Last visit was: It is currently Wed Oct 23, 2019 2:35 am


All times are UTC + 7 hours




Post new topic Reply to topic  [ 44 posts ]  Go to page Previous  1, 2, 3, 4, 5  Next
Author Message
 Post subject: Fan-Fic12tails Sheer prince of shadowตอนที่ 18.3
PostPosted: Tue May 31, 2011 8:07 pm 
ไบสัน
User avatar

Joined: Fri May 06, 2011 5:35 pm
Posts: 94
ตอนที่18.3 วันพักผ่อนของอัลวิส(3)
“เช้าแล้วเหรอเนี่ย”อัลวิสพูดขึ้นหลังจากมองท้องฟ้าที่สว่างจ้าแล้วก็เริ่มสำรวจตนเองอีกครั้ง
ที่เขาเห็นคือเสื้อนอนลายมังกรสีฟ้าที่ยับยู่ยี่และหลุดลุ่ยเผยให้เห็นหน้าอกเล็กๆของก่าอายุสิบขวบกับกางเกงที่ยับพอกันเล่นเอาเจ้าตัวนั้นหน่ายกับนิสัยของตนแต่พอมองลงไปข้างล่างกลับไม่พบเนบิวลาที่บอกว่าตนจะนอนฟูกกลับหายไปไหนไม่ทราบ
“ไปไหนกันนะ”อัลิวสลุกขึ้นก่อนจะกระโดดลงจากเตียงโดยไม่คิดจะติดกระดุมชุดนอนที่หลุดลุ่ยเลยแม้แต่น้อย
“ฟุบ”เสียงลูกศรพุ่งปะทะกับหุ่นไม้ด้านหลังบ้านของเนบิวลา
“มาอยู่นี่เอง”อัลวิสพูดพร้อมเดินมาเห็นเนบิวลาที่กำลังหันมามองร่างในชุดนอนด้วยสายตาตกใจ
“ขอโทษ ทำให้ตื่นเหรอ”เนบิวลาพูดก่อนจะเก็บธนูแล้วเดินมาหาอัลวิส
“ไม่หรอกเราตื่นตั้งนานแล้วล่ะ”อัลวิสพูดก่อนจะเดินเข้าไปในบ้านของเนบิวลา
“งั้นรอเดี๋ยวนะเดี๋ยวจะทำอะไรให้กิน”เนบิวลาพูดก่อนจะวิ่งไปที่ครัวส่วนอัลวิสก็เดินไปที่ห้องเพื่อเปลี่ยนชุดเป็นชุดตอนที่ใส่มาที่นี่ครั้งแรกแล้วเดินลงมารอที่โต๊ะอาหาร
“วันนี้ข้าวเช้าเป็นขนมปังใส่แยมลูกไม้ไม่รู้นายจะกินได้รึเปล่า”เนบิวลาเดินออกมาจากห้องครัวพร้อมกับกลิ่นหอมของขนมปังที่อบใหม่ๆร้อน
“ทานล่ะนะคร้าบ”อัลวิสพูดก่อนจะคว้าขนมปังเข้าปากแล้วเคี้ยวอย่างเอร็ดอร่อย
“หวาค่อยกินก็ได้นะเดี๋ยวก็ติดคอหรอก”เนบิวลาพูดก่อนจะหยิบน้ำมาวางไว้ใกล้อัลวิส
“อร่อยจังเลย”อัลวิสกลับกลืนขนมปังได้โดยไม่ติดคอแต่ก็คว้าแก้วน้ำกระดกเข้าปากอย่างรวดเร็ว
“เอ่อจริงด้วยนายมีฝีมือในการยิงธนูเหมือนกันนี่”อัลวิสพูดก่อนที่ลุกขึ้นจากโต๊ะอาหารแล้วคว้าธนูของตนแล้วพูดว่า
“นายตามเราไปหลังบ้านหน่อยจะสอนวิธีการยิงที่ถูกต้องให้”
“”อืมขอบใจนะ”เนบิวลาพูดก่อนจะคว้าธนูแล้วเดินตามอัลวิสออกไปข้างนอก

“เอาล่ะนายจะต้องจับธนูแบบนี้นะ”อัลวิสเริ่มฟึกให้เนบิวลาจับธนูโดยจับแขนให้ฝึกทำไป
“ตอนแรกอาจจะไม่ชินแต่ถ้าฝึกบ่อยๆต้องทำได้แน่ๆเราเชื่อนะ”อัลวิสพูดหลังมองเนบิวลาจับธนูด้วยความขบขันปนทึ่งว่าขนาดจับไม่ถูกยังยิงได้ถูกเป้า
“อะ...อือ”เนบิวลารับคำก่อนจะปล่อยลูกศรออกไปที่เป้าหมายปรากฏว่าเข้าเป้าพอดีแบบไร้ที่ติ
“อืมนายยังไม่ชินที่ท่าจับสินะแต่เดี๋ยวฝึกไปก็ได้เองที่เหลือก็เรื่องการเคลื่อนไหวสินะ”อัลวิสประเมินก่อนจะกล่าวสำทับว่า
“นายลองวิ่งตามเราให้ทันละกัน”สิ้นคำอัลวิสก็ออกวิ่งในทันทีแต่ก็ต้องตกใจเพราะร่างที่ควรจะวิ่งตามกลับปรากฏขึ้นข้างหน้าราวกับวาร์ป
“ตามทันแล้วนะ”เนบิวลาพูดยิ้มๆ
“ก้าวพริบตาเหรอบ้าน่าอายุแค่นี้ไม่น่าจะใช้ได้นี่นา”อัลวิสคิดในใจก่อนจะก้าวพริบตาบ้าง
“ว้าวมีคนใช้ท่านี้ได้ด้วยชั้นคงไม่ใช่ปิศาจแล้วสินะ”เนบิวลาพูดก่อนจะกล่าวสำทับว่า
“งั้นมาเล่นวิ่งไล่จับกันอัลวิส”ก่อนที่ร่างนั้นจะเริ่มการเคลื่อนไหวด้วยความเร็วขนาดแมวยังอาย
“ไม่ใช่ปิศาจบ้าอะไรกันนี่มันปิศาจชัดๆแต่ว่าจะเล่นด้วยก็ได้”อัลวิสคิดก่อนจะยิ้มออกมาก่อนการวิ่งไล่จับที่พิสดารที่สุดในโลกของเหล่าหางก็เปิดฉากขึ้น
“จับได้แล้ว”เนบิวลาพูดขึ้นก่อนจะยื่นมือไปจับไหล่ของอัลวิส
“ไม่ได้กินเราหรอก”อัลวิสเบี่ยงตัวหลบในทันทีก่อนจะกล่าวสำทับขึ้นมา
“ตามมาสิถ้านายจับเราได้ล่ะก็นะ”อัลวิสยิ้มก่อนจะวิ่งด้วยความเร็วที่มากกว่าเดิม
“ได้เลย”เนบิวลารับคำก่อนทั้งสองจะวิ่งไล่กันอีกรอบ

ทางด้านวี
“รุกฆาตครับ”เสียงหนึ่งประกาศชัยชนะ
”ข้าพเจ้าแพ้อีกแล้วเหรอเนี่ย”ร่างหนึ่งบ่นอุบ
“พี่วีเล่นหมากรุกไม่เก่งเหรอครับ”ร่างนั้นถาม
“อะ...อืม”ร่างที่ถูกเรียกว่าวีตอบเสียงอ่อยแต่ในใจคิดว่า
“เพราะนายเก่งเกินไปต่างหากวิส”
“เอาล่ะตอนนี้ก็เที่ยงแล้วงั้นผมลงไปทำข้าวเที่ยงให้กินนะครับ”วิสพูดก่อนจะยิ้มให้วีที่ยังอยู่ในร่างเด็กก่อนจะเดินลงไปข้างล่าง
“เฮ้อเบื่อจังเลย”วีบ่นอยู่ตัวเดียว
“วีอยู่ที่ห้องรึเปล่าวี”เสียงหนึ่งกล่าวเรียกวีทำเอาวีตกใจมาก
“เสียงนี้มันดาเนะนี่แย่แล้วทำไงดีๆ”วีลนลานในทันที
“วีเห็นในจดหมายบอกว่าไม่สบายก็เลยเป็นห่วงก็เลยมาเยี่ยมน่ะวี”เสียงนั้นค่อยใกล้เข้าทำให้วีรีบหาที่ซ่อนในทันที
“ทำไงดีๆถ้าดาเนะมาเห็นข้าพเจ้าในสภาพแบบนี้ล่ะก็....”วียังพูดไม่ทันจบก็มีเงาร่างๆหนึ่งชนวีจนกระเด็นเข้าไปในตู้เสื้อผ้าในพริบตาแล้วหายไปอีกครั้ง
“วีเราเข้าไปนะ”เสียงนั้นพูดก่อนจะเปิดประตูเข้ามาในห้อง
“อ้าวไม่อยู่เหรอเนี่ย”ร่างนั้นพูด

