Last visit was: It is currently Mon Nov 18, 2019 8:59 pm


All times are UTC + 7 hours




Post new topic Reply to topic  [ 2040 posts ]  Go to page Previous  1 ... 160, 161, 162, 163, 164, 165, 166 ... 204  Next
Author Message
 Post subject: Re: [Fic]ตอนละยาวๆของดาเนะ LIFE FORCE Sc5.10
PostPosted: Thu Apr 14, 2011 10:58 am 
เทพไฟ

Joined: Thu Mar 10, 2011 9:31 am
Posts: 827
Location: gig gug อิอิ~
เอ๋!!!!!!!!!!!!!อัลฟ่าขี้โกงอะ-*- (แอดมิดก็ใจร้าย)
ปอดอลอ.ยังไม่ได้เล่นฉากเครื่องบินใช่มะ!

_________________
ตุ่นที่มีชื่อว่า "fook2540" เรียกง่ายๆ ตุ่น "ฟลุ๊ค"
ทำไมถึงคิดว่าตุ่นสร้างพีๆไม่ได้ละ ตุ่นสร้างออกจะเมพ
Big Bug myhome ~^ ^~ all friend in this home ^ ^


Top
Offline Profile  
 
 Post subject: Re: [Fic]ตอนละยาวๆของดาเนะ LIFE FORCE Sc5.10
PostPosted: Thu Apr 14, 2011 12:14 pm 
ฮีโร่มาสเตอร์
User avatar

Joined: Fri Nov 20, 2009 2:59 pm
Posts: 3104
Location: สมุทรปราการ
คือไม่อยากยืดเยื้อมากนักน่ะ เพราะว่ากลัวเรื่องจะน่าเบื่อ เพระนี่ก็ล่องานเลี้ยงไปหลายตอนแล้วด้วย และมันถึงสมควรที่ต้องเดินเรื่องแล้วล่ะนะ เพราะแต่งเอาเข้าจริงการบรรยายต่างๆก็เสียไปเยอะแล้ว เพราะอยากคงconceptให้เห็นภาพและมีอารมณ์ร่วมไปกับฟิคของเรา

ตอนนี้อยู่บ้านยายทำบุญ ช่วงหยุดนี้คงไม่ได้แต่งฟิคนะครับ จฃต้องขออภัยด้วย


Top
Offline Profile  
 
 Post subject: Re: [Fic]ตอนละยาวๆของดาเนะ LIFE FORCE Sc5.10
PostPosted: Thu Apr 14, 2011 12:19 pm 
ตุ่น
User avatar

Joined: Tue Mar 15, 2011 1:01 pm
Posts: 217
ไม่เป็นไรครับรอได้แต่งให้สนุกๆละกันนะครับพักผ่อนด้วยนะอนุโมทนาบุญ(เขียนงี้ป่าวหว่า-*-)ด้วยนะ
ทำบุญให้สนุกนะครับ :mrgreen:

_________________
Image
น้องต่ายกับแครอนน่ารักที่สุดใน3โลก!!!!!!!!!!


Top
Offline Profile  
 
 Post subject: Re: [Fic]ตอนละยาวๆของดาเนะ LIFE FORCE Sc5.10
PostPosted: Thu Apr 14, 2011 12:55 pm 
เทพไฟ

Joined: Thu Mar 10, 2011 9:31 am
Posts: 827
Location: gig gug อิอิ~
สบายใจเถอะครับเรามันเป็นพวกเฝ้าบ้านแถมฝนตกอีกต่างหากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก
ปอตอลอ.สงกรานนี้เล่นน้ำฝน-*-(เจอกันหลังสงกรานครับ)

_________________
ตุ่นที่มีชื่อว่า "fook2540" เรียกง่ายๆ ตุ่น "ฟลุ๊ค"
ทำไมถึงคิดว่าตุ่นสร้างพีๆไม่ได้ละ ตุ่นสร้างออกจะเมพ
Big Bug myhome ~^ ^~ all friend in this home ^ ^


Top
Offline Profile  
 
 Post subject: Re: [Fic]ตอนละยาวๆของดาเนะ LIFE FORCE Sc5.10
PostPosted: Fri Apr 15, 2011 3:00 pm 
ฮีโร่มาสเตอร์

