Last visit was: It is currently Tue Mar 31, 2020 4:46 pm


All times are UTC + 7 hours




Post new topic Reply to topic  [ 624 posts ]  Go to page Previous  1 ... 20, 21, 22, 23, 24, 25, 26 ... 63  Next
Author Message
 Post subject: Re: 12 Tails Stories II [ฉลองต้อนรับปิดเทอม!]
PostPosted: Wed Oct 06, 2010 10:09 am 
เทพแสง
User avatar

Joined: Sun Nov 15, 2009 3:41 pm
Posts: 928
Location: กำลังพยายามกลับคืนร่าง
ก็ ประมาณนั้นนั่นแหละครับ :lol:

_________________
คุณค่าของคนมันอยู่ที่การกระทำ...


Top
Offline Profile  
 
 Post subject: Re: 12 Tails Stories II [ฉลองต้อนรับปิดเทอม!]
PostPosted: Wed Oct 06, 2010 10:44 am 
ฮีโร่มาสเตอร์
User avatar

Joined: Tue Sep 15, 2009 10:12 pm
Posts: 2805
Location: วัตถุไวไฟ
บทที่ 32 หลุมดำ


ระหว่างที่เรดและอาร์ทกำลังวุ่นวายอยู่กับ ฮัสกี้ ผู้มาเยือนอยู่นั้น

"โฮ้ย เดินทางก่อนตะวันขึ้นอีกอ่ะ" ริวเอาเอากระเป๋าขึ้นสะพายบ่า แล้วเดินออกไปทันที ไม่นานริวก็รู้สึกตัวว่าอยู่คนเดียว

"เฮ้ยหายไปไหนกันหมด อะไรคนตั้งเยอะหลงทางกันได้ไง ชิ" ริวบ่นแล้วเดินต่อไปไม่ช้าตะวันก็ขึ้น (ยังไม่รู้ตัว) <_<

ปิ๊บ ตูม เสียงระเบิดดังขึ้น โดยการกระตุ้นด้วยฝ่าท้าวของริว ที่ไปเหยียบใส่ จนทำให้มันระเบิดโชคดีอนุภาคการทำลายไม่มากนะจึงทำให้ริวรอดชีวิตมาได้

"หิว" ริวพูดถึงอาการที่เกิดขึ้นขณะนี้กับตัวเอง แล้วไปหาของในกระเป๋าซึ้งตอนนี้ไม่มีอาหารอยู่แล้ว ไม่เพียงของใช้จำเป็นและของที่ไปจิ๊กของคนอื่นมาอย่างไร้ความเนียน อย่าง ยาของอาร์ทสองหลอด มีดซัดหนึ่งเล่ม ของกินอีกเล็กน้อยที่กินหมดไปแล้ว

"โถ่ หนม หมด แพนด้าเซ็ง" ริวเก็บของกลับที่เดิมแล้วเดินทางต่อไป

"หลุม อ่ะ " ริวพบหลุมสีดำที่ไม่ทราบถึงความลึกอยู่ตรงหน้า สมองสั่งการให้ร่างกายหยุดแต่ไม่ทันแล้ว จึงทำให้ริวตกหลุมอย่างสวยงาม


ปิ๊บ ตู้ม ตู้ม เสียงเสียงระเบิดมากมายภายในหลุมดังขึ้นเมื่อถูกริวสัมผัส เพื่อลดอาการบาดเจ็บริวจึงตัดสินใจกลิ้งลงไปแม้ไม่รู้ว่าข้างล่างมีอะไร

-------------------------------------------------------------------------
แอด แอด แอด มีผู้บุกรุก มีผู้บุกรุก

“พี่ ทำไงดี” ลัมโบ้ตกใจกับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น แม้จะมีอยูบ่อยครั้งที่เหล่าแมลงหลงจะตกลงไป

“อย่าตกใจไป ระเบิดพี่ไม่มีพลาด ฮา ฮา ฮา” แคปโป้พูดด้วยความมั่นใจอย่างเต็มเปี่ยมในระเบิดที่ตนสร้าง

