BigBugStudio Forum
http://www.bigbugstudio.com/forum/

Fan-Fic12tails Sheer prince of shadowตอนที่ 22
http://www.bigbugstudio.com/forum/viewtopic.php?f=19&t=8402
Page 4 of 5

Author:  moruru [ Tue May 31, 2011 8:07 pm ]
Post subject:  Fan-Fic12tails Sheer prince of shadowตอนที่ 18.3

ตอนที่18.3 วันพักผ่อนของอัลวิส(3)
“เช้าแล้วเหรอเนี่ย”อัลวิสพูดขึ้นหลังจากมองท้องฟ้าที่สว่างจ้าแล้วก็เริ่มสำรวจตนเองอีกครั้ง
ที่เขาเห็นคือเสื้อนอนลายมังกรสีฟ้าที่ยับยู่ยี่และหลุดลุ่ยเผยให้เห็นหน้าอกเล็กๆของก่าอายุสิบขวบกับกางเกงที่ยับพอกันเล่นเอาเจ้าตัวนั้นหน่ายกับนิสัยของตนแต่พอมองลงไปข้างล่างกลับไม่พบเนบิวลาที่บอกว่าตนจะนอนฟูกกลับหายไปไหนไม่ทราบ
“ไปไหนกันนะ”อัลิวสลุกขึ้นก่อนจะกระโดดลงจากเตียงโดยไม่คิดจะติดกระดุมชุดนอนที่หลุดลุ่ยเลยแม้แต่น้อย
“ฟุบ”เสียงลูกศรพุ่งปะทะกับหุ่นไม้ด้านหลังบ้านของเนบิวลา
“มาอยู่นี่เอง”อัลวิสพูดพร้อมเดินมาเห็นเนบิวลาที่กำลังหันมามองร่างในชุดนอนด้วยสายตาตกใจ
“ขอโทษ ทำให้ตื่นเหรอ”เนบิวลาพูดก่อนจะเก็บธนูแล้วเดินมาหาอัลวิส
“ไม่หรอกเราตื่นตั้งนานแล้วล่ะ”อัลวิสพูดก่อนจะเดินเข้าไปในบ้านของเนบิวลา
“งั้นรอเดี๋ยวนะเดี๋ยวจะทำอะไรให้กิน”เนบิวลาพูดก่อนจะวิ่งไปที่ครัวส่วนอัลวิสก็เดินไปที่ห้องเพื่อเปลี่ยนชุดเป็นชุดตอนที่ใส่มาที่นี่ครั้งแรกแล้วเดินลงมารอที่โต๊ะอาหาร
“วันนี้ข้าวเช้าเป็นขนมปังใส่แยมลูกไม้ไม่รู้นายจะกินได้รึเปล่า”เนบิวลาเดินออกมาจากห้องครัวพร้อมกับกลิ่นหอมของขนมปังที่อบใหม่ๆร้อน
“ทานล่ะนะคร้าบ”อัลวิสพูดก่อนจะคว้าขนมปังเข้าปากแล้วเคี้ยวอย่างเอร็ดอร่อย
“หวาค่อยกินก็ได้นะเดี๋ยวก็ติดคอหรอก”เนบิวลาพูดก่อนจะหยิบน้ำมาวางไว้ใกล้อัลวิส
“อร่อยจังเลย”อัลวิสกลับกลืนขนมปังได้โดยไม่ติดคอแต่ก็คว้าแก้วน้ำกระดกเข้าปากอย่างรวดเร็ว
“เอ่อจริงด้วยนายมีฝีมือในการยิงธนูเหมือนกันนี่”อัลวิสพูดก่อนที่ลุกขึ้นจากโต๊ะอาหารแล้วคว้าธนูของตนแล้วพูดว่า
“นายตามเราไปหลังบ้านหน่อยจะสอนวิธีการยิงที่ถูกต้องให้”
“”อืมขอบใจนะ”เนบิวลาพูดก่อนจะคว้าธนูแล้วเดินตามอัลวิสออกไปข้างนอก

“เอาล่ะนายจะต้องจับธนูแบบนี้นะ”อัลวิสเริ่มฟึกให้เนบิวลาจับธนูโดยจับแขนให้ฝึกทำไป
“ตอนแรกอาจจะไม่ชินแต่ถ้าฝึกบ่อยๆต้องทำได้แน่ๆเราเชื่อนะ”อัลวิสพูดหลังมองเนบิวลาจับธนูด้วยความขบขันปนทึ่งว่าขนาดจับไม่ถูกยังยิงได้ถูกเป้า
“อะ...อือ”เนบิวลารับคำก่อนจะปล่อยลูกศรออกไปที่เป้าหมายปรากฏว่าเข้าเป้าพอดีแบบไร้ที่ติ
“อืมนายยังไม่ชินที่ท่าจับสินะแต่เดี๋ยวฝึกไปก็ได้เองที่เหลือก็เรื่องการเคลื่อนไหวสินะ”อัลวิสประเมินก่อนจะกล่าวสำทับว่า
“นายลองวิ่งตามเราให้ทันละกัน”สิ้นคำอัลวิสก็ออกวิ่งในทันทีแต่ก็ต้องตกใจเพราะร่างที่ควรจะวิ่งตามกลับปรากฏขึ้นข้างหน้าราวกับวาร์ป
“ตามทันแล้วนะ”เนบิวลาพูดยิ้มๆ
“ก้าวพริบตาเหรอบ้าน่าอายุแค่นี้ไม่น่าจะใช้ได้นี่นา”อัลวิสคิดในใจก่อนจะก้าวพริบตาบ้าง
“ว้าวมีคนใช้ท่านี้ได้ด้วยชั้นคงไม่ใช่ปิศาจแล้วสินะ”เนบิวลาพูดก่อนจะกล่าวสำทับว่า
“งั้นมาเล่นวิ่งไล่จับกันอัลวิส”ก่อนที่ร่างนั้นจะเริ่มการเคลื่อนไหวด้วยความเร็วขนาดแมวยังอาย
“ไม่ใช่ปิศาจบ้าอะไรกันนี่มันปิศาจชัดๆแต่ว่าจะเล่นด้วยก็ได้”อัลวิสคิดก่อนจะยิ้มออกมาก่อนการวิ่งไล่จับที่พิสดารที่สุดในโลกของเหล่าหางก็เปิดฉากขึ้น
“จับได้แล้ว”เนบิวลาพูดขึ้นก่อนจะยื่นมือไปจับไหล่ของอัลวิส
“ไม่ได้กินเราหรอก”อัลวิสเบี่ยงตัวหลบในทันทีก่อนจะกล่าวสำทับขึ้นมา
“ตามมาสิถ้านายจับเราได้ล่ะก็นะ”อัลวิสยิ้มก่อนจะวิ่งด้วยความเร็วที่มากกว่าเดิม
“ได้เลย”เนบิวลารับคำก่อนทั้งสองจะวิ่งไล่กันอีกรอบ

ทางด้านวี
“รุกฆาตครับ”เสียงหนึ่งประกาศชัยชนะ
”ข้าพเจ้าแพ้อีกแล้วเหรอเนี่ย”ร่างหนึ่งบ่นอุบ
“พี่วีเล่นหมากรุกไม่เก่งเหรอครับ”ร่างนั้นถาม
“อะ...อืม”ร่างที่ถูกเรียกว่าวีตอบเสียงอ่อยแต่ในใจคิดว่า
“เพราะนายเก่งเกินไปต่างหากวิส”
“เอาล่ะตอนนี้ก็เที่ยงแล้วงั้นผมลงไปทำข้าวเที่ยงให้กินนะครับ”วิสพูดก่อนจะยิ้มให้วีที่ยังอยู่ในร่างเด็กก่อนจะเดินลงไปข้างล่าง
“เฮ้อเบื่อจังเลย”วีบ่นอยู่ตัวเดียว
“วีอยู่ที่ห้องรึเปล่าวี”เสียงหนึ่งกล่าวเรียกวีทำเอาวีตกใจมาก
“เสียงนี้มันดาเนะนี่แย่แล้วทำไงดีๆ”วีลนลานในทันที
“วีเห็นในจดหมายบอกว่าไม่สบายก็เลยเป็นห่วงก็เลยมาเยี่ยมน่ะวี”เสียงนั้นค่อยใกล้เข้าทำให้วีรีบหาที่ซ่อนในทันที
“ทำไงดีๆถ้าดาเนะมาเห็นข้าพเจ้าในสภาพแบบนี้ล่ะก็....”วียังพูดไม่ทันจบก็มีเงาร่างๆหนึ่งชนวีจนกระเด็นเข้าไปในตู้เสื้อผ้าในพริบตาแล้วหายไปอีกครั้ง
“วีเราเข้าไปนะ”เสียงนั้นพูดก่อนจะเปิดประตูเข้ามาในห้อง
“อ้าวไม่อยู่เหรอเนี่ย”ร่างนั้นพูด

