Last visit was: It is currently Thu Dec 12, 2019 9:55 am


All times are UTC + 7 hours




Post new topic Reply to topic  [ 2040 posts ]  Go to page Previous  1 ... 11, 12, 13, 14, 15, 16, 17 ... 204  Next
Author Message
 Post subject: Re: Ficต่อตอนยาวๆของดาเนะ ตอน4
PostPosted: Mon Sep 27, 2010 6:49 am 
FirstWhale!
User avatar

Joined: Fri May 29, 2009 10:33 pm
Posts: 3631
Location: >> ไดโนเสาร์ บ๊อง ต๊อง รั่ว <<
+ + โดนพาดพิง 2 ตอน คิคิคิ :twisted:


แต่งต่อนะครับ รออ่านอยู่ ไม่ต้องรีบนะครับ เลื่อยๆ :twisted:

_________________
ImageImageImage
Image
Image


Top
Offline Profile  
 
 Post subject: Re: Ficต่อตอนยาวๆของดาเนะ ตอน4
PostPosted: Mon Sep 27, 2010 7:19 am 
แมลงยักษ์
User avatar

Joined: Tue Jan 27, 2009 6:35 pm
Posts: 1197
Location: ป่าแห่งความเงียบ
แวบเข้ามาอ่านครับ ไหงไม่เข้ากระทู้นี้แปปเดียวรังสีม่วงมันสว่างจ้าขนาดนี้ละเนี้ย = =
ไม่ได้พูดถึงตัวฟิคนะครับ แต่กำลังพูดถึงเหล่าแม่ยกต่างหาก -w-

สิ่งที่ควรทำใจสำหรับการแต่งฟิคสมัยนี้
มิตรภาพลูกผู้ชาย=วายในสายตาแม่ยกละมั้ง -w-

รออ่านตอนที่5อยู๋นะครับ


Top
Offline Profile  
 
 Post subject: Re: Ficต่อตอนยาวๆของดาเนะ ตอน4
PostPosted: Mon Sep 27, 2010 7:47 am 
ฮีโร่มาสเตอร์
User avatar

Joined: Fri Nov 20, 2009 2:59 pm
Posts: 3104
Location: สมุทรปราการ
เข้ามาหาเหยื่อลิงออัลฟ่า1ให้ถูกพาดพิง :twisted: แต่ไม่รู้ชื่ออะ ลิงrattanapunนี่เรียกว่าอะไรหว่า ตอนนี้ขอใช้ชื่อ ราทาน ก่อนละกันนะ


Top
Offline Profile  
 
 Post subject: Re: Ficต่อตอนยาวๆของดาเนะ ตอน4
PostPosted: Mon Sep 27, 2010 8:31 am 
ฮีโร่มาสเตอร์
User avatar

Joined: Sat Oct 24, 2009 6:39 pm
Posts: 1323
มาตอบแทนเจ้าตัวคับ อิอิ. rattanapun ชื่อแบงค์คับ

_________________
Image
Image


Top
Offline Profile  
 
 Post subject: Re: Ficต่อตอนยาวๆของดาเนะ ตอน4
PostPosted: Mon Sep 27, 2010 9:03 am 
ฮีโร่มาสเตอร์

Joined: Sun Aug 01, 2010 12:47 pm
Posts: 1973
ตอนต่อไปนี่
สงสัยจังเลยว่า ก่าวี จะงานเข้าหรือไม่ :o

_________________
ImageImage

Image


Top
Offline Profile  
 
 Post subject: Re: Ficต่อตอนยาวๆของดาเนะ ตอน4
PostPosted: Mon Sep 27, 2010 10:05 am 
ฮีโร่มาสเตอร์
User avatar

Joined: Fri Nov 20, 2009 2:59 pm
Posts: 3104
Location: สมุทรปราการ
ต้องขอโทษด้วยครับ หลายคนอาจจะคิดว่างานเข้าแน่สำหรับวี แต่ผมดันสนุกกับตอนนี้มากไปหน่อย มันเลยยืดออกไปยาวเกินน่ะครับ :oops: มันเลยยังไม่ถึงจุดนั้นสักที(แต่ผมอ่านตอนนี้ผมชอบนะ) วันนี้อาจจะได้เห็น2ตอนรวดครับ เพราะแบ่งท่อน1 ท่อน2ไว้ จะได้ไม่ยาวเกิน

