Last visit was: It is currently Mon Nov 18, 2019 4:49 pm


All times are UTC + 7 hours




Post new topic Reply to topic  [ 2040 posts ]  Go to page Previous  1 ... 166, 167, 168, 169, 170, 171, 172 ... 204  Next
Author Message
 Post subject: Re: [Fic]ตอนละยาวๆของดาเนะ LIFE FORCE Sc5.11
PostPosted: Sun Apr 17, 2011 9:05 am 
ฮีโร่มาสเตอร์
User avatar

Joined: Tue Mar 01, 2011 9:51 pm
Posts: 1061
fook2540 wrote:
หางครับท่าน(มั่ว!)
ปอตอลอ.น่าจะใช่หางนะ

ลูบหางทีถึงกับลงไปตลุกเค้าบนพื้นเลนหรอ0.o

_________________
Raymonter การ์ตูนฉบับเมเปิ้ล


Top
Offline Profile  
 
 Post subject: Re: [Fic]ตอนละยาวๆของดาเนะ LIFE FORCE Sc5.11
PostPosted: Sun Apr 17, 2011 9:06 am 
เทพไฟ

Joined: Thu Mar 10, 2011 9:31 am
Posts: 827
Location: gig gug อิอิ~
แมวกะก่าเป็นคุ่กัดกันสินะได้แนวคิดใหม่ละ=w=
ปอตอลอ.แทงข้างหลังทะลุถึง....หัวใจ

_________________
ตุ่นที่มีชื่อว่า "fook2540" เรียกง่ายๆ ตุ่น "ฟลุ๊ค"
ทำไมถึงคิดว่าตุ่นสร้างพีๆไม่ได้ละ ตุ่นสร้างออกจะเมพ
Big Bug myhome ~^ ^~ all friend in this home ^ ^


Top
Offline Profile  
 
 Post subject: Re: [Fic]ตอนละยาวๆของดาเนะ LIFE FORCE Sc5.11
PostPosted: Sun Apr 17, 2011 9:47 am 
นักดาบ
User avatar

Joined: Wed Apr 13, 2011 12:19 pm
Posts: 29
ตบหัวลูบหาง [เพี้ยนมาจากตบหัวลูบหลัง =v=;]

แต่เป้นหางก็ดีเนอะ =v=;

_________________
ลิงดิน ตระกูล Divertens

Image

.....~Monakia~......


Top
Offline Profile  
 
 Post subject: Re: [Fic]ตอนละยาวๆของดาเนะ LIFE FORCE Sc5.11
PostPosted: Sun Apr 17, 2011 6:14 pm 
ฮีโร่มาสเตอร์
User avatar

Joined: Sat Oct 24, 2009 6:39 pm
Posts: 1323
ตกลงนี่กระทู้ฟิค หรือกระทู้คุยกันเนี่ย - -

_________________
Image
Image


Top
Offline Profile  
 
 Post subject: Re: [Fic]ตอนละยาวๆของดาเนะ LIFE FORCE Sc5.11
PostPosted: Sun Apr 17, 2011 6:17 pm 
เทพไฟ

Joined: Thu Mar 10, 2011 9:31 am
Posts: 827
Location: gig gug อิอิ~
เอิ่ม....ไม่รู้ซิครับ
:roll: :roll: :roll:
(แต่เราคุยกันเรื่องฟิคน๊า~ :| )

_________________
ตุ่นที่มีชื่อว่า "fook2540" เรียกง่ายๆ ตุ่น "ฟลุ๊ค"
ทำไมถึงคิดว่าตุ่นสร้างพีๆไม่ได้ละ ตุ่นสร้างออกจะเมพ
Big Bug myhome ~^ ^~ all friend in this home ^ ^


Top
Offline Profile  
 
 Post subject: Re: [Fic]ตอนละยาวๆของดาเนะ LIFE FORCE Sc5.11
PostPosted: Sun Apr 17, 2011 6:37 pm 
มีดแทงหลัง
User avatar