“อ้าวดาเนะมาเยี่ยมวีเหรอ”เสียงของฟาเอลดังขึ้นก่อนจะปรากฏร่างของหมาป่าสีแดงในชุดประจำการปรากฏขึ้นที่ประตู
“ครับว่าแต่เห็นวีไหมครับเขาไม่สบายน่าจะอยู่ที่ห้องนี่ครับ”ดาเนะพูดอย่างลนลาน
“มันคงออกไปยืดเส้นยืดสายบ้างแหละเดี๋ยวก็น่าจะกลับมาน่ะ”ฟาเอลตอบก่อนจะลากก่าสีเหลืองนามดาเนะออกจากห้องไป
หลังจากเสียงของทั้งสองเงียบลงแล้วประตูตู้เสื้อผ้าก็เปิดออกพร้อมกับร่างของกิ้งก่าสีเหลืองอายุประมาณ 10 ขวบล้มลง
“เฮ้อเกือบไปแล้วว่าแต่ใครกันนะที่มาชนเรากระเด็นเข้าไปในตู้เสื้อผ้ากันนะ”วีครุ่นคิดก่อนจะเหลือบไปเห็นกองชุดกิ้งก่าอายุสิบขวบแบบปกปิดมิดชิดวางอยู่ที่เตียงนอนของตน
“แบบนี้ก็สามรถออกไปเที่ยวข้างนอกได้แล้วแต่ใครกันนะที่เอามาวางไว้”วีดีใจมากที่ตนจะได้ออกไปเที่ยวข้างนอกกับตัวอื่นบ้างแต่ก็อดสงสัยว่าใครเอามันมาอยู่ดี
“ชั่งเถอะลงไปเที่ยวดีกว่า”วีพูดก่อนจะเปลี่ยนชุดเป็นชุดเสื้อแขนยาวสีดำกางเกงยีนสีน้ำเงินสวมหมวกและแว่นตาดำก่อนจะเขียนโน้ตทิ้งไว้ให้วิสแล้วกระโดดออกทางระเบียง
“โอ้ย”ร่างของวีชนใครบางตัวเข้าเพราะโดดลงมาโดยไม่ทันมองด้านล่าง
“ขอโทษครับผมไม่คิดว่าจะมีคนอยู่ด้านล่าง...”วีรีบขอโทษในทันทีแต่เพราะการกระแทกทำให้หมวกและแว่นตาดำหลุดออกแต่ใบหน้าของตัวที่ถูกวีชนนั้นทำเอาวีแทบจะเป็นลม
“พี่ไม่เป็นไรว่าแต่เราเถอะโดดลงมาอย่างงี้มันอันตรายนะ”ร่างที่ถูกชนคือร่างของก่าสีเหลืองเพื่อนสนิทของตนดาเนะนั่นเอง
“ขอโทษครับพอดีผมรีบไปหน่อยก็เลย...”วีรีบพูดก่อนจะเดินไปหยิบหมวกกับแว่นแต่ก็ถูกดาเนะอุ้มขึ้นมา
“ไม่ต้องใส่หรอกหมวกกับแว่นน่ะ หน้าตาก็น่ารักดีอยู่แล้วนะ”ดาเนะพูดพลางหยิกแก้มของวีไปอีกการกระทำนั้นทำให้วีเปลี่ยนสีจากสีเหลืองเป็นสีแดงในทันทีด้วยความเขิน
“แล้วจะไปเที่ยวเมืองกับพี่ไหม”ดาเนะหันมายิ้มให้ก่อนจะวางวีลงที่พื้น
“ดะ...ได้ครับผมกำลังไปเที่ยวเมืองแสงพอดีเลยครับ”วีพูดก่อนจะถูกดาเนะอุ้มขึ้นแล้วพูดว่า
“งั้นไปกันเลย”ดาเนะพูดก่อนอุ้มวีในร่างเด็กออกไปเที่ยวในทันทีโดยไม่ได้สนใจอาการหน้าแดงและประท้วงแบบสุดใจขาดดิ้นของวีเลยแม้แต่น้อยทำให้เจ้าตัวได้แต่คิดว่า
“ใครก็ได้ช่วยข้าพเจ้าด้วยยยยยย”

Author:  fushigidane [ Sun Jun 05, 2011 6:52 pm ]
Post subject:  Re: Fan-Fic12tails Sheer prince of shadowตอนที่ 18.3

การเว้นวรรคในแต่ละประโยคยังมองไม่เห็นเลย อ่านลำบากๆ

ต้นฉบับ
“ไม่ต้องใส่หรอกหมวกกับแว่นน่ะหน้าตาก็น่ารักดีอยู่แล้วนะ”ดาเนะพูดพลางหยิกแก้มของวีไปอีกการกระทำนั้นทำให้วีเปลี่ยนสีจากสีเหลืองเป็นสีแดงในทันทีด้วยความเขิน

แก้ไข
“ไม่ต้องใส่หมวกกับแว่นหรอก หน้าตาก็น่ารักดีอยู่แล้วนะ” ดาเนะพูดพลางหยิกแก้มของวีไปอีก การกระทำนั้นทำให้วีเปลี่ยนสีจากสีเหลืองเป็นสีแดงในทันทีด้วยความเขิน

Author:  moruru [ Sun Jun 05, 2011 8:27 pm ]
Post subject:  Re: Fan-Fic12tails Sheer prince of shadowตอนที่ 18.3

ขอบคุณมากครับ/meกราบงามๆ

Author:  moruru [ Sun Jun 05, 2011 9:13 pm ]
Post subject:  Fan-Fic12tails Sheer prince of shadowตอนที่ 18.4

ตอนที่18.4 วันพักผ่อนของอัลวิส(4)
หลังจากเล่นวิ่งไล่จับมานานจนเวลาตอนนี้บ่ายโมงแล้ว
“จับได้แล้ว”เนบิวลาพูดก่อนจะจับตัวอัลวิสเป็นผลสำเร็จหลังจากพยายามมานาน
“แพ้จนได้แฮะว่าแต่ป่านี่ร้อนกว่าที่คิดนะ”อัลวิสซึ่งตอนนี้เหงื่อโชกเต็มชุดของตนยิ้มให้กับเนบิวลาในใจคิดว่า
”นานแค่ไหนแล้วนะที่ไม่ได้ทำเรื่องแบบนี้น่ะ”
“งั้นไปเล่นน้ำกันมั้ยล่ะ”เนบิวลายิ้มก่อนจะลากอัลวิสมาที่น้ำตกใกล้กระท่อมของเนบิวลามีพื้นที่ๆเหมือนบันไดที่ถูกสร้างขึ้นทอดลงไปจนถึงน้ำตก
“เอาล่ะถึงแล้วล่ะ”เนบิวลาพูดก่อนจะยิ้มให้อัลวิสแล้วกล่าวสำทับว่า
“งั้นเราไปก่อนนะ”เนบิวลาพูดก่อนจะถอดเสื้อวางไว้บนหินใกล้แล้วโดดลงเล่นน้ำในทันทีโดยที่ทิ้งอัลวิสที่หน้าแดงอยู่บนฝั่ง
“ลงมาสิอัลวิสน้ำเย็นมากเลยนะ”เนบิวลาเรียกก่อนจะสาดน้ำใส่อัลวิสจนเปียก
“กะ...ก็ได้”อัลวิสพูดก่อนจะถอดเสื้อของตนเอาไว้ที่หินข้างก่อนจะกระโดดลงเล่นน้ำตามเนบิวลาไปแต่นี่ก็เป็นครั้งแรกอีกนั่นแหล่ะที่เขาเล่นน้ำกับตัวอื่นน่ะ รู้สึกว่าตั้งแต่เขารู้จักกับเด็กตัวนี้แล้วเขาก็ทำในสิ่งที่ไม่เคยทำมามากเลยนะเนี่ย
“น้ำเย็นดีจัง ว่าแต่ทำถึงรู้สึกว่าผมของเรามันยาวขึ้นล่ะ”อัลวิสพูดกับเนบิวลาก่อนจะใช้กรงเล็บสางผมของตนเบาๆพบว่ายาวขึ้นจริงๆ
“เพราะน้ำที่นี่มีพลังแห่งการฟื้นฟูน่ะสิ เวลามาเล่นทีไรผมก็ยาวขึ้นจนต้องไปนั่งตัดเองทุกทีเลย...”เนบิวลายังพูดไม่ทันจบก็ถูกอัลวิสสาดน้ำใส่
"ฮ่าๆๆ"อัลิวสกุมท้องหัวเราะสภาพของเนบิวลาที่ถูกสาดน้ำจนเปียกไปหมด
“ทำกันได้นะ มาเลยเราไม่ยอมแพ้นายหรอก”เนบิวลาพูดขึ้นก่อนที่ทั้งสองจะเข้าสู่ช่วงสาดน้ำใส่กันอีกรอบ