“โทษทีนะดาเนะ เดี๋ยวเราไปที่สมัครกันเลยดีกว่า” วีเดินกลับมาหาดาเนะหลังจากที่ตกลงเจรจาแผนการบางอย่างกับวาฬกิลแล้วเรียบร้อย วาฬกิลตัวนั้นโบกมือลาให้ก่อนที่จะเดินดุ่ยๆแยกไปเพื่อกลับไปทำหน้าที่ของเขา “เดี๋ยวเราเดินตามวาฬตัวนั้นไปละกันนะ จะได้ไปสถานที่สมัครไปในตัวเลย...ดาเนะ”

วีชวนแต่ต้องเรียกชื่อดาเนะเพื่อเรียกซึ่งเหมือนกำลังครุ่นคิดอะไรอยู่ “มีอะไรรึเปล่าดาเนะ ยังเจ็บอยู่หรอ” หางตาของดาเนะเริ่มตกเพราะความกังวล "เอ้อ ไม่มีอะไรหรอก เดี๋ยวเรารีบไปกันเถอะ เมื่อกี้แค่คิดอะไรนิดหน่อยน่ะ” ดาเนะรีบตอบวีเพราะไม่อยากให้รู้ว่าเขาเริ่มคลางแคลงในตัวเพื่อนใหม่เหมือนกัน ทั้งคู่เลยเร่งก้าวตามวาฬตัวนั้นไปจนทันเพราะเดินค่อนข้างช้า

“วาฬครับ สถานที่สมัครหน่วยอัลฟ่านี่อยู่ไกลมั้ยครับ” วีรีบวิ่งเข้าไปถามกิลทันที กิลหยุดเดินทันทีทำให้ทั้ง2หยุดเดินตาม “น้องเห็นข้างหน้านั่นมั้ยล่ะ นั่นแหละ สถานที่รับสมัครนะ สังเกตุไม่ยากเลย” แล้ววาฬก็เดินดุ่ยๆต่อปล่อยให้กิ้งก่าทั้ง2ตะลึงกับภาพที่เห็น “ไม่จริงน่ะ” ทั้ง2อุทานขึ้นมาพร้อมกัน


ภาพที่เห็นนั้นคือเหล่าหางที่กำลังต่อคิวยาวเหยียดเป็นเส้นตรง แม้แต่วีที่เป็นกิ้งก่าประจำเมืองนี้และคาดการณ์เหตุการณ์นี้แล้วยังตกใจ

"ไม่จริงน่ะ เยอะขนาดนี้เลยหรอ” วียืนอ้าปากค้างพะงาบๆ ส่วนดาเนะนั้นไม่อะไรมากเพราะเข้าไม่รู้จักผังเมืองแห่งนี้ "ทำไมหรอวี มันเลวร้ายขนาดนั้นเลยหรอ” ดาเนะเดินไปที่หน้าของวีที่ยังพะงาบๆค้างอยู่และหางก็สั่นเทาอีกด้วย

“ดาเนะ ฟังนะ...”วีถอนหายใจและสูดหายใจลึกๆเพื่อทำใจเล่าในสิ่งที่เขายังเหนื่อย “ตรงจุดนี้เนี่ยเป็นตีนสะพานเล็กๆใช่มะ” ดาเนะพยัคหน้าเพราะมีเพนกวินที่น่าจะเป็นท้ายแถวอยู่ตรงกลางสะพานที่วีกล่าว “สถานที่สมัครน่ะ เป็นที่ทำการแรคคูณซึ่งเป็นตึกที่อยู่ข้างหน้าเราเห็นไหม” ดาเนะชะโงกหน้าของตัวเองจึงเห็นตีที่วางขวางกับตัวถนน ซึ่งอย่างห่างจากที่เขาอยู่ประมาณจำนวนกิ้งก่าอย่างเขาต่อแถวกันประมาณ100ตัว ดาเนะหันมามองหน้าวีด้วยหน้าที่ไม่ได้ต่างจากวีมากนัก แถมยังซีดกว่าวีอีกด้วย