“อ้าวดาเนะมาเยี่ยมวีเหรอ”เสียงของฟาเอลดังขึ้นก่อนจะปรากฏร่างของหมาป่าสีแดงในชุดประจำการปรากฏขึ้นที่ประตู
“ครับว่าแต่เห็นวีไหมครับเขาไม่สบายน่าจะอยู่ที่ห้องนี่ครับ”ดาเนะพูดอย่างลนลาน
“มันคงออกไปยืดเส้นยืดสายบ้างแหละเดี๋ยวก็น่าจะกลับมาน่ะ”ฟาเอลตอบก่อนจะลากก่าสีเหลืองนามดาเนะออกจากห้องไป
หลังจากเสียงของทั้งสองเงียบลงแล้วประตูตู้เสื้อผ้าก็เปิดออกพร้อมกับร่างของกิ้งก่าสีเหลืองอายุประมาณ 10 ขวบล้มลง
“เฮ้อเกือบไปแล้วว่าแต่ใครกันนะที่มาชนเรากระเด็นเข้าไปในตู้เสื้อผ้ากันนะ”วีครุ่นคิดก่อนจะเหลือบไปเห็นกองชุดกิ้งก่าอายุสิบขวบแบบปกปิดมิดชิดวางอยู่ที่เตียงนอนของตน
“แบบนี้ก็สามรถออกไปเที่ยวข้างนอกได้แล้วแต่ใครกันนะที่เอามาวางไว้”วีดีใจมากที่ตนจะได้ออกไปเที่ยวข้างนอกกับตัวอื่นบ้างแต่ก็อดสงสัยว่าใครเอามันมาอยู่ดี
“ชั่งเถอะลงไปเที่ยวดีกว่า”วีพูดก่อนจะเปลี่ยนชุดเป็นชุดเสื้อแขนยาวสีดำกางเกงยีนสีน้ำเงินสวมหมวกและแว่นตาดำก่อนจะเขียนโน้ตทิ้งไว้ให้วิสแล้วกระโดดออกทางระเบียง
“โอ้ย”ร่างของวีชนใครบางตัวเข้าเพราะโดดลงมาโดยไม่ทันมองด้านล่าง
“ขอโทษครับผมไม่คิดว่าจะมีคนอยู่ด้านล่าง...”วีรีบขอโทษในทันทีแต่เพราะการกระแทกทำให้หมวกและแว่นตาดำหลุดออกแต่ใบหน้าของตัวที่ถูกวีชนนั้นทำเอาวีแทบจะเป็นลม
“พี่ไม่เป็นไรว่าแต่เราเถอะโดดลงมาอย่างงี้มันอันตรายนะ”ร่างที่ถูกชนคือร่างของก่าสีเหลืองเพื่อนสนิทของตนดาเนะนั่นเอง
“ขอโทษครับพอดีผมรีบไปหน่อยก็เลย...”วีรีบพูดก่อนจะเดินไปหยิบหมวกกับแว่นแต่ก็ถูกดาเนะอุ้มขึ้นมา
“ไม่ต้องใส่หรอกหมวกกับแว่นน่ะ หน้าตาก็น่ารักดีอยู่แล้วนะ”ดาเนะพูดพลางหยิกแก้มของวีไปอีกการกระทำนั้นทำให้วีเปลี่ยนสีจากสีเหลืองเป็นสีแดงในทันทีด้วยความเขิน
“แล้วจะไปเที่ยวเมืองกับพี่ไหม”ดาเนะหันมายิ้มให้ก่อนจะวางวีลงที่พื้น
“ดะ...ได้ครับผมกำลังไปเที่ยวเมืองแสงพอดีเลยครับ”วีพูดก่อนจะถูกดาเนะอุ้มขึ้นแล้วพูดว่า
“งั้นไปกันเลย”ดาเนะพูดก่อนอุ้มวีในร่างเด็กออกไปเที่ยวในทันทีโดยไม่ได้สนใจอาการหน้าแดงและประท้วงแบบสุดใจขาดดิ้นของวีเลยแม้แต่น้อยทำให้เจ้าตัวได้แต่คิดว่า
“ใครก็ได้ช่วยข้าพเจ้าด้วยยยยยย”

_________________
Image
ตัวละครพิเศษมีเฉพาะในฟิครองของเราเท่านั้นลิ้งข้างล่างเลยจ้า
http://www.bigbugstudio.com/forum/viewtopic.php?f=19&t=9028


Last edited by moruru on Mon Jun 06, 2011 6:43 am, edited 3 times in total.

Top
Offline Profile  
 
 Post subject: Re: Fan-Fic12tails Sheer prince of shadowตอนที่ 18.3
PostPosted: Sun Jun 05, 2011 6:52 pm 
ฮีโร่มาสเตอร์
User avatar

Joined: Fri Nov 20, 2009 2:59 pm
Posts: 3104
Location: สมุทรปราการ
การเว้นวรรคในแต่ละประโยคยังมองไม่เห็นเลย อ่านลำบากๆ

ต้นฉบับ
“ไม่ต้องใส่หรอกหมวกกับแว่นน่ะหน้าตาก็น่ารักดีอยู่แล้วนะ”ดาเนะพูดพลางหยิกแก้มของวีไปอีกการกระทำนั้นทำให้วีเปลี่ยนสีจากสีเหลืองเป็นสีแดงในทันทีด้วยความเขิน

แก้ไข
“ไม่ต้องใส่หมวกกับแว่นหรอก หน้าตาก็น่ารักดีอยู่แล้วนะ” ดาเนะพูดพลางหยิกแก้มของวีไปอีก การกระทำนั้นทำให้วีเปลี่ยนสีจากสีเหลืองเป็นสีแดงในทันทีด้วยความเขิน


Top
Offline Profile  
 
 Post subject: Re: Fan-Fic12tails Sheer prince of shadowตอนที่ 18.3
PostPosted: Sun Jun 05, 2011 8:27 pm 
ไบสัน
User avatar

Joined: Fri May 06, 2011 5:35 pm
Posts: 94
ขอบคุณมากครับ/meกราบงามๆ

_________________
Image
ตัวละครพิเศษมีเฉพาะในฟิครองของเราเท่านั้นลิ้งข้างล่างเลยจ้า
http://www.bigbugstudio.com/forum/viewtopic.php?f=19&t=9028


Top
Offline Profile  
 
 Post subject: Fan-Fic12tails Sheer prince of shadowตอนที่ 18.4
PostPosted: Sun Jun 05, 2011 9:13 pm 
ไบสัน
User avatar

Joined: Fri May 06, 2011 5:35 pm
Posts: 94
ตอนที่18.4 วันพักผ่อนของอัลวิส(4)
หลังจากเล่นวิ่งไล่จับมานานจนเวลาตอนนี้บ่ายโมงแล้ว
“จับได้แล้ว”เนบิวลาพูดก่อนจะจับตัวอัลวิสเป็นผลสำเร็จหลังจากพยายามมานาน
“แพ้จนได้แฮะว่าแต่ป่านี่ร้อนกว่าที่คิดนะ”อัลวิสซึ่งตอนนี้เหงื่อโชกเต็มชุดของตนยิ้มให้กับเนบิวลาในใจคิดว่า
”นานแค่ไหนแล้วนะที่ไม่ได้ทำเรื่องแบบนี้น่ะ”
“งั้นไปเล่นน้ำกันมั้ยล่ะ”เนบิวลายิ้มก่อนจะลากอัลวิสมาที่น้ำตกใกล้กระท่อมของเนบิวลามีพื้นที่ๆเหมือนบันไดที่ถูกสร้างขึ้นทอดลงไปจนถึงน้ำตก
“เอาล่ะถึงแล้วล่ะ”เนบิวลาพูดก่อนจะยิ้มให้อัลวิสแล้วกล่าวสำทับว่า
“งั้นเราไปก่อนนะ”เนบิวลาพูดก่อนจะถอดเสื้อวางไว้บนหินใกล้แล้วโดดลงเล่นน้ำในทันทีโดยที่ทิ้งอัลวิสที่หน้าแดงอยู่บนฝั่ง
“ลงมาสิอัลวิสน้ำเย็นมากเลยนะ”เนบิวลาเรียกก่อนจะสาดน้ำใส่อัลวิสจนเปียก
“กะ...ก็ได้”อัลวิสพูดก่อนจะถอดเสื้อของตนเอาไว้ที่หินข้างก่อนจะกระโดดลงเล่นน้ำตามเนบิวลาไปแต่นี่ก็เป็นครั้งแรกอีกนั่นแหล่ะที่เขาเล่นน้ำกับตัวอื่นน่ะ รู้สึกว่าตั้งแต่เขารู้จักกับเด็กตัวนี้แล้วเขาก็ทำในสิ่งที่ไม่เคยทำมามากเลยนะเนี่ย
“น้ำเย็นดีจัง ว่าแต่ทำถึงรู้สึกว่าผมของเรามันยาวขึ้นล่ะ”อัลวิสพูดกับเนบิวลาก่อนจะใช้กรงเล็บสางผมของตนเบาๆพบว่ายาวขึ้นจริงๆ
“เพราะน้ำที่นี่มีพลังแห่งการฟื้นฟูน่ะสิ เวลามาเล่นทีไรผมก็ยาวขึ้นจนต้องไปนั่งตัดเองทุกทีเลย...”เนบิวลายังพูดไม่ทันจบก็ถูกอัลวิสสาดน้ำใส่
"ฮ่าๆๆ"อัลิวสกุมท้องหัวเราะสภาพของเนบิวลาที่ถูกสาดน้ำจนเปียกไปหมด
“ทำกันได้นะ มาเลยเราไม่ยอมแพ้นายหรอก”เนบิวลาพูดขึ้นก่อนที่ทั้งสองจะเข้าสู่ช่วงสาดน้ำใส่กันอีกรอบ

