Last visit was: It is currently Thu Nov 14, 2019 3:14 am


All times are UTC + 7 hours




Post new topic Reply to topic  [ 62 posts ]  Go to page Previous  1, 2, 3, 4, 5, 6, 7  Next
Author Message
 Post subject: Re: Fan-Fic12The chameleons of Rest Area ตอนที่ 8+แผนผังตัว
PostPosted: Fri Jul 22, 2011 8:58 pm 
ไบสัน
User avatar

Joined: Fri May 06, 2011 5:35 pm
Posts: 94
คนรัก digi wrote:
ไอ้ตรงที่มีขีดฆ่าด้วยนั่นมันอะไรกัน =w=!!

/meรีบย่องหนีอย่างเงียบๆ

_________________
Image
ตัวละครพิเศษมีเฉพาะในฟิครองของเราเท่านั้นลิ้งข้างล่างเลยจ้า
http://www.bigbugstudio.com/forum/viewtopic.php?f=19&t=9028


Top
Offline Profile  
 
 Post subject: Re: Fan-Fic12The chameleons of Rest Area ตอนที่ 8+แผนผังตัว
PostPosted: Sat Jul 23, 2011 12:11 am 
เทพไฟ
User avatar

Joined: Sat Jul 10, 2010 11:11 pm
Posts: 833
มาตามอ่าน
สะดุดตรงที่ขีดฆ่า :oops: อืมเป็นเช่นนี้เอง ( X //// X ) "
ตามอ่านฟิคหลายเรื่องอยู่นะครับ (l _ l ")


Top
Offline Profile  
 
 Post subject: Fan-Fic12The chameleons of Rest Area ตอนที่ 9
PostPosted: Tue Jul 26, 2011 7:18 am 
ไบสัน
User avatar

Joined: Fri May 06, 2011 5:35 pm
Posts: 94
ตอนที่ 9 Icarost and the secret of Italus

ก่อนที่พวกอัลวิสจะไปถึงวังแสง
“เจ้าเป็นใคร”ทหารเสือดำสองตัวพูดพร้อมกันพลางชี้หอกมายังร่างตรงหน้าซึ่งเป็นชายหนุ่มผมสีขาวดุจไหมเงินชั้นดีดวงตาสีมรกตสวมชุดเสื้อของหน่วยสืบราชการลับแต่มีลวดลายบิดๆเบี้ยวๆเหมือนลวดลายที่อยู่บนตัวเชดอยู่บนเสื้อซึ่งถ้ามองดีๆแล้วคล้ายกับอิทาลุสราวกับแกะต่างเพียงดวงตาวีมรกตกับปีกที่เป็นสีดำสนิท

“ถอยไปข้ามีธุระกับหัวหน้าหน่วยสืบราชการลับแห่งเมืองแสงอิทาลุสเท่านั้น”ร่างนั้นเอ่ยด้วยน้ำเสียงโมโนโทนใบหน้าตายด้าน
“แล้วเจ้ามีธุระอะไรกับท่านอิทาลุส”ทหารเสือดำทั้งสองยังไม่ไว้ใจร่างตรงหน้าอยู่ดี
“ผมมา......ฆ่าเขาครับ”สิ้นคำร่างทหารเสือดำก็ถูกยิงล้มลงทันทีพร้อมกับโลหิตไหลรินเป็นทาง
“รีบไปต่อดีกว่า”ร่างนั้นเดินต่อไป

วังเทพแสงห้องฝึกพิเศษ
“โฮ่ๆเอาไม้นวดแป้งไปกินซะ”ร่างของเสือในชุดที่หรูหราราวกับแม่ทัพกำลังควงไม้นวดแป้งใส่ร่างของเหยี่ยวตัวหนึ่งที่กำลังถอยหลังไปซึ่งเหยี่ยวนั้นหลบได้อย่างพลิ้วไหว
“ไอ้เสือนรก”เหยี่ยวหนุ่มว่าพลางกราดกระสุนปืนอัดลมใส่ซึ่งเสือก็ปัดมันได้อย่างไม่ยากเย็นก่อนที่ร่างของเสือจะพุ่งเข้ามาใกล้ก่อนจะเงื้อไม้นวดแป้งขึ้นพลางพูดว่า”นุ่มเป็นซาลาเปาไปซะไอ้ไส้เดือนมีปีก”
“เกือบไปแล้วนายแก่แล้วสายตาเลอะเลือนเหรอไงโบลดาส”เหยี่วที่หลบได้ฉิวเฉียดด่าในทันทีก่อนจะยิ้มแบบกวนๆแล้วพูดว่า”ถึงว่านายแก่แล้วจริงๆปีนี้ถึงมีหางผ่านการทดสอบการเป็นผู้กล้ามากเป็นพิเศษ”

“อย่างกับนายหนุ่มนักแหละอิทาลุส ที่จริงนายอายุเท่ากับข้านั่นแหละ อายุนายก็.....”โบลดาสยังพูดไม่จบก็ตองหลบกระสุนของจริงที่อิทาลลุสยิงมา
“หุบปากไป ไอ้เสือแก่”อิทาลุสซึ่งฟิวส์ขาดพูดพลางชี้ปืนมายังโลดาสในสภาพร้อมยิงทุกเมื่อ
“เข้ามาเลย คิดว่าหน้าเด็กแล้วแน่นักหรือไงฟะ”โบลดาสฟิวส์ขาดตามก่อนจะเรียกดาบของตนมาในมือในทันที
ยังไม่ทันที่ทั้งสองจะทะเลาะกันไปมากกว่านี้ก็มีเสียงดังขึ้นมาซะก่อน

“สามัคคี สมเป็นกองกำลังของท่านอัลคาเซียจริง”ทั้งสองหันไปมองทางต้นเสียงทันทีอิทาลุสถึงกับตาเบิกโพลงออกมาทันทีที่เห็นร่างนั้นชัดๆเพราะร่างนั้นเหมือนเขาราวกับแกะต่างเพียงปีกและดวงตาเท่านั้น
“ไม่ได้เจอกันนานนะครับ ท่านพ่อ”ร่างนั้นพูด
“ไม่จริงน่า หรือว่าเธอคือ”อิทาลุสทำหน้าเหมือนเห็นผีทันที

“ใช่ครับ ผมอีคารอสลูกของท่านแม่ซีนิสผู้ซึ่งเป็นชาวไร้หาง กับท่านไงครับ”อีคารอสพูด
“แล้วซีนิสกับรีทียร์ เป็นไงบ้าง”อิทาลุสถามส่วนโบลดาสนั้นช็อคแทบอ้าปากค้าง
“ท่านพี่ยังมีชีวิตอยู่ครับ แต่ท่านแม่ตายไปแล้ว เป็นเพราะท่าน จงตายซะเถอะครับ ท่านพ่อ”อีคารอสเน้นสองคำสุดท้ายก่อนปาระเบิดนับสิบใส่ผู้เป็นพ่อในทันที