“ใช่แล้วดาเนะ ดาเนะเห็นแล้วใช่มะ แล้วแถวเนี่ย ยังเลี้ยวโค้งไปทางซ้ายตามถนน ซึ่งด้านหน้าของตึกแรคคูณเนี่ย อยู่ตรงหัวโค้งของถนน” วีชี้นิ้วแล้วลากนิ้วกลางอากาศโดยเริ่มตั้งแต่ท้ายแถวไปยังหน้าตึก ซึ่งยังมองไม่เห็นด้วยซ้ำว่าอยู่ที่ไหนสำหรับดาเนะ ดาเนะเห็นระยะการลากนิ้วของวีแล้วถึงกับหน้าซีดไปทั้งหน้า เพราะระยะที่วีวาดนั้นยาวมาก วีเห็นสีหน้าของดาเนะแล้วแล้วอยากจะขำแต่ก็ขำไม่ได้

“มีหางเยอะมากเลยอะ อย่างนี้รอทั้งวันยังไม่ได้ยื่นเอกสารเลยมั้งเนี่ย” วีพูดออกมาให้ดาเนะรับรู้ซึ่งดาเนะก็พยัคหน้าหงึกๆตามด้วยสีหน้าที่ยังซีดอยู่

“เอาอย่างงี้ละกันเดี๋ยวพวกเราไปกันต่อนะดาเนะ ข้าพเจ้ารู้จักลิงตัวนึงที่สามารถยื่นเอกสารให้พวกเราได้โดยตรง โดยที่พวกเราไม่ต้องต่อแถวรอแบบพวกนั้นด้วยนะ” วีชวนดาเนะซึ่งสิ่งที่ดาเนะได้ยินนั้นเหมือนกับเสียงจากสวรรค์ที่จะนำพาสู่การเป็นหน่วยอัลฟ่า ทำให้ความแคลงใจในตัววีนั้นถูกแทนที่ทันที่

“ที่ ที่ไหนหรอวี วีพูดจริงๆนะ” ดาเนะหันขวับมาทางวีด้วยสายตาที่เป็นประกายกับหางที่สั่นระริก ‘ดาเนะเป็นเอามากนะเนี่ย นี่คาดหวังสู่การเป็นหน่วยอัลฟ่าขนาดนี้เลยเหรอเนี่ย’ วีแอบเหงื่อตกเมื่อเห็นสภาพเพื่อนตัวเองเหมือนเด็กที่กำลังจะได้ของเล่นใหม่

“อือ รู้จักสิ และที่เจ้านั่นอยู่ก็ไม่ไกลมากด้วยจากที่นี่ เดี๋ยวเราพาไปเอง” วีชี้นิ้วไปเยื้องไปทางซ้ายอันเป็นที่หมายที่ดาเนะก็ยังคงไม่รู้ว่ามันคือที่ไหน วีแอบอมยิ้มเล็กน้อยไม่ให้ดาเนะเห็นที่ได้เจอกับใบหน้าของดาเนะอย่างนั้น


วีและดานะเดินผ่านแถวที่ต่อยาวเป็นขบวนข้างทางยาวเหยียด ดาเนะขอบคุณวีที่ช่วยเขาให้มากมายตลอดการเดินทางมาที่นี่ วีก็หัวเราะแหะๆและบอกไม่เป็นไรซึ่งที่จริงแล้วเขาเนี่ยล่ะตัวก่อเรื่องทั้งหมด ทั้งคู่เดินมาถึงหัวโค้งแรกก็เลี้ยวซ้ายผ่านวาฬตัวใหญ่สีเขียวในชุดพ่อครัวที่กำลังผัดข้าวผัดอยู่ วีทักลุงจามอนตามปรกติซึ่งลุงก็ไม่ได้ตอบอะไรเพราะกำลังใส่ใจกับการทำอาหารอยู่ กลิ่นของข้าวผัดหอมๆสีทองของไข่นกฟีนิกส์กับเครื่องปรุงพริกไทย กลิ่นหอมนั้นช่างเย้ายวลเหมือนกับมีมือคอยกวักให้ลอยตัวออกมาหา ซึ่งเหลาหางที่ต่อแถวอยู่ละแวกนั้นบ้างก็หันมาดูนำลายไหลยืดบ้าง บางตัวตาเคลิ้มกับจินตนาการไปแล้วด้วยซ้ำ ดาเนะเดินผ่านได้กลิ่นอันหอมหวลชวนกินจนทำให้ท้องเขาร้องดังโครก วีหยุดเดินกึกทำให้ดาเนะเดินชนแผ่นหลังของวีเหมือนกัน วีหันกลับมาหาดาเนะ ซึ่งหน้าของดาเนะขึ้นสีแดงเรื่อๆและหัวเราะแหะๆเบาๆ เพราะดาเนะก็อายเหมือนกันที่ต้องมาให้ได้ยินเสียงท้องร้องของเขาที่ดังมาก