ตอนดึกบ้านของเนบิวลา
“คงเหนื่อยมากเลยสินะ”อัลวิสพูดขณะมองเนบิวลาที่ตอนนี้นอนอยู่ข้างๆตนบนที่นอนแล้วก่อนจะแอบดึงหางเพื่อนของตนครั้งหนึ่งก่อนจะยิ้มออกมาส่วนเนบิวลานั้นนอนหลับสนิทเพราะความเหนื่อยจึงไม่รู้ตัวว่าถูกดึงหางโดยอัลวิส
“พรุ่งนี้แล้วสินะที่จะรับสมัครหางอัลฟ่าหวังว่านายคงไปนะ”อัลวิสลุกขึ้นร่างนั้นโตเป็นกิ้งก่าอายุ 20ปีเรียบร้อยแล้วเดินไปหยิบชุดของตนโดยผมนั้นยาวขึ้นมากว่าปกติมากเพราะเล่นน้ำกันจนเย็นเลย

หลังจากเปลี่ยนเป็นชุดประจำการเสร็จอัลวิสก็หยิบใบสมัครของเนบิวลาขึ้นมาพร้อมเซ็นชื่อลงไปในใบนั้น
“เจอกันวันพรุ่งนี้นะเนบิวลา....”อัลวิสยังกล่าวลาไม่ทันจบผลึกสีขาวสำหรับสื่อสารก็เรืองแสงขึ้น
ทำให้อัลวิสต้องออกมาคุยข้างนอกเพื่อไม่ให้เนบิวลาตื่น
“ใครกันนะติดต่อมาดึกแบบนี้”อัลวิสบ่นพลางหยิบผลึกสีขาวออกมายังไม่ทันได้ทำอะไรก็มีภาพของแพนด้าตัวผู้ที่ทำหน้าตกใจและลนลานร่างนั้นตะโกนว่า
“หล่อนรีบมาที่เมืองแสงเดี๋ยวนี้เลยเกินเรื่องใหญ่แล้วนะ”
“บอกกี่ครั้งแล้วว่าข้าน่ะตัวผู้เฟ้ยไอ้แพนด้าซันนี่เอ้ย”อัลวิสด่ากลับไปในพริบตาซันนี่นั้นคือแพนด้าลูกน้องในสังกัดของเขาเอง
“ชั่งมันเถอะตัวละครเคะแบบนายใช้แทนผู้หญิงได้อยู่แล้วแต่หล่อนรีบมาที่นี่ด่วนเลยเกิดเรื่องใหญ่แล้ว”
ซันนี่ตอบอย่างรีบร้อนก่อนที่การติดต่อจะขาดไป
“เมืองแสงเกิดเรื่องงั้นรึคงต้องรีบแล้วล่ะ”อัลวิสพูดก่อนวิ่งเข้าไปในบ้านของเนบิวลาแล้วเขียนจดหมายพร้อมกับหยิบสร้อยคอที่ห้อยอัญมณีสีแดงวางเอาไว้ที่หัวเตียงก่อนจะรีบวิ่งออกไป
"วันพักผ่อนของข้าคงจบแล้วสินะ"อัลวิสพึมพำขณะกำลังวิ่งไปเมืองแสงด้วยความเร็วที่คงที่

_________________
Image
ตัวละครพิเศษมีเฉพาะในฟิครองของเราเท่านั้นลิ้งข้างล่างเลยจ้า
http://www.bigbugstudio.com/forum/viewtopic.php?f=19&t=9028


Last edited by moruru on Mon Jun 06, 2011 6:41 am, edited 1 time in total.

Top
Offline Profile  
 
 Post subject: Re: Fan-Fic12tails Sheer prince of shadowตอนที่ 18.4
PostPosted: Mon Jun 06, 2011 4:20 am 
ฮีโร่มาสเตอร์
User avatar

Joined: Fri Nov 20, 2009 2:59 pm
Posts: 3104
Location: สมุทรปราการ
คือความจริงแล้วมันไม่ใช่ประโยคเดียวนะ แต่มันเป็นหลายประโยคเลย แต่เราไม่อยากจี้ให้เห็นมากนักเพราะอยากให้มองออกเป็นเอง วิธีแก้ไขง่ายมากๆ นายเขียนบทลงมาแล้วแบบนี้ จากนั้นให้เราพูดบทที่เราเขียนกับตัวเอง คนเราจะมีการเว้นวรรคคำเองโดยธรรมชาติอยู่แล้ว จากนั้นก็ค่อยๆเคาะเว้นคำตามที่เราได้ออกเสียงพูด แล้วมันจะทำให้ดูน่าอ่านมากยิ่งขึ้น

ข้อเสียของฟิคในตอนนี้เลยคือ มองแล้วไม่ชวนอ่าน เพราะ
(FIX)ไม่มีการเว้นวรรคย่อหน้า
การเว้นช่องคำของบทสนทนาและการบรรยายไม่มี
เนื้อเรื่องบางทีลอยโดดออกมาจนหาจุดเชื่อมไม่ได้ หรือไม่มีเหตุผลที่เหมาะสมรองรับ


ต้องค่อยๆปรับปรุงไปล่ะนะ ต้องขอโทษที่มาติลงให้เห็นในนี้นะ แต่บางครั้งการคุยในSkypeข้อความมันจะหายไปตามเวลา แต่อันนี้มันจะทำให้นายได้เห็นและเป็นรอยด่างให้เห็นเพื่อคอยเตือนนะ อันนี้เป็แค่ความคิดเห็นจากคนเขียนฟิคธรรมดาๆทีแต่งตามใจชอบนะ อาจจะมีคนที่เหมาะสมและเก่งกว่าก็ได้ แต่สำหรับเราแล้วนั้นคนที่แนะนำได้ดีที่สุดเลยคือ คนอ่าน นั่นเอง บางครั้งอาจต้องถามโต้งๆเลยว่าทำไมถึงไม่มีใครอ่านนัก อาจจะต้องยอมเสียหน้าเพื่อแลกกับคำตอบนะ จนบัดนี้เราก็ยังโดนว่าอยู่ในเรื่องของการใช้คำซ้ำจนเฟ้อเลย


Top
Offline Profile  
 
 Post subject: Re: Fan-Fic12tails Sheer prince of shadowตอนที่ 18.4
PostPosted: Mon Jun 06, 2011 7:08 am 
ไบสัน
User avatar

Joined: Fri May 06, 2011 5:35 pm
Posts: 94
fushigidane wrote:
ต้องค่อยๆปรับปรุงไปล่ะนะ ต้องขอโทษที่มาติลงให้เห็นในนี้นะ แต่บางครั้งการคุยในSkypeข้อความมันจะหายไปตามเวลา แต่อันนี้มันจะทำให้นายได้เห็นและเป็นรอยด่างให้เห็นเพื่อคอยเตือนนะ อันนี้เป็แค่ความคิดเห็นจากคนเขียนฟิคธรรมดาๆทีแต่งตามใจชอบนะ อาจจะมีคนที่เหมาะสมและเก่งกว่าก็ได้ แต่สำหรับเราแล้วนั้นคนที่แนะนำได้ดีที่สุดเลยคือ คนอ่าน นั่นเอง บางครั้งอาจต้องถามโต้งๆเลยว่าทำไมถึงไม่มีใครอ่านนัก อาจจะต้องยอมเสียหน้าเพื่อแลกกับคำตอบนะ จนบัดนี้เราก็ยังโดนว่าอยู่ในเรื่องของการใช้คำซ้ำจนเฟ้อเลย

ไม่เป็นไร+ขอบคุณมากครับเพราะข้อความมันหายไปจริงๆนั่นแหละแล้วถ้าอยู่ในนี้มันจะไม่หายไปด้วยเพราะผมจะได้ไล่ปรับปรุงให้ครบทุกตอนด้วยครับ

_________________
Image
ตัวละครพิเศษมีเฉพาะในฟิครองของเราเท่านั้นลิ้งข้างล่างเลยจ้า
http://www.bigbugstudio.com/forum/viewtopic.php?f=19&t=9028


