Last visit was: It is currently Tue Nov 19, 2019 2:05 am


All times are UTC + 7 hours




Post new topic Reply to topic  [ 44 posts ]  Go to page 1, 2, 3, 4, 5  Next
Author Message
 Post subject: Fan-Fic12tails Sheer prince of shadowตอนที่ 22
PostPosted: Sun May 08, 2011 11:16 am 
ไบสัน
User avatar

Joined: Fri May 06, 2011 5:35 pm
Posts: 94
บทนำเรื่องราวที่เล่าขาน
หลังจากเทพทั้งหกได้ถือกำเนิดขึ้นพลังงานส่วนเหลือนั้นได้ถูกกักเก็บไว้ในกุญแจทั้งสี่ดอกนานนับพันปีและกุญแจทั้ง 4ดอกนั้นมีพลังในการเปลี่ยนแปลงชะตากรรมได้
ได้แก่ ดอกที่ 1กุญแจแห่งทุกสิ่ง ดอกที่ 2กุญแจแห่งเงา ดอกที่ 3 กุญแจแห่งแสงสว่าง ดอกทีี 4 กุญแจแห่งยมทูต
Firsttailสัตว์หางตัวแรกที่ได้รับสติปัญญามาจากเทพแสงได้ใช้พลังสุดท้ายของตนในการสะกดกุญแจทั้งสี่ดอกเพื่อป้องกันการที่มันจะถูกนำไปใช้เอาไว้ก่อนจะหายตัวไป
ภายหลังผนึกได้อ่อนแอลงกุญแจทั้งสี่ได้เริ่มที่จะทำลายผนึกของFirsttailเหล่าเทพทั้ง6จึงหาทางหยุดการทำลายผนึกของกุญแจทั้ง 4แต่ไม่อาจทำได้เพราะพลังของกุญแจนั้นแข็งเกร่งมาก
เหล่าเทพจึงได้ใช้พลังของตนสร้างผนึกทับซ้อนขึ้นเพื่อป้องกันการกระจายของพลังเท่านั้นแต่ก็ไม่สามารถต้านไว้ได้หมดจึทำให้สัตว์หางบางตัวได้รับพลังพิเศษแล้วในที่สุดกุญแจก็ทำลายผนึกแล้วกระจายออกไป
หลังจากนั้น 10 ปีได้มีพวกเหล่าหางนอกรีตได้รวบรวมกุญแจได้สามดอกได้แก่ เงา แสงและกุญแจแห่งยมทูติแล้วทดลองมาเปลี่ยนให้กลายเป็นสัตว์หางและสร้างสัตว์หางพลังพิเศษจากอารยธรรมโบราณและเวทมนต์ของปิศาจแต่การทดลองนั้นถูกทำลายโดยเทพงเาเซ่ราแต่ว่าเพราะความผิดพลาดในการโจมตีจึงทำให้กุญแจดอกแห่งยมทูติหายไปเทพเงาได้รับสัตว์หางที่ถูกทดลองเหล่านั้นมาเลี้ยงดูในวิหารเงาโดยได้ให้สัตว์หางที่เกิดจากกุญแจทั้งสองเป็นเจ้าชายแห่งวิหารเงาหรือบุตรบุญธรรมนั่นเองหลังจากนั้นเรื่องกุญแจที่สามารถเปลี่ยนแปลงชะตากรรมได้ก็เป็นเพียงเรื่องเล่าแต่ไม่มีใครรู้ว่ากุญแจทั้งหมดรอเวลาที่จะสำแดงอำนาจของมันออกมาโดยผ่านทางอาวุธประจำกุญแจทั้งสี่ได้แก่
1.ธนูแห่งการสรรค์สร้าง(Bow of the Create.)
2.เครมอร์สีเลือด(Crimson Claymore)
3.ถุงมือแห่งความอาทร(Gloves of Concern)
4.เคียวยมทูต(Scythe of the Reaper)
Firsttailได้ทำนายไว้ว่ากุญแจจะตื่นขึ้นพร้อมกับเหตุการณ์ผิดปกติทั่วทั้งโลกแห่งเหล่าหางและได้สั่งให้ทายาทของตนนั้นคอยติดตามและตามหากุญแจทั้งสี่ให้พบและหาทางผนึกพลังของกุญแจทั้งสี่เอาไว้



สารบัญ
ตอนที่ 1-5อยู่หน้านี้แหล่ะ
ตอนที่ 6-10 http://www.bigbugstudio.com/forum/viewtopic.php?f=19&t=8402&start=10
ตอนที่ 11-18.4 http://www.bigbugstudio.com/forum/viewtopic.php?f=19&t=8402&start=20
ตอนที่ 21http://www.bigbugstudio.com/forum/viewtopic.php?f=19&t=8402&start=40

_________________
Image
ตัวละครพิเศษมีเฉพาะในฟิครองของเราเท่านั้นลิ้งข้างล่างเลยจ้า
http://www.bigbugstudio.com/forum/viewtopic.php?f=19&t=9028


Last edited by moruru on Wed Jul 06, 2011 3:49 pm, edited 33 times in total.

Top
Offline Profile  
 
 Post subject: Re: Fan-Fiction12tailsภาคพิเศษตอนที่ 1
PostPosted: Sun May 08, 2011 11:18 am 
ไบสัน
User avatar

Joined: Fri May 06, 2011 5:35 pm
Posts: 94
ตอนที่ 1LeokungandSheer
15 ปีหลังเหตุการณ์โจมตีของเทพเงา
“เฮ้ย!ไอ้บ้าลีโอเปิดประตูเดี๋ยวนี้นะเฟ้ย”ในชนบทใกล้ๆกับฟาร์มมูโป้ปรากฏร่างหมาป่าขนสีแดงอายุประมาณ 15ปี
กำลังเคาะ(ทุบ)ประตูของบ้านหลังหนึ่งอย่างแรงพลางด่าไปด้วย
“ไอ้บ้านี่เปิดสิฟะ”หมาป่าหนุ่มกล่าวพลางเตะประตูอย่างบ้าคลั่ง
“โอเคไม่เปิดใช่มั้ยได้”หมาป่าหนุ่มพูดหลังถีบประตูมาได้สักพักพลางชักดาบ2เล่มออกมาพร้อมกับตวัดดาบอย่างรวดเร็ว
Air Slasher(คมดาบตัดอากาศ)
โครม!
ประตูไม้ปลิวเข้าไปในบ้านหลังนั้นทันที
“ไอ้คุณเชียร์บอกกี่ครั้งแล้วว่าอย่าพังประตู ค่าซ่อมประตูมันแพงนะเฟ้ย ”เสียงของคนที่ถูกเรียกว่าลีโอดังขึ้นพร้อมโวยไปอีกรอบว่า
”แล้วอีกอย่างชั้นบอกให้นายเรียกชั้นว่าลีโอคุงไงฟะ”
“ข้าจะเรียกนายว่ายังไงมันก็เรื่องของข้า รีบออกไปทำภารกิจกับข้าได้แล้ว ไอ้กิ่งก่าติงต๊อง”หมาป่าหนุ่มนามเชียร์กล่าวพลางเดินเข้าไปลากตัวแต่ก็ลื่นล้มเมื่อเท้าไปเหยียบบางอย่าง
โครม!
“ไอ้ลีโอช่วยเก็บของให้เป็นที่เป็นทางหน่อยสิฟะถามจริงเมื่อไหร่แกจะจัดของในบ้านให้มันเรียบร้อยฟะ”เชียร์พูดพลางยันตัวขึ้นมาจากพื้นที่เต็มไปด้วยขวดนมใช่ขวดนมขวดนมของแท้เลย
“อือๆ ถ้าว่างๆจะลองจัดดูไปกันเถอะ”ลีโอคุงพูดพลางหยิบธนูพร้อมกระบอกเดินออกมาโดยไม่เหยียบขวดนมซักขวด
“อืม"เชียร์พูดพลางเดินออกจากบ้านของลีโอไปโดยนำซากของประตูวางแบบลวกๆพอปิดได้ไป