“แย่แล้ว”อิทาลุสบถออกมาในพริบตาที่ระเบิดจะระเบิดออกโบลดาสก็วิ่งเข้ามาแทรกกลางระหว่างระเบิดกับอิทาลุสทันที
“อึก”โบลดาสทรุดลงหลังวิ่งรับระเบิดไปเต็ม
“ทำไม่ล่ะครับ ทั้งๆที่คุณไม่ถูกกับคุณพ่อแท้ๆ....”อีคารอสยังพูดไม่ทันจบก็ต้องกระโดดหลบห่าฝนลูกศรจำนวนมากพร้อมกับเงาร่างถึงสามเงาปราฏขึ้นร่างหนึ่งพุ่งเข้าหาเขาอย่งรวดเร็ว

“อะไร.....กัน”อีคารอสตกใจทีหางที่เข้าถึงตัวเขาเป็นเพียงแพนด้าแดงที่ควรจะอยู่ในสำนักงานกิลแท้ๆแต่ตอนนี้กลับตวัดดาบในมือใส่เขาทำเอาเขากระโดดหลบแทบไม่ทัน
“ชิไอ้พวกน่ารำคาญ ชาเทียร์ร่า”อีคารอสร่ายคทาจบก็ปรากฏเชดออกมาสองชนิดคือ เชด 2 และเชด3 ออกมาในจำนวนมาก

“คุณหลบหลีก คุณฟลุ๊คช่วยจัดการเชดทีเดี๋ยวผมจัดการหมอนี่เอง”แพนด้าแดงพูดก่อนจะพุ่งเข้าหาอีคารอสอีกครั้งด้วยความเร็วอันน่าตกใจ
“ไม่ได้กินข้าหรอก”อีคารอสกางปีกก่อนจะกราดยิงลงมาเป็นชุดซึ่งแพนด้าแดงตอบโต้ด้วยการฟาดฟันกระสุนแหลกไปก่อนจะฟันดาบเข้าใส่อีคารอสด้วยความเร็วที่สูงมากเห็นเพียงเงาสีเงินของดาบเท่านั้น

“เก่งจริงๆ เราก็ทำหน้าที่ของเรากันดีกว่าฟลุ๊คพร้อมนะ”ก่าหลบหลีกพูดหลังวิ่งลากเชดทั้งหมดมารวมกันเรียบร้อยแล้ว
“ครับ”ฟลุ๊คพูดพลางง้างลูกศรเตรียม
“Final Entrapment”สิ้นคำพวกเชดก็ถูกล้อมด้วยรั้วขนาดใหญ่
“Torment Rain”กิ้งก่าสองตัวพูดพร้อมกันก่อนจะยิงศรออกไปลูกศรเพียงสองดอกกลับกลายเป็นศรนับร้อยพุ่งเข้าทำลาย
เหล่าเชดที่ถูกขังอยู่ทันที

“ฮึๆๆๆๆๆๆ”อีคารรอสหัวเราะอย่างบ้าคลั่งก่อนจะเอามือแตะพื้นกรงที่ขังเหล่าเชดไว้ก็แตกออกพร้อมพลังมืดมหาศาลทำให้แพนด้าแดงถึงกับผงะแต่ยังกระชับดาบในมืออยู่
“นี่มัน”อิทาลุสพูดออกมาหลังคลื่นพลังมืดจางลงแล้ว
“Shade Demon”ทุกตัวในที่นั้นพูดด้วยความตกใจ

“เกือบไปแล้ว ดีที่รวมเชดเข้าด้วยกันทัน”อีคารอสพูดก่อนจะเอามือกุมแผลที่ถูกแพนด้าแดงฟันตอนสู้กันเมื่อกี้
“หยุดแค่นั้นแหละ นี่เป็นคำสั่งจากท่านเซร่า”สิ้นเสียงปริศนาก็มีลูกศรสีดำพุ่งทะลวงร่างของปิศาจทมิฬจนแหลกสลายไป
“แกเป็นใคร”อีคารอสถามร่างในชุดคลุมซึ่งเป็นเจ้าของเสียงปริศนาทันที

“เราคือผู้ส่งสาสน์แห่งเงา”สิ้นเสียงร่างในชุดคลุมก็หายตัวก่อนเอามือแตะที่ลำตัวของอีคารอสเบาๆ
“Shadow Blast”สิ้นเสียงร่างของอีคารอสก็ถูกคลื่นพลังสีดำอัดจนปลิวหายไปในทันที

“ท่านอิทาลุส ฝากนี่ให้ท่านอัลคาเซียด้วย ผมต้อง....”ร่างนั้นพูดยังไม่ทันจบก็มีกิ้งก่าอีกสี่ตัววิ่งเข้ามานำโดยกิ้งก่าสีดำนาม
อัลวิสพอร่างนั้นพอเห็นอัลวิสก็ชะงักไปก่อนจะยื่นสาส์นให้อิทาลุสก่อนจะยิ้มบางแล้วเดินไปหาอัลวิสแล้วพูดว่า
”โตขึ้นเยอะเลยนะเนี่ย แต่ก่อนยังเป็นเจ้าหนูอยู่เลย”เท่านั้นแหล่ะอัลวิสถึงกับช็อคไปน้ำตาไหลออกจากดวงตาสีทับทิมอาบแก้มในทันทีแต่ตายังค้างท่าตกใจอยู่
“เดี๋ยวพี่ทำงานเสร็จจะไปหานะ อัลวิสน้องของพี่”ร่างนั้นพูดก่อนจะลูบหัวอัลวิสอย่างอ่อนโยนก่อนจะหายไปโดยถูกเงาของตนสูบหายไป

“อัลวิสเป็นอะไรรึเปล่า”วีเข้ามาถามด้วยความเป็นห่วงเพราะนี่ก็เป็นครั้งแรกที่เขาเห็นน้ำตาจากอัลวิสซึ่งในความคิดของเขา
อัลวิสเป็นกิ้งก่าที่เข้มแข็งอดทนและไม่ค่อยแสดงความรู้สึกอะไรออกมาเลยการที่เขาร้องไห้ออกมามันต้องมีเรื่องอะไรร้ายแรง
“ไม่เป็นไร ข้าขอกลับไปทำงานก่อนแล้วกัน”อัลวิสรีบเช็ดน้ำตาก่อนจะวิ่งออกไปทันที
“หมอนั่นต้องมีอะไรแน่”วีคิดในใจก่อนจะมองตามอัลวิสที่วิ่งหายไป
ห้องทำงานของอัลวิส
“เฮ้อ ออกไปพักเดียว งานเยอะขนาดนี้เชียว”อัลวิสบ่นพลางมองเอกสารที่เพิ่มขึ้นบนโต๊ะ
“คงต้องทำต่อให้เสร็จล่ะนะ”กิ้งก่าดำพูดก่อนจะหันหน้าเข้าโต๊ะทำงานและเริ่มลงมือทำงาน

