดหมายอะไรเหรอ)”ลีโอพูดทั้งๆที่กำลังกินขนมปังที่เชียร์อบให้กินคู่กับนม
“กินให้เสร็จก่อนแล้วค่อยพูดก็ได้”เชียร์พูดก่อนจะมีเสียงชมเชยมาจากซอรัสและวิสที่พึ่งกินขนมปังของเชียร์ว่า
“ไม่คิดว่านาย/เชียร์จะทำอาหารอร่อยขนาดนี้”
“นี่มันจดหมายเชิญงานเลี้ยงสานสัมพันธ์ของเทพทั้ง 6นี่นาสั่งให้พาเนตรอินทรีอัลวิสไปด้วยนะ”เชียร์อ่านจดหมายพลางกระตุกยิ้มที่มุมปาก
“นายรู้จักเนตรอินทรีอัลวิสด้วยเหรอ”ลีโอกับซอรัสถามด้วยสีหน้างงเพราะสำหรับพวกเขาแล้วเป็นคนที่อยากพบที่สุด
“ก็ไอ้คนที่กำลังแกล้งเด็กอยู่ตรงนั้นไง เนตรอินทรีอัลวิส”เชียร์พูดพลางชี้ไปยังวิสที่กำลังขยี้หัวคิโน๊ะอยู่อย่างเมามัน
“หา!”กิ้งก่าทั้งสองอ้าปากค้างก่อนจะหันไปมองวิสที่กำลังอุ้มคิโน๊ะโยนเล่นเหมือนเด็กๆ
“นะ....นี่ข้า/เราอยู่กับเนตรอินทรีอัลวิสเองเหรอเนี่ย”กิ้งก่าสองตัวอุทานออกมาพร้อมกัน
“เอาล่ะงั้นเราแต่งตัวเตรียมไปงานเลี้ยงกันเลย”เชียร์พูดก่อนจะเดินขึ้นไปที่ห้องนอนเพื่อเปลี่ยนชุดแต่วิสกลับแทรกขึ้นมาว่า
“ข้าขออยู่ที่นี่นะเชียร์”วิสพูดด้วยใบหน้าที่ปรากฏแววตาหวาดกลัวเล็กน้อย
“วิสคอนแทคเลนส์นายแตกไปแล้วใช่มั้ย”เชียร์หันกลับมาถาม
“อะ...อือ”วิสตอบเสียงอ่อย
“คุยเรื่องอะไรกันเหรอ”กิ้งก่าทั้งสองถามขึ้นมา
“ชื่อเสียงของวิสที่นายได้ยินมาแบบไหนล่ะ”แทนที่จะตอบเชียร์หันกลับไปถามกิ้งก่าสองตัวแทน
“เอ่อเป็นก่าปริศนาที่ปรากฏตัวขึ้นกลางสนามรบแล้วจัดการกับผู้เป็นศัตรูของเหล่าสัตว์หางแล้วจากไปอย่างเงียบงัน"กิ้งก่าทั้งสองตอบพร้อมกัน
“ใช่ไอ้หมอนี่ฆ่ามามากกว่าพันตัวแล้วล่ะ แล้วรู้มั้ยว่าทำไมถึงหายไปอย่างเงียบงัน”เชียร์ถามขณะที่วิสก้มหน้างุดลงไปเรียบร้อยแล้ว
“ทำไมเหรอ”กิ้งก่าสองตัวถามด้วยความบื้อส่วนบุคคล
“ไอ้พวกบื้อวิสน่ะเป็นพวกกลัวการอยู่ในที่ๆมีคนมากๆไงล่ะเอาเถอะคิดให้ดีๆและกันข้าไปรอที่งานก่อนนะ”เชียร์พูดก่อนจะเดินขึ้นไปข้างบนเพื่อเปลี่ยนชุด
“คอนแทคแตกไปแล้ววิสไม่กล้าไปหรอก”วิสพูดกับตัวเองด้วยความกลัวน้ำตาแห่งความกลัวไหลเต็มใบหน้า
“ทำไมคอนแทคเลนส์นั่นมันมีอะไรเหรอ”กิ้งก่าทั้งสองถาม
“เวลาวิสใส่คอนแทคเลนส์ วิสจะเห็นแค่สิ่งที่วิสอยากจะเห็นเท่านั้นที่เหลือจะมองไม่เห็น วิสจึงสามารถอยู่ท่ามกลางผู้คนได้”วิส
ตอบ
พลางหันไปมองเชียร์ที่ลงมาในเสือคลุมอาบน้ำเดินลงมาพร้อมกับคิโน๊ะที่อยู่ในชุดนุ่งผ้าเช็ดตัวกำลังเดินไปหลังบ้าน
“นายจะไหนน่ะ”กิ้งก่าสามตัวถาม
“พาเจ้าหนูนี่ไปอาบน้ำไหนๆก็จะไปงานที่ทรงเกียรติน่ะ”เชียร์พูดพลางลากคิโน๊ะที่โวยวายว่า “ไม่อยากอาบน้ำท่าเดียว”

“อานี่แหละสวรรค์ล่ะ”เชียร์พูดหลังจากทิ้งเสื้อคลุมอาบน้ำไว้บนแคร่ต้อนนี้กำลังแช่น้ำอย่างสบายใจ
“น้ำอุ่นดีจังฮะพี่เชียร์”คิโน๊ะพูดด้วยรอยยิ้มน่ารักขณะที่กำลังเล่นน้ำอยู่อย่างสนุกสนาน
“อืม”เชียร์ตอบด้วยรอยยิ้มที่อ่อนโยน
“เออพี่มีน้องชายอายุเท่าๆกับคิโน๊ะด้วย เดี๋ยวไปที่งานพี่จะแนะนำให้รู้จักนะ”เชียร์พูดยิ้มๆก่อนจะขยี้ผมคิโน๊ะอย่าเมามัน
“ครับ”คิโน๊ะรับคำก่อนจะเล่นน้ำสักพักก่อนทั้งสองจะขึ้นไปแต่งตัว

หลังจากแต่งตัวกันเรียบร้อยแล้ว
“เชียร์นายแต่งชุดอย่างกับเจ้าชายเลยนะ”ซอรัสซึ่งอยู่ในชุดสเลเยอร์ระดับสูงเหน็บแนมเชียร์ที่ตอนนี้แต่งชุดราวกับราชนิกุลเต็มยศ
“วิสนายจะใส่เสื้อคลุมนั่นเหรอชั้นคิดว่ามันเล็กไปนะ”ลีโอที่ในตอนนี้ใส่ชุดคลุมสีดำกางเกงขายาวเป็นชุดเครื่องแบบของหน่วยShadow knightท้วงวิสที่เอาเสื้อคลุมสีดำที่มีลวดลายประหลาดๆขึ้นมาสวมซึ่งมันเล็กเหมือนของเด็กสิบขวบ
“ไม่เป็นไรเราใส่ได้”วิสตอบยิ้มๆเพราะนั่นคือชุดที่เชียร์ถักให้สวมตอนเด็กๆจึงอยากจะใส่มันตลอดเวลา
“งั้นผมไปด้วยนะ”ไวซ์ลุกขึ้นหลังจากที่นั่งอ่านหนังสือมานานก่อนจะเปลี่ยนเป็นชุดเป็นชุดนักเวทย์สีน้ำเงินขลิบทอง
“อืมตามใจ”เชียร์พูดก่อนจะเดินออกไปข้างนอกเพื่อไปงานเลี้ยงซึ่งจัดในสวนเมืองแสง

