Last visit was: It is currently Mon Nov 18, 2019 11:26 am


All times are UTC + 7 hours




Post new topic Reply to topic  [ 2040 posts ]  Go to page Previous  1 ... 44, 45, 46, 47, 48, 49, 50 ... 204  Next
Author Message
 Post subject: Re: Ficต่อตอนยาวๆของดาเนะ ตอน8
PostPosted: Mon Oct 04, 2010 8:16 am 
ฮีโร่มาสเตอร์

Joined: Sun Aug 01, 2010 12:47 pm
Posts: 1973
งั้นใครจิ้นเดี๋ยวผมจัดการให้เอามั้ยครับ

ท่านวี ท่านดาเนะ

พอดีผมยังไม่ได้ ผสมโรง ลงในเรื่อง
ยังพอมีโอกาสโต้กลับบ้าง :twisted:

ไม่เป็นไร แค่นี้ จัดห้าย :lol:

_________________
ImageImage

Image


Top
Offline Profile  
 
 Post subject: Re: Ficต่อตอนยาวๆของดาเนะ ตอน8
PostPosted: Mon Oct 04, 2010 10:25 am 
เทพดิน
User avatar

Joined: Fri Oct 23, 2009 11:32 pm
Posts: 559
MonkeyMage wrote:
ยันเดเระเป็นจำพวกคล้ายๆสเลธฮะ

ออกแนวว่าหึงโหด ทำทุกวิธีการที่จะได้คนที่รักมาครอบครอง สามารถหาตัวอย่างดูได้ในอนิเมะเรื่อง School Day ครับผม

ส่วนเมะ มาจากคำว่า seme อันแปลว่า ฝ่ายรุก ฮะ
ในขณะที่คำว่าเคะ มาจาก uke อันแปลว่า ฝ่ายรับ ฮะ

แต่ผมก็ไม่ใช่ผู้เชี่ยวชาญด้านนี้ซะด้วยสิ ข้อมูลบางอย่างอาจผิดพลาดบ้างก็ได้นะฮะ



ขอผู้เชี่ยวชาญแปลคำว่า "ฝ่ายรุก ฝ่ายรับ" ด้วยครับ ><!!!

อะไรเนี่ย Seme Uke ผู้ที่หน้าใตใสซื่อบริสุทธิ์อย่างโดรุ ไม่เข้าใจ อ้ากก มันแปลว่าอะไรคร้าบบ ><!!!

_________________
Image

[-In this world, Justice without Power is useless...-]
- Ginga Densetsu Riki -


เรียกว่า โดรุ ก็ได้นะครับ *w*


Top
Offline Profile  
 
 Post subject: Re: Ficต่อตอนยาวๆของดาเนะ ตอน8
PostPosted: Mon Oct 04, 2010 1:20 pm 
ฮีโร่มาสเตอร์
User avatar

Joined: Sun Jun 27, 2010 9:48 am
Posts: 1127
Location: Ionia
ไม่น่าแซวมากไปหน่อยเลย TwT

กรรมตามสนอง วันนี้ไปกินโออิชิมา

จุกแทบลุกไม่ขึ้น เป็นแบบดาเนะเลยTwT

_________________
Image
Image
I'm a rising celebrity, hug me, hug me, hug me now!!


Top
Offline Profile  
 
 Post subject: Re: Ficต่อตอนยาวๆของดาเนะ ตอน8
PostPosted: Mon Oct 04, 2010 1:38 pm 
ฮีโร่มาสเตอร์

Joined: Sun Aug 01, 2010 12:47 pm
Posts: 1973
JJmall wrote:
ไม่น่าแซวมากไปหน่อยเลย TwT

กรรมตามสนอง วันนี้ไปกินโออิชิมา

จุกแทบลุกไม่ขึ้น เป็นแบบดาเนะเลยTwT


เดี๋ยวผมไปเรียกลุงจามอนมาให้นะครับ

ผม : ลุงจามอนครับ ช่วยรักษาคนหน่อยครับ อาการท้องป่องที่ลุงเชี่ยวชาญไงครับ
ลุงจามอน : โฮ้ๆๆๆๆ ไม่ต้องห่วง เพื่อนหนูอยู่ไหนล่ะ
ผม : นั่นไงครับ (ชี้ไปทาง คุณ JJmall)
ลุงจามอน : งั้นลุงไปรักษาให้เดี๋ยวนี้แหละ (ลุงจามอนวิ่งไปทาง JJmall)

จากนั้น ก็ได้ยินเสียง

"จามอนจั้มพ์" :mrgreen:

_________________
ImageImage

Image


Top
Offline Profile  
 
 Post subject: Re: Ficต่อตอนยาวๆของดาเนะ ตอน8
PostPosted: Mon Oct 04, 2010 1:54 pm 
Jumping Panda!
User avatar

Joined: Fri Jun 19, 2009 12:23 pm
Posts: 3964
Location: หน้าคอม
Underdog wrote:
MonkeyMage wrote:
ยันเดเระเป็นจำพวกคล้ายๆสเลธฮะ

ออกแนวว่าหึงโหด ทำทุกวิธีการที่จะได้คนที่รักมาครอบครอง สามารถหาตัวอย่างดูได้ในอนิเมะเรื่อง School Day ครับผม

ส่วนเมะ มาจากคำว่า seme อันแปลว่า ฝ่ายรุก ฮะ
ในขณะที่คำว่าเคะ มาจาก uke อันแปลว่า ฝ่ายรับ ฮะ

แต่ผมก็ไม่ใช่ผู้เชี่ยวชาญด้านนี้ซะด้วยสิ ข้อมูลบางอย่างอาจผิดพลาดบ้างก็ได้นะฮะ



ขอผู้เชี่ยวชาญแปลคำว่า "ฝ่ายรุก ฝ่ายรับ" ด้วยครับ ><!!!

อะไรเนี่ย Seme Uke ผู้ที่หน้าใตใสซื่อบริสุทธิ์อย่างโดรุ ไม่เข้าใจ อ้ากก มันแปลว่าอะไรคร้าบบ ><!!!


โดรุอย่าซึนสิจ้ะ :lol: :lol: :lol: :lol: :lol:
บอร์ดนี้เคะซึนเยอะจัง ไหนจะก่าวีและหมาแดง....

เหล่าเคะซึนทั้งหลายเอ๋ย....
พวกหล่อนไม่รอดแน่ !! :twisted:

_________________
ImageImageImage

ไอ วอนน่า บี อะ ซุปตาร์ !!!


Top
Offline Profile  
 
 Post subject: Re: Ficต่อตอนยาวๆของดาเนะ ตอน8
PostPosted: Mon Oct 04, 2010 1:57 pm 
ฮีโร่มาสเตอร์
User avatar

Joined: Sun Jun 28, 2009 7:37 am
Posts: 1765
Location: TaleTails~
โดรุเขาเป็นเมะซึนฮะ ท่านแพนด้า :lol:

_________________
“Life is a big canvas and you should throw all the paint you can on it.”


Top
Offline Profile  
 
 Post subject: Re: Ficต่อตอนยาวๆของดาเนะ ตอน8
PostPosted: Mon Oct 04, 2010 2:04 pm 
ฮีโร่มาสเตอร์
User avatar

Joined: Fri Nov 20, 2009 2:59 pm
Posts: 3104
Location: สมุทรปราการ
ไม่ขอทำอะไร ใช้ที่ทำงาน

“เดี๋ยวผมจะไปหยุดเจ้านั่นก่อนที่คิดจะทำอะไรบ้าๆขึ้นมา แต่ผมขอคุณมิมิอย่างนึงนะครับ อย่านำเรื่องนี้ไปบอกพวกเพื่อนผมเด็ดขาดเลย ผมขอร้องล่ะ ถ้าผมกลับมาไม่ทันรุ่งสางจึงไปบอกนะครับ” วีพูดเสร็จก็ก้มโค้งตัวให้กับมิมิแล้วรีบวิ่งออกไปทางประตูเมืองโดยไม่รอคำตอบของมิมิ

“คุณวี...” มิมิเอ่ยเสียงด้วยความเป็นห่วง “ขอให้โชคดีและปลอดภัยนะคะ...” มิมิพูดให้กับวีแม้จะไม่มีร่างของกิ้งก่าให้เห็นในสายตาของมิมิแล้วก็ตาม ในใจของเธอยังคงเป็นห่วงและรู้สึกกังวลมากอยู่ดี แม้วีจะเป็นกิ้งก่าแห่งหน่วยอัลฟ่า แต่ทุกสิ่งทุกอย่างย่อมเกิดขึ้นได้ มิมิเดินมานั่งเก้าอี้สำหรับลูกค้า ซึ่งตอนนี้แป็นเวลาที่พลบค่ำแล้วจึงไม่มีลูกค้ามาใช้บริการ สีหน้าตอนนี้นั้นไม่สู้ดีเพราะความเป็นห่วง จังหวะการเต้นของหัวใจก็ระส่ำระส่าย