ห้องนอนของอัลวิส
“วิสตื่นได้แล้ว”เสียงหนึ่งพูดขึ้นทำเอาวิสลืมตาตื่นขึ้นมาแต่กลับไม่พบผู้ปลุกตนแต่อย่างใดพบเมอร์ซี่ที่กำลังวาดรูปอยู่ที่ระเบียง มิสที่นอนอยู่เตียงข้างๆและพวกกิ้งก่าน้อยกลิ้งไปกลิ้งมาบนเตียงและตัวของเขาและเหมือนทั้งสี่ยังหลับสนิทอยู่ด้วย
“อ้าววิสตื่นแล้วเหรอ”เมอร์ซี่หันมาถามยิ้มๆซึ่งทำให้วิสแน่ใจว่าหางที่ปลุกเขาไม่ใช่เมอร์ซี่แน่ๆ
“ใครกันที่ปลุกเราล่ะ”วิสคิดพลางถามเมอร์ซี่ว่า”อื้อ แล้วนี่มันกี่โมงแล้วล่ะ”

“เที่ยงมั้(ง) โครก”เมอร์วี่พูดก่อนท้องจะร้องเสียงดังทำเอาวิสหัวเราะร่าก่อนจะพูดว่า
“งั้นเราจะไปทำอะไรให้ทานนะ”วิสพูดก่อนจะลุกขึ้นก่อนจะเดินไปที่ครัวพลางพูดว่า
“เมอร์ซี่นายไปรอที่โต๊ะเลยเดี๋ยวอาหารจะมาเสิร์ฟให้ที่โต๊ะ”
“อือ ขอโทษที่รบกวนนะ”เมอร์ซี่พูดพลางเกาหัวก่อนจะเดินไปรอที่โต๊ะ

“ไม่เป็นไรหรอกเราชอบทำอาหารอยู่แล้วล่ะ”วิสพูดยิ้มๆเขาก็ดีใจนะที่มีเพื่อนเพราะเขาไม่มีเพื่อนวัยเดียวกันเลย
“วิสนายทำอาหารเก่งจังเลย”เมอร์ซี่พูดพลางเคี้ยวเนื้อที่เพิ่งทอดเสร็จใหม่ๆอย่างเอร็ดอร่อย
“ไม่ถึงขนาดนั้นหรอกเพราะเมอร์ซี่หิวมั้งมันถึงอร่อยน่ะ”วิสพูดอย่างถ่อมตนก่อนจะใช้ซ้อมจิ้มเนื้อมากินบ้าง
“เอ่อว่าแต่วันนี้นายจะนอนที่ไหนล่ะเมอร์ซี่”วิสถามหลังจากทั้งสองกินข้าวเสร็จแล้ว

“ก็คงจะกลับไปนอนบ้านก่อนล่ะ นายจะไปนอนที่บ้านเราไหมล่ะยังไงเตียงก็ถูกยึดหมดแล้วนี่”เมอร์ซี่พูดพลางถามวิสไปด้วยในตัว
“ก็ได้นะเดี๋ยวเราไปเตรียมของก่อน”วิสพูดก่อนจะเดินหายไปในห้องสักพักก่อนจะเดินออกมาพร้อมกับเป้ใบเล็กๆใบหนึ่ง
“งั้นไปกันเลย”เมอร์ซี่พูดพลางเดินไปหยิบภาพกับจานสีมาก่อนที่ทั้งสองจะออกเดินทาง โดยวิสเขียนจดหมายทิ้งไว้ให้พี่ของตนหนึ่งฉบับก่อนเดินออกไป
แถมภาพอีคารอส
Image

_________________
Image
ตัวละครพิเศษมีเฉพาะในฟิครองของเราเท่านั้นลิ้งข้างล่างเลยจ้า
http://www.bigbugstudio.com/forum/viewtopic.php?f=19&t=9028


Last edited by moruru on Sat Jul 30, 2011 9:16 pm, edited 1 time in total.

Top
Offline Profile  
 
 Post subject: Re: Fan-Fic12The chameleons of Rest Area ตอนที่ 9
PostPosted: Fri Jul 29, 2011 5:01 pm 
Dream Mage
User avatar

Joined: Fri May 13, 2011 11:45 am
Posts: 321
Quote:
“วิสนายทำอาหารเก่งจังเลย”เมอร์ซี่พูดพลางเคี้ยวเนื้อที่เพิ่งทอดเสร็จใหม่ๆอย่างเอร็ดอร่อย


กิ้งก่า เดี๋ยวนี้กินเนื้อด้วยเรอะ!????





กิ้งก่า มัน ต้อง กิน รถ ด่วน เซ้ (เอ้ เอ้ เอ้ เอ้ Echo)


/me โดนตบกระเด็น

_________________
Image

ก่า ก่า ก่า ก่าอาบน้ำในคลอง เราก็จ้องแลมอง เพราะเรานั้นชอบจิ้นกัน~


Top
Offline Profile  
 
 Post subject: Fan-Fic12tailsThe chameleons of Rest Area ตอนที่ 10
PostPosted: Wed Aug 10, 2011 10:29 pm 
ไบสัน
User avatar

Joined: Fri May 06, 2011 5:35 pm
Posts: 94
ตอนที่ 10 Night of Rest

“ว้าวนี่บ้านนายเหรอเมอร์ซี่”วิสพูดออกมาเมื่อเห็นบ้านของเมอร์ซี่ชัดๆ
“อื้อ แต่บ้านเราอาจจะรกหน่อยนะ เพราะพักนี้ เราไม่ค่อยได้จัดของในบ้านเลย”เมอร์ซี่ตอบพลางเดินไปเปิดประตูบ้านของตน
“อืม รก จริงๆแหะ”วิสเปรยขึ้นหลังสำรวจบ้านของเมอร์ซี่แล้วอย่างแรกเลยคือข้าวของที่วางไม่เป็นที่
อย่างที่สองคือผ้าม่านและพื้นบางส่วนที่มีฝุ่นจับออย่างที่สามคือรอยปื้นสีในห้องวาดรูป
ก่อนจะอธิบายมากกว่านี้ขอขยายความว่าบ้านของเมอร์ซี่เป็นกระท่อมชั้นเดียวมีดาดฟ้ามีสามห้องได้แก่ห้องรับแขก ห้องนอน และห้องวาดรูปซึ่งภายในห้องรับแข็กมีครัวเล็กๆอยู่ด้วย

“งั้นเรามาช่วยกันจัดของและทำความสะอาดกันเลย”วิสพูดยิ้มพลางเดินไปหยิบอุปกรณ์ทำความสะอาดออกมา
“ขอบใจนะ ขอโทษจริงๆต้องรบกวนนายอีกแล้ว”เมอร์ซี่พูดพลางยกของไปเก็บให้เข้าที่
“เมอร์ซี่ พวกเครื่องเขียนนี่ เอาไปไว้ตรงไหนเหรอ”วิสถามพลางรวบรวมเครื่องเขียนที่กองไม่เป็นที่ภายในบ้านของเมอร์ซี่มารวมๆกันในมือ
“อ๋อ นั่นเอาไว้ในกล่อง ในตู้ห้องวาดรูปเลย”เมอร์ซี่พูดพลางเก็บกระดาษที่ตกเรี่ยราดมารวมกันก่อนจะใส่ไว้ในแฟ้มบนโต๊ะตัวเล็กๆในห้องวาดรูป