“หิวหรอดาเนะ เดี๋ยวหาอะไรกินกันก่อนละกัน นี่ก็เลยมื้อกลางวันมาแล้วด้วย พวกเรายังไม่ได้กินอะไรกันเลยนะถ้าจะว่าไป” วีเสนอแนะแต่ดาเนะส่ายหน้าปฏิเสธ

“วี เราไม่ได้มีเงินมากขนาดนั้นนะ แล้วร้านนี้ดูท่า(โครกกกก)...” ดาเนะหยุดพูดกึกทันทีเมื่อเสียงท้องของเขามันฟ้องร้องอีกครั้ง ดาเนะหลบสายตาวีทันทีด้วยใบหน้าที่ระเรื่อกว่าเดิมเพราะปล่อยเสียงท้องที่ดังถึง2ครั้ง

“เห็นมะ ดาเนะหิวจริงๆด้วย ไม่เป็นไรน่า ข้าพเจ้าเป็นเจ้าบ้านนะ ก็ต้องดูแลดาเนะที่เป็นแขกดีๆสิ” วีหัวเราะอย่างอารมณ์ดีพลางตบไหล่ดาเนะ วีเริ่มชอบใจดาเนะตรงจุดนี้ “เดี๋ยวพวกเราไปนั่งตรงที่ลิงตัวนั้นนั่งนะ เพื่อนข้าพเจ้าอยู่ที่นั่นแหละ” วีขยับหัวไปยังทิศที่ลิงขนน้ำตาลตัวหนึ่งกำลังนั่งชันเข่าจีบแกะสาวตัวหนึ่งที่ทำท่าเขินอายอยู่ด้วย

“วี จะดีเหรอ พวกเค้ากำลัง... วี เดี๋ยวก่อนดิ วี!!!” ดาเนะรีบตามวีไปเพราะเขาไม่ได้ยืนอยู่ฟังดาเนะแต่เดินตรงไปยังคู่หวานคู่นั้นด้วยสายตาที่เอาเรื่อง


“เธอช่างเป็นแกะที่งดงามที่สุดที่ได้พบมา เส้นขนสีชมพูทีนุ่ม สัมผัสที่ชวนหลงไหล เขาโค้งมนสง่างาม หางฟูฟ่องน่ารัก กีบแกะที่ทรงพลังแข็งแกร่ง ทุกอย่างนั้นล้วนคือตัวเธอนะจ๊ะ น้องแกะคนดีของพี่ราทาน”

ลิงแบงค์ที่ใส่ผ้าคาดหัวอินเดียนแดงกับผ้าพันคอยาวสีเหลือง กำลังโปรยคำหวานแก่แกะน้อยของเขาอย่างอ่อนหวาน ซึ่งแกะในชุดยาวสีชมพูอ่อนตัวนั้นก็เอามืออังแก้มอย่างเขินๆแต่ตาขวางทันทีเมื่อได้ยินประโยคท้ายของลิง เลยเอาหนังสือเล่มหนาของเธอเขวี้ยงใส่หน้าลิงเต็มๆดังป้าบใหญ่ หนังสือค่อยๆไหลลงมาจากหน้าของลิงแบงค์ และการหงายหลังดังตึงลงไปกับพื้นขากับนิ้วชักแด็กๆอยู่ แล้วสิ่งมีชีวิดสีฟ้าทรงวงรีก็กระโดดลงมาจากโต๊ะลงไปยังหน้าอกของลิง แล้วกระโดดดึ๋งๆเหมือนจะเรียกเจ้านายของมัน

“ไม่เป็นไรมากหรอกมิเกะ แค่หน้ายับหน่อยนึงเท่านั้นเอง” ลิงตัวนอนตอบให้มิเกะซึ่งมิเกะยังคงกระโดดบนหน้าอกของลิงเหมือนเดิม “แค่นี้ยังน้อยไปย่ะ มาหาว่ากีบแกะทรงพลังได้ไง เค้าออกจะเป็นแกะที่บอบบางรับใช้เหล่าเทพนะ” แกะตัวนั้นทำท่าภาวนามองหน้าขึ้นฟ้าด้วยสายตาที่อ่อนโยน