“ทำไมเรารู้สึกไม่ดีเลย ทำไมเรารู้สึกเหมือนจะเกิดเรื่องอะไรบางอย่างกับวีขึ้นนะ” มิมิยิ่งคิดหนักจึงเดินไปที่โต๊ะปรุงเครื่องดื่มเพื่อทำเครื่องดื่มอุ่นๆสักแก้วมาดื่มเพื่อให้อารมณ์เย็นลง มิมิที่เดินจิบนมอุ่นๆอยู่นั้นก็มองไปตรงจุดที่ดาเนะเขียนข้อความให้กับมิมิ เธอจึงเดินไปที่โต๊ะจุดนั้นแล้วฉีกกระดาษมาวาดเป็นแผนที่ๆดาเนะได้เคยวาดเอาไว้ มิมิมีความสามารถในการจำที่ค่อนข้างดีเพราะเธอเป็นเจ้าของที่พักและร้านอาหารด้วย ทำให้เธอต้องจำรายละเอียดสิ่งต่างๆตลอดเวลาจนเป็นความสามารถพิเศษ มิมิค่อยๆวาดแผนที่ๆจำมาจากหลังกระดาษตอนที่วีอ่านข้อความของดาเนะจนเสร็จ มิมิฉีกกระดาษนั้นออกมาและพับเก็บไว้ในกระเป๋าเสื้อของเธอ

“เท่านี้ก็ไม่ต้องกังวลเรื่องวีไปไหนแล้ว” มิมิเดินเข้าห้องของเธอซึ่งอยู่ห้องแรกที่สุดของที่พักแห่งนี้ ภายในห้องนั้นไม่มีการตกแต่งใดๆ มีเพียงแต่โต๊ะทำงาน ตู้เส้อผ้า เตียง และก็ตุ๊กตาตัวน้อยๆบนเตียง มิมิเดินไปตู้เสื้อผ้าและเปลี่ยนชุดเป็นชุดนอนสีชมพูอ่อนลายหมี จากนั้นเดินไปที่เตียงและเอนตัวลงนอนลงบนเตียงที่นุ่มของเธอและมองไปที่ตุ๊กตาแล้วรับมากอดแน่นๆที่หน้าอกของเธอ ขนาดตุ๊กตาไม่เล็กแต่ไม่ใหญ่มากนัก เป็นขนาดประมาณหนังสือสี่เล่มมาวางต่อกัน มิมินอนกอดตุ๊กตานั้นแน่นและซบลงบนหัวของตุ๊กตาตัวนั้น

“คุณวี...มิมิเป็นห่วงคุณวีนะคะ ขอให้ปลอดภัยกลับมาและพาดาเนะกลับมาได้ด้วยนะคะ” มิมิพลิกตัวไปอีกด้านหนึ่งแต่ยังกอดตุ๊กตาตัวนั้นเอาไว้แน่นอยู่ “คุณวี...อย่าเป็นอะไรนะคะ ถ้าคุณวีเป็นอะไรไป แล้วมิมิจะทำยังไงดี...” มิมิหลับตาลงเพราะความง่วงและความกังวลเข้าคุกคามทำให้เผลอผล็อยหลับไปพร้อมกับตุ๊กตาตัวนั้น ซึ่งเป็นตุ๊กตาทำมือเป็นรูปกิ้งก่าสีเหลืองตัวเล็กๆป้อมๆน่ารักที่มีแว่นกันลมGoggleสีฟ้าคาดบนหัว


กิ้งก่าสีดำตัวหนึ่งง้างคันศรเล็งมาที่กิ้งก่าสีเหลืองที่ยืนหอบโรยราและได้รับบาดเจ็บไปทั้งตัว กิ้งก่าสีเหลืองไม่ท่าทางหวาดหลัวหรือหนีอย่างใด แต่พยายามง้างคันศรตัวเองใส่กิ้งก่าสีดำที่อยุ่ข้างหน้า แม้ทั้งแขนและข้าจะสั่นเพราะความล้าไปทั้งตัว

“ตายซะเถอะ” กิ้งก่าสีดำพูดด้วยเสียงกับดวงตาที่เย็นชาเหมือนดั่งน้ำแข็ง และยิงศรออกไปเสียบทะลุร่างของกิ้งก่าสีเหลืองตัวนั้นล้มลงไปทันที ดวงตาสีเขียวอ่อนนั้นจากที่มีประกายเปลี่ยนเป็นสีเขียวขุ่นสนิทกับร่างที่ไร้การเคลื่อนไหวใดๆ