Joined: Sun Aug 01, 2010 12:47 pm
Posts: 1973
fushigidane wrote:
คือไม่อยากยืดเยื้อมากนักน่ะ เพราะว่ากลัวเรื่องจะน่าเบื่อ เพระนี่ก็ล่องานเลี้ยงไปหลายตอนแล้วด้วย และมันถึงสมควรที่ต้องเดินเรื่องแล้วล่ะนะ เพราะแต่งเอาเข้าจริงการบรรยายต่างๆก็เสียไปเยอะแล้ว เพราะอยากคงconceptให้เห็นภาพและมีอารมณ์ร่วมไปกับฟิคของเรา

ตอนนี้อยู่บ้านยายทำบุญ ช่วงหยุดนี้คงไม่ได้แต่งฟิคนะครับ จฃต้องขออภัยด้วย


งั้นขออนุโมทนาบุญด้วยก็แล้วกันนะครับ :mrgreen:

เรื่องฟิคก็กำลังติดตามอยู่นะครับผม :D
ปล.คืนนี้ออนหน่อยจิครับ ได้ไหมหว่า :lol:

_________________
ImageImage

Image


Top
Offline Profile  
 
 Post subject: Re: [Fic]ตอนละยาวๆของดาเนะ LIFE FORCE Sc5.11
PostPosted: Fri Apr 15, 2011 5:44 pm 
ฮีโร่มาสเตอร์
User avatar

Joined: Fri Nov 20, 2009 2:59 pm
Posts: 3104
Location: สมุทรปราการ
“แล้วเป็นยังไงบ้าง หน่วยอัลฟ่าเขาโหดหรือเปล่า” เสียงของเทาถามดาเนะด้วยความรู้สึกเป็นห่วงน้องของตน เพาะการเข้าหน่วยงานหรือองค์กรใดๆนั้นย่อมต้องมีหน้าที่ของตัวเองประจำตำแหน่งและการฝึกหัดต่างๆ โดยเฉพาะหน่วยงานที่ข้องเกี่ยวกับการรักษาความปลอดภัยด้วยแล้วนั้นจะต้องมีการฝึกต่างๆ โดยเฉพาะการฝึกฝนทางด้านร่างกายทีหนัก เพื่อรักษาความพร้อมของร่างกายให้พร้อมตลอดเพื่อการรับกับทุกสถานการณ์

“ไม่เลยเทา คือเราพึ่งจะได้รับการเข้าเป็นหน่วยอัลฟ่าไม่นานด้วยล่ะ เลยยังไม่โดนฝึกอะไรล่ะมั้ง” ดาเนะตอบให้กับเทาที่นั่งข้างๆกับตนแต่ยังมองไปที่ผิวน้ำของทะเลสาบ ที่กำลังทอแสงประกายกับแสงจันทร์อย่างสวยงาม “...งั้นหรอ” เทาถอนหายใจเบาๆออกมาและมองไปยังดาเนะ

“เทา เป็นอะไรหรือเปล่า ทำไมถอนหายใจด้วยน่ะ” ดาเนะถามทันทีที่ได้ยินเสียงถอนหายใจจากพี่ของตน “ไม่มีอะไร สงสัยอยู่บนบกนานเกินล่ะมั้ง ก็วันนึงกับอีกนิดๆล่ะมั้ง แต่เตียงกระท่อมดาแนะเล็กและแข็งไปนะเนี่ย นอนทีปวดหลังหลับไม่ค่อยสบายเลย” เทาแซวน้องของตัวเองและตอบให้กับคำถามที่ถามมาให้

“เทาน่ะแหละ ตั้งแต่ได้เข้าหน่วย “ตะกวดวารี” นี่ เทาตัวทั้งใหญ่ทั้งล่ำขึ้นต่างหาก ดูแขนเทาสิ เป็นมัดกล้ามแขนแล้วเนี่ย ตัวก็ใหญ่จนบังเราได้มิดด้วย ไปกินอะไรถึงได้ตัวใหญ่ล่ำแบบนี้เนี่ย” ดาเนะหยอกล้อพี่ชายตัวเองกลับทั้งเข้าไปรัดแขนและโอบตัวเพื่อแสดงให้เห็นถึงขนาดทางร่างกายของเทา