Top
Offline Profile  
 
 Post subject: Fan-Fic12tails Sheer prince of shadowตอนที่ 18.5
PostPosted: Thu Jun 09, 2011 6:50 am 
ไบสัน
User avatar

Joined: Fri May 06, 2011 5:35 pm
Posts: 94
ตอนที่ 18.5 ห้องลับในบ้านของลีโอกับความทรงจำในวัยเด็ก
ในเวลาเดียวกับที่วีโดนดาเนะอุ้มไปเที่ยวนั่นเองที่บ้านของลีโอที่ตอนนี้ไม่มีใครอยู่นั้นปรากฏร่างของก่าสีแดงและหมาป่าสีแดงเลือดอายุประมาณห้าขวบกำลังเปิดประตูบ้านเข้าไป
“ไม่มีใครอยู่ใช่มั้ย”หมาป่าน้อยถาม
“อือทางสะดวกรีบเข้ามาเร็วเชียร์”ร่างนั้นเรียกก่อนจะกวักมือให้เข้ามา
“อือ”เชียร์รับคำก่อนจะวิ่งเข้าไปในบ้านของลีโอจนถึงห้องๆหนึ่งที่มีโซ่สีขาวกับสีดำอย่างละเส้นคล้องและพันธนาการประตูบานนั้นเอาไว้ซึ่งแม้แต่ซอรัสยังไม่รู้ว่าหลังบานประตูบานนั้นจะมีอะไรอยู่
“เอาล่ะถึงแล้ว”ลีโอในร่างเด็กพูดก่อนจะหยิบกุญแจสีขาวออกมาจากช่องลับในแว่นกันลมของตน
“ลีโอพร้อมแล้วใช่ไหม”เชียร์ถามก่อนจะเปิดล็อกเกตที่มีผลึกดำอยู่พร้อมหยิบกุญแจสีดำออกมาจากล็อกเกตที่มีรูปของเชียร์กับลีโออยู่
“อืม”ลีโอตอบก่อนที่ทั้งสองจะเอากุญแจของตนไปแตะโซ่สีขาวส่วนเชียร์แตะโซ่สีดำตามลำดับ
พลันโซ่ทั้งสองสีถูกดูดหายเข้าไปในกุญแจสองดอกจนหมดทันที
“ไม่ได้เข้ามานานเท่าไหร่แล้วนะ ห้องนี้น่ะ”เชียร์ถามลีโอพลางยื่นมือไปเปิดประตูห้อง
“ตั้งแต่นายแทนตัวเองว่าข้าล่ะมั้งฮ่าๆ”ลีโอพูดติดตลกก่อนที่ประตูห้องจะเปิดออกสิ่งที่ทั้งสองเห็นคือ

ภาพของผนังที่มีลวดลายการ์ตูนน่ารักๆกับตุ๊กตาวางอยู่จำนวนมากเป็นเหมือนห้องของเล่นขนาดใหญ่ของเด็กนั่นเองแปลกมากที่ห้องนี้เหมือนมีหางเข้าไปทำความสะอาดตลอดเวลาไม่มีฝุ่นหรือสิ่งสกปรกเลยแม้แต่น้อยราวกับกาลเวลาในห้องนี้ถูกหยุดไว้

“ว้าวยังเหมือนเดิมเลยนะงั้นพวกเราต้องแทนตัวเองให้เหมือนเดิมด้วยจริงไหมเชียร์ลีโอคิดแบบนั้นนะ”ลีโอพูดด้วยสรรพนามแทนตัวแบบที่เคยใช้กับเชียร์ตอนเด็กๆราวกับย้อนเวลาไปในตอนเด็ก
“กะ...ก็ได้เชียร์พูดแทนตัวแบบสมัยก่อนก็ได้”เชียร์ตอบอายๆเพราะตนไม่เคยหลุดมาดได้ขนาดนี้
“งั้นเชียร์เล่าให้ลีโอฟังหน่อยสิว่าหลังถูกเสือสาวตัวนั้นอุ้มไปแล้วเกิดอะไรขึ้น”ลีโอถามในทันที
“ก็เธอพาขะ....ไม่สิเชียร์ไปกินไอติมแล้วก็เดินเที่ยวเมืองแค่นั้นเอง”เชียร์ตอบด้วยใบหน้าขึ้นสีแดงเล็กน้อยเพราะรีสน่ะป้อนไอติมให้เขากินเล่นเอาหน้าแดงไปพักใหญ่ๆเลย
“จริงเหรอลีโอว่ามันมีอะไรมากกว่านั้นนะ”ลีโอหันมายิ้มให้แต่นั่นทำให้เชียร์หน้าแดงเข้าไปใหญ่
“แล้วลีโอล่ะตอนไปไม่เห็นมีผ้าพันขอผืนนั้นเลยทำไมตอนกลับมันมีล่ะลีโอตอบเชียร์มาสิ”เชียร์ซึ่งสังเกตเห็นจุดแตกต่างของลีโอคือผ้าพันขอสีเหลืองที่ปรากฏขึ้นหลังโดนแกะสาวนั่นลากไป
“อะ...เอ่อผะ...ผ้าพันคอนี่มันมะ..ไม่ใช่อย่างที่เชียร์คิดนะ”ลีโอหน้าแดงฉับพลันรีบแก้ตัวแบบตะกุกตะกักในทันทีแต่ความจริงผ้าพันคอนั่นซาฟี่ถักให้เขาเองเป็นเรื่องที่ทำให้เขาเขินโดยไม่มีสาเหตุ

“เอาเถอะเชียร์ไม่พูดก็ได้แต่ลีโอก็ห้ามพูดเรื่องของเชียร์เหมือนกันนะ”เชียร์ยื่นข้อเสนอพร้อมกับคว้าผ้าเช็ดตัวก่อนจะเดินไปเพื่ออาบน้ำแต่ถูกลีโอท้วงก่อนว่า
“นี่หลังอาบน้ำแล้วนายใส่ชุดนี้สิ”ลีโอก็วิ่งไปที่ตู้เสื้อผ้าในห้องนั้นแล้วหยิบชุดนอนสีฟ้าลายหมีน่ารักของเด็กห้าขวบมา
“นะ...นี่ลีโอยังกะ...เก็บไว้อีกเหรอชะ...ชุดนี้น่ะ”เชียร์หน้าแดงขึ้นอีกครั้งแถมรอบนี้ยังแดงยิ่งกว่ามะเขือเทศอีกเพราะนั่นเป็นชุดที่ลีโอให้เขาตอนพวกเขาเจอกันที่นี่ครั้งแรก(สามารถย้อนกลับไปอ่านได้ในตอนพิเศษของลีโอ)
“อืมก็มันเป็นของสำคัญนี่นา”ลีโอพูดซึ่งทำให้เชียร์คว้าชุดแล้ววิ่งหายไปที่ห้องน้ำทันที
“เฮ้อเชียร์นี่ยังเหมือนเดิมเลยนะ จะพูดอะไรก็บอกมาเลยสิอย่าคิดว่าไม่เห็นนะน้ำตานั่นนะ”ลีโอพึมพำก่อนจะยิ้มบางๆออกมา
“นานแล้วนะที่ไม่ได้เข้ามาห้องนี้น่ะว่ามั้ยเชียร์”ลีโอถามเชียร์ซึ่งตอนนี้อยู่ในชุดนอนลายหมีสีฟ้าน่ารักโดยคนใส่นั้นหน้าแดงไปถึงหูแล้ว
“อืม อีกครึ่งชั่วโมงเวลาแบบนี้ก็จะหมดลงแล้ว เชียร์อยากให้มันอยู่ตลอดไปจังเลย”เชียร์พูด
“นี่รูปนี้ที่เชียร์วาดแล้ว บอกให้ลีโอเก็บไว้ในห้องนี้ทำไมเหรอ”ลีโอพูดก่อนจะหยิบรูปวาดรูปหนึ่งที่ถูกใส่ไว้ในกรอบรูปเป็นรูปที่ลีโอนอนกับเชียร์บนเตียงในบ้านตอนเด็กๆทำเอาเชียร์หน้าแดงอีกครั้ง
“ก็ถ้าพวกจินตนาการสูงมาเห็นล่ะก็พวกเราได้โดนเข้าใจผิดแน่ๆ เพราะอย่างงั้นเชียร์ถึงขอให้ลีโอเก็บมันไว้ในห้องนี้ไง”เชียร์ตอบ

หลังจากนั้นทั้งสองก็คุยเรื่องในสมัยเด็กกันหลายเรื่องจนเวลาผ่านไปครึ่งชั่วโมงทั้งสองกลับร่างเดิมและเปลี่ยนชุดเสร็จเรียบร้อยแล้วก็พบนกสีขาวตัวหนึ่งบินเข้ามาที่หน้าต่างพร้อมจดหมาย
“ว่าไงนะ!ลีโอรีบไปเร็วเกิดเรื่องขึ้นในเมืองแสงแล้ว”เชียร์ที่ได้อ่านเนื้อความในจดหมายแล้วสรุปให้เพื่อนของตนฟังก่อนจะคว้าอาวุธของตนแล้ววิ่งออกไป
“อืม”ลีโอรับคำก่อนทั้งสองจะคว้าอาวุธของตนแล้ววิ่งตามไปในทันที

