Last visit was: It is currently Mon Nov 18, 2019 9:01 pm


All times are UTC + 7 hours




Post new topic Reply to topic  [ 2040 posts ]  Go to page Previous  1 ... 130, 131, 132, 133, 134, 135, 136 ... 204  Next
Author Message
 Post subject: Re: Ficต่อตอนยาวๆของดาเนะ Sc4. ตอน14
PostPosted: Sat Jan 01, 2011 8:35 pm 
ฮีโร่มาสเตอร์
User avatar

Joined: Fri Nov 20, 2009 2:59 pm
Posts: 3104
Location: สมุทรปราการ
“ดาเนะ” วีมองไปยังเพื่อนของตนที่ลงไปนอนกับเพื่อนเพราะถูกแรงกดดันบางอย่างจากเสลธเพราะเป็นห่วง แล้วหันกลับมาทางเสลธอีกครั้ง

“ข้าพเจ้าเชื่อใจดาเนะนะ” วีกุมมือของดาเนะแน่นเพื่อยืนยันคำตอบที่มาจากปากของเจ้าตัว เสียงลั่นศรพลังงานสีดำของเสลธดังขึ้นสนั่นลั่นอาณาเขตสีดำพร้อมกับศรที่พุ่งขึ้นข้างบนและการหายตัวไปของกิ้งก่าทั้งสองตัว เหล่าหางทั้งสองฝ่ายต่างตกใจกับสิ่งที่เกิดขึ้น แล้วศรพลังงานทั้งหมดก็ทิ้งดิ่งลงจากฟ้าลงมาฟาดกับพื้น แสงสีดำวาบในเขตพื้นที่สีดำของเสลธทำให้เกิดความมืดที่เหมือนกลืนกินเขตสายฟ้าฟาด เหล่าหางทั้งสองฝ่ายที่ตกใจกับการหายตัวไปของทั้งสองยิ่งตกใจมากกว่ากว่า ร่างของกิ้งก่าทั้งสองยืนอยู่ตรงหน้าของทั้งสองฝ่ายหลังจากแสงสีดำหายไป ทั้งคู่ยังคงยืดกุมมือด้วยกันไว้เหมือนก่อนที่จะหายไป

“ก แก ทำไมแก...แกทำอะไรกันแน่” เสลธชี้หน้าว่าดาเนะด้วยอารมณ์ที่ฉุนขาด ทางฝั่งกิลก็สงสัยไม่ต่างจากที่เสลธสงสัย แม้แต่ตัววีที่อยู่ข้างๆดาเนะก็ยังไม่เข้าใจเท่าที่ควร

“ดาเนะ ความรู้สึกเมื่อกี้” ตอนนี้วีเริ่มจะเข้าใจกับสิ่งที่เกิดขึ้นเมื่อรับรู้เหตุการณ์ด้วยตัวเองผ่านดาเนะ ดาเนะหันมามองวีเพื่อรอคำจากวี “ข้าพเจ้ารู้สึกอะไรบางอย่างที่ไม่สามารถอธิบายได้น่ะดาเนะ” วีตอบด้วยความรู้สึกที่ไม่เข้าใจให้ดาเนะฟัง

“แก ตอบมาเดี๋ยวนี้นะ แกเล่นอะไรแน่ถึงทำให้ศรพลังงานข้ากลายเป็นแบบนี้” เสลธยังตวาดว่าเพื่อรอคำตอบของดาเนะอยู่

“ความรู้สึกไงล่ะ” ดาเนะตอบพลางเอามืออีกข้างมากุมหน้าอกตัวเองพร้อมกับหลับตาลง “ความรู้สึกอะไรของแก อธิบายมาชัดๆเลยนะ” เสลธยิ่งหงุดหงิดขึ้นกว่าเดิมเมื่อคำตอบที่ได้รับนั้นไม่สามารถช่วยไขความสงสัยได้ “ตอนที่แกกำลังยิงศรพลังงานยังไงล่ะ เรารู้สึกและได้ยินเสียงของเสลธภายในใจเรา” ดาเนะยังคงหลับตาอธิบายให้เสลธฟังอยู่อย่างสงบไม่รีบร้อน “ความรู้สึกอะ...!!!” เสลธที่จะตวาดกลับแต่หยุดลงทันทีเพราะเริ่มเข้าใจความหมายในสิ่งที่ดาเนะอธิบายให้ฟัง