“หนอยยย ไอ้เจ้าน้องตัวดี พูดมากระวังไว้เถอะ เดี๋ยวได้เป็นก่ากล้ามตัวใหญ่กว่าพี่แล้วจะกลับมาขำบ้าง ไม่แน่หน่วยอัลฟ่าอาจฝึกโหดกว่าหน่วยของพี่ก็ได้ สงสัยจะได้เห็นก่ากล้ามอกกว้างแขนขึันมัดตัวใหญ่กว่าตะกวดตัวนี้ก็ได้” เทาหยอกว่ากลับพร้อมทั้งใช้แขนมัดกล้ามเล็กๆรัดคอไม่ให้ดาเนะหนีไปไหน และใช้มืออีกข้างที่ว่างยีหัวดาเนะไปมาอย่างสนุก

“เทาอย่านะ เราไม่ชอบนะ” เสียงดาเนะเหมือนจะขัดขืนแต่ร่างกายกลับอยู่นิ่งไม่ขยับไปไหนเหมือนจะยินยอมๆรับโทษนี้แต่โดยดี “โทษฐานมาว่าพี่ก็ต้องโดนแบบนี้เจ้าดาเนะ พี่ไม่จับลากลงน้ำถือว่าดีแค่ไหนแล้ว” พี่ตะกวดยังคงแกล้งน้องชายของตนอย่างเพลิดเพลินโดยไม่มีการต่อต้านจากผู้ถูกกระทำแต่อย่างใด

“เสลธได้ยินรึเปล่า เทาเป็นหางประเภทตะกวด เสลธเคยได้ยินหางประเภทนี้มาก่อนหรือแปล่า” วีที่จับตามองดาเนะผ่านทางรูของก้อนหินขนาดใหญ่ยังคงฝ้าสังเกตด้วยความตั้งใจ มีเพียงมือของวีเท่านั้นที่เอื้อมไปสะกิดไหล่ของเสลธที่นั่งสังเกตุผ่านรูข้างๆเช่นกัน เสียงคำตอบของเสลธไม่ปรากฎขึ้นมาให้ได้ยินจนวีต้องเลิกสังเกตุการณดาเนะหันมามองเสลธแทน เพียงวีหันหน้ามาก็พบลักษณะของเสลธที่เปลี่ยนแปลงไปจากเดิม มือกรงเล็บถูกกำแน่นจนสั่นและจิกกับเนื้อผ้าของกางเกง ฟันที่ขบกรอดและพยายามปิดมุมปากให้สนิทเพื่อไม่เกิดเสียงลอดออกมา โดยเฉพาะดวงตานั้นเปลี่ยนเป็นแววตาแห่งความโกรธเคียงไม่พอใจกับภาพที่เห็น

“แก...แกทำกับดาเนะได้ยังไง ดาเนะคือเพื่อนของข้า ไม่ใช่น้องชายแก...ไอ้ตะกวด” เสียงของเสลธลอดออกมาจากช่องปากที่พยายามขบปิดเอาไว้ แต่เพราะระยะห่างของวีที่อยู่ชิดกับเสลธประกอบกับความเงียบยามกลางคืน วีจึงยังคงสามารถได้ยินสิ่งที่เสลธคิดแล้วถ่ายทอดผ่านเสียงออกมา มือของวีเอื้อมไปสัมผัสเหนือไหล่ของเสสธอย่างเบาแต่มั่นคง

“เสลธ ใจเย็นก่อนนะ แม้หางนี้จะเป็นใครไม่รู้ แต่ดูแล้วไม่น่าจะทำอันตรายกับดาเนะเลยนะ ข้าพเจ้าว่าถือว่าโชคดีเสียอีกที่ดาเนะปลอดภัย” วีพยายามลดดีกรีความโกรธเคืองของเสลธลงโดยพยายามพูดให้สบายใจแต่ไม่รู้ว่าได้ผลหรือไม่ เพราะมีแต่ความเงียบและนิ่งเป็นคำตอบของเสลธเท่านั้น