ตอนดึกบ้านของเนบิวลา
“คงเหนื่อยมากเลยสินะ”อัลวิสพูดขณะมองเนบิวลาที่ตอนนี้นอนอยู่ข้างๆตนบนที่นอนแล้วก่อนจะแอบดึงหางเพื่อนของตนครั้งหนึ่งก่อนจะยิ้มออกมาส่วนเนบิวลานั้นนอนหลับสนิทเพราะความเหนื่อยจึงไม่รู้ตัวว่าถูกดึงหางโดยอัลวิส
“พรุ่งนี้แล้วสินะที่จะรับสมัครหางอัลฟ่าหวังว่านายคงไปนะ”อัลวิสลุกขึ้นร่างนั้นโตเป็นกิ้งก่าอายุ 20ปีเรียบร้อยแล้วเดินไปหยิบชุดของตนโดยผมนั้นยาวขึ้นมากว่าปกติมากเพราะเล่นน้ำกันจนเย็นเลย

หลังจากเปลี่ยนเป็นชุดประจำการเสร็จอัลวิสก็หยิบใบสมัครของเนบิวลาขึ้นมาพร้อมเซ็นชื่อลงไปในใบนั้น
“เจอกันวันพรุ่งนี้นะเนบิวลา....”อัลวิสยังกล่าวลาไม่ทันจบผลึกสีขาวสำหรับสื่อสารก็เรืองแสงขึ้น
ทำให้อัลวิสต้องออกมาคุยข้างนอกเพื่อไม่ให้เนบิวลาตื่น
“ใครกันนะติดต่อมาดึกแบบนี้”อัลวิสบ่นพลางหยิบผลึกสีขาวออกมายังไม่ทันได้ทำอะไรก็มีภาพของแพนด้าตัวผู้ที่ทำหน้าตกใจและลนลานร่างนั้นตะโกนว่า
“หล่อนรีบมาที่เมืองแสงเดี๋ยวนี้เลยเกินเรื่องใหญ่แล้วนะ”
“บอกกี่ครั้งแล้วว่าข้าน่ะตัวผู้เฟ้ยไอ้แพนด้าซันนี่เอ้ย”อัลวิสด่ากลับไปในพริบตาซันนี่นั้นคือแพนด้าลูกน้องในสังกัดของเขาเอง
“ชั่งมันเถอะตัวละครเคะแบบนายใช้แทนผู้หญิงได้อยู่แล้วแต่หล่อนรีบมาที่นี่ด่วนเลยเกิดเรื่องใหญ่แล้ว”
ซันนี่ตอบอย่างรีบร้อนก่อนที่การติดต่อจะขาดไป
“เมืองแสงเกิดเรื่องงั้นรึคงต้องรีบแล้วล่ะ”อัลวิสพูดก่อนวิ่งเข้าไปในบ้านของเนบิวลาแล้วเขียนจดหมายพร้อมกับหยิบสร้อยคอที่ห้อยอัญมณีสีแดงวางเอาไว้ที่หัวเตียงก่อนจะรีบวิ่งออกไป
"วันพักผ่อนของข้าคงจบแล้วสินะ"อัลวิสพึมพำขณะกำลังวิ่งไปเมืองแสงด้วยความเร็วที่คงที่

Author:  fushigidane [ Mon Jun 06, 2011 4:20 am ]
Post subject:  Re: Fan-Fic12tails Sheer prince of shadowตอนที่ 18.4

คือความจริงแล้วมันไม่ใช่ประโยคเดียวนะ แต่มันเป็นหลายประโยคเลย แต่เราไม่อยากจี้ให้เห็นมากนักเพราะอยากให้มองออกเป็นเอง วิธีแก้ไขง่ายมากๆ นายเขียนบทลงมาแล้วแบบนี้ จากนั้นให้เราพูดบทที่เราเขียนกับตัวเอง คนเราจะมีการเว้นวรรคคำเองโดยธรรมชาติอยู่แล้ว จากนั้นก็ค่อยๆเคาะเว้นคำตามที่เราได้ออกเสียงพูด แล้วมันจะทำให้ดูน่าอ่านมากยิ่งขึ้น

ข้อเสียของฟิคในตอนนี้เลยคือ มองแล้วไม่ชวนอ่าน เพราะ
(FIX)ไม่มีการเว้นวรรคย่อหน้า
การเว้นช่องคำของบทสนทนาและการบรรยายไม่มี
เนื้อเรื่องบางทีลอยโดดออกมาจนหาจุดเชื่อมไม่ได้ หรือไม่มีเหตุผลที่เหมาะสมรองรับ


ต้องค่อยๆปรับปรุงไปล่ะนะ ต้องขอโทษที่มาติลงให้เห็นในนี้นะ แต่บางครั้งการคุยในSkypeข้อความมันจะหายไปตามเวลา แต่อันนี้มันจะทำให้นายได้เห็นและเป็นรอยด่างให้เห็นเพื่อคอยเตือนนะ อันนี้เป็แค่ความคิดเห็นจากคนเขียนฟิคธรรมดาๆทีแต่งตามใจชอบนะ อาจจะมีคนที่เหมาะสมและเก่งกว่าก็ได้ แต่สำหรับเราแล้วนั้นคนที่แนะนำได้ดีที่สุดเลยคือ คนอ่าน นั่นเอง บางครั้งอาจต้องถามโต้งๆเลยว่าทำไมถึงไม่มีใครอ่านนัก อาจจะต้องยอมเสียหน้าเพื่อแลกกับคำตอบนะ จนบัดนี้เราก็ยังโดนว่าอยู่ในเรื่องของการใช้คำซ้ำจนเฟ้อเลย

Author:  moruru [ Mon Jun 06, 2011 7:08 am ]
Post subject:  Re: Fan-Fic12tails Sheer prince of shadowตอนที่ 18.4

fushigidane wrote:
ต้องค่อยๆปรับปรุงไปล่ะนะ ต้องขอโทษที่มาติลงให้เห็นในนี้นะ แต่บางครั้งการคุยในSkypeข้อความมันจะหายไปตามเวลา แต่อันนี้มันจะทำให้นายได้เห็นและเป็นรอยด่างให้เห็นเพื่อคอยเตือนนะ อันนี้เป็แค่ความคิดเห็นจากคนเขียนฟิคธรรมดาๆทีแต่งตามใจชอบนะ อาจจะมีคนที่เหมาะสมและเก่งกว่าก็ได้ แต่สำหรับเราแล้วนั้นคนที่แนะนำได้ดีที่สุดเลยคือ คนอ่าน นั่นเอง บางครั้งอาจต้องถามโต้งๆเลยว่าทำไมถึงไม่มีใครอ่านนัก อาจจะต้องยอมเสียหน้าเพื่อแลกกับคำตอบนะ จนบัดนี้เราก็ยังโดนว่าอยู่ในเรื่องของการใช้คำซ้ำจนเฟ้อเลย

ไม่เป็นไร+ขอบคุณมากครับเพราะข้อความมันหายไปจริงๆนั่นแหละแล้วถ้าอยู่ในนี้มันจะไม่หายไปด้วยเพราะผมจะได้ไล่ปรับปรุงให้ครบทุกตอนด้วยครับ

Author:  moruru [ Thu Jun 09, 2011 6:50 am ]
Post subject:  Fan-Fic12tails Sheer prince of shadowตอนที่ 18.5