Joined: Fri May 29, 2009 8:37 pm
Posts: 2916
Location: ที่ๆ... ไม่มีมีดแมวเข้าถึง!! > <
คือก็เข้าใจอยู่ว่ามันน่าจะเป็นจุดอ่อนได้เหมือนกัน เพราะชุดสายทริค พี่ก่าเหมือนจะพยายามหาอะไรมาพันท้องส่วนล่างซักหน่อย เค้าก็ตัวยาวๆอยู่ด้วย ส่วนในฟิคนั้นมีการแต่งให้จุดอ่อนอยู่ที่หางน่ะครับ อ่านตอนเก่าๆจะเจอเหตุการณ์นั้นอยู่

ส่วนเรื่องแทงหลัง อันนี้จุดอ่อนของทุกตัวสำหรับแมวแทงอยู่แล้ว รับประกันเดมเมจเพิ่ม 100%


Altemis wrote:
ตกลงนี่กระทู้ฟิค หรือกระทู้คุยกันเนี่ย - -


จริงๆจะเตือนเรื่องนี้ตั้งกะอะแฮ่มครั้งแรกเหมือนกัน เอาเป็นว่าถ้าไม่จำเป็นก็โพสต์ให้น้อยลงหน่อยแล้วกันนะครับ

_________________
ไดโนสีเหลือง... มังกรสีน้ำเงิน... และ... ไวรัสสีแดง
ImageImage


Top
Offline Profile  
 
 Post subject: Re: [Fic]ตอนละยาวๆของดาเนะ LIFE FORCE Sc5.11
PostPosted: Mon Apr 18, 2011 6:57 pm 
ฮีโร่มาสเตอร์
User avatar

Joined: Fri Nov 20, 2009 2:59 pm
Posts: 3104
Location: สมุทรปราการ
งดลงและแต่งฟิคชั่วคราวนะครับ ขอทำProojectลง Rest Area ห่อนนะครับ


Top
Offline Profile  
 
 Post subject: Re: [Fic]ตอนละยาวๆของดาเนะ LIFE FORCE Sc5.12
PostPosted: Tue Apr 19, 2011 7:52 pm 
ฮีโร่มาสเตอร์
User avatar

Joined: Fri Nov 20, 2009 2:59 pm
Posts: 3104
Location: สมุทรปราการ
“ไอ้กิ้งก่าชาติชั่วอย่างแกตายไปซะ” เสียงที่กราดกริ้วและเคืองแค้นของตะกวดตัวใหญ่ที่ยืนอยู่เหนือก่าดำที่นอนรอชะตากรรมตัวเอง ด้วยแรงฟาดของด้ามหอกอย่างรุนแรงประกอบกับพละกำลังแขนมัดกล้ามของตะกวดที่ยืนอยู่เหนือตน อีกทั้งร่างกายของกิ้งก่าที่มีความอ่อนแอและบอบบางของร่างกาย เพียงแค่หอกเดียวก็ทำให้เสลธกระเด็นปลิวไปตามแรงฟาดและลงไปนอนจุกที่ท้อง แม้กระทั่งจะก้มงอตัวตามคำสั่งของสมองที่บังคับให้ทำตามปฏิกิริยาตอบสนองก็ยังไม่สามารถทำได้ เพราะแรงประสาทต่างๆของเสลธชาด้านไปทั้งร่างกาย แม้กระทั่งการหายใจที่ใช้ส่วนของปอดก็ยังหายใจลำบาก

ทุกครั้งที่เสลธหายใจจะรู้สึกถึงการติดขัดของอากาศที่จะลงเข้าสู่ปอด และจะได้กลิ่นเหม็นเขียวทุกครั้งจนทำให้รู้สึกอยากอาเจียนออกมาทุกครั้ง แต่เพราะในกระเพราะมีแต่ความว่างเปล่าจึงไม่มีสิ่งใดที่จะให้สำรอกออกมาได้นอกจากน้ำลายของตนเองที่กลืนไม่ลง เสียงไอโขลกๆที่ทรมานของเสลธเป็นเพียงเสียงเดียวที่ทำออกมาได้