“เทา ที่เทาบอกว่าอยู่ที่กระท่อมเราวันนิดๆ แล้วเทาไม่เป็นอะไรหรอ ปรกติเทาแทบจะต้องอยู่น้ำตลอดเวลานะ แล้วนี่บอกว่าอยู่วันนิดๆด้วย” ดาเนะที่นึกถึงสิ่งที่เทาพูดได้ก็พยายามสลัดตัวจนหลุดและลูบผิวหนังเกร็ดของเทาที่ท่อนแขนทันที “ไม่เป็นไรน่าดาเนะ เราก็ฝึกการอาศัยอยู่บนบกด้วยเหมือนกันแหละ จะได้ไปเยี่ยมดาเนะแถวๆเมืองแห่งแสงได้ตอนที่เราอยากเจอดาเนะไง” เทาตอบให้กับดาเนะที่ยังคงลูบคลำแขนไปมาอยู่

“เทา ทำไมเกร็ดแห้งแบบนี้อะ นี่อยู่ฝืนบนบกแบบนี้ทำไมอะ” ดาเนะสัมผัสเกร็ดผ่านมือของตนจะได้คำตอบก็รู้ทันที ปรกติผิวเกร็ดของตะกวดนั้นจะสัมผัสได้ถึงความเย็นนิดของผิวที่สัมผัสน้ำเกือบตลอดเวลาและลื่นมันนิดหน่อย แต่สัมผัสที่ดาเนะได้นั้นแม้จะมีความเย็นของน้ำ แต่ความลื่นมันของผิวกลับไม่และถูกแทนที่ผิวที่แห้งหยาบกร้าบแทน

“ก็เพราะกระท่อมใครล่ะที่ทั้งแล็กทั้งแคบแบบนั้น โดยเฉพาะเตียงนี่เล็กกะจิ๋วพอดีกับร่างพี่เนี่ย แล้วจะให้พี่เข้ามานอนอาศัยด้วยได้ไงสำหรับกระท่อมที่ไม่รองรับกับตะกวดอย่างพี่” เทาลุกขึ้นยืนแล้วเอานิ้วจิ้มที่หน้าผากผลักออกเบาๆต่อว่าดาเนะ แต่ดาเนะไม่มีอาการรู้สึกผิดแต่อย่างใด แต่กลับลุกขึ้นพรวดด้วยความตกใจและหันมามองเทาด้วยสายตาที่ตื่น

“ท เทา มายความว่าไง ที่บอกว่ามานอนอาศัยด้วย” ดาเนะถามด้วยความตกใจเหมือนโดนปืนใหญ่ที่เรียกว่าคำถามอัดเข้าใส่จนตั้งตัวทำอะไรไม่ถูก “พี่ได้รับอนุญาติจากผู้อาวุโสแล้วว่าพี่สามารถพักอาศัยที่กระท่อมของดาเนะนอกจากทะเลสาบนี้ได้แล้ว และพี่ยังได้รับพรที่ทำให้สามารถอยู่บนบกได้นานกว่าตะกวดทั่วๆไป และสามารถเพิ่มระยะเวลาได้ถ้าพี่ฝึกและใช้ความสามารถนี้บ่อยๆ” เทาเอือมแขนไปหยิบหอกเพรียวยาวเหมือนแท่งโลหะมาออกมาจากที่วางเอาไว้

“คราวนี้ดาเนะจะได้ไม่ต้องอยู่ตัวเดียวอีกต่อไปแล้ว พี่จะย้ายมาอยู่กระท่อมกับดาเนะด้วย ถึงแม้จะมีแค่เตียงเดียวเละ(เล็กๆ)...!” เทาที่หันตัวมาหาดาเนะและกำลังให้คำตอบก็ตัวกระตุกสั่นเบาๆ ร่างของดาเนะตรงกำลังโอบกอดซบกลางอกของพี่ชายที่ใหญ่กว้างจนสามารถปิดบังร่างดาเนะได้ทั้งหมด

“พี่เทา จริงๆนะ พี่เทาพูดจริงๆนะว่าจะย้ายมาอยู่ที่กระท่อมของดาเนะจริงๆนะ” เสียงของดาเนะที่สั่นดังผ่านช่องว่างระหว่างใบหน้าและอกของของพี่ชายของตนออกมา เทาสัมผัสได้ของๆเหลวที่อุ่นจากร่องอกของตัวเองที่ไหลลงมาช้าๆ สัมผัสโอบกอดของดาเนะที่แน่นเหมือนไม่อยากให้ตนจะไปไหน

