Last visit was: It is currently Mon Nov 18, 2019 9:40 pm


All times are UTC + 7 hours




Post new topic Reply to topic  [ 2040 posts ]  Go to page Previous  1 ... 118, 119, 120, 121, 122, 123, 124 ... 204  Next
Author Message
 Post subject: Re: Ficต่อตอนยาวๆของดาเนะ Sc4. ตอน3
PostPosted: Wed Dec 08, 2010 9:09 pm 
ฮีโร่มาสเตอร์
User avatar

Joined: Fri Nov 20, 2009 2:59 pm
Posts: 3104
Location: สมุทรปราการ
เหล่าหางทุกตัวทั้งหน่วยอัลฟ่าและกองกำลังเสือดำมายืนเตรียมตัวที่หน้าประตูเมืองกันทุกตัว “ถ้าจะย้อนกลับตอนนี้ยังทันนะ” เหล่ารุ่นพี่หันหลังกลับไปถามรุ่นน้องของตน ซึ่งต่างตอบในคำตอบว่าจะไม่ถอยกลับ และยืนยันว่าจะเดินต่อไป เหล่ารุ่นพี่จึงไม่ห้ามอะไร

“เริ่มปฏิบัติภารกิจได้” วาฬกิลประกาศออกมาพร้อมกับทหารเสือดำที่กระจายกลุ่มล้อมเหล่าอัลฟ่าที่สอง แม้จะมีเพียงไม่มาก แต่ด้วยความสามารถที่ได้รับการฝึกมา เหล่าหน่วยอัลฟ่าที่หนึ่งจึงสามารถไว้วางใจในเรื่องความปลอดภัยได้

“กองทหารเสือดำ” วาฬกิลหันไปถามด้านหลังตนขณะเตรียมพร้อมกับศึกด้านหน้า “หน้าที่รักษาความปลอดภัยปล่อยเป็นหน้าที่ของพวกเราเองครับ” ทหารเสือดำทุกตัวขานรับเสียงดังกับคำสั่ง “ดีมาก ฝากด้วยนะ ลิงแบงค์” กิลสั่งการอีกครั้งพร้อมกับการปรากฎของกรงขังจากดินที่ผุดขึ้นมาจากพื้น เฉดตัวหนึ่งที่วิ่งไปมาที่บริเวณประตูเข้าเมืองถูกจับขังเอาไว้ พร้อมกับการรัวแทงหอกของวาฬกิลที่กระหน่ำเข้าไปไม่ยั้งจนร่างสลายหายไป

“เดินทัพต่อได้ กิ้งก่าเตรียมศรให้พร้อม” เหล่ากิ้งก่าทุกตัวดึงศรออกจากซองของตนออกมาและขึ้นคันธนูเตรียมไว้ รูปแบบขบวนทัพกิลนั้นจะมีหน่วยอัลฟ่าที่หนึ่งเดินนำหน้า และตามด้วยหน่วยอัลฟ่าที่สอง โดยมีทหารเสือดำกระจายกรอบนอกของกลุ่มเพื่อทำการคุ้มกัน เมื่อทั้งหมดเดินผ่านพ้นประตูเมืองมาแล้ว ทหารเสือดำที่มีผิวสีม่วงดำก็ปรากฎขึ้นมาทางด้านหลังโดยไม่ได้ตั้งตัว ทหารเสือดำที่ประจำการคุมท้ายขบวนรีบชักหอกออกมายันหอกที่ทหารเสือดำม่วงลอบโจมตี

“ท่านกิล ด้านหลังโดนโจมตีแต่สกัดกั้นไว้ได้ครับ” ทหารเสือดำตัวที่ออกมาปกป้องนั้นค่อยๆใช้เรี่ยวแรงจากพลังแขนที่ฝึกมาอย่างดี จึงมีขนาดที่ใหญ่ของกล้ามเนื้อค่อยๆดันไปจนออกนอกประตูเมือง และเบี่ยงทิศทางให้ตัวเองติดผนัง เพื่อที่จะใช้แรงดันจากผนังคอยช่วยผ่อนแรงและเสริมแรงผลักในตัว

“ท่านกิลรีบไปต่อเถอะครับ ทางนี้ผมจัดการเอง” ทหารเสือดำยังคงยันหอกที่ทหารเสือม่วงกดมาที่ตน เนื่องด้วยมีพละกำลังที่แข็งแรงเหมือนกันทั้งคู่ ต่างฝ่ายต่างงัดพลังของตนเอง แต่ด้วยความได้เปรียบที่ได้แรงต้านจากกำแพง ทหารเสือดำจึงใช้ตัวเองเตะผลักทหารเสือดำม่วงออกไปให้เสียหลัก และใช้ด้ามหอกฟาดไปที่หลังมืออย่างเต็มแรงเพื่อให้หอกหลุดจากมือแล้วเตะหอกนั้นออกไปให้ห่าง จากนั้นจึงรีบเข้าไปชกที่หน้าท้องเพื่อให้จุกจนสลบลงไป

“ท่านกิล ด้านหลังเรียบร้อยแล้วครับ” ทหารเสือดำตัวนั้นรายงานกลับขณะใช้เชือกค่อยๆมัดเสือดำม่วงที่สลบอยู่ แต่เพียงแค่หยิบเชือกออกมา ทหารตัวนั้นก็ลุกขึ้นมาและออกหมัดใส่ทหารเสือดำ แต่ด้วยสายตาที่เฉียบไวจึงปัดหมัดนั้นออกไปได้ แต่โชคร้ายที่ทิศทางที่ปัดไปนั้นตรงกับหอกที่พึ่งเตะกระเด็นไป ทหารเสือดำม่วงจึงคว้าหอกและฟาดคมหอกลงมาที่ทหารเสือดำที่ไม่มีอาวุธอยู่ ทหารเสือดำเบี่ยงตัวหลบและกลิ้งไปที่หอกและคว้ามางัดกับทหารเสือดำม่วงอีกครั้ง

“ท่านกิล เจ้าพวกนี้เหมือนไม่มีความรู้สึกเลย ผมชกที่ท้องให้สลบแต่มันกลับลุกขึ้นมาได้ไม่นานเลยครับ” ทหารเสือดำรายงานกลับขณะกำลังงัดพลังต้านเสือดำตัวนั้น ซึ่งตอนนี้อยู่ห่างจากกำแพงเมืองสมควรจึงไม่สามารถใช้ผนังผ่อนแรงได้

“ไม่มีเวลาแล้ว ด้านหลังอาจโดนโจมตีได้ พลกิ้งก่า เข้าที่” วาฬกิลสั่งพร้อมกับเหล่ากิ้งก่ารีบตั้งแถวหน้ากระดาน “ง้าง” เสียงของกิลสั่งดังขึ้นมาพร้อมกับเสียงขึ้นคันธนูพร้อมๆกัน เหล่ากิ้งก่ารุ่นน้องที่นั่งเรียงหน้ากระดานง้างศรขึ้นฟ้าโดยทำมุมประมาณ70องศากับพื้น