เทายืนมองเป้าหมายของตัวเองที่นอนอยู่ด้วยความโกรธเคืองและเคียดแค้น หอกที่ถืออยู่ในมือที่ยกขึ้นสูงถูกดันลงมาด้วยความเร็วสูง หมายจะให้คมสามง่ามเสียบทะลุกระโหลกของก่าดำตัวนี้ให้แหลกละเอียดด้วยกำลังเพียงหอกเดียว แต่ปลายหอกกลับหยุดเหนือข้างใบหน้าของเสลธที่หันตะแคงข้างเพียงแค่กำมือเดียว เทาหยุดการลงหอกสังหารนิ่งสนิททันทีเมื่อมีสัมผัสบางอย่างเข้ามาโอบรัดที่ช่วงใต้อกที่กว้างของตน และสัมผัสจากด้านหลังผ่านเกราะหนังอย่างหนาที่เทาสวมใส่

“พี่เทา...อย่านะ...อย่าทำอะไรเสลธนะพี่...” เสียงขอร้องของดาเนะแทรกผ่านแผ่นหลังมาเบาๆแต่ก็ดังพอให้พี่ชายต่างเผ่าของตนได้ยิน “ดาเนะ พี่บอกให้รีบกลับกระท่อมไปไงดาเนะ เชื่อที่พี่บอกสิ” เทาหันไปต่อว่าและเริ่มขึ้นเสียงใส่แต่ดาเนะยังไม่มีท่าทีที่จะทำตาม

“ไม่...ไม่เด็ดขาด ถ้าขืนไปพี่ต้องฆ่าเสลธแน่ๆ” ดาเนะยังคงรั้นต่อและเสียงเริ่มโรยราเหมือนกิ้งก่าที่โดนสูบพลังงานออกไป “ดาเนะ ถ้าขืนดื้อพี่แบบนี้พี่ต้องใช้กำลังนะดาเนะ กลับกระท่อมเดี๋ยวนี้” เทาขึ้นเสียงและตวาดว่าน้องตัวเองกลับแต่ยังคงถูกโอบรัดช่วงใต้อกจากด้านหลังอยู่

“ไม่...เสลธกับวีเป็นเพื่อนที่สำคัญที่สุด จะไม่ปล่อยให้ทั้งสองต้องจากไปอีก ดาเนะไม่อยากอยู่ตัวเดียวอีกแล้ว...” ดาเนะร้องขออ้อนวอนจากเพชรฆาตพี่ชายตัวเองและเริ่มรู้สึกสัมผัสได้ถึงอุ่นจากความเปียกที่แผ่นหลัง ดาเนะร้องขอทั้งน้ำตาแห่งความกลัวในอดีตที่จะกลับมาหาอีกครั้งโดยผ่านมือของพี่ชายตนเอง เทาที่ได้ยินสิ่งที่น้องร้องขอทำให้ดวงตากระตุกในทันที ทั้งที่รู้ว่าน้องของตัวเองเคยมีอดีตกาลในอดีตอย่างไร แต่สิ่งที่จะทำลงไปนั้นเป็นความรู้สึกนึกคิดเพียงชั่ววูบเท่านั้น ความโกรธและความแค้นถูกเข้าครอบงำจนเสียซึ่งตัวตนไป