“เย้ถึงแล้วดูสิๆ”คิโน๊ะร้องออกมาก่อนจะวิ่งไปในงานที่งดงามที่สุดเท่าที่เคยมีมา
“อ้าวคิโน๊ะมานี่ก่อน”เชียร์พูดพลางกวักมือเรียกคิโน๊ะที่กำลังจะดินออกไปเที่ยวงาน
“พี่เชียร์ คร้าบบบบบ”ร่างของหมาป่าตัวเล็กขนสีขาวแซมทองอายุประมาณ 6 ขวบในชุดพลาดินเริ่มต้นกระโดดมากอดเชียร์ในทันที
“ยังขี้อ้อนไม่เปลี่ยนเลยนะเซียร์”เชียร์พูดพลางอุุ้มหมาป่าน้อยวางลงพื้นก่อนจะเริ่มแนะนำเซียร์ให้เพื่อนของเขารู้จัก
“นีเซียร์เป็นน้องชายแท้ๆของข้าเอง เจ้าหนูเนี่ยชอบอ้อนคนอื่นเป็นประจำเลย”
“นายมีน้องชายก็ไม่ยอมบอกเลยเนาะไอ้คุณเชียร์”ซอรัสจัดการด่าไปอีกรอบ
“เอ่อขอโทษๆนี่พี่ซอรัสกับพี่ไวซ์ส่วนไอ้นี่ชื่อลีโอ...”เชียร์แนะนำไม่ทันจบร่างเล็กๆของเซียร์ก็โผเข้ากอดลีโอทันทีก่อนจะเข้าไปคลอเคลียทำให้ลีโอหน้าแดงสุดขีดก่อนประสาทสัมพัสเริ่มเลือนรางก่อนจะช็อคเป็นลมไปทันที
“ลีโอ!”ทั้งสี่ตัวได้แก่เชียร์ วิส ซอรัสและก็ไวซ์ตกใจทันที่ที่เห็นพื่อน/พี่ของพวกตนล้มลงไปด้วยใบหน้าแดงสุดขีด
“เดี๋ยวข้าแบกลีโอไปพักเอง พวกนายเที่ยวงานเถอะ”เชียร์หิ้วลีโอขึ้นบ่าก่อนจะวิ่งหายไปในทันที
“เอาเถอะงั้นไปเที่ยวงานกันเลย”ซอรัสพูดก่อนจะหยิบแผนที่งานขึ้นมาเปิดดู

งานแบ่งเป็น 6โซนๆแรกงานเลี้ยงอาหารกินฟรีไม่อั้น(ย้ำว่าฟรีไม่อั้น)โดยเทพแสงอัลคาเซีย
โซนที่สองลานประลองกำลังโดยเทพไฟมุราดิน
โซนที่สามโซนเครื่องเล่นสายลมโดยเทพลมซันซัน
โซนที่สี่อุโมงพฤกษาโดยเทพดินบาร์เบร็อค
โซนที่ห้านิทรรศการเวทมนต์วารีโดยเทพน้ำแอนเนโมเน่
โซนที่หกนิทรรศการเวทมนต์สายความมืดโดยเทพเงาเซร่า

หน้าโรงแรมของหมีมิมิ
“แฮ่กๆๆ แบกไปวิ่งไปนี่เหนื่อยชะมัด แฮ่กๆ”เชียร์หอบหนักๆอยู่ที่หน้าเคาท์เตอร์หลังจากหิ้วลีโอวิ่งมาด้วยความเร็วที่สัตว์หางทั่วไปมองไม่ทันไม่งั้นได้โดนเข้าใจผิดแน่ๆ
“คุณเชียร์เกิดอะไรขึ้นคะ ดื่มเกลือแร่ก่อนไหมคะ ท่าทางคุณจะเหนื่อยมากเลยนะคะ”มิมิเข้ามาถามด้วยความเป็นห่วงเนื่องจากตอนนี้สภาพของเชียร์นั้นกำลังจะเป็นลมอยู่แล้ว
“ไม่เป็นไรแฮ่กๆ ครับขอห้องพิเศษสองตัวนะครับ ไม่มีเวลามาอธิบายไปละนะครับ”เชียร์พูดก่อนจะรับกุญแจจากมิมิแล้ววิ่งหายไปที่ชั้นสองของโรงแรมทันทีทิ้งให้มิมิอ้าปากค้างด้วยความช็อคอยู่ตัวเดียว
“เฮ้อเหนื่อยชะมัด”เชียร์บ่นหลังจากวางลีโอไว้ตรงโซฟาแล้วหอบหายใจด้วยความเหนื่อยอยู่ตัวเดียว
“แต่นี่เป็นสิ่งที่ข้าช่วยนายได้ข้าก็จะช่วย”เชียร์พร้อมยิ้มให้ลีโอที่เริ่มได้สติแล้ว
“ทะ...ที่นี่ที่ไหน”ลีโอตื่นขึ้นมาถามเชียร์ที่นั่งอยู่ตรงขอบเตียง
“โรงแรมของมิมินายสลบไป ข้าก็เลยแบกนายมา เอาล่ะนายจะพักก่อนก็ได้นะข้าจะอยู่เป็นเพื่อน”เชียร์ตอบยิ้มๆ
“ไม่เป็นไรข้าลุกไหว”ลีโอพูดพลางยันตัวลุกขึ้นจากโซฟาก่อนจะเดินเซๆไปที่ประตูแต่ถูกเชียร์คว้าแขนไว้ก่อน

“เอ้าขึ้นมาเราจะไปทางลัดกัน”เชียร์ก่อนที่จะลากลีโอมาวางไว้บนหลังก่อนจะกระโดดออกไปทางหน้าต่าง
“แย้กกกกกกกกกกกกกก”ลีโอร้องลั่นเพราะความเร็วที่เชียร์กระโดดนั้นไวพอกับการวาร์ปเลยทีเดียว
“เงียบหน่อยสิไอ้ก่าโชตะค่อน”เชียร์ต่อว่าลีโอเพราะถ้าทำเสียงดังแบบนี้ถ้าตัวอื่นมาเห็นเข้าเป็นเรื่องแน่ๆ
“กะ....ก่าโชตะค่อน”ลีโอถูกคำพูดต่อว่าของเชียร์แทงใจดำแบบเต็มๆจนเงียบไม่พูดอะไรเลยตลอดทาง
“เอ้าถึงแล้ว”เชียร์พูดก่อนที่ลีโอจะกระโดดลงจากหลังของเชียร์ทันที
“เอ่อ ข้าไปเข้าห้องน้ำก่อนนะนายเดินเที่ยวงานไปก่อนเลย”เชียร์ก่อนจะวิ่งหายไปโดยไม่ฟังคำตอบของเพื่องต่างสายพันธ์แม้แต่น้อย
“เอาเข้าไปไอ้เชียร์นี่น้า”ไม่เคยเปลี่ยนเลยแต่น้องมันนี่ชั่งน่ากลัวยิ่งนัก”ลีโอพึมพำอยู่ตัวเดียวก่อนจะต้องเกือบล้มเพราะถูชนโดยใครบางตัว
“ว้ายขอโทษค่ะ”ผู้ที่มาชนคือแกะอายุประมาณเขาสวมชุดราวกับองค์หญิงในราชวงค์ยุโรป
“ไม่เป็นอะไรครับแล้วทำไมคุณถึงรีบวิ่งอย่างงั้นล่ะครับ”ลีโอเพราะเล่นชนซะเขาเซแบบนี้ต้องมีอะไรแน่
“เอ่อคือชั้นถูกตามสะกดรอยน่ะค่ะ”ร่างนั้นพูดด้วยน้ำเสียงตื่นตกใจเล็กน้อย
“งั้นให้ผมเดินเที่ยวงานเป็นเพื่อนไหมครับคนร้ายไม่น่าจะกล้าตามมาน่ะครับ”ลีโอพูดก่อนจะหน้าแดงอีกครั้งเพราะพึ่งนึกได้ว่าประโยคเมื่อครู่นั่นมันเหมือนการจีบชอบกล
“ขอบคุณค่ะงั้นช่วยเป็นเพื่อนชั้นเดินเที่ยวงานทีนะคะชั้นชื่อซาฟี่ค่ะยินดีที่ได้รู้จักค่ะ”ร่างนั้นยิ้มด้วยรอยยิ้มที่งดงามราวกับเทพธิดา
“ผมชื่อลีโอยินดีได้รู้จักครับเอาล่ะไปเที่ยวที่ไหนก่อนดีล่ะครับซาฟี่”ลีโอแนะนำตัวก่อนถามยิ้มๆ
“ชั้นอยากไปดูอุโมงพฤกษาน่ะค่ะ”ซาฟี่ตอบอายๆ
“รับบัญชาขอรับองค์หญิง”ลีโอพูดยิ้มๆก่อนจะพาซาฟี่เดินเที่ยวงานต่อไป