“ยิง” สิ้นเสียงของกิลก็เกิดการดีดตัวกลับของสายเอ็นธนูทันที ศรนับสิบดอกลอยขึ้นฟ้าเป็นวิถีโค้ง และตกลงมากระจัดกระจายพื้นที่เขตเมืองบริเวณน้ำพุFirst Tail เหล่าเฉดร่วมสิบตัวที่วิ่งไปมาอยู่นั้นบ้างก็ถูกเสียบเข้าที่ส่วนต่างๆของร่างกาย แต่ปฏิกิริยานั้นไม่มีการแสดงออกใดๆนอกจากการเคลื่อนไหวที่ช้าลง บางตัวถึงแม้จะไม่โดนศรเสียบ แต่ก็ทำให้การเคลื่อนไหวชะงักลงได้บ้าง

“ดูสิ พวกเฉดมันมีการเคลื่อนไหวน้อยลงแล้ว” “สุดยอดเลย รู้ถึงจุดอ่อนได้ยังไงเนี่ย” เหล่าหางอัลฟ่าต่างประทับใจการสั่งงานของจริงที่เห็นผลในทันตาทันที

“พลกิ้งก่า ขออีกครั้ง” เหล่ากิ้งก่าดึงศรออกจากกระบอกและขึ้นคันธนูทันที “ง้าง...ยิง” กิลสั่งเสร็จ เหล่ากิ้งก่าก็ปล่อยธนูขึ้นฟ้าโค้งลงมาโจมตีพวกเฉดอีกครั้ง ในระลอกที่สองนี้ทำให้เหล่าเฉดมีการเคลื่อนไหวที่ช้าลงมากในทันที เพราะศรธนูที่ปักที่พื้นร่วม20ดอกนั้นกีดขวางเส้นทางวิ่งของเฉดให้วิ่งลำบากมาก

“หน่วยสนับสนุน ขอพลังสนับสนุนด้วย” ไม่นานนักก็เกิดประกายแสงหลากสีผสมปนเปจนเละเทะ เพราะเหล่าแกะ หมาป่า และแมวนั้นใช้ความสามารถพิเศษเพื่อเพิ่มความสามารถให้เหล่าเพื่อนหางทุกตัว

"ที่เหลือ ประจัญบานฝั่งซ้ายได้ จัดการอย่าให้เหลือ อย่าย้อนกลับมาที่ลานน้ำพุ ลุยเข้าไปจนสุดทาง กำจัดเฉดให้หมด” แล้วเสียงเฮศึกก็ดังขึ้นพร้อมกับเหล่าหางทั้งหมดต่างกรูเข้าไปโจมตีเหล่าเฉดที่โดนธนูของพลกิ้งก่าในระรอกแรก โดยหมาป่าเรนาที่ได้รับการฝึกมาแล้วจึงสามารถใช้ดาบจริงได้ คมดาบที่หมาป่าเรนาหมุนตัวฟันโดยใช้แรงเหวี่ยงนั้น แม้จะยังไม่มีพละกำลังมากเท่าหมาป่ารุ่นพี่ แต่ก็สามารถทำให้เหล่าเฉดที่โดนโจมตีมาอยู่แล้วชะงักลงในทันที

แพนด้าคิลที่มีขนาดตัวที่พอๆกับเฉดจังสามารถปล่อยหมัดรัวได้ตรงจุด แม้พลังหมดจะเบาแต่ด้วยการโจมตีจ่อเนื่อง ทำให้การโจมตีนั้นมีพลังมากขึ้นในทันที ค้างคาวดาที่เป็นกองหลังนั้นยิงบอลสีดำสามทางเรื่อยๆเพื่อทำลายจังหวะการเคลื่อนที่ของเฉด แม้ค้างคาวดาจะยิงกระสุนออกไปจำนวนมากก็ไม่ทำร้ายพวกเดียวกันเอง เพราะบอลมืดของค้างคาวนั้นจะเลือกโจมตีต่อเป้าหมายที่เจ้าของบอลนั้นต้องการ ซึ่งก็คือเหล่าเฉดนั่นเอง และกระต่ายเลซนั้นคอยโปรยยาขวดเล็กๆที่แนวหลังพร้อมกับยิงปืนไปที่ข้อเท้าของเฉด เพื่อให้การเคลื่อนไหวช้าลงไปอีกระดับ ด้วยหน้าที่ๆวาฬกิลมอบหมายได้ตรงจุดและความสามารถนั้น ทำให้การประสานพลังของเหล่ารุ่นน้องเป็นไปอย่างมีประสิทธิภาพมากในทันที ซึ่งเหล่ารุ่นพี่นั้นแทบไม่ต้องลงมือเสียด้วยซ้ำ แต่เพราะความเป็นห่วงจึงลงลุยช่วยอีกแรง

“หน่วยตุ่น ยึดพื้นที่ได้” วาฬกิลเริ่มสั่งคำสั่งต่อไป เหล่าตุ่นรุ่นน้องทั้งสามตัวต่างเริ่มลงมือหน้าที่ของตน ตุ่นบุคกี้และเคเนดี้ต่างเปิดกล่องเครื่องมือและสร้างอะไรบางอย่างขึ้นมา ในขณะที่ตุ่นพีชนั้นเดินน้ำหน้าเพื่อนของตนเองไปเล็กน้อย พร้อมกับวางกับระเบิดเรียงเป็นแถวหน้ากระดานพรางหัวเราะหึๆออกมา

“ตายซะ ตายซะพวกแก มาตายด้วยกับระเบิดของเราซะ” ตุ่นพีชหัวเราะอย่างเหี้ยมเกรียมพร้อมกับการติดตั้งของป้อมปืนของตุ่นอีก2ตัว “ฟึด...ฟึด” เสียงพ่นลมหายใจออกมาทางจมูกพร้อมกับการยกตั้งท่าขวานของไบสันเบลที่อยู่ด้านหลังป้อมปืน

“นัท เล็งดีๆล่ะ ฝึกภาคสนามแรกเลยนะเนี่ย” ลิงแบงค์หันมาเตือนรุ่นน้องของตนเองขณะกำลังร่ายเวทบางอย่างพร้อมกับการปรากฏของเสาหินทรงสีเหลี่ยมขึ้นมา “เสาบุยเทนนี้มันจะช่วยรับการโจมตีแทนก่อนที่จะถึงพวกเรา เพราะฉะนั้นไม่ต้องกลัวว่าจะบาดเจ็บนะ” ลิงแบงค์ตบไปที่บุยเทนเบาๆแสดงความมั่นใจอย่างเต็มเปี่ยม