“จัดของเสร็จเรียบร้อยแล้วล่ะ ดูเรียบร้อยขึ้นเยอะเลยนะว่ามั้ย”วิสพูดหลังทั้งสองจัดของเสร็จ
“งั้นทำความสะอาดต่อเลยดีกว่า”วิสพูดก่อนที่ทั้งสองจะเริ่มทำความสะอาดกันต่อ

หลังจากนั้นประมาณ 2 ชั่วโมง
“เสร็จซะที”วิสพูดพลางปาดเหงื่อส่วนเมอร์ซี่มองภาพของตนอย่างไม่เชื่อสายตาเพราะมันราวกับละครคนละฉากไปเลย ฝุ่นและรอยเปื้อนสีนั้นถูกเสกหายไป กระจกนั้นใสแจ๋ว พื้นนั้งขึ้นเงาสวยงาม ผ้าม่านสีขาวส่งกลิ่นหอมอ่อนๆซึ่งทำเอาเมอร์ซี่ได้แต่ทึ่งกับฝีมือทำความสะอาดของวิส

“งั้นนายไปอาบน้ำก่อนแล้วกัน เหนื่อยมาทั้งวันแล้ว”เมอร์ซี่เสนอก่อนจะเดินไปหยิบผ้าเช็ดตัวผืนหนึ่งมาให้
“อะ......อืม”วิสตอบตะกุกตะกักเล็กน้อยน่าขึ้นสีวูบเพราะเขาดันไปนึกถึงเรื่องที่น้ำตกตอนเช้าเข้าในพริบตานั้นเขารีบวิ่งหายเข้าไปในห้องน้ำทันที
“นี่มัน”เมอร์ซี่หยิบกระดาษแผ่นหนึ่งที่ตกอยู่ขึ้นมาดูเป็นภาพของเทพเงา
“ภาพของใครกันนะ วาดสวยจัง”เมอร์ซี่พูดพลางมองรูปภาพอย่างพินิจอยู่พักใหญ่ๆ

“เมอร์ซี่ นายอาบต่อเลยเราจะลองใช้ของที่มีทำอะไรให้ทานนะ”เสียงของวิสดังขึ้นมาซึ่งทำให้เมอร์ซี่ต้องชะงักการดูภาพไปก่อนจะเอาภาพไปวางไว้บนโต๊ะแล้วหยิบผ้าเช็ดตัวอีกผืนหนึ่งแล้ววิ่งเข้าห้องน้ำไปในทันที
“เฮ้อ พรุ่งนี้คงต้องออกไปลุยแมลงโบราณแล้ว สินะ”เมอร์ซี่ในชุดกางเกงขายาวสีดำเสื้อแขนสั้นสีแดงบ่นลอยๆพลางเช็ดผมที่ยังไม่แห้งไปด้วยพอเขาเดินมาถึงห้องรับแขกเขาก็พบกับกิ้งก่าสีดำ ผมยาวสีดำสยายลงกลางหลังดวงตาสีทัพทิมใบหน้าหวานดุจตุ๊กตาทำเอาเมอร์ซี่อ้าปากค้าง

“เมอร์ซี่เป็นอะไรไป นี่เราเองวิสนะ”ร่างนั้นพูดซึ่งทำให้เมอร์ซี่เรียกสติที่หลุดลอยกลับมาได้ในทันทันที
“นี่....นายจริงๆเหรอวิส”เมอร์ซี่พูดด้วยท่าทางตกใจไม่หาย
“ก็เราเองน่ะสิ เราแค่ปล่อยผมเองนะ ทำตกใจไปได้”วิสซึ่งตอนนี้อยู่ในชุดเสื้อเชิ้ตสีขาวกางเกงผ้าสามส่วนสีน้ำตาลพูดพลางเดินกลับเข้าไปในครัว
“เอ่อ ทำไมนายไม่ผูกผมล่ะ นายเวลาปล่อยผมแล้วเหมือนก่าผู้หญิงเลยน่ะ ก็เลยตกใจนึกว่าใครที่ไหน”เมอร์ซี่พูดก่อนจะเดินไปนั่งที่โต๊ะในห้องรับแขก

“ก็ ผมเรามันยาวมันเลยผูกลำบากน่ะ เราเลยไม่ค่อยชอบผูกผมเท่าไหร่”วิสอธิบายพลางยกชามขนาดกลางออกมาจากครัว
“วิสนี่มันจะเคะไปไหน ใบหน้าก็หวานซะ รอยยิ้มแบบเป็นมิตรแบบสุดๆ ตาก็หวาน ยิ่งเวลาปล่อยผมยิ่งเคะสุดๆนั่นแหละ”เมอร์ซี่คิดในใจ
“เอาล่ะ ซุปชามนี้เราทำเองกับมือเชียวนะ ลองชิมดูสินายท่าจะหิวแล้ว....สินะ”สองคำสุดท้ายนั้นชะงักไปเมื่อวิสมองเห็นตาอันเป็นประกายของเมอร์ซี่
“นายกินก่อนเลยแล้วกัน มันเป็นของกิ้งก่าสองตัวคิดว่านายน่าจะอิ่มนะ”วิสพูดพลางนั่งลงจัดการอาหารของตนบ้าง
“อิ่มจังเลย”เมอร์ซี่พูดพลางเอาหลังพิงเก้าอี้ก่อนจะหลับตาพริ้มอย่างเป็นสุขส่วนวิสหยิบชามไปล้างด้วยรอยยิ้มซึ่งเป็นเวลาพักผ่อนอย่างแท้จริงที่พวกเขานั้นพอใจกับช่วงเวลาแห่งความสุขนี้

“เสลธ ดาเนะข้าพเจ้าขอไปดูอัลวิสหน่อยนะ”วีพูดขึ้นซึ่งตอนนี้สามสหายมากินข้าวเย็นที่ร้านของลุงจามอนเสร็จแล้ววีซึ่งนึกภาพตอนที่เขาเห็นน้ำตาของเพื่อนสนิทขึ้นมาได้ก็เกิดความเป็นห่วงขึ้นมา
“อือ เดี๋ยวพวกเราจ่ายเอง”ดาเนะตอบเรียบๆซึ่งวีพยักหน้ากับคำตอบนั้นก่อนออกวิ่งตรงไปยังห้องพักของอัลวิสทันที

“ไม่อยู่อย่างงั้นเหรอ”วีพูดหลังเห็นสภาพในห้องแล้วก่อนที่จะลากผ้าห่มคลุมร่างของกิ้งก่าน้อยทั้งสี่ก่อนจะวิ่งออกไปยังRest Area ทันทีซึ่งท้องฟ้าในตอนนี้เป็นสีน้ำเงินเข้มแสดงถึงตอนนี้เป็นเวลากลางคืนแล้ว
“ถ้าไม่อยู่ที่ห้อง คงเป็นที่นี่แหละ”วีพูดซึ่งตอนนี้เขาอยู่หน้าประตูห้องทำงานของอัลวิสก่อนที่กิ้งก่าสีเหลืองจะยื่นมือไปเปิดประตูห้อง