ตอนที่ 18.5 ห้องลับในบ้านของลีโอกับความทรงจำในวัยเด็ก
ในเวลาเดียวกับที่วีโดนดาเนะอุ้มไปเที่ยวนั่นเองที่บ้านของลีโอที่ตอนนี้ไม่มีใครอยู่นั้นปรากฏร่างของก่าสีแดงและหมาป่าสีแดงเลือดอายุประมาณห้าขวบกำลังเปิดประตูบ้านเข้าไป
“ไม่มีใครอยู่ใช่มั้ย”หมาป่าน้อยถาม
“อือทางสะดวกรีบเข้ามาเร็วเชียร์”ร่างนั้นเรียกก่อนจะกวักมือให้เข้ามา
“อือ”เชียร์รับคำก่อนจะวิ่งเข้าไปในบ้านของลีโอจนถึงห้องๆหนึ่งที่มีโซ่สีขาวกับสีดำอย่างละเส้นคล้องและพันธนาการประตูบานนั้นเอาไว้ซึ่งแม้แต่ซอรัสยังไม่รู้ว่าหลังบานประตูบานนั้นจะมีอะไรอยู่
“เอาล่ะถึงแล้ว”ลีโอในร่างเด็กพูดก่อนจะหยิบกุญแจสีขาวออกมาจากช่องลับในแว่นกันลมของตน
“ลีโอพร้อมแล้วใช่ไหม”เชียร์ถามก่อนจะเปิดล็อกเกตที่มีผลึกดำอยู่พร้อมหยิบกุญแจสีดำออกมาจากล็อกเกตที่มีรูปของเชียร์กับลีโออยู่
“อืม”ลีโอตอบก่อนที่ทั้งสองจะเอากุญแจของตนไปแตะโซ่สีขาวส่วนเชียร์แตะโซ่สีดำตามลำดับ
พลันโซ่ทั้งสองสีถูกดูดหายเข้าไปในกุญแจสองดอกจนหมดทันที
“ไม่ได้เข้ามานานเท่าไหร่แล้วนะ ห้องนี้น่ะ”เชียร์ถามลีโอพลางยื่นมือไปเปิดประตูห้อง
“ตั้งแต่นายแทนตัวเองว่าข้าล่ะมั้งฮ่าๆ”ลีโอพูดติดตลกก่อนที่ประตูห้องจะเปิดออกสิ่งที่ทั้งสองเห็นคือ

ภาพของผนังที่มีลวดลายการ์ตูนน่ารักๆกับตุ๊กตาวางอยู่จำนวนมากเป็นเหมือนห้องของเล่นขนาดใหญ่ของเด็กนั่นเองแปลกมากที่ห้องนี้เหมือนมีหางเข้าไปทำความสะอาดตลอดเวลาไม่มีฝุ่นหรือสิ่งสกปรกเลยแม้แต่น้อยราวกับกาลเวลาในห้องนี้ถูกหยุดไว้

“ว้าวยังเหมือนเดิมเลยนะงั้นพวกเราต้องแทนตัวเองให้เหมือนเดิมด้วยจริงไหมเชียร์ลีโอคิดแบบนั้นนะ”ลีโอพูดด้วยสรรพนามแทนตัวแบบที่เคยใช้กับเชียร์ตอนเด็กๆราวกับย้อนเวลาไปในตอนเด็ก
“กะ...ก็ได้เชียร์พูดแทนตัวแบบสมัยก่อนก็ได้”เชียร์ตอบอายๆเพราะตนไม่เคยหลุดมาดได้ขนาดนี้
“งั้นเชียร์เล่าให้ลีโอฟังหน่อยสิว่าหลังถูกเสือสาวตัวนั้นอุ้มไปแล้วเกิดอะไรขึ้น”ลีโอถามในทันที
“ก็เธอพาขะ....ไม่สิเชียร์ไปกินไอติมแล้วก็เดินเที่ยวเมืองแค่นั้นเอง”เชียร์ตอบด้วยใบหน้าขึ้นสีแดงเล็กน้อยเพราะรีสน่ะป้อนไอติมให้เขากินเล่นเอาหน้าแดงไปพักใหญ่ๆเลย
“จริงเหรอลีโอว่ามันมีอะไรมากกว่านั้นนะ”ลีโอหันมายิ้มให้แต่นั่นทำให้เชียร์หน้าแดงเข้าไปใหญ่
“แล้วลีโอล่ะตอนไปไม่เห็นมีผ้าพันขอผืนนั้นเลยทำไมตอนกลับมันมีล่ะลีโอตอบเชียร์มาสิ”เชียร์ซึ่งสังเกตเห็นจุดแตกต่างของลีโอคือผ้าพันขอสีเหลืองที่ปรากฏขึ้นหลังโดนแกะสาวนั่นลากไป
“อะ...เอ่อผะ...ผ้าพันคอนี่มันมะ..ไม่ใช่อย่างที่เชียร์คิดนะ”ลีโอหน้าแดงฉับพลันรีบแก้ตัวแบบตะกุกตะกักในทันทีแต่ความจริงผ้าพันคอนั่นซาฟี่ถักให้เขาเองเป็นเรื่องที่ทำให้เขาเขินโดยไม่มีสาเหตุ

“เอาเถอะเชียร์ไม่พูดก็ได้แต่ลีโอก็ห้ามพูดเรื่องของเชียร์เหมือนกันนะ”เชียร์ยื่นข้อเสนอพร้อมกับคว้าผ้าเช็ดตัวก่อนจะเดินไปเพื่ออาบน้ำแต่ถูกลีโอท้วงก่อนว่า
“นี่หลังอาบน้ำแล้วนายใส่ชุดนี้สิ”ลีโอก็วิ่งไปที่ตู้เสื้อผ้าในห้องนั้นแล้วหยิบชุดนอนสีฟ้าลายหมีน่ารักของเด็กห้าขวบมา
“นะ...นี่ลีโอยังกะ...เก็บไว้อีกเหรอชะ...ชุดนี้น่ะ”เชียร์หน้าแดงขึ้นอีกครั้งแถมรอบนี้ยังแดงยิ่งกว่ามะเขือเทศอีกเพราะนั่นเป็นชุดที่ลีโอให้เขาตอนพวกเขาเจอกันที่นี่ครั้งแรก(สามารถย้อนกลับไปอ่านได้ในตอนพิเศษของลีโอ)
“อืมก็มันเป็นของสำคัญนี่นา”ลีโอพูดซึ่งทำให้เชียร์คว้าชุดแล้ววิ่งหายไปที่ห้องน้ำทันที
“เฮ้อเชียร์นี่ยังเหมือนเดิมเลยนะ จะพูดอะไรก็บอกมาเลยสิอย่าคิดว่าไม่เห็นนะน้ำตานั่นนะ”ลีโอพึมพำก่อนจะยิ้มบางๆออกมา
“นานแล้วนะที่ไม่ได้เข้ามาห้องนี้น่ะว่ามั้ยเชียร์”ลีโอถามเชียร์ซึ่งตอนนี้อยู่ในชุดนอนลายหมีสีฟ้าน่ารักโดยคนใส่นั้นหน้าแดงไปถึงหูแล้ว
“อืม อีกครึ่งชั่วโมงเวลาแบบนี้ก็จะหมดลงแล้ว เชียร์อยากให้มันอยู่ตลอดไปจังเลย”เชียร์พูด
“นี่รูปนี้ที่เชียร์วาดแล้ว บอกให้ลีโอเก็บไว้ในห้องนี้ทำไมเหรอ”ลีโอพูดก่อนจะหยิบรูปวาดรูปหนึ่งที่ถูกใส่ไว้ในกรอบรูปเป็นรูปที่ลีโอนอนกับเชียร์บนเตียงในบ้านตอนเด็กๆทำเอาเชียร์หน้าแดงอีกครั้ง
“ก็ถ้าพวกจินตนาการสูงมาเห็นล่ะก็พวกเราได้โดนเข้าใจผิดแน่ๆ เพราะอย่างงั้นเชียร์ถึงขอให้ลีโอเก็บมันไว้ในห้องนี้ไง”เชียร์ตอบ

หลังจากนั้นทั้งสองก็คุยเรื่องในสมัยเด็กกันหลายเรื่องจนเวลาผ่านไปครึ่งชั่วโมงทั้งสองกลับร่างเดิมและเปลี่ยนชุดเสร็จเรียบร้อยแล้วก็พบนกสีขาวตัวหนึ่งบินเข้ามาที่หน้าต่างพร้อมจดหมาย
“ว่าไงนะ!ลีโอรีบไปเร็วเกิดเรื่องขึ้นในเมืองแสงแล้ว”เชียร์ที่ได้อ่านเนื้อความในจดหมายแล้วสรุปให้เพื่อนของตนฟังก่อนจะคว้าอาวุธของตนแล้ววิ่งออกไป
“อืม”ลีโอรับคำก่อนทั้งสองจะคว้าอาวุธของตนแล้ววิ่งตามไปในทันที