ณ สำนักงานของกิลด์แถวชานเมือง
“อ้าวคุณเชียร์มาอีกแล้วเหรอครับ รอสักครู่นะครับจะนำเอกสารงานที่น่าสนใจมาให้นะครับ”เสียงของแพนด้าแดงสุดน่ารักที่สุดแถมรอยยิ้มยังปล่อยรังสีโชตะออกมาอีกต่างหากทำให้เหล่าสัตว์หางสาวๆละลายไปเป็นแถบ
“อืมให้ไวล่ะ”เชียร์พูดหน้าตายด้วยน้ำเสียงเรียบๆพลางลากลีโอคุงมานั่งที่โซฟาในสำนักงาน
“ได้แล้วครับ”แพนด้าแดงพูดพลางยื่นเอกสารงานมาให้ถึงโซฟา
“อืม”เชียร์รับเอกสารมาพร้อมกับหันไปหาลีโอคุงพร้อมกับยื่นเอกสารครึ่งหนึ่งไปให้พร้อมพูดว่า
“เอ้าลองช่วยกันดู เพื่อจะมีภารกิจที่เข้าตานายและข้า”เชียร์กล่าวพลางดูเอกสารในมือตนอย่างตั้งใจ
“อือ”ลีโอคุงรับคำส่งๆพลางเปิดเอกสารดูทีละหน้า
“นี่ๆไอ้ลีโอมาดูนี่”เชียร์เรียกลีโอหลังจากดูเอกสารมาประมาณ 5 นาที
“เจอแล้วเหรอถึงเรียกน่ะ”ลีโอคุงตอบพลางละสายตาจากเอกสารตรงหน้ามามองเอกสารที่เชียร์ชูขึ้น
“นี่มันงานกวาดล้างพวกสติงบั๊ก(sting bug)เหรอ”ลีโอคุงพูดพลางมองเอกสารในมือ
“อือไปดีมั้ยมันน่าสนุกดี”เชียร์พูดพลางจ้องลีโอคุงแบบเอาเรื่องสื่อความหมายว่า“แกไม่ไปแกตายแน่”
“เออๆ”ลีโอคุงรับคำส่งๆพลางหันไปมองร่างในชุดคลุมสีน้ำตาลยาวลากพื้นที่เดินอาดๆเข้ามาในสำนักงาน
“งั้นเดี๋ยวนายไปรอที่ทางออกเมืองก่อนนะ เดี๋ยวข้าไปเอาของแปป”เชียร์พูดพลางวิ่งหายไปในทันที
“เฮ้อ”ลีโอคุงถอนหายใจก่อนจะคว้าธนูพร้อมกระบอกใส่ลูกธนูก่อนเดินออกไป
หลังจากพวกเชียร์ออกไปสักพัก
ร่างในชุดคลุมค่อยๆเดินมาหาแพนด้าแดงที่โต๊ะพร้อมกับถามว่า
“รู้จักกลุ่มที่ผ่านการทดสอบของโบลดาสเพียงกลุ่มเดียวไหม”
“รู้จักครับเดี๋ยวนะครับ”แพนด้าแดงพูดพลางเปิดลิ้นชักค้นเอกสารบางอย่าง
“อ่ะนี่ครับชื่อของสมาชิกในกลุ่มครับ”แพนด้าแดงพูดพร้อมยื่นกระดาษแผ่นหนึ่งให้ร่างในชุดคลุมพลางสำรวจร่างนั้นอย่างละเอียด
ร่างนั้นสวมชุดคลุมสีน้ำตาลขาดนิดหน่อยมีหางสีน้ำตาลอยู่ด้านหลังแถมถือคทาที่แพนด้าแดงรู้สึกเหมือนเคยเห็นมาก่อน
“อืมขอบใจมาก”ร่างนั้นตอบเสียงเรียบก่อนจะเดินออกไปจากสำนักงาน
“เฮ้อได้พักสักที”แพนด้าแดงบ่นพลางนั่งพักพลันตาเหลือบไปมองรูปภาพFirstailภาพของคทามันซ้อนทับกับร่างในชุดคลุมพอดี
“หรือว่า”แพนด้าแดงอุทานพร้อมหันไปมองทางประตูที่ร่างในชุดคลุมอีกครั้งปรากฏว่าไม่พบใครเลย
“สงสัยจะตาฟาดไป”แพนด้าแดงพึมพำกับตนเอง
ในถนนสายหลักใกล้ๆสำนักงานปรากฏร่างในชุดคลุมสีน้ำตาลขาดๆพร้อมกับกระดาษในมือเขียนว่า

รายชื่อผู้ผ่านการทดสอบผู้กล้า
1. chame leo
2. Sheer Flamefear
ขอขอบคุณ คุณkuggivta สำหรับตัวละครนะคับ

_________________
Image
ตัวละครพิเศษมีเฉพาะในฟิครองของเราเท่านั้นลิ้งข้างล่างเลยจ้า
http://www.bigbugstudio.com/forum/viewtopic.php?f=19&t=9028


Last edited by moruru on Mon Jun 06, 2011 11:16 am, edited 6 times in total.

Top
Offline Profile  
 
 Post subject: Re: Fan-Fiction12tails ภาคพิเศษตอนที่ 1รับสมัครตัวละครครับ
PostPosted: Sun May 08, 2011 5:07 pm 
ฮีโร่มาสเตอร์
User avatar

Joined: Tue Mar 01, 2011 9:51 pm
Posts: 1061
= w= แวะมาเยี่ยม

_________________
Raymonter การ์ตูนฉบับเมเปิ้ล


Top
Offline Profile  
 
 Post subject: Re: Fan-Fiction12tails ภาคพิเศษตอนที่ 1รับสมัครตัวละครครับ
PostPosted: Sun May 08, 2011 5:19 pm 
ไบสัน
User avatar

Joined: Sat Mar 05, 2011 5:40 pm
Posts: 94
ชื่อคุ้นๆแฮะ

_________________
บล็อกข้าน้อยเอง http://rubyhome.exteen.com


Top
Offline Profile  
 
 Post subject: Re: Fan-Fiction12tails ภาคพิเศษตอนที่ 2รับสมัครตัวละครครับ
PostPosted: Sun May 08, 2011 10:16 pm 
ไบสัน
User avatar

Joined: Fri May 06, 2011 5:35 pm
Posts: 94
ตอนที่ 2 สายเลือดแห่งFirsttailกับหมาน้อยขนน้ำตาล
ระหว่างทางการไปทำภารกิจของทั้ง 2 คน(ตัว)
“นี่ๆลีโอนายจำได้ไหมตอนที่เราผ่านการทดสอบผู้กล้าด้วยกันน่ะ”เชียร์พูดขณะกำลังเดินอยู่ในป่านอกเมือง
“อือจำได้แม่นเลยละ”ลีโอพูดยิ้มๆ