อีกด้านในเงามืดขอสนามประลองปรากฎร่างของกิ้งก่าสีดำราวกับราตรีกาลดวงตาข้างซ้ายแดงราวกับดวงไฟสีเลือดที่ลุกโชตช่วงสวมเสื้อคลุมสีดำกางเกงสีแดงยืนอยู่
“เอาล่ะข้าขอไปสนุกล่ะนะ”ร่างนั้นกล่าวก่อนจะกระโดดไปกลางลานประลองซึ่งคู่ประลองคือไบสันแห่งหน่วยเบต้าราธ
“แกเป็นใครกัน”ไบสันคำรามใส่เพราะในใบประลองรอบนี้เขาต้องประลองกับเพนกวิ้นแห่งหน่วยอัลฟ่าแต่ไหงมันกลายเป็นกิ้งก่าตัวนี้ไปได้
“เพนกวิ้นนั่น มันโดนข้าเล่นงานไปแล้ว ข้าเลยมาแข่งแทนมันก็แค่นั้นเอง”ร่างนั้นตอบแบบไม่ใส่ใจเท่าไหร่
“หนอยแก”ราธพุ่งเข้าโจมตีทันทีด้วยขวานเล่มยักษ์หวดลงมาหมายปลิดชีพกิ้งก่าสีดำตรงหน้า
“โครม”เสียงขวานกระทบกับพื้นลานประลองดังสนั่น
“รุนแรงจริงแต่เพราะความเร็วช้าเกินไปทำให้เป็นท่าที่ถ้าเป้าหมายไม่ถูกล็อคหรืออยู่นิ่งโอกาสถูกเป้าหมายจะน้อยกว่า20เปอร์เซนต์จึงเป็นการโจมตีระดับdเท่านั้น หน่วยเบต้า กับ อัลฟ่าก็เป็นซะอย่างงี้ไงชาวเมืองถึงหายตัวไปโดยไม่มีเบาะแส”เสียงของกิ้งก่าที่น่าจะเละไปแล้วประเมินการโจมตีของเขาและสบประมาทหน่วยอัลฟ่าและเบต้ายิ่งทำให้ราธหน้าเสียยิ่งขึ้นไปอีก
“หนอยแก....อัก””ราธยังไม่ทันพูดอะไรต่อก็ถูกยิงด้วยลูกธนูที่หน้าอก
“แกบังอาจมาก”กิ้งก่าสีแดงหน่วยอัลฟ่าตัวหนึ่งกระโดดเข้ามาในสนามพร้อมกับง้างธนูใส่กิ้งก่าดำ
“ข้าก็ไม่ชอบให้ใครมาเรียกว่าแกนักหรอกนะ จะบอกชื่อให้ฟังก็ได้ข้าชื่ออัลวิสเนตรอินทรีอัลวิส”ร่างนั้นหมือนวิสยามไม่มีผ้าปิดตามาก
“เข้ามาสิถ้าพวกนายล้มข้าได้ข้าจะถอนคำพูดก็ได้...”ร่างนั้นยังพูดไม่จบก็เอามือปิดตาข้างซ้ายก่อนที่น้ำเสียงจะเปลี่ยนไป
“อัลวิสทำอะไรโดยพลักการตลอดเลย วิสเหนื่อยเป็นนะใช้ร่างวิสแล้ว ยังเอาความเหนื่อยมาไว้ร่างวิสเนี่ยเอาเถอะชั้นอนุญาต” จากนั้นเสียงก็เปลี่ยนไปตาข้างซ้ายเปิดออก
“เอาล่ะเจ้าของร่างอนุญาตแล้วเข้ามาเลย”อัลวิสง้างธนูพร้อมยิงทันที

ทางด้านเชียร์
“เฮ้อ กว่าจะสลัดลีโอได้จะได้เที่ยวงานซะที”เชียร์ที่เผ่นหนีมาได้สำเร็จพึมพำอย่างอารมณ์ดี
“อ้าวคุณเชียร์”เสียงหวานที่คุณหูดังขึ้นก่อนที่เชียร์จะมองหาเจ้าของเสียงทันทีก่อนจะพบ
“ระ....รีส”เชียร์เลิ่กลั่กทำอะไรไม่ถูกก่อนจะคว้าเสื้อคลุมสีดำขลิบทองมาสวมพร้อมหน้ากากโอเปร่าสีขาวขึ้นมาสวมก่อนจะพูดว่า
“คือว่า ผมแอบมาเที่ยวงานน่ะครับกลัวเพื่อนจะรู้ก็เลยใส่หน้ากากน่ะละ….แล้วเธอล่ะ”สาเหตุที่แท้จริงคือเชียร์ไม่ต้องการให้ให้ใครเห็นใบหน้าที่แดงซ่านของตนนั่นเอง
“เออคือ ชั้นมาเที่ยวงานน่ะค่ะ ช่วยไปเดินเที่ยวงานเป็นเพื่อนชั้นได้ไหมคะ”รีสถามเชียร์ด้วยรอยยิ้มสดใสโดยไม่รู้ว่าใบหน้าของเชียร์ภายใต้หน้ากากนั้นแดงยิ่งกว่ามะเขือเทศอีก
“ดะ....ได้ครับ”เชียร์ตอบตะกุกตะกักเล็กน้อย
แถมรูปเชียร์
Image

_________________
Image
ตัวละครพิเศษมีเฉพาะในฟิครองของเราเท่านั้นลิ้งข้างล่างเลยจ้า
http://www.bigbugstudio.com/forum/viewtopic.php?f=19&t=9028


Last edited by moruru on Mon Jun 06, 2011 7:24 pm, edited 3 times in total.

Top
Offline Profile  
 
 Post subject: Re: Fan-Fiction12tails ภาคพิเศษตอนที่ 7
PostPosted: Thu May 12, 2011 3:43 pm 
ไบสัน
User avatar

Joined: Fri May 06, 2011 5:35 pm
Posts: 94
ตอนพิเศษของลีโอ
“นายเป็นอะไรรึเปล่า”กิ้งก่าสีแดงอายุประมาณ 5ขวบตัวหนึ่งพูดก่อนจะเอามือไปวางบนบ่าของหมาป่าขนแดงเลือดอายุเท่าๆกับเขายืนร้องไห้อยู่
“ออกมาก่อนเร็วที่นี่มีการลักพาตัวเด็กบ่อยนะนายรีบหนีจากที่นี่เร็ว”ร่างนั้นพูดพลางลากหมาป่าน้อยออกมา

“นะ...นายอยู่ตัวเดียวเหรอ”หมาป่าน้อยถามหลังมาถึงกระท่อมไม้หลังหนึ่งอยู่ใกลจากเมืองแสงพอดูแถมตั้งอยู่โดดเดี่ยวไม่มีบ้านหลังอื่นอีกต่างหาก
“อืมอยู่คนเดียวที่นี่มันไม่ค่อยมีกิ้งก่าก็เลยต้องอยู่ตัวเดียวน่ะ”ก่าแดงน้อยตอบแบบไม่ใส่ใจ
“นะ...นายไม่กลัวเหรอ”หมาป่าน้อยถาม
“ไม่รู้สินายเข้ามาก่อนสิจะอาบน้ำพอจะมีชุดเปลี่ยนของหมาป่าอยู่บ้างน่ะ”ก่าแดงน่อยหันมาถามพลางเชิญหมาป่าน้อยเข้ากระท่อม
“อืมขะ...ขอบคุณนะ”หมาป่าน้อยตะกุกตะกักเล็กน้อยเพราะนี่เป็นครั้งแรกที่เขาคุยกับคนที่ไม่รู้จักนานขนาดนี้
“ชั้นชื่อลีโอนายชื่ออะไร”ก่าแดงน้อยถาม
“ผะ...ผมชื่อเชียร์ครับ”หมาป่าน้อยรวบรวมความกล้าพูดชื่อของตนออกมาใจหนึ่งก็กลัวใจรู้ว่าตนคือเจ้าชายแห่งวิหารเงาอีกใจหนึ่งก็อยากมีเพื่อนสักคน
“ยินดีที่ได้รู้จักนะเชียร์”ลีโอยิ้มให้พร้อมเอาผ้าขนหนูมาให้พร้อมชุดเปลี่ยนของเชียร์มาให้
“ยินที่ได้รู้จักครับคุณลีโอ”เชียร์เชียร์พูดก่อนจะรับชุดเปลี่ยนพร้อมผ้าเช็ดตัวมา
“เรียกว่าลีโอก็ได้เรียกคุณลีโอมันดูแปลกๆนะ”ลีโอพูดร้อมยิ้มเจื่อนๆ
“อะ....อืมงั้นเชียร์ไปอาบน้ำก่อนนะลีโอ”เชียร์เลิ่กลั่กด้วยท่าทีเขินๆเล็กน้อย
“อืม”ลีโอรับคำก่อนจะเดินขึ้นไปรอข้างบนที่เป็นห้องนอน