“กิล ฝั่งซ้ายเคลียร์เรียบร้อยแล้ว” แมวโจ้ตะโกนกลับมาถึงสถานะของฝั่งพวกตน “ฝั่งขวา เริ่มการยึดพื้นที่ได้” สิ้นเสียงที่กิลสั่ง ก้อนน้ำแข็งสี่เหลี่ยมจำนวนมากก็ตกลงมาปิดถนนตรงหัวโค้งของเมือง เหล่าเฉดบางส่วนโดนแยกออกจากกันโดยฝีมือของเพนกวิ้นนัท และโดยส่วนมากจะอยู่บริเวณของพวกกิลด้วย เหล่าเฉดจึงเริ่มวิ่งเข้ามาหาทางกิลทันที ป้อมปืนกลของตุ่นน้อยทันที่ที่จับเป้าหมายในระยะได้นั้นก็เริ่มลั่นกระสุนทันทีอย่างช้าๆ เหล่าเฉดที่เห็นเพื่อนของตนโดนยิงจึงวิ่งกรูมาหวังที่จะทำลายป้อมปืน แต่ทันทีที่เข้ามานั้น เสียงดังกริ๊กและการระเบิดตูมจนร่างของเฉดสลายก็เกิดขึ้น ตุ่นพีชยิ้มอย่างสะใจที่ผลงานกับระเบิดของตนเป็นผลที่น่าพอใจ เหล่าเฉดที่เผลอวิ่งมานั้นต่างเหยียบกับระเบิดและระเบิดจนร่างสลายหายไปหลายตัว เหล่าเฉดที่ยังไม่โดนการโจมตีมากนักจึงวิ่งมาทางที่เพื่อนๆได้เหยียบกับระเบิดทิ้งเอาไว้แล้ว

“หน่วยเก็บตก จัดการได้” เสียงดังผลุบของกรงขังดินที่ล็อคตัวเฉดหนึ่งตัวเอาไว้เนื่องจากมีขนาดตัวที่เตี้ย กรงขังดินจึงสูงขึ้นมาถึงหน้าอกของเฉดทำให้ไม่สามารถเคลื่อนไหวได้ “ดีมากนัท เล็งเก่งใช้ได้เลยนี่” ลิงแบงค์ชมลิงนัทอย่างตื่นเต้นจนทำให้ลิงนัทเขิน ไบสันเบลที่ง้างขวานไว้นานแล้วค่อยๆขยับตัวไปที่เฉดเคราะห์ร้ายตัวนั้น และเหวี่ยงตัวหมุนอย่างต่อเนื่องโดยลดระดับขวานลงให้อยู่ที่ระดับศรีษะของเฉด เพื่อให้คมขวานนั้นฟันตัดหัวเฉดพอดี เฉดตัวที่ถูกขังเมื่อโดนคมขวานของเบลฟันไปสองถึงสามรอบนั้นก็ร่างสลายหายไปในทันที ด้วยความที่เบลรวบรวมพลังไว้ในร่างกายจนแทบจะเกินพิกัด ทำให้การเหวี่ยงตัวหมุนที่เสมือนปราการที่โจมตีด้วยได้นั้นคงอยู่นานเป็นพิเศษ ในขณะที่ลิงนัทเขินจนเผลอเซถอยหลังไปโดนการเหวี่ยงขวานของไบสันเบลนั้น ร่างของลิงนัทก็โดนเหวี่ยงพุ่งไปทางทิศของเหล่าเฉดทันทีด้วยความเร็วสูง

“เฮ้ย นัท” เหล่าหางต่างตกใจที่เห็นลิงนัทพุ่งไปเหมือนจรวดและตรงไปยังทิศทางของเฉดที่ยังคงวิ่งไปมา แต่ทันทีที่หัวของลิงนัทเข้าไปกระแทกร่างของเฉดนั้น ร่างของลิงนัทก็เปลี่ยนทิศทางพร้อมกับการสลายร่างหายไปของเฉดทันที หัวของลิงนัทยังคงพุ่งชนเหล่าเฉดไปมาเหมือนจรวดนำวิถีที่เป็นเส้นตรงความเร็วสูงจนหมดพื้นที่เขตนั้น เสาหินบุยเทนแตกละเอียดทันทีที่ร่างของลิงนัทลงไปกระดอนกับพื้น

“นัท เป็นไงบ้าง” ลิงแบงค์รีบวิ่งไปดูอาการของรุ่นน้องทันที “ไม่เป็นไรพี่ แต่ทำไมผมไม่เป็นอะไรเลยอะ” ลิงนัทยังคงสงสัยกับตัวเองที่โดนไปขนาดนั้นแต่กลับปรกติ “เสาบุยๆของพี่ช่วยรับความเสียหายแทนยังไงล่ะ แต่นัทไม่เป็นอะไรน่ะ โขกไปมากขนาดนั้นน่ะ” ลิงแบงค์รู้สึกเป็นห่วงรุ่นน้องของตนอยู่ดี เพราะจุดที่รับความเสียหายนั้นเป็นหัว และไหนจะทั้งแรงกระแทกและความสามารถการทำลายพลังงานของพวกเฉดอีก

“ไม่เป็นไรพี่ ผมยังยืน...” ลิงนุทลุกขึ้นพรวดแต่ทรุดลงไปทันทีจนลิงแบงค์แทบจะเอามือไปรับร่างไม่ทัน “เฮ้ยๆ หัวกระแทกไปมาอย่างนี้ไม่ต้องฝืนหรอก” ลิงแบงค์ว่าเสร็จก็จับท่าลิงนัทและแบกขึ้นหลังทันที “แต่ว่าทำได้ดีมากนะ ล็อคเป้าแรกได้แม่นยำมาก ชักถูกใจพี่แล้วล่ะ” ลิงแบงค์กล่าวชมกับรุ่นน้องของตนขณะแบกร่างรุ่นน้องบนหลังถอยออกมาจากเขตอันตราย ลิงนัทอยากจะกล่าวขอบคุณออกมาแต่ด้วยความที่เวียนหัวเพราะแรงกระแทกที่ได้รับบริเวณศรีษะ ทำให้การสั่งการของสมองนั้นช้าลงตามลงไป

“พี่แบงค์ ขอบคุณครับ” ลิงนัทกล่าวขอบคุณออกมาบนหลังของรุ่นพี่ตน “อือ แต่เล่นพุ่งไปแบบนั้นพี่ใจหายวาบเลยรู้มั้ย คราวหลังระวังให้มากกว่านี้ล่ะ” ลิงแบงค์ตักเตือนรุ่นน้องของตนแล้วเดินกลับมารวมกลุ่มกิลอีกครั้ง