ย้อนไปเมื่อ 2 เดือนก่อน
“โฮ่ๆผู้ที่ต้องการเป็นผู้กล้าก้าวออกมาเลย”เสียงหนึ่งกล่าวขึ้น
“เออได้เลยลุง”อีกเสียงหนึ่งพูดด้วยความมั่นใจมาก
“จะดีเหรอเอ่อคือว่าเราลืมลูกธนูอะ”อีกร่างหนึ่งพูดเสียงอ่อย
“เอ้า”ร่างนั้นโยนดาบมาให้
“นายจะใช้แผนนั้นจริงๆเหรอเชียร์”ร่างนั้นถามด้วยความกลัว
“อืมลีโอนายลองนึกสกิลธนูให้ออกใช้ดาบข้าแทนลูกดอกข้าจะถ่วงเวลาให้โอกาสมีแค่ครั้งเดียวย้ากกก”ร่างที่ถูกเรียกว่าเชียร์พูดพร้อมกับพุ่งตัวเข้าหาโบลดาสทันที
โบลดาสยกไม้นวดแป้งหวดใส่ทันทีด้วยความเร็วสูงมากแต่เชียร์กลับยิ้มละไม
“Art Cancel”เชียร์ตวาดเบาๆก่อนจะพุ่งตัวไปหาโบลดาสพร้อมใช้ดาบฟันไปที่ท้องของโบลดาสด้วยความเร็วที่เหนือกว่า
“เคร้งงงงง”เสียงของดาบเหล็กปะทะกับไม้นวดแป้งเสียงดังสนั่นจนร่างของโบลดาสทรุดลงทันที
“ฮึๆไม่เบาเลย”โบลดาสพูดพลางคิดในใจ”ความเร็วนี่มันอะไรกันขนาดแม่ทัพหมาป่าแห่งเมืองแสง
ซาเมอร์ยังไม่สามารถใช่ท่านี้ได้เร็วขนาดนี้เลยเด็กนี่เป็นใครกันแน่”
“พร้อมยังลุง”เชียร์เกล่าพลางนำดาบเล่มเดียวในมือควงไปมาอยู่ในท่าพร้อมรบ
“ฮ่าๆเจ้านี่น่าสนใจจริงๆเลยเข้ามาเจ้าหนู”โบลดาสพูดก่อนที่จะควงไม้นวดแป้งพร้อมหวดอีกครั้ง
“Millionslash” เชียร์ตวาดดังลั่นก่อนจะกัดฟันกรอดเพราะท่าประจำตัวนี้ใช้พลังงานมหาศาลมากก่อนจะตวัดดาบด้วยความเร็วที่มองไม่ทันจนเป็นเงาสีเงินจำนวนมหาศาลราวกับการฟันล้านครั้ง
“เคร้งๆๆๆๆๆๆๆเปรี้ยง”เสียงของไม้นวดแป้งกระทบกับเงาสีเงินก่อนจะหักสะบั้นในการรับเงาดาบครั้งสุดท้ายก่อนที่ร่างสูงของโบลดาสจะทรุดลงเป็นครั้งที่ 2
“ตอนนี้แหละลีโอ”เชียร์พูดก่อนจะล้มลงทันทีเนื่องจากใช้พลังไปหมดแล้ว
“ย้ากกกกกก”ลีโอยิงดาบออกไปด้วยความคิดว่าการเสียสละของเชียร์น่ะต้องไม่สูญเปล่าเค้าเชื่อใจเราๆจะให้เค้าผิดหวังไม่ได้
ฉึกดาบเล่มนั้นปักเข้าที่ไหล่ของโบลดาสทันทีทำเอาร่างนั้นทรุดลงด้วยอาการบาดเจ็บทหารสือดำรีบเข้ามาดูอาการด้วยความเป็นห่วงทันที
“ข้าไม่เป็นไรมากไปดูเจ้าหนูนั่นก่อน”โบลดาสพูดด้วยน้ำเสียงแหบพร่าเพราะใช้แรงมากในการปะทะเงาดาบทั้งหมด

ภาพในความทรงจำจบลงแค่นี้
“หลังจากนั้นเราก็ได้เข้าเป็นหน่วยชาโดว์ไนท์ที่ทำหน้าที่ตรวจสอบและช่วยงานกิลเป็นหลักแถมยังเป็นหน่วยที่สูงกว่าหหน่วยอัลฟาและเบต้าซะอีกนะรู้มั้ยแต่เราจำไม่ค่อยได้แล้วว่าที่จริงมันต้องมีเอกสารรับรองจากวิหารเทพเงารึเปล่านี่สินายจำได้มั้ย”ลีโอพูดต่อจากเหตุการณ์ในอดีตพลางหันมาถามกับเชียร์
“อะ..เอ่อไม่ใช้หรอก”เชียร์ตอบด้วยน้ำเสียงตะกุกตะกักเล็กน้อยราวกับพยายามจะปิดบังบางอย่าง
“งั้นเหรอชั้นว่าไปนั่งพักกันดีกว่าตรงข้างลำธารนั่นน่ะ”ลีโอกลับนึกว่าที่เชียร์ตะกุกตะกักเพราะจำไม่ได้ซะงั้น
หลังจากที่ลีโอวิ่งไปที่ข้างธารน้ำในจุดที่มีรมเงาของไม้บังให้อย่างแสนสบายแล้วส่วนเชียร์ยังยืนอยู่เฉยๆราวกับคิดอะไรอยู่

“ดีนะที่นายเป็นคนแบบนี้”เชียร์พึมพำคนเดียวด้วยร้อยยิ้มเศร้าก็เขานั่นแหละที่เซ็นใบรับรองของวิหารเงาในฐานะเจ้าชายแห่งวิหารเงาตอนนี้เขากลัวๆว่าถ้าลีโอรู้ว่าเขาเป็นใครจะทิ้งเขาไปเขากลัวการสูญเสียเขากลัวการถูกทิ้งเขากลัวการไม่มีเพื่อน ตอนนี้ร่างนั้นสั่นเทาด้วยความกลัวจนเริ่มมีน้ำตาคลอที่เบ้าตาก่อนจะไหลมาอาบแก้ม
“นายเป็นอะไรรึเปล่า(เชียร์)”ลีโอพูดพร้อมกับก่อนจะเอามือมาวางบนบ่าของเชียร์ภาพทับซ้อนกันในอดีตเมื่อ10 ปีก่อนตอนที่ถูกทิ้งไว้ในเมืองคนเดียวในเมืองซึ่งตอนนั้นอยู่ในตอนกลางคืนที่มืดมิดในซอยแห่งหนึ่งคนเดียวคนที่เข้ามาวางมือบนบ่าและจูงมือออกไปจากที่นั่นพร้อมช่วยให้เขากลับบ้านมาได้อย่างปลอดภัย(ที่วงเล็บนั่นคือคำพูดในปัจจุบันนะ)
“เอ่อฝุ่นเข้าตาน่ะไม่มีอะไรหรอก”หมาป่าหนุ่มพูดพลางเช็ดน้ำตาก่อนจะวิ่งไปกับลีโอที่จุดนั่งพัก
“นี่ๆอะไรลอยน้ำอยู่น่ะ”เชียร์พูดพลางจ้องไปยังลำธารที่นิ่งสงบตรงหน้าก่อนจะพูดว่า
“นั่นเด็กนี่นา”ทั้งสองตัวอุทานพร้อมกันก่อนที่เชียร์จะถอดเสื้อตัวนอกออกวางลงที่พื้นหญ้าก่อนจะกระโดดลงไปช่วยทันที