ตูม เพล้ง โครม อัก อึก

“นั้นไง มันมาแล้ว ไหนละพี่ที่ว่าตายชัวร์ไง” ลัมโบ้เหล่มองแคปโป้แล้วกล่าวอย่างหน่ายๆกับสรรพคุณต่างๆนาๆของระเบิดที่เขาทำขึ้น

“ เปล่าซะหน่อยแค่ว่าไม่พลาดไม่ได้บอกว่าตายชัวร์ จริงไหม (ลับโบ้เหล่) เอาน่า แล้ว... ตายยัง” แคปโป้หน้าเสียเล็กน้อยกับคุณภาพระเบิดของตนถึงแม้จะเริ่มชินแล้วก็ตาม และเปลี่ยนเรื่องให้ลัมโบ้มาสนใจผู้มาเยือนแทน ผลปรากฏออกว่าได้ผล ลัมโบ้ เข้าไปดูผู้มาเยือนว่าเป็ฯตายร้ายดียังไง

“(เจ็บ) อึ๊บ” ริวรวบรวมพลังกระโดดขึ้นมายืน แล้วมองไปรอบๆ ผมกับ เศษโลหะ หลอดทดลอง กล่องไม้ที่มีหัวกะโหลกแปะอยู่และสายไฟระโยงระยางเต็มไปหมด และสองหน่อที่ยืนติดกัน

“ไง” คำทักทายของริวที่เป็นมิตร พร้อมที่จะเป็นเพื่อนได้ทุกเวลา

“ไง เราเป็นตุ่น ชื่อ ลัมโบ้ นี้ พี่เรา แคปโป้ แล้วนายไม่เป็นอะไรเลยหรอ” ลัมโบ้ทักกลับ พร้อมแนะนำตัวเองและพี่ที่ยืนอยู่ขข้างๆ แล้วจึงตัดสินใจถามอาการของของแขก ที่ถูกต้อนรับไม่ค่อยดีนัก

“ไม่นิ ข้า ริว เป็นแพนด้านักสู้ มาจาก ซุนกวนซาน ยินดีที่ได้รู้จัก” ริวแนะนำตัว พร้อมยื่นมือไปจับแบบสากลนิยม

“อืม ยินดีที่ได้รู้จังเช่นกัน” ลัมโบ้ กล่าวยิ้มแล้วจับมือริว

“จ๊ากกก” ลับโบ้ร้องออกมาเนื่องด้วยไฟฟ้าที่ไหลจากตัวริวส่งไปที่ลัมโบ้

“เฮ้ย ทำอะไรน้องข้า”แคปโป้พูดอย่างฉุนเฉียว เมื่อเห็นผู้เป็นน้องร้องออกมาหลังจากจับมือกับริว

“ข้าเปล่าทำนะ ไฟฟ้าตัวข้ายังออกไม่หมดมั้ง ฮะ ฮะ” ริวพูดแล้วหัวเราะอย่างอารมณ์ดี

“หา ไฟฟ้า ตัวนายมีไฟฟ้าอยู่หรอ แล้วนายไม่เป็นอะไรหรอ ” ลัมโบพูดย่างตกใจ กับ ความสามารถของเพื่อนใหม่

“อืม ไม่นะ ปกติดี ตอนเด็กโดนช็อตบ่อยอ่ะตอนไปจับปลาไหล ตอนนี้ชินแล้ว ตอนนี้โดนฟ้าผ่ายังไม่เป็นไรเลย” ริวพูดถึงอดีตความเป็นมาของความสามารถพิเศษที่หาผู้ใดเหมือนได้ยาก พร้อมโอ้อวดเล็กน้อย

“เจ๊ง สุดยอด”ลัมโบ้ทึ่งในความสามารถของริวที่มนต่อไฟฟ้าได้

“ชิ สัตว์สายฟ้าเรอะ ไม่เห็นสัตว์ดินปืนมั่งเลย” แคปโป้อารมณ์เสียเล็กน้อย เนื่องด้วยน้อยใจในน้องชายฝาแผดที่สนใจแพนด้าสายฟ้า และ อุปกรณ์อิเล็กทรอนิกส์ มากกว่า แล้วเดินจากไปห้องทดลองของตนปล่อยให้ ริวและลัมโบ้คุยกันต่อ