“ม่ายนะ” มิมิลุกพรวดจากเตียงพร้อมกับน้ำตาที่ไหลออกมาจากดวงตาทั้ง2ข้าง หอบหายใจและเหงื่อตก ใจสั่นระรัวไม่เป็นจังหวะ มิมิมองหาตุ๊กตากิ้งก่าของเธอที่นอนกอดก่อนนอนซึ่งมันไม่ได้อยู่บนเตียง แต่มันตกจากเตียงไปนอนอยู่ที่พื้น มิมิยิ่งกัลวลหนักยิ่งกว่าเก่าเพราะมิมิเป็นหมีที่นอนไม่ดิ้นและนิ่งมาก เธอมองไปที่ตุ๊กตากิ้งก่าตัวนั้นและเห็นภาพที่เธอฝันทับซ้อนขึ้นมา

“ความฝันหรอ แต่ทำไมความฝันนี้มันน่ากลัวและทำให้เรารู้สึกไม่ดีตามไปด้วยล่ะ” มิมิคิดและเริ่มกลัวว่าสิ่งที่ฝันนั้นจะเป็นจริง จึงลุกจากเตียงก้มไปหยิบตุ๊กตากิ้งก่ามาวางไว้ข้างๆหมอนบนเตียงและมองด้วยสายตาที่กังวลและเป็นห่วง เสร็จแล้วเดินไปหยิบกระดาษที่วาดไว้เป็นแผนที่ถือเอาไว้และไปหยิบตะเกียงที่วางไว้ข้างๆกัน มิมิจุดไฟใส่ตะเกียงแล้วเดินออกจากห้องไป ก่อนที่เธอจะปิดประตูเธอมองไปที่ตุ๊กตากิ้งก่าตัวนั้นอีกครั้งและพูดเบาๆ

“คุณวี มิมิขอโทษที่ไม่อาจรักษาสัญญาไว้ให้ได้นะคะ” แล้วมิมิก็เดินจากไปออกสู่นอกที่พัก

มิมิรีบวิ่งตรงไปยังเรือนรับรองของหน่วยอัลฟ่า แม้เวลาตอนนี้จะเป็นเวลากลางคืนที่มืดสนิท ภายในเมืองนั้นเงียบสงัดและมีเพียงแสงไฟจากเสาไฟสลัวๆเท่านั้น แต่มิมิก็ไม่ได้กลัวความอ้างว้างวังเวงจากความมืดของรรมชาติ แต่กลัวความปลอดภัยของบุคคลที่เธอรัก เมื่อถึงประตูแล้วมิมิก็เคาะประตูเสียงดังและตะโกนเรียกเหล่าหางอัลฟ่า

“คุณกิล คุณเทล คุณโดรุ...ใครก็ได้ค่ะเปิดประตูที” มิมิพยายามเคาะประตูเพื่อเรียกให้ใครสักตัวมาเปิดประตูให้แต่เนื่องด้วยเวลานี้เป็นเวลากลางคืนที่เหล่าหางทั้งหมดจะนอนหลับสนิทกันหมดแล้ว แต่มีแมวตัวหนึ่งที่กำลังนอนอยู่หูกระดิกไปมาๆเพราะได้ยินเสียงเคาะประตูดัง แมวตัวนั้นตื่นขึ้นมาด้วยอารมณ์ที่หงุดหงิดเพราะถูกปลุกขึ้นมา และเดินสโลสเลออกนอกห้องไปเพื่อจะไปดูหน้าของใครที่มาเคาะประตูยามดึก แต่เสียงนั้นก็เงียบทันทีที่แมวตัวนั้นเดินลงมาถึงที่พักบันไดตรงกลางที่พัก

“ใครมันมาเคาะประตูเวลานี้เนี่ย แมวเทลจะหลับจะนอนสักหน่อย เดี๋ยวต้อง...กรี๊ดดดดดดด” แมวเทลกรีดร้องนั่งลงไปเข่าอ่อนตัวสั่นตาสว่างทันที เพราะประตูหน้าบ้านนั้นลอยมาปักกำแพงผ่าตรงหน้าเธอพอดี เหล่าหางตัวอื่นๆตื่นขึ้นมาพร้อมกับถืออาวุธต่างๆออกมาในชุดนอนอย่างตื่นตระหนก