“แฮ่กๆ”เชียร์หอบหนักหลังจากว่ายน้ำไปช่วยเด็กตัวน้อยถ้าพูดให้ถูกคือหมาตัวน้อยขนสีน้ำตาลหน้าตาน่ารักตัวหนึ่ง
“มาอยู่ที่นี่เองเหรอเนี่ยคนที่ผ่านการทดสอบผู้กล้าที่ว่าจะมีน้อยที่สุดในรอบปี”เสียงหนึ่งดังขึ้นพอทั้งสองตัวหันมามองทันทีปรากฎว่าพบกับร่างในชุดคลุมที่เจอที่สำนักงานถือไม้เท้าประหลาดๆ
“(แต่เดี๋ยวทำไมไม้เท้ามันคุ้นๆตา)หรือว่านายคือ”ทั้งสองตัวพูดออกไปด้วยสีหน้าเหมือนนึกอะไรขึ้นได้
“ครับผมคือสายเลือดแห่งFirsttailชือไวซ์เทล(Wise tail)ยินดีที่ได้รู้จักครับ”ร่างนั้นดึงฮู้ดสีน้ำตาลออกจึงเห็นใบหน้าที่มีลักษณะเหมือนFirsttailราวกับแกะอายุประมาณ 13ปี
“ข้าชื่อเชียร์ส่วนไอ้นี่ชื่อลีโอ”เชียร์แนะนำตัวให้กับกิ้งก่าที่ยังช็อคไม่เลิกพลางมองท้องฟ้าที่กลายเป็นสีแดงส้มแล้ว
“งั้นเราคงต้องกลับก่อนดีกว่าจะมืดแล้วนะเดินทางตอนกลางคืนไม่ดีแน่เรากลับไปนอนบ้านนายก่อนละกันใกล้ที่สุดแล้ว”
เชียร์พูดกับลีโอพลางหันไปอุ้มหมาตัวน้อยขึ้นหลังพร้อมหันไปส่งสายตาถามว่าจะไปกับพวกเราไหมโดยได้รับคำตอบทางสายตาว่า “ครับ”
“หมายความว่าไงที่ไปบ้านของชั้นน่ะหา”ลีโอที่ได้สติเริ่มตวาดใส่เชียร์ทันที
“แล้วนายจะปล่อยให้เด็กตัวเล็กๆตัวหนึ่งนอนอยู่ในป่าที่อันตรายและหนาวเหน็บเหรอ”เชียร์เถียงกลับด้วยใบหน้าตายด้าน
“กะ.....ก็ได้”ลีโอพูดด้วยน้ำเสียงตะกุกตะกักเพราะเขารู้ว่าเชียร์เวลาโกรธจะทำหน้าตายเป็นประจำแน่นอนถ้าเขาไม่รับคำรับรองตายแน่ๆ

หลังจากมาถึงบ้านของลีโอได้สักพัก
“ข้าจะนอนกับไวซ์ที่พื้นนะ”เชียร์พูดพลางเปิดกระเป๋าเดินทางใบไม่ใหญ่มากของตัวเองก่อนจะหยิบฟูกและผ้าห่มขนาดใหญ่ที่ใช้สำหรับนอน 2 คนออกมาปูที่พื้นที่ตอนนี้ไม่มีขวดนมของลีโออีกก่อนจะกล่าวสำทับขึ้นมาอีกว่า
“ส่วนนายกับเด็กตัวนั้นนอนข้างบนเตียงละกัน”เชียร์พูดพลางหันไปมองร่างของไวซ์ที่กำลังหลับสบายด้วยความคิดว่า “หลับเร็วมากเลยแฮะคงจะเหนื่อยละสิ”เชียร์คิดพลางล้มตัวนอนบนฟูกที่ตัวเองมักพกติดตัวตอนไปทำภารกิจอยู่ตลอดเวลา
“อืม”ลีโอรับคำพลางล้มตัวนอนบนเตียงอย่างเป็นสุข

_________________
Image
ตัวละครพิเศษมีเฉพาะในฟิครองของเราเท่านั้นลิ้งข้างล่างเลยจ้า
http://www.bigbugstudio.com/forum/viewtopic.php?f=19&t=9028


Last edited by moruru on Thu May 19, 2011 6:37 pm, edited 2 times in total.

Top
Offline Profile  
 
 Post subject: Re: Fan-Fiction12tails ภาคพิเศษตอนที่ 1รับสมัครตัวละครครับ
PostPosted: Sun May 08, 2011 11:54 pm 
ฮีโร่มาสเตอร์
User avatar

Joined: Tue Mar 01, 2011 9:51 pm
Posts: 1061
dreamsks16 wrote:
ชื่อคุ้นๆแฮะ



ก็คนจากชมรมเมเปิ้ลการืตูนแหละ= w=

_________________
Raymonter การ์ตูนฉบับเมเปิ้ล


Top
Offline Profile  
 
 Post subject: Re: Fan-Fiction12tails ภาคพิเศษตอนที่ 3รับสมัครตัวละครครับ
PostPosted: Mon May 09, 2011 1:53 pm 
ไบสัน
User avatar

Joined: Fri May 06, 2011 5:35 pm
Posts: 94
ตอนที่ 3กิ้งก่าซอรัสกับรอยยิ้มที่อ่อนโยนของเชียร์
“หาวววว”ลีโอตื่นขึ้นมาแต่เขารู้สึกเหมือนมีอะไรจับเขาอยู่
“ตื่นแล้วเหรอลีโอ”เสียงของเชียร์ที่กำลังยกอาหารเช้าเข้ามาที่โต๊ะกินข้าวซึ่งมีไวซ์นั่งอยู่ก่อนแล้ว
ก่อนจะกล่าวสำทับขึ้นมาว่า
“อาหารเช้าเสร็จแล้วเอ่อแล้วปลุกเจ้าหนูนั่นที”เชียร์พูดก่อนจะชี้ไปยังร่างของหมาน้อยที่กำลังกอดลีโอคุงเหมือนหมอนข้าง
“เอ๋”ลีโอทำหน้างงพลางพลิกตัวไปก็พบกับหน้าของเด็กน้อยตัวหนึ่งที่หลับสนิท
“แย้กกกกกกกกกกก”ลีโอร้องลั่นตกใจจนกลิ้งตกเตียงไปทันทีด้วยใบหน้าที่แดงซ่านเหงื่อแตกเต็มตัวเสียงร้องนั่นทำเอาเด็กน้อยน่ารักตื่นในทันที
“ทำไมเจ้าถึงมากอดข้าล่ะเนี่ย”ลีโอพูดขณะที่ยังหน้าแดงไม่หาย
“แล้วทำไมพี่ถึงหน้าแดงอ่า”เด็กน้อยถามด้วยใบหน้าไร้เดียงสา
“กะ.....ก็”ลีโอพูดตะกุกตะกักใบหน้าแดงซ่านพลางหันหน้าไปอีกทางหนึ่ง
“คิดอะไรเกินเลยรึเปล่าลีโอหน้าแดงเชียว”เชียร์เริ่มใส่ไฟพลางยิ้มมุมปาก
“ยิ้มแบบนี้อย่ายิ้มเลยดีกว่า”ลีโอคิดในใจก่อนจะเถียงกลับไปว่า
“ข้าไม่ใช่เคะหรือชายชอบชายเฟ้ยตะ....แต่”
“แต่อะไรเหรอพ่อกิ้งก่าโชตะค่อน”เชียร์เริ่มแกล้งต่ออย่างนึกสนุกจนลีโอเริ่มหน้าแดงมากขึ้น
“ฉึก”เสียงของคำพูดใสไฟของเชียร์แทงใจเล่นเอาลีโอหัวว่างเปล่าคิดหาทางแก้ตัวไม่ออกแต่ก็นึกขึ้นได้ว่าตนไปกินอาหารเช้าที่โรงแรมของหมีมิมิทุกวันจึงไม่มีโต๊ะกินข้าวแล้วมันมาจากไหน
“นี่นายเอาโต๊ะกินข้าวมาจากไหน”ลีโอรีบเปลี่ยนเรื่องทันทีก่อนที่ไอ้เชียร์มันจะพาเตลิดไปไกล
“ก็ซื้อมาสิบ้านนายมันไม่ค่อยมีอะไรเลยชั้นน่ะตื่นตั้งแต่เช้ามืดและก็เลยไปซื้อของหลายอย่างเลยน่ะเพราะข้าคงต้องอยู่บ้านนายอีกนานน่ะ”เชียร์ตอบซึ่งตอนนี้เชียร์สวมชุดนอนสีข้าวไร้ลวดลายปลดกระดุมคอสองเม็ดกางเกงสีขาว
“ดะ...เดี๋ยวก่อนที่ว่าอยู่อีกนานนี่หมายความว่าไงหาไอ้เชียร์”ลีโอเริ่มโวยวายทันที
“พอดีพวกตุ่นมันทดลองแล้วเกิดระเบิดขึ้นนะสิแถมห้องของข้าเลยพังเพราะแรงระเบิดน่ะสิเลยมาขอพักบ้านนายก่อน”
เชียร์ตอบอย่างไม่ใส่ใจพลางผายมือเชิญเด็กน้อยกับลีโอมากินข้าวเช้า
“ชิ”ลีโอสบถพลางเดินไปกินข้าว
“พวกพี่ชื่ออะไรเหรอครับเด็กน้อยถามยิ้มๆ
“พี่ชื่อเชียร์ส่วนกิ้งก่าโชตะค่อนนี่ชื่อลีโอส่วนกระรอกนั่นชื่อไวซ์แล้วเจ้าล่ะชื่ออะไร”เชียร์ตอบยิ้มๆก่อนจะหลบขวดนมที่
ลีโอปามาไปด้วย
“ช่วยเรียกผมว่าคิโน๊ะแล้วกันนะครับ”เด็กน้อยพูดพลางเริ่มลงมือจัดการอาหารตรงหน้าซึ่งก็คือนมหนึ่งขวดซุปหนึ่งถ้วยและ
น้ำเปล่าอีกหนึ่งแก้ว
“นายทำเองเหรอซุปถ้วยนี้น่ะ”ลีโอถามพลางลงมือชิมซุป
“อร่อย”ทั้งสามตัวอุทานพร้อมกัน
“เอออร่อยก็ดีแล้วไม่ใช่เหรอ”เชียร์พูดด้วยสีหน้าขึ้นสีน้อยก่อนจะกล่าวสำทับว่า
“ลีโอถ้ากินข้าวเสร็จแล้วไปหาข้าที่หลังบ้านที่นะ”สิ้นคำพูดเชียร์ก็เดินออกจากประตูบ้านไป
“อะไรของเค้าน้า”ลีโอพูดพลางซดน้ำซุปทีเดียวหมดถ้วยก่อนจะดื่มน้ำไปอีกหนึ่งอึกแล้วเดินออกไปขณะที่คิโน๊ะไวซ์กำลังดื่มนมด้วยสีหน้าเปี่ยมสุข