-------------------------------------------------------------

ย้อนกลับมาที่แคมป์

เรด อัสดี้ และอาร์ท เดินทางกลับแคมป์ปารฎว่าที่แคมป์ว่างเปล่าไม่มีอะไรเกิดขึ้น ไม่มีก่องไฟไม่มีเต็นท์หางทุกตัวก็ไม่มีแม้แต่เงา

--------------------------------------------------------------------------------

ปล.ขอแยกตัวก่อนชิ่งหนีความวุ่นวายในการแต่ง :lol:

ปล..ขี้เกียจจริงตู<_<

_________________
Image


Last edited by thekiller01 on Wed Oct 06, 2010 2:04 pm, edited 3 times in total.

Top
Offline Profile  
 
 Post subject: Re: 12 Tails Stories II [ฉลองต้อนรับปิดเทอม!]
PostPosted: Wed Oct 06, 2010 10:51 am 
ฮีโร่มาสเตอร์
User avatar

Joined: Sun Jun 28, 2009 7:37 am
Posts: 1765
Location: TaleTails~
มาร์คพามั่วแล้วมั้งฮะนี่... ตอนนี้ทุกตัวโดนแยกกันอยู่นะฮะ

กลุ่มที่เหลืออยู่มีแค่ เรด อาร์ท และฮัสกี้นะคร้าบ ตัวอื่นกระจายไปหมดแล้ว~


ป.ล. แถมแต่งตัดหน้าผมอีกงิ > < กำลังแบ่งกลุ่มให้ตัวอื่นพอดีเลย

_________________
“Life is a big canvas and you should throw all the paint you can on it.”


Top
Offline Profile  
 
 Post subject: Re: 12 Tails Stories II [ฉลองต้อนรับปิดเทอม!]
PostPosted: Wed Oct 06, 2010 10:56 am 
ฮีโร่มาสเตอร์
User avatar

Joined: Tue Sep 15, 2009 10:12 pm
Posts: 2805
Location: วัตถุไวไฟ
อ้าวหรอ ก็แต่งหลัง ลุงเบิร์นเลยอ่ะ

ไม่เป็นไร

กลุ่ม1 ริวแยก 1 ตัว

กลุ่ม2 แรด แยก 5 ตัว ฮัสกี้ เรด อาร์ท เวฟ และ คลาร์ก

กลุ่ม3กลุ่ม4 แล้วแต่เลย

ปล.โทษที มีไวใจเร็วไปหน่อย

_________________
Image


Top
Offline Profile  
 
 Post subject: Re: 12 Tails Stories II [ฉลองต้อนรับปิดเทอม!]
PostPosted: Wed Oct 06, 2010 10:59 am 
ฮีโร่มาสเตอร์
User avatar

Joined: Sun Jun 28, 2009 7:37 am
Posts: 1765
Location: TaleTails~
เอิ่ม... เข้าใจผิดอะไรเล็กน้อยนะฮะ

ผมหมายถึง ทีมที่มีสมาชิก 3 ตัวน่ะ มีทั้งหมด 3 ทีมด้วยกัน

ส่วนทีมที่มีสมาชิก 2 ตัว ผมว่าจะแบ่งให้มีซัก 5 ทีม

แล้วก็เหลือโดดๆออกมาตัวนึงคร้าบ


ไม่มีทีมไหนมี 5 ตัวเลยนะท่าน

_________________
“Life is a big canvas and you should throw all the paint you can on it.”


Top
Offline Profile  
 
 Post subject: Re: 12 Tails Stories II [ฉลองต้อนรับปิดเทอม!]
PostPosted: Wed Oct 06, 2010 11:06 am 
ฮีโร่มาสเตอร์
User avatar

Joined: Tue Sep 15, 2009 10:12 pm
Posts: 2805
Location: วัตถุไวไฟ
ผมแก้ให้แล้วนะ

กลุ่ม1 ริวแยก 1 ตัว

กลุ่ม2 เรด แยก 3ตัว ฮัสกี้ เรด และ อาร์ท

กลุ่มอื่น ตามใจเลย

_________________
Image


Last edited by thekiller01 on Wed Oct 06, 2010 11:25 am, edited 1 time in total.