Author:  moruru [ Sat Jun 11, 2011 10:15 pm ]
Post subject:  Fan-Fic12tails Sheer prince of shadowตอนที่ 19

ตอนที่ 19 รัตติกาลโลหิตความลับของอีคารอส
เวลาเดียวกับที่อัลวิสกำลังเข้านอนที่บ้านเนบิวลา
“ท่านอิทาลุสการตรวจตราเป็นไงบ้าง”เสียงของแม่ทัพโบลดาสติดต่อนายพลเหยี่ยวอิทาลุสที่กำลังเดินอยู่ในถนนแห่งหนึ่ง
“กำลังตรวจตราอยู่ยังไม่พบสิ่งใดผิดปกติครับถ้ามีอะไรจะแจ้งให้ทราบ”อีทาลุสตอบก่อนจะพบร่างๆหนึ่งปรากฏขึ้นร่างนั้นแต่งตัวเหมือนทหารในยุโรปในมือมีปืนคู่มีผมสีดำปีกสีดำแต่มือกลับมีนิ้วมือเหมือนชนเผ่าในอดีต(มนุษย์)แววตานั้นเต็มไปด้วยความแค้น
“ไม่ได้เจอกันนานเลยนะครับท่านพ่อ”ร่างนั้นกล่าวเรียก
“เป็นไปไม่ได้รึว่าแกคือ”อีทาลุสตกใจและเรียกร่างนั้นเหมือนนึกอะไรขึ้นได้
“ใช่ครับผมเองอีคารอสลูกที่ท่านพ่อทิ้งไปพร้อมกับแม่ที่ต้องตายไป เพราะท่านทอดทิ้งพวกเราไปแม่ก็เลยต้องตาย เพราะพ่อทำให้ผมเกิดมาและทำให้ผมต้องเป็นแบบนี้ ตายซะเถอะ”ร่างนั้นชักปืนออกมาสองกระบอกก่อนจะกราดยิงใส่อิทาลุสทันที
“บ้าจริง”อีทาลุสรีบหลบลูกปืนพร้อมยิงโต้กลับในทันที
“เปรี้ยงๆๆๆ”เสียงลั่นไกดังสนั่นทั้งสองกางปีกออกแล้วบินพร้อมยิงกันด้วยกระสุนจำนวนมากสร้างความแตกตื่นให้กับชาวเมืองแสงเป็นอย่างมาก
“อะไรกันทำไมเราถึงยิงไม่โดนเลยสักดอกความเร็วและความสามารถในการหลบหลีกนี่มันเหมือนกับ....”
อิทาลุสสบถออกมาไม่ทันจบอีคารอสก็แทรกขึ้นด้วยน้ำเสียงอันกราดเกรี้ยวใบหน้าของเขานั้นเต็มไปด้วยความโกรธแค้นและชิงชัง
“เหมือนกับสัตว์ประหลาดท่านพ่อคิดแบบนั้นสินะ ท่านพ่อต้องการให้ผมเป็นไม่ใช่เหรอสัตว์ประหลาดที่มีพลังเหนือใคร ก็ผมนี่ไงล่ะผมลัพธ์ รู้สึกดีใช่มั้ยล่ะที่ผลงานของพ่อมันออกมาเป็นตัวเป็นตนได้ถึงขนาดนี้น่ะ”เมื่อกล่าวจบก็ระดมยิงกระสุนใส่ผู้เป็นพ่อในทันที
“โธ่โว้ย”อิทาลุสหลบการโจมตีของอีคารอสอย่างกระหืดกระหอบนอกจากนั้นกระสุนของอีคารอสยังเข้าทำลายบ้านเรือนและชาวเมืองอีกด้วย

“ทุกท่านรีบอพยพออกจากที่นี่ก่อนนะครับ”แพนด้าซันนี่รีบสั่งอพยพเหล่าหางในทันทีก่อนจะหันไปพูดกับ
นกเพนกวิ้นสีฟ้าและตุ่นสีเหลืองตัวหนึ่งว่า
“ต๋องนายร่ายมนต์เกราะน้ำแข็งกันชาวเมืองไว้ก่อนเร็วนิวเลสนายรีบสร้างป้อมยิงอัตโนมัติสกัดลูกกระสุนเร็ว”พูดจบร่างนั้นก็กลิ้งไปต่อยกระสุนที่พุ่งเข้ามาใส่หางตัวหนึ่ง
“ได้แต่เราไม่มั่นใจนะว่าจะกันได้นานรึเปล่าเพราะกระสุนนี่มันไม่ใช่กระสุนธรรมดา”เพนกวิ้นต๋องรับคำก่อนจะชูไม้เท้าเวทที่มีอัญมณี 4สีที่ด้ามแล้วก็ร่ายมนเกราะน้ำแข็งทันที
“ขอพลังแห่งผลึกน้ำแข็งจงคุ้มครองข้าและสหาย”สิ้นคำก็ปรากฏกำแพงน้ำแข็งสีฟ้าขึ้นมากั้นระหว่างชาวเมืองและร่างของผู้ต่อสู้ทั้งสองในพริบตา

“นิวเลสนายรีบสร้างป้อมยิงเร็วกำแพงเราต้านได้ไม่นานหรอก”ต๋องรีบเร่งให้ตุ่นนิวเลสสร้างป้อมให้เสร็จเพราะกำแพงของเขาเริ่มต้านไม่ไหวแล้ว
“รู้แล้วล่ะน่ะ”นิวเลสพูดและขยับมือประกอบชิ้นส่วนด้วยความเร็วสูงจนเสร็จเป็นป้อมยิงขนาดใหญ่หนึ่งป้อมที่ตอนนี้ถูกตั้งโปรแกรมให้ยิงกระสุนที่พุ่งเข้ามาด้วยความเร็วสูงสามารถปกป้องชาวหางที่กำลังอพยพได้เป็นผลสำเร็จ

“ท่านอิทาลุสพวกเรามาช่วยแล้วครับ”ทหารเสือดำเห็นท่าไม่ดีก็เลยนำกำลังเข้ามาช่วยแต่ถูกอิทาลุสท้วงว่า
“อย่าเข้ามาถ้ายังอยากมีชีวิตอยู่....”แต่ยังพูดไม่ทันจบก็ถูกยิงด้วยกระสุนจำนวนมาก
“เปรี้ยงๆๆๆ”อิทาลุสถูกยิงไปหลายนัดจนแทบจะบินไม่ไหว
“อั่ก”อิทาลุสกระอักเลือดออกมาคำโตก่อนจะชักปืนมายิงโต้กลับไปในทันที
“ปังๆๆ”พริบตาที่กระสุนจะถึงตัวอีคารอสกลับหลบได้ทุกนัดแบบไม่ขาดไม่เกิน
“ได้แค่นี้เองเหรอครับถ้าอย่างงั้นก็ตายซะเถอะครับท่านพ่อ”อีคารอสพูดแบบจงใจเน้นคำว่าพ่อให้ดังที่สุดก่อนจะยิงกระสุนซ้ำอีกนับสิบขณะที่อิทาลุสกำลังหลับตารอรับชะตากรรมนั่นเอง