“นายเรียกชั้นมาทำไมเหรอเชียร์...เฮ้ย!”ลีโอต้องอุทานออกมาเพราะว่าด้านหลังบ้านมีบ่อน้ำร้อนโพล่มาเมื่อไหร่ก็มิอาจทราบได้
“ตกใจอะไรนักหนาข้าแค่ขุดบ่อน้ำใต้ดินแล้วใช้ผลึกเฟลมแฟร์ทำให้มันกลายเป็นน้ำร้อนแค่นั้นเอง”เชียร์พูดด้วยสีหน้าไม่พอใจ
“สุดยอดเลย”ลีโอพูดพลางจ้องไปยังบ่อน้ำร้อนตรงหน้า
“แล้วนายเอาเวลาที่ไหนมาสร้างเนี่ย”ลีโอถามต่อ
“ก็เมื่อคืนข้านอนไม่หลับน่ะแล้วอากาศแถวนี้ค่อนข้างเย็นก็เลยคิดว่ามันน่าจะมีบ่อน้ำร้อนไว้ผ่อนคลายบ้างก็แค่นั้นเอง”
เชียร์ตอบอย่างไม่ใส่ใจ
“พวกนายมาอยู่ที่นี่เองให้หาตั้งนาน”เสียงหนึ่งดังขึ้นเล่นเอาทั้งสองตัวหันไปมอง
“ซอรัสนี่เองมาที่นี่มีธุระอะไรเหรอ”เชียร์หันมาถามด้วยสีหน้าปกติ
“แหมๆก็มันว่างนี่นาก็เลยอยากมาเยี่ยมชาวกิ้งก่าด้วยกันแค่นั้นเอง”ซอรัสเป็นกิ้งก่าสีแดงดำ(แดงเลือด)สวมชุดสเลย์เยอร์ขั้นสูงตัวสูงกว่าลีโอนิดหน่อย
“เอาเถอะเข้ามาในบ้านก่อนสิ”เชียร์พูดพลางผายมือชวนกิ้งก่าหนุ่มเข้าบ้านไป

หลังจากกิ้งก่าสองตัวเข้าไปได้ไม่นานเชียร์ก็เดินเซๆจนเกือบจะล้มลงถ้าจับประตูไว้ไม่ทัน
“คงเป็นเพราะไม่ได้นอนละมั้งเนี่ย”เชียร์บ่นพึมพำก่อนจะตามเข้าไปก่อนจะต้องตกตะลึงเพราะภาพที่เห็นคือ
ภาพของเด็กน้อยตัวหนึ่งกำลังอ้อนกิ้งก่าตัวหนึ่งที่ตอนนี้หน้าแดงกว่ามะเขือเทศอีกแถมยังเหงื่อแตกว่า
“สอนธนูให้ผมหน่อยสิครับ”คิโน๊ะพูดอ้อนพลางยื่นหน้าเข้ามาใกล้
“กะ....ก็ได้แต่ออกไปก่อนดิ”ลีโอพูดด้วยใบหน้าขึ้นสีจัด
“เอ่อขอโทษที่รบกวน”ทั้งสามตัวได้แก่ไวซ์ ซอรัสและเชียร์พูดพลางจะเดินออกจากห้องไป
“นะ.....นี่มันไม่ใช่อย่างที่พวกนายคิดนะ”ลีโอรีบแก้ตัวทันที
“อ๊ะๆถ้าไม่ใช่แบบที่ข้าคิดแล้วมันเป็นแบบไหนล่ะ”เชียร์เริ่มใส่ไฟพร้อมร้อยยิ้มมุมปาก
“ลีโอXคิโน๊ะ คิโน๊ะXลีโอแน่นอนฮ่าๆๆ”ซอรัสรับมุกต่อทันทีแถมยังชวนให้เข้าใจผิดได้อย่างไร้ที่ติ
“พวกนายตายซะเถอะธนู30Hit”ลีโอยิ่งหน้าแดงแถมยังจำสกิลได้กระทันหันแถมเป้าหมายคือสองสหายของเขานั่นเอง
“จ้ากกกกกกกกกกก”ทั้งสองร้องลั่นพลางหลบลูกธนูอย่างกระหืดกระหอบ
“ฉึกๆๆๆๆๆๆ”เสียงธนูปักลงบนซากประตูที่เชียร์เคยพังมาเป็นโล่ทันที
“งั้นข้าให้ของขวัญเจ้าอยู่อย่างนึงละกันคิโน๊ะเพราะเจ้าทำให้ข้าพอใจตามมานี่สิ”เชียร์พูดพลางจูงมือคิโน๊ะออกไปที่ลานหินข้างนอกท่ามกลางสีหน้าตกตะลึงของกิ้งก่าทั้งสองตัวและกระรอกอีกหนึ่งตัว
จึงใช่วิชาล่องหนสกดรอยดูอย่างลับๆภาพที่เห็นที่ลานหินยิ่งทำให้อ้าปากค้างเข้าไปใหญ่