Top
Offline Profile  
 
 Post subject: Re: 12 Tails Stories II [ฉลองต้อนรับปิดเทอม!]
PostPosted: Wed Oct 06, 2010 11:22 am 
จ้าวโจรสลัดเคราทอง cybern!
User avatar

Joined: Fri Feb 22, 2008 11:48 am
Posts: 4361
Location: เมืองท่า Tortuga
thekiller01 wrote:
ผมแก้ให้แล้วนะ

กลุ่ม1 ริวแยก 1 ตัว

กลุ่ม2 แรด แยก 3ตัว ฮัสกี้ เรด และ อาร์ท

กลุ่มอื่น ตามใจเลย


:oops:

_________________
Image


Top
Offline Profile  
 
 Post subject: Re: 12 Tails Stories II [ฉลองต้อนรับปิดเทอม!]
PostPosted: Wed Oct 06, 2010 11:26 am 
ฮีโร่มาสเตอร์
User avatar

Joined: Tue Sep 15, 2009 10:12 pm
Posts: 2805
Location: วัตถุไวไฟ
cybern wrote:
thekiller01 wrote:
ผมแก้ให้แล้วนะ

กลุ่ม1 ริวแยก 1 ตัว

กลุ่ม2 แรด แยก 3ตัว ฮัสกี้ เรด และ อาร์ท

กลุ่มอื่น ตามใจเลย


:oops:


อุ้ย เผลอตัวเผลอใจไปนิสนึง >,.<

_________________
Image


Top
Offline Profile  
 
 Post subject: Re: 12 Tails Stories II [ฉลองต้อนรับปิดเทอม!]
PostPosted: Wed Oct 06, 2010 11:27 am 
ฮีโร่มาสเตอร์
User avatar

Joined: Sat Jun 26, 2010 10:23 am
Posts: 1893
ถูกแล้วแหละนัท สรุปตอนนี้ริวไม่ได้ไปต่างมิติ แต่ไปบ้านตุ่นแทน

_________________
Family : Brajaobell
Status : Game Over
Image


Top
Offline Profile  
 
 Post subject: Re: 12 Tails Stories II [ฉลองต้อนรับปิดเทอม!]
PostPosted: Wed Oct 06, 2010 12:11 pm 
ฮีโร่มาสเตอร์
User avatar

Joined: Sun Jun 28, 2009 7:37 am
Posts: 1765
Location: TaleTails~
Chapter 33 – กระจัดกระจาย

ทันทีที่ทั้ง 3 ตัวกลับมาถึงที่พัก ความว่างเปล่าตรงหน้ากลับทำให้ผู้ที่เห็นตกตะลึง ทั้งสามช่วยกันหารอบๆด้วยหวังว่าจะเป็นเพียงการแกล้งกันเล่นๆเท่านั้น แต่ก็ไม่พบ...

“สงสัยแสงนั่นทำให้พวกเรากระจัดกระจายกันซะแล้วสิเนี่ย” เรดพ่นลมออกมาอย่างหงุดหงิด การที่ทีมแยกกันเช่นนี้ทำเอาผิดแผนการเดิมที่วางไว้มากโข

“แล้วเฮียรู้ได้ไงล่ะว่าแสงนั่นมันทำให้ตัวอื่นกระจัดกระจายจริง อาจมีใครมาพาตัวไปก็ได้นา” หมาที่มีชื่อบ่งบอกถึงสายพันธุ์ถาม

“เพราะไอเวทที่ปรากฎขึ้นแวบนึงมันเป็นไอเวทของเวทจำพวกเวมย้ายมิติที่ข้าเคยเจอมาไงล่ะ”

“แปลว่าลุงคงอยู่มานานเลยสินะนี่ ถึงรู้ได้ซะขนาดนี้” ต่อให้หน้าสิ่วหน้าขวาน มังกรขาวสุดป่วนตัวนี้ก็ยังคงแขวะมังกรอาวุโสได้เสมอ