“เปรี้ยง”สายฟ้าสีเหลืองก็ผ่าใส่กระสุนทั้งหมดจนสลายไปในทันที
“ท่านอิทาลุส พวกเรามาช่วยแล้ว”เสียงของกิ้งก่าสีเหลืองอ่อนนามดาเนะผู้เป็นเจ้าของท่าสายฟ้านั่นพูด
“พวกน่ารำคาญ”อีคารอสพูดก่อนจะเปลี่ยนกระสุนจากสีเงินเป็นสีดำก่อนจะหันไปทางดาเนะและเหล่าผู้มาช่วยเหลือทันทีแต่พอกำลังจะยิงก็ปรากฏว่ามีอาวุธปริศนาพุ่งเข้าหาร่างของอีคารอสในทันที
“เคร้ง”เสียงโลหะปะทะกันดังขึ้นพร้อมกันที่อีคารอสจะยิงอาวุธปริศนาที่เข้ามาโจมตีตนจนแหลกสลายไปด้วยกระสุนสีแดง
“ท่านไครซิสถอยไปนั่นคือปัญหาของข้า”อีคารอสพูดพร้อมกับที่อัลวิสมาถึงพอดีพร้อมกับลิงสีดำที่นั่งบนเก้าอี้ลอยได้ตัวเดิมที่เคยใช้ตอนงานประลองปรากฏตัวขึ้นพร้อมอาวุธจำนวนมาลอยอยู่รอบๆตัว
“คงไม่ได้ ในฐานะทูตของวิหารเงา คงจะปล่อยให้เกิดปัญหาระหว่างเมืองไม่ได้หรอก”ไครซิสพูดพร้อมรอยยิ้มกวนประสาทประจำตัว
“งั้นคงต้องลบท่านออกไปด้วยสินะ”อีคารอสพูดก่อนจะยิงกระสุนสีดำเข้าใส่ไครซิสในทันที
“ไม่ได้กินข้าหรอก”ไครซิสพูดพร้อมวาร์ปหลบลูกกระสุนๆจึงพุ่งเข้าใส่หลังคาบ้านหลังหนึ่งพร้อมกับระเบิดเป็นหลุมดำแบบเดียวกับที่ใช้ในงานประลองทำให้หลังคาบ้านแหว่งราวกับถูกลบหายในส่วนที่ถูกวงกลมกลืน
“หายไปให้หมดนั่นแหละ ใครขวางข้าต้องหายไปให้หมด”อีคารอสพูดออกมาอย่างบ้าคลั่งราวกับเสียสติก่อนจะกราดยิงทุกคนด้วยกระสุนสีดำในทันทีแต่ทว่า

“Cross Impact”เสียงหนึ่งร้องขึ้นพร้อมกับคมดาบรูปกางเขนสีเหลืองนวลพุ่งเข้ามาทำลายกระสุนทั้งหมดแล้วพุ่งเข้าใสอีคารอสซึ่งคราวนี้อีคารอสกลับไม่ได้หลบทำให้ถูกคมดาบนั้นเข้าตั้งแต่ปีกข้างขวาลงมาจนถึงลำตัวร่างของเขาปลิวหายไปเพราะแรงอัดในทันที
“อ้ากกกกกกกกกกกก”อีคารอสร้องออกมาก่อนที่ร่างของเขาจะปลิวหายไป
“อัลวิสเป็นอะไรรึเปล่า”เชียร์กับลีโอที่พึ่งมาถึงถามด้วยความเป็นห่วง
“ไม่เป็นไร แต่ท่านอิทาลุสได้รับบาดเจ็บสาหัสเลยล่ะ พวกนายพักก่อนเถอะ”อัลวิสพูดก่อนจะบอกให้ทั้งสองกลับไปพักผ่อนก่อนเพราะตอนนี้สถานการณ์สงบลงแล้วแต่ตัวอัลวิสกับเหล่าหางที่มาช่วยเหลือรวมทั้งไครซิสก็อดสงสัยไม่ได้ว่าคมดาบรูปกางเขนสีเหลืองนวลนั่นใครเป็นผู้ใช้ แล้วทำไมอีคารอสถึงไม่หลบ
“เอาเถอะท่านอิทาลุสปลอดภัยก็ดีแล้ว”เหล่าหางทุกตัวพร้อมใจกันคิดแบบเดียวกัน
ในมุมมืดแห่งหนึ่งในทิศทางที่กางเขนแสงพุ่งมาปรากฏร่างของหมาป่าขนสีเหลืองนวลราวกับแสงจันทร์สองตัวๆหนึ่งอายุประมาณ 20กับอีกตัวที่อายุ 6ขวบ
“เป็นไงบ้างครับพี่คาออสท่าไม้ตายของผมเป็นไงบ้าง”ร่างที่อายุ 6 ขวบนั้นถามด้วยน้ำเสียงตื่นเต้น
“ถือว่าอยู่ในขั้นดีนะ แต่ยังสอบตกด้านพลังทำลายอยู่นะ เพราะแขนของหมอนั่นไม่ขาดนี่เนาะแต่ก็ดีแล้วสำหรับเซียร์
ใช่มั้ย”ร่างที่ถูกเรียกว่าคาออสพูดพลางลูบหัวเซียร์อย่างเอ็นดู
“เอาล่ะแยกออกจากกันนานแล้วพักกันก่อนแล้วกันเนาะ”คาออสพูดก่อนแปลงกายเป็นแสงเข้าไปในตัวของเซียร์
“งั้นเราไปนอนดีกว่าพรุ่งนี้ต้องสอบสัมภาษณ์เข้าหน่วยอัลฟ่า”เซียร์พูดก่อนจะกระโดดข้ามหลังคาหายไป

ทางด้านอัลวิส
“วีเป็นอะไรรึเปล่าตั้งแต่มาอยู่ร่างผู้ใหญ่แล้วทำไมนายดูเลื่อนลอยจัง”อัลวิสถามด้วยความเป็นห่วงเพื่อนของตนที่เหม่อลอยไร้การตอบสนองตั้งแต่กลับจากการถูกดาเนะลากไปเที่ยว
“ขะ...ข้าพเจ้ามะ...ไม่เป็นไรนอนกันเถอะพรุ่งนี้นายจะไปร่วมสอบสัมภาษณ์ด้วยใช่มั้ย”วีตะกุกตะกักเล็กน้อยก่อนจะรีบเปลี่ยนเรื่องในทันที
“เอาเถอะ ข้าขี้เกียจที่จะเซ้าซี้นายแล้วนอนดีกว่า”อัลวิสพูดก่อนจะเปลี่ยนชุดเป็นชุดนอนสีขาวไร้ลวดลายแล้วล้มตัวลงนอนทันที

Author:  moruru [ Tue Jun 14, 2011 8:16 pm ]
Post subject:  Fan-Fic12tails Sheer prince of shadowตอนที่ 20

ตอนที่ 20 การสอบสัมภาษณ์กับคำถามของอัลวิส
ณ บ้านของเนบิวลาเวลา 6.00 น.
“หวาๆต้องรีบแล้วสิว่าแต่เอาของไปครบแล้วรึยังน้า”เจ้าของบ้านนั้นหัวหมุนกับการเตรียมของเพื่อไปเมืองแสงครั้งแรกของตนก่อนจะหันเห็นจดหมายพร้อมสร้อยคอสีที่ห้อยอัญมณีสีแดงอันหนึ่ง
“นี่มัน”เนบิวลาหยิบจดหมายขึ้นมาอ่าน

ถึงเนบิวลา
“หวังว่าคงจะได้รับจดหมายนะเนบิวลา เราต้องกลับก่อนคงไปเป็นเพื่อนนายไม่ได้ เพื่อนตัวนี้ขอโทษจริงๆเพราะทางบ้านเขาบอกว่า จะให้เรามาเที่ยวได้ เฉพาะวันเสาร์และวันอาทิตย์เท่านั้น แล้วเราก็โดนสั่งให้รีบกลับก็เลยไปโดยไม่ได้ลา เพื่อเป็นการขอโทษเราได้ทิ้งสร้อยคอวาร์ปไว้ถ้านายพูดว่าด้วยพลังแห่งเงาโลหิตจงพาข้าไปยังที่ๆข้าประสงค์เจ้าจะสามารถไปไหนก็ได้แต่ว่าความสามารถนี้ใช้ได้แค่วันละครั้งเท่านั้นนะ ถือว่าเป็นเครื่องรางแล้วกันนะ"
จากอัลวิส

“ขอบใจนะอัลวิสงั้นเราจะรีบไปเมืองแสงก่อนดีกว่า ด้วยพลังแห่งเงาโลหิตจงพาข้าไปยังที่ๆข้าประสงค์”เนบิวลาหยิบสร้อยมาห้อยไว้ที่คอก่อนจะท่องคถาวาร์ปก่อนที่ร่างของตนนั้นหายไปจากบ้านเป็นที่เรียบร้อย