เป็นภาพของเชียร์ที่ส่งหนังสติ๊กให้คิโน๊ะด้วยรอยยิ้มและแววตาที่อ่อนโยน
ลีโอกับซอรัสแทบไม่เคยเห็นร้อยยิ้มและแววตาที่อ่อนโยนจากเชียร์ตั้งแต่คบกันมา
“ขอบคุณครับพี่เชียร์”คิโน๊ะพูดพลางกระโดดกอดเชียร์ทันที
“ไม่เป็นไรหรอกแค่นี้เอง”เชียร์ตอบยิ้มๆก่อนถามว่า
“ง่วงแล้วเหรอ”
“ครับหาวววว”คิโน๊ะตอบพลางหาวก่อนจะซบลงไปที่ตักของเชียร์
“งั้นพี่จะร้องเพลงกล่อมให้ฟังนะ”เชียร์พูด
ยิ่งทำให้ผู้สังเกตุการณ์อ้าปากค้างอีกรอบ
“เชียร์กล่อมเด็กเป็นด้วยเหรอ”สายตาของสองกิ้งก่าส่งให้กันเป็นเชิงคำถามทั้งคู่
Image
เซอร์วิสพิเศษสำหรับแม่ยกของคู่คิดโน๊ะกับลีโอรูปโดยkuggivta
/meโดนลีโอคุงกระทืบและฆ่าทิ้ง

_________________
Image
ตัวละครพิเศษมีเฉพาะในฟิครองของเราเท่านั้นลิ้งข้างล่างเลยจ้า
http://www.bigbugstudio.com/forum/viewtopic.php?f=19&t=9028


Last edited by moruru on Thu May 19, 2011 6:43 pm, edited 1 time in total.

Top
Offline Profile  
 
 Post subject: Re: Fan-Fiction12tails ภาคพิเศษตอนที่ 3รับสมัครตัวละครครับ
PostPosted: Mon May 09, 2011 3:41 pm 
ฮีโร่มาสเตอร์
User avatar

Joined: Tue Mar 01, 2011 9:51 pm
Posts: 1061
แย๊กกกกกกกกกกกกก เราไม่ใช่เคะนะโว๊ยยยยยยยยย~!!!!!!!!

_________________
Raymonter การ์ตูนฉบับเมเปิ้ล


Top
Offline Profile  
 
 Post subject: Re: Fan-Fiction12tails ภาคพิเศษตอนที่ 4รับสมัครตัวละครครับ
PostPosted: Mon May 09, 2011 4:24 pm 
ไบสัน
User avatar

Joined: Fri May 06, 2011 5:35 pm
Posts: 94
ตอนที่ 4เชียร์ป่วย!
“งั้นพี่จะร้องเพลงกล่อมให้ฟังนะ”เชียร์พูดก่อนจะเริ่มร้องเพลงด้วยเสียงอันไพเราะดั่งระฆังเงิน
“When I just cann’t find my way you were always there for me”
กิ้งก่าสองตัวเริ่มเห็นภาพประหลาดเป็นภาพของหมาป่าสีแดงเลือดตัวเล็กๆอายุประมาณ 4-5ขวบกำลังวิ่งเล่นอย่างสนุกสนานก่อนจะวิ่งกลับไปหาเงาร่างๆหนึ่งหมาป่าน้อยเรียกเงาร่างนั้นว่าแม่พร้อมขอให้อุ้มโดยที่เงาร่างนั้นก็อุ้มหมาป่าน้อยขึ้นพร้อมกอดเบาๆ
“When I am out of my way you were always there for me”
ภาพเปลี่ยนไปเป็นภาพที่หมาป่าตัวน้อยกำลังหลงทางแล้วก็วิ่งกลับไปที่ๆแห่งซึ่งทั้งสองมองไม่ชัดแต่มีเงาร่างเดิมอุ้มหมาป่าขึ้นไปกอดและปลอบประโลม
“When I just cann’t find my way you were always there for me”
ภาพลักษณะการที่หมาป่าน้อยได้รับความรักจากเงาร่างปริศนายังปรากฎให้ทั้งสองเห็นเป็นระยะแถมทุกครั้งที่เห็น เงาที่บดบังร่างนั้นยิ่งจางลงไปเรื่อยๆ
“หมาป่าตัวนั้นคือเชียร์ตอนเด็กแน่เลย”ทั้งสองคิดในใจพร้อมกัน
“When I am out of my way you were always there for me”
“Like a bird in the sky you set me free and give me one heart”
“Like a star in my night you always be a part of me”
“When I just cann’t find my way ”
“ you were always there ”
“ you were always there ”
เงาที่ร่างนั้นจางลงมากจนเห็นมือสีดำและค่อยๆชัดขึ้นๆ
“For me”
“เทพเงา!”สองกิ้งก่าอุทานอย่างลืมตัวเงาที่อุ้มเชียร์ตอนเด็กๆเป็นเทพเงาแต่เห็นเพียงแว๊บเดียวเท่านั้นยังไม่แน่ใจเท่าไหร่

“อ้าวพวกนายมาพอดีเลยข้ากำลังจะพาเด็กคนนี้ไปนอนที่เตียงพอดีเลย”เชียร์พูดพลางอุ้มคิโน๊ะเดินเซ
นิดหน่อยไปที่บ้านของลีโอ
“เอาล่ะเรียบร้อย....”เชียร์พูดหลังจากพาคิโน๊ะมานอนบนเตียงแล้วๆก็ล้มลงไปทันที
“เชียร์!”กิ้งก่าทั้งสองตัวรับเข้าไปดูอาการของเพื่อนทันที
“ลีโอนายไปเรียกหมอมาเร็วส่วนข้าจะดูอาการเชียร์เอง”ซอรัสสั่งอย่างเฉียบขาด
“อืม”ลีโอรับคำก่อนจะรีบวิ่งออกจากบ้านไป

หลังจากหมอมาถึงบ้านหมอวาฬเสล็อตก็มาถึงบ้านหลังจากตรวจอาการป่วยแล้ว
“คน(?)ไข้ป่วยเป็นโรคไข้กังวลสาเหตุมาจากการที่มีความกังวลและกดดันอยู่ในจิตใจมากและการพักผ่อนไม่เพียงพอทำให้มีไข้ตัวร้อนหมอให้ยาไปเดี๋ยวก็หายเองโดยคนไข้จะมีอาการเพ้อเพราะพิษไข้อยู่เป็นระยะๆนะครับ”
หมอวาฬเฒ่าพูดก่อนจะเดินออกไป
“เฮ้อทำให้เป็นห่วงแทบแย่”ซอรัสพูดด้วยใบหน้าโล่งอก
“แต่หมอนั่นกังวลอะไรตอนอยู่ต่อหน้าเราไม่แสดงออกเลย”ลีโอพูดพลางครุ่นคิด
“นายก็น่าจะรู้ว่าไอ้เชียร์น่ะมันซึนแค่ไหน”ซอรัสพูดติดตลกถึงนิสัยของไอ้ตัวที่นอนอยู่ที่เตียงที่สองที่ลีโอคิดว่าผู้ที่ซื้อมาน่าจะคือตัวเชียร์จึงให้นอนบนเตียงนี้ไปเลย
“ข้าขออยู่เฟ้าไข้ไอ้หมอนี่ได้มั้ย”ซอรัสถามลีโอในตอนนี้ดึกมากๆแล้วไวซ์กับคิโน๊ะหลับไปแล้ว
“อืมได้อยู่แล้ว”ลีโอตอบด้วยใบหน้ายิ้มๆ
“ละ...ลีโอๆ”เชียร์พูดด้วยเสียงสั่นๆราวกับเพ้ออยู่
“อย่าไปไหนนะอย่าทิ้งเชียร์ไว้คนเดียวเชียร์กลัว”เชียร์เพ้อใบหน้ามีน้ำตาไหลอาบแก้มสรรพนามเรียกตัวเองที่เปลี่ยนไป