“นี่นายน่ะมาจากที่ไหนเหรอ”ลีโอถามเชียร์ที่ตอนนี้อยู่ในชุดนอนสีฟ้าลายหมีน่ารักๆ
“คือว่าเราเดินทางมาเที่ยวน่ะแต่หาที่พักไม่ได้เลยน่ะ”เชียร์ตอบด้วยใบหน้าขึ้นสีเล็กน้อย
“อย่างงั้นเองเหรองั้นนายจะมาอยู่กับลีโอก่อนไหมเชียร์”ลีโอถามเพราะเขาก็อยากมีเพื่อนสักตัวเหมือนกันเพราะกระท่อมหลังนี้ใหญ่เกินไปที่จะอยู่ตัวเดียว
“อื้มขอบคุณนะ”เชียร์ยิ้มให้น้ำตาแห่งความตื้นตันใจคลออยู่ที่เบ้าตา
“ไม่เป็นไรเราเป็นเพื่อนกันไม่ใช่เหรอเชียร์”ลีโอยิ้มให้ก่อนจะกล่องสีกับกระดาษเปล่าสีขาวออกมา
“เป็นครั้งแรกเลยนะที่มีใครเห็นเชียร์เป็นเพื่อนน่ะ”เชียร์น้ำตาไหลพรากทันทีก่อนจะปล่อยโฮออกมาเล่นเอาลีโอทำอะไรไม่ถูกเมื่อหมาป่าตรงหน้าตนร้องไห้ออกมา
“โอ๋ๆไม่เป็นไรนะมาวาดรูปกันดีกว่าเชียร์นายช่วยยกฟูกตรงนั้นมาที”ลีโอเอามือลูบหัวพลางปลอบ
“อะ...อืม”เชียร์เช็ดน้ำตาก่อนที่จะเดินไปหยิบฟูกขนาดใหญ่ด้วยท่าทีเหมือนจะล้มแต่ไม่ทำให้ลีโออดขำไม่ได้
“หวา”เชียร์ล้มลงทันทีด้วยน้ำหนักของฟูกดีที่มีฟูกรองอยู่จึงไม่ได้บาดเจ็บแต่ก็น่าขำไม่ใช่ย่อยเลยเล่นเอาลีโอหลุดหัวเราะออกมา
“ฮ่าๆนายนี่ไม่ไหวเลยนะไม่เคยปูฟูกรึไง”พูดจบลีโอก็เดินไปช่วยเชียร์ปูฟูก
“ไม่ใช่นะเพราะมันฟูกใหญ่เกินไปต่างหาก”เชียร์เถียงหน้าแดงเพราะตนไม่เคยปูฟูกอย่างที่ลีโอว่าจริงๆ
“เอาเถอะมาวาดรูปกันดีกว่า”ลีโอพูดหลังจากกลั้นหัวเราะอย่างสุดความสามารถเพราะเห็นท่าการปูฟูกสุดแสนน่าขำของเชียร์
“แล้วจะวาดอะไรดีล่ะ”เชียร์ถามพลางมองกระดาษด้วยสายตางุนงง
“วาดอะไรก็ได้ห้ามดูผลงานของกันและกันจนกว่างานจะเสร็จนะ”ลีโอพูดก่อนจะแยกไปอีกมุมหนึ่งของฟูก
“อืม”เชียร์รับคำยิ้มๆนี่ก็เป็นครั้งแรกที่เขาได้วาดรูปร่วมกับคนอื่นก่อนจะหยิบดินสอไม้กับดินสอสีน้ำตาลออกมาก่อนจะเริ่มวาด
“เชียร์วาดเสร็จแล้วลีโอล่ะ”เชียร์ถามก่อนจะเริ่มคลานไปหาลีโอ
“อย่าพึ่งนะเรายังวาดไม่เสร็จเลย”ลีโอพูดก่อนจะเอามือกอดภาพไว้
“ก็ได้งั้นเราจะรอนะ”เชียร์พูดก่อนจะหาวออกมา
“เสร็จแล้วล่ะเชียร์อ้าว”ลีโอพูดก่อนจะหันมาเห็นเชียร์ที่หลับไปแล้วยังกอดรูปไว้
“นี่มัน”ลีโอดูภาพที่เชียร์วาดเป็นภาพของก่าแดงตัวหนึ่งกำลังวาดรูปกับหมาป่าน้อยอีกตัวหนึ่งทั้งสองตัวทำหน้ายิ้มแย้มเหมือนจะหัวเราะอยู่ด้วย

“เอ๋โน้ตนี่มันอะไร”ลีโอพูดเพราะเห็นโน้ตที่ถูกเหน็บไว้ที่ข้างหลังกระดาษเขียนว่า
“เขียนว่า...”ลีโอกำลังจะอ่านแต่ก็มีเสียงของเชียร์พูดแทรกขึ้นมาว่า
“ลีโอสัญญาได้ไหมว่าเราจะเป็นเพื่อนกันตลอดไปนะชะ....เชียร์ไม่อยากอยู่คนเดียวอีกแล้วน่ะขอร้องนะลีโออยู่กับเชียร์นะเชียร์กลัว”เชียร์พูดด้วยใบหน้าขึ้นสีจัดทันทีที่บอกความรู้สึกของตัวเองออกไปแล้ว
“ได้สิลีโอสัญญา”ลีโอพูดพลางเอาหางมาประกบกับหางนุ่มๆของเชียร์เป็นการสัญญาแบบเผ่ากิ้งก่ากับเชียร์
“งั้นมาสัญญากันแบบเชียร์นะก่อนอื่นจับมือเชียร์ไว้นะ”เชียร์พูดก่อนจะเอานิ้วทุกนิ้วยกเว้นนิ้วโป้งมาจับนิ้วทั้งสี่ของลีโอก่อนจะเอานิ้วโป้งมาชนกันก่อนจะพูดว่า
“ขอรักษาสัญญาให้คงมั่นตลอดไป

บ้านลีโอในปัจจุบันที่หัวนอนของลีโอมีรูปวาดอยู่สามรูป
รูปแรกเป็นรูปของหมาป่าน้อยกับก่าแดงน้อยเอาหางประกบกัน
รูปที่สองเป็นรูปการทำสัญญาแบบหมาป่าของเชียร์กับลีโอ
รูปสุดท้ายเป็นรูปลีโอตอนเด็กๆกำลังเช็ดตัวให้เชียร์ตอนเด็กๆ

_________________
Image
ตัวละครพิเศษมีเฉพาะในฟิครองของเราเท่านั้นลิ้งข้างล่างเลยจ้า
http://www.bigbugstudio.com/forum/viewtopic.php?f=19&t=9028


Last edited by moruru on Thu May 19, 2011 6:59 am, edited 1 time in total.

Top
Offline Profile  
 
 Post subject: Re: Fan-Fiction12tails ภาคพิเศษตอนที่ 8 วีปะทะอัลวิส
PostPosted: Fri May 13, 2011 8:11 am 
ไบสัน
User avatar