_________________
Image
ตัวละครพิเศษมีเฉพาะในฟิครองของเราเท่านั้นลิ้งข้างล่างเลยจ้า
http://www.bigbugstudio.com/forum/viewtopic.php?f=19&t=9028


Top
Offline Profile  
 
 Post subject: Fan-Fic12tails Sheer prince of shadowตอนที่ 19
PostPosted: Sat Jun 11, 2011 10:15 pm 
ไบสัน
User avatar

Joined: Fri May 06, 2011 5:35 pm
Posts: 94
ตอนที่ 19 รัตติกาลโลหิตความลับของอีคารอส
เวลาเดียวกับที่อัลวิสกำลังเข้านอนที่บ้านเนบิวลา
“ท่านอิทาลุสการตรวจตราเป็นไงบ้าง”เสียงของแม่ทัพโบลดาสติดต่อนายพลเหยี่ยวอิทาลุสที่กำลังเดินอยู่ในถนนแห่งหนึ่ง
“กำลังตรวจตราอยู่ยังไม่พบสิ่งใดผิดปกติครับถ้ามีอะไรจะแจ้งให้ทราบ”อีทาลุสตอบก่อนจะพบร่างๆหนึ่งปรากฏขึ้นร่างนั้นแต่งตัวเหมือนทหารในยุโรปในมือมีปืนคู่มีผมสีดำปีกสีดำแต่มือกลับมีนิ้วมือเหมือนชนเผ่าในอดีต(มนุษย์)แววตานั้นเต็มไปด้วยความแค้น
“ไม่ได้เจอกันนานเลยนะครับท่านพ่อ”ร่างนั้นกล่าวเรียก
“เป็นไปไม่ได้รึว่าแกคือ”อีทาลุสตกใจและเรียกร่างนั้นเหมือนนึกอะไรขึ้นได้
“ใช่ครับผมเองอีคารอสลูกที่ท่านพ่อทิ้งไปพร้อมกับแม่ที่ต้องตายไป เพราะท่านทอดทิ้งพวกเราไปแม่ก็เลยต้องตาย เพราะพ่อทำให้ผมเกิดมาและทำให้ผมต้องเป็นแบบนี้ ตายซะเถอะ”ร่างนั้นชักปืนออกมาสองกระบอกก่อนจะกราดยิงใส่อิทาลุสทันที
“บ้าจริง”อีทาลุสรีบหลบลูกปืนพร้อมยิงโต้กลับในทันที
“เปรี้ยงๆๆๆ”เสียงลั่นไกดังสนั่นทั้งสองกางปีกออกแล้วบินพร้อมยิงกันด้วยกระสุนจำนวนมากสร้างความแตกตื่นให้กับชาวเมืองแสงเป็นอย่างมาก
“อะไรกันทำไมเราถึงยิงไม่โดนเลยสักดอกความเร็วและความสามารถในการหลบหลีกนี่มันเหมือนกับ....”
อิทาลุสสบถออกมาไม่ทันจบอีคารอสก็แทรกขึ้นด้วยน้ำเสียงอันกราดเกรี้ยวใบหน้าของเขานั้นเต็มไปด้วยความโกรธแค้นและชิงชัง
“เหมือนกับสัตว์ประหลาดท่านพ่อคิดแบบนั้นสินะ ท่านพ่อต้องการให้ผมเป็นไม่ใช่เหรอสัตว์ประหลาดที่มีพลังเหนือใคร ก็ผมนี่ไงล่ะผมลัพธ์ รู้สึกดีใช่มั้ยล่ะที่ผลงานของพ่อมันออกมาเป็นตัวเป็นตนได้ถึงขนาดนี้น่ะ”เมื่อกล่าวจบก็ระดมยิงกระสุนใส่ผู้เป็นพ่อในทันที
“โธ่โว้ย”อิทาลุสหลบการโจมตีของอีคารอสอย่างกระหืดกระหอบนอกจากนั้นกระสุนของอีคารอสยังเข้าทำลายบ้านเรือนและชาวเมืองอีกด้วย

“ทุกท่านรีบอพยพออกจากที่นี่ก่อนนะครับ”แพนด้าซันนี่รีบสั่งอพยพเหล่าหางในทันทีก่อนจะหันไปพูดกับ
นกเพนกวิ้นสีฟ้าและตุ่นสีเหลืองตัวหนึ่งว่า
“ต๋องนายร่ายมนต์เกราะน้ำแข็งกันชาวเมืองไว้ก่อนเร็วนิวเลสนายรีบสร้างป้อมยิงอัตโนมัติสกัดลูกกระสุนเร็ว”พูดจบร่างนั้นก็กลิ้งไปต่อยกระสุนที่พุ่งเข้ามาใส่หางตัวหนึ่ง
“ได้แต่เราไม่มั่นใจนะว่าจะกันได้นานรึเปล่าเพราะกระสุนนี่มันไม่ใช่กระสุนธรรมดา”เพนกวิ้นต๋องรับคำก่อนจะชูไม้เท้าเวทที่มีอัญมณี 4สีที่ด้ามแล้วก็ร่ายมนเกราะน้ำแข็งทันที
“ขอพลังแห่งผลึกน้ำแข็งจงคุ้มครองข้าและสหาย”สิ้นคำก็ปรากฏกำแพงน้ำแข็งสีฟ้าขึ้นมากั้นระหว่างชาวเมืองและร่างของผู้ต่อสู้ทั้งสองในพริบตา

“นิวเลสนายรีบสร้างป้อมยิงเร็วกำแพงเราต้านได้ไม่นานหรอก”ต๋องรีบเร่งให้ตุ่นนิวเลสสร้างป้อมให้เสร็จเพราะกำแพงของเขาเริ่มต้านไม่ไหวแล้ว
“รู้แล้วล่ะน่ะ”นิวเลสพูดและขยับมือประกอบชิ้นส่วนด้วยความเร็วสูงจนเสร็จเป็นป้อมยิงขนาดใหญ่หนึ่งป้อมที่ตอนนี้ถูกตั้งโปรแกรมให้ยิงกระสุนที่พุ่งเข้ามาด้วยความเร็วสูงสามารถปกป้องชาวหางที่กำลังอพยพได้เป็นผลสำเร็จ

“ท่านอิทาลุสพวกเรามาช่วยแล้วครับ”ทหารเสือดำเห็นท่าไม่ดีก็เลยนำกำลังเข้ามาช่วยแต่ถูกอิทาลุสท้วงว่า
“อย่าเข้ามาถ้ายังอยากมีชีวิตอยู่....”แต่ยังพูดไม่ทันจบก็ถูกยิงด้วยกระสุนจำนวนมาก
“เปรี้ยงๆๆๆ”อิทาลุสถูกยิงไปหลายนัดจนแทบจะบินไม่ไหว
“อั่ก”อิทาลุสกระอักเลือดออกมาคำโตก่อนจะชักปืนมายิงโต้กลับไปในทันที
“ปังๆๆ”พริบตาที่กระสุนจะถึงตัวอีคารอสกลับหลบได้ทุกนัดแบบไม่ขาดไม่เกิน
“ได้แค่นี้เองเหรอครับถ้าอย่างงั้นก็ตายซะเถอะครับท่านพ่อ”อีคารอสพูดแบบจงใจเน้นคำว่าพ่อให้ดังที่สุดก่อนจะยิงกระสุนซ้ำอีกนับสิบขณะที่อิทาลุสกำลังหลับตารอรับชะตากรรมนั่นเอง