ตอนเด็กเชียร์เรียกตัวเองว่าเชียร์แบบสนิทสนมกับสองตัวนี้แต่พอโตขึ้นจึงใช้คำว่าข้าแทนเพื่อความเป็นผู้ใหญ่
“เชียร์ไม่อยากอยู่คนเดียวเชียร์กลัวอยู่กับเชียร์นะลีโอซอรัสอยู่กับเชียร์นะ”เชียร์ยังระสับกระส่ายเพ้อต่อไป
“ลีโอไม่ไปไหนหรอกลีโอจะอยู่กับเชียร์”ลีโอพูดพลางจับมือที่สั่นของเชียร์เขารู้ว่าตอนนี้เพื่อนของเขากำลังกลัวมากๆเพราะเพื่อนคนนี้เป็นคนเข้มแข็งมากออกแนวเย็นชาซะด้วยซ้ำถ้าเขาแสดงความรู้สึกแบบนี้แปลว่าเขากำลังกลัว
“ซอรัสไม่ไปไหนหรอกน่า”กิ้งก่าตัวที่สองจับมือของเชียร์
“ขอบคุณนะลีโอซอรัส”เชียร์เริ่มหยุดเพ้อแล้วหลับไป
“เดี๋ยวตรงเตียงมีอะไรเก็บอยู่น่ะ”ซอรัสเหลือบไปเห็นกระดาษแผ่นเล็กๆกิ้งก่าหนุ่มหยิบมาคลี่ดูทันทีซึ่งมันเขียนว่า
“ไข้กังวลเกินจากความกังวลวิธีแก้ง่ายๆคือคลายความกังวลซะก็พอแล้วความกังวลผู้ป่วยจะเพ้อออกมาเอง”
“นี่เรารักษาเชียร์โดยไม่รู้ตัวเลยเหรอเนี่ย”ลีโอพูดด้วยใบหน้าไม่ค่อยพอใจเท่าไหร่

ณ ร้านหมอวาฬเสล็อตพบร่างของวาฬเฒ่า 2 ตัวตัวหนึ่งยืนอยู่อีกตัวนอนอย่ในสภาพถูกอะไรบางอย่างทำร้ายจนสลบ
ร่างของหมอวาฬที่ยืนค่อยปรากฏรอยขาดตามแนวตั้งๆแต่หัวจรดเท้า
คราบของผู้ปลอมตัวกลายเป็นสีดำพร้อมสลายแสงจันทร์ส่องเข้ามาทำให้เห็นผู้ปลอมตัวได้ชัดเจนขึ้น
ปรากฏร่างของเทพเงาเทพที่ปกติจะอยู่ที่วิหารเงาตลอดก่อนร่างนั้นจมหายไปในความมืดอย่างรวดเร็ว

_________________
Image
ตัวละครพิเศษมีเฉพาะในฟิครองของเราเท่านั้นลิ้งข้างล่างเลยจ้า
http://www.bigbugstudio.com/forum/viewtopic.php?f=19&t=9028


Last edited by moruru on Thu May 19, 2011 6:44 pm, edited 1 time in total.

Top
Offline Profile  
 
 Post subject: Re: Fan-Fiction12tails ภาคพิเศษตอนที่ 5
PostPosted: Tue May 10, 2011 9:28 am 
ไบสัน
User avatar

Joined: Fri May 06, 2011 5:35 pm
Posts: 94
แงๆไม่ค่อยมีเม้นเลยอะหมดกำลังใจเล็กๆนะเนี่ย
ตอนที่ 5 สัญลักษณ์ที่เชียร์ปิดบังกับความรักของเชียร์
เช้าวันรุ่งขึ้น
เชียร์ที่ตื่นก่อนหันไปมองสองกิ้งก่าที่สละเตียงให้พวกเด็กๆส่วนตัวเองนอนที่ฟูกข้างๆเตียงของเขาด้วยร้อยยิ้มก่อนจะพูดว่า
“ขอบคุณนะลีโอ ซอรัส”
เชียร์ค่อยๆเดินออกมาจากบ้านไปที่ลานหินหลังบ้านโดยไม่ปลุกทั้ง 4 ตัวที่หลับอยู่

พอเดินไปถึงหินที่มีเงาของต้นไม้บังอยู่ชายหนุ่มก็ค่อยนั่งลงก่อนจะเอากรงเล็บแตะที่ตาสีฟ้าครามก่อนจะดึงออกมาติดที่เล็บเหมือนกับคอนแทคเลนส์สีฟ้า
ภาพในปัจจุบันต่อให้เทพที่สุดยังต้องตกใจคือ
เชียร์มีตาสองสีข้างซ้ายเป็นสีทองอำพันส่วนตาข้างขวาเป็นสีแดงราวกับโลหิตแววตานั้นเศร้าสร้อยคู่กับรอยยิ้มเย้ยหยันตัวเองเพราะมันเป็นสัญลักษณ์ของเจ้าชายแห่งวิหารเงา
“เฮ้อ”เชียร์ถอนหายใจพลางคิดว่าจะให้พวกนั้นรู้ไม่ได้เด็ดขาดก่อนจะเอาขลุ่ยไม้ออกมาจากกระเป๋าเสื้อชุดนอนของตนเอง
ก่อนจะเริ่มบรรเลงเพลงแห่งสรรพสัตว์
บทเพลงอันไพเราะที่ทำให้ทุกสิ่งรอบตัวที่ได้ยินเสียงเพลงจะเติบโตและฟื้นฟูสภาพอย่างรวดเร็วมาก

เสียงขลุ่ยคลอไปกับเสียงธารน้ำไหลพร้อมเหล่าพฤกษาเติบโตดอกไม้ส่งกลิ่นหอมตลบอบอวนไปทั่ว
พริบตาเดียวลานหินที่ดูธรรมดากลายเป็นลานหินที่สวยงามมากในทันทีด้วยดอกไม้และพฤกษานานาพันธ์โดยเฉพาะต้นซากุระที่โตขึ้นกลางสวนผลิดอกบานสะพรั่งอยู่งดงามยิ่งนัก
เชียร์หยุดเป่าขลุ่ยและนำคอนแทคเลนส์กลับไปไว้ที่ตาเหมือนเดิม

“เอาล่ะไปทำอาหารเช้าให้พวกนั้นดีกว่า”เชียร์พูดพลางเดินเข้าไปแต่ทำหน้าเหมือนนึกอะไรออก
“แต่ก่อนอื่นต้องดูก่อนว่าหลังจากที่เราวูบไปเกิดอะไรขึ้น”เขารีบวิ่งไปในห้องนอนทันทีก่อนจะหยิบสร้อยคอสีดำออกมาจากกระเป๋าเสื้อและเริ่มท่องคถา
“ผลึกแห่งเงาจงสะท้อนอดีตให้ข้าได้เห็นข้าขอสั่งในนามผู้เป็นนายแห่งเงา”
ภาพทุกภาพค่อยฉายให้ดูตั้งแต่เขาล้มลงไปยิ่งดูใบหน้าของเชียร์ยิ่งมีน้ำตาแห่งความตื้นตันไหลเต็มหน้าของหมาป่าหนุ่มก่อนจะกล่าวว่า
“ขอบคุณนะเชียร์ขอบคุณพวกนายจริงๆลีโอ ซอรัส”ก่อนจะรีบวิ่งออกไปทันทีก่อนจะทิ้งโน้ตไว้ว่า”จะกลับช้านะข้าวเช้าเตรียมไว้ให้แล้ว”