Joined: Fri May 06, 2011 5:35 pm
Posts: 94
ตอนที่ 8วีปะทะอัลวิส
“มีใครเก่งกว่านี้อีกไหมหรือว่าพวกอัลฟ่าละเบต้ามันมีดีแค่นี้หา!”อัลวิสตะโกนกลางสนามประลองด้วยความเซ้งสุดเพราะสองตัวนั่นถูกจัดการหมอบจนต้องขนออกนอกสนามไปรักษาตั้งแต่สองนาทีหลังจากสู้กัน
“ข้าพเจ้าเอง”เสียงของกิ้งก่าสีเหลืองที่นั่งอยู่ใกล้กับสนามประลองพูดขึ้นก่อนจะโดดเข้ามาในสนามประลอง
“พี่วีจะเอาจริงเหรอไอ้หมอนี่ขนาดสองรุมยังแพ้มันเลย”กิ้งก่าที่อยู่แถวหลังตะโกนออกมา
“ถ้าข้าพเจ้าชนะเจ้าต้องถอนคำพูดที่ว่าร้ายหน่วยอัลฟ่าและเบต้านะ”กิ้งก่าที่ถูกเรียกว่าวีพูดกับอัลวิส
“อืมกองกำลังหน่วยอัลฟ่าที่ 1วีชื่อจริงไม่ทราบแน่ชัดอายุ 20 ปีเป็นกิ้งก่าสาย Trickster ผู้ซึ่งมีความสามารถในการต่อสู้เชิงพลิกแพลงสถานการณ์ที่ดีที่สุดในกองกำลังหน่วยอัลฟ่าที่1เรียกว่าเป็นกิ้งก่าสาย Tricksterที่แข็งแกร่งที่สุดในเมืองแสงเลยใช่ไหมหัวหน้ากองกำลังหน่วยอัลฟ่าที่ 0 ไครซิส The element Summoner”อัลวิสร่ายข้อมูลออกมาเป็นชุดก่อนจะหันไปถามลิงตัวหนึ่งที่นั่งอยู่บนเก้าอี้ที่ลอยได้
“แหมๆรู้ดีจังอะขณะปลอมเนียนแล้วนะเนี่ยสมเป็นเนตรอินทรีจริงๆใช่วีคือกิ้งก่าสาย Tricksterที่แข็งแกร่งที่สุดในเมืองแสงจริงๆ”ร่างลิงธรรมดาพลันแปรเปลี่ยนเป็นร่างของลิงในชุดแม่ทัพของเมืองแสงเต็มยศ
“นอกจากนั้นยังความสัมพันธ์กับก่าดาเนะในฐานะ......”วิสยังพูดไม่ทันจบลูกธนูก็พุ่งผ่านหน้าไป
“หยุดนอกเรื่องแล้วมาสู้กันซะที”วีพูดด้วยใบหน้าจริงจังออกจะโกรธนิดๆแต่เหล่ากองกำลังหน่วยอัลฟ่าที่1แอบเชียร์ให้วิสพูดออกมาอย่างเงียบๆ
“ระดับความเก่งกาจคือระดับ....Sฮ่าๆในที่สุดข้าก็ได้เจอคู่ต่อสู้ที่แข็งแกร่ง”อัลวิสยิ้มออกมาส่วนเหล่าผู้ชมทำหน้าเหวอทั้งที่ก่าแดงเมื่อครู่ระดับ Cยังมีฝีมืออยู่ในระดับสูงกว่าทหารเสือดำเป็นสิบอีกแล้วนี่ระดับ Sมันจะเก่งขนาดไหน
“งั้นตาข้าขอบอกยศของข้าบ้างก็แล้วกัน”ร่างของอัลวิสที่ตอนนี้เป็นกิ้งก่าอายุ 15ค่อยเปลี่ยนไปก่อนจะมีไฟสีดำลุกท่วมร่างในทันทีหลังจากที่ไฟดับไปแล้วก็ปรากฎร่างกิ้งก่าสีดำ อายุประมาณ 20ปีสวมเกราะสีดำมีลวดลายประหลาดๆสีขาวในมือมีธนูสีฟ้าสลับดำเดินออกมา
“ข้าอัลวิสเสนารัส อายุ 20 ปีเป็นที่สองในกองกำลังHunter Killersที่ขึ้นตรงต่อเจ้าชายแห่งเงามีหน้าที่ทำลายล้างและกำจัดผู้คิดขวางทางของเจ้าชายทั้งหมดเป็นองครักษ์ของเจ้าชายแห่งเงา
“Hunter Killersนายเป็นหางของเทพเงาสินะแล้วมาที่นี่ทำไมปกติเทพเงาไม่ค่อยนำหางออกมานี่”วีถามด้วยสีหน้าตื่นตกใจเล็กน้อย

“ฮึๆองครักษ์ต้องอยู่ข้างนายนั่นคือหน้าที่ขององครักษ์ไม่ใช่รึเอาเถอะมาสู้กันดีกว่า”อัลวิสหัวเราะเล็กน้อยก่อนจะยิงธนูดอกหนึ่งไปทางวีในทันที
“ฉึก”เสียงลูกศรปักพื้นขณะทีวีใช่ความเร็วหลบไปได้
“เกือบไปแล้วเพราะจิตสังหารของอัลวิสทำให้เคลื่อนไหวลำบากถ้าเจ้านั่นยิงเร็วกว่านี้อีกนิดละก็”วีคิดในใจก่อนจะยิงศรสิบดอกโต้กลับไปด้วยความเร็วที่เหนือกว่า
“ฉึกๆๆๆๆๆ”เสียงลูกศรปักพื้นขณะที่ร่างของอัลวิสตีลังกาหลบศรทุกลูกได้อย่างไม่ยากเย็นสำหรับเขา
“วีข้าขอถามเจ้าความมืดคือตัวแทนของสิ่งใด”อัลวิสถามพลางลื่นมือไปที่คันธนูศรสีดำห้าดอกปรากฏขึ้นที่คันธนูทันทีอัลวิสยิงมันออกไปในทันที
“ความชั่วร้าย”วีตอบพร้อมกระโดดหลบศรทั้งห้าดอกก่อนจะปล่อยศรอีกสามดอกโดยเล็งไปที่กิ้งก่าทมิฬตรงหน้าตนนั่นเอง
“ผิดแล้ว”อัลวิสกล่าวก่อนจะยิงศรพลังงานสีแดงเลือดไปอีกสามดอกเพื่อสกัดศรของวีก่อนจะเรียกกระบอกใส่ลูกธนูออกมา
“ความมืดน่ะคือตัวแทนของความอ่อนแอของจิตใจต่างหาก”ก่อนยิงศรพลังงานสีแดงอีก 10ดอกไปทันที
“นั่นมันทักษะTricksterนี่ทำไมมันใช้คู่กับทักษะสายสเลเยอร์ได้ล่ะ”พวกกิ้งก่ารุ่นน้องพูดด้วยสีหน้าตื่นตระหนก
“คิดว่าHunter Killersเป็นตำแหน่งดาดๆที่เอาไว้ประดับเหมือนหน่วยอัลฟ่ากับเบต้าของที่นี่แล้วผิดถนัดก่าที่จะเป็นHunter Killersได้น่ะต้องใช้ทักษะของทั้งสองสายได้อย่างชำนาญเท่านั้นเฟ้ยไม่ชื่อลองไปถามไอ้ลิงสารพัดธาตุที่นั่งอยู่ตรงนั้นดูสิ”
ร่างของไครซิสเอนเก้าลงเล็กน้อยก่อนจะพูดยิ้มๆ“นั่นโยนคำถามมาให้ข้าตอบอีกอีเกิลนี่ยังเหมือนเดิมเลยนะแล้วคำว่าลิงสารพัดธาตุนี่มันก็แรงไปนะ”
“อย่ามาเรียกข้าว่าอีเกิลข้าชื่ออัลวิสโว้ยไอ้เอเลเมนท์”ร่างของอัลวิสโวยวายด้วยความโกรธ
“เดี๋ยวก่อนนนนนนนนนน”เสียงของหมาป่าสีฟ้าตัวหนึ่งสวมชุดคล้ายๆกับชุดของไครซิสจัดแจงเบรกการสนทนาแบบเข้าใจกันแค่สองตัวของอัลวิสกับไครซิส
“มีอะไรเหรอซาเมอร์ท่านแม่ทัพหมาป่า”ร่างของไครซิสถามแบบไม่รู้ร้อนรู้หนาว
“ทำไมนายถึงไปรู้จักกับหางของวิหารแห่งเงาได้หา!”ซาเมอร์ถามด้วยความโกรธกริ้ว
“เพราะเคยเป็นมาก่อนน่ะสิฉายาเอเมนท์ ออฟ ซาโดว์”อัลวิสตอบแทนตัวที่กำลังเตรียมจะกวนประสาท
“ไครซิสนี่มันหมายความว่ายังไง”ซาเมอร์ถามต่อทันที
“ดวงตาสารพัดพิษของนายนี่ยังใช้ได้ดีไม่เปลี่ยนเลยนะ”ไครซิสหันมาคุยกับอัลวิสแทน
“เรื่องของข้าพวกเจ้าอยากรู้ใช่ไหมข้าจะทำให้พวกเจ้าได้เห็น”อัลวิสพูดก่อนจะถลึงตาจ้องเหล่าผู้ชมรวมถึงซาเมอร์ด้วย

หลังจากนั้นทุกคนนอกจากวี อัลวิส ไครซิสก็สลบไปหมด
“เอาล่ะไม่มีตัวกวนแล้วมาสู้กันต่อถ้านายชนะข้าจะเล่าเรื่องราวทั้งหมดให้นายฟังเอง”อัลวิสพูดพลางกวักมือท้าทายวีให้สู้ต่อ
“อืม”วีรับคำก่อนกิ้งก่าทั้งสองจะเริ่มเข้าห่ำหั่นกันอีกครั้ง

โดยไม่รู้ว่าถูกจับตามองโดยร่างที่นั่งอยู่บนแท่นพลังงานเมืองแสงมีปีกนกสีดำดุจรัตติกาลดวงตาสีขาวราวกับน้ำนมใบหน้าตายด้านไร้ความรู้สึกผมสีดำตัดสั้นประบ่าอยู่ในชุดคล้ายกับอัลวิสแต่มีลายสีแดงแทนที่จะเป็นสีขาว
“เวลาตัดสินใกล้มาถึงแล้ว”ร่างนั้นพึมพำกับตัวเองก่อนกางปีกออกแล้วบินไปยังลานประลอง

_________________
Image
ตัวละครพิเศษมีเฉพาะในฟิครองของเราเท่านั้นลิ้งข้างล่างเลยจ้า
http://www.bigbugstudio.com/forum/viewtopic.php?f=19&t=9028


Last edited by moruru on Thu May 19, 2011 6:57 am, edited 1 time in total.