“บ๊ะ! ไอ้เด็กนี่ หาว่าข้าแก่รึไง! เอาเป็นว่าตอนนี้รีบเดินทางไปพบกับเทพลมก่อนก็แล้วกัน” เรดยังคงมุ่งตรงไปสู่เป้าหมายที่วางไว้เหมือนเดิม หากแต่มังกรขาวข้างๆกลับยิ้มเครียด

“จะดีเหรอลุง ไม่คิดจะรอพวกนั้นหน่อยเหรอ ดีไม่ดีพวกมันอาจกลับมาเร็วๆนี้ก็ได้นา”

“ไม่ล่ะ ตอนนี้เราต้องแข่งกับเวลา เราต้องรีบไปอารักขาเทพลมก่อนที่เจ้าพวกนั้นจะไปถึง” เรดตอบ ด้วยความที่อยู่มานานทำให้สังเกตถึงความกังวลจางๆที่อยู่ในดวงตาของอีกฝ่าย “ตอนนี้เราทำได้แค่เชื่อใจเจ้าพวกนั้นเท่านั้น เอ้า!! รีบไปกันได้แล้ว”

“เพิ่งเคยเห็นปู่พูดดีๆครั้งนี้เป็นครั้งแรกนะเนี่ย” อาร์ทแย้มยิ้มเจ้าเล่ห์แสนกลประจำตัวขึ้นมาอีกครั้ง ก่อนจะเรียกกางปีกสีขาวบริสุทธิ์ของตนออกมา ในขณะที่ฮัสกี้ก็ปีนขึ้นหลังมังกรอาวุโสประจำกลุ่มเรียบร้อย

แล้วร่างของทั้งสามก็หายลับไปกับท้องฟ้าสีครามเหนือเขาวงกต...



“พี่ไดกอสอยู่ไหนคร้าบ!! ลุงเรด! ได้ยินแล้วตอบด้วย!! พี่เวฟอยู่มั้ย!!” เสียงตะโกนโหวกเหวกของไดโนดังขึ้นหลังจากที่พบว่าทุกตัวหายไปไหนก็ไม่รู้

“เงียบก่อนน่า ตอนนี้เราคงแยกย้ายกระจัดกระจายมากันหมดนั่นแหละ ลองดูสภาพรอบๆก็น่าจะรู้แล้วนะ” เสียงของอินทรีหนุ่มหน้าตาเมินโลกดังขึ้นเพื่อหยุดเสียงตะโกนของไดโนเสาร์ตัวน้อย พลางชี้ให้มองไปรอบๆ

“ป... ป่าดงดิบ” คำนิยามเดียวของไดโนบ่งบอกถึงสภาพโดยรอบได้เป็นอย่างดี

“ก็รู้นี่ เพราะงั้นตะโกนไปก็ไม่ได้อะไรหรอก หาทางออกจากมิติพิลึกๆนี่ให้ได้ก่อนจะดีกว่านะ”

“งั้นจะออกไปยังไงล่ะฮะ” ไดโนถาม ขณะมองดูมิซึรุเดินไปคลำๆกับต้นไม้ใหญ่ใกล้ตัวราวกับจะหาอะไรบางอย่าง

“ไม่รู้ ไว้ค่อยคิดทีหลัง ตอนนี้ขอนอนก่อนก็แล้วกัน” แล้วอินทรีหนุ่มก็ทรุดลงนอนใต้ต้นไม้ใหญ่ต้นนั้นแล้วหลับไปอย่างรวดเร็ว ทิ้งไว้แต่ไดโนที่ยืนงงอยู่อย่างนั้น

...ก็นึกว่าหาทางออก... ที่แท้ก็หาที่นอนนี่เอง...



“วาเรียสอยู่ไหน~ เจ้าหมาโง่~ ได้ยินแล้วตอบด้วย~!!”

“เฮ้~!! คุณคลาร์ก~ อยู่แถวนี้รึเปล่าคร้าบ!!”

“มาสเตอร์~! นอนอยู่แถวนี้รึเปล่า!!”