“ศรพลังงานเป็นการกลั่นพลังงานมาจากเจ้าของร่างเพื่อแปรเป็นพลังของศร นั่นหมายถึงความรู้สึกนึกคิดหรือไม่ว่าอะไรต่างๆที่อยู่ภายในร่างกายก็สามารถใส่ลงไปได้ นั่นหมายถึงความรู้สึกนึกคิดของเสลธจริงๆด้วย” ดาเนะลืมตาขึ้นมาและปล่อยมือวีออกจากมือตัวเองและปลดธนูที่สะพายกับตัวออกนั่น

“ตอนระหว่างที่แกกำลังจะปล่อยศรน่ะ เราได้ยินเสียงของเสลธขึ้นมาในหัวเรา แล้วก็เป็นอย่างที่แกเห็นนั่นล่ะ ศรพลังงานของแกคงกลายเป็นตัวกลางในการเคลื่อนย้ายตัวเราไปยังสถานที่เป้าหมาย และดูเหมือนผลนั้นจะพาผู้ที่สัมผัสเราในระหว่างนั้นมาด้วย” คำอธิบายของดาเนะทำให้วีเข้าใจในสิ่งที่เกิดขึ้น เพราะในช่วงเวลาที่วีถูกลากพาไปกับดาเนะนั้น ความรู้สึกที่วีรับได้นั้นคือความรู้สึกที่ร่างกายเหมือนถูกดึงที่ไม่สามารถอธิบายได้ และเพียงชั่วพริบตาก็มาปรากฏสถานที่นั้นๆอีกครั้ง

“อ๋อ มิน่าล่ะ ตอนที่กำลังจะลั่นศรนั่นก็รู้สึกอะไรบางอย่างเหมือนกัน ที่แท้ก็เป็นเพราะเสลธเองเรอะ” จิตมืดร่างเสลธเข้าใจกับสิ่งที่เกิดขึ้นและโกรธมากขึ้นกว่าเดิม “ขนาดแกจะโดนกลืนกินหมดแล้วแกยังมีฤทธิ์ขนาดนี้อีกเรอะ” เสลธตวาดใส่ตัวเองแต่หมายถึงจิตที่แท้จริงของเสลธภายในร่าง

“แล้วแกไปทำยังไงถึงได้รับรู้ถึงจิตเจ้านี่ได้ เจ้านี่มันอยู่ในร่างข้ามาตลอด และข้าก็กำลังจะกลืนกินมันหมดได้อยู่แล้ว แล้วแกก็เป็นพวกหางที่ไม่มีความสามารถกลืนกินอย่างข้าด้วย ตอบมาเซะว่าแกไปทำอะไรมาถึงได้รับรู้ความรู้สึกนั่นได้” เสียงที่ถามด้วยความจริงจังในความโกรธดังขึ้นมาแต่ไม่ได้ทำให้สองกิ้งก่านั้นหวาดกลัวแต่อย่างใด ยังคงสงบนิ่งดังเดิมได้คงที่ยิ่งทำให้เสลธหงุดหงิดมากกว่าเดิม

“ตอนก่อนก็ไม่เข้าใจความหมายนี้หรอกนะ แต่เพราะเหตุการณ์ในตอนนั้นแน่ๆ ตอนที่คิดว่าน่าจะตายแล้วแต่ยังไม่ตาย แต่อยู่ในช่วงอดีตของเสลธตอนเด็ก เรากับเสลธได้อยู่ร่วมกัน มันทำให้เราเข้าใจเหตุการณ์ในอดีตของเสลธมากขึ้น” ดาเนะทิ้งมือตัวเองลงและก้มหน้าตัวเองมองพื้น

“ช่วงเวลาที่เหมือนฝัน ช่วงเวลาที่ได้อยู่กับเสลธอีกครั้ง ได้อยู่กับเพื่อนที่รักอีกครั้ง ได้สนุก ได้เล่นด้วยกัน” ดาเนะยิ้มที่ตัวเองได้รับความสุขในช่วงเวลาดีๆที่ได้อยู่ในห้วงอดีตของเสลธวัยเด็กในเวลานั้น