Top
Offline Profile  
 
 Post subject: Re: Fan-Fic12tails Sheer prince of shadowตอนที่ 9
PostPosted: Wed May 18, 2011 5:51 pm 
ไบสัน
User avatar

Joined: Fri May 06, 2011 5:35 pm
Posts: 94
ตอนที่ 9 เจ้าชายแห่งเงา
การประลองดำเนินมาเป็นเวลา 30 นาทีกิ้งก่าทั้งสองตัวยังสาดสกิลใส่กันโดยยังไม่มีฟ่ายได้เพลี่ยงพล้ำ
“Poison Valley”วียิงศรอาบยาพิษจำนวนนับสิบดอกใส่อัลวิสในทันที
“Mass Shot”อัลวิสกระโดดหลบพร้อมปล่อยศรสีดำสามดอกใส่วีแต่กลับปรากฏรอยแผลของการถูกศรเฉี่ยวบริเวณใบหน้า
“ฮึๆฮ่าๆมันต้องอย่างี้สิถึงจะสะใจคงต้องใช้สิ่งนั้นแล้ว”อัลวิสหัวเราะก่อนจะปล่อยพลังมืดออกมาจากมือก่อนจะเอาไปวางไว้บนคันธนู
“ข้าบอกไว้ก่อนเลยว่านอกจากเจ้าเอเลเมนท์กับอีคารอสแล้วข้าไม่เคยใช้อาวุธที่แท้จริงต่อสู้กับใครมาก่อนแต่เจ้านี่แหละที่มีค่าพอจะสู้กับข้า”อัลวิสพูดพลางเร่งการปล่อยพลังมืดแต่สิ่งที่ทำให้วีต้องตกใจคือรอบๆตัวอัลวิสปรากฏดาบสีดำขนาดเหมาะมือออกมาประมาณสี่เล่ม
“ขอโทษที่ให้รอนะ”อัลวิสพูดด้วยรอยยิ้มมุมปาก วีมองไปที่คันธนูของอัลวิสซึ่งปรากฏด้านคมสะท้อนแสงจันทร์อย่างชัดเจนวีมองรู้ได้เลยว่าอัลวิสคนนี้เป็นพวกคลั่งการต่อสู้
“มาสู้กันต่อเลย”วีพูดก่อนยิงศรกระจายออกไปนับร้อยๆดอกใส่อัลวิสแต่ก็ต้องตกใจที่อัลวิสยอมโดนไปสามสี่ดอกก่อนจะหมุนตัวแตะเข้าที่ท้องของวีเต็มแรง
“อึก”วีร้องออกมาด้วยความเจ็บเพราะทราบแน่แล้วว่าเขาทั้งสองตัวกำลังอ่อนแรงเพราะสู้กันติดต่อกันโดยไม่ได้พักแถมยังใช้ท่าที่รุนแรงและเปลืองแรงใส่กันหลายครั้งมาก
“คงต้องรีบปิดฉากโดยเร็วแล้วไม่อย่างงั้นข้า/ข้าพเจ้าจะไม่ไหวซะก่อน”ทั้งสองตัวคิดในใจพร้อมกัน
“Torment Rain”วีกล่าวพร้อมใช้แรงเฮือกสุดท้ายใช้ท่าไม้ตายออกมา
“Rainy arrow”อัลวิสตะหวาดชื่อท่าไม้ตายออกมาเช่นกัน
“ตัดสินกันแล้วสินะ”ไครซิสกระตุกยิ้ม



“เปรี้ยง”เสียงปืนดังสนั่นขึ้นมาพร้อมลูกปืนสีดำปรากฏขึ้นระหว่างท่าไม้ตายของทั้งสองตัวก่อนจะเกิดหลุมดำดูดท่าไม้ตายของทั้งสองเข้าไปทำให้ทั้งสองตกตะลึง
“พอแค่นี้แหละสำหรับการต่อสู้ที่ไร้ประโยชน์”เสียงที่ดูไร้ความรู้สึกดังขึ้นราวกับองการจากสวรรค์
“แกกล้าดียังไงมาบุกรุกถึงงานของท่านเทพไฟ”ไบสันสีแดงอายุน่าจะมากว่า 30ที่พึ่งมาถึงโวยวายใส่ร่างที่พูดนั้นมีปีกนกสีดำดุจรัตติกาลดวงตาสีขาวราวกับน้ำนมใบหน้าตายด้านไร้ความรู้สึกผมสีดำตัดสั้นประบ่าอยู่ในชุดคล้ายกับอัลวิสแต่มีลายสีแดงแทนที่จะเป็นสีขาวในมือถือปืนคู่สีดำมีควันปรากฏที่ปากกระบอกปืนซึ่งมีควันลอยออกมาบ่งบอกว่ากระสุนเมื่อครู่เป็นฝีมือของเขา
“อย่าดีกว่ามั้งลุงถ้ายังอยากมีชีวิตอยู่น่ะ....หมอนั่นคือ.....นักฆ่าอันดับ 1แห่งหน่วยHunter Killers วิหกดำอีคารอส”อัลวิสพูดด้วยน้ำเสียงอ่อนแรงเพราะอาการบาดเจ็บและความอ่อนแรงขณะที่ไครซิสได้แต่ส่งเสียง“ชิ”เบาๆอย่างขัดใจ
“พอเถอะถือว่าเห็นแก่เรา”เสียงอันอ่อนโยนแต่ทรงอำนาจดั่งขึ้นจากทางเดินเข้าสู่สนามประลองปรากฏร่างของหมาป่าหนุ่มขนสีขาวนวลราวกับจันทร์ดวงตาสีอำพันเต็มไปด้วยความอ่อนโยนและความเมตตาอยู่ในชุดนักบวชแบบยุโรปสีขาวมีลวดลายสีทองแลดูงดงามและทรงอำนาจราวกับเจ้าชาย
“Yes your highness”อีคารอสย่อตัวทำความเคารพสูงสุดกับหมาป่าตรงหน้าท่ามกลางความตกตะลึงของหลายๆตัว
“หางที่ทั้งอีคารอสนั้นทำความเคารพหมายความว่าเขาคือ...”วีครุ่นคิดก่อนจะนึกขึ้นได้
“องค์ชายท่านมาได้อย่างไร”อัลวิสพูดด้วยสีหน้าตื่นตกใจพยายามที่จะทำความเคารพนายของตนก่อนจะเกือบล้มลงไปอีกรอบถ้าไม่เอามือยันพื้นไว้ซะก่อนเพราะอากาศบาดเจ็บกับความเหน็ดเหนื่อยในการต่อสู้เมื่อกี้
“ไม่ไหวก็ไม่ต้องฝืนหรอกกท่านอัลวิสถ้าท่านเป็นอะไรตัวที่จะเสียใจที่สุดก็คือท่านพี่นะเดี๋ยวเราจะรักษาให้ก่อนนะ”ร่างนั้นพูดก่อนจะร่ายมนต์รักษาขั้นสูงให้วีและอัลวิส
“บาดแผลเรารักษาให้แล้วส่วนความเหนื่อยเราคงฟื้นฟูให้ไม่ได้”ร่างนั้นพูดด้วยเสียงอันอ่อนโยนราวกับว่าเวทรักษาเมื่อครู่นั้นไม่ใช่เรื่องเหลือบ่ากว่าแรงของเขาเลย
“งั้นเราไปก่อนนะเรามีธุระที่ต้องไปจัดการอีคารอสนายก็ไปเที่ยวงานให้เต็มที่นะ”ร่างนั้นพูดก่อนจะเดินหายไปในความมืดอีกครั้งพร้อมกับอีคารอสที่บินหายไปไหนก็ไม่มีใครทราบ
“วีเรารีบเผ่นดีกว่าสนามพังไปขนาดนี้พวกเราโดนเชือดแน่”อัลวิสรีบพูดหลังมองดูสภาพสนามแล้วส่วน