“บอบบางตายอะ อัก” ลิงแบงค์โดนแกะเตะดังผลักกลิ้งหลุนๆไปชนกับผนังตึกดังโครม “นี่ไง กีบแกะทรงพลัง” พูดเสร็จแบงค์ก็สลบไปทันทีแล้วมิเกะก็กระโดดกลับมาที่โต๊ะพลางส่ายหัว(ตัว)ไปมาพร้อมกับถอนหายใจ วีกับดาเนะมองไปทางแบงค์ก็เหมือนเห็นดาวกับมิเกะตัวน้อยๆลอยวนอยู่เหนือหัวลิงตัวนั้นด้วย

“วี มานั่งก่อนสิ มานั่งกินอะไรด้วยกันนะ ไม่มีเพื่อนกินแล้วบายะเง้า เหงา” แกะบายะชวนวีมานั่งด้วยกัน “เหอะๆ บายะ วีว่าจะมาแกล้งแบงค์เขาสักหน่อย อุตส่าตีสีหน้ามากะหาเรื่องเลยแต่เล่นจัดการเองหมดงี้เซ็งเลยนะ” วีหันไปมองที่แบงค์อีกครั้งที่ยังนอนยิ้มสลบ มือเท้าชักแด็กๆ ดาเนะเห็นสภาพของลิงตัวนั้นแต่วีพูดดักไว้ก่อน

“ไม่ต้องห่วงหรอกดาเนะ หมอนั่นเป็นอย่างนี้ประจำแหละ โดนมาไม่รู้กี่ครั้งแล้วมันก็ยังบ้าจี้เล่นแบบเดิม สมแล้วที่เป็นลิงที่ใช้เวทแห่งดิน อึดทนทานทายาทจริงๆ เดี๋ยวมันก็มานั่งกับพวกข้าพเจ้าเองหละ” วีพูดเสร็จก็หาที่นั่งลงทันที “นั่งหาอะไรกินกันดาเนะ ไม่ต้องห่วงๆ” วีชวนชักซึ่งดาเนะก็หาเก้าอี้นั่งข้างๆวีโดยยังคงมองลิงแบงค์สลบอยู่

“เพื่อนของวีหรอ ไปเห็นแนะนำให้รู้จักเลยนะวี” บายะทักวีแล้วหันไปทางดาเนะ “เราชื่อบายะนะ ยินดีที่ได้รู้จักนะดาเนะ” บายะทักดาเนะด้วยใบหน้าที่ยิ้มแย้มแจ่มใสแต่ตัวดาเนะเองกลับคือยกมือขึ้นมาทักเบาๆเท่านั้น

“ไม่ต้องกลัวไปหรอกดาเนะ ความจริงแล้วบายะเป็นแกะที่อ่อนโยนมากเลย” วีเสริมทักขณะที่ยังคงอ่านเมนูอาหารอยู่อย่างใจจดใจจ่อ

“แหม วีนี่ปากหวานเสมอต้นเสมอปลายไม่เปลี่ยนเลยเนอะ ไม่เหมือนใครบางตัวที่นั่งอยู่เนี่ย” ดาเนะสดุ้งเฮือกเมื่อเห็นลิงแบงค์กลับมานั่งข้างๆบายะด้วยสภาพที่ตาขอบหนึ่งเป็นวงสีม่วงแล้ว

“แหม เค้าแค้แหย่เล่นนิดหน่อยเอง ก็กีบแกะเธอช่างทรงพลังจริงๆนะ ขนาดพี่ยังลิงดินอึดๆยังปลิวกระเด็นเลย” เสียงตอบของลิงยังอารมณ์ดี “อยากโดนอีกรอบใช่มะ” แกะบายะพูดเสียงโทนต่ำๆทำให้ลิงแบงค์หยุดเงียบทันที