“(กวิ้น)นัท สลายก้อนน้ำแข็งที” วาฬกิลยกหอกมาเล็งเพื่อตะเตรียมขว้างมันออกไป เมื่อน้ำแข็งสลายไป เฉดที่อยู่หลังกำแพงนั้นก็เริ่มเคลื่อนไหวมาหาทางกลุ่มของกิล แต่ต้องกระเด็นกลับไปพร้อมกับหอกที่กิลขว้างไปเสียบที่ร่างของเฉด ด้วยแรงที่มหาศาลของวาฬกิลกับการเล็งหอกที่แม่นยำ ทำให้หอกนั้นผลักร่างของเฉดไปตามแรงที่กิลขว้างออกไปจนร่างสลายหายไป

“การยึดพื้นที่เขตเมืองส่วนหน้าเรียบร้อย ภารกิจแรกเสร็จสมบูรณ์” วาฬกิลประกาศความสำเร็จออกมาพร้อมกับเสียงเฮอย่างดีใจของเหล่ารุ่นน้อง “ทหารเสือดำ เป็นยังไงบ้าง” วาฬกิลถามสมาชิกอีกกลุ่มซึ่งไม่ได้รับบาดเจ็บแต่อย่างใด

“ปลอดภัยทุกตัวดีครับ ด้านหลังไม่มีการบุกโจมตี ทหารเสือดำม่วงนั้นพวกเราจับมัดเรียบร้อยแล้วครับ” ทหารเสือดำตัวหนึ่งรายงานให้กิลฟัง “ดีมาก แต่ขอทหารเสือดำ3ตัวเฝ้าพื้นที่บริเวณนี้ ถ้าเกิดเหตุการบุกโจมตี อนุญาติให้ปฏิบัติหน้าที่ได้ทันที แต่ถ้าไม่ไหวให้รีบวิ่งมารายงานทันที เน้นความปลอดภัยของตนเองเป็นอันดับแรก” กิลสั่งเสร็จทหารเสือดำสามตัวก็แยกกลุ่มออกมาทันที “รับทราบ” ทหารเสือดำขานรับก่อนที่จะวิ่งกลับไปบริเวณน้ำพุกลางเมืองเพื่อเฝ้าระวัง กิลหันกลับมาสั่งเหล่าที่เหลือพร้อมกับการลุกขึ้นยืนอย่างพร้อมเพรียง สายตาทุกตัวต่างมุ่งมั่นเป็นประกาย

“ภารกิจต่อไปเราจะบุกยึดเขตที่สองกลับคืนมา”


Last edited by fushigidane on Tue Dec 21, 2010 9:57 am, edited 1 time in total.

Top
Offline Profile  
 
 Post subject: Re: Ficต่อตอนยาวๆของดาเนะ Sc4. ตอน2
PostPosted: Wed Dec 08, 2010 9:17 pm 
ฮีโร่มาสเตอร์
User avatar

Joined: Fri Nov 20, 2009 2:59 pm
Posts: 3104
Location: สมุทรปราการ
หลังจากที่ผลัดมานานเพราะเจอเรื่องต่างๆมากมาย ในที่สุดก็ได้ลงตอนใหม่เสียที หวังว่าฉากรบคงจะบรรยายได้สนุกนะครับ แนะนำติชมได้เลยนะ พร้อมรับฟังทุกข้อแนะนำ และจะพยายามนำไปปรับปรุงให้ดียิ่งขึ้นImage

ตอนนี้เหล่ารุ่นน้องที่ไม่ได้มีบทมากนักจะเริ่มมีบทมากขึ้น ยกเว้ยเสียแต่กิ้งก่าที่ต้องทำงานกันเป็นทีมจริงๆ(กลัวเรื่องการแบ่งหน้าที่ด้วยล่ะ) เลยต้องสั่งเป็นหมู่แบบนั้น ต้องขอโทษเหล่ากิ้งก่าด้วยนะครับImage


Top
Offline Profile  
 
 Post subject: Re: Ficต่อตอนยาวๆของดาเนะ Sc4. ตอน2
PostPosted: Wed Dec 08, 2010 9:24 pm 
ฮีโร่มาสเตอร์
User avatar

Joined: Sun Jun 28, 2009 7:37 am
Posts: 1765
Location: TaleTails~
สกิลใหม่ของลิงสายดินสินะฮับ Head Missile :lol:

ท่าโจมตีหมู่ ใช้โดยแลกกับเสาบุยเท็น 1 เสา เจ๋งจริงๆเลย ลิงเรานี่ :twisted:

กวาด Shade ได้บานเลย เหอๆ

_________________
“Life is a big canvas and you should throw all the paint you can on it.”


Top
Offline Profile  
 
 Post subject: Re: Ficต่อตอนยาวๆของดาเนะ Sc4. ตอน2
PostPosted: Wed Dec 08, 2010 10:17 pm 
เทพไฟ
User avatar

Joined: Mon Aug 17, 2009 1:04 pm
Posts: 831
Location: บนหลังคาเต็นท์แพนด้าแดง o_o~!
ว๊า ไหงหมาป่าไม่ ชาร์ตเลย Image

จะได้จบไวๆ โฮก (แอบโหดImage)
ระยะเวลาชาร์ตก็ไม่ใช่ปัญหา มีบุยเทนอยู่
ชาร์ตรอบเดียว เชทร่างแรกก็หายได้น๊า (เอาให้ตระกูลหมาป่าดัที่สุด )
Image
ตอนต่อไป หมาป่าออกโรงทีเถอะ -w- Image

_________________
๐๐๐ มาเลี้ยงมังกรกัน คลิกเลย ๐๐๐


Top
Offline Profile  
 
 Post subject: Re: Ficต่อตอนยาวๆของดาเนะ Sc4. ตอน1
PostPosted: Wed Dec 08, 2010 10:33 pm 
ฮีโร่มาสเตอร์

Joined: Sun Aug 01, 2010 12:47 pm
Posts: 1973
fushigidane wrote:
ส่วนดาเนะที่นอนกอดหางนั้น หลับไม่หลับติดตามได้ตอนไหนดีนะ :roll:


เอาตอนหน้าเลยคร้าบบบบบบ :lol: :mrgreen:

สถานะ : ผลิตปุ่ม Like :mrgreen:

_________________
ImageImage

Image


Top
Offline Profile  
 
 Post subject: Re: Ficต่อตอนยาวๆของดาเนะ Sc4. ตอน2
PostPosted: Thu Dec 09, 2010 3:05 pm 
ฮีโร่มาสเตอร์
User avatar

Joined: Fri Nov 20, 2009 2:59 pm
Posts: 3104
Location: สมุทรปราการ
Shadow_Wolf wrote:
ว๊า ไหงหมาป่าไม่ ชาร์ตเลย Image

จะได้จบไวๆ โฮก (แอบโหดImage)
ระยะเวลาชาร์ตก็ไม่ใช่ปัญหา มีบุยเทนอยู่
ชาร์ตรอบเดียว เชทร่างแรกก็หายได้น๊า (เอาให้ตระกูลหมาป่าดัที่สุด )
Image
ตอนต่อไป หมาป่าออกโรงทีเถอะ -w- Image