“เทลเกิดอะไรขึ้...เฮ้ย” เสียงของหมาป่าอากุร้องตกใจที่เห็นประตูปักกับผนังตรงหน้าเทลพอดี “เทล เป็นอะไรรึเปล่า” แมวโจ้รีบวิ่งไปดูอาการของเพื่อนร่วมห้องนอนที่ตกใจกลัวตั่วสั่นงนงกไปหมดแล้ว “มีผู้บุกรุก ระวังตัวกันด้วยนะทุกตัว” กิลสั่งทันทีที่เห็นสภาพการณ์นี้ ทุกตัวต่างกระโดดลงมาจากระเบียงชั้นที่สองลงมาโถงกลางชั้นที่หนึ่งและตั้งท่าเตรียมต่อสู้ ตรงหน้าประตู้นั้นมีเพียงเงาของสิ่งมีชีวิตชาวหางเพียงแค่ตัวเดียวเท่านั้น และเงานั้นก็วิ่งเข้ามาหาเหล่าหน่วยอัลฟ่าทันที ทุกตัวตั้งท่าเตรียมต่อสู้อย่างจริงจังกับศัตรูที่กล้าหาญ แต่ต้องเปลี่ยนสีหน้าทันทีที่เงาของศัตรูตัวนั้นคือมิมิในชุดนอนสีชมพูอ่อน


มิมิเล่าเรื่องและรายละเอียดต่างๆให้กับเหล่าหางหน่วยอัลฟ่าฟัง มีแต่แมวโจ้กับแมวเทลที่นั่งอยู่บนโซฟาห่างๆและยังตัวสั่นทั้งคู่อีกด้วย “มิมิ ที่ว่านี่เป็นเรื่องจริงหรอ ที่วีมันหุนหันออกไปแบบนั้นน่ะ” มิมิพยักหน้ารับให้กับกิลที่เป็นหัวหน้าหน่วยอัลฟ่า

“มิมิรู้สึกไม่ดีเลยค่ะคุณกิล แล้วมิมิยังฝันอีกด้วยว่าคุณวี...” มิมินิ่งเงียบไม่กล้าพูดต่อเพราะกลัวสิ่งที่เธอพูดนั้นจะเป็นจริงแต่ก็จำใจพูดออกมา

“คุณวี...ตาย...ค่ะ” หยดน้ำตาคลอบนเบ้าตาของมิมิและเอ่อล้นขึ้นมา มิมิเอาแขนเสื้อเช็ดน้ำตาของตัวเองและพูดต่อด้วยความกลัวและเป็นห่วง “มิมิรู้สึกไม่ดีเลย มิมิกลัวว่าสิ่งที่มิมิเห็นนั้นจะเป็นจริงขึ้นมา เลยต้องมารบกวนพวกคุณน่ะค่ะ มิมิขอโทษนะคะ” มิมิพยายามกลั้นน้ำตาแต่ก็ไม่สามารถที่จะทำได้ค้างคาวอาร์มจึงสวมกอดมิมิและลูบหัวมิมิเบาๆ

“ไม่เป็นไรนะคะคุณมิมิ วีเป็นกิ้งก่าที่เก่งตัวหนึ่งของหน่วยอัลฟ่าของเรา อาร์มรับรองว่าวีเค้าไม่เป็นอะไรหรอกค่ะ” อาร์มพูดอย่างอ่อนโยนและลูบหัวมิมิเบาๆเพื่อให้อารมณ์ของมิมิสงบลง “แล้วมิมิพอจะรู้ไหมว่าวีเค้าไปไหนน่ะ” กิลถามมิมิซึ่งมิมิก็พยักหน้ารับและส่งกระดาษแผนที่ไปให้กับกิล กิลรับมาดูและเหล่าหางทุกตัวก็มาดูด้วย

“อืมมม ค่อนข้างไกลเอาเรื่องเลยนะเนี่ย ถ้าด้วยความเร็วของวีวิ่งแล้ว ถ้าให้ไม่หยุดเลยก็ใช้เวลาเกือบ1ชั่วโมงเลยนะ” กิลที่ดูแผนที่ออกจึงสามารถคำนวนระยะเวลาและระยะทางได้ทันที “ขนาดความเร็วของวีที่วิ่งแล้วยังตั้ง1ชม. แล้วพวกเราจะนี่ไม่ถึง2ชม.เลยหรอ” เสียงของเพนกวินเจ็ทร้องออกมา