“จะรับอะไรเพิ่มดีคะ คุณกิ้งก่าทั้ง2” พนักงานร้านอโคล่าที่เป็นหมีโคอาล่ามารับรายการ ซึ่งทุกตัวต่างสั่งอาหารกันเพิ่มเหลือแต่เพียงดาเนะที่ยังคงนั่งนิ่งเงียบ “อ้าว ไม่สั่งอะไรมาหรอดาเนะ เห็นหิวนี่นา” วีแปลกใจที่กลับเห็นดาเนะไม่สั่งอะไรมาเลย “เอ่อ คือ เราไม่รู้อะว่าจะเอาอะไรน่ะ มันเยอะไปหมดเลย” สายตาดาเนะนั้นจ้องมองที่รูปอาหารอย่างจริงจังมากเสมือนว่าจะกินรูปเข้าไปด้วยเพราะดาเนะหิวจัด “เอ่อ งั้นผมเอาไอนี่อะครับ” ดาเนะชี้ไปที่รูปอาหารหนึ่งซึ่งเป็นข้าวผัดกระเพราไข่ดาวให้อโคล่าแล้วเสียงท้องของดาเนะก็ร้องดังโครกขึ้นมาทันที

“จัดให้ค่า รอสักครู่นะคะ” อโคล่ายิ้มแล้วก็เดินไปหาลุงจาม่อนทันที “ฮ่าๆๆ ดูเหมือนเพื่อนของนายจะหิวมากเลยนะวี ดูแลยังไงให้หิ อัก” ลิงแบงค์หงายหลังสลบไปอีกครั้งแต่คราวนี้เป็นฝีมือของมิเกะตัวเองที่กระโดดโหม่งหน้าลิงให้หงายหลังด้วยแรงเต็มแรง

“ขนาดเจ้ามิเกะที่เป็นซัมม่อนของมันเองยังทนไม่ได้เลยนะดาเนะ เพราะฉะนั้นไม่ต้องไปใส่ใจอะไรมันมากนักหรอก” วีตอบให้ดาเนะฟังซึ่งดาเนะก็พยัคหน้าเห็นด้วยแบบเต็มใจ


หลังจากที่นั่งคุยแนะนำดาเนะให้รู้จักเพื่อนๆของวี อโคล่าก็นำอาหารมาเสริฟให้แต่ละตัวยกเว้นของดาเนะที่ยังไม่มา “เอ่อ ของผมอะครับ ไม่ได้มาพร้อมกันหรอ” ดาเนะถามอโคล่าแต่ก็มีเสียงหนึ่งตอบจากที่ทำอาหาร

“อ้อ ของนายน่ะหรอ ได้ยินเสียงท้องร้องแล้วลุงชอบใจ กองทัพมันเดินด้วยท้องนี่ ฮ่าๆ เอ้า” ลุงจามอนพูดเสร็จก็เขวี้ยงจานอาหารมาร่อนลงตรงหน้าของดาเนะพอดี ทุกตัวที่โต๊ะล้วนตกใจ ซึ่งมันเป็นผัดกระเพราอย่างที่ดาเนะสั่งแต่ด้วยขนาดของจานและปริมาณชนิดที่ให้กินทั้ง4ตัวยังไหวเลย “บริการจากใจลุงจามอน เพิ่มปริมาณแต่ไม่คิดเพิ่ม กินเยอะๆเลย”

โครก..เสียงท้องของดาเนะดังอีกครั้งเหมือนจะประกาศทำศึกกับภูเขาเข้ากระเพราะที่อยู่ตรงหน้า “ฮ่าๆๆๆๆ ถูกใจจามอนตัวนี้จริงๆ ไอ้หนู” แต่ตอนนี้ดาเนะแทบอยากจะเอาหน้าไปซุกในภูเขาข้าวใจจะขาดแล้ว

“งั้นกินกันก่อนละกันนะเดี๋ยวค่อยคุยเรื่องธุระของเราละกัน” วีเสนอแนะซึ่งทุกตัวต่างก็เริ่มลงมือกันทานของตัวเองโดยยังปล่อยให้แบงค์นอนสลบอยู่อย่างนั้น แม้แต่มิเกะก็เข้าไปกินข้าวของดาเนะโดยไม่รอเจ้านายของตัวเองฟื้นคืนมา


Last edited by fushigidane on Mon Sep 27, 2010 3:36 pm, edited 2 times in total.