“แล้วพี่จะโกหกน้องชายตัวนี้ทำไมล่ะ” เสียงของเทาตอบให้กับน้องชายของตัวเองที่ยังคงโอบกอดซบอกแนนไม่ยอมไปไหน น้ำอุ่นๆที่เรียกว่าน้ำตายังคงไหลออกมาและผ่านร่องอกอย่างต่อเนื่องไม่มีท่าทีที่จะหยุดได้ง่าย มือของเทาที่ไม่ได้ถือหอกสัมผัสที่หลังหัวดาเนะและลูบไปมาเบาๆอย่างเอ็นดู และดูเหมือนที่จะออกแรงกดเบาๆ เพื่อให้หน้าของน้องชายตัวเองได้แนบสัมผัสกับหน้าอกของตนได้รับรู้ถึงใจจริงที่มีให้ ว่าสิ่งที่เขาพูดนั้นเป็นความจริงจากใจ

“พี่เทา..ขอบคุณ ขอบคุณนะพี่ ถ้าไม่มีพี่เทา..ดาแนะคงไม่สามารถมีชีวิตอยู่ได้จนถึงทุกวันนี้แน่ๆ” เสียงของดาเนะยังคงอ่อนแรงและสั่นไหว แต่เป็นเสียงอ่อนแรงเพราะความปลื้มปิติที่จะได้อยู่ด้วยกันกับพี่ของตน และความปลื้มปิติที่จะได้อยู่ด้วยกันกับหางที่รักโดยที่ไม่ต้องอยู่เพียงลำพังอีกต่อไป สัมผัสกอดที่เทาได้รับจากดาเนะนั้นทำให้เทาไม่อยากจะแกล้งดาเนะเหมือนทุกครั้งที่ยีหัวเล่นไป จึงปล่อยให้ดาเนะโอบกอดซบลงบนอกของตนต่อไป เพราะเทาเข้าใจความรู้สึกของดาเนะมาตลอดจากการที่เป็นสายสัมพันธ์พี่น้องตลอดมา

“ดาเนะ พี่จะไม่ให้น้องต้องอยู่ลำพังเพียงตัวเดียวต่อไปอีกแล้ว พี่จะเป็นหางที่หยุดฝันร้ายตลอดมาจากอดีตที่ผ่านมา เพราะฉะนั้นดาเนะจะต้องลืมเรื่องในอดีตให้ได้นะ” เทายังคงยืนนิ่งกดหลังหัวดาเนะให้ซบบนอกต่อสักพักก่อนที่จะยีหัวเล่น “แล้วก็เลิกเป็นน้องก่าขี้แยได้แล้วนะดาเนะ เดี๋ยวเพื่อนพี่จะล้อพี่อีก แล้วก็ไปล้างหน้าให้สดชื่นด้วยล่ะ ตาแดงบวมดูไม่ได้เลย” ดาเนะที่ได้รับคำติแนะนำจากพี่จึงเลิกซบอกใหญ่กว้างของพี่ชายตนและเช็ดน้ำตาให้หมดจากใบหน้า

“อือ ขอไปล้างหน้าก่อนนะ” ดาเนะปลีกตัวออกและเดินตรงไปยังทะเลสาบเพื่อก้มตัวไปล้างหน้าให้สดชื่นขึ้นตามที่ได้รับสั่ง “อืมมม ดูค่อยยังชั่วขึ้นมาหน่อยนะ” เทามองหน้าดาเนะหลังล้างหน้าแล้วเดินเข้ามาโอบหลังของดาเนะเหมือนจะช่วยประคองการเดิน

“ปะ เรากลับกระท่อมกันด้วยกันเถอะ เข้าหน่วยอัลฟ่าได้แล้วคงมีการฝึกจนเหนื่อยล่ะนะ กลับไปนอนกันเถอะ” เทาแนะนำดาเนะเพราะดวงตาทั้งสองข้างเริ่มปรือลงมาเพราะอาการอ่อนเพลียจากการร้องให้และถึงเวลาที่ดาเนะนอนประจำแล้ว “ดาเนะพยักหน้ารับให้และเดินพร้อมกับเทาโดยที่มีมือจากแขนอันใหญ่โอบหลังให้