“เปรี้ยง”สายฟ้าสีเหลืองก็ผ่าใส่กระสุนทั้งหมดจนสลายไปในทันที
“ท่านอิทาลุส พวกเรามาช่วยแล้ว”เสียงของกิ้งก่าสีเหลืองอ่อนนามดาเนะผู้เป็นเจ้าของท่าสายฟ้านั่นพูด
“พวกน่ารำคาญ”อีคารอสพูดก่อนจะเปลี่ยนกระสุนจากสีเงินเป็นสีดำก่อนจะหันไปทางดาเนะและเหล่าผู้มาช่วยเหลือทันทีแต่พอกำลังจะยิงก็ปรากฏว่ามีอาวุธปริศนาพุ่งเข้าหาร่างของอีคารอสในทันที
“เคร้ง”เสียงโลหะปะทะกันดังขึ้นพร้อมกันที่อีคารอสจะยิงอาวุธปริศนาที่เข้ามาโจมตีตนจนแหลกสลายไปด้วยกระสุนสีแดง
“ท่านไครซิสถอยไปนั่นคือปัญหาของข้า”อีคารอสพูดพร้อมกับที่อัลวิสมาถึงพอดีพร้อมกับลิงสีดำที่นั่งบนเก้าอี้ลอยได้ตัวเดิมที่เคยใช้ตอนงานประลองปรากฏตัวขึ้นพร้อมอาวุธจำนวนมาลอยอยู่รอบๆตัว
“คงไม่ได้ ในฐานะทูตของวิหารเงา คงจะปล่อยให้เกิดปัญหาระหว่างเมืองไม่ได้หรอก”ไครซิสพูดพร้อมรอยยิ้มกวนประสาทประจำตัว
“งั้นคงต้องลบท่านออกไปด้วยสินะ”อีคารอสพูดก่อนจะยิงกระสุนสีดำเข้าใส่ไครซิสในทันที
“ไม่ได้กินข้าหรอก”ไครซิสพูดพร้อมวาร์ปหลบลูกกระสุนๆจึงพุ่งเข้าใส่หลังคาบ้านหลังหนึ่งพร้อมกับระเบิดเป็นหลุมดำแบบเดียวกับที่ใช้ในงานประลองทำให้หลังคาบ้านแหว่งราวกับถูกลบหายในส่วนที่ถูกวงกลมกลืน
“หายไปให้หมดนั่นแหละ ใครขวางข้าต้องหายไปให้หมด”อีคารอสพูดออกมาอย่างบ้าคลั่งราวกับเสียสติก่อนจะกราดยิงทุกคนด้วยกระสุนสีดำในทันทีแต่ทว่า

“Cross Impact”เสียงหนึ่งร้องขึ้นพร้อมกับคมดาบรูปกางเขนสีเหลืองนวลพุ่งเข้ามาทำลายกระสุนทั้งหมดแล้วพุ่งเข้าใสอีคารอสซึ่งคราวนี้อีคารอสกลับไม่ได้หลบทำให้ถูกคมดาบนั้นเข้าตั้งแต่ปีกข้างขวาลงมาจนถึงลำตัวร่างของเขาปลิวหายไปเพราะแรงอัดในทันที
“อ้ากกกกกกกกกกกก”อีคารอสร้องออกมาก่อนที่ร่างของเขาจะปลิวหายไป
“อัลวิสเป็นอะไรรึเปล่า”เชียร์กับลีโอที่พึ่งมาถึงถามด้วยความเป็นห่วง
“ไม่เป็นไร แต่ท่านอิทาลุสได้รับบาดเจ็บสาหัสเลยล่ะ พวกนายพักก่อนเถอะ”อัลวิสพูดก่อนจะบอกให้ทั้งสองกลับไปพักผ่อนก่อนเพราะตอนนี้สถานการณ์สงบลงแล้วแต่ตัวอัลวิสกับเหล่าหางที่มาช่วยเหลือรวมทั้งไครซิสก็อดสงสัยไม่ได้ว่าคมดาบรูปกางเขนสีเหลืองนวลนั่นใครเป็นผู้ใช้ แล้วทำไมอีคารอสถึงไม่หลบ
“เอาเถอะท่านอิทาลุสปลอดภัยก็ดีแล้ว”เหล่าหางทุกตัวพร้อมใจกันคิดแบบเดียวกัน
ในมุมมืดแห่งหนึ่งในทิศทางที่กางเขนแสงพุ่งมาปรากฏร่างของหมาป่าขนสีเหลืองนวลราวกับแสงจันทร์สองตัวๆหนึ่งอายุประมาณ 20กับอีกตัวที่อายุ 6ขวบ
“เป็นไงบ้างครับพี่คาออสท่าไม้ตายของผมเป็นไงบ้าง”ร่างที่อายุ 6 ขวบนั้นถามด้วยน้ำเสียงตื่นเต้น
“ถือว่าอยู่ในขั้นดีนะ แต่ยังสอบตกด้านพลังทำลายอยู่นะ เพราะแขนของหมอนั่นไม่ขาดนี่เนาะแต่ก็ดีแล้วสำหรับเซียร์
ใช่มั้ย”ร่างที่ถูกเรียกว่าคาออสพูดพลางลูบหัวเซียร์อย่างเอ็นดู
“เอาล่ะแยกออกจากกันนานแล้วพักกันก่อนแล้วกันเนาะ”คาออสพูดก่อนแปลงกายเป็นแสงเข้าไปในตัวของเซียร์
“งั้นเราไปนอนดีกว่าพรุ่งนี้ต้องสอบสัมภาษณ์เข้าหน่วยอัลฟ่า”เซียร์พูดก่อนจะกระโดดข้ามหลังคาหายไป

ทางด้านอัลวิส
“วีเป็นอะไรรึเปล่าตั้งแต่มาอยู่ร่างผู้ใหญ่แล้วทำไมนายดูเลื่อนลอยจัง”อัลวิสถามด้วยความเป็นห่วงเพื่อนของตนที่เหม่อลอยไร้การตอบสนองตั้งแต่กลับจากการถูกดาเนะลากไปเที่ยว
“ขะ...ข้าพเจ้ามะ...ไม่เป็นไรนอนกันเถอะพรุ่งนี้นายจะไปร่วมสอบสัมภาษณ์ด้วยใช่มั้ย”วีตะกุกตะกักเล็กน้อยก่อนจะรีบเปลี่ยนเรื่องในทันที
“เอาเถอะ ข้าขี้เกียจที่จะเซ้าซี้นายแล้วนอนดีกว่า”อัลวิสพูดก่อนจะเปลี่ยนชุดเป็นชุดนอนสีขาวไร้ลวดลายแล้วล้มตัวลงนอนทันที

_________________
Image
ตัวละครพิเศษมีเฉพาะในฟิครองของเราเท่านั้นลิ้งข้างล่างเลยจ้า
http://www.bigbugstudio.com/forum/viewtopic.php?f=19&t=9028


Top
Offline Profile  
 
 Post subject: Fan-Fic12tails Sheer prince of shadowตอนที่ 20
PostPosted: Tue Jun 14, 2011 8:16 pm 
ไบสัน
User avatar

Joined: Fri May 06, 2011 5:35 pm
Posts: 94
ตอนที่ 20 การสอบสัมภาษณ์กับคำถามของอัลวิส
ณ บ้านของเนบิวลาเวลา 6.00 น.
“หวาๆต้องรีบแล้วสิว่าแต่เอาของไปครบแล้วรึยังน้า”เจ้าของบ้านนั้นหัวหมุนกับการเตรียมของเพื่อไปเมืองแสงครั้งแรกของตนก่อนจะหันเห็นจดหมายพร้อมสร้อยคอสีที่ห้อยอัญมณีสีแดงอันหนึ่ง
“นี่มัน”เนบิวลาหยิบจดหมายขึ้นมาอ่าน

ถึงเนบิวลา
“หวังว่าคงจะได้รับจดหมายนะเนบิวลา เราต้องกลับก่อนคงไปเป็นเพื่อนนายไม่ได้ เพื่อนตัวนี้ขอโทษจริงๆเพราะทางบ้านเขาบอกว่า จะให้เรามาเที่ยวได้ เฉพาะวันเสาร์และวันอาทิตย์เท่านั้น แล้วเราก็โดนสั่งให้รีบกลับก็เลยไปโดยไม่ได้ลา เพื่อเป็นการขอโทษเราได้ทิ้งสร้อยคอวาร์ปไว้ถ้านายพูดว่าด้วยพลังแห่งเงาโลหิตจงพาข้าไปยังที่ๆข้าประสงค์เจ้าจะสามารถไปไหนก็ได้แต่ว่าความสามารถนี้ใช้ได้แค่วันละครั้งเท่านั้นนะ ถือว่าเป็นเครื่องรางแล้วกันนะ"
จากอัลวิส

“ขอบใจนะอัลวิสงั้นเราจะรีบไปเมืองแสงก่อนดีกว่า ด้วยพลังแห่งเงาโลหิตจงพาข้าไปยังที่ๆข้าประสงค์”เนบิวลาหยิบสร้อยมาห้อยไว้ที่คอก่อนจะท่องคถาวาร์ปก่อนที่ร่างของตนนั้นหายไปจากบ้านเป็นที่เรียบร้อย