Top
Offline Profile  
 
 Post subject: Re: Ficต่อตอนยาวๆของดาเนะ ตอน4.1
PostPosted: Mon Sep 27, 2010 10:22 am 
ฮีโร่มาสเตอร์
User avatar

Joined: Sun Jun 28, 2009 7:37 am
Posts: 1765
Location: TaleTails~
สนุกดีคร้าบ วันนี้จะได้ลาภลอย อ่าน 2 ตอนเลยหรือนี่ :D

เท่าที่ผมจำได้... แบงค์เป็นลิงไฟนะฮะ ไม่ใช่ลิงดิน

ตอนพูดถึงกีบแกะทรงพลังนี่ นึกถึงแกะท่านโอเมะเลยอ่า รายนั้นทรงพลังจริงๆ :lol:

_________________
“Life is a big canvas and you should throw all the paint you can on it.”


Top
Offline Profile  
 
 Post subject: Re: Ficต่อตอนยาวๆของดาเนะ ตอน4.1
PostPosted: Mon Sep 27, 2010 10:25 am 
ฮีโร่มาสเตอร์
User avatar

Joined: Fri Nov 20, 2009 2:59 pm
Posts: 3104
Location: สมุทรปราการ
เวรกรรม ปล่อยแล้วปล่อยเลยละกัน เห็นเล่นลิงดินกันเยอะนึกว่าสายดินตามๆกัน แต่ถ้าไม่ใช่ลิงดินคงรับบทนี้ไม่ได้ (แบงค์ ผมขอโทษคร้าบบบบ บทโหดกว่าวีอีก)


Top
Offline Profile  
 
 Post subject: Re: Ficต่อตอนยาวๆของดาเนะ ตอน4.1
PostPosted: Mon Sep 27, 2010 10:28 am 
ฮีโร่มาสเตอร์
User avatar

Joined: Tue Sep 15, 2009 10:12 pm
Posts: 2805
Location: วัตถุไวไฟ
“ดาเนะ ฟังนะ...”วีถอนหายใจและสูดหายใจลึกๆเพื่อทำใจเล่าในสิ่งที่เขายังเหนื่อย “ตรงจุดนี้เนี่ยเป็นตีนสะพานเล็กๆใช่มะ” ดาเนะพยัคหน้าเพราะมีเพนกวินที่น่าจะเป็นท้ายแถวอยู่ตรงกลางสะพานที่วีกล่าว “สถานที่สมัครน่ะ เป็นที่ทำการแรคคูณซึ่งเป็นตึกที่อยู่ข้างหนาเราเห็นไหม” ดาเนะชะโงกหน้าของตัวเองจึงเห็นตีที่วางขวางกับตัวถนน ซึ่งอย่างห่างจากที่เขาอยู่ปนะมาณจำนวนกิ้งก่าอย่างเขาต่อแถวกันประมาณ100ตัว ดาเนะหันมามองหน้าวีด้วยหน้าที่ไม่ได้ต่างจากวีมากนัก แถมยังซีดกว่าวีอีกด้วย

ที่อื่นจำไม่ได้แล้วลืม

ตรง ลุงจามอน นะ น่าจะพูดว่า ถูกใจจามอนคนนี้จริงๆ

_________________
Image


Last edited by thekiller01 on Mon Sep 27, 2010 12:09 pm, edited 1 time in total.

Top
Offline Profile  
 
 Post subject: Re: Ficต่อตอนยาวๆของดาเนะ ตอน4.1
PostPosted: Mon Sep 27, 2010 10:42 am 
ฮีโร่มาสเตอร์
User avatar

Joined: Fri Nov 20, 2009 2:59 pm
Posts: 3104
Location: สมุทรปราการ
แก้ไข้Chapterที่4 กับ 4.1 เรียบร้อยแล้ว ขอบคุณมากคร้าบบบ


Top
Offline Profile  
 
Display posts from previous:  Sort by  
Post new topic Reply to topic  [ 2040 posts ]  Go to page Previous  1 ... 11, 12, 13, 14, 15, 16, 17 ... 204  Next

All times are UTC + 7 hours


Who is online

Users browsing this forum: No registered users and 2 guests


You cannot post new topics in this forum
You cannot reply to topics in this forum
You cannot edit your posts in this forum
You cannot delete your posts in this forum
You cannot post attachments in this forum

Jump to:  
cron
Powered by phpBB © 2000, 2002, 2005, 2007 phpBB Group
Theme created StylerBB.net & kodeki