“เทา...” ดาเนะเรียกชื่อพี่ชายของตนเหมือนมีอะไรบางอย่างจะบอก “มีอะไรหรอดาเนะ” เทาถามขึ้นและหยุดเดินลง “นอนด้วยกันแต่อย่าดึงหางเราเล่นนะพี่ พี่ดึงหางเจ็บอะ แล้วพ่แขนล่ำกล้ำแบบนี้อีกถ้าเกิดหางขาดมาตายแน่ๆ...” ดาเนะเอามือทั้งสองข้างกุมโคนหางตัวเองทั้งหางตกเหมือนจะกลัว

“ไม่ได้หรอกดาเนะ หางดาเนะดึงสนุกมากเลยนะ ขนาดก็พอเหมาะกับพี่พอดี โดยเฉพาะทั้งดึงทั้งทึ้งหางนี่พี่ชอบมากๆเลยนะ ไม่เชื่อก็ลองทำกับหางพี่ก็ได้” เทาตอบอย่างอารมณ์ดีให้กับดาเนะพร้อมกับตวัดปลายหางตัวเองไปสะกิดโคนหางดาเนะ ดาเนะที่ได้รับสัมผัสสะกิดหางนั้นตัวซีดลงในทันทีและเริ่มหมดแรงที่จะก้าวเดินต่อไป แต่ยังมีโอบแขนของเทาคอยช่วยผลักดันดาเนะให้สามารถเดินต่อไปถึงที่หมายแห่งการโดนดึงทึ้งหาง

“ไม่ไหวแล้วนะ จะทำกับดาเนะมากเกินไปแล้วนะ” เสลธที่แอบดักมองอยู่เริ่มถึงขีดจำกัดแห่งความอดทนที่จะทนรับไว้ได้ หางของเสลธเริ่มสั่นไปมาที่แสดงถึงความโกรธทีวีสามารถรับรู้สัมผัสได้ ตอนนี้เสลธกำลังจะหมดซึ่งความอดกลั้นของการสอดแนมที่เป็นความสามาถพิเศษของตน เพียงเพราะหางที่ชื่อว่าเทากำลังจะทำอะมิดีมิร้ายกับดาเนะในสายตาและหูฟังของเสลธ

“เสลธเดี๋ยวก่อน ใจเย็นๆก่อนเสลธ นั่นเทาเค้าแค่อยากแกล้งดาเนะเล่นรึเปล่า ที่สังเกตุดูมาเทาไม่มีท่าทีจะทำอะไรดาเนะเลยนะ” วีหันไปพยายามอ่อนหัวของเสลธลงให้สงบลงแต่ดูเหมือนจะไม่เป็นผล เพราะเสลธคว้าคันศรของตัวเองและเตรียมท่าจะลุกขึ้นยืน แต่วีที่สังเกตุเห็นท่าทางไม่ดีทีอาจเป็นการเผยตัวตนจากที่ซ่อนจึงโถมตัวเองลงไปทับเสลธให้ลงไปนอนกับพื้น โดยใช้ร่างกายของตัวเองเป็นน้ำหนักกดทับเอาไว้เพื่อไม่ให้ขยับไปไหนได้

“เสลธ ใจเย็นก่อนสิ เดี๋ยวก็โดนจับได้หรอกว่าพวกเราแอบสะกดรอยตามมา แล้วที่เราพยายามทำมาตลอดนั้นทำมาเพื่ออะไรกันเสลธ” วี่ที่นอนทับเสลธพยายามใช้ผ้าห่มของตนที่มีในการพันตัวของเสลธเพื่อพันธนาการเอาไว้ แต่เพราะแรงโกรธและแรงฮึดของเสลธที่หลั่งไหลเข้าร่างกาย ทำให้เสธสามารถยกตัวเองออกจากการทับของวีจนเป็นอิสระได้

"เฮ้ย!!! ไอ้หน้าตะกวด ดาเนะเป็นเพื่อนข้า แกเอาอะไรมาอ้างว่าแกเป็นพี่ดาเนะกันแน่” เสลธลุกขึ้นพรวดและง้างคนศรเล็งมาทางเทาโดยทันที เทาที่ด้ยินและรับรู้ได้ถึงอันตรายก็รีบใช้ร่างกายที่ใหญ่กว้างของตนยืนบังดาเนะจนมืดกระชับหอกขึ้นมาตั้งท่าเตรียมต่อสู้ โดยปลายอีกด้านหนึ่งนั้นเป็นเหมือนสามง่ามเล็กเรียวที่ออกแบบมาเหมือนสำหรับการเขวี้ยงออกไป