มังกรตัวเล็กๆ 3 ตัว 3 สีต่างพากันตะโกนเรียกคู่หูหรือเจ้านายของตน หากแต่ก็ไร้ซึ่งเสียงตอบรับ ทั้งสามตัวมองดูรอบข้างอย่างเหนื่อยใจ ในท่ามกลางพื้นที่เขาวงกตซับซ้อนที่ก่อด้วยอิฐสูงขึ้นไปจนมองไม่เห็นเพดาน และมีเพียงคบเพลิงที่ตั้งอยู่ตามจุดเท่านั้นที่ให้แสงสว่าง บางแห่งเป็นบันไดสูงที่เดินไปตามทางก็เจอทางตัน บางที่เป็นประตูที่เปิดออกมาเป็นกำแพง ในขณะที่เหนือขึ้นไปก็มีบางจุดเป็นบันไดกลับหัวที่แลดูชวนลายตา

บางที... พวกมันอาจต้องหาทางออกจากเขาวงกตนี่ด้วยตัวเองล่ะมั้ง...



ต๊อก... ต๊อก.... ต๊อก....

เสียงเกี๊ยะไม้ย่ำไปกับพื้นดังขึ้นเป็นจังหวะ ร่างของสมิงเสือโคร่งเดินดูไปตามทางลาดพรมที่ดูคล้ายว่าจะเป็นในปราสาทหรูที่ไหนซักแห่ง

“เดินมาตั้งนานยังไม่เจอทางออกอะไรเลย ที่นี่มันที่ไหนกันแน่นะ เจ้าตั๊กแตน” เรย์ถามวู้ดดี้ที่เกาะอยู่ที่ไหล่

“ข้าไม่ได้ชื่อตั๊กแตนซักหน่อย ข้าชื่อวู้ดดี้นะเฟ้ย” ตั๊กแตนสีเขียวปนน้ำตาลโวยขึ้นก่อนจะมุดตัวไปหลบในฮากามะของเรย์เมื่อเห็นสายตาของสมิงหนุ่มจ้องมองมา

“เอาเป็นว่าเดี๋ยวข้าร้องเพลงให้ฟังแก้เงียบก็ละกัน” วู้ดดี้รีบเปลี่ยนเรื่องทันทีด้วยว่ากลัวสมิงหนุ่มปล่อยมันทิ้งไว้ในปราสาทวงกตแปลกๆนี้ตัวเดียว เรย์ทำท่าจะห้า แต่ก็ไม่ทัน เสียงร้องเพลงของเจ้าตั๊กแตนดังขึ้นด้วยทำนองที่แทบจะไม่เข้ากับบรรยากาศเลยซักนิด

ท่ามกลางเสียงเพลงที่ดังมาจากตั๊กแตนอ้วนกลม สมิงหนุ่มเดินหน้าหาทางออกต่อไปโดยทำหน้าเหมือนจะรำคาญเป็นระยะ...



โครม!!

“นี่ก็พังมาตั้งเยอะแล้วนะนี่ ทำไมไม่เจอทางออกซักทีนะ”

เสียงขวานขนาดใหญ่จามเข้าใส่กำแพงดินที่อยู่เบื้องหน้าจนเป็นชิ้นเล็กชิ้นน้อยดังขึ้น ต่อด้วยเสียงบ่นเล็กๆของอากิที่ดังขึ้นทุกๆ 3 นาที

หลังจากที่เจอแสงสว่างวาบ พอลืมตาขึ้นกลับไม่เจอใครนอกจากไบสันหนุ่มที่ยืนงงอยู่ตรงหน้าเช่นเดียวกับตน อีกทั้งสภาพแวดล้อมโดยรอบพลันเปลี่ยนไปเป็นกำแพงวงกตที่ก่อจากหิน หลังจากเดินหาทางไปได้ไม่นาน แรงค์เกิดร้อนใจขึ้น เพราะหาวู้ดดี้ซึ่งเป็นเพื่อนสนิทของตนไม่เจอเสียที จึงปรึกษากับอากิที่เดินตามมาข้างหลัง จนทั้งสองตัวตัดสินใจว่าจะพังกำแพงไปเรื่อยๆจนถึงทางออก

โครม!!