“ให้ตายเถอะ นายนี่มันทำงานจนไม่ห่วงสุขภาพตนเองตลอดเลยนะ อัลวิส”วีพูดพลางใช้เวทเคลื่อนย้ายเรียกผ้าห่มออกมาผืนหนึ่งก่อนจะหอบหนักๆเพราะการใช้เวทเคลื่อนย้ายนั้นต้องใช้พลังงานมาพอสมควรหลังจากนั้นวีก็จัดการจัดเอกสารบนโต๊ะก่อนเอาไปเก็บไว้ในตู้ภายในห้องทำงานของกิ้งก่าดำ
“ข้าพเจ้าคิดผิดรึเปล่า ที่ให้อัลวิสมาทำงานที่นี่น่ะ”วีคิดพลางเอาผ้าห่มคลุมร่างของกิ้งก่าดำก่อนจะหันหลังกลับแต่ถูกมือสีดำโอบให้เขาเข้าไปติดกับโต๊ะซึ่งเป็นมือของกิ้งก่าดำนามอัลวิสนั่นเอง

“ทำอะไรน่ะอัล....”วีที่กำลังจะหันไปดุอัลวิสต้องชะงักไปเพราะมีเสียงละเมอของอัลวิสแทรกขึ้นมาว่า”อย่าทิ้งอัลวิสไว้ตัวเดียวอัลวิสกลัวอย่าไปไหนนะวีอัลวิส......กลัว”สิ้นเสียงวีแทบจะหันขวับทันทีสิ่งทีเขาเห็นทำเอาพูดไม่ออกไปพักใหญ่คือดวงตาซึ่งปิดอยู่ของกิ้งก่าดำนั้นมีน้ำตาไหลออกมาซึ่งนั่นทำให้วีเดาได้เลยว่าเพื่อนของเขากำลังฝันแถมฝันร้ายซะด้วย
“เห็นอย่างงี้แล้วก็ปลุกไม่ลงแหะ”วีคิดในใจก่อนจะนั่งลงพิงโต๊ะแทนที่จะยืนแถมมือบ้าที่โอบเขาอยู่เหมือนจะรู้งานย้ายมาโอบรอบคอแทนแถมยังเหมือนไม่อยากให้หลุดมือไป

“กังวลจนเก็บไปฝันเลยเหรอเนี่ยมีด้านที่ไม่ยอมโตแหะแล้วไอ้ฉากนี้มันจะส่อ(ส่ออะไรก็คิดเอาเอง)ไปไหนคร้าบบบบบบบบ”
วีได้แต่คิดพลางหน้าแดงอยู่ตัวเดียวก่อนจะหลับไป

ในเวลาเดียวกัน
“วิสสำหรับนายรุ่นพี่อัลวิสเป็นพี่ชายแบบไหนเหรอ”เมอร์ซี่ซึ่งอยู่ในชุดนอนสีเหลืองอ่อนถาม
“พะ.....พะ..พี่อัลวิสปะ....ปะ..เป็นพี่แบบไหน่นะเหรอ”วิสซึ่งยังไม่ได้ผูกผมในชุดนอนสีขาวหน้าร้อนวูบก่อนจะหันไปอีกทางทันทีพลางคิดไปด้วย
“เป็นอะไรน่ะวิส”เมอร์ซี่เดินเข้ามาถามด้วยความเป็นห่วง

“ไม่มีอะไรว่าแต่นายถามว่าสำหรับเราพี่อัลวิสเป็นพี่แบบไหนน่ะเหรอ”วิสรีบเปลี่ยนเรื่องทันทีตัวเขาก็ไม่รู้ว่าทำไมเวลาผู้ถึงพี่
ใบหน้าจะร้อนวูบแบบไม่รู้สาเหตุ
“อืม”เมอร์ซี่รับคำก่อนที่จะผายมือให้วิสพูดต่อ

“ก็ พี่เขาเป็นกิ้งก่าขี้กังวล แต่ใจดีแม้จะดูเข้มแข็ง แต่จริงพี่เขาน่ะเป็นกิ้งก่าที่อ่อนโยน แต่พี่เขาน่ะชอบแสดงออกแบบคลุมครือน่ะ สำหรับเราแล้วพี่น่ะ เป็นหางที่จะไม่มีใครมาแทนได้ตลอดกาล”วิสพูดพลางยิ้มคนละแบบกับที่เมอร์ซี่เห็น
”ปกติเจ้านี่จะยิ้มแบบตามมารยาทแต่รอบนี้กลับยิ้มแบบออกมาจากใจแต่อยากจะบอกว่าตอนมันยิ้มแบบนี้แล้วโคตรเหมือนผู้หญิงเลยโว้ยให้ตายเถอะ”กิ้งก่าสีเหลืองคิดในใจพลางหันไปทางอื่นถามได้ทำไมน่ะเหรอก็เขากำลังหน้าแดงอยู่แล้วปลอบใจตนเองว่า”ไอ้หมอนี่มันผู้ชายอย่าเผลอมองมันเป็นผู้หญิงเด็ดขาด

“นายท่าทางจะติดพี่ของนายน่าดูเลยใช่ไหมวิส”เมอร์ซี่รีบแซววิสเพื่อหยุดความคิดพิลึกของตนทันทีซึ่งกิ้งก่าที่ถูกแซวก้มหน้างุดทันที
“เราไม่ได้ติดพี่นะ”วิสโวยวายด้วยใบหน้าแดงซ่าน
“ชัดเลยว่านายน่ะติดพี่”เมอร์ซี่คิดในใจ
“นายโกหกไม่เก่งเลยนะที่จริงน่ะนายติดพี่ใช่มั้ยล่า”เมอร์ซี่แซวต่ออย่างมีความสุข
“กะ....ก็นอกจากพี่และพวกพี่วีแล้วเราก็มีเพื่อนที่อายุเท่าๆกันแค่ตัวเดียวเองเมอร์ซี่เป็นตัวที่สองของเราเลยล่ะ”วิสตอบอายๆ

“หมายความว่านอกจากเราแล้วนายมีเพื่อนแค่ตัวเดียวเองเหรอวิส”เมอร์ซี่ถามด้วยความตกใจ
“อือ ว่าแต่เมอร์ซี่นั่นรูปใครเหรอ”วิสพูดเสียงที่เจือด้วยความเศร้าตรงคำแรกเพียงเล็กน้อยก่อนจะเปลี่ยนเป็นน้ำเสียงปกติก่อนจะชี้ไปยังกรอบรูปอันหนึ่งซึ่งอยู่แถวๆหัวเตียงเป็นภาพกิ้งก่าวัยประมาณ 8ขวบสองตัว ตัวหนึ่งเป็นกิ้งก่าสีเหลืองในชุดNoviceถือธนูไม้ ส่วนอีกตัวเป็นกิ้งก่าสีขาว