“แกเป็นใคร ทำไมถึงรู้จักน้องเรา แล้วแกต้องการอะไรกันแน่” เทาขึ้นเสียงถามและเหลือบไปมองดาเนะที่อยู่หลังตน “ดาเนะ ระหว่างที่พี่ล่ออาไว้รีบกลับไปที่กระท่อมนะ ตรงนี้พี่จัดการเอง” ดาเนะได้ยินและรับฟังจากเทาแล้วแต่ไม่ปฏิบัติตาม “ดาเนะ เรื่องนี้พี่ไม่ได้ล้อเล่นนะ” ระหว่างที่เทากำลังต่อว่าน้องชายของตน วีที่แอบอยู่ก็พุ่งออกมาจากหลังก้อนหินมาล็อคตัวเสลธเอาไว้

“เฮ้ยเสลธ เป็นบ้าอะไรขึ้นมา ทำไมถึงคลั่งได้อย่างนี้” วีพยายามล็อคตัวเสลธจากด้านหลังแต่ก็โดนแรงขืนขัดจากก่าดำ “วี...เสลธ...ท...ทำไม” ดาเนะที่โผล่ออกมาจากหลังของเทาตกใจกับภาพที่เห็น “เสลธ!!!” ทันทีที่ได้ยินชื่อของก่าดำมาจากปากน้องชายของตัวเอง ดวงตาของเทากระตุก เบิกโพลงและเปลี่ยนเป็นแววตาแห่งความเคียดแค้นล่าสังหาร ทั้งสองมือกระชับหอกแน่นและพุ่งตรงมายังเป้าหมายทันที

“แก ไอ้ก่าต่ำช้า ตาย...” ด้ามหอกของสามง่ามเพรียวฟาดเข้ากลางลำตัวของเสลธจนทำให้ทั้งสองก่านั้นกระเด็นล้มลงไปในทันที ด้วยแรงและกำลังที่มหาศาลจากร่างกายที่แข็งแรงและแขนมัดกล้ามที่ผ่านการฝึกฝนมาอย่างดี วีและเสลธลงไปนอนจุกแน่นิ่งในทันทีโดยไม่สามารถขยับตัวไปไหนได้ เทาค่อยๆก้าวเดินมาอย่างช้ามายังเป้าหมายที่นอนกองอยู่และไร้ทางต่อสู้จนมาหยุดที่บริเวณหัวของเสลธ ฝ่าเท้าที่มีสายรัดเกราะเหยียบลงบนหน้าอกของของเหยื่อที่เทาหมายหัวเอาไว้เพื่อไม่ให้ขยับไปไหนได้ ปลายของหอกลอยขึ้นสูงเหนือหัวของเสลธที่พร้อมจะแทงลงมาทุกเมื่อ มีแต่เพียงเสียงไอสำลักออกมาเพราะอาการจุกจากการโดนฟาดช่วงท้องวีที่มีอาการบาดเจ็บเดิมอยู่แล้วจากที่โดยเสลธอัดเข้าที่ท้อง ประกอบกอบแรงฟาดซ้ำของเทาทำให้วีสลบหมดสติไปในทันที

“เป็นเพราะแก แกตัวเดียวที่ทำให้น้องข้าต้องมาเจอเรื่องเลวร้ายแบบนี และยังมาเจอกับข้าตัวนี้อย่าหวังว่าจะรอดกลับไปได้ด้วย เตรียมตัวตายได้แล้ว” เทามองมายังเสลธด้วยสายตาแห่งความเคียดแค้นแลรังเกียจ ปลากคมหอกเริ่มขยับขึ้นช้าๆจนได้มุมสูงที่เข้าที่และพุ่งตกลงมาหมายที่จะเสียบที่หน้าของเสลธให้ทะลุ

End Scenario 5 : พันธมิตรที่สัมพันธ์ของดาเนะ(อาจจะเปลี่ยน)

ส่งตรงจากบ้านยายต่างจังหวัด


Last edited by fushigidane on Sat May 14, 2011 8:07 pm, edited 2 times in total.