ก็อยากให้เรนาชาร์จหรอกนะ แต่เพราะเริ่มต้นนี่สิเลยไม่ไหว แรงไม่น่ามีมาก เลยให้กดบัฟเพิ่มพลังไปก่อน ส่วน2หมารุ่นพี่อยากให้ใช้ท่าประจำสายออกมา แต่รีเควสมาขอชาร์จจะลองเขียนดู แต่คงไม่แรงไม่เทพนะ เพราะต้องอิงหลักตัวละครเป็นหลักกนี่สิ

ส่วนลิงนัท เซ็งจริง อุตส่าให้รับบทพลาดๆดันชอบเสียอีกImage


Top
Offline Profile  
 
 Post subject: Re: Ficต่อตอนยาวๆของดาเนะ Sc4. ตอน3
PostPosted: Thu Dec 09, 2010 7:24 pm 
ฮีโร่มาสเตอร์
User avatar

Joined: Fri Nov 20, 2009 2:59 pm
Posts: 3104
Location: สมุทรปราการ
กลุ่มกองทัพหน่วยอัลฟ่าและทหารเสือดำต่างค่อยๆเคลื่อนทัพของตนข้ามสะพานเล็กๆของเมือง เพื่อเข้าสู่เขตใหม่หลังจากเขตน้ำพุกลางเมืองได้ทำการยึดกลับคืนเรียบร้อยแล้ว แต่เพียงแค่ทั้งกลุ่มข้ามสะพานมาเสร็จก็ต้องแตกกลุ่มกระจาย ลูกบอลเวทสีดำม่วงลอยมาทางกลุ่มของกิลเหมือนมีการดักยิงไว้แล้ว เพราะบอลนั้นพุ่งมาด้วยความเร็วสูงมาก

“เสร็จกัน นี่เราโดนดักโจมตีหรอ” แมวเทลสบถขึ้นมา เหล่าหางทั้งหมดต่างหันรีหันขวางเพื่อหาเจ้าตัวที่ปล่อยบอลลูกนั้นใส่ ค้างคาวอาร์มเห็นสถาการณ์ไม่ดีที่โดนลอบโจมตีจึงร่ายเวทบางอย่าง แล้วร่างของอาร์มก็ปรากฎขึ้นมาข้างๆตัวเธอรวมทั้งหมด 3 ร่าง

“เดี๋ยวเราจะล่อมันออกมาเอง ระหว่างนั้นรีบหาตัวการณ์ให้เจอด้วย” ค้างคาวอาร์มหันกลับและค่อยๆเคลื่อนตัวเองไปข้างหน้าอย่างช้าๆ โดยทำท่าทีเหมือนมองหาอะไรบางอย่างเพื่อตบตาคู่ต่อสู่ เมื่อถึงหัวโค้งตรงร้านอาหารของลุงจามอนก็พบกับวาฬสีเขียวตัวใหญ่ยืนถือกะทะอยู่

“ลุงจามอน ม มาทำอะไรที่นี่เนี่ย” ค้างค้าวอาร์มตกใจที่ยังเห็นหางชาวเมืองหลงเหลืออยู่ซึ่งไม่น่ามีทางเป็นไปได้ “ไม่ได้ อาหารนั้นคือจิตใจ ลุงจะปล่อยให้ร้านของลุงต้องมาพังทลายเพราะเจ้าพวกนี้ไม่ได้” ลุงจามอนพูดออกมาด้วยอารมณ์โกรธขณะกระชับกะทะให้แม่น

“ลุง ตอนนี้ไม่มีเวลามาคิดเรื่องนี้แล้วนะ เมือ(ง)...” ค้างคาวพูดยังไม่ทันเป็นประโยคทรุดลงไปนั่งกับพื้น เพราะมือของลุงจามอนกดไหล่อาร์มลงไปจนร่างแยกของอาร์มนั้นกระแทกกับโต๊ะครัวร่างนึง อีกร่างกระแทกกับถังไม้ด้ายความแรง จนร่างทั้งสองนั้นสลายหายไปในทันที และใช้มืออีกข้างที่ถือกะทะหวดลูกบอลดำม่วงออกไปทางอื่นอย่างแรง

“ระวังหลังให้ดีล่ะ เจ้าพวกนี้มันชอบโผล่มาลอบโจมตีแบบนี้ด้วย” ลุงจามอนเตือนอาร์มขณะหวดลูกบอลลูกใหม่ที่ลอยมาทางเดิมกับลูกที่แล้ว “แม่หนู หลังต้นไม้นั้นมีแน่ๆ ลอยมาทางทิศนี้หลายรอบแล้ว” ลุงจามอนบอกเบาะแสให้อาร์มรู้ อาร์มจึงขยับหางตัวเองชี้ไปทางต้นไม้ที่อยู่ตรงมุมทางโค้งวงนอก เนื่องจากหางค้างคาวนั้นตรงปลายจะมีลักษณะเป็นเหมือนลูกศร จึงสามารถใช้ชี้บอกตำแหน่งได้โดยแทนเสียง

เมื่อทางกลุ่มกิลรู้เป้าหมายแล้วจึงส่งไบสันนนท์ออกไปจัดการ โดยที่ไบสันนนท์ยืนก้มหัวให้เขาเล็งไปทางต้นไม้ และออกวิ่งทันทีเมื่อจับเป้าหมายได้แล้ว แม้ความว่องไวของไบสันจะไม่ไวมากนักในปรกติ แต่สำหรับท่าที่พุ่งขวิดนั้นกลับมีความเร็วเพิ่มขึ้นอย่างน่าเหลือเชื่อและรุนแรงด้วย จึงเป็นท่าที่เหมาะสมสำหรับการชิงบุกแบบพุ่งชนที่สุด และนนท์ก็สามารถขวิดเป้าหมายนั้นได้จนร่างสลายหายไปในที่สุด ซึ่งนั่นคือเฉดร่างที่2ที่เทพเชร่าเคยแสดงให้ดู

แต่เพราะความเร็วที่มากทำให้นนท์หยุดตัวเองไม่ทันจนเขานั้นเสียบติดกับผนัง ในสถานะตอนนี้แล้วไบสันไร้ทางป้องกันตัวที่สุด ทหารเสือดำจึงรีบวิ่งไปหาเพื่อจะได้ช่วยดึงไบสนนนท์ออกมาให้ไวที่สุด แต่ดูเหมือนเฉดร่าง2จะเตรียมพร้อมมาอย่างดี เฉดที่แอบอยู่ละแวกนั้นตัวนึงจึงปรากฎออกมาและยิงบอลใส่ไปทางไบสันนนท์ แต่อาร์มกลับใช้ตัวเองเข้ารับลูกบอลนั้นแทนจนล้มลงไป