“อ๋อ นั่นเป็นรูปเราตอนเด็กๆน่ะ”เมอร์ซี่พูดพลางเดินไปหยิบกรอบรูนั้นมาให้วิสดูชัดๆ
“แล้วนี่ใครเหรอ”วิสชี้ไปยังกิ้งก่าอีกตัวในภาพซึ่งเป็นกิ้งก่าสีขาวในชุดNoviceถือหอกกางเขนผมสีเงินยาวลงเกือบถึงกลางหลังถูกผูกเป็นหางม้าไว้
“เป็นเพื่อนสมัยเด็กของเราเองน่ะ”เมอร์ซี่พูดด้วยน้ำเสียงปกติแต่แววตาหม่นเศร้าลงเล็กน้อย

“แล้วเขาไปไหนล่ะ”วิสเอียงคอถาม
“เขาไปแล้วล่ะตั้งแต่ตอนเราสิบขวบแล้วล่ะ”เมอร์ซี่ตอบพลางยิ้มเศร้าๆ
“ขอโทษนะที่ทำให้ให้นายนึกถึงอดีตที่เจ็บปวดน่ะ”วิสพูดด้วยท่าทีสำนึกผิด
“ไม่เป็นไร เอาละ ดึกแล้วนอนดีกว่า”เมอร์ซี่พูดพลางหยิบฟูกมาปูไว้ข้างเตียงพร้อมหมอนอีกสองใบ
“เรานอนข้างล่างแล้วกันเมอร์ซี่นอนข้างบนเถอะ”วิสพูดอย่างเกรงใจก่อนจะล้มตัวนอนบนฟูกทันทีเพราะตนเป็นหางขออาศัยจะให้เจ้าของบ้านมานอนฟูกได้ไง
“ถ้านายต้องการอย่างงั้นก็ได้”เมอร์ซี่พูดพลางล้มตัวนอนบ้างก่อนที่ทั้งสองจะหลับไปภายในเวลาไม่นาน

ที่ห้องทำงานของอัลวิสปรากฏร่างในชุดคลุมสีดำมองภาพของวีและอัลวิสยิ้มๆก่อนจะเรียกผ้าห่มออกมาอีกผืนก่อนจะคลุมให้วีอย่างเบามือแล้วลูบหัวอัลวิสเบาๆ
“พี่ไปก่อนนะเสร็จงานแล้วจะกลับมาหานะ”สิ้นคำร่างนั้นก็ถูกเงาสูบหายไปเหลือไว้เพียงผ้าห่มผืนที่เพิ่มเข้ามาอีกพืนกับเสียงละเมอเบาๆของกิ้งก่าดำว่า”พี่โกหกทั้งๆที่สัญญาว่าจะอยู่กับผมแท้ๆพี่บ้าที่สุด”

_________________
Image
ตัวละครพิเศษมีเฉพาะในฟิครองของเราเท่านั้นลิ้งข้างล่างเลยจ้า
http://www.bigbugstudio.com/forum/viewtopic.php?f=19&t=9028


Last edited by moruru on Fri Aug 12, 2011 8:34 am, edited 1 time in total.

Top
Offline Profile  
 
 Post subject: Re: Fan-Fic12tailsThe chameleons of Rest Area ตอนที่ 9
PostPosted: Wed Aug 10, 2011 10:30 pm 
ไบสัน
User avatar

Joined: Fri May 06, 2011 5:35 pm
Posts: 94
จบตอนนี้โดนวีกับเมอร์ซี่ไล่ฆ่าแน :cry:
/meใช้ท่าหายตัวฟ้าก่อนจะเผ่นหายไปอย่างรวดเร็ว

_________________
Image
ตัวละครพิเศษมีเฉพาะในฟิครองของเราเท่านั้นลิ้งข้างล่างเลยจ้า
http://www.bigbugstudio.com/forum/viewtopic.php?f=19&t=9028


Top
Offline Profile  
 
 Post subject: Re: Fan-Fic12tailsThe chameleons of Rest Area ตอนที่ 10
PostPosted: Thu Aug 11, 2011 7:14 pm 
เทพลม
User avatar

Joined: Wed Sep 30, 2009 12:27 pm
Posts: 364
Location: Unidentified
T-T ไม่ได้เข้ามาน๊านนาน

...
ผมไม่ว่าอะไรหรอกน้า แต่งสนุกดีออก
(ลุ้นว่าก่าตัวเองจะโดนอะไร =w=)

แต่ก่าตัวอื่นผมไม่รับประกันน้า

// >w< b

_________________
เมอซี่...อาจจะอยู่คนเดียวมากเกินไปจริงๆก็ได้นะ...
Image


Top
Offline Profile  
 
 Post subject: Re: Fan-Fic12tailsThe chameleons of Rest Area ตอนที่ 10
PostPosted: Thu Aug 11, 2011 7:45 pm 
ฮีโร่มาสเตอร์
User avatar

Joined: Tue Mar 01, 2011 9:51 pm
Posts: 1061
T T ทำไมตูนเค้าไม่มีคนโพสเลยแหะ หือๆๆ

แต่ficนายมีคนโพส แปลกดีน๊อ


ช่วงนี้ไม่มีเวลาอ่านเลยนะ โทษด้วย.. ขนาดฟิคดาเนะผมยังไม่ได้อ่านเลย

_________________
Raymonter การ์ตูนฉบับเมเปิ้ล


Top
Offline Profile  
 
 Post subject: Fan-Fic12tailsThe chameleons of Rest Area ตอนที่ 11
PostPosted: Tue Aug 23, 2011 7:09 am 
ไบสัน
User avatar

Joined: Fri May 06, 2011 5:35 pm
Posts: 94
ตอนที่ 11 From Night to Dawn

หลังจากไปหาอัลวิสแล้วร่างในชุดคลุมก็ปรากฏร่างขึ้นที่กลางทุ่งโล่งแห่งหนึ่งทางเหนือของเมืองแสง
“เอาล่ะที่นี่สินะ”ร่างนั้นพูดก่อนที่จะมีไอพิษพุ่งจากพื้นพร้อมหนามจำนวนมาก
“อัลวิส วันพรุ่งนี้ที่ดีพี่จะเตรียมให้น้องเอง”ร่างนั้นพูดก่อนจะถอยออกห่างหนามพวกนั้นก่อนจะพบร่างยักษ์ของแมลงโบราณ
“Darkness Melody(ท่วงทำนองแห่งความมืด)”สิ้นคำกำไลสีดำที่มือก็เรืองแสงสีดำอมม่วงพร้อมกับใบมีดสีดำจำนวนมากก็พุ่งเข้าใส่แมลงโบราณแล้วกรีดผ่านเกราะอันแข็งแกร่งได้อย่างง่ายดายทำให้เพียงเสี้ยววินาทีร่างของแมลงยักษ์นั้นเต็มไปด้วยบาดแผลคมมีดเต็มร่าง