ไครซิสก็หายไปตั้งแต่เมื่อไหร่ก็ไม่ทราบ
“จะหนียังไงล่ะในเมื่อพวกเราหมดแรงแล้วน่ะ”วีตอบพลางทรุดลงอย่างหมดแรง
“มีวิธีอยู่ถึงข้าไม่อยากจะใช้ก็เถอะแต่มันจำเป็น”อัลวิสพูดด้วยน้ำเสียงอ่อนแรงและจนใจก่อนจะทำให้ตาข้างซ้ายของตนเรืองแสงขึ้นมาก่อนจะปรากฏร่างของกิ้งก่าสีดำหน้าตาคล้ายกับอัลวิสราวกับแกะแต่อายุน้อยกว่าประมาณ 5ปีได้
“วิสพาพวกเราหนีไปทีอัลวิสเรียกร่างของวิสก็ยิ้มให้ก่อนจะพาทั้งสองตัวขึ้นบ่าแล้วกระโดดข้ามฝูงชนไปทันที

“เฮ้อรอดไปที”ทั้งสองตัวพูดพร้อมกันขณะที่ร่างของวิสหยิบขวดน้ำที่พึ่งไปซื้อมาให้ทั้งสองดื่ม
ปัจจุบันทั้งสามอยู่ในเขตที่ไม่มีงานซึ่งเงียบและสงบดีมาก
“ว่าแต่วิสเจ้ากลัวการอยู่ท่ามกลางเหล่าหางไม่ใช่เหรอ”อัลวิสท้วงหลังจากรับน้ำมากระดกจนหมดขวดในครั้งเดียว
“เอ๋”วิสรับคำหน้าเอ๋อก่อนจะซีดลงและเป็นลมไปในทันที
“เฮ้ย!”อัลวิสกับวีร้องด้วยความตกใจเมื่อเห็นร่างนั้นล้มลงไปในทันที
“ประหลาดหาง”อัลวิสบ่นก่อนจะหันไปคุยกับวีอย่างไม่สนใจอาการของร่างตรงหน้า
“เอาล่ะตามสัญญาข้าขอถอนคำพูดที่ว่าร้ายหน่วยอัลฟ่าแล้วเบต้าและจะเหล่าความจริงให้ฟังถึงความลับของข้า”อัลวิสพูดก่อนจะก้มลงขอขมาทันทีแต่ก็ทรุดลงอีกครั้งเพราะเรี่ยวแรงนั้นยังไม่กลับมา
“ไม่ไหวนายก็อย่าฟืนสิข้าพเจ้าไม่ดีใจหรอกนะที่ให้ก่าที่ไม่มีแรงแล้วยังจะฟืนคำนับข้าพเจ้าอีกน่ะ”วีบ่นก่อนจะนั่งลงอย่างหมดแรงเพราะพึ่งแบกวิสมาวางไว้ข้างๆ
“เอาล่ะข้าจะเล่าให้ฟังถึงความจริงของข้าและอดีตของข้า”อัลวิสพูดหลังจากนั่งลงอีกครั้ง

ณ มุมมืดในงานปรากฏร่างหมาป่าขนสีขาวนวลราวกับแสงจันทร์ตัวหนึ่งกำลังยืนอยู่ตัวเดียว
“เอาล่ะแค่นี้ก็พอใช่มั้ยเซียร์”ร่างนั้นพูดก่อนจะหดเล็กลงเป็นหมาป่าอายุ 6ขวบอย่างรวดเร็ว
“ขอบคุณครับพี่คาออส”เสียงเล็กออกมาจากร่างของหมาป่าตัวน้อยเหมือนพูดอยู่กับตัวเอง

_________________
Image
ตัวละครพิเศษมีเฉพาะในฟิครองของเราเท่านั้นลิ้งข้างล่างเลยจ้า
http://www.bigbugstudio.com/forum/viewtopic.php?f=19&t=9028


Last edited by moruru on Sun May 29, 2011 1:28 pm, edited 4 times in total.

Top
Offline Profile  
 
 Post subject: Re: Fan-Fic12tails Sheer prince of shadowตอนที่ 10
PostPosted: Wed May 18, 2011 7:51 pm 
ไบสัน
User avatar

Joined: Fri May 06, 2011 5:35 pm
Posts: 94
ตอนที่ 10 ดับเบิลเดต
ในอุโมงค์พฤกษา
“ว้าวต้นไม้สวยจังเลยลีโอดูสิๆ”ปรากฏร่างของแกะสาวในชุดกระโปงเจ้าหญิงที่ดูรุ่มร่ามแต่สำหรับลีโอมันสวยเป็นบ้า“อืม”ลีโอยิ้มแต่ในใจคิดว่าทำมันมีไม่คนเลยฟะบรรยากาศแบบนี้มันเดตไม่ใช่เหรอเนี่ยลีโอคิดพลางหน้าแดงอยู่ตัวเดียว

“ลีโอเป็นอะไรรึเปล่ามีไข้เหรอหน้าแดงเชียว”ร่างั้นเอาหน้าเข้าใกล้เพื่อจะวัดไข้แต่นั่นทำให้ลีโอหน้าแดงขึ้นอีกหางสั่นระรัวอย่างบ้าคลั่ง
“ระ...เราไม่เป็นไรหรอกซาฟี่มะ....ไม่ต้องห่วงระ...หรอก”ลีโอตอบเสียงสั่นๆด้วยใบหน้าแดงจนมะเขือเทศยังอาย
“อืมงั้นไปกันต่อเลยนะ”ซาฟี่รับคำก่อนจะสงยิ้มน่ารักให้ก่อนจะวิ่งไปดูในอุโมงค์
“ทำไมหัวใจเรามันเต้นแบบแปลกๆแล้วทำไมเราถึงหน้าแดงนะ”ลีโอคิดก่อนจะส่ายหัวแรงๆเพื่อไล่ความคิดไร้สาระออกไป
“ว่าแต่ซาฟี่แล้วทำไมถึงอยากมาอุโมงค์พฤกษาล่ะ”ลีโอถามซาฟี่เพราะเขาคิดว่าที่อื่นน่าเที่ยวกว่าอุโมงค์ไร้คนนี่เยอะ
คนเขียน:กลัวการอยู่กับผู้หญิงสองต่อสองเหรอคิดไรป่าวอะ
ลีโอคุง:ไม่ใช่ว้อยยยยยยยยยยไม่ได้คิดเลยนะ(ว้อยยยยยยยยยย)

“ชั้นชอบต้นไม้น่ะค่ะมันทำให้ชั้นรู้สึกปลอดโปร่ง”ซาฟี่ตอบก่อนจะยิ้มให้ทำให้ลีโออดยิ้มไม่ได้
“แต่เอาเถอะที่นี่พาเธอเดินเที่ยวไปเลยดีกว่าพวกที่ในสะกดรอยไม่ต้องสนมันแล้ว”ลีโอคิดในใจก่อนเสียงท้องจะร้องออกมา
“โครกกกกกก”ลีโอหน้าขึ้นสีทันที
“งั้นรีบออกจากอุโมงค์แล้วไปกินข้าวกันดีไหมคะ”ซาฟี่พูดก่อนจะลากลีโอออกไปที่ทางออก