“แต่ไม่เคยรู้มาก่อนว่าเสลธต้องอยู่เพียงลำอย่างลำบาก ต้องอยู่เพียงตัวเดียวแบบนั้น” ดาเนะมือสั่นไปมาเพราะการกำมือไว้แน่นและเว้นระยะทิ้งไว้ก่อนที่จะเล่าประโยคต่อไป

“แล้วแกยังจะยัดเยียดความทรมานแบบนั้นให้เสลธอีก ทั้งหลอกใช้เสลธให้หลงผิด หลอกให้เสลธทำให้เราต้องโดนออกจากหมู่บ้าน โดยที่ไม่รู้ว่าเสลธนั้นโดดเดี่ยวและเดียวดายขนาดไหน ทั้งยังต้องทรมานจากการกระทำ แล้วแกยังคิดจะกลืนกินเสลธให้หายไปอีก” ดาเนะตวาดกลับในขณะที่น้ำตาก็ไหลออกมาเพราะเข้าใจความทรมานของเสลธ

“เฮอะ แล้วแกจะรู้ได้ไงว่ามันทรมานยังไง นี่มันร่างของเพื่อนแก ไม่ใช่ของแก” เสลธเย้ยหยันกลับทันทีเมื่อมีโอกาส “ทำไมจะไม่รู้” ดาเนะสวนกลับทันทีจนทำให้เสลธนิ่งเงียบไปทันที ดาเนะเอามือกุมอกตัวเองอีกครั้ง

“ในตอนที่จิตมืดแกกำลังจะกลืนกินร่างเรา เรากับเสลธสู้กับจิตมืดของแกจนชนะ ในตอนนั้นเราคิดว่าเราตายแล้วเสียอีก แต่เสลธก็มอบพลังให้กับเรา ทำให้เรากลับมามีชีวิตได้อีกครั้ง” ดาเนะยิ้มให้กับตัวเองและกลับมาที่สีหน้าปรกติอีกครั้ง “ไม่จริง ในตอนนั้น หรือว่าแก...” เสลธชี้นิ้วมายังดาเนะเมื่อรู้ถึงคำตอบทั้งหมด

“ใช่เสลธ ตอนที่แกฆ่าเราตอนนั้นด้วยศรพลังมืดของแกน่ะ ในศรนั้นมีจิตของเสลธอยู่ในนั้นด้วย แล้วพลังที่เสลธมอบให้ก็คือจิตวิญญาณส่วนหนึ่งจากร่างกายของเสลธ การที่ศรพลังงานของแกเรียกตัวเรามาก็เพราะเราเป็นส่วนหนึ่งของเสลธยังไงล่ะ” ดาเนะคว้าธนูของตนเองขึ้นมาและขึ้นศรเตรียมไว้เพื่อจะสู้กับเสลธ

“ตอนนี้ต่อให้แกใช้ศรพลังงานอะไรแกก็จะไม่มีวันใช้ในการทำร้ายใครได้อีกแล้ว” ดาเนะได้ประกาศกร้าวให้เสลธรู้ถึงสิ่งที่ทำให้ศรพลังงานของเสลธนั้นไม่สามารถใช้งานได้ เสลธที่รู้ถึงคำตอบนั้นโกรธจนตัวสั่นกัดฟันกรอด “แล้วแกเข้ามาในเขตนี้ทำไมถึงไม่เป็อะไรวะ แกไปทำอะไรกับตัวแกมา รวมถึงแกด้วย” เสลธชี้หน้าไปทางวีที่ขึ้นศรเตรียมไว้เหมือนดาเนะและเขยิบเดินมาใกล้ๆ

“รู้จักภูมิคุ้มกันไหมเสลธ” ครั้งนี้วีเป็นฝ่ายถามเสลธแทนที่จะเป็นดาเนะ “หมายความว่ายังไง แกจะบอกว่าแกคิดค้นวัคซีนต่อต้านพลังนี้เรอะ” เสลธถามกลับด้วยเสียงที่ไม่พอใจเพราะคำตอบที่ไม่น่าเป็นไปได้