“กี๊ซซซซซซซซซซซซ”ร่างนั้นกวาดมือขนาดยักษ์ใส่อย่างโกรธกริ้ว
“Darkness Whip(แส้ทมิฬ)”ร่างนั้นพูดก่อนที่ความมืดที่กระจายอยู่บริเวณนั้นจะรวมตัวกลายเป็นแส้ที่มีคมทุกด้านนอกจากด้ามจับร่างนั้นจัดแจงสะบัดแส้ใส่แขนของแมลงโบราณทันทีซึ่งนอกจากจะทำให้แขนข้างนั้นกระดอนกลับไปแล้วยังสร้างบาดแผลอันเจ็บแสบไว้บนแขนของแมลงยักษ์ด้วย

“ระบำแส้มังกรดำ”ร่างนั้นหวดแส้ใส่แบบไม่ยั้งมือชนิดถ้าให้นับกันจริงของมากกว่า 100 แส้
“ตายยากตายเย็นจริง”ร่างนั้นสบถออกมาก่อนจะเปลี่ยนแส้ให้กลายเป็นดาบติดโซ่ก่อนจะถือไว้ในมือแล้วปามันไปปักอกแมลงยักษ์อย่างแม่นยำพร้อมกับที่โซ่รอบดาบพันร่างของแมลงโบราณไว้อย่างแน่นหนา

“เอาล่ะ ขอเผด็จศึกเลยนะ”กิ้งก่าหนุ่มพูดยิ้มๆก่อนที่ในมีจะมีกระแสไฟฟ้าสีดำวิ่งวนรอบๆมือก่อนจะค่อยๆรวมตัวกันแล้วพุ่งใส่ดาบซึ่งปักร่างของแมลงโบราณทันที
“Thunder of Ruin(สายฟ้าแห่งความพินาศ)”แมลงร้ายซึ่งถูกสายฟ้าสีดำพุ่งเข้าใส่ร่างโดยใช้ดาบที่ปักอยู่เป็นสื่อกลางถึงกับแน่นิ่งไปในทันที
“เฮ้อ กว่าจะตายเหนื่อยบรมให้ตายเถอะ”ร่างนั้นสบถก่อนจะมองร่างของแมลงยักษ์ที่แน่นิ่งก่อนจะเดินหายไปทางเหนือของเมืองแสง

อีกด้านหนึ่งทางฟาร์มมูโป้ภายในเมืองแสง
“เซ็น ช่วยต้อนมูโป้เข้าคอกให้ทีนะ”เสียงของนกแสกวัยกลางคนนามซินฟูพูดกับหมาป่าสีดำตัวหนึ่งซึ่งอยู่ในชุดStandardของLV.10อายุผมสีดำถูกยืดตรงลงกลางหลังไม่ยุ่งไม่เป็นทรงซึ่งต่างจากหมาป่าตัวอื่นสวมสร้อยคอที่จี้มีเขี้ยวของตัวอะไรสักอย่างสีแดงเลือดห้อยอยู่

“ครับ คุณพ่อ”หมาป่าขนดำนามเซ็นรับคำ ใช่คุณพ่อ ซินฟูและหลินหลินเก็บเขาซึ่งถูกทิ้งมาเลี้ยงในฐานะลูกชาย
“เอ้ามูโป้มานี่มา”หมาป่าดำร้องเรียกมูโป้ซึ่งกระจัดกระจายกันเต็มทุ่งในเวลากลางดึกซึ่งมูโป้ทุกตัวก็ตอบสนองโดยการเดินตามหมาป่าดำเข้าคอกอย่างเรียบร้อยแต่มีตัวหนึ่งกลับหยุดอยู่ใต้ต้นไม้ใกล้นั้นจนหมาป่าดำสงสัยก่อนจะเดินเข้าไปดู
“มีอะไรเหรอ”ร่างนั้นเดินเข้าไปใกล้มูโป้ตัวนั้นก็พบกับร่างหนึ่งในสภาพบาดเจ็บค่อนข้างสาหัสเสื้อผ้าเปรอะเปื้อนไปด้วยเลือดมีแผลใหญ่ที่ท้อง

“พ่อครับ มีหางได้รับบาดเจ็บ”เซ็นรีบร้องเรียกซินฟูทันทีซึ่งนกฮูกฟ้าวิ่งเข้ามาดู
“เจ้าแบกเขาเข้าบ้านไปก่อน ข้าจะไปตามหลินหลิน”ซินฟูรีบกึ่งวิ่งกึ่งบินไปทางNovice Camp
“โดนอะไรมานะ ถึงได้บาดเจ็บขนาดนี้”เซ็นคิดพลางแบกร่างซึ่งอายุน่าจะเท่าๆกับเขาเข้ามาก่อนจะเช็ดเลือดและปฐมพยาบาลไปพลางระหว่างรอนกแสกสีชมพูผู้ซึ่งเขาเคารพเป็นแม่

“ดีนะที่ยาของหลินใช้ได้ผล และดีที่ลูกพบก่อนนะเซ็น เพราะถ้าช้ากว่านี้อีกนิดอาจตายเพราะเสียเลือดก็ได้”หลินหลินพูดหลังให้ยารักษาทั้งยาทาและยากิน
“แล้วให้ เขานอนห้องผมเหรอครับ”เซ็นถามเพราะตอนนี้ร่างนั้นนอนอยู่บนเตียงของเขา
“อือ เซ็นไปล้างเนื้อล้างตัวก่อนนะ เปื้อนเลือดไปหมดเลย”หลินหลินพูดกับลูกบุญธรรมด้วยรอยยิ้มเอ็นดูและอ่อนโยน
“คงเปื้อนตอนปฐมพยาบาล งั้นผมไปอาบน้ำก่อนนะครับ”เซ็นพูดพลางถอดเสื้อแล้วเดินหายเข้าไปในห้องน้ำ

“ยังเหมือนเด็กไม่เปลี่ยนเลยนะ เจ้าหนูนั่น”ซินฟูพูดกับภรรยาของตนเสียงเบาก่อนจะบินขึ้นชั้นบนไปนอน
“เอาเถอะ แล้วหางตัวนั้น คงต้องรอดูอาการอีกที หลินไปนอนละ”หลินหลินพูดพลางบินตามซินฟูไปห้องนอนเช่นกัน
“ต้องมานอนพื้นจนได้ เพราะนายแท้ๆเลย”เซ็นบ่นเบาๆใส่ร่างที่หลับอยู่บนเตียงก่อนจะวางหมอนที่ยกมาหนุนนอนข้างๆเตียง

เช้ามืดวันถัดมา
“นี่....ข้า...ยังมีชีวิตอยู่เหรอ”ร่างนั้นลุกขึ้น
“อ้าวนายตื่นแล้วเหรอ”เซ็นที่พึ่งตื่นถามด้วยท่าทางงัวเงีย
“นี่นายช่วยชั้นไว้...ใช่ไหม”ร่างนั้นถาม