เมืองแสงที่ห้องของวีเวลาเดียวกัน
“ตื่นเช้าจังนะอัลวิสปกตินายจะตื่นสายกว่านี้นี่วันนี้มีอะไรเหรอ”วีถามขึ้นเพราะปกติอัลวิสจะตื่นหลังจาก6.30 น.ลงไป
“ไม่มีอะไรน่ะ แค่อยากจะคิดคำถามในการสัมภาษณ์ ก็แค่นั้นเอง แล้วพูดเบาๆหน่อยก็ดีนะวิสน่ะนอนอยู่นะ”เสียงของอัลวิสถึงจะดูเย็นชาแต่กลับเจือด้วยกระแสความเป็นห่วงและความรักในฐานะพี่น้องตลอดเวลา
“แหมๆดุจังนะคุณพี่ชาย”เสียงกวนประสาทของฟาเอลดังขึ้นทำให้คิ้ววิสถึงกับกระตุกแล้วหันไปจ้องหมาป่าขนแดงตรงหน้าที่เปิดประตูเข้ามาด้วยสายตามาคุ
“มีธุระอะไร”อัลวิสถามก่อนจะแผ่รังสีอำมหิตใส่เป็นคำพูดว่า”พูดเบาๆหน่อยถ้าน้องข้าตื่นแกตายแน่”
“แค่จะมาดูเพื่อเจอฉากแบบตอนนั้นอีกไงอุโฮ๊ะๆ.....”ฟาเอลยังพูดไม่ทันจบก็ถูกอัลวิสกระโดดถีบปลิวออกไปนอกห้องแถมตกบันไดอีกต่างหากจนวีต้องวิ่งไปดูอาการของหมาป่าที่ตกลงไป
“อัลวิสข้าพเจ้าว่านายทำเกินไปหน่อยแล้วนะ”วีว่าอัลวิสพลางวิ่งลงไปดูอาการฟาเอลในทันที

หลังจากวีลงไปแล้ว
“ดีจริงที่ยังไม่ตื่นน้องของพี่”อัลวิสลูบหัวน้องของตนด้วยความเอ็นดูและรอยยิ้มที่อ่อนโยนพร้อมกับวาด วงเวทอะไรสักอย่างแล้วพูดว่า“ขอให้วันนี้เป็นวันที่ดีของน้องตลอดไปนะ”ก่อนที่วงเวทจะเรืองแสงขึ้นที่หน้าผากก่อนที่อัลวิสจะชักมือกลับก่อนจะยิ้มให้วิสที่หลับอยูอีกครั้งแล้วกระโดดออกไปทางหน้าต่าง
“อะ...อัลวิสนี่นาย”วีที่ขึ้นมาเห็นฉากก่อนหน้านั้นเข้าถึงกับอ้าปากค้างแล้วนึกถึงคำพูดของอัลวิสตอนงานสานสัมพันธ์เทพทั้ง 6ว่า”เขาคือครอบครัวตัวสุดท้ายของข้า”
“มีด้านที่อ่อนโยนด้วยเหรอเนี่ยไม่เชื่อก็ต้องเชื่อนะเนี่ย”วียิ้มก่อนจะรีบเปลี่ยนชุดเพื่อเตรียมไปสอบสัมภาษณ์เหล่าหางอัลฟ่า
“ว้าวมาถึงแล้วจริงๆด้วยนี่เหรอเมืองแสง”เสียงของกิ้งก่าน้อยนามเนบิวลาที่วาร์ปมายังเมืองแสงก่อนจะวิ่งไปถามทหารเสือดำว่า”พี่เสือดำครับ ที่สอบสัมภาษณ์เข้าเป็นหางของหน่วยอัลฟ่านี่มันอยู่ที่ไหนเหรอครับ”
“อ๋ออยู่ที่ที่พักหน่วยอัลฟ่าแถวกลางเมืองน่ะ”ทหารเสือดำตอบ
“ขอบคุณครับ”ร่างนั้นพูดก่อนจะวิ่งหายไป
“แต่เด็กตัวนั้นสีตัวมันแปลกๆอยู่นะมาจากต่างเมืองรึไงน่ะ”ทหารเสือดำตัวนั้นหันไปคุยกับเพื่อนของตน
“จริงด้วยสีตัวแบบนั้นข้าไม่เคยเห็นเลยนะ”อีกตัวคุยตอบกลับไปก่อนจะมองกิ้งก่าสีดำอมม่วงตัวน้อยวิ่งไปจนลับตา
“ที่นี่สินะ”เนบิวลาพูดก่อนจะมองป้ายที่เขียนว่า"สถานที่สอบสัมภาษณ์หน่วยอัลฟ่าการสอบจะเริ่มเวลา 7.30 น."
เนบิวลาเหลือบไปมองหอนาฬิกาทีตั้งอยู่ใกล้ๆนั้นบอกเวลาว่า 7.00 น.
“อีกนานเลยไปรอที่ไหนดีล่ะเนี่ย....”เนบิวลายังพูดไม่ทันจบก็มีเสียงฝีเท้าดังขึ้นมาก่อนจะมีเสียงดังขึ้น
“อ้าวยังไม่เปิดอีกเหรอเนี่ย”เนบิวลาหันไปมองที่มาของเสียงเป็นกิ้งก่าสีแดงสวมชุดชุดราวกับจอมยุทธ์ในสมัยโบราณอายุเท่ากับเขาคือ 10 ขวบ
“อ้าวนายก็มาสมัครเหมือนกันเหรอเราชื่อ ทาลัสยินดีที่ได้รู้จัก”ร่างนั้นยิ้มให้ก่อนจะกระโดดหลบขวานยักษ์ที่เหวี่ยงมาจากไหนก็ไม่ทราบกระแทกพื้นดังสนั่นพร้อมๆกับร่างของไบสันอายุประมาณ 13ปรากฏขึ้น
“อาฆาตกันสุดๆเลยนะไอ้ควายป่านรก”ทาลาสกระโดดหลบก่อนจะม้วนตัวเตะด้ามขวานที่พุ่งเข้ามาในพริบตา
“โง่รึเปล่าน่ะแรงของกิ้งก่าน่ะต้านแรงของข้าไม่ได้หรอก”ไบสันเจ้าของขวานพูดขึ้นแต่กลับต้องตกใจเพราะขวานนั้นสะท้อนกลับมา
“ถ้าเราเป็นกิ้งก่าธรรมดาก็อีกเรื่องหนึ่งขอโทษทีที่เรามันก่าแรงปิศาจเฟ้ย”ทาลัสพุ่งเข้าใกล้ไบสันตัวนั้นก่อนจะชกเข้าที่ท้องในทันที
“อัก”ร่างนั้นร้องก่อนจะทรุดลงทันที
“เฮ้อให้ตายเหอะถ้าไม่จำเป็นก็ไม่ค่อยทำหรอกนะเพราะแรงของเรามันก็มากเกินไปจนเราก็ทึ่งเหมือนกันนะเนี่ย”ทาลัสพึมพำก่อนจะมองเนบิวลาที่พุ่งตัวเข้ามาดูที่ขาของเขา
“เป็นอะไรรึเปล่าทาลัส”เนบิวลาพูดด้วยความเป็นห่วงก่อนจะดูที่ขาที่เตะขวานของทาลัสแต่กลับไม่มีแผลอะไรเลย
“แหมไม่ต้องเป็นห่วงหรอกเราน่ะหนังหนาอยู่แล้ว”ทาลัสพูดก่อนจะยิ้มให้แล้วถามว่า
“แล้วนายชื่ออะไร”
"เนบิวลา"เนบิวลาตอบได้มีความมั่นใจในการทำความรู้จักกับตัวอื่นมากขึ้นขณะที่ทั้งสองกำลังคุยกันอยู่เสียงหนึ่งก็ดังแทรกขึ้นมา

“พวกนายคือก่าที่จะมาสอบสัมภาษณ์หน่วยอัลฟ่าสินะ”เจ้าของเสียงเป็นกิ้งก่าตัวนั้นอยู่ในชุดเกราะสเลย์เยอร์สีดำที่ออกแบบพิเศษแบบชนิดว่าดูก็รู้ว่าเป็นใครสวมผ้าปิดตาที่ตาข้างซ้ายอายุประมาณ 20
“เกราะสีดำผ้าปิดตาที่ตาข้างซ้ายหรือว่าพี่คือเนตรอินทรีอัลวิส”ทาลัสร่ายคุณสมบัติของอัลวิสออกมาก่อนจะทำหน้าตกใจแบบสุดๆ
“เอาล่ะการสอบสัมภาษณ์ของเราจะแบ่งตามเผ่าพวกเจ้า เหล่ากิ้งก่าจะสามารถเลือกผู้สัมภาษณ์ได้สามตัว”อัลวิสอธิบายก่อนจะหยุดไปชั่วขณะ

“ตัวที่หนึ่งก่าตัวดังแห่งหน่วยอัลฟ่าวี ตัวนี้ค่อนข้างจะเป็นกันเองและสบายๆ ใครอยากเป็นทริ๊กเตอร์ก็ไปสอบกับเขา”
อัลวิสเริ่มร่ายข้อมูลให้กิ้งก่าน้อยทั้งสองตัวฟังแถมแอบเผาเพื่อนของตนนิดๆ

“ฮัดชิ้ว”วีที่กำลังเดินทางมาจามพร้อมกับบ่นอุบว่า”มีใครกำลังนินทาข้าพเจ้าอยู่แน่ๆเลย”