“ข้าพเจ้ากับดาเนะน่ะเคยถูกศรความมืดของแกเข้าสู่ร่างกาย ถ้าเป็นปรกติทั่วไปล่ะก็ข้าพเจ้ากับดาเนะคงตายไปแล้วเพราะไม่มีใครสามารถรักษาได้ แต่ข้าพเจ้าได้ท่านอเคเชียในการดูดพลังนั้นออกจากร่างกาย ส่วนดาเนะข้าพเจ้าคิดว่าคงมีพลังอะไรบางอย่างที่สามารถรักษาได้ และการที่พลังนั้นหายไปจนเหลือเพียงเจือจาง ร่างกายของพวกข้าพเจ้าก็สร้างภูมิคุ้มกันขึ้นมา เพราะนั้นพวกข้าพเจ้าเมื่ออยู่ในพื้นที่ใดๆที่เป็นเขตของแก พวกข้าพเจ้าก็จะไม่เป็นอะไรด้วยภูมิคุ้มกันที่มีในร่างกาย” วีตอบคำถามให้เสลธฟัง

“ไม่ เป็นไปไม่ได้ เรื่องงี่เง่าแบบนี้เป็นไปไม่ได้เด็ดขาด พลังของข้าไม่ใช่เชื้อโรคนะที่จะให้ร่างกายสร้างภูมิคุ้มกันได้น่ะ” เสลธรู้สึกสับสนกับสิ่งที่เกิดขึ้นกับสิ่งที่อยู่นอกเหนือความคาดหมาย

“ไม่ใช่เพราะร่างกายหรอก แต่เป็นเพราะจิตใจที่เข้มแข็งที่ไม่ยอมแพ้ต่อพลังมืดของเธอ จึงเกิดเป็นพลังต่อต้านกับพลังของเธอ” เสียงของเทพอเคเขียดังขึ้นมาจากทางด้านหลังของเสลธพร้อมกับการปรากฏตัวของเทพตนนั้น “ท่านอเคเชีย” เหล่าหางต่างๆต่างขานชื่อของเทพแห่งแสงขึ้นมาโดยพร้อมเพรียงกัน

“เหอะ ออกมาไม่เจียมตัวเลยนะ ทั้งที่ข้าปิดผนึกพลังงานลงไปเรียบร้อยแล้ว แอบไปอยู่เงียบๆอย่างขี้ขลาดยังจะฉลาดซะกว่า” เสลธดูถูกเทพแห่งแสงจนทำให้วาฬกิลโกรธจัด “แกน่ะสิบ้า พวกเราเปิดผนึกทั้งหมดแล้วก่อนที่จะขึ้นมา ท่านอเคเชียได้รับพลังงานคืนกลับมาทั้งหมดแล้วแกจะทำอะไรได้” กิลโต้กลับถึงแผนการที่ตลบเสลธ

“หึๆๆ ฮ่าๆๆๆๆ ดูเหมือนพวกแกจะยังไม่รู้ตัวสินะว่านั่นน่ะมันเป็นแค่นกต่อเท่านั้น” เสลธหัวเราะอย่างสะใจเมื่อแผนการของตนที่วางไว้สำเร็จลุล่วง “หมายความว่าไง” กิลถามขึ้นมาด้วยความเกี้ยวโกรธทันที “ข้าน่ะแกล้งปิดผนึกแท่งคริสตัลเหล่านั้นเพื่อที่จะให้แกน่ะเปิด เพื่อที่จะให้พวกแกตายใจว่าแผนของข้าล้มเหลว และข้าก็หลอกใช้พวกแกนำทางมายังที่นี่ด้วยยังไงล่ะ เพราะข้าไม่รู้เส้นทางที่จะมา” เสลธหันกลับไปมองทางกลุ่มของกิลที่โดนแรงกดดันจนไม่สามารถลุกขึ้นได้