แต่ตอนนี้มิใช่เวลาที่จะมาคิดไตร่ตรองอะไรอีกต่อไปสำหรับเทา เพราะการนับถอยหลังของดาเนะได้ถูกเริ่มต้นขึ้นตั้งแต่ที่เสลธได้แสดงตัวออกมา และมีเพียงแต่เทาและดาเนะเท่านั้นที่รู้ถึงอันตรายที่กำลังถอยหลัง แต่ดาเนะที่ถูกความกลัวในจิตใจครอบงำจนสูญเสียซึ่งสติความคิดต่อสิ่งที่จะเกิดขึ้น ทำให้ ณ ตอนนี้มีเพียงแต่เทาเท่านั้นที่รู้ถึงอันตรายที่กำลังจะเกิดขึ้น...กับน้องชายของตัวเอง

“ดาเนะยกโทษให้พี่ด้วย” คมหอกสามง่ามที่จ่ออยู่ที่หน้าของเสลธถูกดึงขึ้นออกมาทันที จากมือที่จับที่กลางด้ามหอกเพื่อการแทงถูกเลื่อนมาจับที่โคนหัวหอก ด้ามหอกโลหะเบาถูกเหวี่ยงเป็นรูปโค้งตรงไปที่หลังคอของดาเนะหมายจะฟาดให้สลบ แต่เพียงแค่เริ่มเหวี่ยง สัมผัสโอบรอดช่วงใต้อกเริ่มอ่อนแรงลงและคลายออก แผ่นหลังที่มีสัมผัสจากใบหน้าของดาเนะค่อยๆหายไปและตามด้วยเสียงล้มตัวลงของดาเนะที่ลงไปนอนกับพื้น

“ไม่นะ ดาเนะ!!!” เวลาที่นับถอยหลังของดาเนะถึงจุดสิ้นสุด ดาเนะล้มลงไปนอนกับพื้นไม่ไหวติงแต่อย่างใด เสลธที่ทนแรงเจ็บปวดจากท้องเพราผลของการโดนฟาดอย่างแรงก็ช็อคหมดสติไปแล้วด้วยเช่นกัน เป็นช่วงหมายเวลาที่เหมาะที่สุดที่จะจัดการเป้าหมายที่นอนรอความตายโดยไร้การขัดขืน แต่สิ่งที่สำคัญกว่าสำหรับเทานั้นคือน้องชายของตนเอง

“ดาเนะไม่นะ ทำไมดาเนะทำอย่างนี้ดาเนะ” เทาเริ่มสั่นคลอนกับสิ่งที่ไม่อยากให้เกิดขึ้นมากที่สุดแต่ได้เกิดขึ้นกับตนแล้วในตอนนี้ “ดาเนะ...ทำไม...ทั้งที่ทั้งรู้ว่า...ถ้าให้หางอื่นนอกจากดาเนะที่ได้รับการยินยอมแล้วรู้จักที่แห่งนี้...คำสาปของดาเนะที่ติดตัวอยู่จะทำงานขึ้นทันที...ทำไม” เทายกร่างของดาเนะที่อุ้มอยู่ขึ้นมาแนบกอดแน่นร่างของตน แต่เพียงแค่เทาจะชันเข่าตัวเองลุกขึ้นยืนขึ้นมา เสียงน้ำจากด้านหลังพร้อมกับสิ่งที่ขึ้นมาจากน้ำจำนวนมากร่วมถึง10ตัว ทุกเงาเดินตรงมายังยังตะกวดที่นั่งก้มลงกับพื้นและยืนทำความเคารพอย่างเป็นระเบียบ

“ท่านเทาครับ ทางหน่วยเราได้รับสัญญาณเตือนของผู้บุกรุกครับ และท่านผู้คุ้มกฎได้รายงานมาว่า กิ้งก่าที่ทำสัญญากับเราได้ทำลายกฎแห่งคำสาปลงด้วย ท่านเทาเห็นกิ้งก่าตัวนั้นมั้ยครับ” เสียงของตะกวดน้ำแห่งหน่วยวารีที่สังกัดเดียวกับเทารายงานให้ทราบ เครื่องแต่งกายนั้นเหมือนกับเทาทุกอย่างเว้นแต่อาวุธที่เป็นเพียงหอกธรรมดาทั่วไป กับสายเชือกสรเหลืองที่คาดตรงส่วนอกบนเกราะโลหะเบาที่ตะกวดทั่วไปไม่มี