Top
Offline Profile  
 
 Post subject: Re: [Fic]ตอนละยาวๆของดาเนะ LIFE FORCE Sc5.10
PostPosted: Fri Apr 15, 2011 6:57 pm 
ลิง

Joined: Wed Mar 09, 2011 8:56 am
Posts: 232
Location: Notepad
โหย ท่านดาเนะ

ยังอุส่าห์ ส่งฟิต เพื่อ พ่อ -แม่ยกได้ถึงเพียงนี้

ขอยกย่อง และ ชาบูท่านจริง ๆ :mrgreen:

_________________
Jonaryn Famliy !!

Rabbit >> Rabbity >> Alchemist Doctor > > Lv.57
Wolf >> Fatairy >> HighBrid !! > > Lv.51

ฟันเฟืองแห่งกาลเริ่มหยับ Episode 2 เปิดฉากแล้ว

Image


Top
Offline Profile  
 
 Post subject: Re: [Fic]ตอนละยาวๆของดาเนะ LIFE FORCE Sc5.10
PostPosted: Fri Apr 15, 2011 8:05 pm 
เทพไฟ

Joined: Thu Mar 10, 2011 9:31 am
Posts: 827
Location: gig gug อิอิ~
ตะกวด! :shock: :shock: :shock: โอวจอร์จ มันยอดมาก
ปอตอลอ.อุส่าสละเวลามาพิมให้นับถือๆ (เอ้าพวกเราได้เวลาจับผิด(ดาเนะ)ภาพแล้ว)

_________________
ตุ่นที่มีชื่อว่า "fook2540" เรียกง่ายๆ ตุ่น "ฟลุ๊ค"
ทำไมถึงคิดว่าตุ่นสร้างพีๆไม่ได้ละ ตุ่นสร้างออกจะเมพ
Big Bug myhome ~^ ^~ all friend in this home ^ ^


Top
Offline Profile  
 
 Post subject: Re: [Fic]ตอนละยาวๆของดาเนะ LIFE FORCE Sc5.10
PostPosted: Fri Apr 15, 2011 8:32 pm 
นักดาบ
User avatar

Joined: Wed Apr 13, 2011 12:19 pm
Posts: 29
หนุกจริงๆงะ บูชาท่าน ดาเนะ~~ >w<

แต่ตอนหลังๆ เอาคู่ โดรุ x อากุ ด้วยกะดีเน้อ =,,=

เหอๆ แต่ตกลงลิงเเบงค์นี่จะคู่กะใครอะ แกะ บายะ หรือลิงนัทอะ 0x0

บอกหน่อยๆ [อยากให้เป็นลิงนัท =x=;;;]

_________________
ลิงดิน ตระกูล Divertens

Image

.....~Monakia~......


Top
Offline Profile  
 
 Post subject: Re: [Fic]ตอนละยาวๆของดาเนะ LIFE FORCE Sc5.10
PostPosted: Fri Apr 15, 2011 8:32 pm 
นักดาบ
User avatar

Joined: Wed Apr 13, 2011 12:19 pm
Posts: 29
หนุกจริงๆงะ บูชาท่าน ดาเนะ~~ >w<

แต่ตอนหลังๆ เอาคู่ โดรุ x อากุ ด้วยกะดีเน้อ =,,=

เหอๆ แต่ตกลงลิงเเบงค์นี่จะคู่กะใครอะ แกะ บายะ หรือลิงนัทอะ 0x0

บอกหน่อยๆ [อยากให้เป็นลิงนัท =x=;;;]

_________________
ลิงดิน ตระกูล Divertens

Image

.....~Monakia~......


Top
Offline Profile  
 
Display posts from previous:  Sort by  
Post new topic Reply to topic  [ 2040 posts ]  Go to page Previous  1 ... 160, 161, 162, 163, 164, 165, 166 ... 204  Next

All times are UTC + 7 hours


Who is online

Users browsing this forum: No registered users and 2 guests


You cannot post new topics in this forum
You cannot reply to topics in this forum
You cannot edit your posts in this forum
You cannot delete your posts in this forum
You cannot post attachments in this forum

Jump to:  
cron
Powered by phpBB © 2000, 2002, 2005, 2007 phpBB Group
Theme created StylerBB.net & kodeki