เมืองแสงที่ห้องของวีเวลาเดียวกัน
“ตื่นเช้าจังนะอัลวิสปกตินายจะตื่นสายกว่านี้นี่วันนี้มีอะไรเหรอ”วีถามขึ้นเพราะปกติอัลวิสจะตื่นหลังจาก6.30 น.ลงไป
“ไม่มีอะไรน่ะ แค่อยากจะคิดคำถามในการสัมภาษณ์ ก็แค่นั้นเอง แล้วพูดเบาๆหน่อยก็ดีนะวิสน่ะนอนอยู่นะ”เสียงของอัลวิสถึงจะดูเย็นชาแต่กลับเจือด้วยกระแสความเป็นห่วงและความรักในฐานะพี่น้องตลอดเวลา
“แหมๆดุจังนะคุณพี่ชาย”เสียงกวนประสาทของฟาเอลดังขึ้นทำให้คิ้ววิสถึงกับกระตุกแล้วหันไปจ้องหมาป่าขนแดงตรงหน้าที่เปิดประตูเข้ามาด้วยสายตามาคุ
“มีธุระอะไร”อัลวิสถามก่อนจะแผ่รังสีอำมหิตใส่เป็นคำพูดว่า”พูดเบาๆหน่อยถ้าน้องข้าตื่นแกตายแน่”
“แค่จะมาดูเพื่อเจอฉากแบบตอนนั้นอีกไงอุโฮ๊ะๆ.....”ฟาเอลยังพูดไม่ทันจบก็ถูกอัลวิสกระโดดถีบปลิวออกไปนอกห้องแถมตกบันไดอีกต่างหากจนวีต้องวิ่งไปดูอาการของหมาป่าที่ตกลงไป
“อัลวิสข้าพเจ้าว่านายทำเกินไปหน่อยแล้วนะ”วีว่าอัลวิสพลางวิ่งลงไปดูอาการฟาเอลในทันที

หลังจากวีลงไปแล้ว
“ดีจริงที่ยังไม่ตื่นน้องของพี่”อัลวิสลูบหัวน้องของตนด้วยความเอ็นดูและรอยยิ้มที่อ่อนโยนพร้อมกับวาด วงเวทอะไรสักอย่างแล้วพูดว่า“ขอให้วันนี้เป็นวันที่ดีของน้องตลอดไปนะ”ก่อนที่วงเวทจะเรืองแสงขึ้นที่หน้าผากก่อนที่อัลวิสจะชักมือกลับก่อนจะยิ้มให้วิสที่หลับอยูอีกครั้งแล้วกระโดดออกไปทางหน้าต่าง
“อะ...อัลวิสนี่นาย”วีที่ขึ้นมาเห็นฉากก่อนหน้านั้นเข้าถึงกับอ้าปากค้างแล้วนึกถึงคำพูดของอัลวิสตอนงานสานสัมพันธ์เทพทั้ง 6ว่า”เขาคือครอบครัวตัวสุดท้ายของข้า”
“มีด้านที่อ่อนโยนด้วยเหรอเนี่ยไม่เชื่อก็ต้องเชื่อนะเนี่ย”วียิ้มก่อนจะรีบเปลี่ยนชุดเพื่อเตรียมไปสอบสัมภาษณ์เหล่าหางอัลฟ่า
“ว้าวมาถึงแล้วจริงๆด้วยนี่เหรอเมืองแสง”เสียงของกิ้งก่าน้อยนามเนบิวลาที่วาร์ปมายังเมืองแสงก่อนจะวิ่งไปถามทหารเสือดำว่า”พี่เสือดำครับ ที่สอบสัมภาษณ์เข้าเป็นหางของหน่วยอัลฟ่านี่มันอยู่ที่ไหนเหรอครับ”
“อ๋ออยู่ที่ที่พักหน่วยอัลฟ่าแถวกลางเมืองน่ะ”ทหารเสือดำตอบ
“ขอบคุณครับ”ร่างนั้นพูดก่อนจะวิ่งหายไป
“แต่เด็กตัวนั้นสีตัวมันแปลกๆอยู่นะมาจากต่างเมืองรึไงน่ะ”ทหารเสือดำตัวนั้นหันไปคุยกับเพื่อนของตน
“จริงด้วยสีตัวแบบนั้นข้าไม่เคยเห็นเลยนะ”อีกตัวคุยตอบกลับไปก่อนจะมองกิ้งก่าสีดำอมม่วงตัวน้อยวิ่งไปจนลับตา
“ที่นี่สินะ”เนบิวลาพูดก่อนจะมองป้ายที่เขียนว่า"สถานที่สอบสัมภาษณ์หน่วยอัลฟ่าการสอบจะเริ่มเวลา 7.30 น."
เนบิวลาเหลือบไปมองหอนาฬิกาทีตั้งอยู่ใกล้ๆนั้นบอกเวลาว่า 7.00 น.
“อีกนานเลยไปรอที่ไหนดีล่ะเนี่ย....”เนบิวลายังพูดไม่ทันจบก็มีเสียงฝีเท้าดังขึ้นมาก่อนจะมีเสียงดังขึ้น
“อ้าวยังไม่เปิดอีกเหรอเนี่ย”เนบิวลาหันไปมองที่มาของเสียงเป็นกิ้งก่าสีแดงสวมชุดชุดราวกับจอมยุทธ์ในสมัยโบราณอายุเท่ากับเขาคือ 10 ขวบ
“อ้าวนายก็มาสมัครเหมือนกันเหรอเราชื่อ ทาลัสยินดีที่ได้รู้จัก”ร่างนั้นยิ้มให้ก่อนจะกระโดดหลบขวานยักษ์ที่เหวี่ยงมาจากไหนก็ไม่ทราบกระแทกพื้นดังสนั่นพร้อมๆกับร่างของไบสันอายุประมาณ 13ปรากฏขึ้น
“อาฆาตกันสุดๆเลยนะไอ้ควายป่านรก”ทาลาสกระโดดหลบก่อนจะม้วนตัวเตะด้ามขวานที่พุ่งเข้ามาในพริบตา
“โง่รึเปล่าน่ะแรงของกิ้งก่าน่ะต้านแรงของข้าไม่ได้หรอก”ไบสันเจ้าของขวานพูดขึ้นแต่กลับต้องตกใจเพราะขวานนั้นสะท้อนกลับมา
“ถ้าเราเป็นกิ้งก่าธรรมดาก็อีกเรื่องหนึ่งขอโทษทีที่เรามันก่าแรงปิศาจเฟ้ย”ทาลัสพุ่งเข้าใกล้ไบสันตัวนั้นก่อนจะชกเข้าที่ท้องในทันที
“อัก”ร่างนั้นร้องก่อนจะทรุดลงทันที
“เฮ้อให้ตายเหอะถ้าไม่จำเป็นก็ไม่ค่อยทำหรอกนะเพราะแรงของเรามันก็มากเกินไปจนเราก็ทึ่งเหมือนกันนะเนี่ย”ทาลัสพึมพำก่อนจะมองเนบิวลาที่พุ่งตัวเข้ามาดูที่ขาของเขา
“เป็นอะไรรึเปล่าทาลัส”เนบิวลาพูดด้วยความเป็นห่วงก่อนจะดูที่ขาที่เตะขวานของทาลัสแต่กลับไม่มีแผลอะไรเลย
“แหมไม่ต้องเป็นห่วงหรอกเราน่ะหนังหนาอยู่แล้ว”ทาลัสพูดก่อนจะยิ้มให้แล้วถามว่า
“แล้วนายชื่ออะไร”
"เนบิวลา"เนบิวลาตอบได้มีความมั่นใจในการทำความรู้จักกับตัวอื่นมากขึ้นขณะที่ทั้งสองกำลังคุยกันอยู่เสียงหนึ่งก็ดังแทรกขึ้นมา

“พวกนายคือก่าที่จะมาสอบสัมภาษณ์หน่วยอัลฟ่าสินะ”เจ้าของเสียงเป็นกิ้งก่าตัวนั้นอยู่ในชุดเกราะสเลย์เยอร์สีดำที่ออกแบบพิเศษแบบชนิดว่าดูก็รู้ว่าเป็นใครสวมผ้าปิดตาที่ตาข้างซ้ายอายุประมาณ 20
“เกราะสีดำผ้าปิดตาที่ตาข้างซ้ายหรือว่าพี่คือเนตรอินทรีอัลวิส”ทาลัสร่ายคุณสมบัติของอัลวิสออกมาก่อนจะทำหน้าตกใจแบบสุดๆ
“เอาล่ะการสอบสัมภาษณ์ของเราจะแบ่งตามเผ่าพวกเจ้า เหล่ากิ้งก่าจะสามารถเลือกผู้สัมภาษณ์ได้สามตัว”อัลวิสอธิบายก่อนจะหยุดไปชั่วขณะ

“ตัวที่หนึ่งก่าตัวดังแห่งหน่วยอัลฟ่าวี ตัวนี้ค่อนข้างจะเป็นกันเองและสบายๆ ใครอยากเป็นทริ๊กเตอร์ก็ไปสอบกับเขา”
อัลวิสเริ่มร่ายข้อมูลให้กิ้งก่าน้อยทั้งสองตัวฟังแถมแอบเผาเพื่อนของตนนิดๆ