“ท่านเทา เราจับกิ้งก่า2ตัวนี้ได้มาครับ ทั้งคู่นอนสลบอยู่จะให้ดำเนินการตามกฎผู้คุ้มกฎไหมครับ” เสียงของตะกวดตัวหนึ่งรายงานพร้อมกับอีก2ตัวที่แบกเสลธและวีขึ้นบ่ามาวางกองกับพื้นอย่างไม่ใยดี เทายังคงนั่งก้มตัวไม่มองกลับแต่อย่างใด เหล่าตะกวดต่างยืนตรงเหมือนจะรออะไรบางอย่างจากตัวเทาในท่ายืดอกหลังตรงที่ดูสง่า

“เราจะไม่ทำอะไรทั้งนั้นกับก่า2ตัวนั้น” เสียงของเทาเอ่ยขึ้นมาพร้อมกับการลุกขึ้นยืนอย่างช้าๆและจับด้ามหอกมาถือไว้กระชับ “ท่าน...นั่นมัน” ตะกวดตัวหนึ่งสังเกตุเห็นก่าสีเหลืองที่นอนสงบนิ่งอยู่ในชุดที่มีผ้าพันคอคลุมอยู่หลังเทา

“ในฐานะคำสั่งผู้บัญชาการสูงสุดแห่งหน่วยตะกวดวารี ข้าขอสั่งให้พวกเจ้าทั้งหมดยกเลิกการนำตัวกิ้งก่าเหล่านี้ไป และให้เรื่องที่เกิดขึ้นทั้งหมดนี้ไม่มีอะไรเกิดขึ้น ข้าจะเป็นหางลงไปคุยเอง” เทายืนยืดตัวตรงเชิดอกออกคำสั่งแก่ลูกหน่วยด้วยเสียงที่จริงจัง เหล่าตะกวดผู้น้อยที่ได้ยินต่างหันหน้าไปมาทำอะไรไม่ถูกกับคำสั่งที่ได้ยิน

“ท...ท่านเทา เมื่อกี้ท่านว่าอะไรนะครับ” เสียงของตะกวดตัวหนึ่งเป็นตัวแทนถามแทนจากทั้งหมดด้วยเสียงที่กล้าๆกลัวๆ เพราะหน่วยตะกวดวารีแม้จะเป็นหน่วยพิทักษ์เพียงแค่หน่วยเดียวไม่มีให้เปรียบเทียบ แต่ด้วยความสามารถการต่อสู้และกันคุ้มกันเป็นเยี่ยม ทำให้เป็นที่ยอมรับต่อเหล่าตะกวดทั้งหมดว่าเป็นหน่วยที่แข็งแกร่งที่สุดและเป็นของจริง จะเห็นได้จากร่างกายที่ฝึกฝนมาทำให้มีขนาดที่ขยายตามการฝึก โดยเฉพาะเทาที่เป็นหัวหน่วยระดับสูงสุด เพียงแค่การยืนตรงก็สูงกว่าเหล่าตะกวดทั้งหมดที่มีเพียงความสูงเทียบเท่าดาเนะเท่านั้น ยังไม่รวมถึงขนาดช่วงอกที่กว้างและช่วงมัดแขนที่ใหญ่ของเทาด้วย ทำให้เหล่าลูกหน่วยต่างกลัวที่จะขัดขีนคำสั่งจากหัวหน้าของตน