“ตัวที่สองดาเนะกิ้งก่าสเลย์เยอร์ตัวแรกของเมืองแสงเป็นก่าในคอนโทรล เอ้ย!ไม่ใช่ๆเป็นเพื่อนของวี รายละเอียดข้าไม้รู้หรอกไม่เคยเจอด้วย แต่ถ้าอยากเป็นสเลย์เยอร์ก็ไปสอบกับเขานะ”อัลวิสเผาต่ออย่างเมามันท่ามกลางสีหน้าตกตะลึงและงงของกิ้งก่าน้อยทั้งสองด้วยความไม่เข้าใจความหมายของคำว่า"ก่าในคอนโทรล"

“ฮัดชิ้ว”เสียงของก่าที่ถูกเผาทั้งสองตัวจามออกมาแทบจะพร้อมกัน
“ตัวสุดท้ายข้าอัลวิสหรือเนตรอินทรีที่พวกเจ้ารู้จักกัน ถ้าพวกเจ้าอยากเข้มแข็งก็มาสอบกับข้า แต่ก็ต้องเตรียมใจรับการฝึกของข้าให้ได้ล่ะ”อัลวิสพูดก่อนจะเดินเข้าไปจัดที่จัดทางให้รีบร้อยเพื่อพร้อมสำหรับสัมภาษณ์โดยเผ่นเข้าไปรอในห้องก่อนใครเพื่อนส่วนวีที่พึ่งมาถึงนั้นถูกรุ่นน้องก่าล้อมจนดาเนะต้องเข้าไปลากตัวออกมาเพื่อไปเข้าห้องรอการสอบสัมภาษณ์
ห้องการสอบสัมภาษณ์นั้นแบ่งออกเป็นสามห้องๆแรกนับจากทางขวาเป็นห้องของวีถัดมาคือห้องของอัลวิส
สุดท้ายคือห้องของดาเนะ ก่อนเข้าห้องวีแอบมองดาเนะแบบกลัวเล็กน้อยโดยถ้าไม่สังเกตจะมองไม่เห็น

ห้องสอบของอัลวิส
“เข้ามาเลย”อัลวิสเรียกกิ้งก่าที่เคาะประตูห้องเขาแบบมีมารยาทแบบสุดๆ
“คะ...ครับ”ร่างนั้นเดินเข้าในห้อง
“เอาล่ะ บอกชื่อของเจ้ามา”อัลวิสซึ่งตอนนี้ในมือมีสมุดเล่มเล็กๆกับปากกาเอนเก้าอี้ลงด้วยท่าทางสบายๆ
“นะ...เนบิวลาครับ”ร่างนั้นคือกิ้งก่าที่อัลวิสรู้จักดีเนบิวลานั่นเอง
“เนบิวลาสินะ ข้าอัลวิสรองหัวหน้าหน่วยกิ้งก่านักธนูรุ่นพี่นายนั่นแหละ ขอเริ่มการสัมภาษณ์แบบตัวต่อตัวนะบัดนี้”อัลวิสพูดก่อนจะมองหน้าของเนบิวลาที่เกร็งเกินไปจนน่าขำจนอัลวิสยิ้มออกมาแล้วพูดว่า
“ไม่ต้องเกร็งสบายๆ”อัลวิสพูดด้วยน้ำเสียงเป็นกันเองมากขึ้นต่างกับตอนที่ถามชื่ออีก
“เอาล่ะตอบตามความจริงนะข้าจะถามเจ้าเพียงสามคำถามเท่านั้น”อัลวิสพูดก่อนจะเอนเก้าอี้เพื่อความสบายของตนเอง
“คำถามแรก ความมืดในความคิดของเจ้าเป็นตัวแทนของสิ่งใด”อัลวิสถามก่อนจะเริ่มจดบันทึกคำตอบ
“คะ..ความกลัวครับ”เนบิวลาตอบทำให้อัลวิสเลิกคิ้วขึ้นด้วยความสงสัยในคำตอบก่อนที่เนบิวลาจะอธิบายออกมาว่า”เพราะความมืดนั้นมาจากความกลัวไงครับ กลัวที่จะแข็งแก่งขึ้นไม่ได้จึงขอความมืดช่วยเหลือ”
“โอเค ข้าเข้าใจแล้ว”อัลวิสพูดพลางจดคำตอบของเนบิวลาลงในสมุดจดของตนด้วยรอยยิ้มที่มุมปาก
“คำถามที่สอง เจ้าอยากแข็งแกร่งไปเพื่ออะไร”อัลวิสถามคำถามที่ 2หลังจากจดคำตอบของเนบิวลาลงสมุดเรียบร้อย
“เพื่อปกป้องสิ่งสำคัญครับ”เนบิวลาตอบในทันทีทำให้อัลวิสยิ้มออกมาแล้วจดคำตอบลงสมุดก่อนจะถามคำถามสุดท้ายว่า
”งั้นสิ่งสำคัญของเจ้าคืออะไร”
“เพื่อนครับ”เนบิวลาตอบอย่างมีความมั่นใจในคำตอบมากก่อนจะพูดต่อว่า”ผมมีเพื่อนตัวหนึ่งที่ทำให้ผมมาอยู่ตรงนี้ได้ เป็นเพื่อนตัวแรกของผมๆอยากแข็งแกร่งขึ้น เพื่อปกป้องเขาในฐานะเพื่อนตัวสำคัญของผมครับ”
“อืมเป็นคำตอบที่ดี”อัลวิสพูดก่อนจะหยิบหนังสือมาปิดใบหน้าของตนก่อนจะโบกมือเป็นสัญญาณให้ออกไปรอข้างนอก

หลังจากพวกที่เหลือเข้าไปสอบแล้วก็ถึงเวลาประกาศผล
“ทาลัส”เนบิวลาโบกมือเรียกทาลัสมีที่บอร์ดประกาศผล
“ผลเป็นไงบ้าง”ทาลัสรีบวิ่งเข้ามาถาม
“นี่ไง”เนบิวลาชี้ไปที่บอร์ดที่เขียนรายชื่อผู้สอบผ่านการสัมภาษณ์แบ่งเป็นสามตัวแต่ทั้งสองจะดูชุดที่สองซึ่งมีเพียงสี่ตัวแต่ก็พบว่ามีชื่อของพวกเขาทั้ง 2ตัวอยู่ใน 2ตัวแรกอีกด้วย
“เย้ พวกเราสอบผ่านแล้ว”ทั้งสองตัวพูดพร้อมกันก่อนจะกระโดดโลดเต้นด้วยความดีใจ
"เอ่อว่าแต่เนบิวลานายมีที่พักรึยังล่ะ"ทาลัสถาม
"เอ่อจริงด้วยเราัยงไม่มีที่พักเลย"เนบิวลานึกขึ้นได้เพราะตนมัวแต่สนใจการสอบสัมภาษณ์
"งั้นมาพักห้องเราก่อนก็ได้ เราจองไว้ห้องนึงมันนอนได้สองตัว"ทาลัสกล่าวเชิญชวนเพราะตนต้องการหาเพื่อนมานอนแก้เบื่อนานแล้ว
"ขอบใจนะแต่ว่า...."เนบิวลาเตรียมจะบอกปัดด้วยความเกรงใจแต่ถูกทาลัสขัดขึ้นซะก่อน
"ไม่ต้องเกรงใจหรอกน่ามาเถอะ"พูดจบก็จัดแจงลากเนบิวลาไปยังโรงแรมของมิมิในทันทีโดยไม่ฟังคำทัดทานของเนบิวลาแม้แต่น้อยจนเจ้าตัวได้แต่ทำใจพร้อมคิดว่า"ยังไงก็ดีกว่าไม่มีที่พักล่ะนะ"ก่อนจะยอมเดินตามไปแต่โดยดี

_________________
Image
ตัวละครพิเศษมีเฉพาะในฟิครองของเราเท่านั้นลิ้งข้างล่างเลยจ้า
http://www.bigbugstudio.com/forum/viewtopic.php?f=19&t=9028


Last edited by moruru on Sun Jun 19, 2011 1:49 pm, edited 1 time in total.

Top
Offline Profile  
 
 Post subject: Re: Fan-Fic12tails Sheer prince of shadowตอนที่ 19
PostPosted: Tue Jun 14, 2011 8:38 pm 
ฮีโร่มาสเตอร์
User avatar

Joined: Tue Mar 01, 2011 9:51 pm
Posts: 1061
ว่างๆ

เอาไปแปะในบอร์ดเราก็ได้นะ
ร้างเต็มทนหละ

_________________
Raymonter การ์ตูนฉบับเมเปิ้ล


Top
Offline Profile  
 
Display posts from previous:  Sort by  
Post new topic Reply to topic  [ 44 posts ]  Go to page Previous  1, 2, 3, 4, 5  Next

All times are UTC + 7 hours


Who is online

Users browsing this forum: No registered users and 1 guest


You cannot post new topics in this forum
You cannot reply to topics in this forum
You cannot edit your posts in this forum
You cannot delete your posts in this forum
You cannot post attachments in this forum

Jump to:  
cron
Powered by phpBB © 2000, 2002, 2005, 2007 phpBB Group
Theme created StylerBB.net & kodeki