Last visit was: It is currently Wed Nov 20, 2019 3:38 am


All times are UTC + 7 hours




Post new topic Reply to topic  [ 2 posts ] 
Author Message
 Post subject: นิยาย:ครุฑอวตาร(ฉบับSeason)
PostPosted: Tue Jun 28, 2011 9:45 pm 
กิ๊บกิ้ว

Joined: Wed Mar 16, 2011 7:29 pm
Posts: 17
บทปฐมภาค เด็กน้อยที่ฟ้าประทาน
ณ วันหนึ่งที่รีบทะเล บ้านของผู้เฒ่าเต่าทั้ง2(ผู้เฒ่ากุยบุและผู้เฒ่ากุยลิ) ทั้งสองกำลังจิบชาอย่างสบายอารมณ์
ตุบ!
เสียงดังขึ้นใกล้ๆทำให้ผู้เฒ่ากุยลิมองไปยังที่มาของเสียง แล้วพบว่าเป็นไข่ของนกใบใหญ่ประมาณไข่นกกระจอกเทศ
“เจ้าเห็นนั่นไหมกุยบุ”
ผู้เฒ่ากุยลิหันไปเรียกผู้เฒ่ากุยบุ
“อะไรหละนั่น”
ผู้เฒ่ากุยบุสบญออกมาแล้วลุกขึ้นเดินไปใกล้ๆ(แก่แล้วสายตาไม่ดี)พร้อมกับผู้เฒ่ากุยลิ
“นี่มันไข่อะไรเนี่ย หงัก~กๆ”
ผู้เฒ่ากุยลิพูดอย่างสงสัยแล้วพูดอย่างเห็นอกเห็นใจ
“หงักๆ เจ้าของไข่คงอยากได้มันกลับไปนะ หงักๆ”
ในขณะเดียวกันผู้เฒ่ากุยบุเอานิ้วไปจิ่มๆอย่างลองเชิง แล้วก็เกิดเรื่องขึ้น
แกร๊ก!
“กุยบุนี่เจ้าทำอะไรลงไปเนี่ย ผู้เฒ่ากุยลิร้องอย่างตื่นตระหนก
“ข้าจิ่มเบาๆเองนะ ข้าไม่ได้ตั้งใจ!” ผู้เฒ่ากุยบุผงะถอยออกมาแล้วพูดเสียงดัง
แกร๊กๆ!
ผู้เฒ่าทั้งสองที่ตื่นตระหนกเมื่อตะกี้ หันกลับมามองพบว่ามีเด็กน้อยคนหนึ่งกะเทาะเปลือกไข่ออกมา
ผู้เฒ่ามองมันอย่างพินิจ (ในแบบของชาว12หาง) เป็นเด็กน้อยผมสีแดง ที่กลางหลังมีปีกสีแดงสวยงาม1คู่
“แม่จ๋า!” เด็กน้อยร้องขึ้นมาอย่างไร้เดียงสา
ผู้เฒ่าทั้งสองเหงื่อตก แล้วผู้เฒ่ากุยลิก็เดินออกไปอุ่มเด็กน้อยขึ้นมา
“ข้าไม่ใช่แม่ของเจ้าหรอกนะ แต่เป็นพ่อยังพอไหวนะ” ผุ้เฒ่ากุยลิ พูดและลูบหัวเด็กน้อยอย่างเอ็นดู
ผู้เฒ่ากุยบุเกาหัวแล้วเดินเข้ามาช้าๆ
“เห็นเจ้าเด็กนี่แล้วนึกถึง เจ้าหนูโบลดาส เมื่อตอนนู้นนะ” ผู้เฒ่ากุยบุพูด
และผู้เฒ่าทั้งสองก็พาเด็กน้อยกลับเข้าบ้านไป โดยที่ไม่รู้เลยว่าเปลือกไข่นั้นค่อยๆจมหายลงไปในผืนทราย...