“เราจะทำเป็นไม่รู้ไม่เห็นกับสิ่งที่เกิดขึ้น พวกเจ้าก็กลับลงไปในน้ำได้แล้ว เรื่องทั้งหมดข้าจะไปคุยกับผู้คุ้มกฎเอง” เทาตอบเสียงเรียบพร้อมกับยืนมองท่าทีของเหล่าลูกหน่วยของตนที่ยังไม่ทำตามคำสั่ง “ไม่ได้ยินที่ข้าสั่งรึไงไอ้พวกหัวทึบ ข้าจะบอกเป็นครั้งสุดท้าย พวกแกรับไสหัวไปจากที่นี่เดี๋ยวนี้ ไม่งั้นข้าจะไม่รับรองความปลอดภัยกับพวกแกอีกแล้ว” เทาขึ้นเสียงตวาดกราดเหล่าลูกหน่วยและตั้งท่าจับหอกพร้อมต่อสู้โดยหันไปทางลูกทีมทั้งหมด เหล่าตะกวดที่เห็นต่างรนรานทำอะไรไม่ถูกแต่ก็ยังไม่ยอมถอยหลังกลับ

“ท...ท่านเทา พ...พวกข้าได้รับคำสั่งมาจากท่าน...” ตะกวดนายหนึ่งพยายามจะอธิบายถึงสิ่งที่พวกตนไม่ยอมกลับลงน้ำไปในทันทีแต่ก็ถูกเสียงของเทากลบทับสนิท “ช้าจะนับหนึ่งถึงห้า ถ้าพวกแกไม่ยอมทำตามที่ข้าบอกดีๆ อย่าหาว่าข้าโหดร้ายล่ะ” ดวงตาของเทาเริ่มเบิกกว้างแสดงถึงความโกรธและไม่พอใจกับการที่ลูกหน่วยขัดคำสั่ง

“หนึ่ง...” เทาเริ่มนับถอยหลังยิ่งทำให้เหล่าตะกวดนั้นรนรานมากกว่าเดิม “ท...ท่านผู้คุ้มกฏออกคำสั่งมาว่า...” “สอง...” เทายังคงนับต่อเนื่องโดยไม่สนใจอะไรใดๆและกำหอกแน่นจนเส้นเลือดปรากฎบนมัดแขนขึ้นมาอย่างชัดเจน “ไม่ว่าจะยังไงก็ตามก็ต้องจับพวกผู้บุกรุกไปรับโทษทั้งหมด”

“สาม...” เสียงนับถอยหลังยังคงจังหวะได้คงที่และเดินทางมาถึงครึ่งทางแล้ว “ท...ท่านเทา อภัยให้พวกข้าด้วย...ท่านผู้คุ้มกฎเขา...” เหล่าตะกวดเริ่มร่าถอยกลับเพราะสัมผัสได้ถึงจิตสังหารของเทาที่แรงกล้าที่แผ่ออกมา “สี่...” เสียงของเทายังคงนับต่อเป็นโอกาสสุดท้ายที่เหล่าลูกหน่วยจะมีโอกาสคิดหันหลังให้เพื่อหนทางรอดของทั้งหมด

“ถ้าพวกแกคิดว่ากล้าขัดคำสั่งตะกวดอย่างข้าก็ลองดูเลย” เสียงชราของตะกวดปริศนาลอยขึ้นมาจากไร้ที่ แต่เมื่อเสียงชราจบลงก็แทนที่ด้วนเสียงไฟฟ้าช็อตและเสียงร้องทรมานของเทาดังขึ้นมา “อ๊ากกกกกก ก...แก...อ๊ากกกกกกกก” เทาที่พยายามจะพูดอะไรบางอย่างกลับถูกไฟฟ้าช็อตด้วยความรุนแรงมากกว่าเก่าจนล้มลงไปฟาดกับพื้นอย่างไม่ได้สติ

“สมกับที่เป็นผู้บัญชาการแห่งหน่วยตะกวดวารี นึกว่าจะมีดีแต่กล้ามใหญ่ แต่กลับมีพลังเยอะตามกล้ามมันอีก นี่ถ้าไม่ใช้คาถาสายฟ้าอัดเข้าร่างตรงๆซ้ำก็คงล้มมันไม่ได้แน่” ร่างของตะกวดปริศนาในชุดผ้าคลุมอย่างจอมเวทปรากฎขึ้นมาจากน้ำและเดินตรงมายังร่างของเทาที่นอนหมดสติอยู่