“อาร์ม!!! เหล่าหางอัลฟ่าที่หนึ่งตกใจกับภาพที่เห็นและรีบวิ่งเข้ามา แต่ก็หยุดก้าววิ่งทันทีเมื่อค้างคาวอาร์มอีกตัวบินออกมาพร้อมกับร่างที่โดนบอลนั้นสลายหายไป “นั่นแค่ร่างเงาเอง อย่าทำให้ตกใจสิ” เหล่าหางต่างถอนหายใจโล่งอกที่รู้ว่าอาร์มตัวจริงนั้นไม่เป็นอะไร

“กิล ระวังนะ พวกลูกบอลนั่นน่ะให้ผลเหมือนกับคำสาปของอาร์มเลย มันสามารถลดพลังความสามารถต่างๆของเจ้าของร่างที่โดน ยิ่งโดนมากเท่าไร มันยิ่งลดได้มากขึ้นเท่านั้นด้วย” อาร์มวิเคราะห์พลังนั้นและอธิบายออกมาอย่างชัดเจน เพราะเป็นพลังรูปแบบสายเดียวกับค้างคาวที่เธอเป็นอยู่ แมวโจ้ที่เห็นช่วงชะงักหลังปล่อยพลังจึงใช้มีดรีบเข้าไปแทงและกระชากออกทางด้านข้างอย่างรวดเร็ว ด้วยแรงสะบัดมีดกับความคมของที่แมวสายนักฆ่าทำนั้น ทำให้เฉดนั้นร่างสลายในทันที

“อาร์ม แล้วมีวิธีอะไรที่จะต้านความสามารถนี้ได้บ้างมั้ยน่ะ” ลิงแบงค์ถามขึ้นมาเพราะความสามารถที่อันตรายนี้ สามารถคร่าชีวิตเหล่าหางรุ่นน้องได้ถ้ารับพลังนั้นจำนวนมากเข้าไป

“วิธีแรกคือใช้ความสามารถรักษาของแกะได้ แต่ถ้าโดนอีกครั้งก็จะติดคำสาปใหม่ และต้องรักษาใหม่ วิธีที่ดีที่สุดเลยคือการป้องกันไม่ให้เกิด ซึ่งความสามารถต้านทานนั้นอยู่ที่กิ้งก่า แต่...” อาร์มไม่อยากพูดต่อเพราะไม่อยากทำลายกำลังใจเหล่ารุ่นน้องนับสิบตัวที่เป็นกิ้งก่า แต่เพราะประสบการณ์ที่สะสมมาไม่มากนักทำให้ยังไม่สามารถเรียนรู้ท่าที่อาร์มหมายถึงได้

“อาร์ม แล้วถ้าใช้บุยเทนรับความเสียหายแทนล่ะจะได้ไหม” ลิงแบงค์เสนอความคิดของตนออกมา “ได้ แต่ตอนนี้พวกเราไม่รู้ว่าศัตรูมันอยู่ทิศทางไหนนี่สิ มันจะโผล่มาเมื่อไรก็ไม่รู้ อาร์มว่าแบงค์ใช้บุยเทนคุ้มครองพวกรุ่นน้องดีกว่า” อาร์มเสนอแนะให้ซึ่งเหล่าหางรุ่นพี่ต่างเห็นด้วย

“แบงค์ งั้นหน้าที่ดูแลคุ้มครองน้องนั้นเป็นหน้าที่ใหม่นายนะ” วาฬกิลสั่งพร้อมกับกระชับโล่ขึ้นมา “นนท์ ช่วยรับหน้าที่ยืนล่อกับเราด้วย มีโอกาสโจมตีสวนกลับก็ทำเลย แต่ห้ามออกนอกกลุ่มเด็ดขาด ถ้าไม่ไหวให้รีบถอยไปตั้งตัวด้วย อย่ารับความเสี่ยงมากเกินไป” ไบสันนนท์ที่สามารถดึงเขาของตนเองออกได้นั้นเดินออกมาหากิล

“สู้ก็ไม่ได้สู้ ต้องมายืนเฉยๆแบบนี้น่าเบื่อจริง” ไบสันนนท์บ่นออกมาอย่างไม่ค่อยพอใจนัก เพราะคู่ต่อสู้นั้นไม่ใช่รูปแบบที่นนท์จะรับมือได้ง่ายๆ “เอาน่ะ นี่ก็อยากเข้าไปแทงเหมือนกันแต่ก็ทำไม่ได้ ไอ้เจ้าฉลามเมก้าก็ไปอยู่กับวิทชแล้วด้วย ไม่งั้นจะสั่งให้มางาบเรียงตัวเลย” กิลก็อารมณ์หงุดหงิดไม่แพ้กันเพราะอยากใส่ให้เต็มที่ก็ทำไม่ได้

“ปะ ไปรับบอลนั่นกัน เกิดมาล่ำถึกจำต้องทน” วาฬกิลเดินนำพร้อมกับไบสันนนท์ที่เดินตามมาจนทั้งคู่เดินมาถึงสามแยกกลางเมือง “เข้ามา ไอ้พวกขี้ขลาด มัวแต่หลบอยู่ในเงาแบบนี้พ่อจะไล่ฟันไล่ขวิดไม่ให้ได้ออกมาจากเงาเลย” ไบสันตะโกนยั่วยุจนทำให้เฉดทั้งร่างหนึ่งและร่างสองบางส่วนสติขาดจนปรากฏตัวออกมา บอลสีดำม่วงต่างลอยมาทางกิลและกระทบที่ตัวของพวกทัพหน้าเข้าไปหลายลูก แต่ด้วยเกราะและร่างกายที่แข็งแกร่งของทั้งคู่ ทำให้สามารถยืนรับลูกบอลเหล่านั้นได้มากพอสมควร

“ตอนนี้ล่ะ รีบจัดการเลย” วาฬกิลสั่งพร้อมกับเหล่าหมาป่า แมว และแพนด้ารุ่นพี่ออกมาจากด้านหลังของกำแพงเนื้อทั้งสองและพุ่งหาเป้าหมาย หมาป่าแดงโดรุพุ่งตัวเข้าไปประชิดเป้าหมายแล้วทำการฟันโจมตีต่อเนื่องแก่เหยื่อ

หมาป่าฟ้าอากุแม้จะมีการโจมตีที่ค่อนข้างเบากว่าหมาป่าแดงโดรุที่หนักหน่วง แต่ท่าดาบของอากุนั้นสามารถเปลี่ยนพลังโจมตีมาฟื้นพลังให้ตัวเองได้ แม้จะใช้ได้ไม่บ่อยก็ตาม แต่ก็สามารถต่อสู้ที่ยืดเยื้อได้ดีในระดับหนึ่ง หมาป่าฟ้าอากุรีบวิ่งเข้าไปหาเป้าหมายและเหวี่ยงดาบฟัน จนเกิดการตัดอากาศพร้อมกับแสงสีขาวสว่างออกมาอันเป็นท่วงท่าของหมาป่าPaladin “มา เข้ามาให้ฟันและดูพลังซะดีๆ” หมาฟ้าอากุพูดกับตัวเองขณะสับระหว่างการโจมตีปรกติไปเรื่อยๆ