ชะตาของนกน้อยที่พึ่งออกจากไข่จะเป็นเช่นไรต่อไป ติดตามอ่านนะขอรับ


Top
Offline Profile  
 
 Post subject: Re: นิยาย:ครุฑอวตาร(ฉบับSeason)
PostPosted: Tue Jun 28, 2011 11:48 pm 
กิ๊บกิ้ว

Joined: Wed Mar 16, 2011 7:29 pm
Posts: 17
ตอนที่ 1 คำเตือนของเร็กกุ
ณ ริมชายหาด ในบ้านหลังหนึ่ง ผู้เฒ่ากำลังเล่นหมากล้อมกันอย่างสนุกสนาน
“ฝีมือไม่มีตกจริงๆตั้งแต่เมื่อ126 ปีก่อน หงักๆ”
ผู้เฒ่ากุยลิพูดกับกยุบุอย่างยิ้มแย้ม
“แน่นอน ข้าหนะไม่มียอมแพ้หรอก” ผู้เฒ่ากุยบุ พูดอย่างขบขัน
ทั้งสองเล่นกันอยู่หลายกระดานอย่างอารมณ์ดี แต่ว่ามันก็ถูกทำลายลงในเสี้ยววิ
“เย้~~ย!” เด็กน้อยผมแดงวิ่งมาพร้อมกับปีกสีเพลิง1คู่
เปรี้ยง!
กระดานหมากล้อมหักเป็นสองท่อนตัวหมากกระเด็นกระดอนกระจัดกระจายไปหมด
ผู้เฒ่าทั้งสองหันไปมองเด็กน้อยจอมยุ่งพร้อมกันก็เห็นว่าเจ้าเด็กนั่นไม่คิดที่จะกลับมาขอโทษด้วยซ้ำไป
ตอนนี้ เด็กน้อยออกมาจากเปลือกไข่ได้2สัปดาห์แล้ว วันๆเอาแต่เล่นซน สร้างความวุ่นวายไปทั่ว
ผู้เฒ่ากุยลิกุมขมับและถอดถอนใจ แล้วหยิบไม้จิ่มฟันขึ้นมาแล้วปามันออกไป แน่นอนเป้าหมายคือเจ้าเด็กน้อยจอมซน
“แว๊ก!”
เด็กน้อยตัวแข็งถื่อ แล้วพูด
“โฮ่~พ่อครับ สกัดจุดผมทำไมง่า~~า”เด็กน้อยผมแดงตัวแข็งอยู่ในท่าวิ่งพูดเสียงดัง
“หงักๆ เจ้าหนะ มันซนเกินไป” ผู้เฒ่ากุยลิค่อยๆเดินมาหาเด็กน้อยอย่างช้าๆก่อนจะใช้นิ้วจิ่มไปจุดๆหนึ่งของร่างกายในชั่วพริบตา
“แอ๊ก! อุ๊ย~~ยเจ็บงะ” เด็กน้อยล้มลงไปก้นกระแทกพื้นทราย “เมื่อไหร่พ่อจะสอนรำมวยให้ผมอะ” เด็กพูดอย่างไร้เดียงสา
*ด้วยเหตุที่ผู้เฒ่ากุยลิรำมวยทุกๆวันจนวันนึงเด็กน้อยอยากรู้อยากเห็นมาเห็นเข้าก็อยากทำบ้าง
“เอาไว้วันหลังละกัน เจ้าเข้าบ้านไปแล้วชงชาให้พ่อกับลุงกุยบุหน่อยนะลูก หงักๆ” ผู้เฒ่ากุยลิพูดอย่างอ่อนโยน ทำให้เด็กน้อยยิ้มแล้วพูดเรียนแบบว่า “หงักๆ คร้าบ~~~บ”
เมื่อเด็กน้อยวิ่งเข้าบ้านไปแล้ว ผู้กุยบุก็เดินออกมาข้างๆผู้เฒ่ากุยลิ แล้วพูดว่า “กุยหลง เชื่อฟังเจ้าดีนะ กุยลิ”
“หงักๆ ก็ข้าเป็นคนเลี้ยงดูเขานี่นะ” ผู้เฒ่ากุยลิพูด แล้วยิ้ม
“ไม่เจอกันนานนะท่านผู้เฒ่าทั้งสอง” เสียงปริศนาดังขึ้น ทำให้ผู้เฒ่าทั้งสองหันไปมองต้นเสียง
“เจ้าเรียกใครว่าผู้เฒ่า ข้ายังอายุไม่ถึง200ปี เสียหน่อย”ผู้เฒ่ากุยบุหันไปตวาดใส่เจ้าของเสียง
พบอิทารุสมองพวกเขาด้วยใบหน้านิ่งเฉย