และทางวงกตนั้นก็มีเสียงพังกำแพงดังลอดออกมาเรื่อยๆ...



“ที่นี่มันที่ไหนกันล่ะเนี่ย... ตั้งแต่เดินทางมายังไม่เคยเจอที่นี่เลย” เสียงของหมาป่าสีฟ้าดังขึ้นท่ามกลางดงหญ้าที่ดันทะลึ่งสูงกว่าพวกเขาราวๆ 3 เท่าตัว

“สงสัยเป็นมิติพิเศษล่ะมั้ง และคงมีแต่พวกเราที่ถูกย้ายมาที่นี่” หมาป่าสีแดงที่ก้มหน้าก้มตาวิเคราะห์สิ่งที่เกิดขึ้นเอ่ยขึ้น

“แล้วจะทำยังไง...” หมาป่าอาร์คติกสีขาวถามขึ้นด้วยประโยคสั้นๆได้ใจความตามประสาหมาป่าพูดน้อย

“ก็คงต้องหาทางออกให้ได้” คลาร์กตอบ

“แล้วจะหาทางออกยังไงดีล่ะนี่...” วาเรียสเอ่ยขึ้นอย่างเหนื่อยใจ พลางมองไปรอบๆซึ่งก็เห็นแต่ต้นหญ้าสูงราวๆ 5 เมตร ปกคลุมไปทั่วจนแสงสว่างแทบจะลอดเข้ามาไม่ได้ “อย่างกับพวกเราโดนย่อส่วนลงเลยแฮะ”

“นั่นล่ะปัญหาเลยล่ะ” คลาร์กพูดสำทับ ก่อนจะเรียกทุกตัวมาช่วยกันคิดหาวิธีออกที่นั่น

หมาป่า 3 ตัว 3 สี 3 สายพันธุ์ นั่งรวมหัวหาวิธีออกจากดงหญ้าขนาดยักษ์กันต่อไป...



“เวฟ... เจ้าพอจะบอกข้าได้มั้ยว่าที่นี่มันที่ไหนน่ะ” เสียงของไดกอสดังขึ้นท่ามกลางเสียงคลื่นที่เข้ากระทบฝั่ง

“ผมก็ไม่รู้เหมือนกันอ่า... พอลืมตาปุ๊บก็โผล่มาที่นี่แล้ว...” วาฬสีน้ำเงินตัวอ้วนกลมตอบ

ภาพที่เห็นเบื้องหน้า คือ หาดทรายกว้างใหญ่ที่ไม่มีสัตว์ตัวอื่นอยู่เลย หากแต่มีลูกมะพร้าวนามโคคอนเดินกันเต็มหาด ด้านหลังของทั้งสองคือผาหินสูงชัน ไม่มีที่ให้ปีนได้แม้แต่น้อย

“แล้วเราจะออกจากที่นี่ยังไงดีล่ะนี่” ไดกอสเอ่ยขึ้นพลางเหงื่อตก

“ไม่รู้สิครับ ว่าแต่มากินน้ำโคคอนกันมั้ยล่ะครับ อร่อยดีนะ” เวฟบอกขณะไปตบโคคอนมาดื่มน้ำ

“ก็ดี” ว่าพลาง ไดกอสก็เดินไปฟาดโคคอนแถวๆนั้นมาดื่มน้ำเช่นกัน

แล้วทั้งสองตัวก็ไล่ตบโคคอนที่มีเกลื่อนแถวนั้นมาสูบน้ำกินเนื้ออย่างสนุกสนาน...



“ขอโทษครับ ไม่ทราบว่าพอรู้ทางออกจากถ้ำนี้บ้างมั้ยครับ” ราร์ลถามความว่างเปล่ารอบตัวด้วยน้ำเสียงสุภาพ ก่อนจะพยักหน้าหงึกๆคล้ายพูดอยู่คนเดียว “ขอบคุณครับ ทางนี้ครับพี่นัท อ้าว! เป็นอะไรไปล่ะครับ ยืนตัวสั่นทำไมกัน”