“ถ้าใช้เวลา2ชม.เดินทางนี่ ถ้าเกิดอะไรขึ้นกับวีนี่ไม่ทันการแน่...อ๊ะ...” ลิงแบงค์เอ่ยขึ้นมาแบบลืมตัวว่ามีมิมิอยู่ด้วยจนโดนแกะบายะ แมวเทลกับโจ้กระทืบ เพนกวินเจ็ทและนัทเอาไม้เท้าฟาดลิงแบงค์จนลงไปนอน มิมิหน้าเสียและทรุดลงทันทีจนค้างคาวอาร์มแทบกางปีกประคองแทบไม่ทัน อาร์มค่อยๆประคองมิมิให้ไปนั่งที่โซฟาและกิลก็สั่งให้ทุกตัวไปเปลี่ยนชุดสำหรับออกเดินทางทันที ทุกตัวต่างรีบเข้าห้องของตัวเองเพื่อไปเปลี่ยนชุดโดยแกะบายะก็ลากร่างลิงแบงค์ไปด้วย ตอนนี้ทุกตัวที่อยู่ในชุดพร้อมออกเดินทางต่างมารวมกันที่โถงกลางที่มิมินั่งรออีกครั้ง

“คุณมิมิครับ คืนนี้พระจันท์เต็มดวงหรือเปล่าครับ” โดรุเดินมามิมิ “อาจจะไม่เต็มดวงสักเท่าไรแต่ก็ค่อนข้างมากเลยล่ะค่ะ” มิมิตอบให้กับโดรุที่พยักหน้าพร้อมกับเสียงของกิล “โดรุ รู้ว่าเป็นห่วงวีมัน แต่เวลากลางคืนอย่างนี้การไปไหนตัวเดียวมันอันตรายนะ” กิลเตือนทันทีเพราะรู้ว่าโดรุจะทำอะไรแต่โดรุยิ้มอย่างเจ้าเล่ห์กลับ

“แหมกิล ขอบคุณที่เป็นห่วงนะเพราะโดรุน่ะมีเพื่อนไปอยู่แล้วแน่นอน” ยังไม่ทันแทบจะสิ้นคำโดรุก็คว้าหมับที่ข้อมือของอากุที่กำลังแอบหนีให้พ้นจากโดรุแต่ไม่พ้น อากุค่อยๆหันกลับมาทางโดรุที่ยิ้มให้อย่างแจ่มใส “อากุ ขอบใจนะที่จะไปเป็นเพื่อนกับเรา ช่างเป็นเพื่อนที่รู้ใจเราจริงๆ” อากุหน้าเบ้ส่ายหน้าไปมาให้กับโดรุแต่ข้อมือยังโดนคว้าไว้แน่นอยู่

“เดี๋ยวผมกับอากุจะล่วงหน้าไปก่อนนะ ยิ่งคืนพระจันทร์เต็มดวงอย่างนี้ด้วยแล้วฮึดคึกเต็มที่ล่ะ” โดรุมองออกไปทางหน้าต่างเพื่อมองพระจันท์ “โดรุ เค้าปวดท้องน่ะ ดะ เดินไม่ไหวนะ” อากุพยายามพูดกับโดรุที่ตอนนี้หมาป่าแดงมีออร่าสีดำขึ้นมารอบตัว

“ไม่เป็นไรอากุ งานนี้อากุไม่ต้องเดินเลยล่ะ สบายหายห่วง รับรองไม่เหนื่อยด้วยนะ” โดรุตอบกลับขณะที่ขนของโดรุจากสีแดงค่อยๆถูกน้อมเป็นสีดำเรื่อยๆเกือบทั้งตัว “ด โดรุจะเอาจริงๆหรอ...เค้ากลัวนะ” อากุเสียงสั่นแถมน้ำตาเริ่มไหลพรากแล้ว “เอาจริงสิอากุ อย่างโดรุเนี่ยเคยล้อเล่นด้วยหรอ” ตอนนี้ขนของโดรุทั้งตัวถูกยอมเป็นสีดำทั้งหมดแล้วและแผ่ออร่าสีดำจางๆออก

“โดรุ เค้ากลัวเจ็บนะ ปล่อยเค้าเถอะ” อากุพยายามอ้อนโดรุ โดรุส่ายหน้าไปมา “เจ็บนิดเดียวเท่านั้นเองอากุ เดี๋ยวอากุก็จะชินและชอบมันเองล่ะ ว่ามันสุดยอดเลย” โดรุมองหน้าอากุและยิ้มให้ “พร้อมมั้ยอากุ ระวังจะกัดลิ้นตัวเองนะ” โดรุหันกลับตอนนี้อากุน้ำตาไหลพรากรับชะตากรรมแล้ว

“เค้าไม่พร้อม เค้ากลั๊ววววววววววววววววว” อากุยังไม่ทันจะตอบเสร็จก็โดนโดรุร่างดำลากตัวปลิวด้วยความเร็วสูงไปแล้ว เหลือไว้แต่เสียงร้องหลงจนเงียบหายไป เหล่าหางทุกตัวต่างโบกผ้าเช็ดหน้าสีขาวให้กับคู่หมาป่าทั้ง2ตัว “ขอให้มีความสุขนะ แหม...ไปกันสองต่อสองด้วย แถมเข้าป่าเวลากลางคืนอีกต่างหาก อร๊ายยย แพนด้าคิดแล้วเขินแทน”