“แล้วพอพวกแกตายใจจนย้ายที่หายไปจากสวน ข้าก็สั่งให้สมุนข้ากลับไปปิดผนึกอีกครั้งน่ะสิ ด้วยความที่รูปร่างเป็นของสมุนเทพแห่งความมืด ยังไงเทพก็คือเทพ ไม่ว่าจะธาตุไหนก็ตาม ลูกน้องของเทพก็สามารถปิดผนึกได้โดยไม่ต้องมีเงื่อนไขใด” เสลธอธิบายด้วยใบหน้าที่แสยะยิ้มถึงชัยชนะที่ได้รับ

“มะ ไม่จริง...” กิลสั่นจนพูดอะไรไม่ถูก “แล้วแกคิดว่าข้าจะสามารถสะกดจิตเจ้าวอรัสนั่น และสร้างอาณาเขตพื้นที่ของข้าได้ทั้งยังมีแท่งคริสตัลเปิดผนึกอยู่เรอะ ไอ้โง่” เสลธด่ากิลทันทีเมื่อมีโอกาสยิ่งทำให้กิลรู้สึกเลวร้ายของตัวเองที่ไม่ตรัหนักถึงจุดนี้

“ท ท่านอเคเชีย...” กิลพูดเสียงตกออกมาเบาๆและกำมือแน่น เหล่าหางอัลฟ่าทั้งหมดต่างมีความรู้สึกแบบเดียวกับกิลถึงความผิดของตัวเองที่ประหม่าในจุดนี้ “กิล เหล่าDR พวกเธอทำดีที่สุดแล้วไม่ต้องโทษตัวเองหรอก ทุกสิ่งทุกอย่างเมื่อถึงเวลาที่จะดับสลายของมันก็ต้องดับสลายไป ไม่มีสิ่งใดที่จะหยุดยั้งสัจจะนี้ได้หรอกนะ แม้แต่เทพอย่างเราก็ตามที” เทพอเคเชียปลอบเหล่าDRซึ่งนั่นไม่สามารถช่วยเยียวยาให้ได้แม้แต่น้อย

“ใช่ โดยเฉพาะชีวิตของแกที่จะต้องจบลงในตอนนี้ แล้วเอาพลังแกมาเป็นของข้าซะ” สิ้นเสียงที่ลงท้ายเสียงดัง เสลธหันกลับไปด้านหลังและยิงศรที่อัดพลังงานความมืด ที่กลืนกินเนื้อศรจนหมดจนกลายเป็นศรพลังมืดออกไปทันทีอย่างรวดเร็ว

“ท่านอเคเชีย” เหล่าหางต่างร้องออกมาด้วยความตกใจเพราะผลึกคริสตัลทั้งหมดถูกปิดผนึกลงไป นั่นหมายถึงเทพแห่งแสงตนนี้ไม่มีซึ่งพลังอะไรในตัวที่จะป้องกันได้ วีกับดาเนะก็ไม่สามารถที่จะขัดขวางการพุ่งของศรนั้นได้ทัน แม้ตาเนะเองก็ไม่สามารถหยุดได้เพราะศรนั้นไม่ใช่ศรพลังงาน แต่เป็นศรพลังมืดที่ไม่มีการกลั่นพลังในร่างออกมา แต่เป็นการอัดพลังมืดที่ไม่เกี่ยวข้องกับเจ้าของศรลงไป เทพอเคเชียหลับตาลงรอรับศรนั้นอย่างสงบโดยไม่ป้องกันใดๆ ดวงตาของเสลธเบิกขยายด้วยความดีใจกับแผนการที่วางไว้สำเร็จลุล่วงโดยไม่มีสิ่งใดขัดขวางได้


Last edited by fushigidane on Mon Jan 10, 2011 4:09 pm, edited 2 times in total.