“ฮัดชิ้ว”วีที่กำลังเดินทางมาจามพร้อมกับบ่นอุบว่า”มีใครกำลังนินทาข้าพเจ้าอยู่แน่ๆเลย”

“ตัวที่สองดาเนะกิ้งก่าสเลย์เยอร์ตัวแรกของเมืองแสงเป็นก่าในคอนโทรล เอ้ย!ไม่ใช่ๆเป็นเพื่อนของวี รายละเอียดข้าไม้รู้หรอกไม่เคยเจอด้วย แต่ถ้าอยากเป็นสเลย์เยอร์ก็ไปสอบกับเขานะ”อัลวิสเผาต่ออย่างเมามันท่ามกลางสีหน้าตกตะลึงและงงของกิ้งก่าน้อยทั้งสองด้วยความไม่เข้าใจความหมายของคำว่า"ก่าในคอนโทรล"

“ฮัดชิ้ว”เสียงของก่าที่ถูกเผาทั้งสองตัวจามออกมาแทบจะพร้อมกัน
“ตัวสุดท้ายข้าอัลวิสหรือเนตรอินทรีที่พวกเจ้ารู้จักกัน ถ้าพวกเจ้าอยากเข้มแข็งก็มาสอบกับข้า แต่ก็ต้องเตรียมใจรับการฝึกของข้าให้ได้ล่ะ”อัลวิสพูดก่อนจะเดินเข้าไปจัดที่จัดทางให้รีบร้อยเพื่อพร้อมสำหรับสัมภาษณ์โดยเผ่นเข้าไปรอในห้องก่อนใครเพื่อนส่วนวีที่พึ่งมาถึงนั้นถูกรุ่นน้องก่าล้อมจนดาเนะต้องเข้าไปลากตัวออกมาเพื่อไปเข้าห้องรอการสอบสัมภาษณ์
ห้องการสอบสัมภาษณ์นั้นแบ่งออกเป็นสามห้องๆแรกนับจากทางขวาเป็นห้องของวีถัดมาคือห้องของอัลวิส
สุดท้ายคือห้องของดาเนะ ก่อนเข้าห้องวีแอบมองดาเนะแบบกลัวเล็กน้อยโดยถ้าไม่สังเกตจะมองไม่เห็น

ห้องสอบของอัลวิส
“เข้ามาเลย”อัลวิสเรียกกิ้งก่าที่เคาะประตูห้องเขาแบบมีมารยาทแบบสุดๆ
“คะ...ครับ”ร่างนั้นเดินเข้าในห้อง
“เอาล่ะ บอกชื่อของเจ้ามา”อัลวิสซึ่งตอนนี้ในมือมีสมุดเล่มเล็กๆกับปากกาเอนเก้าอี้ลงด้วยท่าทางสบายๆ
“นะ...เนบิวลาครับ”ร่างนั้นคือกิ้งก่าที่อัลวิสรู้จักดีเนบิวลานั่นเอง
“เนบิวลาสินะ ข้าอัลวิสรองหัวหน้าหน่วยกิ้งก่านักธนูรุ่นพี่นายนั่นแหละ ขอเริ่มการสัมภาษณ์แบบตัวต่อตัวนะบัดนี้”อัลวิสพูดก่อนจะมองหน้าของเนบิวลาที่เกร็งเกินไปจนน่าขำจนอัลวิสยิ้มออกมาแล้วพูดว่า
“ไม่ต้องเกร็งสบายๆ”อัลวิสพูดด้วยน้ำเสียงเป็นกันเองมากขึ้นต่างกับตอนที่ถามชื่ออีก
“เอาล่ะตอบตามความจริงนะข้าจะถามเจ้าเพียงสามคำถามเท่านั้น”อัลวิสพูดก่อนจะเอนเก้าอี้เพื่อความสบายของตนเอง
“คำถามแรก ความมืดในความคิดของเจ้าเป็นตัวแทนของสิ่งใด”อัลวิสถามก่อนจะเริ่มจดบันทึกคำตอบ
“คะ..ความกลัวครับ”เนบิวลาตอบทำให้อัลวิสเลิกคิ้วขึ้นด้วยความสงสัยในคำตอบก่อนที่เนบิวลาจะอธิบายออกมาว่า”เพราะความมืดนั้นมาจากความกลัวไงครับ กลัวที่จะแข็งแก่งขึ้นไม่ได้จึงขอความมืดช่วยเหลือ”
“โอเค ข้าเข้าใจแล้ว”อัลวิสพูดพลางจดคำตอบของเนบิวลาลงในสมุดจดของตนด้วยรอยยิ้มที่มุมปาก
“คำถามที่สอง เจ้าอยากแข็งแกร่งไปเพื่ออะไร”อัลวิสถามคำถามที่ 2หลังจากจดคำตอบของเนบิวลาลงสมุดเรียบร้อย
“เพื่อปกป้องสิ่งสำคัญครับ”เนบิวลาตอบในทันทีทำให้อัลวิสยิ้มออกมาแล้วจดคำตอบลงสมุดก่อนจะถามคำถามสุดท้ายว่า
”งั้นสิ่งสำคัญของเจ้าคืออะไร”
“เพื่อนครับ”เนบิวลาตอบอย่างมีความมั่นใจในคำตอบมากก่อนจะพูดต่อว่า”ผมมีเพื่อนตัวหนึ่งที่ทำให้ผมมาอยู่ตรงนี้ได้ เป็นเพื่อนตัวแรกของผมๆอยากแข็งแกร่งขึ้น เพื่อปกป้องเขาในฐานะเพื่อนตัวสำคัญของผมครับ”
“อืมเป็นคำตอบที่ดี”อัลวิสพูดก่อนจะหยิบหนังสือมาปิดใบหน้าของตนก่อนจะโบกมือเป็นสัญญาณให้ออกไปรอข้างนอก

หลังจากพวกที่เหลือเข้าไปสอบแล้วก็ถึงเวลาประกาศผล
“ทาลัส”เนบิวลาโบกมือเรียกทาลัสมีที่บอร์ดประกาศผล
“ผลเป็นไงบ้าง”ทาลัสรีบวิ่งเข้ามาถาม
“นี่ไง”เนบิวลาชี้ไปที่บอร์ดที่เขียนรายชื่อผู้สอบผ่านการสัมภาษณ์แบ่งเป็นสามตัวแต่ทั้งสองจะดูชุดที่สองซึ่งมีเพียงสี่ตัวแต่ก็พบว่ามีชื่อของพวกเขาทั้ง 2ตัวอยู่ใน 2ตัวแรกอีกด้วย
“เย้ พวกเราสอบผ่านแล้ว”ทั้งสองตัวพูดพร้อมกันก่อนจะกระโดดโลดเต้นด้วยความดีใจ
"เอ่อว่าแต่เนบิวลานายมีที่พักรึยังล่ะ"ทาลัสถาม
"เอ่อจริงด้วยเราัยงไม่มีที่พักเลย"เนบิวลานึกขึ้นได้เพราะตนมัวแต่สนใจการสอบสัมภาษณ์
"งั้นมาพักห้องเราก่อนก็ได้ เราจองไว้ห้องนึงมันนอนได้สองตัว"ทาลัสกล่าวเชิญชวนเพราะตนต้องการหาเพื่อนมานอนแก้เบื่อนานแล้ว
"ขอบใจนะแต่ว่า...."เนบิวลาเตรียมจะบอกปัดด้วยความเกรงใจแต่ถูกทาลัสขัดขึ้นซะก่อน
"ไม่ต้องเกรงใจหรอกน่ามาเถอะ"พูดจบก็จัดแจงลากเนบิวลาไปยังโรงแรมของมิมิในทันทีโดยไม่ฟังคำทัดทานของเนบิวลาแม้แต่น้อยจนเจ้าตัวได้แต่ทำใจพร้อมคิดว่า"ยังไงก็ดีกว่าไม่มีที่พักล่ะนะ"ก่อนจะยอมเดินตามไปแต่โดยดี

Author:  kuggivta [ Tue Jun 14, 2011 8:38 pm ]
Post subject:  Re: Fan-Fic12tails Sheer prince of shadowตอนที่ 19

ว่างๆ

เอาไปแปะในบอร์ดเราก็ได้นะ
ร้างเต็มทนหละ

Page 4 of 5 All times are UTC + 7 hours
Powered by phpBB © 2000, 2002, 2005, 2007 phpBB Group
http://www.phpbb.com/