“อือ แต่ถ้าช่วยจริงๆนั้นต้องแม่ฉันแล้วล่ะ”เซ็นตอบพลางนั่งลงบนโซฟาใกล้ๆ
“ทำไมกัน นายไม่ได้เกี่ยวข้องอะไรกับข้าเสียหน่อย ทำไมถึงช่วยข้าไว้ล่ะทำไม”ร่างนั้นถาม
“เพราะชีวิตมันมีค่าน่ะสิ”เซ็นตอบซึ่งเรียกความงงงันจากร่างตรงหน้าได้เป็นอย่างดีทำให้เขาต้องขยายความต่อ”เพราะชั้นคิดว่าทุกชีวิตย่อมมีค่าและเราก็คิดว่าถ้านายตายต้องมีหางเสียใจแน่มันก็แค่นั้นเอง”เซ็นตอบ

“ค่าของ ....ชีวิตงั้นเหรอ”ร่างนั้นพึมพำอย่างเลื่อนลอย
“อื้อ ใช่ค่าของชีวิตสามารถมีและสัมผัสได้ด้วยการมีชีวิตอยู่ไงล่ะ”เซ็นตอบด้วยน้ำเสียงร่าเริงก่อนยื่นมือมาให้
“แต่ว่า ข้าก็ไม่มีที่ไปแล้วล่ะ”ร่างนั้นพูดต่อด้วยแววตาสิ้นหวัง

“งั้นนายอยู่ที่นี่ก็ได้ แต่ต้องทำงานนะ”เซ็นพูดก่อนจะพูดอีกว่า”เราจะคุยกับพ่อให้เอง”
“เราอยู่ที่ได้จริงๆเหรอ”ร่างนั้นถามด้วยความประหลาดใจที่ปกปิดไม่มิด
“อือ พอดีคุณพ่อบ่นว่าขาดคนช่วยงานน่ะ ชั้นจะลองคุยให้แล้วกัน นายจำไว้นะคนสำคัญของเรานอกจากพ่อแม่และครอบครัวคือตัวเอง ถ้านายไม่รู้จะมีชีวิตอยู่เพื่อใครจงมีชีวิตอยู่เพื่อตัวนายเองเถอะนะ”เซ็นพูดก่อนจะเดินออกไปข้างนอกห้อง

“มีชีวิตอยู่เพื่อตัวเองเหรอ”ร่างนั้นพึมพำเสียงเบา
“เจ้าหนู ชื่ออะไรเหรอ”ซินฟูบินเข้ามาในห้องพร้อมคำถามซึ่งทำให้ร่างบนเตียงเลิกคิ้วสูง
“ข้าชื่อซินฟู เป็นพ่อบุญธรรมของเซ็นหมาป่าตัวเมื่อกี้น่ะ”ซินฟูแนะนำตัวก่อนจะถามต่อว่า”แล้วเธอล่ะ”

“ผมชื่อ อีคารอสครับ”ร่างนั้นแนะนำตัว
“อีคารอสสินะ เซ็นมาขอร้องให้เจ้าอยู่ที่นี่ ข้าเลยมาถามเจ้าก่อนว่า เจ้าอยากอยู่ที่นี่รึเปล่า”ซินฟูถาม
“ผม.....อยากอยู่ที่นี่ครับ”อีคารอสหยุดคิดก่อนจะตัดสินใจทันที
“งั้นเดี๋ยว ไปกินข้าวกันชั้นให้หลินหลินทำเผื่อเธอด้วยนะ”ซินฟูพูดยิ้มๆก่อนก่อนจะบินออกไปโดยมีอีคารอสเดินตามมาพร้อมกับแสงแห่งอรุณรุ่งที่ส่องผ่านหน้าต่างในเวลาพระอาทิตย์ขึ้น

“อ้าว ตื่นแล้วเหรอมานั่งที่โต๊ะก่อนสิ ป้าเตรียมข้าวผัดร้อนๆไว้ให้”หลินหลินทักแขกผู้มาใหม่ด้วยน้ำเสียงอ่อนโยนซึ่งทำให้อีคารอสนึกถึงช่วงเวลาในอดีตแม่ของเขาจะเตรียมอาหารไว้แล้วพูดกับเขาในลักษณะนี้เสมอ
“คะ....ครับ”อีคารอสรับคำ
“ว้าว วันนี้เป็นข้าวผัดเหรอ”เซ็นพุ่งเข้ามาที่โต๊ะอาหารทันที
“ค่อยๆกินนะจ๊ะมันร้อนอยู่ๆ”หลินหลินพูดดักคอเซ็นไว้ก่อน
“ครับแม่”เซ็นรับคำพลางจัดการอาหารตรงหน้าตนซึ่งอีคารอสมองภาพโต๊ะอาหารของครอบครัวอันแสนธรรมดาแต่เขาก็มีความสุขทั้งๆที่แต่ก่อนเขาไม่เคยมีมันเลย

ขณะเดียวกันภายในห้องทำงานของอัลวิส
“เช้าแล้วเหรอเนี่(ย)”อัลวิสพูดแต่คำพูดสุดท้ายหยุดลงเพราะเขาลืมตาขึ้นพบว่าใบหน้าของวีอยู่ใกล้เขาเพียงแค่ไม่กี่เซนติเมตร

_________________
Image
ตัวละครพิเศษมีเฉพาะในฟิครองของเราเท่านั้นลิ้งข้างล่างเลยจ้า
http://www.bigbugstudio.com/forum/viewtopic.php?f=19&t=9028


Top
Offline Profile  
 
 Post subject: Re: Fan-Fic12tailsThe chameleons of Rest Area ตอนที่ 11
PostPosted: Wed Aug 24, 2011 1:06 pm 
เทพไฟ
User avatar

Joined: Sat Jul 10, 2010 11:11 pm
Posts: 833
รอตอนต่อไปครับ
สาระสำคัญอยู่ตรงนี้ :lol:
“เช้าแล้วเหรอเนี่(ย)”อัลวิสพูดแต่คำพูดสุดท้ายหยุดลงเพราะเขาลืมตาขึ้นพบว่าใบหน้าของวีอยู่ใกล้เขาเพียงแค่ไม่กี่เซนติเมตร

/me ร่ายหายตัว ลบจุดบนเรดาร์หายไปไร้ร่องรอย :lol:


Top
Offline Profile  
 
Display posts from previous:  Sort by  
Post new topic Reply to topic  [ 62 posts ]  Go to page Previous  1, 2, 3, 4, 5, 6, 7  Next

All times are UTC + 7 hours


Who is online

Users browsing this forum: No registered users and 2 guests


You cannot post new topics in this forum
You cannot reply to topics in this forum
You cannot edit your posts in this forum
You cannot delete your posts in this forum
You cannot post attachments in this forum

Jump to:  
cron
Powered by phpBB © 2000, 2002, 2005, 2007 phpBB Group
Theme created StylerBB.net & kodeki