Top
Offline Profile  
 
 Post subject: Re: Ficต่อตอนยาวๆของดาเนะ Sc4. ตอน13
PostPosted: Sat Jan 01, 2011 8:38 pm 
ฮีโร่มาสเตอร์
User avatar

Joined: Fri Nov 20, 2009 2:59 pm
Posts: 3104
Location: สมุทรปราการ
เฮ้อ นึกว่าจะไม่ทันเสียแล้วสำหรับตอนนี้ แต่ก็ทันก่อนที่จะนอนแหะ งานนี้ค่อนข้างเสียเวลาในการคิดคำเป็นอย่างมาก แถมหายไปอีกประมาณตั้ง7บรรทัดแน่ะ แต่ถ้าเขียนต่อมันจะไม่สนุกให้ลุ้นนี่สิ ตอนนี้ก็เฉลยแล้วล่ะนะว่าทำไมเสลธยิงศรพลังงานทีไรกลับกลายเป็นการเรียกดาเนะกับวีมาแทน


Top
Offline Profile  
 
 Post subject: Re: Ficต่อตอนยาวๆของดาเนะ Sc4. ตอน14
PostPosted: Mon Jan 03, 2011 2:50 am 
ฮีโร่มาสเตอร์
User avatar

Joined: Sun Jun 27, 2010 9:48 am
Posts: 1127
Location: Ionia
“ก แก ทำไมแก...แกทำอะไรกันแน่” ดาเนะชี้หน้าว่าดาเนะด้วยอารมณ์ที่ฉุนขาด

= =

_________________
Image
Image
I'm a rising celebrity, hug me, hug me, hug me now!!


Top
Offline Profile  
 
 Post subject: Re: Ficต่อตอนยาวๆของดาเนะ Sc4. ตอน14
PostPosted: Mon Jan 03, 2011 10:57 am 
ฮีโร่มาสเตอร์
User avatar

Joined: Fri Nov 20, 2009 2:59 pm
Posts: 3104
Location: สมุทรปราการ
JJmall wrote:
“ก แก ทำไมแก...แกทำอะไรกันแน่”[color=#FF0000] ดาเนะชี้หน้าว่าดาเนะด้วยอารมณ์ที่ฉุนขาด

= =[/color]

เปลี่ยนเป็นเสลธแล้วล่ะนะ พึ่งเคยเจอชี้หน้าด่าตัวเองก็นี่ยเนี่ยล่ะ... ขอบคุณมากเจ๊


Top
Offline Profile  
 
 Post subject: Re: Ficต่อตอนยาวๆของดาเนะ Sc4. ตอน14
PostPosted: Mon Jan 03, 2011 1:02 pm 
ฮีโร่มาสเตอร์
User avatar

Joined: Sun Jun 27, 2010 9:48 am
Posts: 1127
Location: Ionia
จุดจบของอเคเซียแล้วสินะสินะ.. เอ.. แต่จำได้ว่าศรมันจะพุ่งไปหาแหล่งพลังงานที่เป็นขั้วตรงข้ามของศรนั่นไม่ใช่หรอ =A=

ถ้าอเคเซียถูกปิดพลังทั้งหมด มันก็ต้องพุ่งไปหาดาเนะซิ.. รึชั้นจำผิดน่ะ.. รอเฉลยตอนต่อไป =w=

_________________
Image
Image
I'm a rising celebrity, hug me, hug me, hug me now!!


Top
Offline Profile  
 
 Post subject: Re: Ficต่อตอนยาวๆของดาเนะ Sc4. ตอน14
PostPosted: Mon Jan 03, 2011 1:45 pm 
ฮีโร่มาสเตอร์
User avatar

Joined: Fri Nov 20, 2009 2:59 pm
Posts: 3104
Location: สมุทรปราการ
ไม่ได้พุ่งไปหา แต่จะยิ่งส่งผลรุนแรงมากขึ้นเมื่อเจอพลังตรงข้าม ถ้ายังจำได้ แกะโอเมะที่จะใช้พลังในการรักษานั้นโดนพลังมืดตีกลับ แต่ยาของกระต่ายที่รักษาชีพจรวีนั้นกลับทำได้ แม้เทพอเคเชียจะไม่มีแหล่งพลัง แต่ในตัวก็ต้องมีพลังติดตัว เหมือนนักเวทที่มีไม้เท้าไว้เสริมความแรงหรืออะไรต่างๆให้กับเวทในตัว แล้วเทพอเคเชียเป็นเทพแสง แล้วจะเป็นอย่างไรนะ


Top
Offline Profile  
 
 Post subject: Re: Ficต่อตอนยาวๆของดาเนะ Sc4. ตอน14
PostPosted: Tue Jan 04, 2011 8:57 pm 
ฮีโร่มาสเตอร์