“ม... เมื่อกี๊... นายคุยกับ... ใครน่ะราร์ล... อ.. อย่าบอกนะ... ว่า.. ผี... น่ะ” กิ้งก่านามว่านัทยืนตัวสั่นงันงกตั้งแต่เห็นว่าดวงตาของราร์ลเรืองแสงน้อยๆ ก่อนที่เจ้าตัวจะเดินไปคุยกับความว่างเปล่าตรงหน้าซะอย่างนั้น

“ผีเผออะไรกันครับ ก็แค่วิญญาณทั่วไปเท่านั้นเอง” ประโยคแรกทำให้กิ้งก่าหนุ่มใจชื้นขึ้นหน่อย ก่อนที่ประโยคหลังจะทำให้นัทหน้าซีดน้อยๆ แล้วประโยคที่ตามมาก็ทำให้เจ้าตัวโกยอ้าวไปทางที่หมาป่าดำชี้บอกโดยไม่คิดชีวิต “แล้วนั่น เขาอุตส่าห์ไปคลอเคลียกับพี่นัทด้วยนะครับเนี่ย สงสัยจะถูกชะตาด้วยกันล่ะมั้ง”

หมาป่าดำหัวเราะร่าก่อนจะเดินตามกิ้งก่าหนุ่มไปด้วยรอยยิ้มที่ลอกเลียนแบบมาจากพี่ชายของตน หากแต่ในใจกลับนึกกังวลกับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น ทันทีที่เขาลืมตาขึ้นมา เขาก็พบว่าตัวเองอยู่กับกิ้งก่านัทในถ้ำมืดๆเพียง 2 ตัวเท่านั้น แรกๆก็เดินตามทางไปเรื่อยๆอยู่หรอก แต่หลังๆกลับรู้สึกว่าเดินวกกลับมาทางเดิม จนทำให้เขาตัดสินใจสอบถามทางออกจากวิญญาณแถวนี้ซะเลย และนั่นก็เป็นสาเหตุให้กิ้งก่าตัวหนึ่งเผ่นป่าราบไปแบบเมื่อกี๊

หมาป่าดำเดินหัวเราะหึหึไปตามทางอย่างนึกสนุกที่นานๆทีได้แกล้งสัตว์อื่นบ้างนอกจากพี่ชายของตน...


แบ่งกลุ่มเรียบร้อยละคร้าบ จับฉลากได้ตามนี้ฮะ(ว่างขนาดนั่งทำฉลากเลยนะเอ็ง)

1. เรด-อาร์ท-ฮัสกี้(กลุ่มนี้กำหนดไว้อยู่แล้ว)
2. ไดโน-มิซึรุ
3. ดริค่อน-สกาย-ราจิส(กลุ่มนี้แอบล็อกฉลากนิดนึง อยากลองให้ตัวเล็กๆมาอยู่ด้วยกันมั่ง :twisted: )
4. เรย์-วู้ดดี้
5. อากิ-แรงค์
6. คลาร์ก-วาเรียส-ฟาริส(ว่าจะจิ้นหมาฟ้าหมาแดงซักหน่อย ดันจับได้ในหัวข้อกลุ่ม 3 ตัวพอดี ชิ)
7. ไดกอส-เวฟ
8. นัท-ราร์ล
9. ริว

รวมทั้งสิ้น 9 กลุ่ม(?) 9 ทีม(?)นะคร้าบ~

ขาดใครไปก็บอกด้วยละกันฮะ คนเขียนนั่งแต่งไปเบลอไป ตัวละครเยอะจัด

_________________
“Life is a big canvas and you should throw all the paint you can on it.”


Top
Offline Profile  
 
Display posts from previous:  Sort by  
Post new topic Reply to topic  [ 624 posts ]  Go to page Previous  1 ... 20, 21, 22, 23, 24, 25, 26 ... 63  Next

All times are UTC + 7 hours


Who is online

Users browsing this forum: No registered users and 3 guests


You cannot post new topics in this forum
You cannot reply to topics in this forum
You cannot edit your posts in this forum
You cannot delete your posts in this forum
You cannot post attachments in this forum

Jump to:  
cron
Powered by phpBB © 2000, 2002, 2005, 2007 phpBB Group
Theme created StylerBB.net & kodeki