ส่วนทางด้านแมวโจ้ใช้อาศัยความว่องไวการเคลื่อนที่นั้นคอยหลบหลีกลูกบอล และวิ่งอ้อมไปทางด้านหลังคู่ต่อสู้ขณะที่ชะงักหลังจากที่พึ่งปล่อยลูกบอลไป แมวโจ้จับด้ามมีดลงแล้วแทงไปที่ด้านหลังคู่ต่อสู้ แล้วใช้สองมือพลิกด้ามมีดให้ตัวมีดในร่างนั้นพลิกเป็นแนวนอน คมมีดทั้งสองด้านจะช่วยทำลายชิ้นส่วนอวัยวะภายในเหยื่อ จากนั้นแมวโจ้จึงกระชวกมีดออกมาพร้อมกับการสลายของร่างในทันที “หึ ระวังหลังพวกแกให้ดีๆล่ะ” แมวโจ้กระดิกหูตนเองเพื่อจับเป้าหมายที่ซ่อนตัวอยู่ก่อนที่จะลงมือสังหารต่อไป

ส่วนแพนด้าน้อยที่ดูท่าทีที่ลำบากเพราะขนาดตัวที่เตี้ยจนเกินไป แต่กลับไม่ใช่ปัญหาสำหรับแพนด้าตัวนี้ ขอเพียงแค่จับตัวคู่ต่อสู้ได้ แพนด้าตัวน้อยก็จะทำการทุ่มคู่ต่อสู้โดยทันที แพนด้าน้อยจะใช้การกลิ้งตัวเพื่อเลี่ยงหลบลูกบอลให้มากที่สุดและเมื่อประชิดเป้าหมายได้แล้ว แพนด้าน้อยกะจะยื่นมือของตนไปจบส่วนที่ย้อยลงมาจากตัวของเฉดร่างสอง และออกแรงเหวี่ยงกดลงมาให้ร่างของเฉดนั้นลงมาฟาดกับพื้น และขึ้นคร่อมเหยื่อแล้วระดมหมัดลงไปทันที

ส่วนแมวเทลที่เป็นแมวสายนักพนันนั้นจะไม่ได้รบพุ่งประชิดเหมือนเพื่อนๆตัวอื่น แต่จะอาศัยการปาไพ่โจมตีระยะห่างๆ และเมื่อมีโอกาสเข้าใกล้ก็จะปาลูกเต๋าโจมตีรอบตัวเพื่อคอยบั่นทอนพลังคู่ต่อสู้ และด้วยความที่เป็นแมวจึงมีการเคลื่อนไหวที่รวดเร็วเป็นทุนเดิม จึงหมดห่วงเรื่องการโดนรุมโจมตีได้ เหล่าหางทั้งห้าตัวต่างช่วยเหลือการโจมตีจนกำจัดเฉดร่าง2ไปได้เยอะ แต่เพราะจำนวนที่มากและโผล่ออกมาเรื่อยๆ จึงมีบางตัวที่หลุดลอดไปโจมตีทางกลุ่มรุ่นน้องที่ยังไม่สามารถออกไปรบได้

“เฮ้ย หลุดไปแล้ว” วาฬกิลตะโกนร้องดังขึ้นมาเพราะตัวเองขว้างหอกไปแต่ไม่ถึง เฉดตัวนั้นพุ่งมาทางเหล่ารุ่นน้อง แต่ต้องถอยกระเด็นกลับเมื่อเกิดคลื่นพลังใสๆซัดโถมใส่เข้ามาทางตัวเอง หมาป่าเรนาที่ค้างท่าชักดาบนั้นตวัดดาบออกมาจากข้างลำตัวอย่างรวดเร็ว ก่อให้เกิดคลื่นตัดอากาศซัดออกไปข้างหน้า แต่เพราะความที่ยังประสบการณ์ไม่มากนัก คลื่นนั้นๆจึงทำได้เพียงแค่ผลักเป้าหมายให้กระเด็นเท่านั้น

“ว้าย มาทางนี้แล้ว” แกะน้อยโอเมะตกใจจนเผลอเหวี่ยงบอลพลังงานสีขาวที่ได้รวบรวมค้างไว้ ไปตบที่หน้าของเฉดที่พุ่งมาหาทางโอเมะโดยตรง เสียงระเบิดตูมบนใบหน้าของเฉดดังขึ้นพร้อมกับการปลิวกระเดนไปด้านข้างของกลุ่มเหล่าอัลฟ่าที่สอง “เอาเลยพวกเรา รุมมันเลย” หมาป่าเรนาให้สัญญาณเหล่าหางไปรุมประชาทันสหบาทาหลากหลายเผ่าพันธ์ จนเฉดเคราะห์ร้ายตัวนั้นสลายไปทันทีทั้งน้ำตา


“กิล นนท์ เป็นยังไงบ้าง” หลังจากที่กำจัดเหล่าเฉดจนหมดพื้นที่ส่วนกลางของเมืองแล้ว เหล่าหางทุกตัวต่างเข้าไปกิลกับนนท์ทันทีแต่ตีวงล้อมออกห่าง เพื่อไม่ให้เกิดการแออัดชุมนุม “อึก มะ ไม่เป็นไรมากหรอก ห่วงนนท์ก่อน เจ้านั่นน่ะมันกล้ามโตอย่างเดียว แต่ไม่หนังเหนียวเหมือนเราหรอก” วาฬกิลที่นั่งหอบอยู่นั้นชี้ไปทางนนท์ที่นั่งหอบอยู่เหมือนกัน

“ว่าใครฮะไอวาฬหนังเหนียว ถึงจะล่ำบึกแต่ไม่เหยาะแหยะนะเฮ่ย” ไบสันนนท์โต้กลับทันทีแต่ไม่ทะเลาะกันต่อ เพราะรู้ว่าทั้งคู่ต่างเล่นกันเองแต่ดูเหมือนรุนแรงเท่านั้น “บาดเจ็บหนักมากเลยนี่ทั้ง 2 ตัว รอหน่อยนะ เดี๋ยวจะค่อยๆรักษาให้” แกะบายะและโอเมะพยายามใช้เวทรักษาให้กับหน่วยชนทั้งสองตัว แต่เพราะทั้งคู่มีพลังงานที่มากและสูญเสียไปจำนวนมาก ทำให้การรักษานั้นใช้เวลานานตามไปด้วย