Joined: Sun Aug 01, 2010 12:47 pm
Posts: 1973
สนุกจริงๆเลยครับ

ว่าแต่ผมหาจุดจิ้นไม่เจอนะครับ สำหรับตอนนี้

ตอนต่อไปจะมาเมื่อไหร่หรอครับ

ยังไงก็รออ่านนะครับ

ปล.ทำรูป Fan Club ฟิคดาเนะดีมั้ยน้อ :lol:
เอาไว้ใส่ในลายเซ็น

_________________
ImageImage

Image


Top
Offline Profile  
 
 Post subject: Re: Ficต่อตอนยาวๆของดาเนะ Sc4. ตอน14
PostPosted: Tue Jan 04, 2011 11:59 pm 
ฮีโร่มาสเตอร์
User avatar

Joined: Sun Jun 27, 2010 9:48 am
Posts: 1127
Location: Ionia
pitinata wrote:
สนุกจริงๆเลยครับ

ว่าแต่ผมหาจุดจิ้นไม่เจอนะครับ สำหรับตอนนี้

ตอนต่อไปจะมาเมื่อไหร่หรอครับ

ยังไงก็รออ่านนะครับ

ปล.ทำรูป Fan Club ฟิคดาเนะดีมั้ยน้อ :lol:
เอาไว้ใส่ในลายเซ็น


กรี๊ดดด อย่ามาตอกย้ำกันนะ.. TwT

_________________
Image
Image
I'm a rising celebrity, hug me, hug me, hug me now!!


Top
Offline Profile  
 
 Post subject: Re: Ficต่อตอนยาวๆของดาเนะ Sc4. ตอน14
PostPosted: Wed Jan 05, 2011 1:21 am 
มีดแทงหลัง
User avatar

Joined: Fri May 29, 2009 8:37 pm
Posts: 2916
Location: ที่ๆ... ไม่มีมีดแมวเข้าถึง!! > <
pitinata wrote:
ว่าแต่ผมหาจุดจิ้นไม่เจอนะครับ สำหรับตอนนี้


อะแฮ่ม... อะเฮิ่ม... แค่กๆๆ...

ท่านดาเนะพอจะหาคู่ให้เจ้าพินาต้าได้รึยัง? เอาใส่ในเนื้อเรื่องแล้วม่วงตามถนัดด่วน :twisted:

_________________
ไดโนสีเหลือง... มังกรสีน้ำเงิน... และ... ไวรัสสีแดง
ImageImage


Top
Offline Profile  
 
 Post subject: Re: Ficต่อตอนยาวๆของดาเนะ Sc4. ตอน14
PostPosted: Wed Jan 05, 2011 6:44 pm 
ฮีโร่มาสเตอร์
User avatar

Joined: Fri Nov 20, 2009 2:59 pm
Posts: 3104
Location: สมุทรปราการ
คนรัก digi wrote:
pitinata wrote:
ว่าแต่ผมหาจุดจิ้นไม่เจอนะครับ สำหรับตอนนี้


อะแฮ่ม... อะเฮิ่ม... แค่กๆๆ...

ท่านดาเนะพอจะหาคู่ให้เจ้าพินาต้าได้รึยัง? เอาใส่ในเนื้อเรื่องแล้วม่วงตามถนัดด่วน :twisted:

วีใจร้าย ใจร้ายที่สุด หาว่าเราถนัดแต่งม่วงแบบนี้ได้ยังไง /me ทุบวีๆ


Top
Offline Profile  
 
Display posts from previous:  Sort by  
Post new topic Reply to topic  [ 2040 posts ]  Go to page Previous  1 ... 130, 131, 132, 133, 134, 135, 136 ... 204  Next

All times are UTC + 7 hours


Who is online

Users browsing this forum: No registered users and 1 guest


You cannot post new topics in this forum
You cannot reply to topics in this forum
You cannot edit your posts in this forum
You cannot delete your posts in this forum
You cannot post attachments in this forum

Jump to:  
cron
Powered by phpBB © 2000, 2002, 2005, 2007 phpBB Group
Theme created StylerBB.net & kodeki