ท่ามกลางป่าริมลำธารนั้นมีเงาของหมาป่าตัวหนึ่งที่วิ่งด้วยความเร็วสูงไปตามทางริมลำธาร โดยหมาป่าสำดำตัวนี้ได้จับข้อมือหมาป่าฟ้าที่ปลิวไปกับแรงลมที่หมาป่าแดงวิ่งฝ่าจนตัวปลิว หน้าของหมาป่าดำนั้น ดวงตาเข้มสุขุมยากแก่การคาดเดาจิตใจแต่หมาป่าฟ้าที่ตัวปลิวนั้นยิ้มน้ำตาไหลพรากเพราะช็อคหมดสติไปกับความเร็วเกินขีดจำกัดที่จะรับได้ และมีดวงวิญญาณที่ปลิวไปตามแรงลมกำลังร้องให้ลอยออกมานอกปากแต่ส่วนหางของดวงวิญญาณนั้นผูกกับปากเอาไว้ หมาป่าดำโดรุยังคงความเร็วไว้อย่างต่อเนื่องจนมาถึงกระท่อมริมน้ำที่คิดว่าน่าจะเป็นจุดหมายของพวกเขา โดรุหยุดกึกทำให้ร่างของอากุปลิวลอยข้ามหัวโดรุไปตกแปะตรงเนินหญ้าอ่อนนุ่ม อากุนอนนิ่งไม่เคลื่อนไหวจนโดรุต้องก้มหน้าไปใกล้ๆหูของอากุแล้วพูดเบาๆใส่

“ถ้าแกไม่ตื่นเดี๋ยวจะจับลากรอบเมืองเลยนะแก” ได้ผลเกินคาดเพราะอากุสะดุ้งตื่นลุกขื้นยืนพรวดในทันที เมื่ออากุตื่นขึ้นมาก็พบตัวเองอยู่ในป่าริมลำธารที่มีกระท่อมอยู่ใกล้ๆ “น่าจะที่นี่ล่ะที่เขียนในแผนที่” โดรุที่ยืนอยู่ข้างๆอากุบอกให้รู้แต่ยังมองไปที่กระท่อม อากุลุกขึ้นยืนมาและมองหน้าโดรุ ทั้งคู่ต่างพยักหน้าให้กันแล้วดึงดาบคู่ออกมาวิ่งเข้าไปที่กระท่อม ทั้งคู่ตกใจกับสภาพที่เห็นซึ่งไม่น่าจะเกิดขึ้นได้ กิ้งก่าวีที่นอนแน่นิ่งและยังมีธนูปักค้างไว้ที่แขนด้านขวา โดรุรีบไปรับร่างของวีทันที

“เฮ้ย...วี...ตื่นดิเฮ้ย” ส่วนอากุก็รื้อของในบ้านแห่งนี่เพื่อจะหายาที่จะใช้บรรเทาอาการบาดเจ็บของเพื่อนอย่างรีบร้อน “โด...รุ...” เสียงของวีแผ่วเบาออกมาด้วยดวงตาที่อ่อนล้าและแขนของวีก็ทิ้งลงไป


Last edited by fushigidane on Mon Oct 04, 2010 7:01 pm, edited 1 time in total.

Top
Offline Profile  
 
 Post subject: Re: Ficต่อตอนยาวๆของดาเนะ ตอน8
PostPosted: Mon Oct 04, 2010 2:14 pm 
ฮีโร่มาสเตอร์
User avatar

Joined: Sun Jun 28, 2009 7:37 am
Posts: 1765
Location: TaleTails~
ประโยคชวนจิ้นได้ใจมากท่านดาเนะ - -+

อุคส่าห์เว้นบรรทัดให้เห็นชัดๆเลยนะฮะท่าน



fushigidane wrote:
“โดรุ เค้ากลัวเจ็บนะ ปล่อยเค้าเถอะ” อากุพยายามอ้อนโดรุ โดรุส่ายหน้าไปมา “เจ็บนิดเดียวเท่านั้นเองอากุ เดี๋ยวอากุก็จะชินและชอบมันเองล่ะ ว่ามันสุดยอดเลย” โดรุมองหน้าอากุและยิ้มให้ “พร้อมมั้ยอากุ ระวังจะกัดลิ้นตัวเองนะ” โดรุหันกลับตอนนี้อากุน้ำตาไหลพรากรับชะตากรรมแล้ว