“เอาตัวเจ้าพวกนี้ไปขังคุกให้หมดเพื่อรอการลงคำสั่งตามกฎที่มีไว้” เหล่าตะกวดต่างตรงไปอุ้มร่างวีและเสลธขึ้นพาดบ่าและลงน้ำลงไปทันที “ท่านผู้คุ้มกฎ แล้วท่านเทาล่ะครับ พาเขาไปพักฟื้นที่พักฟื้นมั้ยครับ” ตะกวดที่ที่เหลือตรงไปถามยังผู้คุ้มกฎที่อยู่หยุดหยู่หน้าเทา

“เอามันไปขังที่เดียวกับกิ้งก่าพวกนั้นด้วย มันทำผิดกฎโทษฐานขัดคำสั่งผู้คุ้มกฎอย่างข้าที่ไม่ยอมจัดการกับกิ้งก่าที่ล่วงรู้ที่แห่งนี้ และยังคิดจะปล่อยพวกมันให้รอดกลับไปได้อีก ลากตัวมันไปได้แล้ว เดี๋ยวข้าจัดการที่เหลือเอง” ผู้คุ้มกฎอธิบายถึงการจับกุมให้กับเหล่าลูกหน่วยตะกวดให้ฟัง แม้จะไม่ค่อยชอบใจนักที่ต้องทำกับหัวหน้าของตน แต่เหตุผลที่ยกมานั้นเป็นไปตามหลักความจริงของกฎที่มี จึงไม่มีตัวไหนขัดขืนแต่อย่างใด ทุกตัวต่างช่วยกันประคองร่างของเทาเพราะเนื่องจากตัวใหญ่จนยากเกินกว่าจะแบกตัวเดียวไหวจนทั้งหมดลงไปในน้ำหมดแล้ว เมื่อผู้คุ้มกฎรับรู้ว่าไม่มีใครอยู่แล้วจึงเดินตรงไปยังกิ้งก่าที่มีผ้าพันคอพันอยู่และก้มลงมองด้วยสายตาที่รังเกียจและเหยียบลงบนท้องของกิ้งก่าที่นอนอยู่ขยี้ไปมา

“โดยเฉพาะแกที่กล้าแหกกฎของข้า แปลว่าแกไม่เกรงกลัวคำสาปของข้าใช่ไหม ทั้งที่ตะกวดทั้งหมดทั้งหมดกลัวคำสาปของข้าจนต้องยำเกรงกัน” ตะกวดผู้คุ้มกฏหยุดเหยียบขยี้ที่ท้องของดาเนะที่ไม่ได้สติไม่รู้เรื่องและยกเท้าออกเหมือนจะรังเกียจกับสิ่งที่ตนได้สัมผัสเหยียบลงไป

“ดี ในเมื่อกล้าและไม่กลัวกับคำสาปของข้า ตอนแรกว่าจะให้แกโดนประหารไปพร้อมๆกับพี่ชายของแกจะได้อยู่ด้วยกัน ข้าจะเพิ่มคำสาปเพิ่มให้แกทรมานยิ่งกว่าตายเสียอีก จากตอนแรกที่แกจะถูกลบความจำบังส่วนที่เกี่ยวข้องกับที่นี่ทั้งหมด ข้าจะขุดความทรงจำของแกแล้วให้แกจมอยู่กับสิ่งที่แกพยายามจะปิดผนึกมันตลอดชีวิต หึๆๆๆๆ” เสียงของตะกวดผู้คุ้มกฎเผยให้ได้ยินถึงความวิปราศทางจิตอย่างพอใจแต่ก็หยุดหัวเราะลงทันที