“เก่งเหมือนกันนี่ที่ทำลายกองทัพของข้าได้” เสียงที่เยือกเย็นแต่เหี้ยมโหดนั้นดังขึ้นมาจากทางเข้าสวนแห่งแสง ร่างของกิ้งก่าดำค่อยๆเดินออกมาจากทางเข้านั้นมาทางกลุ่มของกิลพร้อมกับคันธนูที่ตอนนี้มีออร่าความมืดปกกคุมทั่วทั้งคันธนู แสดงให้เห็นถึงพลังที่เอ่อล้นในตัวของเสลธ

“ไอพวกตัวเกะกะ แผนของข้าแทนที่จะดำเนินสูบพลังชีวิตชาวเมืองแห่งแสง แต่ต้องมาพังทลายเพราะพวกแกทั้งหมด พร้อมที่จะเตรียมตายแล้วใช่ไหม” เสียงที่เหี้ยมเกรียมของเสลธดังออกมาพร้อมกับศรพลังงานมืดที่เล็งมาทางกลุ่มของพวกกิล

“เสลธน่ะ เค้าเสนอตัวเองจะเป็นเป้าล่อให้กับจิตมืดมาสิงร่างตัวเอง แล้วจะวางแผนสนับสนุนให้จิตมืดนั้นมาโจมตีเมืองแห่งแสง โดยไม่น่าเกินภายในระยะเวลา10วันแต่ขั้นต่ำ3วัน และถ้าเจอตัวเขาแล้ว เสลธบอกว่าให้สังหารได้เลย เสลธต้องการที่จะใช้ชีวิตตัวเองเข้าแลกกับจิตมืดนั้น แต่ที่เราเรียกพวกเธอมานั้น เราอยากขอร้องว่าอย่าสังหารเสลธ เพราะตอนที่เสลธพาร่างของดาเนะมาส่งที่เมือง เราสังเกตุเห็นจิตของเสลธนั้นสามารถต่อสู้เอาชนะจิตมืดได้ เสลธสามารถคืนร่างของตนเองได้เพราะดาเนะ เพราะฉะนั้นเราจะช่วยให้เสลธกำจัดจิตมืดโดยที่เสลธไม่ต้องแลกกับชีวิตตนเอง ถ้าเสลธรู้ว่าดาเนะนั้นยังมีชีวิตอยู่ เราเชื่อว่าจิตที่แท้จริงของเสลธคงจะตื่นและสามารถสู้กับจิตมืดได้แน่ เราขอฝากความหวังไว้กับพวกเธอนะ เหล่าDR” คำขอร้องของท่านอเคเชียที่เหล่าDRได้รับมานั้นกรอกลับมาทบทวนในหัวอีกครั้ง

“ท่านอเคเชีย... แต่ด้วยสถานการณ์ในตอนนี้แล้ว ผมคงไม่สามารถทำตามที่ท่านขอร้องได้แล้ว ชีวิตเหล่าหางอีกจำนวนมากกำลังตกอยู่ในอันตราย โปรดอภัยให้พวกเราด้วย” เหล่าหางแห่งDRนั้นเตรียมตั้งอาวุธขึ้นมาเพื่อจะสังหารกิ้งก่าเสลธ ที่เป็นตัวการของเรื่องทั้งหมด แม้จะต้องผิดคำขอร้องของเทพอเคเชียก็ตาม


“วี ดาเนะ พวกเราต้องการพวกนายนะ ได้โปรด ขอให้คำร้องขอส่งไปถึงพวกเขาเถอะ” เหล่าหางแห่งDRต่างอ้อนวอนในใจ แต่วีกับดาเนะนั้นกลับนอนหลับสบายอยู่กระท่อมกลางป่า ในขณะที่ดาเนะนอนละเมอทั้งกอด ทั้งดึง ทั้งทึ้งหางวีเล่นอย่างสนุก แต่เจ้าของหางนั้นกลับนอนหลับทั้งน้ำตาซึ่งไม่รู้ว่าเพราะฝันร้ายหรือเพราะเจ็บหางตัวเอง


Last edited by fushigidane on Tue Dec 21, 2010 10:22 am, edited 4 times in total.

Top
Offline Profile  
 
 Post subject: Re: Ficต่อตอนยาวๆของดาเนะ Sc4. ตอน3
PostPosted: Thu Dec 09, 2010 7:32 pm 
ฮีโร่มาสเตอร์
User avatar

Joined: Fri Nov 20, 2009 2:59 pm
Posts: 3104
Location: สมุทรปราการ
ขอTriple Postหน่อยนะ

กว่าจะเขียนต่อตรงท้ายได้นี่ยากมากๆ แต่สุดท้ายก็ทำได้ ตอนนี้ได้เฉลยแล้วสินะว่าเสลธนั้นยังไม่ตาย และตอนที่เรียกเหล่าDRไปก็เพื่อที่จะคุยเรื่องนี้นี่เอง ที่วีกับดาเนะนั้นยังไม่รู้ด้วยซ้ำ แต่ด้วยสถานการณ์ตอนนี้ ประกอบกับคู่กิ้งก่าที่เป็นกุญแจช่วยเสลธก็ดันนอนมีความสุข(และทุกข์)อีก สงสัยเสลธได้ตายจริงแหงๆ (ตายยากตายเย็นจริงImage)


Top
Offline Profile  
 
 Post subject: Re: Ficต่อตอนยาวๆของดาเนะ Sc4. ตอน4
PostPosted: Thu Dec 09, 2010 8:00 pm 
Jumping Panda!
User avatar

Joined: Fri Jun 19, 2009 12:23 pm
Posts: 3964
Location: หน้าคอม
นี่หรือคือโหดแล้ว?? :P

_________________
ImageImageImage

ไอ วอนน่า บี อะ ซุปตาร์ !!!


Top
Offline Profile  
 
 Post subject: Re: Ficต่อตอนยาวๆของดาเนะ Sc4. ตอน4
PostPosted: Thu Dec 09, 2010 8:17 pm 
เทพไฟ
User avatar

Joined: Mon Aug 17, 2009 1:04 pm
Posts: 831
Location: บนหลังคาเต็นท์แพนด้าแดง o_o~!
Imageดาเนะเค้าไม่ถนัดแต่งแนวนั้นครับ แพนด้า ><

สงสัยจะถนัด แต่งวายมากกว่า Image

(ล้อเล่นหนะ Image

_________________
๐๐๐ มาเลี้ยงมังกรกัน คลิกเลย ๐๐๐


Top
Offline Profile  
 
Display posts from previous:  Sort by  
Post new topic Reply to topic  [ 2040 posts ]  Go to page Previous  1 ... 118, 119, 120, 121, 122, 123, 124 ... 204  Next

All times are UTC + 7 hours


Who is online

Users browsing this forum: No registered users and 0 guests


You cannot post new topics in this forum
You cannot reply to topics in this forum
You cannot edit your posts in this forum
You cannot delete your posts in this forum
You cannot post attachments in this forum

Jump to:  
cron
Powered by phpBB © 2000, 2002, 2005, 2007 phpBB Group
Theme created StylerBB.net & kodeki