บอกแล้วฮะท่านแพนด้า โดรุเป็นเมะแน่ๆ :twisted:

ส่วนมิมินี่ยังคงสมกับเป็นหมีเหมือนเดิมเลยนะฮะเนี่ย แรงเยอะดีจริงๆ :lol:


ป.ล. ท่านดาเนะจะจับคู่ก่าวีกะหมีมิมิแทนเหรอฮะ ต่างสปีชีส์แบบนี้ไม่ดีมั้งคร้าบ กิ้งก่าต้องคู่กับกิ้งก่าสิท่าน :twisted: :twisted: :twisted:

_________________
“Life is a big canvas and you should throw all the paint you can on it.”


Top
Offline Profile  
 
 Post subject: Re: Ficต่อตอนยาวๆของดาเนะ ตอน8
PostPosted: Mon Oct 04, 2010 2:42 pm 
ฮีโร่มาสเตอร์
User avatar

Joined: Sun Jun 27, 2010 9:48 am
Posts: 1127
Location: Ionia
แอร๊ยยย อากุเป็นเคะหรือนี่=[]=

ประโยคที่นัทเน้นให้สุดยอดเรย ดาเนะคิดอะไรน้า หึหึ

โดรุXอากุ

_________________
Image
Image
I'm a rising celebrity, hug me, hug me, hug me now!!


Top
Offline Profile  
 
 Post subject: Re: Ficต่อตอนยาวๆของดาเนะ ตอน8
PostPosted: Mon Oct 04, 2010 2:50 pm 
Jumping Panda!
User avatar

Joined: Fri Jun 19, 2009 12:23 pm
Posts: 3964
Location: หน้าคอม
MonkeyMage wrote:
ประโยคชวนจิ้นได้ใจมากท่านดาเนะ - -+

อุคส่าห์เว้นบรรทัดให้เห็นชัดๆเลยนะฮะท่าน



fushigidane wrote:
“โดรุ เค้ากลัวเจ็บนะ ปล่อยเค้าเถอะ” อากุพยายามอ้อนโดรุ โดรุส่ายหน้าไปมา “เจ็บนิดเดียวเท่านั้นเองอากุ เดี๋ยวอากุก็จะชินและชอบมันเองล่ะ ว่ามันสุดยอดเลย” โดรุมองหน้าอากุและยิ้มให้ “พร้อมมั้ยอากุ ระวังจะกัดลิ้นตัวเองนะ” โดรุหันกลับตอนนี้อากุน้ำตาไหลพรากรับชะตากรรมแล้ว


บอกแล้วฮะท่านแพนด้า โดรุเป็นเมะแน่ๆ :twisted:

ส่วนมิมินี่ยังคงสมกับเป็นหมีเหมือนเดิมเลยนะฮะเนี่ย แรงเยอะดีจริงๆ :lol:


ป.ล. ท่านดาเนะจะจับคู่ก่าวีกะหมีมิมิแทนเหรอฮะ ต่างสปีชีส์แบบนี้ไม่ดีมั้งคร้าบ กิ้งก่าต้องคู่กับกิ้งก่าสิท่าน :twisted: :twisted: :twisted:


อร๊ายยยยยยยยยยยยย พออ่านปั๊บ อ้าวววววว โดรุนี่ไม่ใช่เล่นๆ .... :twisted: :twisted:
เป็นเมะซาดิสม์ซะด้วย สงสารอากุจัง ต้องเป็นเคะน้อยๆ ผู้น่ารักและบอบบางคอยโดนแกล้งอยู่เรื่อย

ว้า อากุคุง แพนด้าต้องบอกเหมือนที่บอกวีคุงแล้วละ

ไม่รอด !!

ไม่รอด !!

ไม่รอดแน่ๆ อากุคุง !!

โดรุXอากุ !!

_________________
ImageImageImage

ไอ วอนน่า บี อะ ซุปตาร์ !!!


Top
Offline Profile  
 
Display posts from previous:  Sort by  
Post new topic Reply to topic  [ 2040 posts ]  Go to page Previous  1 ... 44, 45, 46, 47, 48, 49, 50 ... 204  Next

All times are UTC + 7 hours


Who is online

Users browsing this forum: No registered users and 1 guest


You cannot post new topics in this forum
You cannot reply to topics in this forum
You cannot edit your posts in this forum
You cannot delete your posts in this forum
You cannot post attachments in this forum

Jump to:  
cron
Powered by phpBB © 2000, 2002, 2005, 2007 phpBB Group
Theme created StylerBB.net & kodeki