เมืองแสง
“เอาล่ะวันนี้ขอเที่ยวให้เต็มที่เลยละกัน”เชียร์พูดกับตัวเองก่อนจะเดินเที่ยวเมืองแสงอย่างสบายใจ
“อ้าวเชียร์”กิ้งก่าสีดำตัวหนึ่งกวักมือเรียกเชียร์
“อ้าววิส”เชียร์เดินตามไปนั่งที่ร้านของมิมิ
“นายมานานยังวิส”เชียร์พูดอย่างเป็นมิตรเพราะวิสก็เป็นทั้งเพื่อนและองครักษ์ของเขาแต่เขารู้จักวิสตอนอายุสิบขวบพอดี
“เชียร์น่ะสิเล่นทิ้งจดหมายไว้ที่ห้องของชั้นและหนีมาเมืองแสงนี้เลยเล่นเอาวิสเป็นห่วงแทบแย่”วิสตอบที่จริงองครักษ์ห้ามพูดตีตนเสมอผู้เป็นนายแต่เชียร์สั่งยังไงคำสั่งนายต้องมาก่อนกฎเสมอจนทำให้ทั้ง 2 สนิทกันโดยไม่รู้ตัว
“เอาน่ายังไงเราก็ปลอดภัยนะ”เชียร์พูดพลางมองการแต่ตัวของเพื่อนสนิท
วิสเป็นกิ้งก่าสีดำสวมชุดคลุมที่เชียร์นั่งถักให้สวมตั้งแต่ตอนสิบขวบสวมกางเกงผ้าสีแดงสามส่วนตรงน้ามีผ้าปิดตาข้างซ้ายอยู่
“เอ่อแล้วนายใช่กิ้งก่านักแม่นธนูแห่งเงาวิสรึเปล่า”เชียร์ถาม
“อืมใช่วิสเองแหละ”วิสตอบยิ้มๆแน่นอนเจ้าตัวซื่อจนไม่รู้ว่าตนเป็นที่อยากพบอยากเจอมากในหมู่กิ้งก่าด้วยกัน
“งั้นนายไปรอที่บ้านหลังหนึ่งก่อนนะให้นายจงอย่าบอกว่าตัวเองคือวิสนะ”เชียร์พูดพลางยื่นแผนที่ทางไปบ้านลีโอให้ก่อนจะวิ่งหายไปทันที

โครม!ด้วยความที่เชียร์รีบวิ่งมากไปหน่อยจึงไปชนกับตัวอื่นเข้า
“ขอโทษนะครับไม่เป็นอะไรรึเปล่าครับ”เชียร์รีบเกล่าขอโทษทันที
“ไม่เป็นไรคะ”ร่างนั้นเงยหน้าขึ้นให้เชียร์เห็นชัดๆเป็นเสือสาวน้อยน่ารักตัวหนึ่งอายุเท่าๆกับเขา
“อะ...เอ่อ...คะ...คือว่า”เชียร์เลิ่กลั่กด้วยใบหน้าขึ้นสีเล็กน้อย
“เออนายน่ะพอจะช่วยชั้นหาของให้หน่อยได้มั้ย”เสือสาวน้อยถามก่อนจะยื่นรายการของสิ่งที่ต้องไปหาให้เชียร์เห็นชัดๆ
“อ้าวนี่มันงานเอกสารสั่งซื้ออาวุธของตาลุงแม่ทัพโบลดาสใช่มั้ยงั้นตามมานี่สิจะพาไปจัดการให้”เชียร์พูดพลางรีบหันหน้าไปทางอื่นเพราะใบหน้านั้นขึ้นสีจัดด้วยความรู้สึกประหลาดที่แม้แต่ตัวเขาเองก็ไม่รู้ว่ามันคืออะไรทำไมเขาถึงเป็นแบบนี้นะไม่เข้าใจเลยจริงๆ
“อืมขอบใจนะชั้นชื่อรีสนายชื่ออะไร”เสือสาวน้อยพูดยิ้มๆยิ่งทำให้หมาป่าหนุ่มหน้าแดงยิ่งกว่าเดิมอีก
“ขะ.....ข้าชะ....ชื่อเชียร์”เชียร์พูดด้วยใบหน้าที่ยังแดงอยู่พลางเริ่มเดินนำไปร้านอาวุธในเมือง

สำหรับคนที่ไม่รู้ความจริงจะต้องคิดว่านี่เป็นเดตแน่นอนคนที่เห็นทั้งสองคนคิดแบบนั้นจริงๆ
“นี่ถึงแล้วล่ะ”เชียร์พูดก่อนจะชี้ไปที่ร้านอาวุธ
“งั้นเหรอขอบใจนะ”รีสเดินเข้าไปในร้านอาวุธสักพักก่อนจะออกมาแล้วพูดว่า
“นายช่วยอยู่เป็นเพื่อนชั้นหน่อยได้ไหมเชียร์”รีสถามยิ้ม
“ดะ....ได้อยู่แล้ว”เชียร์พูดก่อนจะถูกรีสลากไปทางสวนของเมืองแสง
“นี่สวนนี่สวยจังเลยเน๊าะชั้นพึ่งมาครั้งแรกน่ะถ้ามีดนตรีที่ไพเราะจะดีแค่ไหนนะ”รีสพูด
“ถะ...ถ้าเธออยากฟังงั้นผมจะบรรเลงให้ฟังนะ”เชียร์พูดก่อนที่จะหยิบขลุ่ยไม้ออกมาจากกระเป๋าเสื้อแล้วเริ่มเป่าขลุ่ยทันที
“เพราะจังเลยฟังแล้วรู้สึกสบายหูดีด้วยขอบใจนะ”รีสพูดด้วยใบหน้าประหลาดใจเล็กน้อย
ทั้งสองไม่รู้ว่าสวนแสงที่ได้รับพลังแห่งการเติบโตและฟื้นฟูกำลังเปลี่ยนไป
แท่นพลังงานในสวนกำลังได้รับพลังเพิ่มต้นไม้กำลังเติบโตดอกไม้เริ่มบานจนกลายเป็นสวนที่สวยงามที่สุดในโลก
ทุกคนที่เห็นภาพอันอัศจรรย์นี้ถึงกับตกตะลึงภาพที่ทั้งสองนั่งอยู่เหมือนกับเจ้าหญิงกับเจ้าชายในเทพนิยาย
“ขอบคุณนะเชียร์ชั้นต้องกลับแล้วล่ะ”รีสพูดหลังจากฟังเชียร์บรรเลงเพลงมาได้สักพัก
“อืมแล้วเจอกันใหม่นะพรุ่งนี้ที่เดิมนะ”เชียร์พูดพลางชี้มาที่ๆตนนั่งอยู่
“อืม”รีสรับคำยิ้มๆซึ่งทำให้เชียร์หน้าแดงอีกครั้ง
หลังจากรีสเดินออกไปแล้ว
“ความรู้สึกนี้มันอะไรกันทำไมเราอยากเจอเธอเราอยากทำให้เธอมีความสุขความรู้สึกนี่มันอะไรกัน”เชียร์บ่นพึมพำกับตัวเองด้วยใบหน้าแดงซ่าน
เชียร์นั้นไม่รู้เลยว่าตัวเองได้ตกหลุมรักรีสอย่างไม่รู้ตัวซะแล้ว

_________________
Image
ตัวละครพิเศษมีเฉพาะในฟิครองของเราเท่านั้นลิ้งข้างล่างเลยจ้า
http://www.bigbugstudio.com/forum/viewtopic.php?f=19&t=9028


Last edited by moruru on Thu May 19, 2011 6:53 pm, edited 1 time in total.

Top
Offline Profile  
 
Display posts from previous:  Sort by  
Post new topic Reply to topic  [ 44 posts ]  Go to page 1, 2, 3, 4, 5  Next

All times are UTC + 7 hours


Who is online

Users browsing this forum: No registered users and 2 guests


You cannot post new topics in this forum
You cannot reply to topics in this forum
You cannot edit your posts in this forum
You cannot delete your posts in this forum
You cannot post attachments in this forum

Jump to:  
cron
Powered by phpBB © 2000, 2002, 2005, 2007 phpBB Group
Theme created StylerBB.net & kodeki