ทางด้านเชียร์ในเวลาเดียวกัน
“เชียร์นายแต่งตัวเหมือนเจ้าชายเลยนะ”รีสวิจารณ์การแต่งตัวของหมาป่าหนุ่มตรงหน้าระหว่างทางไปที่โซนย่อยคือโซน
ร้านค้า
“ก็ไหนๆจะมางานใหญ่ก็เลยแต่งตัวให้มันดูดีหน่อยน่ะ”เชียร์ตอบทั้งที่หน้าภายใต้หน้ากากของตนยังแดงส่วนหัวใจกลับเต้นแรงเป็นพิเศษ
“อาการแบบนี้มันอะไรกันนะทำไมหัวใจเราเต้นแรงแบบนี้นะ”เชียร์คิดในใจแทบจะเป็นเรื่องเดียวที่เชียร์ไม่เก่งคือ
เรื่องของหัวใจ
“เชียร์ดูสิดาบนี่สวยจังเลย”รีสพูดพลางชี้ไปที่ดาบเล่มหนึ่งที่มีปีกสีขาวด้ามจับแถมบนตัวดาบยังมีลวดลายอีกพูดได้เลยว่าสวยงามเกินบรรยาย
“คุณลูกค้าอยากได้รึขอรับงั้นต้องชนะอัศวินของกระผมให้ได้นะขอรับ”ปรากฏร่างของตุ่นตัวหนึ่งคาดว่าน่าจะเป็นผู้สร้างดาบกวักมือเรียกชุดเกราะเดินได้สองตัวเข้ามา
“ได้เลยรีสเธอ....”เชียร์กำลังจะรับคำรีสก็หยิบดาบมาเล่มหนึ่งจากสายรัดเอวที่เชียร์มองไม่เห็นเพราะไม่กล้าสบตา
“มัวมองอะไรอยู่ล่ะแบ่งกันคนละตัวนะ”รีสพูดก่อนจะพุ่งไปจัดการอัศวินชุดเกราะ
“ถ้านั่นคือสิ่งที่เธอปรารถนา”เชียร์พูดก่อนจะเรียกดาบประจำตัวออกมา(ตอนไปทำภารกิจร่วมกับลีโอเชียร์จะใช้ดาบธรรมดาเพราะกลัวลีโอสงสัย)เป็นดาบเครมอร์ที่มีสีแดงเลือดตลอดทั้งเล่มแถมยังมีปีกค้างคาวกับ อัญมณีสีดำประดับอยู่ที่ด้ามดาบ
“ว้าวนายมีฝีมือยู่เหมือนกันนี่”รีสกล่าวชมหลังเชียร์ใช้มือข้างเดียวตวัดดาบที่เดียวอัศวินชุดเกราะก็ขาดเป็นสองท่อนก่อนจะสลายกลายเป็นละอองสีดำปลิวไป
“แต่ชั้นก็ไม่ยอมแพ้เหมือนกัน”สิ้นคำร่างของรีสกระโดดเตะเข้าที่ท้องของอัศวินชุดเกราะจนมันเสียหลัก
แน่ล่ะว่าเธอไม่มีวันปล่อยโอกาสให้หลุดมือไปอยู่แล้วรีสนำดาบเสียบเข้าไปที่หัวของอัศวินชุดเกราะอย่างแม่นยำและประณีตดาบพุ่งทะลุชุดเกราะนั้นทันที
“ฉึก”เสียงดาบที่ปักเข้าไปอย่างแม่นยำ
“พวกท่านมีฝีมือมากงั้นจงรับดาบนั้นไปเถอะ”ตุ่นเจ้าของดาบพูดก่อนจะยกดาบให้รีสไปแล้วเดินหายไปกลางฝูงหาง
“ไม่เบาเหมือนกันนี่นายน่ะขอบใจนะ”รีสเรียกเชียร์ขณะที่เชียร์หันหลังให้
“ก็พื้นๆง่ายจะตาย”เชียร์พูดเหมือนเป็นเรื่องพื้นฐานทั้งๆที่ใบหน้าขึ้นสีจัดกับคำขอบคุณของรีส
“เรากินข้าวกันเถอะนะชั้นหิวแล้วล่ะ”รีสพูดก่อนจะลากเชียร์ไปยังโซนงานเลี้ยง
“อะ.....อืม”เชียร์รับคำเสียงสั่นๆนี่เป็นครั้งแรกของเขาที่มีผู้หญิงชวนไปกินข้าวเขาไม่รู้จะทำอย่างงก็เลยรับคำไปก่อนในใจกำลังอยากรู้ว่าทำไมตนต้องหน้าแดงและหัวใจเต้นแรงด้วย
“ข้า/เราไม่เข้าใจตัวเองเลยจริงๆ”สองสหายที่ตอนนี้กำลังถูกลากมาที่งานคิดในใจ
“เอาล่ะเดี๋ยวนาย/ลีโอช่วยอยู่เฟ้าโต๊ะทีนะ”เสียงของรีสและซาฟี่พูดพร้อมกันก่อนจะเดินไปตักอาหารส่วนทั้งสองตัวได้แต่เลือกโต๊ะที่อยู่แถวนั้นมันกลับเป็นโต๊ะที่อยู่ข้างๆกันพอดีสองสหายที่เจอกันกลับคิดไปคนละอย่าง
“ละ….ลีโอจะให้หมอนั่นรู้ไม่ได้ว่าเราทิ้งมันมาหาสาวโดนมันล้อแน่ๆ”เชียร์คิดก่อนจะนั่งลงบนเก้าอี้
“ดีแล้วที่เชียร์ไม่อยู่ไม่งั้นถ้ามันเห็นเราหน้าแดงก็ต้องถูกล้อแน่ๆ”ลีโอคิด
“กลับมาแล้วขอโทษที่ให้รอนะรวมกับโต๊ะนี่เลยดีกว่าไหมชะ...”รีสกำลังจะพูดแต่ถูกชียร์กระโดดมาปิดปาก่อนจะพยักหน้าเป็นการตกลงซึ่งซาฟี่ก็เห็นดีด้วยเช่นกัน
“งั้นเราไปตักอาหารก่อนนะ”ลีโอพูดก่อนจะเดินไป
“งั้นข้าไปตักอาหารก่อนนะ”ร่างของเชียร์ลุกออกตามไปในทันที

“เฮ้อเกือบไปแล้วไหมล่ะ”เชียร์พูดก่อนจะเอามือไปถอดหน้ากากของตนออกก่อนจะเปลี่ยนเป็นแว่นตาสีดำสนิทออกมาแทน
“อ้าวคุณชะ.........”กิ้งก่าสีดำที่มีท่าทางหวาดกลัวคนรอบข้างมีผ้าปิดตาสีน้ำตาลเดินเข้ามาหาแต่ถูกเชียร์ปิดปากแล้วสั่งให้ออกไปโดยเร็วที่สุด
“เอาล่ะตักอาหารแล้วกินให้เรียบร้อยดีกว่าจะได้เผ่นกลับ”เชียร์พึมพำก่อนจะเดินไปตักข้าวผัดกับปลาหมึกย่างมากิน
“อ้าวนายไม่ใส่หน้ากากแล้วเหรอ”รีสถามเมื่อเห็นเชียร์เดินมาพร้อมกับแว่นสีดำแทนที่จะเป็นหน้ากาก
“อืม”เชียร์รับคำอย่างเย็นชาโดยแอบดัดเสียงไม่ให้ลีโอจำได้ก่อนจะจัดการอาหารตรงหน้าด้วยความเร็วอันหน้าตกใจแต่ยังสามารถรักษากริยาการกินได้อย่างน่าตกใจ
“ทุกท่านวันนี้จะมีการเต้นรำปิดงานขอให้ทุกท่านเตรียมตัวพร้อมหาคู่เต้นด้วยเพราะเนื่องจากท่านเทพทั้ง 6จะมาดูในงานนี้ด้วยนะครับ
“ไม่จริง”เชียร์คิดในใจก่อนที่สมองจะเริ่มคิดหาทางออกสำหรับคืนนี้ของตนในทันทีแต่ตอนนี้ทำไมเขารู้สึกว่าตนไร้ทางออกล่ะ

_________________
Image
ตัวละครพิเศษมีเฉพาะในฟิครองของเราเท่านั้นลิ้งข้างล่างเลยจ้า
http://www.bigbugstudio.com/forum/viewtopic.php?f=19&t=9028


Last edited by moruru on Sun May 29, 2011 1:29 pm, edited 2 times in total.

Top
Offline Profile  
 
 Post subject: Re: Fan-Fic12tails Sheer prince of shadowตอนที่ 10
PostPosted: Thu May 19, 2011 4:08 am 
ฮีโร่มาสเตอร์
User avatar

Joined: Fri Nov 20, 2009 2:59 pm
Posts: 3104
Location: สมุทรปราการ
รบกวนเว้นวรรคช่องบรรทัดนิดนึงนะ ตอนผมแต่งฟิคครั้งแรกก็มาเป็นพรืดแบบนี่้ล่ะ ผลคือมันทำให้อ่านยากนั่นเอง แล้วก็มีคนมานำเสนอให้เว้นช่องให้อ่านง่ายขึ้นซึ่งได้ผลจริงๆ

ถ้าMSNใช้ได้ไม่โดนแบนตรวจสอบSpamเราลองมาคุยกันนะ มีใครคนนึงไม่ขอเอ่ยชื่อเขามาขอคำปรึกษาเรื่องนี้แทนนายน่ะ


Top
Offline Profile  
 
Display posts from previous:  Sort by  
Post new topic Reply to topic  [ 44 posts ]  Go to page Previous  1, 2, 3, 4, 5  Next

All times are UTC + 7 hours


Who is online

Users browsing this forum: No registered users and 1 guest


You cannot post new topics in this forum
You cannot reply to topics in this forum
You cannot edit your posts in this forum
You cannot delete your posts in this forum
You cannot post attachments in this forum

Jump to:  
cron
Powered by phpBB © 2000, 2002, 2005, 2007 phpBB Group
Theme created StylerBB.net & kodeki