“นึกว่าใคร ที่แท้ก็เจ้าเด็กหน้าตายนี่เอง” ผู้เฒ่ากุยบุพูด
อิทารุสยิ้มน้อยๆจนเหมือนไม่ยิ้มแล้วพูด“ท่านก็ยังคงเหมือนเดิมทุกอย่างนะท่านกุยบุ”
“หงักๆ เอาเป็นว่า เจ้ามีอะไรถึงมาหาพวกข้าหละ หือ” ผู้เฒ่ากุยลิถาม
อิทารุสพูดอย่างยิ้มว่า “เด็กคนนั้นข้าขอเถอะนะ”
“หงักๆ เจ้าพูดอะไรของเจ้า ข้าไม่เข้าใจ” ผู้เฒ่ากุยลิพูดอย่างขบขัน
“เด็กคนนั้นเป็นเผ่าพันธุ์วิหคเหมือนข้า เพราะฉะนั้นข้าจึงอยากพาเขากลับไปหา...” อิทารุสพูดไม่ทันจบก็มีพลังสายหนึ่งจู่โจมใส่เขา
อิทารุสพบว่าหมัดขวาของผู้เฒ่ากุยบุทะลวงเข้าตรงหน้าอกของเขาจนทะลุถึงหลัง ร่างกายของอิทารุสก็เริ่มเหมือนละลายกลายเป็นร่างสีดำสนิท แล้วก็มีเสียงพูดออกมาจากร่างดำมะเมิมนั้น “ทำไมถึงรู้ได้ว่าข้าไม่ใช่เจ้าไส้เดือนมีปีก(อิทารุส)นั่น ข้าเรียนแบบบุคลิกทุกอย่างมาแล้วแท้ๆ”
“เจ้าหนูอิทารุสไม่เคยเรียกข้าว่าผู้เฒ่า...” ผู้เฒ่ากุยบุพูดด้วยใบหน้าอามหิตแล้วสะบัดร่างสีดำนั้นออกจากแขนขวาของตนไปแน่นิ่งอยู่ตรงพื้นทราย
“หงักๆ ดูท่าจะเป็นคนของวิหารแห่งเงาของเซร่านะ หงักๆ” ผู้เฒ่ากุยลิพูดเมื่อพิจารณาจากร่างสีดำที่แน่นิ่งไป
“เยี่ยม~กู้ด!” เสียงที่ฟังแล้วน่าตลกดังขึ้นเหนือผู้เฒ่าทั้งสองทำให้ทั้งสองอดไม่ได้ที่จะเงยหน้าขึ้นไปมอง
“หงักๆ คราวนี้อะไรอีกหละ” ผู้เฒ่ากุยลิ พูดแล้วปาเข็มเงินออกไปยังที่มาของอย่างรวดเร็วโดยไม่มอง
วิ้ง!
“อ๊ะ เดี๊ยวๆ” สิงโตทะเลถือคทาชะแวบมาตรงหน้าของผู้เฒ่าทั้งสองอย่างรวดเร็วและพูด “ข้าตัวจริงนะ”
ผู้เฒ่ากุยบุและกุยลิ มองเร็กกุด้วยความแปลกใจ ”เจ้ามีธุระอะไร” ผู้เฒ่ากุยบุถามเร็กกุด้วยอารมณ์คุ่นเคือง
“ข้าแค่จะมาเตือนพวกท่านเกี่ยวกับเด็กผมแดงคนนั้น” เร็กกุพูด
“หงักๆ/เตือนเรื่องอะไร”ผู้เฒ่าทั้งสองพูดพร้อมกัน
จบตอนที่1


Top
Offline Profile  
 
Display posts from previous:  Sort by  
Post new topic Reply to topic  [ 2 posts ] 

All times are UTC + 7 hours


Who is online

Users browsing this forum: No registered users and 3 guests


You cannot post new topics in this forum
You cannot reply to topics in this forum
You cannot edit your posts in this forum
You cannot delete your posts in this forum
You cannot post attachments in this forum

Jump to:  
cron
Powered by phpBB © 2000, 2002, 2005, 2007 phpBB Group
Theme created StylerBB.net & kodeki