“แก...ไอตัวเฮงซวย ข้าต้องมาลากแกลงน้ำอีก ข้าจะสาปแกให้ทรมานและหวาดกลัวอย่างที่ไม่เคยเจอมาก่อนแน่” ผู้คุ้มกฎจับขาของดาเนะและค่อยๆลากร่างที่นอนไม่ได้สติลงน้ำไปอย่างช้าๆจนผิวน้ำนิ่งสนิท “ความจริงจะให้แกจมน้ำตายก็ยังได้ด้วยซ้ำ แต่ข้าจะรอดูและให้แกเห็นพวกเพื่อนและพี่ชายของแกโดนประหารต่อตา แล้วข้าจะจับยัดสิ่งที่แกเห็นให้มันฝังอยู่ในหัวของแกให้มันหลอกหลอนไปตลอด ตอนนี้แกก็หลับไปเพราผลคำสาปของพี่ชายที่แสนดีของแกขอให้ไปก่อนเถอะ แล้วข้าจะประเคนคำสาปของข้าให้อย่างดีทีเดียว”


Last edited by fushigidane on Sat May 14, 2011 8:12 pm, edited 1 time in total.

Top
Offline Profile  
 
 Post subject: Re: [Fic]ตอนละยาวๆของดาเนะ LIFE FORCE Sc5.11
PostPosted: Tue Apr 19, 2011 7:55 pm 
ฮีโร่มาสเตอร์
User avatar

Joined: Fri Nov 20, 2009 2:59 pm
Posts: 3104
Location: สมุทรปราการ
กำลังคิดอยู่ว่า จะเป็น5.12 ตอนสุดท้ายของSc5 หรือเริ่ม Sc.6 ดีนะ นึกไม่ออกจริงๆ แต่น่าจะเป็นSc.6 เพราะอยากให้Sc.5จบค้างแบบนั้นให้คิดต่อ

ไม่นึกว่าจะกลับมาได้แต่งได้แหะ ตอนนี้คงจะเน้นที่คำดูรุนแรงที่มากขึ้นนะครับ เพราะอยากให้สื่อถึงอารมณ์ที่เกลียดและชิงชังต่อตัวละครนั้นๆให้มากน่ะ และการกระทำจะพยายามให้ดูถึงความโกรธจัดน่ะนะ อย่างเทาที่เกร็งหอกจนเส้นเลือดขึ้นแขนนี่ก็จงใจเหมือนกัน อยากให้เป็นสัญลักษณ์บ่งบอกว่าโกรธจริงและจะเอาจริงน่ะ


Top
Offline Profile  
 
 Post subject: Re: [Fic]ตอนละยาวๆของดาเนะ LIFE FORCE Sc5.11
PostPosted: Tue Apr 19, 2011 8:03 pm 
ตุ่น
User avatar

Joined: Tue Mar 15, 2011 1:01 pm
Posts: 217
fushigidane wrote:
งดลงและแต่งฟิคชั่วคราวนะครับ ขอทำProojectลง Rest Area ห่อนนะครับ


ครับพ้มค่อยๆเคลียไปทีละเรื่องดีกว่าครับ ;)

ว่าแต่คราวนี้ต้องสู้กับตะกวดจอมเวทย์รึ :o

_________________
Image
น้องต่ายกับแครอนน่ารักที่สุดใน3โลก!!!!!!!!!!


Top
Offline Profile  
 
Display posts from previous:  Sort by  
Post new topic Reply to topic  [ 2040 posts ]  Go to page Previous  1 ... 166, 167, 168, 169, 170, 171, 172 ... 204  Next

All times are UTC + 7 hours


Who is online

Users browsing this forum: No registered users and 0 guests


You cannot post new topics in this forum
You cannot reply to topics in this forum
You cannot edit your posts in this forum
You cannot delete your posts in this forum
You cannot post attachments in this forum

Jump to:  
cron
Powered by phpBB © 2000, 2002, 2005, 2007 phpBB Group
Theme created StylerBB.net & kodeki